Samenkomst 15 oktober 2017

Spreker

Daniël Douma

Date
Oct. 15, 2017
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen. Ik moet eigenlijk even beginnen met een bekentenis.

Dan wilde je niet bij mij in het team zitten als we verloren. Dan was ik niet heel prettig. Gelukkig ben ik daar wel wat in gegroeid.

Maar wat je dan altijd had als ik dan verloor, gelukkig gebeurde dat niet heel vaak, maar als ik dan verloor, dan was er altijd al iemand die tegen mij zei van Ja maar Daniel, het is maar een spelletje.

Ja en daar kon ik nog veel slechter tegen. Als mensen dat zeiden. Ja tuurlijk, ik wist ook wel dat het een spelletje was. Maar ik deed een spelletje om te winnen. Dat was voor mij het belangrijkste.

Gelukkig ben ik daar wel wat in gegroeid. En heb ik ook geleerd dat het niet alleen gaat om dat eindresultaat, maar dat het ook het proces is. Van met elkaar iets leuks ondernemen.

Maar ik ben niet de enige volgens mij die winnen zo belangrijk vindt. Ik hoef de krant maar open te slaan. Ik hoef maar het sportnieuws erop na te slaan. En daar gaat het natuurlijk altijd om.

Wie heeft er gewonnen? Of het nu het WK voetballen is. Nou goed, daar zullen wij in ieder geval niet winnen. Maar of het nou voetballen is, of dat het de Tour de France is, of Wimbledon.

Gaat het altijd om. Wie heeft er gewonnen? Wie is er de beste? Of met televisieprogramma's. Als Wie is de Mol? Of Expeditie Robinson. The Voice of Holland.

Wie is er de beste? Wie heeft er gewonnen? En dat is dan de gevierde man of de gevierde vrouw. En dat laat dat een beetje zien dat winnen voor veel mensen heel belangrijk is. En ook in ons dagelijks leven zie ik dat.

Zie ik dat mensen bang zijn om iets te verliezen en steeds meer willen winnen. Bang zijn om bijvoorbeeld het respect van collega's te verliezen. Of bang zijn om bezittingen te verliezen.

Of bang zijn om invloed te verliezen op het werk. Of in andere situaties. Bang om onze gezondheid te verliezen. Allemaal dingen waar wij dan krampachtig aan vast willen houden.

En dat willen winnen. En succes is in wezen, zoals dat naar ons toe komt, meer winnen dan verliezen. Dan ben je succesvol als je een gevulde bankrekening hebt.

Als je een goede opleiding hebt. Als je een leuke baan hebt met veel uitdagingen. En alles eruit haalt wat erin zit. Maar wat houdt Gods woord ons daarover voor?

En ik wil vanmorgen met jullie daarna gaan kijken aan de hand van Jozua 8. En in Jozua 8 zijn er drie lessen die ik daaruit wil halen. En dat is natuurlijk lang niet volledig voor dat hoofdstuk.

Er zijn nog veel meer lessen uit te halen. Maar drie lessen die ik daar vanmorgen met jullie wil bekijken. En als je dat hoofdstuk bekijkt. Er zit zoveel rijkdom in.

Er zitten zoveel schatten in. Sowieso in dat hele boek Jozua. Dat is zeker de moeite waard om daarin te gaan studeren. En misschien dat sommigen heel erg bekend zijn met die geschiedenissen.

En misschien nog recent gelezen hebben. Of het recent behandeld hebben. Misschien zijn er anderen die helemaal niet mee bekend zijn. Maar daarom wil ik wel even een korte samenvatting terugblik geven.

Van waar gaat het Bijbelboek Jozua nou eigenlijk over? Het Bijbelboek Jozua spreekt over het innemen van het beloofde land Kanaan. En het land Kanaan was eeuwen daarvoor aan de voorvader Abraham al beloofd.

God had tegen hem gezegd. Abraham ik ga jou en jouw nageslag dit land Kanaan geven als een eeuwig bezit. En in Deuteronomium 32 vers 8 staat ook dat God de volkeren het erfelijk bezit uitdeelde.

Toen hij Adams kinderen van elkaar scheidde heeft hij het grondgebied van de volken vastgesteld overeenkomstig het aantal van de Israëlieten. Dus God had bepaald het volk Israël gaat hier wonen in dat land Kanaan.

Dat is jullie gebied. En het is Gods schepping. Dus hij bepaalt wie waar mag wonen. Maar de bewoners van dat land die waren niet van plan om vrijwillig te vertrekken.

Sterker nog die waren vijandig. Vijandig tegenover Israël en vijandig tegenover de God van Israël. Maar God zei ik zal voor jullie strijden.

Ik zal voor jullie uitgaan en zorgen dat jullie de overwinning behalen. Zodat jullie dat land Kanaan in kunnen gaan nemen. Maar wij leven nu ruim 3400 jaar later.

Dus ja wat hebben wij nog aan deze geschiedenissen? Nou omdat het gaat over het innemen van beloftes die God ons gegeven heeft. Het innemen van bezit.

En God heeft ons als gelovigen, als kinderen van hem geestelijke bezittingen gegeven. Je hoeft Ephesus 1 maar erop na te slaan en dan zie je wat wij allemaal hebben gekregen in Christus.

Maar als gelovigen moeten wij wel leren om die bezittingen ook tot ons te nemen. Om er ook in te gaan wandelen. Om er ook vanuit te gaan leven. En dat is een strijd die we elke dag te voeren hebben.

En daarover gaat Jozua. Jozua die beeldt dat inwezen uit. Dus het is voor ons vandaag de dag ook heel relevant. Nou en nu kijken we naar Jozua 8. Maar hiervoor is natuurlijk Jozua 7.

En dat is wel even goed om te weten waar dat over gaat. Want dan snap je ook wat hier gebeurt. In Jozua 7, daar lezen we dat het volk Israël, die heeft net Jericho, die stad omsingeld en verslagen.

Die zijn helemaal in die overwinningsmoed, die hebben er zin in. En die denken, ah Ai, klein stadje, pakken we ook wel even. Als een soort toekje. Dus die gaan op Ai af. Met 3000 man.

Maar ze worden pijnlijk verslagen. Ze vluchten. 36 man komen om. En ze zijn helemaal verslagen. Ze zijn helemaal verward.

Van, hè, God had toch beloofd dat wij dit land zouden krijgen. En nou is het tweede gevecht wat we leveren. En we worden gelijk al in de pan gehakt. Maar wat blijkt? Er blijkt dat er zonde is in het volk.

Want er is één man met zijn familie Agan, die heeft gestolen. Die heeft namelijk bezittingen tot zich genomen die hem niet toebehoorden. En dan lezen we in 7 vers 21 dat Agan die dan zegt van, ja, want ik zag onder de buit een mooie, kostbare Babylonische mantel.

200 sikkel zilver en een goudstaaf met een gewicht van 50 sikkel. Ik begeerde ze en nam ze mee. En zie, ze zijn verborgen in de grond, in het midden van mijn tent.

En het zilver eronder. Dus Agan, het volk had beloofd dat alles wat zij in Jericho aan buiten zouden maken, dat zouden ze aan de heer geven. Dat was voor hem. Als een eersteling.

Maar Agan, die dacht, nou ja, dit is voor mij. En die verstopte dat. En als gevolg daarvan, als het gevolg van die zonde, rustte er een ban op het volk.

Daardoor konden zij geen stand houden in de strijd die zij te voeren hadden. En we kunnen daarin leren dat op het moment dat wij als gelovigen onze rechten hebben opgegeven op dit oude leven, daar niet meer mee rekenen, dan kunnen we daar ook geen rechten meer op laten gelden.

Want het is allemaal voor de heer. Op het moment dat wij dat toch gaan doen, op het moment dat wij toch weer denken dat we hier een positie hebben in deze wereld, in dit leven, dat het hier om draait, dat we hier bezit willen vergaren, dan zullen we geen stand houden in ons geestelijk leven.

En dat leerde het volk Israël hier ook. Het is zeg maar alsof je in het zonlicht staat en daar het licht en de warmte van ervaart. Maar we moeten dan niet vreemd opkijken dat op het moment dat wij in de schaduw gaan staan, dat het donker wordt.

En dat het kouder wordt. Dat is een direct gevolg van zonde. En daarom kon het volk Israël geen stand houden. Maar het volk komt daarachter, God die zegt dat tegen hun en zij beleiden hun zonden.

Zij keren zich daarvan af en God die vergeeft het hun. Het volk is zeg maar weer gereinigd, is weer geheiligd. En dan zegt God tegen Jozua in vers 1 van hoofdstuk 8, dan zegt hij, Daarna zei de heren tegen Jozua, wees niet bevreesd en wees niet ontsteld.

Maar God moet dat dus tegen Jozua zeggen.

Wees niet bevreesd en wees niet ontsteld. Jozua was nog bang. Jozua was nog bang voor misschien Gods toren, voor zijn heiligheid.

Hij durfde niet weer op te staan en verder te gaan. Maar God wilde wel door. God was klaar om de bladzijden om te slaan. Het was niet zo dat God zei van nou oké, jullie hebben nou je zonden beleden, maar we moeten eerst maar weer eens even kijken of we weer wat vertrouwen kunnen winnen.

Nee, God wil gelijk doorgaan waar hij is geëindigd. En hij wil het volk daarin betrekken. Want hij heeft een belofte gedaan om het land Canaan in te nemen, maar het volk wordt betrokken in dat plan, in dat innemen van dat land.

Ze hoeven niet passief achterover te gaan liggen, nee, ze worden meegenomen. En als we in Jozua 6 kijken, dan zien we hoe Jericho wordt ingenomen.

En daar hoeft het volk in wezen heel weinig te doen. Dat doen ze niet meer dan rondjes lopen om die stad. En zonder dat er ook maar één menselijke vinger aan te pas komt, stort die hele stad in elkaar.

Donderen al die muren in elkaar. Je zou kunnen zeggen dat is als het ware de dwaasheid van het evangelie. Zonder dat er ook maar een menselijke vinger aan te pas komt, en daar gewoon een groepje mensen rondom die stad loopt, wat er totaal niet bedreigend uitziet, totaal niet krachtig of sterk.

En toch zorgt dat voor de overwinning. En zo is dat ook met het evangelie. Het ziet er niet heel sterk uit, maar toch is dat uiteindelijk datgene wat ze overwinnen.

Maar daar zien we dus meer de dwaasheid van het evangelie. Maar hier in dit hoofdstuk, in hoofdstuk 8, zien we dat zich meer een slim plan ontvouwt. Want wat moet het volk doen?

Het hele volk moet zich verzamelen. En dan moet een deel van het volk, dat kunnen er 5000 of 30.000 zijn geweest, dat is even hoe je het leest, maar dat moet zich ten westen van Ai verdekt opstellen.

In een hinderlaag. En zij bevinden zich tussen Bethel en Ai in. Dezelfde plek waar eeuwen daarvoor Abraham, God, een offer had gebracht. Een altaar had opgericht.

En daar op die verdekte plek stelt een klein deel van het leger zich op. En ten noorden van Ai, daar is de rest van het volk, onder leiding van Jozua.

En het is dan de bedoeling dat zij een aanval openen, en dat uiteindelijk dat leger wat in hinderlaag ligt, hun bij komt springen.

Dus dat volk van Jozua, onder leiding van Jozua, dat opent op een gegeven moment een begin van een aanval. En dat begint ten strijde te trekken tegen Ai.

Maar Ai, die ziet dat, en die heeft nog de herinnering van de vorige keer in gedachten, hoe zij dat volk Israël even hadden verslagen, en die denkt, ha, nu zullen we ze pakken.

En dan is het mooi wat er staat, opvallend wat er staat in vers 5 en 6. Dan zegt Jozua nog in de instructie, ik en al het volk dat bij mij is, zullen de stad naderen, en het zal gebeuren als zij, de mensen uit Ai, de stad uit zullen gaan, ons tegemoet, dat wij voor hen op de vlucht zullen slaan, zoals de vorige keer.

En dan ook vers 6, laat hen dan de stad uitgaan, achter ons aan, totdat wij hen uit de stad weggelokt hebben. Zij zullen immers zeggen, zij vluchten voor ons, zoals de vorige keer.

Zo zullen wij voor hen uitvluchten. Dus, het volk Israël gebruikt die ervaring, dat verlies, uit het verleden, om nu, als een sleutel in wezen, om nu de overwinning te behalen.

Want Ai, dat is daar in een overwinningsmoed, die denkt, ja, vorige keer hebben jullie gepakt, nu zullen we er echt eens even een einde mee maken, dat jullie helemaal geen boe of bad meer kunnen zeggen.

En die komt hen achterna. En, het volk Israël laat zich dan verslaan. Een soort gecontroleerd verlies. En dan lezen we dat in vers 15, Jozua en heel Israël, lieten zich door hen verslaan.

En zij vluchten langs de weg, naar de woestijn. Dus, ze laten zich verslaan. Maar, op het moment dat zij zich laten verslaan, en dat hele volk, in Ai, uit is getrokken, om hen achterna te gaan, komen die legers, in die hinderlaag, tevoorschijn, en die kunnen zo de stad innemen.

En zo, wordt Ai verslagen. Wordt iedereen omgebracht, wordt de koning, wordt opgepakt, en die wordt aan een paal gehangen. Tot aan de avond.

En zoals dat in overeenstemming was, met de wet, werd hij voor het donker, van die paal afgehaald. En hij werd begraven, onder een grote hoop stenen.

Bedolven. Als een soort, zichtbaar monument. Een zichtbaar monument, van hoe God, het volk Israël, de overwinning had gegeven, op deze stad Ai.

En ik moet dan denken aan, Colossense 2. Colossense 2, waar staat dat, God de, tegenstander ontwapend heeft. Dat hij, de overheden, en de machten ontwapend heeft, die, openlijk de schande, gemaakt heeft, en daardoor, over hen heeft getriumfeerd.

Zoals, die koning daar, openlijk de schande werd gemaakt, en zo, tandenloos was. Dus we zien dat, Joshua, die moet, de bladzijde omslaan, die moet niet, bevreesd blijven.

We zien dat, het volk, zich laat verslaan, en dat ze, de ervaring, van de vorige keer, gebruiken, om nu de overwinning, te behalen. En er zijn, drie lessen, die ik daar vanmorgen, uit wil halen.

En dat gaat over verliezen, dat gaat over, ons verleden, en dat gaat over vrezen. Allereerst over verliezen. Als wij, willen winnen, als wij de overwinning, willen behalen, als wij ons leven, willen winnen, dan moeten wij, dat verliezen.

Dan moeten wij, dat opgeven. Dan moeten wij, ai, de rug toekeren, en de afstand van nemen. En Jezus, die noemt dat, je kruis opnemen. En hij spreekt daarover, in Lukas 9.

Lukas 9, vers 23. Daar zegt, de Heer Jezus, hij zei tegen allen, als iemand, achter mij wil komen, moet hij zichzelf verlogenen, zijn kruis, dagelijks opnemen, en mij volgen.

Want wie zijn leven, wil behouden, die zal het verliezen. Maar wie zijn leven, verliezen zal, omwille van mij, die zal het behouden. Want wat baat het een mens, heel de wereld te winnen, en zichzelf te verliezen, of zelf schade te leiden?

Dus dat is wat Jezus, van ons vraagt, ons kruis op te nemen, ons leven te verliezen. Dat achter te laten. En wat is dat, je kruis opnemen?

Want hij vraagt dat, van een ieder mens, om zijn leven, achter te laten, en hem te volgen. Maar dat is ook wat hij, van ons geloveren, elke dag nog vraagt. Om dagelijks, ons kruis op te nemen.

Maar wat is dat? Je kruis opnemen, is daar, waar zijn belang, het belang van God, en jouw belang, elkaar kruisen, dat zijn belang, voorrang krijgt.

Dus waar zijn belang, en jouw belang, elkaar kruisen, daar krijgt zijn belang, voorrang. Dus als, God bijvoorbeeld, van jou vraagt, om, tijd te investeren, in je huwelijk, met je man, of met je vrouw, maar jij wil, bijvoorbeeld, naar de bidstond, dan neem je je kruis op, door hem gehoorzaam te zijn, en tijd door te brengen, met je man, of je vrouw.

Maar ook andersom, als de Heer van je vraagt, om, naar een bidstond te gaan, maar jij wil, liever thuis blijven, dan neem je je kruis op, door, zijn belang, voorrang te geven.

En als God van je vraagt, om een collega te helpen, maar dat gaat misschien ten koste, van het applaus, wat jij zou krijgen. En misschien kost het je zelfs wat, maar je weet, dat de Heer dat van je vraagt.

Dan neem je je kruis op, door die collega te helpen. Ook al, is dat niet in jouw belang. En ik vind dat ook heel mooi, in de geschiedenis van, Corrie ten Boom, die daarover schrijft.

Zij, is op een gegeven moment, in Ravensbroek, in een concentratiekamp, tijdens de Tweede Wereldoorlog, terechtgekomen. En daar wordt zij, ontzettend slecht behandeld, door, de Duitse officieren.

En niet alleen zij, maar ook, haar zus, en vrienden, die daar ook zitten. Ze worden ontzettend slecht behandeld. Een verschrikkelijke tijd. Maar uiteindelijk, weet zij dat kan te overleven.

En is de Tweede Wereldoorlog afgelopen. En een aantal jaren later, wordt zij, geconfronteerd, met, een van die Duitse kampbeulen. Ziet zij, het kwaad, weer recht in de ogen.

Die man, die verantwoordelijk was, voor al dat leed, wat haar, en haar vrienden, en familie is aangebracht. En God, die vraagt van haar, ik wil, dat jij, die man vergeeft.

Maar dat wil zij helemaal niet. Ze wil daar aan vasthouden. Al dat kwaad, dat haar is overkomen, dat is toch onterecht? Ja, dat is onterecht.

Maar ik wil, dat jij die man vergeeft. En zij neemt haar kruis op, door inderdaad, gehoorzaam te zijn, en die Duitse officier, te vergeven.

Dat is wat God, van jou vraagt, en van mij vraagt. om niet, mijn belang, voorop te stellen, maar zijn belang. En als gelovigen, kunnen wij dat.

Als gelovigen, zijn wij daartoe in staat. En niet, omdat wij zo goed zijn, niet omdat wij, dat vermogen hebben, nee, maar omdat wij, een voorbeeld hebben.

Omdat Jezus, ons is voorgegaan. Toen Jezus hier op aarde was, kon hij koning worden. Ze wilden hem, met alle liefde, het liefst met geweld, koning maken.

Dat was geen enkel probleem. Maar Jezus wist, nee, dit is niet, wat de vader van mij vraagt. En toen hij, in die hof van Gethsemane kwam, toen bad hij ook, Heer, als het mogelijk is, laat deze beker, aan mij voorbij gaan.

Maar niet mijn wil, maar uw wil geschieden. En hij dronk inderdaad, die beker. Hij werd inderdaad, gekruisigd. Hij stierf inderdaad.

Hij leed, verlies. Hij nam letterlijk, het kruis op. Maar omdat hij dat deed, kunnen wij dat nu ook doen. Omdat hij daardoor, de overwinning heeft behaald.

Dus, als we willen winnen, moeten we, ons leven verliezen. En aai de rug toekeer. Het tweede, is dat God, onze, nederlagen uit het verleden gebruikt, om ons de overwinning te geven, in het heden.

En ik vind dat ook zo mooi zichtbaar worden, in het leven van Paulus. Paulus, die voorheen een, ja, een vervolger was, van christenen, die, een enorme, rechtvaardigingsdrang had, en een geldingsdrang, maar die op een gegeven moment, tot een stoppen werd gebracht, door de Heer Jezus.

En op een gegeven moment, tot in de, in de kern van zijn wezen, had ervaren, van ja, alles, alles waar ik voor heb gestreden, alles, wat ik dacht te winnen. De rechtvaardigheid, die ik had opgebouwd, de carrière, die ik had gemaakt, het was allemaal, afval.

Het is allemaal, schade, en drek. Niet meer dan, bagger, uit een ondiepe sloot. Maar dat beseffen, zorgde er uiteindelijk voor, dat hij kon overwinnen.

En dat beseffen, beseffen dat alles wat wij zelf opbouwen, wat tot eer en glorie van onszelf is, en wat niet meer is dan een katenhuis, en dat achter ons laten, dat is het begin van overwinning.

En misschien, heb jij in je eigen leven, pijnlijke nederlagen geleden, verliezen geleden. Op het gebied bijvoorbeeld van, een verslaving van alcohol, of van drugs, of tegenslagen in een relatie, die je geen stand wist te houden.

En is dat misschien nog steeds, een gevoelige plek? Is dat nog steeds iets, waarvoor je je schaamt? En weet je, de Satan, die wil dat gebruiken, als een blauwe plek, waarop die kan drukken.

Om dan, jou er aan te herinneren, en te zeggen, zoals de vorige keer. Zo zul jij ook nu weer, verliezen. Maar laat dat dan, een bron zijn, van aanbidding.

Een bron zijn, van overwinning. Omdat je juist, op die momenten beseft, ja inderdaad, ik heb verloren, maar, daarom weet ik juist, dat Christus mij de overwinning geeft.

Omdat het niet, afhankelijk is van mij, en van mijn kracht, en van hoe goed ik ben, maar omdat hij het in mij doet. Omdat hij door mij heen werkt. Omdat hij de overwinning geeft.

En ik denk dat Paulus ook vaak, aangeklaagd zal zijn, of in zijn geweten misschien, of door anderen, die tegen hem zeiden, maar jij bent toch diegene, die christenen vervolgde.

Jij was toch degene, die zo goed, de wet naleefde. En nu, predik jij de genade. Ja, inderdaad. Daarin, heb ik verlies geleden. Maar dat is alles, tot eer van, en glorie van hem.

En richt ik mij niet meer, op wat achter is, maar op wat voor is. En zo wil God ook, die pijnlijke nederlagen, die verliezen die wij hebben, geleden in ons verleden gebruiken, om ons nu de overwinning te geven.

Omdat we, daarin leren afhankelijk te zijn van hem. Dus laat dat een bron zijn, van aanbidding. En de derde les is, dat we niet moeten blijven hangen, in de fouten van het verleden.

Zoals, God tegen Jozua zei, wees niet bevreesd, en wees niet ontsteld. Jozua was bang. Hij durfde niet verder. Maar God zei, het is voorbij. Er is voor betaald.

We slaan de bladzijde om. Ik heb mijn toren laten varen. Zo geldt dat ook voor ons. God heeft zijn toren laten varen. We zijn vrij. Vrij als een vogeltje.

Maar dat is niet altijd onze subjectieve beleving. Maar waar luisteren wij naar? Luisteren wij naar wat wij ervaren, wat wij beleven, wat wij voelen?

Of luisteren wij naar de objectieve waarheid van zijn woord? En ik denk dat dat ook iets is, in de tijd waarin wij nu leven, ook als gelovigen, een plek is waar wij kwetsbaar zijn.

Waar juist beleving, ervaring, gevoel, zo'n belangrijke plaats heeft gekregen. Ook in ons geestelijk leven. En ervaring en beleving heeft een plaats.

Maar het is niet de maatstaf, waaraan wij onze verhouding met God afmeten. Het is niet om te bepalen of onze verhouding met God wel goed is. Want als we dat doen, dan is onze geestelijk leven zo sterk als onze hoogste geestelijke ervaring.

Maar het is ook zo zwak als onze slechtste geestelijke ervaring. En dan worden we alle kanten opgeslingerd. Als we afgaan op onze eigen gevoelens, op onze eigen ervaringen, dat is in wezen als we naar je vakantiebestemming willen rijden, zonder gebruik van kaart of navigatie, en denken dat je richtingsgevoel je wel op de juiste bestemming brengt.

Nou, we weten allemaal waar dat uiteindelijk toe leidt. Dan kom je overal, behalve daar waar je moet zijn. Nee, wij moeten ons juist laten leiden door de objectieve waarheid van zijn woord.

Door wat Jezus Christus over ons zegt en tegen ons zegt. En die tekst die we net lazen in Romeinen 8, dat wij niet meer hoeven te vrezen, dat wij geen geest van angst hebben, maar een geest waardoor we kunnen roepen Abba Vader, dat Hij onze God is.

Of Romeinen 5, vers 1, die zegt Wij dan, gerechtvaardigd uit het geloof, hebben vrede bij God, door Jezus Christus. We hebben vrede bij God, door Jezus Christus.

En dat is misschien niet hoe jij dat altijd ervaart, maar dat is wel hoe het geschreven staat. En als jij een kind bent van Hem, als jij gelooft, dan weet jij dat jij vrede hebt bij God.

Dus focus niet op de persoon die je was, maar richt je juist op de persoon die je nu bent in Christus. Op die nieuwe schepping. Zoals Paulus ook zegt, vergetend het geen achter is, maar uitstrekkend naar wat voor is, jaag ik naar het doel.

Vergetend wat achter is, en maar uitstrekkend naar wat voor is. Die bladzijden dus omslaan. Ons niet laten verlammen, door schuldgevoel. Dat niet als een anker aan ons laten trekken, waardoor we naar beneden worden gehaald.

Nee, staan op die belofte die God gedaan heeft. En van daaruit wandelen. Want als wij daarin blijven zitten, als wij blijven zitten met dat schuldgevoel, en dat mee torsen, en daardoor denken dat we nooit goed genoeg zijn voor God, of voor anderen, dan ontkennen we daarmee in wezen, het offer van de Heer Jezus Christus.

Dan ontkennen we daarmee dat wat Hij doet, en heeft gedaan, niet voldoende is geweest. Maar het is voldoende. Er is voor betaald.

Je bent gerechtvaardigd, en je hebt vrede met Hem. Dus dat zijn de drie lessen die ik met jullie wilde delen. We moeten ons kruis opnemen, ons oude leven achterlaten.

God gebruikt de nederlagen uit ons verleden, om ons de overwinning te geven in het heden. En we moeten niet blijven hangen, in die fouten van het verleden.

Maar de bladzijden omslaan, en ons uitstrekken naar dat wat voor ons is. En ik ben ervan overtuigd, dat ook de komende week, jij weer volop kansen krijgt, om daarin te oefenen.

Dat je op die gebieden wordt uitgedaagd. Dat je wordt uitgedaagd, om inderdaad, je eigen belang ondergeschikt te maken. Dat je wordt uitgedaagd, om niet te blijven hangen in het verleden.

Maar om verder te gaan. Dat er misschien op blauwe plekken wordt gedrukt. Maar laat dat dan, een bron zijn van overwinning. Dus succes, de komende week.

Zullen we de Heer danken. Heer Jezus, we willen u danken voor zo'n rijk woord, en voor zo'n rijke belofte, die wij van u gekregen hebben.

Heer, dat we meer dan overwinnaars zijn, door u, die ons heeft liefgehaald. Heer, we zijn kinderen van u. En we mogen daarom weten, dat we de overwinning zullen behalen.

En dat u het werk, dat u in ons begonnen bent, zal volleindigen. Heer, u bent een vrijgever, en liefdevol, en genadig, en machtig God, wie wij mogen aanbidden.

Dank u wel ervoor. Heer, en ik bid voor, en ieder van ons, zoals we hier zitten, Heer, dat we ook de komende week, dagen in stappen mogen zetten. Heer, dat we in afhankelijkheid van u gaan.

Dat we ons kruis willen opnemen. Heer, en uw belang boven alles stellen. En leven tot eer van u. Heer, dank u dat u met ons meegaat, dat u in ons woont.

Heer, en dat u ons zo, wilt lijden en vervullen. We prijzen uw grote naam. Amen.�� een seaway. ***