Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen allemaal. Even kijken wie allemaal zijn. Ik kon het vanaf die kant niet erg bekijken.
! We hebben een zendingsochtend. Dus het gaat over zending. Ik wil zo dadelijk nadenken over een zevental kenmerken van een zendeling.
Aan de hand van een gedeelte uit Gods woord, uit Isaiah 6. Dat zou ik graag eerst willen lezen. Isaiah 6. Even wachten tot het geritsel over is.
Is makkelijk te vinden, Isaiah. Nog een groot boek. Hoofdstuk 6 en dan lees ik vanaf vers 1. Dat is een visioen dat Isaiah krijgt.
In het sterfjaar van koning Isaiah zag ik de heren zitten op een hoge en verheven troon. En zijn zomer vulde de tempel. Seraphs, het zijn een soort engelen, stonden boven hem. Ieder had zes vleugels.
Met twee bedekte hij zijn aangezicht. Met twee bedekte hij zijn voeten. En met twee vloog hij. En de een riep de ander toe. Heilig, heilig.
Heilig is de Heere der Heerscharen. De ganse aarde is van zijn heerlijkheid vol. En de dorpelporsten beefden van het luide roepen. En het huis werd vervuld met rook.
Toen zei ik, wee mij, ik ga ten onder, want ik ben een man, onrein van lippen. En woont te midden van een volk dat onrein van lippen is. En mijn ogen hebben de koning, de Heere der Heerscharen gezien.
Maar een van de seraphs vloog naar mij toe met een gloeiende kool. Die hij met een tang van het altaar genomen had. Hij raakte mijn mond daarmee aan en zei, zie, deze heeft uw lippen aangeraakt.
Nu is uw ongerechtigheid geweken en uw zonde verzoend. Daarop hoor ik de stem des Heren die zei, wie zal ik zenden en wie zal voor ons uitgaan?
En ik zei, hier ben ik, zend mij. Toen zei hij, ga, zeg tot dit volk, hoort al door, maar verstaat niet. En ziet al door, maar merkt niet op.
Maak het hart van dit volk vet, maak zijn oren doof. En doe zijn ogen dichtkleven, opdat het met zijn ogen niet zie. En met zijn oren niet horen. En opdat zijn hart niet versta, zodat het zich niet bekeren en genezen worden.
Toen vroeg ik, hoe lang, Heren? Hij antwoordde, totdat de steden verwoest zijn, zodat er geen inwoner meer is. En de huizen, zodat er geen mens meer in is. En het bouwland verwoest is, tot een wildernis.
En de Heren, de mensen verwijderd heeft en het verlaten gebied in het land groot is. Is daarin nog een tiende deel, dan zal dit weer verwoest worden. Evenals van een terebend en een eik na het vellen een tronk overblijft, zo zal zijn tronk een heilig zaad zijn.
Tot zover. Ik zei net, u wil met u nadenken over een zevental kenmerken van een zendeling. Naar aanleiding van Jezaja 6. En toen zag ik een aantal mensen wegzakken, die dachten, zendeling, ik ben geen zendeling.
Dus ik doe het ook allemaal aan. Maar ik denk dat de boodschap toch voor iedereen bestemd is. Of je nu een zendeling bent of geen zendeling bent. De boodschap is denk ik voor iedereen bestemd.
Het zou toch niet zo kunnen zijn dat wij alleen maar mensen naar het buitenland sturen. En hier niet het evangelie verkondigen. Dan moeten de mensen uit het buitenland hier naartoe komen om hier het evangelie te brengen.
Dat zou eigenlijk toch te gek voor woorden zijn. Maar dat gebeurt wel op dit moment. Wij horen een soort zendeling, of een getuige hoe je het ook noemen wilt, te zijn. Ieder op zijn eigen plek. En Henk die heeft zijn eigen plek waar ik niet kom.
En ik heb een plek waar ik werk of waar ik ben, waar Henk niet komt. En zo geldt dat voor ieder van ons. En het is goed om onze plaats in te nemen daar waar de Heer ons gesteld heeft.
Een aantal kenmerken van die zendeling kunnen we eigenlijk ook rechtstreeks toepassen. Rechtstreeks betrekken op onszelf. Dus ik zou zeggen, let allemaal even goed op. Eén ding vooraf.
Er staat als eerste in het sterfjaar van koning Uzziah, zag ik de heren zitten. Daar begint het vers mee. En dat is denk ik een bemoediging voor Jezaja.
Want als je de geschiedenis leest van koning Uzziah. Die werd op zijn zestiende koning, al heel jong. Hij heeft 52 jaar geregeerd. En hij was ontzettend voorspoedig als koning over Juda.
Hij was een van de meest voorspoedige koningen. Eén van de grootste koningen, zeg maar, in het land Israël. Ik zal even wat lezen, want helaas bleef dat niet zo.
Er staat in twee chronieken wat over hem. Daar is hij. Het gaat over Uzziah. Hij deed wat recht is in de ogen des heren.
Geheel zoals zijn vader Amasha gedaan had. Hij zocht God zolang Zecharia leefde, die hem onderrichtte in de vrezen van God. Zolang hij de heren zocht, maakte God hem voorspoedig.
Je voelt hier al een klein beetje aankomen. Zolang hij de heren zocht, maakte God hem voorspoedig. Je voelt hem een beetje aankomen, dat gaat misschien niet goed. Maar iets verderop staat nog, hij klom tot een toppunt van macht.
Hij had oog voor de veeteelt, had oog voor de landbouw. Hij had ook het leger, dat breidde hij erg uit. Hij had allerlei ingenieuze apparaten, had hij bedacht.
Met helmen, pansters, bogen en slingerstenen. Hij bouwde poorten, het ging erg goed. Totdat, wijd en zijt, verbreidde zich zijn roem.
Hij staat in vers 15 van 2 Kronieken 26. Wijd en zijt, verbreidde zich zijn roem. Want hij werd wonderbaar geholpen, totdat hij machtig geworden was. Toen hij machtig geworden was, werd zijn hart zo hoogmoedig, dat hij zeer snood handelde en ontrouw werd jegens de heren.
En een koning in het verleden, als het goed ging, als hij de heren volgde, dan nam hij vaak zijn volk mee, in zijn algemeenheid. Maar als het verkeerd ging, dan nam hij het volk ook mee, een neergang in.
En hier ging het fout bij Uzzia. En in het vervolg staat ook wat er fout ging. Hij werd machtig en het steeg hem naar het hoofd, zogezegd. En hij wilde op een gegeven moment de tempel ingaan, om daar het reukoffer aan te steken.
Dat was niet voor hem bedoeld. Dat was voor de priesters, die moesten dat doen. Dat mocht helemaal niet. Dus die priesters hielden hem ook tegen. En hij werd op een gegeven moment meelaats, omdat hij dit wilde doen.
Dat was een straf van God, hij werd meelaats. En hij had zijn volk al meegesleept, omdat hij hoogmoedig werd, in de afgrond. En toen was het nou die koning, die ook nog priester wilde zijn.
En die stierf toen. En toen dat gebeurde, dus het was een en al ellende, zou je kunnen zeggen. Toen dat gebeurde, toen kreeg Jezaja dat visioen in het sterfjaar van koning Uzziah. Want hij heeft nog een aantal jaren afgezonderd geleefd, terwijl hij meelaats was.
Want dan werd hij afgezonderd. En ik denk dat dat visioen op dat moment, in die situatie, enorm bemoedigend was voor Jezaja. Want hij zag daar de heren op zijn troon, in zijn macht, in zijn grootheid.
De koning in de tempel. Het was ook de priester die daar was, die hij daar zag. En hij kreeg als het ware een blik in de toekomst. En zo gaat het denk ik ook vaak in ons leven.
Het kan soms heel moeilijk zijn, dat je het niet meer kunt zien zitten. Dus je kijkt naar de omstandigheden die er zijn. Maar juist op dat soort momenten, kan de heren ingrijpen in je leven. En misschien ben je ook wat ontvankelijker op dat soort momenten.
Maar dan wil de heren zich als het ware openbaren en laten zien van, ik ben er. En ik heb alles in mijn hand. Wat er ook gebeurt. En ik denk dat dat voor Jezaja een geweldige bemoediging is geweest.
De heren heeft alle touwtjes in handen. Op hem mogen we rustig vertrouwen. We gaan nu een zevental kenmerken aan de hand van dit gedeelte zou ik met u willen doornemen.
Het eerste, dat is deze. Dat staat in de eerste vier versen die we gelezen hebben. Jezaja die ziet daar zo in de hemel.
En hij ziet de heren. Hij ziet de heren Jezus daar in de hemel. Dat staat in Johannes 12 vers 40 wordt dit gedeelte aangehaald. Dat de heren Jezus is. En hij ziet hem in zijn heerlijkheid. En in zijn grootheid.
En in zijn macht. In zijn majesteit. En hij ziet die engelen daar vliegen die heilig, heilig, heilig roepen. Het eerste kenmerk van een zendeling is ook dat ze de heren Jezus, hij of zij, de heren Jezus heeft gezien in zijn glorie, in zijn heiligheid, in zijn macht, in zijn majesteit.
En ze riepen elkaar toe heilig, heilig, heilig wat ik net zei. En die serafs, die hadden zes vleugels. En vier van de zes die werden gebruikt om zich als vader te beschermen in verband met de heiligheid van God.
En ik denk ook die eerste twee bedekten hun aangezicht. En dat spreekt denk ik van eerbied en van respect van die serafs voor de heren.
De andere twee bedekten hun voeten. En dat spreekt van de nederigheid of de bescheidenheid van die serafs. En twee werden gebruikt om te vliegen. En dat spreekt van hun bereidwilligheid om de heren te dienen.
Want engelen zijn dienende geesten. Dat ik nou die drie dingen noem, eerbied, nederigheid en bereidwilligheid. Dat zijn eigenlijk ook alweer kenmerken van een zendeling. Maar zouden eigenlijk ook kenmerken van ons allemaal moeten zijn.
Dat we eerbied voor de heren hebben, respect hebben. Dat we nederig zijn, bescheiden zijn. En dat we ook bereid zijn om te dienen. Daar op de plaats waar hij ons gesteld heeft. En nu zegt u misschien, ja, die Isaiah had dat geweldige visioen daar in die hemel.
Als ik dat zou zien, letterlijk, echt zou zien, dan zou ik misschien ook wel veel meer onder de indruk zijn. Maar wij hebben Gods woord. En er staat in Johannes, niemand heeft ooit God gezien.
Maar de ene geboren zoon, die in de schoot van de vader is, die heeft hem ons doen kennen. Die heeft hem ons verklaard. Ik denk dat wij uiteindelijk, met het woord, als we dat goed lezen, en ons laten leiden door Gods geest, dat we misschien ook wel veel meer zien dan Isaiah in de tijd gezien heeft.
En ook veel meer onder de indruk kunnen komen van hoe groot de heren en hoe heilig de heren is. En hoe verheven de heren is. Eerste kenmerk, dat Isaiah ziet.
Hij heeft de heren zien zitten. En wat is zijn reactie erop? Die staat in vers 5. Wee mij, ik ga ten onder. Wee mij, ik ga ten onder. Even kijken.
Hij beseft onmiddellijk zijn eigen situatie. Hij ziet eerst de heren in zijn glorie, in het licht, in zijn reinheid. En onmiddellijk ziet hij hoe hij zelf is.
We hadden twee weken terug hier een doopdienst. En toen werd dat ook gezegd. Als wij naar onszelf kijken, dan vergelijken we ons vaak naar mensen die het wat minder doen, denken wij dan, dan wij zelf.
Wij doen het nog niet zo slecht, denken we dan. Maar onze norm moet niet zijn onze naasten, of de mensen waar we naar kijken. Onze norm, waar we ons van moeten spiegelen, moet eigenlijk de heren God zijn. En als we hem zien, en beseffen hoe heilig en hoe rein hij is, dan hebben we ook onmiddellijk zicht op onszelf.
En dan valt er nog heel wat te sleutelen, ook aan mij, al sta ik hier. Er valt nog heel wat te sleutelen. Dan zie ik in het licht van God, hoe ik werkelijk ben. Taja, mevrouw, die is dagelijks heel druk in huis.
Gaat ze aan de weer met haar aangebol en een zwabber door het huis heen. En ik kan er uren naar kijken. Er uren naar kijken. Maar als er soms de zon gaat schijnen, dan zien we toch nog allemaal stof.
En dat is eigenlijk precies wat hier gebeurde. In het licht van Gods heiligheid zag Jezaja meteen hoe zondig hij zelf was. Als wij echt zicht hebben op de heren, dan zien we ook meteen hoe we werkelijk van binnen zijn.
En echt, ik ben blij dat niet al mijn gedachten, die ik soms heb, dat die hier op het scherm geprojecteerd worden. Dat is echt hoor. Als ik serieus naar mezelf kijk en eerlijk ben naar mezelf.
En me vergelijk met de heren, dan zeg ik ook, wee mij, ik verga. Ik ben onrein. Als ik me vergelijk met de heren. En dat is het tweede kenmerk van een zendeling. Maar dat zou ook het tweede kenmerk van ons allemaal moeten zijn.
Dat we beseffen hoe we werkelijk zijn. Onrein. Jezaja, verderop, in hoofdstuk 64 zegt hij, we zijn geworden als een onreine. Al onze gerechtigheden, niet onze ongerechtigheden, al onze gerechtigheden zijn als een bezoedeld kleed.
We kunnen niks goed doen zonder hem. Romeinen, schrijft Paulus, niemand. Is rechtvaardig. Niemand, absoluut niemand. Ook niet één. Allen hebben gezonderd.
En derven, dus die missen, omdat ze gezonderd hebben, de heerlijkheid van God. Hebben wij beseft hoe we van nature zijn. Dat is belangrijk.
De derde kenmerk. Jezaja is verzoend met God, met de heer Jezus.
Nu is uw ongerechtigheid geweken en uw zonde verzoend. En er zijn een paar opmerkelijke dingen. Want onmiddellijk nadat Jezaja gezegd heeft, wee mij, dan wordt hij verzoend, komt die engel.
Dat is meteen na zijn beleidenis. De heer zoekt mensen die erkennen dat ze onrein zijn. Dat ze het oordeel verdiend hebben. Dat ze verloren zijn als er niks gebeurt.
Dat hij ze zal oordelen. Onmiddellijk nadat Jezaja die beleidenis gedaan heeft van, wee mij, een mens onrein van lippen, dan wordt hij verzoend.
De tweede kenmerk is dat de verzoening, dat is niet op initiatief van Jezaja. Het is iets wat de heren doet. De heren, die stuurt die engel naar Jezaja toe. En dat zie je ook in Genesis 3, als Adam en Eva hebben gezonderd.
Ik vind dat prachtig, ik vind dat echt zo mooi. Dan is het niet, Adam en Eva die verstoppen zich. Maar de heren God, die wandelt daar en die zegt, Adam, waar ben je? Hij neemt het initiatief weer.
En hij roept Adam en Eva die gezonderd hebben naar zich toe. Het is het initiatief van God. Het derde wat ik hierover zou willen zeggen, het is verzoening door het altaar.
Het is ook weer niet iets door wat Jezaja gedaan heeft. Het is iets wat de heren God heeft bereid. Het altaar, waar de offers werden gebracht. We hadden van de week hier de tabernakel. Het altaar spreekt van het kruis van de Heer Jezus.
We mogen verzoend worden met God als we beleiden dat we zondaren zijn. En dat kan dan op grond van het altaar, van het kruis, van het lijden, het sterven en de opstanding van de Heer Jezus.
Dus een zendeling is verzoend. En door die verzoening mag Jezaja en mogen ook wij weten dat we heel dicht bij God mogen zijn. Dat we zijn warmte en zijn liefde en zijn vaderhart mogen voelen.
Wat het vanochtend op de bid stond over schuilen onder zijn vleugels. Dat zei Las Hans. Als je dat nou voorstelt dat God ons als het ware beschermt als onder zijn vleugels.
Dan ben je dicht bij hem. Dan voel je als het ware zijn hart kloppen. Je voelt de warmte van hem. Je voelt de bescherming van hem. En dat mag als we verzoend zijn door hem.
En de vraag is. Heb jij, hebben wij, heb ik onze zonden beleden aan de heren. En zijn we echt verzoend? Want uiteindelijk, daar gaat het om.
Dat is het meest cruciale vraag denk ik in ons leven. Zijn we verzoend met de heren of niet? Met hem hebben we eeuwig leven. Zonder hem zijn we voor eeuwig verloren.
Vierde kenmerk. De heren die zei het ook al. Ze had de stem van God gehoord. Ze was geroepen door de heren God zelf. In dit stukje staat.
Wie zal ik zenden? De heren God vraagt. Wie zal ik zenden? Jezaja ging erop in. Dan komen we zo. Maar dat is ook een vraag die nu nog steeds geldt.
Wie zal ik zenden? Is er iemand die bereid is om gehoorzaam te zijn aan de heren God? Om in te gaan op de uitnodiging die hij doet.
In Lukas 10 staat. Hij, de heer Jezus, zei tot hen. De oogst is wel groot. Maar arbeiders zijn er weinig. Er zijn weinig mensen die ingaan op die vraag van wie zal ik zenden.
Bid daarom, de heer van de oogst, dat hij arbeiders uitzende in zijn oogst. Het is goed om erover na te denken. De heren werken door mensen.
Bijna altijd door mensen. Maar dan moeten er wel mensen zijn die komen. Die zich laten gebruiken. Zoals we dat lied ook hebben gezongen. Dat we ons zelf geven aan de heren. Wie zal ik zenden?
Er staat niet. Wie zal ik zenden die bekwaam is om te gaan? Dat staat er niet. Dat staat wie zal ik zenden. Als God iemand roept, dan zal God ook iemand bekwaam maken om te doen wat hij vraagt.
Ik heb een voorbeeld van Paulus hier. Dat staat in Galatas. Want die is ook geroepen, Paulus. Ik maak u bekend, broeders, dat het evangelie, het welk door mij, dus door Paulus verkondigd is, niet is naar de mens.
Want ik heb het ook niet van een mens ontvangen of geleerd. Maar door openbaring van Jezus Christus. Paulus is geroepen. En de heren heeft hem geopenbaard. Hij is in de eenzaamheid geweest bij de heren.
En de heren heeft hem geopenbaard wat hij moest gaan vertellen. Dus een zendeling is ook geroepen door God zelf.
Wie zal ik zenden, dat vroeg ik net. Nou, Isaiah, die ging erop in. Isaiah, die heeft zich beschikbaar gesteld. Dat is ook weer een kenmerk van een zendeling. Een zendeling is iemand die zich beschikbaar heeft gesteld met zijn hele leven, met zijn hele hebben en houden.
Want de Heer heeft gegeven. Hij zegt, heren, hier ben ik. Wilt u me gebruiken? Dat is op zich wel bijzonder. Want even daarvoor had Isaiah gezegd, wee mij, ik verga.
Maar kennelijk is hij zo onder de indruk van de heren gekomen. Van die macht, van die majesteit, van zijn genade, van zijn liefde. Dat hij zich onmiddellijk beschikbaar stelt.
Er is een enorme verandering in Isaiah heeft zich plaatsgevonden. Omdat hij onder de indruk is gekomen van de heren die hij gezien heeft, de levende heer die hij gezien heeft. Paulus, ander voorbeeld, die werd ook geroepen.
En ik zei in handelingen, heren, wat moet ik doen? Paulus, die kwam de heren tegen op de weg naar Damascus. Dat was dat licht. Die viel op de grond. En een van de eerste vragen is, heren, wat moet ik doen?
Hij was bereid om de weg te gaan die de heren wilden dat hij zou gaan. Bent u bereid? Ben ik bereid om die weg te gaan?
Het is zondag, het is lekker weer. Zoals u misschien vandaag een wandelingetje maakt of buiten zit in de tuin. Denk er maar eens over na. Ik roep de heren, misschien ook u of jou, om te gaan.
En ik zei straks in het begin al van, wij zijn allemaal getuigen ook. In Spreuken staat een hele mooie tekst. Daar staat een betrouwbaar getuige. Een betrouwbaar getuige, dat horen we allemaal te zijn, is een redder van levens.
Een betrouwbaar getuige is een redder van levens. Als wij, ieder op zijn eigen plaats, betrouwbare getuigen zijn. Dus vertellen van wat de Heer Jezus in ons leven heeft gedaan.
Door woorden, of door daden, of door allebei. Dan kunnen we levens redden, staat er. Dat is nogal wat. Want als we geen betrouwbare getuigen zijn.
Misschien dat een ander het aan doet, maar het zou kunnen dat mensen de boodschap niet horen. Maar een betrouwbaar getuige is een redder van levens. Van de Heer Jezus staat in openbaring dat Hij de getrouwe getuige is.
En wij worden allemaal opgeroepen om te gaan lijken. God ons verandert van binnenuit op de Heer Jezus. Dat ook wij, net als Hij, getrouwe getuige zullen zijn. Daar waar de Heer ons heeft gesteld.
Het is goed om je af te vragen, ben je, ben ik, een getrouwe getuige. Een zendeling is ook door God zelf gezonden.
Dat is, denk ik, ook een heel belangrijk punt. Het is niet iets wat iemand bedenkt van, nou, laat ik maar eens de zending ingaan. Dat kan dat iemand dat bedenkt. Maar ik denk dat het belangrijkste is dat de Heer iemand geroepen heeft.
Dat de Heer iemand geroepen heeft, dat zijn hart echt gesproken heeft. Dat hij duidelijk heeft. Dat de Heer wil dat hij of zij de zending ingaat. Dus niet in de eerste plaats het idee van iemand zelf.
Iemand moet dan duidelijk Gods stem verstaan hebben. De zendeling is ook niet in de eerste plaats door de gemeente uitgezonden. In de eerste plaats moet een zendeling geroepen zijn door de Heer.
En natuurlijk is het goed als er een gemeente, dat hebben we net ook gehoord, die schelp. Als er een gemeente is die biddend en ook met allerlei praktische hulp of financiële hulp achter de zendeling staat.
Dat is hartstikke goed. Maar het is niet een gemeente die uitzendt. Het moet altijd eerst de Heer zijn die iemand geroepen heeft. Die zal het ook bevestigen dan de Heer. En dan zal het ook herkend worden in zo'n gemeente.
En dan is het ook goed om achter mensen te staan en te bidden voor ze. Mee te leven met ze. Misschien eens een keer langs te gaan. Ik weet van sommigen dat dat nog een wens is. Niet in de eerste plaats van een gemeente.
Niet in de eerste plaats van een persoon zelf. Maar het is altijd God die zendt. En is het niet God die zendt, dan denk ik dat het eigenlijk al van meterfaand gedoemd is om te mislukken.
En het laatste puntje wat ik had. Wat doet een zendeling dan?
Die verkondigt het woord van God. Isaiah staat. Ga en zeg tot dit volk. En dan alles wat er komt. En wat er dan komt, dat is nog steeds actueel.
Want er is nog steeds een bedekking bij het Joodse volk. Wij kennen de Heer Jezus nog niet. En die bedekking wordt alleen in Christus weggenomen. Maar wat doet een zendeling die verkondigt het woord van God?
Zo heeft ook een Petrus het woord van God verkondigd. Speciaal voor de Joden. Paulus heeft het speciaal voor de heidenen verkondigd.
Isaiah had ook een speciale boodschap. Maar de basis is, dat vond ik ook wel een mooi plaatje, een zendeling. Die verkondigt het woord van God. Dit is kennelijk de zendeling.
Vanuit onze optiek gezien. De westerse optiek die met een aantal mannen bezig is om het woord van God te lezen. Of toe te lichten. Dat moet altijd de basis zijn.
Het levendmakende woord van God. Dat is wat een zendeling verkondigt. Ik heb het nog even op een rijtje gezet.
Een zendeling heeft gezien wie de Heer is. Hoe groot en machtig hij is. Hoe genadig hij is. Hoe heilig hij is. Een zendeling beseft hoe hij zelf is.
Het contrast met de Heer God. Is verzoend met God. Op initiatief van de Heer God zelf. Is door God geroepen. Wie zal ik zenden. Heeft zich beschikbaar gesteld.
We hebben vanochtend ook even Henk die tekst gelezen over de Heer Jezus. Zie hier ben ik. Ik kom om uw wil te doen. Nou Jezaja was beschikbaar. De Heer Jezus was er. Was beschikbaar.
De zendeling is door God zelf gezonden. Geen eigen idee. Niet van de gemeente. En verkondigt het woord van God. En tot slot. Hou ik toch nog even kort.
Ook stilstaan bij de grootste zendeling aller tijden. En dat is de Heer Jezus zelf natuurlijk. Die was in de heerlijkheid. Die was met God zelf. En die kende de glorie.
En de harmonie. En de majesteit. Van de Heer God. En die zag deze verloren wereld. Ze maakten samen een plan. God de Vader. God de Zoon.
God zijn geest. Die maakten een plan. Toen ze zagen dat deze wereld door de zonde verboden was. En toen zei de Heer Jezus ook. Zie.
Ik kom. Om uw wil te doen. Het gaat niet om offers. Dat is eigenlijk wel raar. Want die had de Heer God zelf ingesteld. Maar wat de Heer God veel belangrijker vindt. Is een stuk gehoorzaamheid aan hem.
Gehoorzaamheid aan de Heer. Het ging ook fout in Genesis. Toen Adam en Eva ongehoorzaam waren. Toen ging het fout. Er kwam een scheiding tussen God die heilig is. En zijn zelf.
En door de gehoorzaamheid van de Heer Jezus. Die volkomen Gods wil gedaan heeft. Door God gezonden is naar deze wereld. Die er geleefd heeft. Die er zonder de zondige geleefd heeft.
En die uiteindelijk onschuldig. Gekruisigd is op Golgotha. En daar aan dat kruis waar hij hing. Werden onze zonden op hem gelegd. En omdat onze zonden op hem werden gelegd.
Dat is wat geloven. Dan mogen wij weten. Dan mogen we zeker weten. Dat we verzoend zijn met God. Dat onze zonden zijn weggedaan. Maar ik heb hier drie lege kruisen.
En de Heer Jezus is opgestaan. En op grond van zijn volbrachte werk. Zijn lijden. Zijn sterven. En zijn opstanding. Dat betekent ook dat zijn offer is volbracht. God liet hem opstaan.
Op grond van zijn volbrachte werk. Mogen wij zeker weten. Dat onze zonden zijn vergeven. En de Heer Jezus. Als de volmaakte zendeling. Verkondigde ook het woord van God.
Hij deed niets. Deed niets. Wat niet in overeenstemming was met het woord van God. En hij zei niets. Wat niet in overeenstemming was met het woord van God.
Hij was echt de grootste zendeling aller tijden. Hij was bereid om te lijden en te sterven. Omdat hij mensen zoals wij wilde brengen aan het hart van de Vader.
Dat we zouden zien hoe groot. En hoe liefdevol. En hoe genadig. En hoe trouw. En hoe vergevingsgezind. God is. Hij wil ons terugbrengen.
Bij de Vader. En ik zou willen eindigen met deze vraag. Wie zal ik zenden? Dat staat in Isaiah 6. En denkt u daar maar over na. Wie is er bereid in te gaan.
Op deze vraag. Ik stel hem nu. Maar eigenlijk wordt hij door de Heere God zelf gesteld. Wie zal ik zenden? Wie is bereid om zijn of haar leven te geven aan de Heere.
Omdat de Heere. Ik wil zeggen zoveel. Maar eigenlijk alles gegeven heeft. Om u en mij te redden. Amen.