Micha

Spreker

J. Brouwer

Date
Oct. 8, 2017
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen allemaal, broeders en zusters, vrienden hier.

! Ik wil samen met u een gedeelte lezen uit Micha.! Een van de profeten die tot Juda gestuurd werden, soms ruim 700 jaar voor de geboorte van onze Heer Jezus Christus.

Dus we spreken over een andere tijd dan waarin u en ik leven. Dat moeten we ons goed realiseren. En toch ook weer dezelfde soort mensen.

Dat zullen we ontdekken. Micha 1, vers 1 tot 9. En dan spring ik door naar Micha 3. En daar wil ik dan nog een paar versen uitlezen.

Want we willen de eerste drie hoofdstukken vanmorgen de revue laten passeren. Hoofdstuk 3 dan van 5 tot 12. Maar eerst Micha hoofdstuk 1.

Vers 1 tot 9. Daar staat het volgende geschreven. Het woord van de Heer dat kwam tot Micha in Moreshet.

In de dagen van Jotham, Agas en Jehiskia, de koningen van Juda. Dat hij gezien heeft over Samaria en Jeruzalem.

Luister. Volken allemaal. Sla racht op aarde met al wat u bevat.

En laat de Heere, Heere getuigen tegen u zijn. De Heere uit zijn heilige tempel. Want zie, de Heere komt uit zijn woonplaats.

Hij daalt af en treedt op de hoogte van de aarde. De bergen smelten onder hem weg. De dalen splijten als was voor het vuur.

Als water dat langs een helling wegvloeit. Dit alles is om de overtreding van Jacob en om de zonde van het huis van Israël. Wat is de overtreding van Jacob?

Is het niet Samaria? En wat zijn de offerhoogten van Juda? Is het niet Jeruzalem? Daarom maak ik van Samaria een puinhoop in het veld.

Een plek voor het planten van een wijngaard. Ik stort haar steen in het dal en haar fundamenten leg ik bloot. En al haar beelden worden verbreizeld.

En al haar hoerenloon wordt met vuur verbrand. Van alle afgoden maak ik een woestenij. Want met hoerenloon heeft zij ze bijeen gebracht. En tot hoerenloon keren ze terug.

Hierover zal ik rauw bedrijven en weekklagen. Zal ik berooid en naakt mijn weg gaan. Zal ik huilen als de jakhalzen en klaagelijk roepen als de struisvogels.

Want zijn wond is ongeneeslijk. Want zij reikt tot aan Juda. Zij raakt tot aan de poorten van mijn volk. Tot aan Jeruzalem.

Dan springen we even verder. Naar hoofdstuk 3. Vers 5 tot en met vers 12.

Nog tot slot. Einde van het gedeelte. Zo zegt de Heer tegen de profeten die mijn volk misleiden. Die als zij met hun tanden kunnen bijten vrede verkondigen.

Dus als hun eten gegeven wordt. Wie een echter niets in hun mond geeft aan hem. Verklaren zij de oorlog. Daarom zal het nacht voor u worden.

Zonder visioen. Het zal duister worden voor u. Zonder waarzeggerij. De zon zal over deze profeten ondergaan. En de dag zal donker over hen worden.

De ziners zullen beschaamd worden. En de waarzeggers rood van schaamte. Zullen alle hun baard en snor bedekken. Want er komt geen antwoord van God. Ik daarin boven ben vol van de kracht van de geest van de Heer.

Van recht en heldenmoed. Om Jacob zijn overtreding te verkondigen. En Israël zijn zonde. Hoor nu dit hoofden van het huis van Jacob.

En leiders van het huis van Israël. Die een afschuw hebben van recht. En al wat recht is, verdraaien. Die Sion bouwen met bloed en Jeruzalem met onrecht.

Hun hoofden spreken er recht voor geschenken. En hun priesters onderwijzen voor loon. Hun profeten plegen waarzeggerij voor geld. En nog steunen zij op de Heer en zeggen.

Is de Heer niet in ons midden? Ons zal geen kwaad overkomen. Daarom zal omwille van u Sion als een akker worden omgeploegd.

Jeruzalem en puinhoop worden de berg van dit huis. Tot hoogten in het woud. Tot zover. Dat zijn weer heftige woorden van een van de profeten.

Die in het oude testamentische periode. Door de Heer God tot zijn volk werden gestuurd. Vanwege hun nalatigheid, ongehoorzaamheid. En het dienen van de afgoden.

Micha. Zijn naam betekent wie is gelijk aan de Heer. We hebben net ook al gezongen van de Heer wie hij is.

Hoe groot en almachtig. De allerhoogste. Niemand is natuurlijk aan hem gelijk. Maar die vraag moest wel naar Israël en Ajuda toekomen. Wie is gelijk aan de Heer.

Want zij stelden afgoden op dezelfde voet als de Heer. Want zij dienden hen. En gaven hen offers. Micha spreekt ten diepste als je heel goed luistert.

En goed analyseert de hele profetie over Gods goede tierenheid. Dat zou je niet op het eerste gezicht zeggen. Maar als je ziet welk hart daarachter klopt.

Achter deze woorden. Welke bewogenheid daar is voor het volk. Welke zorg daar is. Dan kun je niet anders concluderen. Dan dat dat vol is van Gods goede tierenheid.

Kijk de Heer God heeft met Israël natuurlijk een verbond gesloten. Dat moeten we goed beseffen. Afspraken gemaakt. Waarop zij zelf bij die berg Horeb zeiden.

Wij zullen alles doen wat de Heer zegt. Dat was enigszins naïef. Zij kenden zichzelf niet goed genoeg.

Om te weten dat zij dat nooit zouden kunnen volbrengen. Zo ook wij. Wij zijn niet in staat.

Wij zijn te onmachtig. Om Gods wet, om Gods wil te doen. In eigen kracht. Daarvoor is heel wat meer nodig.

Vijf jaar geleden in 2012 waren de Olympische Spelen in Londen.

Daar was de coach van de Nederlandse ploeg, van de judocoach, Cor van der Geest, die het volgende zei. Nederland is een decadent land aan het worden.

Nederlanders hebben zin in een feestje. En daar is onze sport voor nodig. Nu, decadent, zegt het woordenboek, is in verval verkerend.

Zonder innerlijke en morele kracht. Slap geworden door te veel luxe, verdorven, ontaard, verworden. Met name gebrek aan levenslust, overdreven zucht naar genot.

Nou, we hoeven maar om ons heen te kijken. Of dat wordt elke dag opnieuw bevestigd. Nederland is decadent.

Dat was juda toen ook. Decadent. Slap geworden. Geen ruggengraat. Met meer liefde voor genot dan voor God.

Dat is exact de woorden die Paulus in zijn laatste brief schrijft. Als hij Timotheus op het hart drukt dat in de laatste tijden de mensen alleen maar ik gericht zullen zijn.

Liefde voor zichzelf. Met, onder andere, meer liefde voor genot dan voor God. Veel Nederlanders zuchten elke week weer aan het eind van de werkweek naar het weekend.

Want dan kunnen ze weer een feestje bouwen. Kunnen ze weer drinken. Kunnen ze weer uitgaan. Kunnen ze weer doen wat ze willen.

Daar is ons volk aan verslaafd geraakt. In die tijd moet u denken, in zo'nzelfde periode, dat er welvaart was.

740-700 voor Christus materiële voorspoed. Heel veel materiële voorspoed onder de koningen die hier genoemd worden in Micha 1 vers 1. Zo is het ook hier vandaag aan de dag exact hetzelfde.

Dat bevordert alleen maar ten diepste de afgodendienst. Ja, Juda was, je zou kunnen zeggen, rot tot op het bot.

Er was niet veel goeds meer. En wat was Gods plan met Juda? Wat moest er geboren worden uit Juda?

De Messias. Dus dat hing allemaal aan een zijde draadje. Dus wat moest God doen?

Er was maar één mogelijkheid. Om hard in te grijpen. Zodat er toch nog iets over zou blijven van die stam en zijn plan toch door zou gaan.

Want wat speelt altijd op de achtergrond mee in het Oude Testament? En dat moet u nooit vergeten. De geestelijke strijd tussen God en Satan.

Satan. Er staat dan bij de overste van de wereld toen Eva en Adam samen in zonde vielen.

Hij kreeg het voor het zeggen. De zonde en de dood deden in trede. En God had dat al voorzien en had zijn plan al klaar liggen in de hemel.

Daar was al een lam. Dat klaar stond om eens naar deze wereld te komen. Om geslacht te worden. Maar die moest wel uit Juda geboren worden.

Want het moest een nazaad zijn van David. Hij moest op de troon zitten. Straks. Dat komt ook zo. Als hij terugkomt. Voor Israël. Dan zal de Heer Jezus zitten op de troon van David en regeren vanuit Jeruzalem.

Duizend jaar lang. En laten zien hoe het moet. En hoe het kan. Dus vandaar deze heftige woorden van Micha.

Als we dat niet zien op de achtergrond. Dan krijgen we een heel verkeerd beeld van wie God is. Hij houdt niet van geweld.

Maar hij moet het wel gebruiken. Hij hield niet van het kruis. Maar het moest wel opgericht worden. Micha.

Hier hebben we hem. Zo wordt hij afgetekend in de geschiedenis. Als een man met een zware last op zijn hart. En hij treurt. Om de situatie Israël in Juda.

En Juda. In het bijzonder. Nou. De professie van Micha. Wat is. God zal oordelen. Maar vergeving wordt aangeboden. Dat is altijd het geval.

God komt met zijn oordeel. Hij moet wel. Hij kan niet anders. Maar vergeving wordt ook altijd aangeboden. Dat zie je ook in deze hoofdstukken van Micha.

Het aanstaande oordeel wordt benoemd. In hoofdstuk 1 tot 3. Daar gaan we het straks nog over hebben. De latere zegen wordt ook beloofd. In hoofdstuk 4 en 5. Met een vergezicht. Over de heerlijke toekomst.

Die ook voor Israël en Juda wacht. En dan de tegenwoordige ommekeer wordt de pleit in hoofdstuk 6 en hoofdstuk 7. Maar ik wil even terug gaan.

Of even een inleiding nog hebben op Romeinen 11, 22. Daar staan twee eigenschappen van de Heere God. Van zijn karakter. Die elkaar geweldig aanvullen.

En dat zie je ook hier in Micha steeds weer terugkomen. In de eerste plaats Gods goedheid. Het betekent vriendelijkheid, goed, excellent van karakter, bruikbaarheid.

God is goed tot in het diepst van zijn wezen. Hij is excellent van karakter. Het kan niet beter. Hij is vriendelijk. Hij is goed.

En hij is een geweldige God. Er is niemand met hem te vergelijken. En in Christus heeft hij dat wel duidelijk laten zien. Maar hij is niet alleen goed.

Nou die goedheid vinden we heel wat keren terug. We laten dat maar even rusten. Hij is ook gestreng. Dat wil zeggen beslist, ferm, onbuigzaam. En die twee kenmerken van de Heere God vullen elkaar voortdurend aan.

Het ene is er niet zonder het ander. Het andere is er niet zonder het ene. Wij mensen in ons karakter slaan vaak door of naar de een of naar de andere kant. We zijn goed of alleen maar goed.

Lief en alleen maar lief. En dan wordt er misbruik van ons gemaakt. Kuipwachten. Over zijn streng. Vasthoudend.

En moeilijk in de omgang. Maar de combinatie vind je bij de Heere God in een perfect evenwicht. Hij is streng.

Kom niet veel verkeer voor in het Nieuw Testament. Je ziet de perfecte combinatie bij de Heere Jezus ten opzichte van de overspelige vrouw.

U kent de geschiedenis. Hoe is hij tegenover de overspelige vrouw? Is hij niet geweldig goed voor haar? Zij moest gestenigd worden volgens de wet.

De Oud-Testementische wet. En de fariseers wilden de Heere Jezus alleen maar een hak zetten. En hem te pakken nemen. En hem in de val laten lopen. En wat is hij streng tegenover de fariseers.

Goed. En gestreng. Bij hem vind je het allebei. De ene keer heb je het ene nodig. De andere keer heb je het andere nodig. Maar hij is nooit los van die twee.

Hij is nooit alleen maar één. Hij is altijd beide. En dat moeten we op de achtergrond zien. Ook hier bij de profetie van Micha. Bij alle profeten trouwens. Oké.

Moreshet. Dat is de plek waar Micha vandaan komt. Vind je net onder dat paarse gedeelte links. Maresja staat er. Maar daar ligt. Dat is het niet zelden. Dat torkje ligt er vlak boven.

Richting Asdod. In die gele punt. Waar oranje en rood elkaar bijna ontmoeten. Daar is Moreshet. Daar is Moreshet. Aan de rand van Gad. Dat werd ook Moreshet Gad genoemd.

Gad was een Filistijnse stad in dat rode gebied. Daar komt Micha vandaan. Dus een afgezonderd persoon die zich eens in de publiciteit begeeft.

Wie is gelijk aan de Heer? 30 kilometer ten zuidwesten van Jeruzalem. Tijdgenoot van Hosea en Jezaja voor een deel.

Nou ik heb al gezegd de tijd. Geestelijke lusteloosheid. Afvalligheid. Huigelarij. De dienst van Yahweh bestond alleen maar uit rites.

Uit gewoontes. Uit traditie. Zonder levensverandering. En dat gevaar bestaat nog. Is nog steeds levensgroot.

Dat wij God beleiden met onze monden. Maar niet met onze harten. In theorie. Maar niet in praktijk. Voor de bühne.

Maar niet in de stilte. In het verborgen. Dat is nog steeds een groot gevaar. Wat wij allemaal lopen. En daar moeten we bedacht op zijn.

Het doel van Michas Profecie is om juden te tonen. Dat het noodzakelijke gevolg van hun verbondsrelatie met God. Was dat ze rechtvaardig en heilig hadden te leven.

Dat kon niet anders. Maar dat konden ze niet opbrengen. Dus God moest ingrijpen. 1, 2 tot 3, 12. De Heere komt.

Hoofdstuk 1, vers 2 tot 5. Luister volken allemaal. Amiga 1, 2, 5. Sla er acht op aarde. Met al wat u bevat. En laat de Heere, Heere getuige tegen u zijn.

De Heere uit zijn heilige tempel. De Heere daalt af. Treedt op. Pakt aan. Wat heerlijk en goed dat God ingrijpt op zijn tijd.

Dat hij niet stil op zijn troon blijft in de hemel. Dat hij zich niet teruggetrokken heeft. En zegt de aarde laat de gang maar gaan. Ze hebben gekozen tegen mij.

Laat hun maar rollenbollen. En doen wat ze willen. Ik bemoei me er niet meer mee. Had hij ook kunnen doen. Maar God grijpt in. Daalt af. Treedt op.

En in Christus. Heeft hij dat. Totaal. Volkomen. Volledig gedaan. In het laatste dagen. Heeft hij hem als een offer. Gegeven.

Op Golgotha's kruis. Maar is ook opgestaan uit de dood. En heeft alles. Recht. Getrokken. Dat is de God van Israël.

Dat is onze God geworden. In Christus Jezus. Dat is de enige en de waarachtige God. De schepper van hemel en aarde. Die we vanmorgen ook hebben bezongen. En wat is het niet vreselijk.

Dat deze wereld misleid is. Door het feit. Dat God niet zou bestaan. Maar dat alles zou zijn ontstaan. Door langzame ontwikkeling. Oftewel evolutie.

Een theorie. Die een theorie is. En helemaal niets met de praktijk te maken heeft. Een vreselijke leugen van Satan. Die in deze laatste eeuwen.

Op geld maakt. En die vele mensen. Het voor hele mensen bijna onmogelijk waakken. Om in God te gaan geloven. Want ja. Ik ben toch alleen mezelf verantwoordingsschuldig.

En niemand anders. Want ik ben ontstaan. Ik ben niet ontworpen. Kom nou toch. Dat maakt evangelisatie vandaag aan de dag.

Verschrikkelijk moeilijk. Want we hebben niet één brug over te steken. We hebben meerdere bruggen over te steken. Om mensen te bereiken en te winnen voor de Heer Jezus. Ze zijn zo ver weg.

Het zijn geen zonen van de vader meer. Het zijn zonen van de zonen van de zonen van de zonen van vader. Dat merk je toch wel als je met mensen spreekt.

Hoe ver ze zijn afgedwaald. Ik tenminste wel. Ontzettend. Maar God daalt af. Toen.

Nu. En straks. Als Jezus terugkomt. Op de wolken dus hemels eerst. Om zijn gemeente thuis te halen. Ga je mee?

Weet je je zijn eigendom? Of blijf je achter? En dat zal geen pretje zijn. Want dan komen de tijden die er nog nooit zijn geweest. Zo moeilijk en zwaar.

En daarna komt hij terug voor Israël. En zal hij hen bevrijden. En de rest zal behouden worden van Israël. En de Heer Jezus zal koning zijn. Op de troon van David. Dat is Gods plan.

Wordt zeker uitgevoerd. De Bijbel is er vol van. Het tweede. Wat we zien. Is dat de Heer het oordeel aankondigt. In hoofdstuk 1.

Vers 6 tot 16. Daarom maak ik van Samaria een puinhoop. Ik stort er steen in het dal. God grijpt in. Het hoerenloon wordt hen terugbetaald.

Als het ware. De Heer bedrijft daar ook rouw over. Ook de profeet Micha. Is in zware rouw over dat ingrijpen van God. Maar God heeft geen keuze.

Als ik al heb uitgelegd. Hij kan niet anders. Het is prachtig. Wat je vanaf vers 10. Micha 1 vers 10 ziet.

Daar worden een heleboel steden genoemd. Waarvan wij nauwelijks het bestaan weten. Bet, le aafra, safir, saan, bet, ezel, marot, laagis, laagis, heu, nog wel schoord.

Maar dit stukje wat je ziet van 10 tot en met vers 15, 16 is literair een hoogstaand stukje Hebreeuws.

Dat is wel zo prachtig. Want daar speelt hij met woorden. Als je bijvoorbeeld weet dat gad vertelstad betekent en dat hij hier zegt, maak het niet bekend in gad, dan kun je letterlijk vertalen, vertel het niet aan de vertelstad.

Dat is wat er staat in het Hebreeuws. Dat noemen we literair gezien paranomasia, met een kleine wijziging noemen wat hetzelfde is.

In het Nederlands zou je kunnen zeggen, als er een oordeel zou zijn over de stad Ede, om nou even een voorbeeld te noemen. Alle smeden zijn verdwenen uit Ede.

Ze kunnen geen weerstand bieden. Zalke woorden, spelingen, doet Micha voortdurend. Dat is prachtig om te zien. Bijvoorbeeld bij Shafir, dat betekent schoonheidsstad.

Zij zullen vertrekken in schaamteloze naaktheid. Ze zullen, schoonheid zal allemaal verdwenen zijn. Weg, schoonheid. Lagis betekent paardenstad.

Ze zullen de paarden aansporen om weg te trekken. God houdt ook van mooie woorden.

God houdt ook van zuivere taal. Hoogstaand. Daar houdt hij ook van. Hij is ook een kunstzinnig God.

Niet de kunst van deze wereld, die vaak laag is. En er niets met God te maken heeft, dat er een heel andere koker komt. Maar God is de kunstzinnige met een hoofdletter.

Creatief tot en met. Dat is alles. Geschapen, zoals we weten. De Heere komt.

En tot slot. De Heere klaagt aan. Hoofdstuk 2, 1 en 3, 12. En daar zie je drie verschillende groepen die hij aanspreekt. Het begint met hebzuchtige mensen in zijn algemeenheid.

Hoofdstuk 2, 1, 13. De drie ha's. U kent ze wel, hè? Halen. Hebben. En houden. Het egocentrische, egoïstische, egoïsme ten top.

En vandaag kennen we dat dan net zo. We halen, we hebben en we houden vast. Een kenmerk van een ware gelovige, van een christen, is het tegenovergestelde.

Hij ontvangt van de Heere God. Ook zijn loon, wat hij verdiend heeft. Hij geeft daarvan weg.

En deelt met hen die minder hebben. En hij geniet van de rest die hij mag behouden. Toch? Wij zijn toch niet van het halen hebben houden?

Tegen hebzuchtige mensen. God is daar niet mild over. Poeh. U moet dat gedeelte maar eens thuis lezen. Hoofdstuk 2, vers 1 tot 13. Dan krijg je er flink van langs.

Ik kan dat tentij niet helemaal lezen, maar het is wel heftig. En dan gaat hij het opdelen in drie verschillende groepen. Prinsen, priesters en profeten.

Prinsen, leidinggevenden, mensen die verantwoordelijk zijn. Politiek en qua regering. Die krijgen een fikse peeg uit de pan, want die doen alles voor zichzelf.

Ook om te hebben en te houden. Nou, heel mensen in de politiek. Helaas zijn nog steeds zo. Het gaat alleen om hun eigen naam, hun eigen eer, hun eigen partij.

Gaat het om het dienen van het volk? In veel gevallen helaas niet. De van de week overleden burgemeester van Amsterdam, van de Laan, schijnt wel een hele bijzondere man geweest te zijn.

Zijn vriend Geert Mak vertelt over hem dat hij toch nog iets Calvinistisch in zich heeft. En hij heel dicht bij de mensen stond en goed deed, wat we net zagen.

Maar ook heel geweldig streng kon zijn aan de andere kant. Dat is wel apart. Die mensen vinden we niet zo gek veel.

Bij leidinggevende. Mochten ze er meer komen. Dan krijgen de profeten de verlangs. Want die spreken alleen maar als ze brood aangeboden krijgen, als ze geld krijgen, als ze iets aangeboden krijgen.

Dan ineens gaan ze visionen zien. Oh, merkwaardig. Ze doen het voor geld. Er zijn er vandaag ook vele profeten, valse profeten noem ik ze liever.

Die de health and wealth verkondigen. Oftewel, gezondheid en wilde diende heren ook met je geld en je zult gezond blijven en in wilde leven.

Waar vind je dat? Als je de Bijbel helemaal doorleest, nergens. Maar er zijn altijd een paar teksten te vinden die daarop aansluiten. Elke ketter heeft immers een letter.

En ze lopen er rond bij bosjes. Ze hebben niet één huis, niet twee, maar drie huizen en meer auto's en vliegtuigen. Wat hebben ze niet? Onvoorstelbaar.

Dat mensen daar nog steeds intrappen. En dan de priesters. Die tussen God en de mensen in moeten staan.

Offers moeten brengen in die tijd van Micha. En dat ook niet deden als ze er niet flink van konden profiteren. Wat is het ego van de mens?

Toch groot en sterk. En wat is dat ik? Toch dik. Wat ben ik dankbaar voor het kruis van de Heer Jezus? Waar mijn ik aan hangt. Waar mijn ik voor altijd is gekruisigd en gestorven.

En ik het kwijt ben geraakt. Met Christus ben ik gekruisigd. Gelaten 2 vers 20. En toch leef ik. Dat is niet meer mijn ik. Maar Christus leeft in mij.

En voor zover ik nu nog in het vlees leef. Leef ik door het geloof. Niet in Christus, maar het geloof van Christus.

Die zich voor mij heeft overgegeven en mij heeft lief gehad. Dat is het enige antwoord. Gods goede tierenheid.

Drijft mij uit naar de Heer Jezus en zijn kruis. En dat kruis is leeg. Ik ben ook opgestaan met hem. Ik zit zelfs met hem in de hemelse gewesten. Zegt Paulus in de Evese brief.

Ik ben veilig thuis. Dan kan ik hier de rest van mijn tijd op aarde besteden om van hem te getuigen. En er voor hem te zijn. Niet voor mezelf.

Micha. Wie is gelijk aan de Heer? Niemand. Geef dan ook geen ander je hart en leven. Dan hij, de drieënige God.

Die leeft en alle dingen in zijn hand heeft en houdt. Geprezen is hij zijn naam. Halleluja. Amen.