Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
We gaan vanmorgen een gedeelte lezen uit de brief van Paulus aan Titus.! Terwijl de laatste mensen binnendruppelen.
Hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Titus 2, vers 11. Ik lees uit de Herzienestatenvertaling.
Misschien hebt u een andere, maar het zal zoveel niet verschillen. Laten we daar luisteren naar het woord van God. Want de zaligmakende genade van God is verschenen aan alle mensen.
En leert ons de goddeloosheid en de wereldse begeerten te verlogenen. En in deze tegenwoordige wereld bezonnen rechtvaardig en godvruchtig te leven. Terwijl wij verwachten de zalige hoop en de verschijning van de heerlijkheid van de grote God.
En onze zaligmaker Jezus Christus. Hij heeft zichzelf voor ons gegeven. Omdat hij ons zou vrijkopen van alle wetteloosheid. En voor zichzelf een eigen volk zou reinigen.
Ijverig in goede werken. Spreek over deze dingen.
Verschillende verschenen. Verschillende verschenen. En in slechtheid en afgunst. Hatelijk en elkaar hatend. Maar toen de goede tierenheid van God onze zaligmaker.
En zijn liefde tot de mensen verschenen is. Maakte hij ons zalig. Niet op grond van de werken van rechtvaardigheid. Die wij gedaan zouden hebben. Maar vanwege zijn barmhartigheid.
Door het bad van de wedergeboorte. En de vernieuwing door de heilige geest. Die heeft hij in rijke mate over ons uitgegoten. Door Jezus Christus onze zaligmaker. Opdat wij gerechtvaardig door zijn genade.
Erfgenamen zouden worden. Overeenkomstig de hoop van het eeuwige leven. Dit is een betrouwbaar woord. En ik wil dat u deze dingen sterk benadrukt. Opdat zij die in God geloven.
Ervoor zouden zorgen. Dat ze anderen voorgaan in het doen van goede werken. Deze dingen zijn goed. En nuttig. Voor de mensen. Tot zover. Heel lang geleden.
Ergens in Londen. Was er eens een veiling van antieke spullen. En er waren allerlei kopers in de zaal. Die gekomen waren.
Om een van die antieke voorwerpen te bemachtigen. En vlak voordat de veiling begon. Nam de veilingmeester plaats. En alle potentiële kopers. Namen net als hij plaats in de zaal.
Het eerste stuk wat onder de hamer kwam. Was een hele oude viool. Die geveild zou worden. En terwijl de veilingmeester deze viool pakte. En hem aan het publiek liet zien.
Vroeg hij om het eerste bot. Het was een oude vervallen viool. De kast was kapot. De snaren waren vervallen. Etcetera. En hij vroeg om een eerste bot. En hij bleef pijnlijk stil in de zaal.
En toen hij vervroeg. Kwam er een eerste vinger omhoog. En er werd twee pond geboden. En er viel echt een pijnlijke stilte.
Toen stond er plotseling achter in de zaal. Stond iemand op. En die vroeg de veilingmeester die viool uit de verkoop te nemen. En of hij de viool een paar uur mee mocht nemen.
In zijn eigen atelier. Wat niemand wist was dat deze man een bekende violist was. Die na al jaren viool speelde. En violen stemden.
Hij nam hem mee in zijn atelier. En in die drie uur bewerkte hij de viool zo. Zodat hij weer deed waarvoor hij gemaakt was. Dat was een hele operatie. Toen kwam hij terug in de zaal.
En de veiling was bijna ten einde. En hij stond voorin. En hij zei mag ik één minuut stilte. En hij speelde met zijn strijkstok. Één minuut op de viool.
En toen gaf hij hem terug aan de veilingmeester. En zei hij bied hem opnieuw in de verkoop aan. Nou je raadt wel. Deze viool werd voor heel veel meer verkocht.
Dan wat er oorspronkelijk op geboden werd. Nu is mijn vraag. Wat maakte nu het verschil? Wat maakte nu het verschil tussen die eerste keer dat de viool werd aangeboden en die tweede keer?
Nou er is eigenlijk maar één antwoord op. En het verschil werd gemaakt door de hand van de meester. De hand van de meester die zich met het totaal verloren instrument bemoeide.
Het tot zich nam. Zich over hem ontfermde. En het zo repareerde. Zo restaureerde. Dat het weer ging doen waarvoor het gemaakt werd. Namelijk.
De klasse en de excellentie van de violist te prijzen en te etaleren. Een soort gelijk iets beschrijft Paulus aan Titus.
Een soort van reddingsoperatie. Waarbij niet de meester een violist is. Maar niemand minder dan God zelf. En vanmorgen willen we eigenlijk in het kort.
Willen we nadenken over die reddingsoperatie die God heeft ondergaan ten opzichte van verloren mensen. En het doel vanmorgen is niet om de viool de mens te bewonderen.
Want dan slaan we eigenlijk de plank mis. Maar zoals het met een instrument is. Een instrument is er. Om voor de meester om te tonen.
Welke gave die heeft. Zo zijn wij als mensen instrumenten in de hand van God. Om de glorie en de heerlijkheid van God te verspreiden. En dat is denk ik ook het doel van deze morgen.
Nou. Eerst even voor je beeld. Wie is Titus? Misschien zegt ik heb nooit van die man gehoord. Titus was een van de zendingswerkers uit het team van Paulus. En als je de hele brief zou lezen.
Daar hebben we vanmorgen geen tijd voor. Dan kom je te weten dat Titus door Paulus op Creta was achtergelaten. Ze hadden samen op Creta geëvangeliseerd. Christelijke gemeenten gesticht. En op een gegeven moment.
Waarschijnlijk midden in de jaren 60 van de eerste eeuw. Is Paulus weer vertrokken. En hij laat Titus daarachter. Hoofdstuk 1 vers 5. Met twee redenen. De eerste reden is Titus moet van stad tot stad.
In gemeenten en gemeenten gesouderlingen aanstellen. En de tweede is hij moet in orde brengen wat nog in de gemeentes ontbrak. Dat is de missie van Titus. Dat is een hele moeilijke missie.
Want deze brief maakt duidelijk dat er in de gemeenten op Creta opstandige mensen zijn. Hoofdstuk 1 vers 10. Mensen die zinloos praten. En die hele huisgezinnen, christelijke gezinnen die onlangs tot geloof gekomen waren in verwarring brengen.
En Paulus bindt Titus op het hart. Zegt deze mensen. Als ze enerzijds beleiden God te kennen. Dan zal dat anderzijds noodzakelijk moeten blijken uit hun leven.
En in hoofdstuk 1 vers 16 zegt hij. Deze mensen, deze opstandige mensen. Ze beleiden aan de ene kant dat ze God kennen. Dat is aangrijpend vers. En aan de andere kant verlogenen ze hem met hun werken.
En wat doet Paulus dan? En ik hoop dat je dat vanmorgen meemaakt. Paulus neemt Titus als leider van die gemeentes.
Neemt hij mee terug naar het fundament. Wat is nu werkelijk de boodschap van het evangelie? En dat willen wij vanmorgen ook doen. Omdat het in de doop, die we vanmorgen gaan zien.
Ook gaat om een van de fundamenten van het evangelie. Wat gebeurt er nu als iemand tot geloof komt. Tot wedergeboorte. En daarom zoomen we vooral in op het gedeelte wat we net hebben gelezen.
Wat zegt Paulus in hoofdstuk 2 vers 11? De zaligmakende genade, de reddende genade is verschenen aan alle mensen.
Aan alle mensen. Daar gaat hij die reddingsactie beschrijven. En wat ik vanmorgen wil doen, en ik hoop dat je het meemaakt. En dat je erover kunt verheugen.
En dat je je daarin betrokken weet. Is ik wil vier vragen beantwoorden als het gaat om die reddingsactie. Deze vier vragen. De eerste is, wie zijn er bij betrokken?
Dat is één, wie. Wie zijn er bij betrokken? Welke partijen hebben we in deze reddingsactie? Twee. Wat houdt de reddingsactie in?
En drie. Hoe is die reddingsactie tot stand gekomen? Wat gebeurt er precies? Hoe wordt er gered? En vier. Dat is de diepste vraag.
En daarmee ronden we vanmorgen de boodschap af. Waarom redt God? Ja? Ik hoop dat dat een beetje helder is. Drie vers drie.
Wie zijn er bij deze reddingsactie betrokken? Twee partijen. God en mens. We beginnen bij die laatste.
Waar Paulus zegt. Ook wij waren voorheen onverstandig, ongehoorzaam. En dan noemt hij nog vijf andere kenmerken van de ene partij.
Je zou kunnen denken. Het gaat hier in vers drie om de slachtoffers die gered moeten worden.
Als je denkt aan een reddingsactie. Bijvoorbeeld iemand die dreigt te verdrinken en uit het water wordt gered. Dan zeg je. Ja, er ligt een drenkeling, een slachtoffer in het water. Nou, dat is niet echt de toon van vers drie.
Het gaat niet om slachtoffers, maar om daders. Het gaat om daders. Ook wij waren voorheen, zegt hij.
Onverstandig, ongehoorzaam, dwalend. Paulus, over wie heb je het? Nou, hij zegt wij. Tiet is ook jij en ik. En dit geldt voor ieder mens.
Door de ongehoorzaamheid van één mens, wat begon bij Adam en Eva, is de zonde over ieder schepsel gekomen. En geldt Titus 3, vers 3, voor ieder mens die hier op deze planeet geboren wordt.
Zonder God en zonder hoop in deze wereld. En weet je wat aangrijpend is? En de diepte van het evangelie kun je alleen verstaan als je deze waarheid omarmt.
Weet je wat aangrijpend is? Dat hier niet staat, wij deden ongehoorzaam, onverstandig, dwalend en verslaafd. Maar wij waren. Met andere woorden, het feit dat we zonden deden, bewijst dat we zondaren zijn.
Dat is niet waar. We doen zondaren, omdat we zondaren zijn. Het zit in onze existentie, in ons wezen. Dat maakt het probleem erger. Als je een goed mens hebt, die af en toe wat slechts doet, dan kun je nog maar leven, toch?
Maar als je een slecht mens hebt, die alleen maar slecht doet, en soms wat goeds, dat probleem zit veel dieper. En als je dat niet helder hebt, dan heb je een oppervlakkig besef van Gods reddingsoperatie.
Dan denk je dat de Heer Jezus gekomen is voor aardige mensen, om ze een stukje beter te maken. Dat is niet het evangelie wat Paulus verwoordt. Paulus zegt, wij, ook ik. Ook ik.
Nu zendeling. Zeker. Nu geliefd kind van God. Amen. Maar voorheen verloren. Dwalend, ongehoorzaam, verslaafd, hatelijk en elkaar hatend.
En dat is echt een ernstig probleem. Dat is een ernstig probleem. Paulus heeft tegen de Corinthians gezegd, dwaal niet. Dwaal niet. Laat je niet misleiden. Opstandigen, hebzuchtigen, dronkaards, roddelaars zullen het koninkrijk van God niet beërven.
Misschien als je dit zo aanhoort. Dan zeg je, ik vind alles goed en wel, maar gaat het over mij?
Paulus, ja, jij was voorheen een vervolger van de gemeente. Weet je, ik heb met mijn eigen leven ontdekt dat ik mijn eigen verloren situatie van voorheen, van voorheen.
Want de reddingsoperatie is er om dat te veranderen. Even voor de helderheid. Dat ik die voorheen eigenlijk onderschatte. Ik zei vaak, nou dat valt wel mee. Weet je hoe dat kwam?
Ik vergeleek me met de andere mensen. Dan denk ik, nou, het gaat nog wel. Maar wat God doet in zijn waarneming is dat hij ons met zichzelf vergelijkt.
Met zijn beeld. Met zijn heerlijkheid. En zijn zonderloosheid. En zijn heiligheid. En zijn zuiverheid. En zijn reinheid. En als je daar een beetje oog voor krijgt, dan ga je jezelf niet meer verdedigen.
Goed. Als dit van ieder mens geldt. Wat dan? En hier komt het meest bevrijdende woord uit de Bijbel.
Titus 3 vers 4. Er bestaat in het evangelie een maar. Maar toen de goede tierenheid van God.
Onze zaligmaker. En zijn liefde tot de mensen verschenen is. Daar heb je de andere partij. Dat is God. De redder.
Staat hier in vers 4. Onze zaligmaker. Betekent eigenlijk niks anders dan redder. God die verscheen in zijn goede tierenheid.
Zijn vriendelijkheid. En in zijn liefde tot de mensen. Als je hierover nadenkt, dan valt je mond bijna open van verbazing.
Welke mensen bedoelt u? Vers 4 staat dat God liefde had voor de mensen. En die mens wordt in vers 3 beschreven.
Het is toch iets onmogelijks. Dat God liefde heeft opgevat voor verloren mensen. Zoals Paulus ze beschrijft. Er staat in vers 4.
Ik vind het een geweldig woordje. Zijn liefde tot de mensen. Daar staat in het Grieks. Philantropia. Mensliefend. Nou, het mogen duidelijk zijn.
Dat zegt niet iets over ons. Vers 4 zegt niet. Het valt met vers 3 wel mee. Maar vers 4 zegt dat God een bijzonder groot hart heeft voor verloren mensen.
Het zegt alleen iets over hem. Nou, we komen bij de tweede vraag. Wat heeft God dan gedaan? We hebben nu de partijen helder. De redder en de geredden. Wat heeft God dan gedaan?
Nou, vers 5 zegt dat kenachtig. Hij maakte ons zalig. Hij redde ons. Met andere woorden. Eerst was je reddelen.
Eerst was je reddeloos verloren. En nu ben je gered. Sta je veilig aan de kant. Ben je gegrepen zoals die verloren viool gegrepen werd.
Door de hand van de meester. En ben je gered. Behouden. Derde vraag. Hoe heeft hij dat gedaan?
Hoe heeft God dat gedaan? Hij heeft ons gered. Maar op welke manier? Nou, kijk vers 5. Daar begint Paulus eerst te zeggen hoe hij het niet heeft gedaan.
Niet op grond van de werken van rechtvaardigheid die wij gedaan zouden hebben. Dat klinkt eigenlijk zelfs een beetje cynisch. Zo van.
Als we ze al gedaan zouden hebben. Heeft God ons in ieder geval niet daarom gered. Nou, als ik nu kijk bijvoorbeeld naar jullie.
Manik, Janneke en Esther. En dat geldt voor iedereen die zich vanmorgen gered weet. Door de levende God. Dat is echt zo, hè. Je kunt hier niet vanmorgen zitten. En op een bepaalde manier met een vinger naar jezelf wijzen.
Zeggen, ja. God deed het grootste deel. Maar mijn keuze deed ook wel mee. Of mijn goede bedoelingen. Of mijn spontane getuigenis.
Of mijn... Ernst in bijbelstudie. En mijn trouw in de gemeente. Dat zijn allemaal belangrijke dingen. Even voor de helderheid. Maar wel op de juiste plaats.
In onze redding, zegt Paulus, doen ze niet mee. Ik had met jullie ook wat gesprekken van de week. En daar hadden we het ook over. Zeker als je dan vanmorgen een getuigenis gaat geven.
En je gaat iets vertellen van waarom zou je je laten dopen. Dan word je natuurlijk echt teruggeworpen op de vraag van waarom kan ik daar überhaupt staan. En ga je dan naar binnen kijken.
Dan zie je dat je schroomlijk tekort schiet. Maar het bevrijdende is dat God zegt, die werken van jou, ik heb ze ook niet nodig.
Ik wil ze niet gebruiken. Ik wil zonder wat jij tot stand hebt gebracht, wil ik mijn eigen glorie in wat Christus tot stand heeft gebracht aan jou openbaren.
En dat gaat over 100% en over 0%. Bevrijding, ja of nee? Ja of nee? Gelukkig maar.
Als ik voor 1% nog moet zorgen, was het mislukt. Mooi hè, dat is vijf. Het is vanwege zijn barmhartigheid.
Nou, als je vaker in de kerk komt, heb je het woord barmhartigheid heel vaak gehoord. Toch? Nou, wat is nu eigenlijk barmhartigheid? Als Gods genade zijn liefde is voor de schuldigen, dan is Gods geduld zijn liefde voor de tragen.
En wat is nou zijn barmhartigheid? Dat is zijn liefde voor het verlorene. Voor iets of iemand dat zichzelf niet kan redden.
Met andere woorden, Heer God, als ik u goed begrijp, als ik het evangelie goed begrijp, als ik zie wat u gedaan hebt in de Heer Jezus, dan kwam het uit uw hart.
Om mij als verlorene te redden. En daar begint aan bedding. Goedemorgen.
Goedemorgen. Daar begint diepe aan bedding. Is dat waar je tegen God zegt, ik kan echt niet begrijpen dat u mij gegrepen hebt.
Ik kan het niet begrijpen. Ik kan u niet volgen in uw liefde voor mensen zoals vers 3 beschrijft. Maar ik aanbid u. En ik ontvang het.
En ik getuig ervan. Dan wil ik er ook niet over zwijgen vanmorgen. Ook al sta je hier misschien met knik in de knieën. Ik wil er niet over zwijgen. Want het is iets wat Hij gedaan heeft voor mij.
Misschien zeg je, maar wat houdt die redding dan in? Nou, Paulus zegt hier twee dingen. Ik noem die heel kort. Daar zouden we uren over kunnen praten.
Maar je kunt er misschien zelf nog wat meer over lezen. Nou, het eerste wat de redding inhoudt, dat zegt vers 7. Ik haal het er even uit. Ik licht het er even uit. Dan is dat God ons rechtvaardigt.
Opdat wij gerechtvaardigd door zijn genade. Nou, wat is rechtvaardiging? Je krijgt een verklaring van onschuld. Je bent schuldig, maar God verklaart je onschuldig.
En wij weten vanuit het brede geheel van het evangelie dat dat is. En laten we Hem vanmorgen eren vanwege het bloedige offer van de Heer Jezus aan het kruis. Waar Hij met jou ruilde.
Waardoor Hij aangezien werd als de grootste zondaar. En ik aangezien wordt als de meest heilige rechtvaardige.
Die nooit één zonde heeft gedaan. Zo is het niet. Maar zo ziet God het wel. Omdat God ons iets toerekent.
Nou, dat is één. Maar twee, en dat is minstens even geweldig. God doet niet alleen iets voor ons. Namelijk ons vrij spreken.
Maar God doet ook iets in ons. Dat is het tweede. En dat vind je in vers 5. Hij laat ons opnieuw geboren worden.
Door de vernieuwing met de Heilige Geest. Vers 6. Die Hij in rijke mate over ons heeft uitgegoten. Even een voorbeeld. Ook voor de jongeren en voor de kinderen.
Er zijn niet zoveel kinderen, maar toch een aantal. Stel dat je vandaag naar de gevangenis gaat. En je bezoekt de grootste crimineel die er in Nederland gevangen zit. En je gaat naar de rechtbank en je zegt.
Ik heb zoveel cash. Ik wil deze crimineel vrij kopen. En de rechter zou daar oren voor hebben. En hij zegt. Nou, leg maar op tafel wat je hebt. En je legt daar een gigantisch bedrag op tafel.
En die rechter stemt ermee in. En de deur van die crimineel, de celdeur wordt geopend. En die grote crimineel is vrijgesproken. Nou, dat is iets geweldigs toch? En tegelijkertijd is het ook een blamage.
Want als deze man blijft wie hij is. Dan wordt de situatie alleen maar schrijnender. Vrijgesproken om vervolgens weer te rebelleren. Daarom heeft God, en dat is de zegen van het nieuwe verbond.
Heeft God iets geweldigs gedaan. Hij spreekt ons niet alleen a. vrij. Maar b. Hij verandert ook iets in ons. Zodat als wij uit die cel komen, vrijgesproken. Die eerste zegen.
Ook nieuwe mensen zijn. De tweede zegen. Wedergeboren. Die God lief hebben. En God willen gehoorzamen. Je hebt een nieuwe wil.
Nieuwe verlangens. Nieuwe gedachten. Nieuwe levenshouding. Nieuwe levenscocus. Nieuwe levenswandel. Want je hebt je redder in de ogen gekeken.
Ik zou dat aan je willen vragen. Aan iedereen vanmorgen. Heb jij je redder in de ogen gekeken? Heb jij je redder in de ogen gekeken?
Dan word je een ander mens. Dan ga je hem gehoorzamen.
Daarom vanmorgen ook de doop. Daarmee zeggen we eigenlijk openlijk. Ik laat mijn oude leven. Mijn criminele leven.
Dat wil zeggen het leven zonder God. Dat laat ik achter me. Dat verdwijnt met de Heer Jezus in het graf. En ik wil vanmorgen getuigen.
Met mijn mond. Maar ook met de doop. In een daad van gehoorzaamheid. Dat ik de Heer Jezus toebehoor. De Bijbel noemt dat.
Dat je met hem een eenheid bent. Je bent met hem enerzijds gekruisigd. Daarom gaan de doopelingen onder in het water. En anderzijds opgestaan.
In een nieuw leven. In een leven wat gericht is op de Heer Jezus. De laatste vraag.
Wij geloven dat de Heer Jezus in ons midden is. Waar twee of drie samen zijn. We hebben vanmorgen niet een feestje met elkaar.
Maar allereerst een feest met hem. Hij is niet lichamelijk in ons midden. Maar hij is aanwezig.
Ook vanmorgen. En als we hem in de ogen kijken. En hem de vraag zouden stellen. Heer Jezus. Waarom deed u dit? Waarom überhaupt een reddingsactie?
Waarom of persoonlijke. Waarom redde u mij? Daar zegt Paulus ook iets over. De schrift geeft daar een helder antwoord op.
Niet alleen in Titus. Veel breder. Maar vanmorgen halen we het uit Titus. En ik noem heel snel achter elkaar vier redenen. Waarvan de laatste de meest belangrijke is.
De meest sublieme. Die gaat vooral over Gods motief. Paulus beschrijft het vooral in hoofdstuk 2 vanaf vers 11.
De eerste reden. Waarom is er redding? Kan je dat zeggen vanmorgen? Kan je dat op jezelf toepassen? Waarom ben ik gegrepen zoals die viool gegrepen werd?
1 vers 11. 2 vers 11. Sorry vers 12. De genade is verschenen aan alle mensen.
En eerste reden. Leert ons de goddeloosheid en de wereldse begeerten te verlogenen. God wil, dat is zijn verlangen, dat wij dat goddeloze, ik gerichte leven gaan verlogenen.
Achter ons laten. Dat heeft ook alles met de dood te maken. Waarmee we zeggen dat we het achterlaten.
Want er zijn in deze wereld twee systemen werkzaam. Het systeem van Satan en het systeem van God.
Koninkrijk van het licht en koninkrijk van de duisternis. En God vraagt ons duidelijk te maken waar we staan. Ben je bereid om het te vers 12 verlogenen?
Verlogenen. Toen Noach de ark bouwde. Verlogende hij het systeem van de wereld.
Dat hem uitlachte. Dat niet met God rekende. En in de ark ging hij door het water. Petrus vergelijkt dat in één Petrus die met de doop.
Door het water naar een nieuwe wereld. En liet hij het oude leven achter zich. Wij zien dat met onze natuurlijke ogen niet.
Maar er zijn twee machten in deze wereld werkzaam. En je zou jezelf af kunnen vragen. Waarom is er eigenlijk zo'n doop? Het gaat toch om geestelijke dingen? Heeft God dat nodig? Zo'n reiniging.
Zo'n ritueel in het water. Hetzelfde zou je kunnen zeggen van het avondmaal. Heeft God het nodig dat wij met brood en met wijn. Maar wat gebeurt er?
In de doop maar ook in het avondmaal. Daarmee kiezen zijn kinderen er openlijk voor. Publiekelijk voor. Om te erkennen aan welke kant ze staan. Om de Heer Jezus te beleiden als onze Heer.
Wij dienen een nieuwe meester. We zijn bevrijd uit die slavenmeester van voorheen. En we behoren nu een andere meester te doen. Dat is een feest. Om dat te erkennen. Dat is één.
Twee. Waarom heeft God ons bevrijd Heer Jezus? Waarom? Ik wil je laten leven. Vers 12. Tweede gedeelte. In een genadig heden. Zodat je bezonnen, rechtvaardig en godvruchtig gaat leven.
Bezonnen, rechtvaardig en godvruchtig. Zolang de Heer Jezus niet terugkomt. Mogen onze levens etalages zijn van wat Hij voor ons gedaan heeft. Bezonnen.
Dat betekent gecontroleerd. Rechtvaardig. We waren het niet. Maar we zijn rechtvaardig verklaard. En we gaan vervolgens ook rechtvaardig leven. En godvruchtig betekent op God gericht.
En als laatste vers 13. Waarom hebt u het gedaan Heer Jezus? Terwijl wij verwachten de zalige hoop en de verschijning van de heerlijkheid van de grote God en onze zaligmaker Jezus Christus.
God verlangt dat wij delen in een hoopvolle toekomst. Dat elke dag.
Vandaag dichterbij dan gisteren. En morgen als die er is dichterbij dan vandaag. Dat elke dag wij voortschrijden naar die zalige toekomst.
Wat vers 13 zegt. Dat de Heer Jezus gaat verschijnen. Kijk nu is het op je werk. En in je omgeving. Misschien in je straat.
Misschien zelfs in je familie. Misschien zelfs in je gezin. Is het nog niet zichtbaar dat Jezus Heer is. Nog niet publiekelijk. Maar dan gaat het moment komen dat Jezus verschijnt.
En dat iedere knie. Dan hoeven we hem echt niet meer te verdedigen. Dan is er geen apologetiek meer. Iedere knie voor hem zal buigen.
En iedere tong zal hem publiekelijk beleiden. Maar weet je wat geweldig is? Dat wij dat hier vandaag. Terwijl Satan nog de overste van de wereld is. Dat wij vandaag aan mogen vertuigen.
En jullie in het bijzonder. Wij behoren nu al. De toekomende Heer toe. Die straks publiekelijk zal heersen. Wij zijn nu al zijn kinderen. Zijn geest.
En zijn principes gelden nu al in mijn leven. Dat is iets geweldigs. Dat is genade. Dat is genade. Jezus in een nieuw leven mag leiden. Gericht op die toekomst.
Dat het wereldwijd zal zijn. Zijn shalom wordt wereldwijd. Wat een toekomst heeft een christen. Je gaat weliswaar onder in de dood. Maar je ontvangt het eeuwige leven.
Nummer vier. Dit is de belangrijkste. Waarom hebt u het gedaan Heer Jezus? Waarom ging u tot in de dood om zondaren te redden? En als je een christen bent en de Heer Jezus lief hebt.
Dan beweegt dit vers je hart. Ik bedoel niet perso emotioneel. Maar het zegt je iets. Vers 14. De Heer Jezus zegt.
Ik heb mijzelf voor jou, voor jullie, voor de gemeente gegeven. Om ons vrij te kopen. Daar hebben we het net over gehad. Van de wetteloosheid. Zijn schrijven. Zijn schrijven.
Zijn schrijven. En dan hebben we het eigen volk te reinigen. Ijverig in goede werken. Wat wilde de Heer Jezus? Wat had hij in het kruis opgedachten? In zijn gedachten? De vader verheerlijken.
En een eigen volk te verkrijgen. Een eigen volk. Een persoonlijk eigendom. De Heer Jezus heeft het verlangen.
Dat hij zijn eigen volgelingen, zijn eigen kinderen bij zich heeft. En dat hij kan zeggen. Zij zijn van mij. Wat God met Israël wilde. En zal doen.
En zal doen. Dat staat nog uit. Dat is in de gemeente nu al een werkelijkheid. We zijn zijn eigendom. Weet je wat hier eigenlijk staat? Zijn lievelings eigendom.
De Heer Jezus wil pronken met zijn bruid. Wat geweldig als je weet. Ik ben er een van. Ik zit in zijn persoonlijk eigendom.
Waarvan hij zegt dat is van mij. Wat een roeping.
Voor christenen. Wat een geweldige waarheid. Ik eindig met een vraag. En dat is deze. Misschien zit je hier vanmorgen en zeg je.
Dat staat eigenlijk best ver van mijn bed. Weet je wat het evangelie zegt? Dat deze reddende genade.
Deze reddende hand van God. Verschenen is. Aan welke mensen? Aan alle mensen. Aan alle mensen.
Met andere woorden. Jezus reddingswerk is beschikbaar voor alle mensen. En is het voor jou iets waarvan je zegt. Daar deel ik niet in mijn leven.
Dan zou ik je heel graag het evangelie willen verkondigen. En tegen je zeggen. Kom vandaag tot Heer Jezus. Zodat je je gered weet. En gezegend weet.
En deelt in de zegeningen die we vanmorgen hebben overdacht. Hem die ons heeft lief gehad. En ons van onze zonden gewassen heeft in zijn bloed.
En ons gemaakt heeft tot koningen en priesters. Hem zei vanmorgen. Ook straks in de doop. In de liederen.
In de getuigenissen. Dat is ook jullie verlangen. Hem zei de heerlijkheid. In alle kracht. Tot in alle eeuwigheid. Amen.