Samenkomst 1 oktober 2017

Date
Oct. 1, 2017
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Muziek Het is allemaal fijn vanmorgen in u midden te zijn.

De kinderen die hadden het als thema feest. En mijn onderwerp is een snik en een kus. Geeft feest in je leven.

En als inleiding wil ik met u lezen uit psalm 2. Psalm 2 En ik lees uit de Herzienestatenvertaling.

Psalm 2 De heren en zijn gezelfde.

Laten wij hun banden verscheuren en hun touwen van ons werpen. Die in de hemel woont zal lachen.

De heren zal hen bespotten. Dan zal hij tot hen spreken in zijn toren. In zijn brandende toren hun schrik aanjagen.

Ik heb mijn koning toch gezelfd. Over Sion mijn heilige berg. Ik zal het besluit bekend maken.

De heren heeft tegen mij gezegd. U bent mijn zoon. Ik heb uw heden verwekt. Ijs van mij. En ik zal u de heidenvolken als uw eigendom geven.

De einde der aarde als u bezit. U zult hen verpletteren met een ijzeren scepter. U zult hen in stukken slaan als aardewerk.

Nu dan koningen handel verstandig. Laat u onderwijzen rechters van de aarde. Dien de heren met vrezen.

Verheug u met huiver. Kus de zoon. Omdat hij niet toornig wordt en u onderweg omkomt.

Wanneer zijn toren slechts even ontbrandt. Welzalig alle die tot hem de toevlucht nemen. Dan nog enkele versen uit Lukas 7.

Hele bekende geschiedenis. Het gaat over een vrouw die bij de Heer Jezus komt. Lukas 7 vers 37 en 38 en 47 tot 50.

De Heer Jezus is dan in het huis van een fariseer die hem uitgenodigd had. En zie een vrouw in de stad die een zonderes was.

En zei hij. Kwam te weten dat hij in het huis van de fariseer aan lag. En zij bracht hem een albaste fles met zalf mee. En staande achter zijn voeten.

Begon zij huilend zijn voeten nat te maken met haar tranen. En zij droogde ze af met haar haar van haar hoofd. En zij kuste zijn voeten en zalfde ze met zalf.

Vers 47. Daarom zeg ik u. Haar zonden die veel waren zijn haar vergeven. Want zij heeft veel lief gehad.

Maar aan wie weinig vergeven wordt die heeft weinig lief. En hij zei tegen haar. Uw zonden zijn u vergeven.

En zij die mee aanlagen begonnen bij zichzelf te zeggen. Wie is deze die ook zonden vergeeft. Maar hij zei tegen de vrouw.

Uw geloof heeft u behouden. Ga heen in vrede. Geweldig dat ook vanmorgen de kinderen zijn opgedragen.

U heeft het al meerdere keren gehoord. Dat zij op een bijzondere wijze ook worden uitgenodigd. Om tot Heer Jezus te komen. Om gezegend te worden.

En daarin zien we ook de grote liefde van de Heer Jezus voor kinderen. Het is jammer. Maar ik had opgegeven om een kinderliedje te zingen.

Is je deur nog op slot. U kent dat misschien wel. Van je krak, krak, krak. Doe hem open voor God. Want de Heer wil bij je komen wonen. Dat is eigenlijk ook mijn uitgangspunt.

De Heer wil bij je komen wonen. En dan zeggen we. Ja, maar dat is een kinderliedje. En de kinderen die zijn al weggegaan. Nu de kinderen begrijpen heel goed wat de kern van dat liefde is.

Als de deur van je leven nog op slot is. Maar het is eigenlijk een liedje wat voor ons allemaal bestemd is. De Heer Jezus zei tegen ons volwassenen die hier vanmorgen zitten.

Dat we moeten worden als de kinderen. Anders kunnen we het koninkrijk der hemelen niet binnen gaan. En ik hoop zo van harte dat wij vanmorgen als het ware als kinderen willen luisteren.

Maar ook geloven als kinderen. Want God verlangt ernaar dat wij het koninkrijk der hemelen zullen binnen gaan. Dat wij allemaal straks op de bruiloft van het lam zullen zijn.

Maar daarvoor moet de deur van ons hart wel geopend worden. En dat we als kinderen willen luisteren. Maar ook geloven dat God ernaar verlangt.

Dat dat het grote, intense verlangen is van God. Dat wij daar allemaal zullen komen op die bruiloft. Maar dat gaat niet vanzelf. Daarvoor moet de deur van ons hart van slot.

Zodat het voor het eerst op bij vernieuwing open komt voor de Heer Jezus Christus waarvan we zongen. Want ik heb ontdekt in de lange tijd dat ik lag leven.

Dat zoveel harten nog afgesloten zijn voor de Heer Jezus Christus. Maar ook vandaag zie je dat velen die hun hart in het verleden geopend hadden.

Die deur weer dicht gedaan hebben. Daarom zegt de Heer Jezus ook in openbaring 3 vers 20. Tegen de gemeente van Laodicea. Laodicea zie ik sta aan de deur en ik klop.

Want jullie hebben mij buiten de deur gezet. Wat we hebben gelezen. Ik noem het altijd. Psalm 2 is een evangelie in een notendok.

Wat een bijzondere inhoud. Het is eigenlijk de basis voor ons geloofsleven. En het laat ons zien ook Gods bijzondere plan. Met ons mensen wat al begon in de hemel.

In de hemel heeft hij al gezegd. U bent mijn zoon. Ik heb uw heden verwekt toen er nog niets was. Is daar de Heer Jezus gekomen. En daar is de Heer Jezus al gezalfd.

Tot koning over Sion. Gods heilige berg Jeruzalem. En daarna zijn de hemel en de aarde geschapen door God zelf.

En niet via een grote klap. God heeft het geschapen. En God zei daarna. Laat ons mensen maken.

Naar ons beeld. En naar onze gelijkenis. En zo is het gebeurd. En tussen dat begin van de Heer Jezus. En het moment van zijn koningschap wat gaat komen.

Zien we wat er door de zondeval in deze wereld is gebeurd. Want we zijn door de zondeval vijanden van God geworden. En daar getuigt Psalm 2 van.

Laten wij hun banden. Verscheuren. Laten wij alle touwen van ons werpen. We hebben niets te maken met God. We willen vrij zijn.

En leven zoals wij het willen. En de kinderen op school. Zingen vandaag met de rapper. Ik ben een kind van de duivel.

Zo wordt het vergif. En de vijandschap tegenover God. Ook al in de kinderhartig gezaaid.

Vertel daarom je kinderen over de Heer Jezus. En breng ze bij hen. Niet alleen zoals vanmorgen. Maar elke dag. Van hun leven.

Zoals Job altijd bad voor zijn kinderen. En deze psalm toont ons. De grote genade van God. In die geweldige uitnodiging.

Kus de zoon. Kus de zoon. Die hij naar deze aarde heeft gezonden. En er is een reden voor. Kus de zoon.

Op dat je niet omkomt. Als zijn toren ontbrandt. En Lukas 7 toont ons eigenlijk. Wat daarmee bedoeld wordt. Dan loopt die zondige vrouw.

Zie je ze lopen. Door de stad. Daar heb je haar weer. Iedereen kende haar. En zelfs de fariseer wist wie ze was. Maar weet u.

De Heer Jezus kende haar ook. We zouden zeggen. Hij heeft ze toch nog nooit gezien. Ja hij kende haar. Want voor hem. Voor hem is geen mens verborgen.

Alles zegt de schrift. Ligt naakt en ontbloot. Voor de ogen van hem. Van de heren. Aan wie wij rekenschap hebben af te leggen.

En zo ziet de Heer Jezus ook vanmorgen. U en mij hier zitten. Je kan je niet verstoppen voor hem. Je kan je niet verbergen voor hem. Je kan niet vluchten voor hem.

En hij weet alles. Alles weet hij van u en van mij. ook of je hart nog op slot is.

Of al geopend. Nou je kunt wel zeggen. de deur van het hart van deze vrouw. was gesloten. Er was geen plaats in haar leven voor God.

Maar op een of andere reden is ze volkomen vastgelopen in haar leven. En nu is er nog maar één uitweg. En gelukkig is er dan nog een uitweg.

Vandaag zeggen heel wat mensen. Dan maak ik er maar een eind aan. Als er geen uitweg is. Dan spring ik maar van de flat af. Maar er is altijd een uitweg.

Jezus Christus. Jezus Christus. De zoon van de levende God. En ze neemt een besluit. Je moet altijd een besluit nemen. Ik ga naar hem toe.

En dan kan niets en niemand. Dan ook de fariseer haar meer tegenhouden. Ik vind het zo aangrijpend.

Wat daar gebeurd is. Als ze bij hem komt. En je kunt het je zomaar voor ogen stellen. Wat daar gebeurt. Dan loopt ze met die albaste kruik.

Met mirren in haar handen. En dan barst ze ineens. In tranen uit. Met andere woorden. Ze opent haar hart.

En snikt het uit. Als een kind. Zonder woorden. Zegt ze eigenlijk. O God. Wees mij zonder toch genadig. Alle weerstand.

Alle hoogmoed. Alle trots. Is verdwenen. Ze knielt neer. Ze knielt neer. Met haar zondige leven.

Aan de voeten van de Heer Jezus. Wauw. Het zijn tranen van berauw. Over alles wat er gebeurd is in haar leven.

Psalm 51 vers 19 zegt het. De offers voor God. Zijn een gebroken geest.

Een verbreizeld en verslagen hart zult u o God niet verachten. De fariseeën verachten haar. Wat doet die vrouw hier in mijn huis?

Dat heeft ook David ervaren. Naar zijn overspel. Met Batsjeba.

Er is altijd een weg terug tot God. Hoe diep we ook in de zonde gevallen zijn. Hoe we het ook verknoeid en verprutst hebben. In deze vrouw zien we een beeld eigenlijk van elk mens.

Van u en van mij. Die weet dat hij een zonder is en voor God niet kan bestaan. Maar wij volwassenen zijn vaak te trots.

Te hoogmoedig. Om te erkennen dat wij een zonder zijn. En we vinden ons zelf vaak als we naar anderen kijken nog niet zo slecht.

En we hebben allerlei excuses. Om niet tot Jezus te gaan. En ook zolang we niet willen inzien. Dat we een zonder zijn en vereeuwig verloren zijn.

Gaan we niet naar de Heer Jezus. Dan blijft de deur van ons hart gesloten. Totdat. Zoals bij deze vrouw.

De Heilige Geest zelf. Ons overtuigt van zonde, oordeel en gerechtigheid. Als dat in je leven plaatsvindt. Dan word je gebroken.

En dan blijft er niets van je over. Niets. En dat zien we in deze vrouw. En zo ver moet het vaak komen.

Dat we de deur van ons hart van de Heer Jezus gaan openen. En zelfs gaan smeken. Om genade. Als je dat niet doet.

Kom je onderweg door zijn brandende toren om. Hoor die tranen. Die zelf. Het drogen met haar haar aan de voeten van de Heer Jezus.

Geef haar geen redding. Want alleen Christus zelf redt. Oh ja. Het is waar. Tranen vloeien over de voeten van de Heer Jezus.

En ze droogt zijn voeten af met haar haar. En dan kust ze zijn voeten. En zelfs ze met kostbare mirren. Wat een hart.

Weet u wat er gebeurt? Met een verbroken hart. Capituleert ze. En levert ze zich volkomen over aan de genade van de Heilige Zoon van God.

En in die kostbare zelf. Laat ze zien dat haar hele bezit voor de Heer is. En in het drogen van zijn voeten. Laat ze haar totale overgave aan hem zien.

Ze wil hem dienen. Een voetenwasser worden. En in haar kussen betoont ze al de liefde van haar hart voor de Heer Jezus Christus. En het wordt voor haar zo'n heerlijke werkelijkheid.

Want de Heer Jezus heeft gezegd. Zalig zij die treuren. Want zij zullen vertroost worden. En hij gaat deze vrouw redden en vertroosten.

Want dan klinken die wonderbare woorden. Uw geloof heeft u behouden. Want in dat geloof is ook tot hem gegaan.

Dat er alleen bij hem uitredding, alleen bij hem genade zou zijn. En dan klinken die mooie woorden. Uw zonden zijn u vergeven.

Uw zonden zijn u vergeven. Dat zijn de mooiste woorden. Die je ooit in je leven kunt horen.

Alles wat er aan zonden was. Hoe diep ze ook gezonken was. In één moment zijn ze allemaal weg.

Ze werd schoongewassen van haar zonden. En dat kan alleen de Heer Jezus Christus doen. Daarvoor, en daar zongen we ook over.

Daarvoor is zij voor haar en ons naar het kruis gegaan. Heeft hij zijn bloed vergoten tot een volkomen reiniging van al onze zonden. Is hij de doodging gegaan?

Heeft hij het oordeel en de vloek gedragen in plaats van ons? Voor de pariseer was deze vrouw het niet waard om gered te worden.

Maar de Heer Jezus veracht niemand. Hoe zondig. Hoe slecht we ook zijn. Geen enkele voorwaarden vooraf.

Hij zei tot de kinderen, laat de kinderen tot mij komen. En wij volwassenen moeten worden als een kind. En kom tot mij, zegt de Heer Jezus. Als je het koninkrijk der hemelen wil binnen gaan.

Een snik. En een kus. Ze waren genoeg om gered te worden. Om haar eeuwig leven te schenken. En haar op weg te laten gaan naar de bruiloft van het land.

Want ze is nu in Christus. Een nieuwe schepping. Haar oude leven is volkomen voorbij. En ze is vanuit de hemel door God zelf opnieuw geboren.

Verzegeld met de Heilige Geest en belofte. En ze heeft eeuwig leven. Deze vrouw. En alle die in navolging van haar aan de doorboorde voeten van de Heer Jezus zijn uitgekomen.

Zullen nooit meer als pottenbakkers werk stuk geslagen worden. Omdat hij de toren en het oordeel op het kruis op zich genomen heeft.

En daardoor zijn we niet meer bestemd tot het verkrijgen van toren. Wat de Bijbel zegt. Tot het verkrijgen van zaligheid door de Heer Jezus Christus.

En ik hoop dat u zich met mij herkent. In deze vrouw. Die die weg is gegaan. Omdat het ook je eigen weg is.

Omdat je je in het geloof ook hebt neergeworpen. Aan de doorboorde voeten van de Heer Jezus. En je nieuwe schepping bent. En ik vraag dat.

Omdat er zoveel godsdienstigheid is. Zoveel wettiisme. Zoveel gespeelde vroomheid.

Maar het is vaak uiterlijk vertoon. Omdat er geen echte diepe doorleefde relatie met Christus is.

En als er dat niet is in je leven. Dan ben je eigenlijk als de fariseer. Die ook wel een godsdienstig leven had. Maar niet tot Jezus kwam.

Als er niet een moment in je leven komt. Dat je aan de doorboorde voeten van de Heer Jezus uitkomt. Zou je nooit behouden worden.

Nooit dat prachtige nieuwe leven krijgen. Het draait om Hem. Wat doe je met Hem? Want Johannes 3 vers 36 zegt.

Wie aan de Zoon ongehoorzaam is. Zal het leven niet zien. Maar de toren van God blijft op Hem.

Maar als je die kans krijgt. Of als je die kans al hebt gegrepen. Dan ben je, zegt de schrift, welzalig. Dan behoor je bij Hem die het Koninkrijk der hemelen binnen zullen gaan.

En straks die heerlijke bruiloft met het lam zullen meemaken. Dat is het geweldige aanbod van de Heer. Want Psalm 84 vers 5 zegt.

Welzalig zijn zij die in uw huis wonen. Nu nog in het geloof. Straks wordt het wonen in Gods huis.

Voor alle die bij de Heer Jezus zijn uitgekomen. Een heerlijke realiteit. Maar dan is Hij ook nu al. Je toevlucht en je schuilplaats.

Want wie in de schuilplaats van de Allerhoogste is gezeten. Vernacht in de schaduw van de Almachtige. Je totale leven wordt vernieuwd.

Wordt veranderd. Je staat er niet meer alleen voor. Hij is er voor je. Elke dag van je leven. Hij heeft gezegd. Ik zal je niet begeven. Ik zal je niet verlaten. En weet je.

Dat geeft je zo'n rust. Dat geeft je zo'n vrede en veiligheid. Ten midden van deze wereld. Vol geweld en vol van rampen deze tijd.

Met een vooruitzicht op die geweldige toekomst. Want die komt. Want er komt een moment naar 1 Thessalonians 4. Dat de bezuin gaat klinken.

Dan zullen alle. Die de zoon gekust hebben. En die behoren tot zijn bruidsgemeente. Hem gaan ontmoeten in de lucht.

Als hij ons komt halen. Die in de Heere ontslapen zijn. Zullen ontwaken en opstaan uit het graf. Zeg 1 Thessalonians 4. En zij die dan leven zullen samen met hem.

In hun ogen. Dat deze aarde naar hem toe gaan. En van daaruit. Brengt hij ons naar het vaderhuis.

Met de vele woningen. Ineens ben je vertrokken. Om eeuwig in zijn heerlijkheid te zijn. Welzalig alle.

Die aan de doorboorde voeten van de Heer Jezus zijn uitgekomen. Want je bent een burger van het rijk in de hemelen. Je bent nu al gezegen.

We hebben zo gebeden vanmorgen voor de kinderen ook. Maar ook de ouders. Als ze de Heer mogen kennen. Ze zijn gezegen. Met alle geestelijke zegeningen. En wij ook als wij hem mogen kennen.

In de hemelse gewesten in Christus. Welzalig hij. Die de God van Jacob tot zijn hulp heeft. Alles wat je nodig hebt.

In dit leven. Zul je van hem ontvangen. En je staat er nooit alleen voor. En als je opgenomen wordt. Krijg je een nieuw verheerlijk lichaam.

Nu takelt dat lichaam nog af. En je merkt dat ook in het ouder worden. Maar je krijgt een nieuw verheerlijk opstandingslichaam. Gelijk vormig aan het verheerlijkte lichaam van Christus.

Hij maakt alle dingen nieuw. Ons wacht. Ons die de zoon gekust hebben. Wacht de nieuwe hemel.

En de nieuwe aarde. Waarop gerechtigheid woont. Geen dood. Geen rouw. Geen jammerklacht. Ewige onvoorstelbare vreugde.

Zal ons deel zijn. Alles. Doordat hij hing aan het kruis van Golgotha. Alles. Door wat wij geknieuwd hebben.

Aan zijn doorboorde voeten. En we zullen de heilige God. Voor wie een zon daar niet kan bestaan. Wij zullen de heilige God.

Dan van aangezicht tot aangezicht zien. En hij zelf. Hij zelf. Zal de tranen van onze ogen afvissen.

Wat een toekomst. Wat een toekomst. We zullen wandelen op de straten van God. En nooit zal er nog zonde zijn.

En aan dat schitterende volmaakte leven. Wat hij ons aanbiedt. Uit genade. En om niet. Komt nooit een einde.

Ewige vreugde zal ons deel zijn. Welzalig. Zijn de grote. En de kleine. In wiens hart de Heer Jezus woont.

En laat je dat nooit. Door niets en niemand ontnemen. Geef de tuifel geen voet.

En we staan elke dag vast in je geloof. En laat je niet door hem verleiden. Om de zonde nog de wereld in je hart toe te laten.

Je hart behoort. Voor eeuwig en altijd. Aan hem toe. Die je kocht en betaalde.

Met zijn bloed. Op het kruis van God gedaan. En kijk maar elke dag uit. Naar hem die je komt halen. En leef in dat vertrouwen.

Leef elke dag in dat vertrouwen. Wat er ook gebeurt in je leven. Niets. En niemand. Kan je meer uit zijn hand roven.

En van hart tot het einde. En je gaat het koninkrijk der hemelen binnen. Hij komt spoedig. Maranatha. Amen.

Zullen we de Heerden danken. Heer, wij ben aan het begin tegen elkaar gezegd.

Dat ons leven. Een open boek voor u is. Dat er niets voor u verborgen is. Wij kennen elkaar niet.

Maar u kent ons allemaal. En u weet hoe het is in ons leven. U weet het. En we weten het ook zelf.

Of we ooit al uit zijn gekomen. Aan de doorboorden voeten van de Heer Jezus. Of we ooit al zo diep zijn gegaan als deze vrouw.

En ons hebben uitgeleverd aan u. Als dat zo is. Dan zijn we welzalig. Dan hebben we ook die geweldige toekomst.

Waar we uit mogen leven. En waar we naartoe mogen leven. Maar ik wil u ook bidden. Als we onder ons zijn. Wie ons hart nog gesloten is.

Wie nog niet weten eeuwig behouden te zijn. Niet weten te gaan naar het feest. Misschien nog denken. Ik ga naar de ondergang.

Naar de eeuwige verlorenheid. Heren. Dat ze vanmorgen. Mogen zien. En mogen geloven. Dat de Heer Jezus er ook.

Voor hen is. En het gebed van mijn hart is. Heren. Als er zodanig onder ons zijn. Dat zij vanmorgen niet naar huis zullen gaan.

Niet weg zullen gaan. Zoals de fariseer. Maar dat ze tot u zullen komen. Heren. Want u verlangt naar hen. Op dat ook zij.

Naar het bruilofts feest zullen gaan. Heilig uw woord. Zet aan ons allerhart. En trek hen. Met koren van liefde.

Vanuit de duisternis. Tot uw wonderbaar licht. Als ze nog niet uw eigendom zijn. Amen. ***