Micha III - De ware Verlosser

Spreker

J. Brouwer

Date
Sept. 17, 2017
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen allemaal. Goed jullie weer te zien.! We willen de schrift openen.

! Samen nadenken we opnieuw over het gedeelte uit de profeet Miega.! Een van de zogenaamd kleinere profeten.

Hoofdstuk 5. Daar waren we aan toegekomen.

Hoofdstuk 5 vers 1 tot en met vers 5. Dat is het gedeelte wat we vanmorgen onder de loep nemen. Miega hoofdstuk 5.

Ik lees uit de herstelde Statenvertaling. En u, Bethlehem Efratah, al bent u klein, onder de duizenden van Juda, uit u zal mij voortkomen, die een heerster zal zijn in Israël.

Zijn oorsprongen zijn van ouds her, van eeuwige dagen af. Daarom zal hij hen overgeven tot de tijd dat zij die bare zal gebaard heeft.

Dan zal de rest van zijn broeders zich bekeren met de Israëlite. Hij zal staan en hen wijden in de kracht van de heren, in de majesteit van de naam van de heren zijn God.

Ze zullen veilig wonen, want nu zal hij groot zijn tot aan de einden van de aarde. Hij zal vrede zijn. Wanneer Assur in ons land zal komen en wanneer hij ons op paleizen zal betreden, zullen wij tegen hem zeven herders doen opstaan en acht vorsten uit de mensen.

En ze zullen het land van Assur weiden met het zwaard, het land van Nimrod met getrokken zwaarden. Zo zal hij ons redden van Assur, wanneer hij in ons land zal komen en wanneer hij ons gebied zal betreden.

Tot zover. En dan nog een kort stukje uit het Nieuwe Testament, ter aanvulling, Johannes hoofdstuk 1. De bekende proloog, de bekende begin van het Johannes Evangelie, waar de Heer Jezus Christus wordt voorgesteld als het woord.

Deze Johannes 1, vanaf vers 1. In het begin was het woord en het woord was bij God en het woord was God.

Dit was in het begin bij God. En alle dingen zijn door het woord gemaakt en zonder dit woord is geen ding gemaakt dat gemaakt is.

In het woord was het leven en het leven was het licht van de mensen. Tot zover. Terug naar Micha.

Ons thema vanmorgen is de ware verlosser. Dat er veel mis is in onze wereld, dat hoef ik u niet te vertellen.

Al zeg ik het nu natuurlijk wel. Want dat zien we en beleven we elke week weer opnieuw. Op alle mogelijke manieren. Er is misbruik.

Er is valsheid. Er is leugen. Er is zelfverrijking. En van alles aan hebzucht en zelfzucht wat je maar zou kunnen invullen.

Blijkbaar heeft ons ego toch wel een groot probleem. In de achtste eeuw voor Christus, toen Micha leefde, was dat exact hetzelfde.

De mens, ten diepste, verandert niet. Omstandigheden wel. Het was een crisistijd in die zin.

Er was voorspoed, maar er was geestelijke lusteloosheid onder Israël, onder het volk van God. Er was afvalligheid. En er was huigelarij.

De dienst aan de Heere God bestond alleen maar uit bepaalde gewoontes, rites, uiterlijke vormen, zonder echte levensverandering.

Geldt dat soms ook voor ons? Dat de dienst aan de Heere traditie is of alleen maar een gewoonte?

Nu, Micha treedt op als een profeet van de Heere. Micha zijn naam betekent, wie is gelijk aan de Heere? Met andere woorden, is iemand met hem te vergelijken?

Zijn naam roept die vraag, is die vraag en roept dat op. Staat hij op gelijke hoogte als andere machten, andere goden?

Of is hij de gans andere? Micha als spreekbuis van de almachtige God gaat tot Juda en spreekt over ten diepste Gods goedertierenheid.

Gods onophoudelijke goedheid en genade voor mensen. In het Oude Testament voor Israël en in een deel van het Nieuw Testament ook voor de heidenen.

Nu, we leven ongeveer, Micha moet ik zeggen, leefde ongeveer rond 740, 700 voor de geboorte van de Heere Jezus Christus.

Daar klonk zijn stem, daar klonk zijn woord. Zoals gezegd, materiële voorspoed en afgodendienst gingen hand in hand. Dit is Micha, tenminste, zo wordt hij voorgesteld.

Als een profeet die gebukt gaat onder een last. Dan profiteren, het woord van God brengen op een manier, zo dat hij God behaagt, is ook een lust, maar is ook een last.

Goed, we hebben gezien de profetie van Micha, even nog kort herhalen wat we de vorige keer ook gezien hebben. God zal oordelen, maar vergeving wordt aangeboden.

Dat is de hoofdboodschap van de profeet Micha. Het eerste wat we gezien hebben al, dat aanstaande oordeel wordt benoemd. God geeft dat woorden, wat er allemaal op afkomt in hoofdstuk 1 tot 3.

Dan wordt de latere zegen alvast beloofd in hoofdstuk 4 en hoofdstuk 5. Dat is het gedeelte waar we vandaag nog in zitten. En dan de volgende keer de tegenwoordige ommekeer bepleit.

Dus oordeel, zegen en ommekeer. Nu, die latere zegen die aan Israël is beloofd, is het koninkrijk van God.

Dat is duidelijk dat dat voor Israël bestemd is. De hele Bijbel door kun je dat heel goed lezen. Dat koninkrijk is gekomen via heer Sal, maar ook David en Salomo in het bijzonder.

En liet al iets zien van wat gaat komen als Christus zal regeren. Daarom moest ook Christus geboren worden in de lijn van David.

En een zoon zijn van David, een troonpretendent. Hij zou op de troon zitten in het koninkrijk Gods, hier op aarde, voor Israël.

En als hij weer komt, zal dat ook werkelijkheid worden. Dat is de zegen waar Israël altijd naar uitkeek en die God hen beloofd had.

Nu, de kenmerken van het koninkrijk hebben we de vorige keer gezien al, gedeeltelijk. En nu, wat vooraf gaat aan het koninkrijk. Sorry. Wat vooraf gaat aan het koninkrijk.

Hoogstuk 4, 9 tot 5, vers 6. De komst van de ware verlosser. Daar zijn we bij ons onderwerp.

Nu, er zijn drie tegenstellingen die in dit gedeelte wat we gelezen hebben heel duidelijk naar voren komen. En die wil ik een voor een met u behandelen, verklaren en ook toepassen.

Het eerste, klein en groot. Klein en groot. Bethlehem Evreta is klein. En hij die daar geboren werd, zal heel groot zijn.

Klein en groot. Dan zien we tijd en eeuwig. Tijdelijk en hij is van eeuwig. In de tijd.

Tijd en eeuwigheid. En tot slot, dan zien we vijand en verlosser. Er is een vijand, Asser hier. De achterliggende vijand is altijd de Satan, de duivel.

De geestelijke strijd tussen God en de duivel. Is altijd op de achtergrond, ook met betrekking tot Israël. Vijand en verlosser. Dan gaan ze een voor een doorlopen.

Klein tegenover groot. Nu, klein is Bethlehem. Een heel klein plaatsje destijds. Nu wonen er ongeveer zo'n 30.000 inwoners.

Maar dat was destijds van de geboorte van de heer Jezus wel heel anders. Een heel klein, gehucht dorp. Met Efratade velden eromheen.

Wat vruchtbaarheid betekent. Op heuvels gelegen zo'n 850 meter hoog. Stamvader van Bethlehem is Judah, David.

David. Bethlehem. Jezus moest geboren worden in Bethlehem. Hij als nazaat van David.

Wonderlijk dat dat allemaal zo is gepland. Voor zich door de Heer God. En ook exact gebeurt. Terwijl ze toch woonachtig waren in Nazareth.

Maar door die telling van de Romeinse keizer. Die dacht te bevelen. En uiteindelijk toch Gods bevel uitvoerde. Kwamen ze in Bethlehem terecht. Broodhuis. Eigenlijk letterlijk betekent het vleeshuis.

Vleeshuis. Lechem. Staat er in het Hebraeus. Dat betekent vlees. In de oudheid was vlees en melk het voedsel. Later betekende voedsel weer het brood. En is het het broodhuis geworden.

Het grondgebied heet Efratade velden. Dat betekent vruchtbaarheid. Daar werden de schapen gewijd. Lammeren gefokt.

Die allemaal geofferd zouden gaan worden. Voor de tempel in Bethlehem. In Bethlehem. In Jeruzalem. Sorry. Bethlehem is klein.

Jeruzalem is groot. Bethlehem is klein. En degene die daar geboren werd. Kleinkind. Is van het begin af aan al heel groot.

Want hij is de zoon van God. De ware verlosser. Dat had natuurlijk in Jeruzalem moeten gebeuren. Normaal gesproken. Dat dachten ze ook.

De wijzen uit het oosten. Die kwamen zoeken naar hem. Maar toen de schriftgeleerden. De schriften nagingen. En hier in Michavir.

Vers 5 kwamen. Zei deze. Aha. U Bethlehem. Efrat. Of bent u klein onder de duizenden. Of u zal voortkomen. Die een heer zal zijn in Israël. Wij zijn Bethlehem dus geboren.

Dat zegt de schrift. En zo trokken ze naar Bethlehem. En vonden ze. Deze zoon van God. Jezus Christus. Klein. En heel groot.

Tegelijkertijd. Dat is Gods handelen. Want er staat. U zal mij voortkomen.

Ik heb dat in de hand. Ik heb de regie. Ik bepaal dat. Zegt de Heer. Het gebeurt zonder ons. Buiten ons om.

Maar wel voor ons. Dat is redding. Dat is ware verlossing. Daar zijn wij niet bij betrokken. Daar staan wij ten diepste buiten.

Omdat we er geen enkele bijdrage aan kunnen leveren. Wij zijn verloren mensen. Van nature.

Geboren als zondaar. En moeten verlost worden. Van buiten af. Niet van binnen uit. In onze dagen komt zelfs de kerk binnen.

Dat je het moet zoeken. In jezelf. In de stilte. Ontdek je je eigen ik. Ontdek je jezelf.

Zoals je door God geschapen bent. Maar dat is weg. Want elk geschapen mens. Is na de schepping.

Een gevallen mens geworden. Deel aan de gebrokenheid. En aan de verlorenheid. En dan moet eerst iets gebeuren. Bekering.

Verandering. Vernieuwing. Jezus Christus moet je een nieuw mens maken. Doordat je op hem vertrouwt. Voordat je. Van zondaar. Kind van God wordt.

Klein. Zijn we dan. Als we klein worden. Worden we juist. Ook weer. Groot. Toch? Hier. Hier.

Zijn we ook. Het grootste probleem. Waar we. Een van de grote problemen. Waar we tegen aanlopen. In ons leven. Als wij.

In onszelf. Het doel zijn. Het doel worden. En niet het middel meer zijn. Om een doel te bereiken.

Dan loopt alles vast. Kijk. Ik zal u een voorbeeld geven aan de hand van het volk van Israël. Het volk van Israël. door God uitgekozen. En bedoeld.

Om een priestervolk te zijn voor. Voor de. Voor de wereld. Dus een. Middel in Gods hand.

Om de wereld te zegenen. Dat kunt u in de boeken van Mozes overduidelijk lezen. Op meerdere plaatsen. Wat was het probleem?

Zij zagen dat. Als een bijzonder voorrecht. Dat was het natuurlijk ook. Maar ze gingen zichzelf beschouwen. Niet als een middel meer.

Om een zege te zijn voor anderen. Maar. Ze zagen zichzelf als het doel. Als het einddoel. Kinderen gods. En als Jezus tegen ze zegt.

Jullie zijn kinderen van de duivel. In het Johannes evangelie. Dan zijn ze ten zeerste beledigd. Ten zeerste. Alles was.

Bleef hangen. Zitten. In hen zelf. Zij waren het doel. En niet meer het middel. Als er geen doorstroming is.

Als wij als gemeente van de Heer Jezus Christus. Ook niet een middel willen zijn. Maar een doel in zichzelf. Dan hebben we de dood. Al ingebouwd.

Een geestelijke dood. Wij zijn een middel. Om een zege te zijn. Voor andere mensen. Om ons heen. In deze wereld. Of een andere wereld is wel.

Maar ook. En als wij alleen maar. Ja. Intelt voorbrengen. Om het nou zo te zeggen. Ons eigen hachi.

En met onszelf alleen maar bezig zijn. Dan beantwoorden we niet. Aan ons doel. En wat niet beantwoord aan zijn doel. Hoe noemt de schrift dat? Zonde.

Dat is voortdurend het probleem waar je tegen aan loopt. Je eigen leven. Zie je om je heen. Wil als te blieft een middel zijn.

En let op. Dat je geen doel wordt. In jezelf. Nu hij zal heersen en heil brengen.

Zegt de schrift hier. Groot is zijn naam. En de heerser in Israël. Hij zal heil brengen. Zijn oorsprong is van eeuwig. Zoals Johannes 1 zegt.

Het woord was bij God. En het woord was God. En het woord is. Vlees geworden. Jezus is. Van eeuwigheid heeft hij bestaan.

De eeuwige zoon van God. En na zijn mens zijn. Zal hij na zijn God zijn. Ook eeuwig mens blijven. Met een opstandingslichaam.

Gezeten aan de rechterhand van God de Vader. Nu de eerste komst van de heer Jezus. En daar. Zaten de joden natuurlijk ook al mis.

Daar hebben ze het ook niet begrepen. Was om het fundament te leggen. Zijn tweede komst is straks om het duizendjarig vredelijk op te richten. Want. En we komen daar bij het derde punt op.

Terug bij de vijand. Het eerste probleem. Het hoofdprobleem. Wat de heer Jezus moest aanpakken. Was het probleem van. De zonde.

Wat ontstaan was in. Genesis 3. In het paradijs. Dat is fundamenteel. Want als dat niet opgelost wordt.

Kan de rest ook niet opgelost worden. Dat is de schakel. Waarop de rest. Voortborduurt. Die oude mens.

Moet aangepakt worden. Ik kom daar zo op terug. Tijd tegen overeenwigheid.

Tweede wat we willen zien. Tijd. Beperkt. Onvolmaakt. Onvrede. Wij leven in de tijd. Wij zijn mensen van deze tijd.

We hebben de tijd. Of we hebben de tijd niet. Maar in ieder geval. De tijd bepaalt veel in ons leven. We hebben met de tijd altijd te maken. Toch?

Mensen van de klok. Vooral hier in het westen. En die tijd bepaalt ons bij het gat in het hart door de zonde.

De leegte in de ziel. De opvulling. De opvulling. In de tijd. Dit nog even. Dat nog even. Dit verzamelen.

Dat verzamelen. De mens is onrustig. In de tijd. En prediker zegt al. Dat God de mens geschapen heeft. Met de eeuw in zijn hart. Ten diepste zijn we allemaal.

Paradijszoekers. Ook mensen die van de Bijbel helemaal niks af weten. Ten diepste zoeken ze toch geluk.

Het paradijs moet terug. En als je ziet hoe bezig zijn mensen hun huizen in te lichten. Te veranderen. De tuinen aan te leggen. Nou dan. Dan zie je toch. Ze willen daar allemaal paradijsjes van maken.

Zo mooi. Zo comfortabel. Zo luxe. En in deze tijd kan het allemaal weer. Het gebeurt ook. Paradijszoekers. Dat komt vanwege die eeuw in je hart.

Ingeschapen. Gevoel. Gedachten. Idee. Ewig is onbeperkt. Volmaakt. Volle vrede. Christus.

Hij is van eeuwigheid. Hij brengt de eeuw in de tijd. De eeuwige. Komt in de tijd. En beperkt zich. Ongelooflijk.

We kunnen ons dat natuurlijk helemaal niet voorstellen. Maar welke beperkingen de heer Jezus zich heeft opgelegd. Dat is niet te weinig. Hoe hij hier wilde leven in de tijd.

In de kilheid. Onder zondaars. Dat is op zich al een heel offer geweest. Wat hij gebracht heeft. Hebben we Johannes 1 gezien?

Sorry. Vers 1 en volgende. Nu. De tijd heeft ook te maken met alles wat geschapen is. Het geschapen is allemaal tijd.

Godelijk. Gaat voorbij. Er zal een tijd komen dat al het geschapene verdwijnt. En de eeuwigheid gaat een keer aanbreken met een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.

Waarop gerechtigheid woont. Wat we hier tegenkomen. Wat u tegenkomt en ik is. Stikt van het onrecht. Je ergert je aan.

Je stoot je eraan. Je bent er onderwerp van zo af en toe. Het is pijnlijk. Het is moeilijk. Maar de eeuwigheid zal onbeperkt volmaakt en vol vrede brengen in Jezus Christus.

Hij zal wijden. Staat hier ook. Hij zal staan en wijden. Vers 3. In de kracht van de Heer. In de majesteit van de naam van de Heer en zijn God. Hij zal Israëls herder zijn.

Zijn schapen. En in Johannes 10 zegt hij. Ik ben de goede herder voor jullie. Maar ze willen hem niet. Ze moeten hem niet. Ze willen liever zichzelf wijden.

En zichzelf verwennen. Tijdelijk. Ondergaan in de tijd. En wij die in de tijd leven.

Als je alleen maar de tijd hebt. Dan heb je geen tijd. Als je de eeuwigheid binnen de tijd trekt.

Dan heb je tijd voor het belangrijkste. En dan ga je onderscheid maken tussen wat wel belangrijk is. En wat minder belangrijk is. En wat onbelangrijk is. En word je niet meer door de tijd en het tijdelijke opgeslokt.

Als ik in mijn denken. Niet die eeuwigheid betrek voortdurend en opnieuw. Dan ga ik op. En tenslotte onder in die tijd.

En dan eet die tijd mij op. Vele kennen in hun leven. Een burn-out.

Vele kennen een stuk oververwerkt zijn. Je hebt zo'n passie voor je werk. Je gaat erin op. En je gaat erin onder.

Helaas. Omdat dat het een en het al wordt. En als één ding het een en het al wordt. Buiten God om. Ga je er een stuk.

Langzaam. Maar zeker. De gemeente. En daar wordt in Micha natuurlijk niet van gesproken.

Want de gemeente is in de oude bedeling niet geopenbaard. Bij de gemeente ligt dat natuurlijk wel iets anders. Want Paulus leert ons heel duidelijk. Dat wij als gemeente.

Wat zijn wij? Niet zozeer de schapen van de herder. Zoals Israël is. Maar wij zijn. Hoe noemt Paulus de gemeente? Sorry.

Nee. Ja ook. Maar ik bedoel. Ander term. Het lichaam. Sorry. Dan zeg ik het al. De gemeente is het lichaam van Christus.

Kun je nog dichterbij komen? Een herder. Schapen. Is altijd toch nog een zekere afstand. Wij. Als we Jezus Christus kennen.

Leden zijn. Dan zijn we leden van zijn lichaam. Hij is het hoofd. Organisch. Met elkaar verbonden. Wat wil je nog meer? Dat is toch geweldig.

Dat dat door genade mogelijk is geworden. Voor ons. Heidenen. Die helemaal niks hadden met de God van Israël. Maar die in Christus ook naar ons toegekomen is.

En via Paulus de boodschap hebben gebracht. Van de genade Gods. Voor de heidenen. Lichaam van Christus.

Een organisch verbinding. Wij zijn in hem. Hoe vaak Paulus. Dat woord wel niet gebruikt. In hem. Veilig. En geborgen. Voor tijd.

En voor. Ewigheid. Wat worden wij verwend. Tot slot.

Vijand tegenoververlosser. Vijanden van Israël waren er genoeg. Syrië. Babylonië.

Er zitten nog Mede en Persen tussen. En de Grieken. Dan de Romeinen. Enzovoorts. Later Hitler. Wanneer zijn ze nu niet vervolgd? Dat is maar zelden of nooit geweest.

Altijd een mate van vervolging. Verachting. En zelfs het uitmoorden. Van hen. Palestijnen. Die hen. Haten. Tot in het diepst van hun ziel.

En die hen afschilderen. Als zijnde. Nou ja. Ik wil die woorden hier niet gebruiken. Alles heeft te maken met de achtergrond van Genesis 3 vers 15.

Waarna de zondeval. De vijandschap is gekomen tussen. De Satan. De slang. En het zaad. Van de vrouw. De verwachte Messias.

De Christus. Altijd is daar vanaf dat moment. Tot nu toe. Totdat de Heer Jezus terugkomt. En die vijand zal verslaan. Een geestelijke strijd.

In de hemelse gewesten. Die zijn uitwerking heeft. Hier. Op deze aarde. We zien het niet. Maar we ervaren het wel. En goed.

Om dat bewust te zijn. De heer Jezus. De heer Jezus. De heer Jezus. Spreekt niet voor niets. Over een geestelijke wapenrusting. Die we hebben aan te trekken. Waarheid.

Gerechtigheid. Geloof. Enzovoort. Naast die vijand staat de verlosser.

De enige verlosser. Van de vijand. Jezus Christus. De ware verlosser. En waar verlosser. Van. En dat is wat Israël. Ook niet.

Ten diepste zag. En wat velen in onze tijd ook nog niet zien. Waar komt hij in het eerste plaats van verlosser. Zeker van de zonde. Van het kruis. Maar wat.

Waar komt de zonde uit voort. Zelfs. Ja. Dat is nog een deel van de zonde. Maar de zonde. De zonden.

Zoals het schrift zegt. Meer. Komen voort uit de zonde. En de zonde staat altijd voor de. Zondige natuur. Voor de oude mens.

Wij. Hebben allemaal. Via Adam. En Eva. Een zondige natuur. Geerfd. Kijk. Wij worden geen zondaar.

Door te zondigen. Wij zijn zondaar. Hebben een zondige natuur. En zondigen daarom. Snap je het verschil?

Het probleem. Was de oude mens. De zondige natuur. Daar. Kwam de Heer Jezus. Die moest aan het. Kruis. Daarom zegt Paulus ook in gelaten 2 vers 20.

Met Christus ben ik gekruisigd. En toch. Leef ik. Dat is niet meer mijn ik. Maar. Christus leeft in mij. En Christus leeft in mij.

Dat is dus niet die oude mens. Dat is die. Nieuwe schepping. En voor zover ik nu nog in het vlees leef. Leef ik door het geloof van de zoon van God. Die mij heeft lief gehad.

En zich voor mij heeft overgegeven. Ik. Mijn oude natuur. Is gestorven. In. Zo plus minus. 30. 33. Na de geboorte van de Heer Jezus aan het kruis.

Daar. Hang. Hing ik. Die oude mens. En nu zegt Paulus. Wat doen we. Romeinen 6 en 7. Die oude mens.

Voor. Dood houden. Dat betekent. Er gescheiden van leven. Er los van komen. Daar geen aandacht aan geven. Die oude mens niet voeden. En als je hem weer een hapje geeft.

Dan wordt hij weer enigszins sterker. Laat hem maar verhongeren. Hij is al dood. Daarom kwam Heer Jezus in de eerste plaats.

Om die oude mens. Zijn nekslag te geven. En in dat ook de duivel. Zijn nekslag te geven. Die een heerser was over de mens. Door de. Zonde en ducht.

Volgende zonde is de. Dood. Toen Jezus stierf. Kwam hij op het terrein van de boze. En heeft hem daar overwonnen. De ware verlosser.

Tjonge. Wat heeft hij allemaal niet bewerkt. Wat heeft hij voor u en mij. Voor ons. Voor Israël. In de eerste plaats. Over gehad. Alles.

Alles geofferd. Alles gedaan wat nodig was. Niets is meer nodig. Alles is volbracht. Finish. Alles betaald.

Tete les stai. Dat betekent voldaan. De rekening is voldaan. Zijn handtekening staat daaronder. Je hoeft niks meer te betalen. De prijs is betaald.

Halleluja. Dat is onze grootste vijand. De grootste vijand is niet wat de psychologie ons wil voorhouden en beweert. Zit niet buiten ons.

Is niet mijn vader of mijn moeder. Is niet mijn opvoeding. Of mijn opleiding. Of wat dan ook. Dat is niet mijn grootste vijand. Als je die buiten je zoekt.

Zul je nooit toekomen aan die echte grote vijand. Die in je zit. Misleiding van de boze. Het is de meest kwetsbare plek in ons.

Het komt niet door die ander. Dat we falen. Het komt niet door die ander dat ik zondig. Dat is mijn eigen schuld. Vlees is de aanknopingspunt van de wereld en van de Satan.

Die kunnen succes hebben wanneer ik me. Wanneer ze daarbij kunnen aanknopen. Aansluiten. Als dat niet het geval is dan. Moeten ze weg.

De heer Jezus in zijn verzoeking zei ook. Er staat geschreven. Er staat ook geschreven. Wegwezen boze. Zoek je toevlucht tot het woord. Zijn eerste komst was daarom ook kruis en opstanding.

Niet alleen het kruis. Maar ook de opstanding. Hij heeft de dood voorgoed overwonnen. De ammel is weg en is eruit.

Het is nu leven. Echt leven bij Jezus Christus. Zijn tweede komst zal zijn om te heersen en te oordelen. De wederkomst dan op de Olijfberg voor Israël.

Hebben we het niet over de opname. Omdat die in het oude testament ook niet voorkomt. Was ook nog verborgen. Nu.

De Korintiërs. Als je de Korinthe bliefd leest. Tot slot. Eerst één Korinthe vooral. Dan zie je dat daar een gemeente is die heel. Niet geestelijk is. Maar vleeselijk.

En daar is puur ik gericht. Dat je jezelf weer tot doel bent geworden. Opgaat in jezelf. Ten ondergaat aan jezelf. En aan de zonde.

En niet toekomt om een zege te zijn voor je naaste. Nou. Vleeselijk. Al lijkt het nog zo mooi. Is vreselijk. Is echt vreselijk.

Geestelijk. Al is het nog zo kwetsbaar. Nog zo klein. En nog zo zwak. Is meesterlijk. Is een nieuwe natuur.

Die we van de meester hebben gekregen. En dat ik mag gaan lijken op hem. Wat is dat een geweldig cadeau. Wordt me zomaar gegeven. In de schoot geworpen. En ik mag eruit leven.

Is dat niet om elke dag. Duizend. Tienduizend. Honderdduizend. Miljoenen keer. De heren te danken. Zeker. Daar schieten we. Nogal in tekort.

De verwachting van de Messias. Is in elke generatie van de Israëlieten daar. Maar de Heer Jezus heeft gezegd in Matthäus 24, 24. En Marcus 13, 22.

Dat er vele valse Christussen, Messiasen zullen komen. Jezus kwam in de naam van de Vader. En ze hebben hem niet aangenomen. Straks komt er iemand in zijn eigen naam.

En die zullen jullie wel geloven. Wat de Bijbel dan noemt de anti-Christ. De tegen-Christus. Of in plaats van Christus. Die hij Christus gaat noemen.

Maar die het niet is. Een valse verlosser. Ze trappen er straks met z'n allen in. Dat is niet triest. Naar een rest.

Een remnant. Een rest. Een overblijfsel van Israël. Zal zeker weer gaan ervaren wat Miege ook zegt. Dat de heijanden zullen worden verslagen. En ze veilig in het land zullen wonen.

Nu de komst van de Heer Jezus. Die hier aangekondigd is door Miege. Bethlehem Efratah. Die heeft heel verstrekkende gevolgen.

Het begon klein. Maar het zal zo groot zijn. Dat het straks net als die steen van Daniel. Die in Eer daalt. En dat grote beeld van Nebuchadnezzar in één keer vermorselt.

Die steen wordt groot. En zal heel de aarde bedekken en regeren. Wees dankbaar voor deze ware verlosser.

Is hij de u ook? Dan ben je werkelijk vrij. Wees dankbaar voor Jezus Christus als de Heer. Is hij de u ook? Dan ben je onder zijn heerschappij.

Vrij onder zijn heerschappij. Dat klinkt als een tegenstelling. Maar dat is een heerlijk leven. De Heren zegenen zijn woord aan jullie hart.

En ook aan het mijne. Halleluja. Amen. Amen. *** *** *** *** *** *** ***