Samenkomst 27 augustus 2017

Date
Aug. 27, 2017
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Heerlijk om zo deze liederen met elkaar te zingen, om Gods naam te loven en te prijzen, want Hem komt toe alle lof, eer en aanbidding.

We gaan met elkaar lezen uit het oude testament, uit het Bijbelboek Nummeri. Het Bijbelboek Nummeri en daar lezen we uit het dertiende hoofdstuk, Nummeri 13, vers 25 tot 33.

Nummeri 13, vers 25 tot 33. Dat gaat over de verspieders, de verspieders die Mozes had uitgezonden.

Ze waren door de Heere God verlost uit Egypte, het volk Israël, door de woestijn waren ze heen getrokken, twee jaar lang ongeveer. En toen waren ze aangekomen bij de grens van het land Canaan.

En toen stuurde Mozes twaalf verspieders erop uit om het land te verkennen. En we beginnen bij vers 25. Het moment dat die verspieders weer terugkomen bij het volk en bij Mozes.

Daar lezen we, daarna keerden ze terug van het verkennen van het land na ongeveer veertig dagen. En ze gingen op weg en kwamen bij Mozes en bij Aaron en bij heel de gemeenschap van de Israëlieten in de woestijn Paran bij Kades.

En ze brachten aan hen en heel de gemeenschap verslag uit en toonden hun de vruchten van het land. En ze vertelden het Mozes en zeiden wij zijn in dat land gekomen waarheen u ons verstuurd had en werkelijk het vloeit over van melk en honing.

En dit is zijn vrucht. Het volk echte dat in dat land woont is sterk. En de steden zijn versterkt en heel groot. En ook hebben wij daar naakomelingen van Enak gezien.

In het zuidenland woont Amalek, in het bergland wonen de Hethieten, de Jebusieten en de Amorieten en aan de zee aan de oever van de Jordaan wonen de Kanaanieten.

Toen bracht Caleb het volk tegenover Mozes tot bedaren en zei laten we vrijmoedig optrekken. We zullen het land in bezit nemen, want we zullen het zeker overmeesteren.

Maar de mannen die met hem opgetrokken waren zeiden wij kunnen tegen dat volk niet optrekken, want het is sterker dan wij. Ze lieten een kwaad gerucht uitgaan bij de Israëlieten over het land dat ze verkend hadden door te zeggen het land waar we doorgetrokken zijn om het te verkennen is een land dat zijn inwoners verslindt.

En heel het volk dat wij in het midden daarvan gezien hebben bestaat uit mannen van grote lengte. We hebben er ook reuzen gezien. Naar komelingen van Enak afkomstig van de reuzen.

En wij waren in onze eigen ogen als springhanen en zo waren wij ook in hun ogen. Tot zover de lezing van het woord van de heren. En vanmorgen willen we over dit gedeelte en ook nog een paar versen uit vers 14 nadenken.

En als thema heb ik gekozen, christenen kijken anders. Christenen kijken anders. En dan kun je je afvragen anders dan wie?

Anders dan niet-christenen, anders dan ongelovigen. En dat wordt heel erg duidelijk in dit gedeelte. Mozes had de verkenners uitgestuurd om het land te verkennen.

En in vers 2 van hoofdstuk 13 staat duidelijk dat het leiders zijn van de twaalf stammen. Dus het zijn zomaar niet de eerste, de beste.

Het zijn leiders van de stammen. En je zou kunnen zeggen, dit was al de start van de Mossad, de Israëlische geheime dienst. Mossad is een van de beste geheime diensten ter wereld.

En Mozes stuurt hier de Mossad uit om te gaan verkennen. En ze gaan naar Kanaan en ze trekken het land door. En we lezen dat ze 40 dagen onderweg zijn.

Ze zien wat daar groeit, wat daar bloeit. Ze zien de steden daar. Ze zien de mensen daar. En dan komen ze terug naar 40 dagen.

En het is goed, denk ik, om even nog te wijzen op vers 16 van nummer 13. Vers 16 van nummer 13, daar staat dat een van de verspieders. Die heette Hosea en Mozes noemt hem Joziwa.

Hosea heeft de betekenis redden. Dus Hosea redt. En hij krijgt een andere naam. Joziwa.

En Joziwa, weet iemand wat Joziwa betekent? God redt. En daar zie je eigenlijk, daar zit al het geheim in van dit gedeelte.

Dan komen ze terug bij Mozes. En dan vertellen ze dat het land wat ze gezien hebben, het land Kanaan, dat adwerkelijk vloeit van melk en van honing.

In vers 27. Maar dan gaan ze verder in vers 28. Het volk echter. Je echter geeft het al aan, een tegenstelling.

Aan de ene kant, het vloeit over van melk en honing. Het volk echter dat in het land woont, is sterk. De steden zijn versterkt en heel groot. En ook hebben wij de naakomelingen van Enak gezien.

Reuzen. En dan gaan ze nog verder in vers 29. Dan hebben ze het over Amalek, de Hethieten, de Jebusieten. En als ze dat zo vertellen aan het volk, komt dat volk onder de indruk.

En dat volk dat begint te denken. Moeten wij dat land binnen trekken? Dat kunnen we niet. Dat gaat ons niet lukken. Dan kun je opmaken uit wat er dan volgt in vers 30.

In vers 30. Daar staat, toen bracht Caleb het volk tegenover Mozes tot bedaren. En net noemde ik al Joshua en hier Caleb en zijn bekende geschiedenis.

Er waren twaalf verspieders uitgestuurd. Tien verspieders. Die brengen aan het volk over. Dat land Kaan aan, dat heeft zulke sterke steden, zulke krachtige strijders, reuzen.

Dat gaat ons niet lukken. Wij zijn machteloos. En het volk, dat komt daardoor onder de indruk. En er zijn twee verspieders, Joshua en Caleb, die precies hetzelfde gezien hebben, maar die het heel anders interpreteren.

Caleb, die zegt dan in vers 30, als die het volk tot bedaren, tot rust probeert te brengen, laten we vrijmoedig optrekken, wij zullen het land in bezit nemen, wij zullen het zeker overmeesteren.

En er is een prachtige link ook met de tekst die vanmorgen aan u doorgegeven is. Leg je leven in handen van de heren. Vertrouw op hem. Die twee, Joshua en Caleb, dat tekenden hun leven.

Ze vertrouwden op hem, op de heren. Ze leggden hun leven, het leven van het volk, in handen van de heren. En ze wisten, hij zal het ook doen. Hij zal ons daar brengen. Vers 30, wij zullen het zeker overmeesteren.

Wat een vertrouwen klinkt daaruit op de heren God. En dan gelijk, vers 31, dan lees je dat die andere tien verspieders, die reageren daarop.

Die zeggen dan, wij kunnen tegen dat volk niet optrekken. Want het is sterker dan wij. Terwijl de heren God had gezegd, ik ga jullie brengen in het land Kanaan.

Ze hadden gezien hoe de heren God het volk met een krachtige hand en een sterke arm geleid had uit Egypte. Hoe de heren God het volk gered en bevrijd had. Hoe de heren gezorgd had voor hen toen ze door de woestijn heen trokken.

Twee jaar lang. Hoe ze daar bij de berg Sinei geweest waren. Hoe de heren zich geopenbaard had daar, zijn tien woorden gegeven had. Ze hadden gezien hoe de heren God hem bevrijdde van Egypte, van het leger van Egypte, door een pad door de zee, door de schelfzee te maken.

En daar waren ze veilig doorheen gekomen. Elke dag zagen ze de wollekolom overdag en de vuurkolom. Snachts de aanwezigheid van de heren die voor hen zorgden en hen leiden.

En deze tien verspieders, die kijken naar de omstandigheden zoals ze ze zien. Sterke strijden, sterke steden.

Dat gaat ons niet lukken. En vers 32 vat het dan samen. Zij lieten een kwaad gerucht uitgaan bij de Israëlite over het land dat ze verkend hadden door te zeggen.

Het land waar we doorgetrokken zijn om te verkennen is een land dat zijn inwoners verslindt. Ze gaan het nog erger maken dan het in werkelijkheid is. En heel het volk dat wij in het midden daarvan gezien hebben bestaat uit mannen van grote lengte.

Ze hadden mannen van grote lengte gezien, maar nu opeens het hele volk bestaat uit mannen van grote lengte. We hebben reuzen gezien. Dat is wat als je dat tot je door laat dringen.

En denk dan eens precies van bovenuit. De heren God had het volk gered uit Egypte. De heren God had het geleidere woestijn, had wonderen en tekenen gedaan.

De heren God had het volk nu bij de grens van het land Kana aangebracht. En dan zeggen die tien verspieders, en dat wordt de reactie van het hele volk, het gaat ons niet lukken.

Met andere woorden, God is niet machtig genoeg, God is niet krachtig genoeg. Hij is niet in staat om ons in dat land te brengen.

Kunt u zich voorstellen, wat moet dat voor de heren God betekent hebben? Vers 14, toen begon, hoofdstuk 14 vers 1, toen begon heel de gemeenschap luid te weeklagen.

En het volk bleef in die nacht luiter jammeren. Al de Israëlieten morden tegen Mozes en tegen Aaron. Heel de gemeenschap zei tegen hen, waren we maar in het land Egypte of in deze woestijn gestorven.

Waren we maar gestorven. Waarom brengt de heren ons dan naar dit land, zodat we door het zwaard vallen en onze vrouwen en onze kleine kinderen tot prooi worden van de vijand?

Zou het niet beter voor ons zijn naar Egypte terug te keren? En ze zeiden, laten we een hoofd aanstellen en naar Egypte terugkeren. Het is wat. Zo komen ze onder de indruk van de problemen die voor hen liggen.

En hoe is dat bij ons? Op wie lijken wij als wij door Mozes naar Canaan gestuurd zouden zijn? Als verspieder. Hoe zouden wij gereageerd hebben?

Bij welke groep zouden wij gehoord hebben? Bij Josua en Caleb? Of bij die andere tien? Nu laten we maar niet al te snel denken. Wij hadden wel net zo gereageerd als Josua en Caleb. En we mogen dat ook doortrekken naar ons eigen leven.

Onze broeder zei al bij de opening. Er zijn mensen in ons midden. die we moeilijk hebben. Er kunnen zoveel dingen in ons leven zijn. Zorgen die we ons maken.

Problemen. Zorgen over onze gezondheid. Over de toekomst. Problemen in onze relatie op ons werk. Als we dat hebben met onze kinderen misschien. Of met onze kleinkinderen.

Psychische problemen. Vul maar in. En hoe reageren wij dan? En dan.

Mozes en Aaron in vers 5. Beseffen de ernst van de situatie. Dan staat er. Mozes en Aaron. Wierpen zich met hun gezicht ter aarde. Voor de verzamelde gemeenschap van de Israëlite.

Ze beseffen het. Dit kan God niet tolereren. Dat het volk zo in opstand komt. Tegen hem.

En dan in vers 6. Dan lezen we over Joshua. Joshua de zoon van Nun en Caleb. De zoon van Jefunne. Twee van hen die het land verkend. Hadden scheurde hun kleren.

Ze zien dat het fout dreigt te gaan. Ze zien dat het volk terug wil keren. Dat het volk in opstand komt tegen God. En dan zeggen ze nog. Ze doen nog een uiterste poging.

Die twee. Joshua en Caleb. Die hetzelfde gezien hebben. Maar toch. Door Gods genade. Anders. Tegen de situatie aankijken. Ze zeggen. Tegen heel de gemeenschap van de Israëlite.

Het land waar we doorgetrokken zijn. Om het te verkennen. Is een bijzonder goed land. En als de Heer ons genegen is. Vers 8. Zal Hij ons in dat land brengen.

En zal Hij het ons geven. Het land dat overvloeit van melk en honing. Ze hebben geleerd door genade om omhoog te kijken. En rekening te houden met de Heer God. Christenen kijken anders.

Ja. Ze hadden hetzelfde gezien. En toch kijken ze anders. Ze is 9. Alleen. Kom niet tegen de Heer in opstand.

En u wees niet bevreesd voor de bevolking van het land. Want ze zijn ons tot voedsel. En hun schaduw is van hen geweken. En de Heer is met ons. Wat een getuigenis.

De Heer is met ons. Wees niet bevreesd voor hen. Die 10 verspieders waren bang geworden. Vol van vrees. Het gaat ons niet lukken.

Die strijders. Het leger. De Kanaanieten en al die volken die daar wonen. Is veel te sterk voor ons. Maar Jozua en Kalert die weten. We hebben een machtig God.

En Hij gaat mee. Hij zal zorgen. Hij zal voor ons strijden. Maar kom niet tegen de Heer in opstand. En zo af en toe is het nodig.

Dat wij ook dat tegen elkaar zeggen. Dat wij ook het woord laten spreken tot ons. In onze situatie. Uw situatie is misschien totaal anders. Ik ken u verder persoonlijk niet. Maar misschien zit u ook wel in een moeilijke situatie.

Dat je denkt. Hoe moet dat goed komen? Hoe moet dat aflopen? Of de dingen zijn al helemaal misgegaan in uw leven. En u denkt. Oh kom ik hier uit? God waarom?

Jozua en Kalert die weten het. De Heer is met ons. Wees niet bevreesd voor hen.

Om in onze situatie waarin we ons ook bevinden. Om dat getuigenis na te spreken. Misschien dwars door je tranen heen. Dat je niet meer weet hoe het verder moet. Je zegt.

Ik zou het niet weten. Maar één ding weet ik. De Heer is met mij. Ik hoor bij hem. Hij zal zorgen. Hij gaat mee. En hij is machtig. Om dingen die.

Zoals wij het zien. Totaal onmogelijk zijn. Zou voor de Heer iets te wonderlijk zijn. En dat we dat uitspreken. Niet alleen. Binnen de gemeente.

Dat is nog makkelijk. Maar dat. We dat uitspreken. Ook naar buiten toe. En dat kan consequenties hebben. Dat kan consequenties hebben.

Dat de mensen je uitlachen. Dat de mensen denken. Oh dan heb je weer zo'n ouderwets iemand. Laat hem maar. En je ziet hier in vers 10.

Wat de consequentie is. Hier bij Jozua en Caleb. Als Jozua en Caleb het volk oproepen. Om hun vertrouwen op de Heer te stellen. Dan staat er in vers 10.

Van hoogstuk 14. Toen zei. Heel de gemeenschap. Dat men hen met stenen moest stenigen. Het is wat. Israël.

Het volk van God. En dan zijn die twee gelovige spieders. Jozua en Caleb. Doen een uiterste poging. Oh volk. Vertrouw op de Heer. Hij gaat mee.

Wees niet ongelovig. Maar gelovig. De consequentie is. Dat het volk erover spreekt. Om hen te zullen stenigen. En wat dan zo mooi is.

Dat de Heere God. Voor hen opkomt. Dat lees je ook. In vers 10. Maar de heerlijkheid van de Heere. Verscheen in de tent van de ontmoeting. Voor al de Israëlieten.

De Heere God. Grijpt in strijd. Voor Jozua en Caleb. Zo ook wij. Als ons vertrouwen op de Heere God mogen stellen.

En dat kan moeilijk zijn. Dat kan verschrikkelijk moeilijk zijn. In de situatie waarin u zich misschien bevindt. Dat je denkt. Ik weet het echt niet meer. Ik weet het werkelijk niet meer.

Maar hij laat hier zien. De heerlijkheid van de Heere verscheen. In de tent van de ontmoeting. Ik heb het zelf ook gehad. Dat. Hele moeilijke situatie in mijn leven.

Dat ik niet meer wist hoe het verder moest. En dat de Heere God genade gaf. Om op de knieën te gaan. En te zeggen. Heere ik weet het niet. Geef het in uw hand.

En dat hij dan rust en vrede schenkt. Dat is zo'n wonder van genade. En dan in vers 11.

Dan zegt de Heere tegen Mozes. Hoe lang zal dit volk mij nog verwerpen? En hoe lang zullen ze niet in mij geloven? Ondanks alle tekenen die ik in het midden van hen gedaan heb.

Ik zal hen met de pest treffen. En het verstoten. En ik zal u tot een groter en machtiger volk maken dan dit is. Het volk bevindt zich hier in een crisis situatie.

En het voortbestaan van het volk. Staat op het spel. En Mozes beseft de ernst van de situatie. Mozes zegt dan.

Heere God als u dat doet. Dan zullen de volken. Even plat gezegd. Te gek met u steken. Dan zal het volk Egypte zeggen. God heeft zijn volk.

Bevrijd uit Egypte. En moet je zien wat er van terecht gekomen is. O Heere God. Doe het niet. Doe het niet. En dan pleit Mozes in vers 18 op de barmhartigheid van God.

De Heere is geduldig en rijk aan goede tieren. Hij vergeeft de ongerechtigheid en de overtreding. Hij houdt de schuldigen zeker niet voor onschuldig. En vergeelt de ongerechtigheid van de vaderen aan de kinderen tot in het derde en het vierde geslacht.

Vergeeft toch de ongerechtigheid van dit volk. Overeenkomstig de grootheid van uw goede tierenheid. En zoals u dit volk vergeven hebt. Vanaf Egypte tot hier toe.

En dan zegt de Heere God. Op uw woord heb ik hun vergeven. O Mozes. Dus je ziet hier zo'n beeld van de Heer Jezus Christus.

Mozes. Je kunt hem met rechten middelaar hier in het oude testament noemen. Hij valt hier op zijn knieën voor de Heere God. O Heere God. Ontferm u zich.

Wees uw volk genadig. U bent toch groot aan barmhartigheid, geduld en goede tierenheid. Maar dan. De straf.

Van de Heere God. Op het ongeloof van het volk. Is toch. Groot. Zeer groot. Want. Dan zegt de Heere God. Al degenen hier van twintig jaar oud.

En daarboven. Die zullen nooit het land Canaan. Het beloofde land. Binnen kunnen gaan. Vanwege hun ongeloof. Alleen. Jozua en Caleb. Die mij vertrouwd hebben.

Van mij zijn opgekomen. Die zullen wel het land bingen. Veertig dagen. Waren de verspieders. Op reis geweest.

Om het land Canaan te verkennen. En de Heere God zegt. Veertig jaar zullen jullie nog rondwalen in de woestijn. Voor elke dag. Dat de verspieders op pad geweest waren.

Moet het volk. Eén jaar langer rondwalen in de woestijn. Wat een straf. Onvoorstelbaar. En er staat zelfs.

In vers 37. Dat die tien verspieders. Die een kwaad gerucht hadden doen uitgaan in het volk. En het volk ertoe gebracht hadden.

Om in opstand te komen. Dat ze worden getroffen door een plaag. En dat ze sterven. Daar staat de mannen die over het land een kwaad gerucht hadden laten uitgaan. Stierven ten gevolge van een plaag.

Voor het aangezicht. Van de Heere. Maar van de mannen die erop uitgegaan waren. Om het land te verkennen. Bleven Joshua. De zoon van Nun. En Caleb. De zoon van Jefunne.

Bleven in leven. En wat een appel is deze geschiedenis. Om de weg van Joshua en Caleb te gaan.

En het mag ons verlangen. Het mag ons gebed wel zijn. Het is in ieder geval mijn verlangen. En mijn gebed. O Heere God. Maak mij als een Joshua.

Maak mij als een Caleb. Om te leren. Te kijken met uw ogen. Hier naar. Wat er gebeurt in mijn eigen leven. En wat er gebeurt in deze wereld.

En als we de lijn doortrekken. Naar het Nieuwe Testament. In 1 Korinther 10. Daar wordt gesproken. Ook over. Dit gedeelte.

En dan staat er. Dat wat Israël is overkomen. Wat zij gedaan hebben. Hun ongeloof. En hun ongeloof wordt ook afgoderij genoemd.

Dat dat geschreven is. Tot waarschuwing. aan ons. Aan ons. Over wie de einden. Van de eeuwen. Gekomen zijn. Deze dingen.

1 Korinther 10. Vers 6. Daar. Deze dingen zijn gebeurd. Als voorbeelden. Voor ons. Op dat wij niet zouden verlangen. Naar kwade dingen. Zoals ook zij verlangd hebben. En dat wordt in vers 11.

Nog een keer gezegd. Al deze dingen. Nu zijn hun overkomen. Als voorbeelden voor ons. En ze zijn beschreven. Tot waarschuwing voor ons. Over wie de einde van de eeuwen. gekomen zijn. Daarom.

Wie denkt te staan. Laat hij oppassen. Dat hij niet valt. Het is goed om dat bij onszelf na te gaan. Hoe staat het er.

Voor in ons leven. Hebben we door Gods genade. Al mogen. Leren. Kijken. Met zijn ogen. Naar wat er gebeurt. In ons persoonlijke leven.

Naar wat er gebeurt. In ons land. En naar ons volk. Wat er gebeurt. Met Israël. Wat er gebeurt. In deze wereld. Om niet zoals.

Alle ongelovige mensen. Alleen maar gericht te zijn. Op de dingen van hier beneden. En zich daardoor te laten beheersen. Dat mensen. In angst zijn.

Voor de toekomst. Wat gaat er allemaal gebeuren. Dat mensen in paniek raken. Door zorgen. En moeilijkheden. Die er in ons eigen leven komen. En natuurlijk.

Als het moeilijk is. Dan zijn de zorgen. Dan maken we ons daar zorgen over. Dan zijn we bezorgd. Maar dat we door Gods genade. Dat is mijn gebed.

En mijn verlangen. Dat we door Gods genade leren. Om ook omhoog te kijken. Zoals Joshua. En zoals Caleb. En misschien te zeggen.

Ik begrijp hier werkelijk niks van. Waarom dit in mijn leven moet plaatsvinden. Waarom mij dit moet overkomen. Maar ik weet. Er zit iemand op de troon.

Openbaring Oostek 4. De Heer regeert. Mijn leven is in zijn hand. En het loopt hem niet uit handen. Ik stel mijn vertrouwen.

Zoals Psalm 37. Ik leg mijn leven in handen van de Heer. Ik stel mijn vertrouwen op hem. Hij zal het doen. Hoe het dan ook verder gaat. En dat.

Zal de Heer zegen. Ook al komt er dan niet direct een oplossing. Al blijven de problemen dan misschien in ons leven. Als we dat zo los kunnen laten.

En in zijn hand kunnen geven. Op Psalm 10. De Heer aanschouw de moeite en het verdriet. Op dat we het in zijn hand geven. Dan geeft Hij rust. Dan geeft Hij vrede. Zijn rust. Zijn vrede.

Kom tot mij alle die vermoeid en belast zijn. En ik zal u rust geven. En we mogen de lijn nog verder doortrekken. Als we hier in Numerie lazen dat het volk voor de grens van Kana aan stond.

Ook wij zijn onderweg. En misschien kun je wel zeggen wij zijn onderweg naar het hemelse Kana. We zijn onderweg naar de Heer Jezus. Om eenmaal voor altijd bij hem te zijn.

Als we hem mogen kennen. En ik bid dat u hem allen mag kennen. Dat je mag weten. Uitig af op me al wat we straks hopen te vieren. Dat we mogen weten dat Hij zijn leven gegeven heeft.

Voor ons. Zijn bloed gestort heeft. Het bloed van Jezus Christus God zo reinigt. Van alle zonden. Dat is niet vanzelfsprekend hoor. Er zijn genoeg mensen die elke zondag in de kerkbank zitten.

En die toch de Heer Jezus niet kennen als heiland en verlosser. Maar dat je mag weten. Ook voor mij. Ook voor mij. Is Hij die weg gegaan van lijden en sterven. Het heeft Hem alles gekost.

Om zijn leven te geven. Zijn bloed te storten. Als je dat mag weten door genade. Dan mag je ook weten. Ik ben onderweg naar dat hemelse Kana. En we hoeven er geen veertig dagen voor op pad te gaan.

Om het te gaan verkennen. Maar ons leven lang. Hebben we het woord van God. De reisschids. Waarin Hij ons de weg wijst.

En laat zien waarheen we naar onderweg zijn. De Heer Jezus zegt. Ik ga heen om plaats voor u te bereiden. Als er een einde aan ons aardse leven komt hier op aarde.

En we Hem mogen kennen. Dan gaat de hemel open. En mogen we bij Hem zijn. En dat is een troost en bemoediging.

Als geliefden van je ontslapen zijn. Dat je mag weten. Ze zijn daar. Bij Hem. Ze zijn er al. Ze zijn ons voorgegaan.

Maar het is ook mogelijk. Als ik kijk naar de ontwikkelingen in deze wereld. Wat er allemaal gebeurt. Het is ook mogelijk. Dat sommige van ons.

Of misschien wel velen van ons. Het moment mee gaan maken. Dat Hij komt. De Heer Jezus. Dat de hemel open zal gaan. En dat we Hem tegemoet zullen gaan. In de lucht. Zoals 1 Thessalonians 4 zegt.

En dat we voor altijd bij Hem zullen zijn. Dat zegt 1 Thessalonians met grote nadruk. Daar gaat het om. Om voor altijd bij Hem te zijn. Nu zien we nog.

In geloof. Maar we zien het nog niet met onze ogen. Er komt een dag dat we Hem zullen zien. De Heer Jezus. En laat uw hoofd niet op hol brengen.

Door allerlei leringen. Dwaar leringen. Die verkondigd worden. In deze tijd. Misschien zijn hier wel mensen. Die er wel van gehoord hebben. Er is nogal veel aandacht voor.

In bepaalde kringen. Dat op 23 september aanstaande. Dat het dan zover zal zijn. Omdat openbaring 12 zegt. Dat er een teken. In de hemel zichtbaar zal zijn.

De maagd. Met de zon. En een krans op haar hoofd. En de maan onder haar voeten.

Moet je maar eens lezen. En dan wordt gezegd. De gang van de sterrenbeelden. Door het heelal. Zal zo zijn. Dat precies op 23 september.

Dat beeld zichtbaar zal zijn. En wordt verkondigd. In honderden. In duizenden. Filmpjes op YouTube. En sommige. Of een deel van.

De christenen. Gaat daarin mee. Die zijn helemaal daar opgericht. 23 september. Dan is het zover. Als je dat goed gaat onderzoeken.

En dat is te uitgebreid. Om er nu op in te gaan. Dan klopt het niet. Wat daar beweerd wordt. Ik heb me er zelf behoorlijk in verdiept. En denk aan de woorden van de Heer Jezus zelf.

Niemand weet het dag en het uur. Ook de engelen niet. Dan alleen mijn vader die in de hemel is. En toegelijk. Als we zo'n boodschap horen verkondigen.

Is dat wel een appel. En ook als je kijkt. Ontwikkelingen in de wereld. Om bereid te zijn. Want hij komt. De Heer Jezus. En wie weet hoe spoedig.

Die verkenners. Die gingen op reizen. Om het land Kanaan te verkennen. En wij hebben het woord. En de Heer Jezus.

De Heer God. De Heilige Geest getuigt het. Hij komt spoedig. De Heer Jezus. Wees bereid. Wees niet als de spotters.

Zoals in 2 Peter 3. Die spotten van. Dat zeggen ze al honderd. Dat zeggen ze al duizend. Dat zeggen ze al een paar duizend jaar. Dat hij komt. En alles blijft hetzelfde. De verandert nog niets.

Maar Hij. De Heer Jezus. Geeft nog tijd. Aan ons. Tijd. Aan deze wereld. Om tot inkeer. Tot bekering te komen. Misschien wel.

Uw man. Uw vrouw. Die nog niet gelooft. Of uw kind. Of uw kleinkind. Van wie u denkt. En ziet.

Hij dwaalt langzaam weg. Bij de Heer Jezus vandaan. Er is nog tijd. En houd aan in het gebed. Lieve mensen. Om te bidden.

Voor geliefden van u. Die de Heer Jezus nog niet kennen. Dat ze hem zullen kennen. Zullen leren kennen. En Hij is bemachtig. Denk niet.

Nou dat zou toch wel niet gebeuren. Denk aan die verspieders. Hij is machtig. Voor de Heer is niets te wonderlijk. Om uw kind tot geloof te laten komen. Uw kleinkind.

Ook wit dat de Heer zich aan hem. Aan haar openbaart. Zijn liefde. In hun hart uitstort. En zo mogen wij ook onderweg zijn. Naar dat moment. Om eenmaal voor altijd bij de Heer Jezus te zijn.

En laten we ons niet schamen. Voor die boodschap. En laten we geen. Geen anti-boodschap verkondigen. Geen tegenboodschap. Geen boodschap die daar haaks op staat.

Maar laten we met recht Maranatha gemeente zijn. De Heer is komende. Zoals die. Het volk Israël in Numerie.

Voor de grens van Canaan stond. Zo staan wij. Voor die grens. Die aanstaande is. Voor dat moment. Richt uw oog omhoog.

Christenen kijken veel te veel omlaag. Alleen maar het horizontale. Of soms naar beneden. En dan krijg je wel dat er gezegd wordt.

Die sombere christenen. Of. Christenen hebben zwarte kous aan. Of u kent dat allemaal wel. Maar de Bijbel roept ons op. Lukas 21.

Heft uw hoofd omhoog. Zie omhoog. Zoals Jozua en Kaleb omhoog keken. De Heer is met ons. Hij zal zorgen. Het zal ons gelukken.

Zo mogen wij omhoog kijken. Zie op hem. Zie op de Heer Jezus. Zie op hem. Die zijn leven gegeven heeft aan het kruis van Golgoed.

Dan zou dat geen liefde zijn. Als je twijfelt aan de liefde van de Heer Jezus. Kijk dan naar het kruis. Waar hij zijn leven gaf. Het heeft hem alles gekost.

En denk wat het de Vader gekost heeft. Denk aan Jezaja 53. Het behaagde de Heer om hem zijn zoon de Heer Jezus te verbreizelen. Hij droeg de straf.

De vloek die wij verdiend hadden. Om ons te redden. Hoe raakt dat u? Of zijn we dat gewoon gaan vinden? Dat is een boodschap zo vol van genade.

Zo vol van liefde. Omdat hij jou op het oog had. Omdat hij u wilde redden. En zo mogen we. Als we door genade de Heer Jezus mogen kennen.

Mogen we onderweg zijn. Naar hem. En vele geliefden van ons zijn ons al voer gegaan. En zolang we nog hier zijn.

O laat het jou verlangen zijn. Ook als je nog jong bent. Laat het je verlangen zijn. Om zolang de Heer Jezus nog niet teruggekomen is. Om door hem gebruikt te kunnen worden.

Heer hier is mijn leven. Hier is mijn leven. Gebruik me. Hier. De tijd die u nog geeft. Als een Joosje. Als een Kaleb. Om getuige van u te zijn. In deze wereld.

In het diepe verlangen. Dat nog vele de Heer Jezus leren kennen. En ook als we ouder geworden zijn. O zie op de Heer Jezus.

En blijf op hem zien. Blijf een getuige van hem. Blijf een bidder. We hebben net gehoord. Hoe belangrijk. Voor onze broeder in de mededelingen. Hoe belangrijk het is.

Ik werd erdoor geraakt. Wat u vertelde. Hoe de Heer in het hart werkt. En dat we ons verbazen en verwonderen.

Over wat het de Heer doet. Ja zo is hij. Leven we zo. Dan wordt het leven met de Heer Jezus. Een avontuur lieve mensen. Als we gaan leren zien.

Zoals Joosje aan Kaleb. Zijn hand in ons leven. En zijn hand in het wereld gebeuren. Zo mogen we onderweg zijn. Met hem. Die het zegt. Ik ben met u.

Alle dagen. Tot aan de volleinding van deze wereld. Geprezen zijn zijn heilige naam. Tot in eeuwigheid. Halleluja. En de Heer zegen u. Amen.