Wat is jouw droom

Spreker

Bert de Jong

Date
July 9, 2017
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen allemaal. Fijn om weer in Barend te zijn. Dat trekt toch altijd weer. Vooral die bossen, maar natuurlijk jullie ook hoor.

! Nee, jullie als eerste moet ik zeggen. Want bossen die vind je overal, maar mensen zoals jullie die zijn niet zo overal te vinden. Die zijn schaars. Ja, en vanmorgen wilde ik het hebben over onze dromen. Eens even kijken of dat eerste plaatje wil komen. Want dat kan me zo gebeuren.

Dromen jullie nog wel eens? In Barend? Lukt dat nog wel? Ook als je wat ouder bent, ook nog steeds dromen hebben? Dat is mooi als je die hebt. Ja, wij hadden ook een droom. Nou ja, een droom. Het was niet onze droom om naar Enkhuizen te gaan.

Dat was veel meer onze roeping. Van God roept je en dan zeggen wij willen bij die kant op. Ja, als het zo duidelijk wordt, dan zeg je van ja heer, wij gaan.

En dan ben je er tien jaar geweest in de baptistengemeente en dan spat die droom een beetje uit elkaar. Wat dan? We zijn gegaan om onze roeping. En op een gegeven moment dan ben je daar en dan is het je droom om een goede gemeente te vormen, met elkaar op weg te zijn, te bouwen en daar. En dan komt dan toch ineens een einde aan.

Ik denk als dat alleen jouw droom is, dan kun je verkeerd bezig zijn. Want jouw droom moet niet zijn van een geweldige gemeente, hoe mooi dat ook kan zijn hoor, dat mag er best wel zijn. Maar als die geweldige gemeente dan niet komt, wat dan?

Jouw eerste droom moet zijn, heer, wat wilt u dat ik doen zal? Dat we met hem op weg mogen gaan. Dat we mogen weten dat waar we ook gaan, hij gaat met ons mee.

En hij helpt ons door alles heen. Nou en dan kom je dus in een situatie waarin je niet meer in de gemeente verder gaat, waarvoor je je geroepen voelde en dan gaat zoiets voorbij.

En om dan weer verder te kijken, wat gaan we nu doen? En elke keer weer kijken van, heer, wat brengt u op mijn weg? Maar ook, ik ben behoorlijk aan het zoeken geweest. Ook aan het kijken van, heer, wat kan ik nou gaan doen om verder te gaan?

Ik moest ook natuurlijk voor inkomen zorgen. En dan ga je allerlei wegen en vragen van, heer God, wat wilt u met ons doen? En dan laat je je inschrijven, dan word je zzp'er. En dan, nou, je gaat van alles en nog wat doen.

Ik had natuurlijk een achtergrond, hbo, activiteitenbegeleiding. En dan vraag je ergens, waar kan ik als activiteitenbegeleider gaan werken? Nou, al die functies die waren wegbezuinigd, dus geen kans.

Nou ja, dan ga je kijken wat je kan doen. Ambulant begeleider. Nou, jongeren begeleiden met autisme, ADHD of iets anders, heb ik jaren mogen doen. En toen op een gegeven moment kwam er een vraag van in een plek voor gehandicapten.

Om daar te helpen eten te koken, te zorgen, naar bed brengen en zo meer. Ik denk van, nou, dat moet me lukken. Dus ik had me aangemeld, toen zeiden ze, heb je ervaring met gehandicapten?

Ik zei, nou, heel veel gestoorde mensen heb ik gezien, als ik het zo mag zeggen. Heel veel stoornissen heb ik mee te maken gehad. Maar niet specifiek met gehandicapten.

Nou, dan moet je maar niet komen, zeiden ze. Nou, dan jammer. Een maand later, weer die vraag of daar iemand kon komen. Ik denk, ja, bed geeft niet op. Dus ik weer gereageerd.

Ik zeg van, nou, ik ben beschikbaar. Ik zeg, die en die ervaring heb ik wel. En als het gaat om eten te koken, dat lukt me wel. En vier cliënten en geen medicijnen. Dat moet me lukken.

Dus als ik ingezet kan worden, bel me maar op. En binnen een uur werd ik gebeld. En nu werk ik daar in medemblik. Medemblik en nog steeds.

En met heel veel plezier. Had niet verwacht dat ik met zoveel plezier met gehandicapten kon werken. Want als ik ze hier wel eens zag lopen in Baren met gehandicapten, dacht ik, mooi werk voor jullie.

Wat fijn dat er mensen zijn die dat willen doen, dacht ik toen. En nou doe ik het zelf. En hoeveel plezier, want de gedin die merkt dat ik werk ga met plezier naar mijn werk.

Met hoeveel plezier ik daar naartoe mag gaan. En die gehandicapten een stukje op weg mag helpen. En dan neem ik natuurlijk mijn accordeon mee. En ik neem mijn taas met van alles en nog wat mee.

Mijn knutselmateriaal en noem maar op. Ik neem, mijn auto is vol met van alles en nog wat. En dan hebben ze daar zo'n speeltuintje daarvoor bij die gehandicapten. En in het begin was het die gehandicapten, die schommel links.

En daar aan die kant zaten de kinderen rechts te spelen. En dat gebeurde soms ook als de gehandicapten kwamen. Dat de kinderen dan ineens van het veldje waren verdwenen. Dat vond ik wel erg jammer.

Ik denk, hoe kan ik ze bij elkaar brengen? En ik heb de accordeon meegenomen en daar zaten de gehandicapten en daar de kinderen. En ik pakte de accordeon en ging de liedjes zitten spelen. En de kinderen kwamen naar de accordeon.

En die gingen vragen stellen over de gehandicapten. En op een gegeven moment waren die kinderen die gehandicapten aan het duwen op de schommel. Ja, ik denk, Bert.

Soms denk je, een grote gemeente met heel veel mooie dingen. En dat kan allemaal heel mooi zijn. En sommige mensen die hebben dat en dan lukt dat. En bij anderen moet je soms je droom een beetje bijstellen.

En dan als je ervoor bent om iets te betekenen voor andere mensen. Dan waar je ook terechtkomt. Je kunt zoveel van waarde zijn.

En als dat je droom is. Om iets te betekenen voor andere mensen. Er een beelddrager van Jezus te mogen zijn. Die droom hoeft nooit te verdwijnen.

Die kan altijd blijven. En in wat voor werk je dan ook doet. Waar je ook bezig bent. Overal vind je mensen. Overal kun je iets uitdragen van wat God in je leven heeft gedaan.

Ik had ook ergens gesolliciteerd. En twee weken hoorde niks. En toen zeiden ze van nou, je moet maar niet komen. Want jij gelooft. En wij geloven niet. Oh. Mag je daar al op afgewezen worden.

Nou, tegenwoordig gebeurt dat. Ik had aan kunnen vechten. Maar ik denk, daar heb ik geen zin in. Ik wil daar niet werken als ze me niet willen. Omdat ik een gelovige ben. En nu werk ik bij gehandicapten.

Met een culturele achtergrond. Vanuit Marokko, Bulgaren. Met islam en alles. En daar ben ik welkom. En dan mag ik zijn wie ik ben.

En dan mag ik... Ik ga niet de hele dag over Jezus vertellen. Want dat kan ik daar niet doen. Dat mag dus niet. Dat moet ook niet. Maar ik kan wel laten zien wat Jezus in mijn leven doet. En ik denk, dat is zo mooi.

Als je daar zo in mag staan. Dus je droom bijstellen. Wat is jouw droom? En misschien moet u vanmorgen ook wel zeggen. Ik moet mijn droom bijstellen. Ik heb dat en dat voor ogen gehad.

Maar ik moet meer gericht zijn op wat God met mijn leven wil. En God gaat soms allerlei kanten met je op. Dat heeft hij met ons ook gedaan. Heb je dan geen andere als geestelijke dromen?

Ja, die heb ik wel. Ik zag Stefan. En ik moest eraan denken dat wij in het Pianomeer daar op de camping zijn geweest. En dat ik met jouw bootje, die Middellandse Zeejol, over dat water ben gegaan.

Nou, dat was een top voor mij. Heerlijk. En jij had het bootje meegenomen. Het lag al in het water. Het was zo gemakkelijk voor mij. En dan heerlijk met een zeilbootje daar over het Pianomeer in Italië.

En nu heb ik zelf zo'n klink. Dezelfde. En dan is dat ook een Middellandse Zeejol. En die gaat nou het IJsselmeer op. Jammer dat ik niet zoveel tijd ervoor heb. Maar af en toe dan kruip ik in mijn bootje.

En dan zit ik daar heerlijk te genieten. En dan een S. Als een windkracht 3, 4. Dat is het mooiste. En dan zit ik te genieten. Ja, mijn zoon heeft ook een droom. En dat is deze. Die heeft die wagen gemaakt.

Dat is deze. Robert-Jan. Nou, Remmelt. Jij kent deze wagen vast. Jij hebt hem niet ontworpen, denk ik. Maar de Subaru, de sportwagen.

Daar is hij helemaal weg van. En nou, hij heeft zijn droom kunnen verwezenlijken. En ik zie hem genieten als hij in die auto stapt. Hij zegt vast tegen mij van, papa, als je in zo'n auto zit en je hoort dat gebroed.

Kom van zo'n motor. Wat denk je dan? Dan denk ik, oh, wat kost dat een benzine? Maar zijn gevoel met die auto.

En dan moet je soms ook die ander zijn droom laten. En die denken van, mijn droom is dit. Kijk. Ja, dan gaat ze lachen natuurlijk. Dat is een Volkswagen Caddy.

Met een hele grote laadruimte. Waar onze fietsen in passen. En waar ik voor de kindervoorstellingen alles mee kan nemen. Als wij naar de kerk gaan en we hebben de King's Kids. Ja, dan staat die auto ook vol met van alles en nog wat.

Want wij willen dingen doen met de kinderen. Wij willen ze op een beeldende manier betrekken bij hoe geweldig Jezus is. En dan zo'n wagentje. En we gaan over een paar weken ook lekker op vakantie.

Kunnen de fietsen erin. We kunnen alles meenemen. Caravan erachter. Dus ja, wij hebben gerust ook nog wel dromen naast de geestelijke dromen die je mag hebben.

Maar vanmorgen die vraag aan jullie. Wat is jouw droom? Misschien dat er iemand wel zegt van nou, ik zou de gele bolletjes trui wel willen.

Is er iemand die daar van droomt? Nee, ik denk het niet. Maar er zijn er mensen die gaan ervoor. En die zijn daar heel druk mee bezig.

Een aantal weken geleden hebben we in onze dienst gevraagd aan de kinderen. Wat is jouw droom? Ik had vijf kinderen gevraagd. Wil jij vertellen wat jouw droom is? Nou, eentje die zei, of twee zeiden er eigenlijk van.

Geen oorlog en dat er vrede is. Dat is natuurlijk een mooie algemene droom. Die de meeste mensen wel hebben. Van ook eentje die zei, ik wens of mijn droom is dat er minder oorlog is.

Ik dacht van ja, die dacht ook, laten we reëel zijn. Want helemaal zonder oorlog. Want dat gaat waarschijnlijk toch niet lukken. Nou, een ander wilde dierenarts worden. Weer een meisje van zeven die wilde kampioen Nederlands turrenster worden.

En een meisje van twaalf die zei, ik wil graag een gezin en een man en vier kinderen. Ja, ik vond het zo mooi. Ik vond het zo mooi dat een meisje van twaalf dat zegt.

En ze komt uit een gezin met moeder, vader en vier kinderen. Dat wat je meemaakt in je leven en waarvan je ziet dat dat waardevol is, dat wil je dan soms ook.

En ik denk van, als jouw kinderen ook dat verlangen hebben. Dat is wat ze zien, wat je met elkaar hebt. En als je een kind dat dan op zo'n podium vertelt. En dat iedereen dat mag horen.

Mijn droom is een man, een gezin en vier kinderen. Ja, ik vond het geweldig. We zijn allemaal zo verschillend en zo anders. We maken ook allemaal andere dingen mee.

Maar wat ik wel heb gezegd, en dat moeten we ook tegen elkaar zeggen. Als je een droom hebt, die droom komt je niet aanwaaien. Dan moet je echt wat voor doen.

Daar moet je je voor inzetten. Daar moet je voor gaan. Daar moet je voor leren. Daar moet je voor sparen soms. En maar doorgaan. En er echt voor gaan.

In de Bijbel lezen we ook regelmatig over dromen. Maar dan zijn die dromen meer in de betekenis van een openbaring krijgen. Iets van een boodschap van God die aan jou wordt doorgegeven.

Jozef. Die had bijvoorbeeld zo'n droom. Kent u wel van die koren schoven. Die gingen staan om zijn koren schoven. En die bogen voor hem. En dat hij dus daarmee een bijzondere plaats zou krijgen.

Wat hier in een droom werd duidelijk gemaakt. Nou Daniel. Die heeft dromen gehad over de toekomst. Over wat er allemaal in de eindtijd zou gaan gebeuren. En de wijzen uit het oosten.

Die kregen ook een droom. Dat ze een andere weg moesten gaan. Want ga niet die weg. Want neem een andere weg. En Paulus. Die niet wist welke kant hij op moest gaan.

Waar moet ik nou die kant op of die kant op. En in een droom was er een man aan de overkant van het water. En die zei kom over en help ons. En zo is de evangelie eerst in Europa gekomen.

Door die droom. En deze morgen wil ik met u nadenken over de droom van Jacob. Nou u hebt de ladder al gezien. En met die engelen op en neer.

Nou is geweldig. En we gaan een stukje lezen. Over de droom van Jacob. En dat vinden we in Genesis 28 vers 10 tot 22. Genesis 28 vanaf vers 10.

Jacob verliet dus Beersheba en ging op weg naar Haram.

Op zijn tocht kwam hij een plaats waar hij bleef overnachten. Omdat de zon al was ondergegaan. Hij pakte een van de stenen die daar lagen. Legde die onder zijn hoofd.

En ging op die plaats liggen slapen. Toen kreeg hij een droom. Hij zag een ladder die op de aarde stond en helemaal tot de hemel rijkte. En daarlang zag hij godsengelen omhoog gaan en afdalen.

Ook zag hij de heer bij zich staan. Die zei. Ik ben de heer, de God van je voorvader Abraham. En de God van Isaac. Het land waarop je nu ligt te slapen zal ik aan jou en je nakomelingen geven.

Je zult zoveel nakomelingen krijgen als er stof op aarde is. Je gebied zal zich uitbreiden naar het westen en het oosten. Naar het noorden en het zuiden.

Alle volken op aarde zullen wensen zo gezegend te worden als jij. En je nakomelingen. Ikzelf sta je terzijde. Ik zal je overal beschermen.

Waar je ook heen gaat. En ik zal je naar dit land terugbrengen. Ik zal je niet alleen laten tot ik gedaan heb wat ik heb beloofd. Toen werd Jacob wakker.

Dit is zeker. Zei hij. Op deze plaats is de heer aanwezig. Dat besefte ik niet. Eerbied vervulde hem.

Wat een ontzagwekkende plaats is dit. Zei hij. Dit is niets anders dan het huis van God. Dit moet de poort van de hemel zijn. De volgende morgen vroeg.

Zette Jacob de steen die hij als hoofdsteun had gebruikt rechtop. En wijde hem door er olie over uit te gieten. Hij gaf die plaats de naam Bethel. Vroeger heette het Darlus.

Daarna legde hij een gelofte af. Als mijn God mij terzijde staat. En mij op deze reis beschermt. En als hij mij brood te eten geeft. En kleren aan mijn lichaam.

En als ik veilig terugkom bij mijn verwanten. Dan zal de Heer mijn God zijn. Deze steen die ik gewijd heb. Zal dan een huis van God worden.

En ik beloof dat ik u dan een tiende deel zal afstaan. Van alles wat u mij geeft. Tot zover het lezen uit Gods woord.

Het was geen vakantiereisje van Jacob. Vele gaan op vakantie. En dan is het van lekker makkelijk vervoelmiddel. Misschien wel met vliegtuig.

Of de auto. Of de fiets. Of wat dan ook. Maar dat wordt een hele mooie tijd. Jacob die vlucht. Hij gaat weg.

Niet omdat hij zo graag wil. Maar omdat hij moet. Hij vreest voor zijn leven. Want dat zou van hem afgenomen kunnen worden. Met list en bedrog probeerde Jacob zijn dromen waar te maken.

Met list en bedrog probeert hij dat te doen. En nu? Ja, nu moet hij daar de vluchten van plukken. Het eerst geboorterecht.

Van zijn broer had hij geruild voor een bordsoep. En dan komt hij ook nog met een leugen. Hij doet zich voor alsof hij Ezou is.

En dan komt hij bij zijn vader. Zijn blinde vader. En dan zegt hij. Ik ben Ezou. En geef mij die zegen. Nou. Hij werd aangemoedigd door zijn moeder Rebecca.

En met list en bedrog slaat hij zich er doorheen. Moet je je voorstellen dat je zo in het leven staat. En dit soort dingen allemaal doet. En het lijkt nog allemaal te lukken ook.

Want Isaac heeft het niet door. Wat een bedrieger. En dan denk ik. Dat God nou zo iemand uitkiest. Die met list en bedrog probeert de eerste zegen te krijgen.

Nou. We hebben allemaal fouten. Jacob ook. Maar God ziet niet alleen dat van Jacob. God ziet ook meer van Jacob. En daarom krijgt Jacob toch die plaats.

Voor ons denk je. Dat snap je toch niet. Mensen die zoveel liegen en niet meewerken. Die ga je toch niet uitkiezen. En toch doet God het wel. Want God ziet meer. Hij kijkt ook verder dan wat wij soms doen.

Hij weet de gesteldheid van ons hart. En hij kan met ons op weg. Als wij hem toegewijd zijn. En dat is het toch wel. Bij Jacob. Dat blijkt ook in zijn leven.

In alles wat hij doet. Wat goed dat God meer ziet. Dan wij soms van elkaar zien. Jacob. Die mag gaan. Of die moet gaan. Jacob.

Hij moet nog gevormd worden. Maar hij is geschikt om met God op weg te gaan. En God heeft een bijzonder plan met zijn leven. Ook wil ik nog duidelijk stellen.

Dat God gebruikt niet alleen maar perfecte mensen. Verre van dat. Juist als mensen hun zwakheid voelen. Dan kan God je misschien nog meer gebruiken.

Goed voor ons om dat te weten. Als wij naar onszelf kijken. En als ik ook naar mezelf kijk. Dan denk ik ook. Er is. Je hebt een heleboel leuke dingen.

Maar je hebt ook dingen die je graag anders zou willen zien. En die u misschien ook wel anders zou willen zien. Of geen ding. Dat ze denkt van ja. Maar ze accepteert mij zoals ik ben.

En ik accepteert. Want ik zie bij haar ook wat dingen. Dat ik denk van oh. Maar. Nee. Maar ik accepteer haar zoals ze is. En dan is het juist die liefde die je voor elkaar hebt.

Dat je accepteert ook de minpuntjes die je hebt. En we hebben allemaal minpuntjes. En markeert ook aan mij heel veel. Maar God. En dat vind ik zo mooi. Die telt niet onze fouten.

Maar God telt ons hart. En als dat voor ogen houden. Dan kan hij met ons op weg. En als wij naar mensen kijken om ons heen. Dan zijn we zo gauw geneigd te kijken van.

Oh dat is die goed. Of dat gaat niet. En dan denk ik. Nee. Kijk naar de hart. Kijk naar het hartgesteldheid van mensen. Die soms zo door alle dingen heen. Trouw blijven.

En hun weg gaan. En beschikbaar zijn voor God. En hun liefde gaan. En als ik dan weer terug kom in Bade. Dan zie ik dat om me heen. Dan zie ik mensen weer. Ja ja.

Oh die zijn er. En die gaan maar door. En die geven hun leven. En die willen staan in de dienst. Voor de heren niet. Als ze zeggen. Kijk maar. Nee. Maar ze gaan getrouw hun weg.

Het gaat er niet om in de eerste plaats. Hoe geschikt je bent. Maar hoe beschikbaar je bent. En als ik dat bouwtje zie staan. Dan denk ik. Ja. Wat een vrouw he. Die op zoveel enthousiaste wijze.

Hier de zang is aan het leiden. Dat deed je toen al. En daar blijf je gewoon mee doorgaan. En dat is zo mooi om dat te zien. En er muziek erbij. En dat alles met elkaar te ondersteunen.

Nou Jacob die gaat op reis. Maar wel met gemengde gevoelens. Want hij gaat al. En hij heeft zijn eerst geboorterecht. Dat heeft hij op zak. Kun je zeggen.

Nou jongens. Het gaat je heel goed. De eerste zegen voor zijn vader meegekregen. Kreeg. En in die tijd betekende het. Dat de eerste zoon bijna alles kreeg.

En de tweede zoon. En later was het zo. Dat de volgende. Kreeg de eerste meer dan de andere. Nou precies. Dat is ook een beetje verschillend. Maar als je de eerste geboorterecht had.

Dan had je toch wel. Ja. Dan had je toch wel het mooiste. Wat je kon. Kon krijgen. Nou en daar gaat hij dan hoor. Met zijn eerste geboorterecht op vlucht. Op de vlucht voor Ezo.

Want als Isaac zou overlijden. Nou dan had Ezo gezegd. Ik grijp hem. Ik pak hem. En ik. Want dit pik ik niet. Hij vreest voor zijn leven.

En dan gaat hij angstig op weg. Angstig van. Wat zal er allemaal gaan gebeuren. Hoe moet ik de toekomst zien. En dan gaat hij door die woestijn heen. En dan gaat hij door.

moeilijke plaatsen heen. Om te vluchten. Omdat hij zijn leven. Niet zeker is. En als dan de zon bijna onder gaat. Dan legt hij zich te rusten.

En dan. Ja. Dan gebeurt het. Dan komt die ladder. Dan. Die droom van die ladder. Waar die engelen op en neer gaan. En waar God de Heer in de hemel is.

En hij zo die verbinding ziet. Tussen hemel en aarde. Wat mooi moet het zijn. Om zo'n droom te hebben. Wat met de toren van Babel niet lukte.

Dat ze probeerden een toren te bouwen. En die tot aan de hemel rijkte. Dat heeft Jacob maar even. In een droom komt dat tot hem. Dat er een verbinding is. Tussen hemel en aarde.

En dan die engelen op en neer. En dan nog die belofte van God op de koop toe. Maar kijk eens wat God er allemaal belooft. Hij zag de Heer bij zich staan.

Die zei. Ik ben de Heer. De God van je voorvader. Abraham en de God van Isaac. Het land waarop je nu ligt te slapen. Zal ik aan jou en je nakomelingen geven.

Je zult zoveel nakomelingen krijgen als er stof op de aarde is. Je gebied zal zich uitbreiden naar het westen. Het oosten naar het noorden, het zuiden. Alle volken op aarde zullen wensen.

Zo gezegend te worden als jij en je nakomelingen. Ik zelf sta je tezijde. Ik zal je overal beschermen. Waar je ook heen gaat. En ik zal je naar dit land terugbrengen.

Ik zal je niet alleen laten tot ik gedaan heb. Wat ik je heb beloofd. Wow. Zo'n droom willen we allemaal toch? Of niet? Denkt u ook.

Dat zou ik nou toch ook willen. Als ik nou eens zo'n droom van God zou krijgen. Ik heb ook wel eens dromen. En dat zijn niet zulke leuke dromen. Dat je ergens aan het preken bent.

En dan halverwege de dienst is de helft van de mensen zijn uit de zaal vertrokken. Dat heb ik wel eens gedroomd. Dat is echt vervelend. Als je zo'n droom hebt. Gelukkig droom ik dat niet zo vaak.

Maar dat is wel eens gebeurd. Ja. Wij willen zo dromen zoals Jacob droomde. Maar weet u. Wij hoeven niet te dromen.

Om dat te weten. Wij hoeven zo'n droom die Jacob kreeg. Hoeven wij niet te weten. Want. Wij hebben zwart of wit. Zoveel wat God ons te zeggen heeft.

En dat had Jacob niet. Jacob had niet zo'n... En wij hebben... Hoeveel vertaling hebben wij wel niet. Nou misschien had hij niet eens wel zo'n stukje papier. Dat is pas later opgeschreven. En dat hij het moest doen met de openbaringen die God af en toe is aan Jacob gaf.

Dus hoe weinig had Jacob. Waar hij wel heel blij mee was. Maar hoe moeilijk was het voor hem. En hoe mooi is het voor ons. Dat wij dat woord van God hebben. Een boek vol alle openbaringen die er zijn.

Met 3000 beloften. Met een belofte van eeuwig leven. Met de belofte dat hij ons nooit alleen laat. Alles zwart op wit. Dat had Jacob niet.

Dus we zijn gezegende mensen. En wij hebben die droom niet zo nodig. Het mooiste keertje droomt hoor. Maar wij weten het al zwart op wit.

Dat God van ons houdt. Dat hij ons op weg wil helpen. Nou wat droomt Jacob dan allemaal. En waar wij ook deel van uit mogen maken.

Wat God uiteindelijk ook tegen ons zegt. De belofte die hij krijgt. Ik ben de Heer. Dat was even mooi. Dat hij op weg ging. En denkt van hoe zal het allemaal zijn. En dat God zegt.

Ik ben de Heer je God. Als ook de 10 geboden. Als we die gaan lezen. Als u die leest. Dan voordat je die geboden gaat lezen. Staat ook geschreven.

Ik ben de Heer uw God. Ik ben degene die je uit die slavernij hebt gehaald. En hoe belangrijk is dat te weten. Want ik ben de Heer. Hij is meteen van.

Het is de Heer die tot mij spreekt. Dit is bijzonder. En als je weet dat de Heer. Als hij de Heer is. En ook van Abraham en van Isaac.

Dan geeft dat heel veel vertrouwdheid. Nou dan zegt hij. Je krijgt een groot land. Het land waarop je nu ligt. Dat zal van jou zijn.

En van je nakomelingen. En dat is niet dat kleine stukje Israël. Wat we nu weten. Maar dat zou zich nog. En ik denk ook dat dat de toekomst is. Dat zou nog veel meer uitbreiden.

Dan wat het nu is. Dus hoe dat allemaal zou gaan. Ik weet het niet. Maar hij wordt een groot land beloofd. Dat beloofd. En hij. Dat zou bij hem zijn.

Nou dat was van grote betekenis. Het volgende wat van enorme betekenis is. Is dat hij een groot volk zou krijgen. Zo'n groot. Dat meer dan.

Als het stof der aarde. Nou als je het stof moet tellen. Nou het volk ook is niet te tellen. Zo'n belofte krijgt hij. En als je in die tijd kinderloos bleef.

Dan was dat toch wel heel moeilijk voor mensen. Als je geen kinderen had. Ja dat was heel moeilijk. En hier wordt gezegd. Nou je zult zoveel nakomelingen. Het zal zo groot zijn.

En zoveel. Nou die belofte die krijgt hij. En dan krijgt hij nog wat. Dat ik ben een groot God. Hoe groot God is voor hem.

En dat mag hij weten. En dan ik zal je terugbrengen. Hij zal op de vlucht. Hij moet gaan. Hij vreest voor zijn leven. Maar God zegt.

Ik zal je terugbrengen. Als je je land moet verlaten. En je moet weg. En je weet niet hoe. En je bent toch wel heel verlangend om in je land te zijn.

En dat God dan tegen je zegt. Ik zal je terugbrengen. Maak je geen zorgen. Ik zal met je gaan. En dat is het volgende wat God ook tegen hem zegt. Ik zal doen wat ik beloofd heb.

Ik zal je beschermen. Ik. Nou. Zoveel dingen. Ik zal zoveel voor je zijn. Dat andere volken jaloers op je zullen zijn. Ze denken.

Dat zou ik nou ook willen. Nou dat was nou net ook de bedoeling. Dat God heeft Israël uitgekozen. Ik ga met jullie op weg. Op dat andere landen.

En andere werelden om je heen. Gaan zien hoe goed het is. Om met de God van Jacob. En van Isaac. En van Jacob te gaan. Het werd niet. Hij kreeg niet die plaats.

Omdat ze zo geweldig waren. Het was. Ze kregen niet die plaats. Omdat ze het zo fantastisch hadden gedaan. Nee. God had ze geroepen. God had ze uitgekozen. En Abraham was natuurlijk wel de voorvaande.

Die zoveel geloof had. En door het geloof konden ze ook zo'n geweldige plek krijgen. En uiteindelijk mochten ze een voorbeeld zijn. Voor de volken om hen heen. Nou dat ging wel vaak mis.

Ook dat moet ik zeggen. Laten we eerlijk zijn. Maar dan werden ze weer teruggebracht op hun plek. En laat nou zien hoe goed het is. Als je naar me luistert. Als je de weg gaat die ik je wijs.

En dan zul je een zegen ontvangen. En dan zul je die zegen. Verspreiden om je heen. Nou Jacob die wordt wakker. Feest voor hem.

Dit is zeker zegt hij. En let dan op wat hij zegt. Op deze plaats. Is de Heer aanwezig. Ik besefte het niet.

Maar het is zo. Hij is er. Hij is zo dichtbij. Ik ging slapen. En ik was moe. En ik legde mijn hoofd op een steen. En ik heb het niet beseft. Dat God zo dichtbij was.

En dan gaat hij het beseffen. God is dichterbij. Dan je denkt. Dit is zeker. Het is indrukwekkend.

Is er wel een reden voor ons. Om dat te doen. Ja. Ik denk het wel. Want Jezus. Is meer dan één droom. Voor één persoon.

Jezus is gekomen. En heeft ons verteld. En dat veel meer dan tig dromen. Zou je kunnen zeggen. Hij is de verbinding. Tussen alle mensen. Johannes 1.

Zullen we dat eens lezen. Johannes 1 vers 51. O, u mag het. Het staat hier ook geloof ik. O ja. Dat is nog makkelijker. Maar als u het op wilt zoeken. Johannes 1 vers 51.

Waarachtig. Ik verzeker jullie. Voegde hij eraan toe. Jullie zullen de hemel geopend zien. En de engelen van God zien omhoog gaan. En neerdalen naar de mensen.

Zo. Dat vinden we al in het nieuwe testament. Door Jezus gesproken. In het eerste hoofdstuk. Van Johannes. En ook wij. Mogen zien.

Wij hebben. Zoveel verhalen mogen horen. Over wie Jezus is. En dat hij naar de hemel is gegaan. En dat hij daar aan de. Rechterhand van God is. En dat wij mogen zijn.

Waarachtig. Dit is zeker. Daar mogen we. Vanuit gaan. Jacob had het niet beseft. En zo vergaat het. Nog vele mensen. Die niet beseffen. Dat God zo dichtbij is.

En dat. Er een verbinding is. Tussen hemel en aarde. En wat zien we bij Jacob. Zo mooi staat dat in. In Genesis 28 vers 17.

Eer biedt. Vervulde hem. Eer biedt. Hij biedt. Zijn eer aan. Aan God. En wat word je daar rijk van.

Wat word je daar blij van. Als je. Als je. Als je God de eer kan geven. In je leven. Als je God kan danken. Voor alles wat je hebt. En waar je mee op weg mag gaan.

Bij die gehandicapten zit ook een jongen. Die in de Koran leest. En hij vroeg aan mij. Van. Zou je voor mij uit de Koran willen lezen? Hij zei. Oh ja. Dat wil ik wel. Geef mij hier.

Dan gaan we samen lezen. En. We hebben gelezen. En die jongen. Die was erg ondankbaar. Zo kwam hij bij mij over. En dit was niet goed. En als hij thuis was.

Wilde niet daar zijn. Als hij hier was. En wilde niet daar zijn. Het was nooit goed. Of het deugde niet. En toen gingen we de Koran lezen. En daar stond in van. Dat. Dat God blij is met de dankbare.

Hoe belangrijk het is. Dat je dankbaar bent. Ik denk. Oh nou. Ga ik hem wat vragen. Ik zeg. Ben jij dankbaar? Hij zei. Ja. Ik zeg. Oh. Ik was een beetje verbaasd eigenlijk.

Wat ben jij dan dankbaar voor? Hij zegt. Dat ik kan lopen. Dat ik kan zien. Dat ik kan horen. Ik zeg. Geweldig. Ik zeg. Dat is mooi. Ik ben zo blij.

Om dat te horen. En hij zegt. Ik ben ook zo dankbaar. Dat jij hier bent. Ja. En dan mag je dingen met elkaar delen. En dan ga je vertellen over wat er.

Wat ik in de Bijbel heb gelezen. Over hoe. Hoe God blij is. Als wij dankbaar zijn. Hij zegt. Wat moet jij nou doen. Om God tevreden te stellen. Ik zeg. Helemaal niks. Hoe.

Helemaal niks. Hij moet vijf dingen doen. Weet je wel. Van. Dan moeten ze naar Mekka. En dan moeten ze. Goede werken doen. En ze moeten. Ik zeg. Ik hoef. Eigenlijk. Niets te doen.

Om God tevreden te stellen. Want God. Die accepteert mij. Zoals ik ben. Maar. Omdat ik weet. Omdat. Omdat. Omdat. Hij. Van mij houdt.

En ik van hem. Ga ik een heleboel dingen doen. Voor hem. En daar is God blij mee. Maar ik hoef hem niet tevreden te stellen. Om uiteindelijk een plekje bij hem te mogen krijgen. Want ik zeg. Als we dat zouden proberen.

En dan doen we nooit genoeg. Want wij kunnen niet genoeg doen. Om God helemaal tevreden te stellen. Want we hebben juist. De Heer Jezus nodig. En dan mag je toch. Daar iets vertellen. Van wat ik geloof.

Zo. Als het in het gesprek gaat. Dan denk je. Dan begin je te lezen. Met de Koran. En dan heb je. Heb je dingen die bij elkaar aansluiten. En dan ga je. Ga je vertellen.

Wat. Wat God voor jou betekent. En. En. Het is zo mooi. Om dat dan. Te mogen doen. En dat je. En dan ga ik naar de kerk. En zeg ik. Daar moet ik spreken. En dan zegt hij.

Goeie dienst toegewenst. He. En dan. Nou. Zo gaan we uit elkaar. Dat is mooi. Als je dat zo mag. Mag beleven. En elke keer mag ik. Toch weer iets. Laten zien.

We bidden ook met de kinderen aan tafel. Ja. Moet je nou. Wat moet je nou bidden. Met kinderen met islam achtergrond. Kan ik dat wel doen. Dacht ik bij mezelf. Ja. Ik denk.

Dat kan wel doen. Kan wel doen. Alleen. Ik moet het een beetje aanpassen. Als wat wij gewend zijn. Dus dan zingen. Dan. S'morgens. Dan zeggen we. Dank u. Voor deze nieuwe morgen. Ja.

Dat kan altijd. Dank u. Voor deze nieuwe dag. Dat kan ook. Dank u. Voor het lekkere eten. Dat smaken mag. Nou. Dat kan toch. Of je in islam bent.

Of dat je dan. Een christen bent. Dat past bij je. Dat past bij je. Allemaal. Dus ik heb het een klein beetje aangepast. En dan. En dan. Geven we elkaar de hand. Heb ik de laatste tijd ook gedaan.

Als stukje verbondenheid. En ik vind het zo prachtig. Om zo te bidden. Een moment te hebben. Voor het eten. Laatst was er eentje nog boven. En ik. Die was nog druk. Met zich aan het aankleden.

En ik zeg. Nou. Wij gaan alvast beginnen hoor. En ik wil beginnen te eten. En hij roept van boven uit. Zegt hij. Je vergeet te bidden. Dat was ook zo. Maar zo mooi vond hij dat.

En ik zeg. Oh ja. Je hebt gelijk. We gaan het straks nog doen. Met jou. Dus. En dan. Dan mag je dat weer opzeggen. En dan is het. Is het mooi. Om zo ergens een plek te mogen hebben.

En tot een zegen te mogen zijn. En daar genieten we van. En dan. En dan. Dan hobbel je er soms van het een naar het ander. En dan heb je. Eerst dacht ik van.

Oh. Hoe kom ik nou. Hoe krijg ik nou inkomen. En hoe moet het nou allemaal gaan. Als je ineens op straat staat. Zeg maar. Plat weg gezegd. En als je ziet hoe God voorziet. Hoe we dingen mogen doen.

En hoe je. Hoe je iets mag. Mag betekenen. Voor anderen. Dat is bijzonder. De harde steen waarop Jacob heb geslapen. Die zet hij overeind.

En hij giet er olie overheen. Als een soort wijding. Als een teken. En dan zegt hij. Dit is de plaats van God. Dit is het huis van God. Ik had het niet beseft. Was het eerst.

Maar nu. Dit is een plek. Waar God mij heeft ontmoet. En hij geeft hem een nieuwe naam. Die plaats. Die wordt. Ja. Was lus. En nu heet hij Betel. Huis Gods.

Wij. Mogen elke zondag komen. In het huis van God. En waar we samen komen. Mogen we dat beleven. Dit moet de poort naar de hemel zijn.

Zegt Jacob. En wij weten. De poort naar de hemel. Is Jezus. Die gekomen is. En die. Die aan de rechterhand zit. En die elke keer weer.

Als hij ook naar de hemel gaat. En dat de mensen naar. Naar boven kijken. Dan zien ze dat hij wordt opgenomen in de hemel. Maar dan is het van. Kijk niet alleen naar boven.

Maar. Ga het verkondigen. Ga het vertellen. Deel van wat. Van wie Jezus is. En wat God in het leven heeft gedaan. En dan komt Jacob.

Met een gelofte. En dan zegt hij. Als dan God. Ik heb dat zo. Tenminste zo heb ik het opgepakt. Ik weet niet hoe u het oppakt. Maar dan zegt hij. Als God dat dan mij er terzijde staat.

En op mij beschermt. En als hij mij dan brood geeft. En als hij dan. Witte zorgelijk terugkomt. En noem maar op. En dan. En dan zegt hij. Als dat. Als God dat werkelijk doet. Zeg maar.

Dan beloof ik dat ik dan. Een tiende. Van mijn deel zal afstaan. Dat is. Dat is wat Jacob zegt. En ik. Ik heb ook wel eens.

Gedacht van. Nou. Ik heb wel eens geprobeerd. Met. Met te onderhandelen. Met God. Om dingen voor elkaar te krijgen. Hij was nog jong natuurlijk. Wist ik nog niet.

Dat het zo. Zo niet werkte. Maar ik heb het geprobeerd. En. Ja. Hoe ging dat. Er was een meisje op school. En daar was ik stapel verliefd op.

En. Toen dacht ik. Als ik nou dropjes. In de jaszak stop. Misschien dat. Dat dat dan helpt. Nou. Dat lukte niet. Toen dacht ik.

Liefdesbriefjes versturen. Misschien helpt dat. Dat werkte ook niet. En ik van. Ja. Maar ik ben een christen. Ik ga ervoor bidden. Ja. Dat. Misschien lukt dat wel. He. Dat zegt God al.

Bidden voor. En dan krijg je datgene wat je wilt. Ja. Dat wordt dan ook soms zo gezegd. He. En dan denk ik. Bidden. Bidden. Bidden. Maar. Nee hoor. Helemaal niks. Toen dacht ik.

Ah. Nou ga ik onderhandelen. En ik zeg tegen God. Ik doe zoveel voor u. En ik was bij het Leger des Heils. Ik zeg. Ik verkoop strijdkreten. Ik zit elke zondag in de samenkomst.

Ik sta zelfs op straat te zingen. Ik zeg. Nou. Dat is toch wel heel mooi. Dit doe ik nou voor u. Als u mij nou dat meisje geeft. En heb ik ook nog gezegd van. En als u wil dat ik nog meer voor u ga doen.

Dan ga ik het ook doen. Als u mij dat meisje maar geeft. Nou. Dat heb ik hele lang tijd volgehouden. Maar dat lukte ook niet. Ja. Toen was ik een beetje.

Een beetje uitgepraat. En toen dacht ik. Wat zou ik nou nog kunnen proberen. En toen dacht ik van. Nou.

Ik heb het maar losgelaten. Ik denk. Wat ik ook geprobeerd heb. Het lukt niet. En. En toen op een gegeven moment. Kreeg ik verkering met dat meisje. Hè?

Verkering? Daar had ik nooit. Nooit. Daar had ik niet van durven dromen. Ja. Dat droomde ik. Maar dat durfde ik bijna niet. Ik denk. Eindelijk. En toen had ik verkering met dat meisje.

En na een maand was het uit. Ja. U lacht erom. Ik snap het ook wel. Maar.

Het was zo'n les voor mezelf. Dat ik dacht. Dat was mijn droom. Dat meisje. Zou het moeten zijn. En zou ik alles voor de Heere God willen doen. En noem maar op.

Maar. Uiteindelijk. Kreeg ik het meisje. Daar kwam die relatie mee. Toen ik dat allemaal los heb gelaten. En toen ontdekte ik.

Dat is niet het meisje voor mijn leven. Dat is niet waar ik mijn leven mee wil delen. En uiteindelijk is het gedien geworden. En daar wil ik mijn leven mee delen. Zolang als ik leef.

Maar. Die droom. Die moest ik bijstellen. Ik moest. Niet ook vragen van. Niet. Niet meer zozeer van. Wat wil ik. En. En. Wat is mijn verlangen.

En. Ik dacht toch echt. Wat het oprecht was. Ik dacht van nou. Heere God is toch mooi. Als dat meisje. Kunnen we samen dit. En kunnen we samen. Naar de kweekschool gaan. Van het leger is heils. Ik had allerlei.

Allerlei dingen. Het was. Het was wel mooi bedacht. Niet. Maar het ging toch anders. En zo moeten wij soms ook onze droom. Wel eens bijstellen. Wat ik wel tegen die kinderen ook gezegd heb.

Een aantal weken in de samenkomsten in Grotebroek. Als je een droom hebt. Daar moet je wel voor werken. Daar moet je wel wat voor doen. En dan moet je je voor inzetten. Dat komt niet zomaar.

Dat was met Jacob ook. Die had een. Die had die vrouw daar gezien. Rachel. Dat was een droom van een vrouw. En daar moest hij wel zeven jaar voor werken. Voor die droom van die vrouw moest hij zeven jaar werken.

En toen eindelijk. Toen mocht hij met die vrouw verder. Toen dacht hij dat hij met die vrouw verder ging. En toen had hij de zus. Ja dat was even een domper voor Jacob.

En toen mocht hij nog zeven jaar werken. Voor Rachel. Ja zo werd hij toch als het ware voor het blok gezet. Maar hij werkte die zeven jaar nog.

Want hij wilde zich daarvoor inzetten. Om dat te krijgen. En uiteindelijk kreeg hij veel meer. Omdat God het hem had beloofd.

En ik zal je terugbrengen. Ik zal een groot volk van je maken. En zijn veestapel werd groot. En alles. Het werd helemaal geweldig. Voor Jacob. Maar hoe zit het met onze droom?

Wat is die droom? Komen we daarmee uit? Of houden we vast aan iets? Waarvan we denken van. Ja. Dat knaagt. En dat kan een stukje teleurstelling geven.

Of bitterheid zelf. Of wat God heeft me niet gegeven. Waar ik van gedroomd had. En dat je dan moet leren soms. Om te kijken van. Ja. Wat is nou jouw droom?

Er was ook een jongen die wilde. Er is een jaar geleden gesproken. Die wilde DJ worden. Christelijke DJ. En ik snap het wel. Als je ze soms ziet staan. En die duizenden mensen eromheen.

Ja. Dat was zijn droom. Wow. DJ. En dan een christelijke DJ. Dat moet ook allemaal kunnen. Hij was vol van die droom. Maar je had heel veel last van hoofdpijn. En veel spanning.

En nog meer. Een aantal keren met hem erover gesproken. Want hij hield me vast aan die droom. En dat ik zei. Zou je je droom niet moeten bijstellen? En kijken of er iets anders is.

Waarvoor je zou kunnen gaan. Er zijn momenten dat je moet vasthouden aan je droom. Wat je verlangen is. Maar soms moet je ook bijstellen. En misschien.

Nog meer zeggen van Heer. Wat wilt u. Dat ik doen zal. Zoals Jezus is gekomen. En elke keer. Was zijn verlangen.

Zijn droom. Als je het zo mag zeggen. Heer. Wat wilt u. Dat ik doen zal. Jezus zei niet. Of Jezus zei. Niet mijn wil.

Maar u wil geschieden. Zijn droom. Zijn droom was om vrede te brengen in het hart van de mensen. Zijn droom was. Dat alle mensen het leven zouden ontvangen.

Zijn droom. Was dat alle tot geloof zouden komen. Zijn droom was dat alle behouden zouden worden. Niet een droom gericht op zichzelf. Maar een droom gericht op die ander.

En ik merk zelf ook. Hoe meer en meer je niet alleen denkt van wat kan ik krijgen. Maar wat kan ik geven. Hoe rijk je je wordt. Dat is met een huwelijk ook zo.

Als je denkt in het huwelijk. Wat kan ik daar uit die bak halen van dat huwelijk. Hoeveel. Waar kan ik me mee verrijken. Als ik met die of die in het bootje stap. Dat is de verkeerde instelling.

En dan. Op een of andere manier. Dan lukt het niet meer. Dan loopt het vast. Maar als jij komt in dat bootje. Je denkt. Wat kan ik voor die ander betekenen. En zo is Jezus gekomen. Om zijn leven in te zetten voor anderen.

Alles wilde hij geven. Het heeft. Zijn droom heeft zoveel van zijn leven gekost. Maar hij wilde het doen. En hij zegt op een gegeven moment. Ik kijk op de vreugde die voor mij ligt. En die vreugde die voor hem lag.

Dat was niet het kruis. Maar hij keek verder dan het kruis. Hij wist van. Door dat kruis. Mag ik ervoor zorgen. Dat alle mensen. Die in mij geloven.

Die in God geloven. De eeuwigheid zullen bereiken. En dat was. Zijn visie. En ik hoop dat onze visie ook. En onze droom verder gaat. Dan de dingetjes van elke dag.

En ik weet dat. Voor de meesten is dat ook zo. Maar soms vallen we weer terug. En dan denken we van. Oh ja dit en dat. En zus en zo wil ik nog. En dan hoop ik dat onze droom. Toch meer gericht mag zijn.

Van heer. Wat wilt u. Dat ik doen zal. Ik wil u volgen. Ik wil u dienen. En ik wil doen wat u van mij vraagt. Ik wens. Dat toe.

Dat ook jullie droom. Door God bepaald mag worden. En dat je dan zegt. Heer. Wijs mij de weg. Ik vertrouw op u. En ik mag weten. U gaat met mij mee.

U belooft het in uw woord. Ik zal je nooit verlaten. Ik zal altijd met je gaan. Zo ging dat ook met Abram. Wat een moeilijke weg moest die man gaan. Ook een reis van.

Waar kom ik terecht. En hoe zal het allemaal gaan. Maar hij geloofde in hem. En hij ging op reis. Zonder te weten precies waar hij terecht kwam. En wij weten het ook nog niet. Waar we precies allemaal uitkomen.

Jawel. We weten het wel. We komen daaruit. En dat is waar onze droom moet liggen vooral. En dan maken we van alles en nog wat mee.

En God wil u gebruiken. Om tot een zegen te zijn. En die zegen te ontvangen. En die zegen te verspreiden om u heen. En zo op weg te mogen gaan. Amen.