Samenkomst 4 juni 2017

Spreker

Daniël Douma

Date
June 4, 2017
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Jullie kunnen mij goed verstaan? Ja. Mooi. Goed om hier te zijn. En op deze prachtige mooie Pinksterochtend.

! Een prachtig feest. En het is inmiddels natuurlijk ook alweer ruim 2000 jaar geleden.! Deze uitstorting van de Heilige Geest op deze Pinksterdag.

Maar wat ik zo mooi vind is dat het onze geschiedenis is. Het is de geboorte van de gemeente. Het is dus ons verhaal. En vandaar zo ook goed om dat in herinnering te brengen.

En om daar weer naar te gaan kijken. En ik wil dat doen dus vanmorgen ook aan de hand van Handelingen 2. De eerste vier versen wil ik met jullie lezen. Handelingen 2.

En dan de eerste vier versen. En daar staat. En toen de dag van het Pinksterfeest vervuld werd, waren zij allen eensgezind bijeen.

En plotseling kwam er uit de hemel een geluid als van een geweldige windvlaag. En dat vervulde heel het huis waar zij zaten. En aan hen werden tongen als van vuur gezien die zich verdeelden.

En het zat op ieder van hen. En zij werden allen vervuld met de Heilige Geest en begonnen te spreken in andere talen zoals de Geest hun gaf uit te spreken.

Tot zover. En wat mij zo trof in dit gedeelte toen ik het ook weer mocht lezen en bestuderen is de overvloed die je hier ziet.

Het uitstorten van de Heilige Geest. Of de sluizen open gaan. En ja, als wij bijvoorbeeld, als een ondernemer bijvoorbeeld van zijn voorraad af wil, een winkelier, dan zet hij daar vaak een reclame op.

En dan zet hij daarop, op is op. Om daarmee ook bij de klanten een soort van urgentie te kweken. Van schaarste. Van nou, wees er snel bij, want straks is er niet meer.

En dan grijp je naast. Maar hoe anders is dat met de Heilige Geest. Er is meer dan genoeg. Er is een overvloedige hoeveelheid.

En daar wil ik vanmorgen met jullie naar gaan kijken. En er zijn drie onderwerpen die ik beter wil pakken. Zijn komst, zijn aanwezigheid en zijn werk. Dat zijn de drie punten, de drie lessen die ik er vanmorgen uit wil halen.

Allereerst zijn komst. Zijn komst is uniek. Zijn komst is uniek. Het was plotseling uit de hemel en in overvloed. En er staat hier, zo begint het, dat de dag van het Pinksterfeest werd vervuld.

En het Pinksteren maakte zeg maar deel uit van een serie feesten van de Joden. En het Pinksteren is een Grieks woord. En dat betekent zoveel als de vijftigste.

Vijftigste deel of de vijftigste in een serie. En je ziet bijvoorbeeld in Leviticus 23 worden die feesten daar omschreven. En dan zie je dat tijdens het paasga, dan werd de eerste dag daarna, tijdens het feest van de ongezuurde broden, werd er een schoof dat van het land kwam, naar de priester gebracht.

En dat werd door de priester bewogen voor God, voor zijn aangezicht. Dus één schoof koren zeg maar, dat voor Gods aangezicht werd bewogen. En dan moesten ze gaan tellen zeven sabbaten daarna.

En dan op de vijftigste dag, dan werden er twee broden gemaakt. Twee broden ook van de eerste opbrengst van het land. En die broden werden ook naar de priester gebracht.

En die bracht ook die twee broden voor het aangezicht van God. En die bewoog ze. Nou en tijdens dat feest, komt dus de Heilige Geest.

En achteraf kunnen wij dat natuurlijk al wel mooi invullen. Want het is juist zo'n mooie gelegenheid dat dat op deze dag gebeurt. Die eerste schoof, als een soort uitbeelding van de Heer Jezus, die aangeboden wordt aan de Vader.

Die zichzelf aan hem offert, zichzelf aanbiedt. En vijftig dagen later die twee broden. Die Jood en die Heiden denk ik wel eens.

Die aan God worden aangeboden. En dit keer gedezend brood. Dus tijdens dit wekenfeest, tijdens die dag van de Eerstelingen, tijdens dit Pinksterfeest, komt dus die Heilige Geest.

En de discipelen wisten ook dat dat er aan zat te komen. Het was hun gezegd. Het was meerdere keren beloofd. Al in het Oude Testament, door de Heer Jezus. En ook in Handelingen 1 zien we dat dat nog even gezegd wordt.

Hij zegt, jullie zullen met de Heilige Geest gedoopt worden, niet lang na deze dagen. En hij vaart dan op naar de hemel. En tien dagen later is dus dan dat Pinksterfeest.

En zij zitten daar met elkaar, waarschijnlijk 120 man. Als we de rest van het hoofdstuk lezen, waarschijnlijk zijn er 120 man bij elkaar. Misschien in die opperzaal, waar al eerder over gesproken is, dat weten we niet.

Maar ze zitten daar, eensgezind. Ze weten dat die Geest komt, maar ja, wanneer dan? En in één keer, plotseling, is die Geest daar. Vanuit het niets.

Je weet dat het komt. En toch worden ze erdoor verrast. Ik zie dat een beetje voor me, als je gaat vissen, bijvoorbeeld. Het is goed weer om te vissen.

Je hebt aas, je hebt een hengel, je gooit je dobber uit. Er is daar de belofte van de vis. Het ziet er allemaal goed uit. En je zit daar geconcentreerd naar dat dobbertje te kijken. Maar dan word je er toch door verrast.

Dan is het toch in één keer, plotseling, is die daar. En zo gebeurde dat ook met deze 120 man. In één keer was die Geest daar. Vanuit het niets.

En dat was dus plotseling. En het kwam uit de hemel, zoals het staat. Er kwam een geluid uit de hemel. Dus het was niet vanuit de mensen zelf.

Het was niet vanuit de aarde. Nee, het kwam van boven. En zoals in vers 33 van het hoofdstuk ook staat, zien we dus dat de belofte van de geest was van de Vader gegeven aan de Zoon.

De mens, Jezus. De mens, Jezus Christus, werd verhoogd. Geen zitten aan Gods rechterhand. En ontving toen de geest.

De geest van God. En die belofte die hij heeft ontvangen, die heeft hij niet voor zichzelf gehouden. Nee, die heeft hij uitgestort. Uitgestort over de gelovigen.

En voor ons is dat misschien al een wat bekende waarheid. Ja, de geest, dat is nu al ruim 2000 jaar dat we zo leven. Maar dat is natuurlijk ongekend. Zo'n verschuiving.

Een verandering in dat plan van God. Want waar voorheen in het oude testament de geest af en toe op een gelovigen kwam, voor een beperkte duur, is die geest nu beschikbaar voor alle gelovigen.

En niet voor een beperkte duur, nee, maar voor de hele tijd. Voor ons hele leven. Is er dus constant een verbinding. Verbinding tussen de hemel en de aarde.

Verbinding tussen God en zijn kinderen. Dus de geest kwam plotseling uit de hemel en hij kwam in overvloed. Zoals ik al zei. Er was een geluid als van een geweldige windvlaag.

Het was niet een windvlaag, maar als je het zou moeten omschrijven, was het als een geweldige windvlaag. Dat kan een klap geweest zijn. Dat kan een soort van orkaangedacht idee zijn.

Maar het was zo aandachttrekkend. Zo overweldigend. Het was niet een natuurlijk iets. Dat de hele omgeving daar, die werd daardoor, werd de aandacht geroepen.

En daarom gingen zij daar naartoe. Van wat gebeurt daar? En dat geluid, dat vervulde het hele huis. Zoals in het oude testament zien we dat altijd mooi beschreven. Dat dan de aanwezigheid van God, die vervult dan de tempel of de tabernakel in een soort wolk.

Een aanwezigheid die zo groot is dat de mensen niet eens meer in staat zijn om daar te verblijven. Nou zo vervult als het ware de aanwezigheid van Gods geest deze ruimte.

En dan zien we dat er tongen op hen komen. Als van vuur. Het lijkt op vuur. En die verdeelt zich op een ieder van hen.

Dus het is als het ware één vuur. Maar al die tongen van vuur, die verdelen zich op alle gelovigen. Dus het zijn niet meer een paar. Het is niet alleen de twaalf.

Of alleen de, dus de discipelen. Nee, al die honderdtwintig man die er zitten, krijgen allemaal de geest van God. Mannen, vrouwen. En zo worden de gelovigen dus gedoopt met de Heilige Geest.

Ingedompeld in de Heilige Geest. En ze beginnen spontaan in andere talen te spreken. Talen die zij voorheen helemaal niet machtig waren.

Deze simpele Galileze mannen. Kunnen in één keer de talen van de parten en de meden en de hele lijst die daar wordt opgenoemd. Van talen kunnen zij in één keer spreken.

Omdat de geest hun vervult. En ze spreken over de grote daden gods. En de hele menigte daden, het publiek zeg maar, die weet niet wat er aan de hand is.

Ze zijn in verwarring. Wat gebeurt hier? Dit is gigantisch bijzonder. Plotseling uit de hemel en in overvloed. En zo door deze doop met de Heilige Geest die voor elke gelovige is op het moment dat hij tot geloof komt en de Heer Jezus Christus aanneemt.

Dan wordt hij ook gedoopt in dezezelfde geest. Dan wordt hij daarin ingedompeld. En zo zijn wij als gelovigen dus één van geest. En wordt dat gebed van de Heer Jezus, zoals hij dat bad in Johannes 17, waar hij zegt, Vader, maak hen één zoals wij één zijn.

Ik in u en u in mij. Zo zijn wij als gelovigen één. Omdat wij één geest hebben. Eenheid is dus niet iets wat wij zouden moeten nastreven.

Maar iets dat al bewerkstelligd is door Gods geest die in ons woont. Dus we zien wind, we zien vuur en we zien woord.

In overvloedige mate plotseling aanwezig. Niet zuinig, niet een beetje, niet voor een paar. Nee, voor een ieder. Voor elke gelovigen uitgestort.

Als een sluis die open gaat. Het huis wordt vervuld, het vuur zit op een ieder en allen worden vervuld, staat er. Dus dat is drie keer zeggen dat er genoeg is voor iedereen.

Dat is deze prachtige Pinksterdag. En het is natuurlijk een unieke gebeurtenis. Het is niet iets wat weer zal gebeuren. Maar het leert ons wel iets.

Het leert ons iets over wie de geest is. Het leert ons wie de Heer Jezus Christus is. En zoals Hij is, zo zouden wij zijn. Want deze discipelen werden vervuld.

En die werden gestuurd als het ware door de geest. Daardoor bekrachtigd. De geest die bepaalde hun spraak. En hoe zit dat met ons? Worden wij nog steeds gecontroleerd door de geest?

Spreekt Hij nog steeds door ons heen? Heeft Hij de regie in handen? We hebben een cultuur in Nederland van hard werken, mouwen opstropen, regie nemen, controle willen hebben.

We plannen graag onze vakantie een jaar van tevoren. We hebben ons huis graag netjes op orde. Met een mooi aangehaakt tuintje. En we zijn scherp op de centen.

En dan zien we hier een geest die in overvloed uitgestort wordt. Voor een ieder die over grenzen heen gaat en die hun spraak bepaalt.

En ik heb niks tegen aangehaakte tuintjes. Maar voor mij schuurt dat soms. De controle die wij willen hebben. En de manier hoe wij soms ook met de Heer Jezus omgaan.

Meer vanuit de gedachte vanuit schaarste. Op is op. Terwijl de geest in overvloed aanwezig is. En ons allen wil vervullen. Er is meer dan genoeg.

Dus we hoeven daar niet zuinig mee te zijn. En we hoeven van God niet weinig te verwachten. Of we misschien een beetje geest van Hem krijgen. Nee, Hij heeft het in overvloed aanwezig.

En Hij wil dat helemaal aan jou geven. En hoewel onzichtbaar. Is zijn aanwezigheid ontzettend merkbaar.

Dat is de tweede les. Zijn aanwezigheid is merkbaar. Want je hebt die wind. Je hebt die vuur en woord. Dat zijn alle drie dingen die je niet kunt bepakken. Wind kan je niet vastpakken.

Vuur, ik zou het niet proberen. En woord, wat ik nu spreek. Ja, je kan het niet beetpakken. En toch heeft het zijn uitwerking. Toch is het merkbaar.

Het is wind die ervoor zorgt dat zeilschepen voortbewogen worden. Het is vuur dat ervoor zorgt dat mensen zich kunnen verwarmen. En het zijn woorden die hele mensenmassa's in beweging zetten.

En zo is dat werk van de geest niet zichtbaar. Maar zijn uitwerking des te meer. En diezelfde geest woont dus ook vandaag in de gelovigen.

Diezelfde geest is ook uitgestort in rijke mate over ons. En zoals vanmorgen ook gelezen werd, wij kunnen die geest niet verliezen. Wij zijn verzegeld als gelovigen.

Er is niks of niemand dat ons uit Gods hand kan roven. We zijn verzegeld met die geest. En dus altijd van hem. Maar we kunnen de geest wel uitblussen.

We kunnen hem wel uitdoven. Doordat we, ja, weer zelf controle willen krijgen. Doordat we onze relatie met God als het ware in een soort aangehaakt tuintje willen krijgen.

En dan is onze theologie misschien op orde. En is de dienst op orde. En is ons leven op orde. Maar dan is de wind toch gaan liggen.

En is dat vuur toch gedoofd. En dan zijn die woorden toch zonder effect. Waarom? Omdat we zelf weer controle willen hebben. Omdat we de regie weer in eigen hand zijn gaan nemen.

Omdat we niet overgeven aan hem en van hem verwachten. Omdat we ons meer druk maken over wat onze omgeving van ons zal denken. Dus we moeten vervuld blijven worden met de geest.

En dan heb ik het niet over dat we wonderen en tekenen zouden doen. Of dat we zouden spreken in tongen. Want dat is, wat ik al zei, dit is een unieke gebeurtenis.

En zoals Paulus dat heel duidelijk zegt, deze tongentaal, deze bestaande talen. Die hier gesproken worden. Want dat is wat tongentaal is.

En ik weet dat daar veel verwarring over is. En ik heb de indruk dat dat de laatste tijd alleen maar toeneemt. Maar het is een bestaande taal. En ik denk dat het soms wel eens een soort humor is.

Als je ziet hoeveel talen daar opgenoemd zijn. Om in ieder geval maar over te brengen van, jongens, het is een bestaande taal. En Paulus zegt erover in 1 Korinther 14.

Jongens, deze talen, deze vreemde talen is een teken. En waar is dat dan een teken van? Nou, het is een teken voor de ongelovigen.

Voor de ongelovige Joden. Hij citeert daar Jezaja 28. En daar gaat het over, het Joodse volk, dat God zeg maar weigerde.

Hem niet wilde aannemen. Meer onder wetten wilde leven. En dan zegt God, ja, met belachelijke klanken en een andere taal. En in een andere taal zal hij tot dit volk, het Joodse volk, spreken.

En toch zullen zij naar hem niet luisteren. Dus daar is dat een teken van. Want het was voor de Joden ongekend. Dat vreemde talen zouden spreken over de grote daden Gods.

Zij kwamen samen in hun synagoge om daar in het Hebreeuws of in het Aramees te horen over de grote daden Gods. Zo was het altijd gegaan. God had hen uitgekozen.

En zij zouden dat dan moeten verspreiden. En maar nu zijn de rollen omgedraaid. Nu zijn het niet meer de Joden die het evangelie brengen naar de andere volkeren.

Nee, het zijn nu de andere volkeren, die vreemde lippen, die tot hen spreken over de grote daden Gods. Dus het is een oordeel. Maar hun val is onze zaligheid.

En hoeveel te meer hun aanneming, zegt Paulus in Romeinen. Maar het is een teken. Een teken dat zijn functie heeft vervuld. En ik denk dan wel eens aan bijvoorbeeld een verkeersbord.

Dat heb je wel eens, dan is er een nieuwe verkeerssituatie. En dan staat daar een bord en er staat, let op, nieuwe verkeerssituatie, opletten, teken. Maar als je dat bord na tien jaar daar nog steeds hebt staan, of na dertig jaar, ja dan heeft dat niet meer echt een functie.

Nou zo is dat ook met deze, het spreken in vreemde talen. Het heeft een functie gehad, maar het zou ophouden, zei Paulus ook.

En misschien spreek jij niet in tongen, dan spreek je klare taal. Dan spreek je waarheid, maar dan spreek je het ook in liefde. Want we kunnen soms zo druk zijn met het spreken van waarheid, en we hebben onze bijbelteksten op orde, en we weten precies hoe het theologisch allemaal zit, maar slaan dan soms door in gelijk willen krijgen.

En dan spreken we het niet meer in liefde. En dan gaat het niet om Gods eer, maar dan gaat het om onze ego. En dan kan je theologie helemaal dichtgetimmed zijn, en je leven op orde, maar dan heb jij uiteindelijk de teugels in handen.

En daar zegt Paulus ook van, al wist ik alle geheimenissen, maar ik had de liefde niet, ik had de geest van God niet, dan heb ik daar niks aan. Dus ja, dan is ook vandaag een mooie dag, als je dat bij jezelf herkent, van ja, ik spreek wel waarheid, maar doe ik het ook in liefde.

Om dat vandaag af te leggen. En om die vervulling met die Heilige Geest te vragen. Ongeacht wat mensen van je denken, en of je daardoor gezichtsverlies leidt.

Want het werk wat Hij wil doen in jou, en dat is de derde les, is revolutionair. Zijn werk van de Geest, het werk van de Geest is revolutionair.

Want er komen hier op één dag, drieduizend man worden toegevoegd aan het lichaam van God, aan zijn gemeente. Toen Mozes de wet bracht, kwamen er drieduizend man om.

En nu komt de Geest, en komen er drieduizend man tot leven, tot echt leven. En Hij verandert die gelovigen. Je ziet dat in hun hartgesteldheid, waar er eerst verwarring is, is er uiteindelijk vreugde, omdat zij de Heere Jezus aannemen.

Hun kijk op bezit, wordt totaal anders. Ze verkochten alles, en deelden alles wat ze hadden. Met elkaar. Dus hun kijk op bezit verandert, maar niet alleen dat, ook hun relaties veranderen.

Met elkaar. Er is eensgezindheid, er is gemeenschap. De Geest is dan niet zichtbaar, maar zijn uitwerking des te meer.

Dat is revolutionair. En dat staat zo haaks op, waar de wereld naartoe gaat. En die Geest wil ook vandaag de dag, ons nog steeds vervullen en veranderen.

In onze hart, in onze kijk op bezit, en in onze relaties. En dat die vrucht van die Geest, van vrede, liefde, langmoedigheid, geduld, steeds meer, zichtbaar mag worden.

Als we hem daar de ruimte voor geven. Want Paulus zegt, word niet dronken in wijn, maar word vervuld met de Geest. Word vervuld. Dus dat is niet iets wat wij doen.

Dat is niet een techniek. Maar dit is iets wat ons gebeurt. Dat ons overkomt, als het ware. Je kan het niet sturen.

In die zin is het plotseling. Maar je mag het wel verwachten. Want de belofte is zeker. De belofte dat hij jou wil vervullen met zijn Geest, is zeker.

Dus laten wij ons afkeren van al die zaken, die dat belemmeren. Zijn Geest woont in ons, die kunnen wij niet kwijtraken. Maar vervult hij ons ook.

Stuurt dat ons leven? Bepaalt dat onze spraak? Bepaalt dat onze kijk op bezit? Bepaalt dat hoe wij kijken naar relaties? Naar elkaar? En als er iets is dat je belemmerd, een verslaving, of een bezit, of het zoeken naar vermaak, waardoor we onszelf verdoven, dan doven we daarmee de Geest uit.

Dus neem het Woord van God met vreugde tot je. Laat het Woord van God rijk in je wonen. Drink daarvan. Zodat die Geest steeds meer gebieden in jou mag innemen.

Dus zijn komst is uniek en zijn aanwezigheid is merkbaar en zijn werk is revolutionair.

Ook in jouw leven. Zullen we hem daar de ruimte voor geven? Mag ik met jullie bidden en danken daarvoor. Heer Jezus, dank u wel voor deze prachtige dag.

Heer, voor het prachtige weer waar we van mogen genieten en dat we uw geest hebben ontvangen. Heer, die in rijke mate over ons is uitgestort.

Heer, die ons in rijke mate wil vervullen. Heer, er is geen tekort, er is overvloed. Heer, dank u wel dat we daar deel aan mogen hebben van dit nieuwe verbond.

Dat in rijke mate ja, waar wij deel aan mogen hebben. Vader, we willen ook zo vanmorgen het van u verwachten.

En ook vanmorgen die dingen beleiden, Heer, die ons belemmeren. Die ons in de weg zitten. Waardoor we de Heilige Geest niet verwachten. Maar daardoor we als het ware in een kamertje wegstoppen.

Heer, we willen u alle kamers van ons leven geven. Zodat u ons hele huis mag vervullen. Heer, dat u ons door ons heen zal spreken.

Dat u onze relatie zal veranderen. Heer, vul ons zo ook vanmorgen met uw geest. Dank u wel voor die belofte dat u dat wil doen. En voor zoveel rijke zegeningen die wij vandaag in Jezus Christus hebben ontvangen.

Help ons Heer om in liefde die waarheid te spreken. Amen. En wie mag ik het woord teruggeven?

Was is het woordg полen?