Samenkomst 19 maart 2017

Spreker

Oscar Lohuis

Date
March 19, 2017
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Thank you.

Goedemorgen. Lieve mensen, ik hoop dat u mij kunt horen. Mooi. Wij gaan met elkaar lezen uit Lukas hoofdstuk 10.

Lukas hoofdstuk 10, vers 38 tot en met 42. We hebben net gezongen aan uw voeten. En het idee dat we samen aan de voeten van de Heer Jezus zitten.

En we lezen ook over Maria die aan de voeten van de Heer Jezus ging zitten. Ik wil tot u spreken over Maria en Marta. Een heel bekend gedeelte, maar het blijft spreken tot ons.

En we willen naar aanleiding van dit Bijbelgedeelte nadenken over het leven met de Heer Jezus. En waarom zou ik met Jezus leven? En hoe belangrijk het is om samen met Jezus te leven.

Om als het ware aan zijn voeten te zijn. Niet alleen als je stille tijd houdt. Niet alleen op momenten zoals dit dat we bij elkaar zijn om inderdaad samen aan zijn voeten te zitten.

Door zijn woord ook tot ons te nemen. Maar ook gewoon dat dat een soort levenshouding is. Dat je een levenshouding hebt van luisteren naar de Heer Jezus.

Zitten aan zijn voeten. Leven met Jezus. Waarom zou je dat doen? We lezen met elkaar Lucas hoofdstuk 10. Vanaf vers 38. En het gebeurde toen zij onderweg waren dat hij in een dorp kwam.

En een vrouw van wie de naam Marta was ontving hem in haar huis. En ze had een zuster die Maria heette. Die ook aan de voeten van Jezus zat. En naar zijn woord luisterde.

Maar Marta was druk bezig met bedienen. En nadat zij erbij was komen staan. Zei zij. Heren trekt u het zich niet aan dat mijn zuster mij alleen laat bedienen.

Zeg toch tegen haar dat zij mij helpt. En Jezus antwoordde en zei tegen haar. Marta, Marta. U bent bezorgd. En maakt u druk over heel veel dingen.

En dat zij erbij hadden. Slechts één ding is nodig. Maria heeft het goede deel uitgekozen dat niet van haar zal worden afgenomen. Tot zover.

Afgelopen donderdagavond waren mijn vrouw en ik op een avond van de Evangelische Hogeschool. Hier in Amersfoort. Of hier vlakbij in Amersfoort. Het is zo dat wij nu twee kinderen hebben die studeren aan de Evangelische Hogeschool.

Ik zal u de details besparen van hoe dat komt. Maar twee jongens van ons die volgen nu het traject aan de EA. En ik moet zeggen dat ik bijzonder onder de indruk ben van de kwaliteit van de Evangelische Hogeschool.

En ook de wijze waarop er omgegaan wordt met studenten en met jongeren in deze tijd. De avond ging ook over hoe wij onze jongeren kunnen helpen. Om te leven in de cultuur waarin wij nu terecht zijn gekomen.

En ik wil twee dingen delen die Els van Dijk, zij is de directrice van de Evangelische Hogeschool. Ons vertelde in een lezing die ze hield. En het eerste wat ze zei is.

Ze had het over de wedstrijd van het leven voor heel veel jongeren. En ik denk dat dat voor ons allemaal geldt. Dat het leven een wedstrijd is geworden.

Een wedstrijd waarin je moet winnen. En waarin heel veel verliezers zijn. Want in iedere wedstrijd zijn er meer verliezers dan winnaars. En toen had ze een keer tegen een groep jongeren gezegd.

Of ja, ze had gezegd. Is het niet in de idee om gewoon te stoppen met die wedstrijd? Om niet meer mee te doen aan die wedstrijd. In het Engels hebben ze het over een red race.

En toen had de jongeren gereageerd. Maar mevrouw Van Dijk, dat kan echt niet. Dat kan niet. Je kunt niet stoppen met mee te doen aan de wedstrijd van het leven.

Wat is de tijd waarin wij leven? Alles kan. Alles mag. Alles is maakbaar. Het gaat erom dat je opvalt. Dat je uniek bent.

Dat je presteert. Dat je de beste baan krijgt. Dat je de nieuwste technologie hebt. En dat je de meeste vrienden hebt. En iedereen heeft het gevoel.

Ik moet wel meekomen. En ik denk zeker bij onze jongeren. Bij tieners. En bij jongvolwassenen. Bij mensen van in de twintig. Bij studenten. Dat ze dat voelen.

Onze studenten voelen een erge grote druk. Een druk om vooral je te profileren. En om vooral iemand te zijn. En het is inderdaad als een soort wedstrijd geworden.

Ik sprak kort geleden met een jonge dame die in het bestuur heeft gezeten van de navigators in Groningen. En we hadden het over studenten die vastlopen. Studenten die psychische problemen ontwikkelen.

En ze vertelden dat van de 350 leden van de navigators in Groningen. Dat er 100 op dit moment met psychische problemen zitten. Het heeft denk ik te maken met de wedstrijd van het leven.

Het tweede waar Els van Dijk het over had. Is dat ze vertelde dat levensbehoefte nummer 1 van onze jongeren is de mobiele telefoon.

Werkelijk heel veel jongeren kunnen makkelijker hun eten missen dan dat ze hun mobiele telefoon kunnen missen. We zijn in een cultuur terecht gekomen waarin de meeste van ons, niet alleen onze jongeren maar ook wij, ook heel veel volwassenen, leven met de mobiele telefoon.

En het eerste wat je doet als je opstaat is dat je kijkt of er nog nieuwe berichten zijn binnengekomen, of er een appje is binnengekomen, of er nieuwe mails zijn binnengekomen. Misschien kijk je wel als eerste even op telegraaf.nl of op nu.nl om te zien of er iets schokkends gebeurd is in de wereld.

En het is zelfs zo dat veel jongeren s'nachts doorgaan met elkaar te appen. Ja, zelfs veel jongeren die blijven uit hun slaap of die worden gewekt in hun slaap omdat er een appje binnenkomt.

Of als er een vriendin appt en zegt dat ze depressief is midden in de nacht, dat je het niet kan maken om midden in de nacht dan niet te reageren. Want als je zo'n berichtje krijgt dan moet je toch reageren.

Nou is het natuurlijk heel goed om te reageren op iemand die je zo'n berichtje stuurt, maar het tekent een beetje de druk. De druk van het alsmaar bereikbaar zijn.

En dan heb je de fear of missing out. FOMO. Fear of missing out. En dan kunnen we onze jongeren daarvan, dan kunnen we als ouders, ik hoor bij de generatie ouders van studenten.

Dan kunnen we dat tegen onze kinderen zeggen van laat je niet gek maken door de media, maar volgens mij raakt het ons ook.

Ik merk bij mezelf ook een bepaalde fear of missing out. Ik merk dat de media mij ook behoorlijk in zijn greep hebben af en toe. Ik merk dat ik ook voortdurend kijk op het saldo van mijn bankrekening.

Vroeger kreeg je één keer in de maat een bankafschrift. En dan zag je aan het eind van de maand, of aan het begin van de maand, wat er over was voor je geld. Maar nu kan je elke moment van elke dag kijken wat op je bankrekening gebeurt.

En je bent bang om iets te missen. Nou, dat is de hectiek. En dat is de druk van de tijd waarin wij leven. En het is heel belangrijk dat we daarover nadenken.

Wat doet de techniek met ons? Wat doet de wedstrijd van het leven met ons? En wat doet de techniek eigenlijk met ons? De techniek kan muiterij plegen.

Je haalt iets binnen. Iemand komt op het schip. Maar iemand pleegt muiterij. Iemand die aan boord is, keert zich tegen de bemanning van het schip.

Dat is muiterij. Je haalt iets binnen in je leven. En allerlei vormen van techniek zijn ons leven binnengekomen. Maar die kunnen ook muiterij plegen.

Die kunnen ook zich tegen ons keren. Waardoor we onze rust verliezen. En het is niet makkelijk om in onze samenleving je rust te bewaren.

Wij waren ook bij de tutor van het groepje waar onze beide zonen in zitten. En de tutor van dit groepje vertelde dat ze dus op de evangelische hogeschool ook een oefening doen.

Dat ze de leerlingen, de studenten, ik geloof één of twee dagen slechts laten leven zonder mobiele telefoon. Of in ieder geval zonder een bepaald sociaal medium waar ze aan gewend zijn.

En dat blijkt niet zo makkelijk te zijn. Ik daag u uit om eens een keer een dag als uw smartphone. En heeft u een bent gewend met uw smartphone te leven. Om eens een keer één of twee dagen zonder smartphone te leven.

Dat is niet meer zo makkelijk. Maar toen zei deze vrouw, die zei. Wij hebben lege momenten nodig. We hebben lege momenten nodig.

Vroeger was het zo dat als je ergens geweest was en je reed een eindje naar huis. Dan was het een lege moment. En vroeger hadden we geen radio in de auto en je had geen telefoon bij je.

Dat was een lege moment. Nu luister je naar radio of je bent zelfs nog in de auto bezig met je telefoon of je bent aan het telefoneren in de auto. De lege momenten die zijn er bijna niet meer.

En die lege momenten hebben we juist nodig om ook onze rust te kunnen bewaren. Om te kunnen verwerken wat we hebben meegemaakt. Je hersenen hebben het nodig om de indrukken die je op hebt gedaan, om die te archiveren.

Dat is gewoon hoe de mens functioneert. Je moet gewoon lege momenten hebben om alles een beetje te kunnen verwerken. En om nog goed te kunnen slapen. En zoveel mensen slapen niet meer goed.

Omdat we gebombardeerd worden met informatie. Het gaat maar door. Elke keer weer. Alle lege momenten worden ingevuld door alles wat er voortdurend op ons afkomt.

Het is onvoorstelbaar in wat voor informatiecultuur wij zijn terechtgekomen. Zelfs veel meer dan tien jaar geleden.

Veel meer informatie. Voortdurend, voortdurend, voortdurend. En daar lieve mensen moeten wij mee leren omgaan. Waarom zou je met Jezus leven?

Om je rust te kunnen bewaren. Waarom leren om in stilte aan de voeten van de Heer Jezus te zitten.

En de boel de boel te kunnen laten. En even niet meer als Martha te zijn. Waarom kiezen voor bepaalde soberheid bij tijd en wijle.

Omdat we anders onze rust verliezen. Ik ga drie dingen noemen. Ten eerste, zonder Jezus wordt je gemakkelijk onrustig. Als we kijken naar Martha.

Wat zien we gebeuren bij Martha? Ze werd helemaal in beslag genomen door de zorg voor haar gasten.

Natuurlijk is het uitstekend dat ze de praktische zaken voor haar rekening nam. Natuurlijk is het goed dat ze haar verantwoordelijkheid serieus nam. En dat ze haar gasten verzorgde.

Maar er was toch iets ongezonds bij Martha. Ze werd erdoor in beslag genomen. En die Heer Jezus zegt tegen haar. Je bent bezorgd en je maakt je druk over veel dingen.

Het was een beetje te veel van het goede geworden. We zien een bepaalde overbezorgdheid bij Martha. En een bepaald perfectionisme. En achter perfectionisme zit altijd angst.

De angst doe ik het wel goed genoeg. Dat sluit aan bij de angst. Kan ik wel een beetje winnen in de wedstrijd van het leven? Kom ik wel mee?

Hoor ik er wel bij? Heb ik inderdaad wel genoeg vrienden? Word ik wel aan waard? Angst om afgewezen te worden?

En het is goed om hard te werken. Maar het is niet goed om hard te werken vanuit het verkeerde motief. En bij Martha proef ik toch iets van een verkeerd motief. Wat de Heer Jezus op een liefdevolle wijze blootlegt.

Hij wijst haar niet af. Hij keurt haar niet af. Hij zegt niet dat ze het verkeerd doet. Maar hij probeert haar te bepalen bij de verkeerde motieven die er zitten achter haar keiharde werken.

Want ze maakt zich druk en ze is bezorgd om zoveel dingen. Nogmaals, het is goed om hard te werken. Hard werken is een deugd. Luiheid wordt veroordeeld in de Bijbel. Het is goed om ons in te zetten en ijverig te zijn.

Wij kregen vroeger op de basisschool een rapportcijfer voor vlijt en ijver. Dat lijkt wel uit een stenen tijdperk, maar het was echt zo. Herkent u dat? Ik kreeg een rapportcijfer voor vlijt en ijver.

Ik had altijd een acht voor vlijt en ijver. Jullie niet? Nou, andere cultuur. Het is goed om vlijt en ijverig te zijn.

Maar, als wij keihard werken en als wij heel hard, ijverig en vlijtig zijn. Om aanvaardbaar te worden vanuit een bepaalde angst.

Als wij per se het nieuwste van het nieuwste moeten hebben. En ons per se moeten profileren op Facebook. En ik zeg niet dat Facebook verkeerd is. Maar het is natuurlijk wel waar dat op Facebook.

Dat is ook een van de dingen die spelen in onze cultuur. Op Facebook zet je alleen maar de leuke dingen. Op Facebook laat je je van de beste kant zien.

Ik heb laatst een Facebook bericht geplaatst over iets heel leuks wat ik meemaakte met mijn dokter. En dat was grappig. Maar dat is dan even één momentje uit mijn leven. Maar er gebeuren natuurlijk veel en veel meer andere dingen.

Het schijnbeeld ontstaat dat het leven altijd leuk is of het leven altijd leuk moet zijn. En een bepaalde angst dat je leven niet leuk genoeg is.

Een bepaalde angst dat jouw leven misschien te veel beschadigd is. Te weinig perfect is. Facebook creëert het idee dat ons leven vooral interessant en boeiend en spectaculair moet zijn.

Er worden ook kwetsbare dingen gedeeld op Facebook. Dat weet ik ook. Facebook kan ook heel mooi zijn. Sociale media geven ook een bepaalde verrijking van ons leven. Maar denk even na over die angst.

Die is aanwezig. Vinden anderen mij wel interessant? Kom ik wel mee? En datzelfde was bij Martha.

Hard werken om gezien te worden. En dan heel kribbig worden naar haar zuster toe. Boos dat ze niet meewerkt. En zelfs kribbig naar de Heer Jezus toe. Heren, trekt u het zich niet aan dat mijn zuster mij alleen laat bedienen?

Ze wordt zelfs een beetje boos op de Heer Jezus. Wat gebeurt hier, denkt ze. Ze zitten alleen maar met elkaar te praten. Jezus spreekt en Maria luistert. En ik ben keihard aan het werk.

Zonder Jezus verlies je makkelijk een bepaalde rust. En dat is het eerste waar we met elkaar over na moeten denken.

Is er bij mij sprake van een bepaald perfectionisme? Is er achter mijn voortdurend bezig zijn, mijn streberigheid, zit er ook een bepaalde ongezonde bezorgdheid.

Een ongezonde bezorgdheid over mijzelf. In hoeverre ben ik bezig om mijzelf voortdurend te vergelijken met anderen? En dat vergelijken, dat is natuurlijk heel erg aan de orde.

Jongeren vergelijken zichzelf heel erg met anderen. Jonge meisjes vergelijken zich met de prachtigste modellen die voortdurend in beeld komen.

De mooiste vrouwen, de mooiste meisjes die gefotografeerd worden. Die we in de reclame zien. En die in films optreden. Filmsterren, dat zijn de mooiste mensen van de wereld.

En onze kinderen, onze dochters, die kijken naar zichzelf. En ze vergelijken zichzelf met de mooiste mensen van de wereld. En er kan een bepaald perfectionisme uit voortkomen dat mensen onrustig maakt.

En dat een heleboel geluk wegneemt. Maar ook wij als volwassenen. Ook wij die al veel langer onze weg vervolgen in dit leven.

Dat we ons vergelijken met anderen. Zelfs als predikant. Ik heb morgen begint er een voorgangersconferentie. Mijn vrouw en ik gaan naar een voorgangersconferentie. Waar we met, ik geloof, wel 70 mannen en vrouwen.

Allemaal voorgangers en leidinggevenden binnen ons kerkverband bij elkaar zijn. Drie dagen lang. Ik zal je zeggen, zelfs als geestelijk werkers. Kan er een bepaalde competitiedrang zijn.

Kan je je vergelijken met elkaar. Wie heeft de grootste gemeente? Wie heeft de grootste bediening? Wie heeft er weer een boek geschreven? Wie is het meest bekend geworden in Nederland? En ga zo maar door.

En voor u geldt misschien, wie heeft het grootste bedrijf? Of wie heeft het meeste bezit kunnen vergaren? Of wie heeft de sterkste gezondheid?

Of wie valt het meeste op? En ga zo maar door. En het heeft allemaal te maken met vergelijken met anderen. En ik denk, als je niet weet wat het is om met Jezus te leven.

En om te beseffen dat je relatie met God de belangrijkste relatie in je leven is. En niet de relatie met je medemens. Als je dat kwijtraakt. Dan word je onrustig.

Je wordt onrustig door al dat vergelijken. Net als Marta. En dan word je onrustig. En je raakt gefrustreerd. En het wordt moeizaam.

Marta had het moeilijk. Als we dit verhaal met elkaar lezen. Ze had het moeilijk. En er is een bepaalde moeite die je op jezelf brengt. Omdat je jezelf zoveel oplegt.

En omdat je zoveel eisend voor jezelf bent. Omdat je in de wedstrijd van het leven vindt dat je zo ontzettend moet meekomen. En omdat je vanwege de sociale media vindt dat je zo moet opvallen.

Dat is het eerste. Zonder Jezus verlies je je rust. Nu kijken we ten tweede naar Maria. Bij Jezus kom je tot rust. Maria die gaat zitten aan de voeten van de Heer Jezus.

Het is ongelooflijk dat Jezus in hun huis komt. Jezus was natuurlijk een vriend van Maria en Marta.

En Lazarus. En Jezus was ongekend populair. We zeggen vaak dat de Joden Jezus hebben afgewezen. Maar lees de Bijbel.

Jezus was ongekend populair in Israël. Je kunt niet zeggen dat de Joden Jezus hebben afgewezen. Zijn populariteit en zijn bekendheid begon in Israël.

Het is allemaal binnen Israël. En er waren massa's, massa's mensen die Jezus volgden. Allereerste discipelen waren Joden. Je mag niet meer zeggen dat de Joden Jezus hebben afgewezen. De meeste Joden wezen hem helemaal niet af.

En het is ook niet waar dat God Israël verworpen heeft omdat de Joden Jezus hebben afgewezen. Dat is wat in de kerk gangbaar is geworden. Maar dat is helemaal niet Bijbels.

Jezus was onvoorstelbaar populair. Het waren allemaal Joden die achter hem aanliepen. En nu kwam deze populaire Jezus bij Marta en Maria. En Maria kiest ervoor om inderdaad even de boel de boel te laten.

En zij wist dat er bediend moest worden. En ze wist ook dat veel van haar verwacht werd. Maar ze was zo onder de indruk van Jezus. En ze had zo de liefde van God geproefd in de woorden van Jezus.

En ze was zo blij dat Jezus haar huis binnenkwam. Dat ze even al dat andere liet. En dat ze ervoor koos om bij Jezus te zijn.

En om naar zijn woord te luisteren. En normaal gingen alleen maar mannen zitten. Om naar een rabbijn te luisteren. Om naar een rabbi te luisteren.

Het was niet gebruikelijk dat vrouwen ook gingen zitten aan de voeten van een rabbi. Dus het was een beetje progressief wat Maria deed. Dat ze wel ook als vrouw aan de voeten van Jezus ging zitten.

Daarom staat er ook in de Herzienestatenvertaling. Die ook, hè Maria. Ze had een zuster die Maria heette. Die ook aan de voeten van Jezus ging zitten. Samen met de mannen. Maar dat deed je als vrouw eigenlijk niet.

Maar Maria liet al dat geprakkiseer van andere mensen. Wat andere mensen ervan zouden kunnen denken. En de angst voor de afwijzing van andere mensen. Dat liet Maria op dat moment allemaal even van zich afvallen.

En ze koos ervoor om gewoon aan de voeten van de Heer Jezus te zitten. En om naar zijn woord te luisteren. En ze kwam tot rust.

Op de een of andere manier viel de bezorgdheid over haarzelf van haar af. En ze ontving vrede terwijl ze naar de woorden van Jezus luisterde.

En je zou kunnen zeggen, ook al werd de tijd gevuld met het spreken van Jezus. Het was een leeg moment voor haar. Wat betreft alle andere dingen van het leven.

Dat lege moment waar ik het over had. Dat lege moment als je even niet die media op je af laat komen. Dat lege moment als je even niet nadenkt over wat anderen allemaal van je denken of zeggen. En die lege momenten die we nodig hebben.

Waarin het woord van God tot ons kan komen. En Maria koos voor zo'n moment als dit. En ze kwam tot rust. Ze kwam tot rust aan de voeten van de Heer Jezus.

Waarom zou je met Jezus leven? Waarom is het belangrijk voor u, voor mij, om met Jezus te leven? Zonder Jezus verliezen we onze rust. Worden we gek gemaakt door de cultuur waarin we leven?

Maar met Jezus kunnen we de rust bewaren. Hij brengt vrede in ons denken en in onze hart. Het mooie vind ik ook dat Maria getrokken wordt tot de Heer Jezus vanuit een diep verlangen.

En weet u, er is een heel groot verschil tussen het christelijke leven leiden vanuit voorschriften. Of het christelijke leven leiden vanuit verlangens.

Niet voorschriften. Maar andere verlangens. Maria had de goedheid van God geproefd. Maria had de heerlijkheid van God geproefd in de persoon van Jezus Christus.

En ze had een diep verlangen om hem beter te leren kennen. Ze had een diep verlangen om bij hem te zijn. Weet u, mijn leven, als ik terugdenk aan hoe mijn leven veranderd is.

Ik ben in mijn tienerjaren tot levend geloof gekomen. Ik hoop ook een beetje tot de tieners te spreken vanmorgen. Ik vroeg of jullie erbij zouden blijven. Want ik zag de tieners staan op het scherm.

Maar ik heb begrepen dat er ook een aantal tieners in de dienst zijn gebleven. Daar ben ik blij mee. Ik hoop dat ik je een beetje aanspreek vanmorgen. Ik ben als tiener tot echt tot levensverandering gekomen.

Mijn leven is veranderd toen ik veertien jaar oud was. En als ik terugkijk is mijn leven niet veranderd door voorschriften. Voorzicht heeft er. Niet omdat mijn ouders zeiden je moet naar de kerk. Niet omdat de dominee zei dat ik een bepaald soort leven vooral moest leiden.

Maar mijn leven is radicaal veranderd. Maar omdat ik merkte dat er verlangens in mijn hart kwamen. Een heel diep verlangen. Om thuis te komen bij God.

Want ik had geproefd dat ik alleen bij hem echt thuis kom. Een diep verlangen naar die rust die hij alleen kan geven. Want ons hart is rusteloos. Totdat het rust vindt in hem.

En ik had iets daarvan geproefd. Als jongen van veertien. En sindsdien was er een verlangen in mijn hart. Een verlangen om te groeien in geloof. In kennis van hem. En Maria had hier ook een verlangen.

Om aan de voeten van de Heer Jezus te zitten. En dat verlangen dat komt in je leven. Als je die vrede leert kennen. Die hij geeft. Wees in geen ding bezorgd.

Maar laat hem bij alles. Uw wensen door gebed en smeking. Met dankzegging bekend worden bij God. En de vrede van God die alle verstand erboven gaat. Zal je hart en je gedachten behoeden in Christus Jezus.

Je beseft. En je weet. En je kent het. Dat in Christus Jezus. Er een bepaalde vrede is. Die je hart en je gedachten behoeden.

Die waken over je hart en je gedachten. Zodat je je rust kan bewaren. Dat is in Christus Jezus. En daarom heb je een verlangen naar Jezus. Waarom zou je met hem leven?

Omdat hij echt vrede geeft. Hij alleen. En dan zien we ook dat Maria bevrijd wordt van allerlei wereldse ambities.

Een van de wereldse ambities is dat je vooral spullen wil hebben. En het materialisme en de hebzucht is iets waar wij ook mee te maken hebben.

Niemand van ons wordt niet verleid tot hebzucht. Maar we zien bij Maria. Dat kunt u lezen in Johannes hoofdstuk 12. Er is een ander moment dat Maria knielt aan de voeten van de Heer Jezus.

En we leven in de lijdenstijd. Dat is gezegd eerder in deze dienst. En dan lezen we dat Jezus opnieuw komt in Bethanië. In hetzelfde dorp van Lazarus en Maria en Martha.

En dat ze opnieuw een maaltijd voor hem bereiden. En Martha bediende opnieuw. En Maria nam een pond zuivere nardenzalf van zeer grote waarde. En zalfte de voeten van Jezus.

En droogde zijn voeten met haar aard af. En het huis werd vervuld met de geur van de zalf. Of Maria die een pond zuivere nardenzalf nam van zeer grote waarde.

Die er niet voor terugdijnste om iets dat buitengewoon kostbaar was. Te gebruiken om de voeten van Jezus te balzemen. En uiteindelijk bleek dat ze dat deed zonder dat ze het wist.

Om de begrafenis van Jezus daarmee voor te bereiden. Maar ze was vrij van hebzucht. Ze was vrij van materialisme. Ze dacht niet meer aan hebben, hebben, hebben.

Maar ze was toegewijd aan de Heer Jezus. En ze had zichzelf met alles wat ze ook had aan de Heer Jezus gegeven. En dat lieve mens ook dat geeft. Enorme diepe vrede als je zo kan leven.

Alles overgeven aan Jezus. Het derde en laatste wat ik wil noemen is.

Het leven met Jezus heeft waarde voor eeuwig. En dat is de derde reden om met hem te leven. Jezus zei tegen Martha. Martha slechts één ding is nodig.

En dat zegt hij vanmorgen ook tegen u. En tegen mij. Slechts één ding is nodig. We maken ons zorgen om duizend dingen.

Misschien maakt u zich zorgen om een van uw kinderen. Misschien maakt u zich zorgen om uw gezondheid. Misschien maakt u zich zorgen om financiën. Misschien vindt u het moeilijk om om te gaan met de cultuur waarin wij zijn terechtgekomen.

Maar Jezus zegt vanmorgen slechts één ding is nodig. Waarom zou je met Jezus leven? Waarom zou je met God leven? Omdat dat dat ene ding is dat nodig is.

En al het andere is van ondergeschikt belang. Het is niet het belangrijkste dat je een volmaakt leven hebt. Het is niet het belangrijkste wat anderen van je denken.

En dat je meekomt in de sociale media. En dat je veel vrienden hebt. Het is niet het belangrijkste dat alles goed gaat en dat je volmaakt gezond bent. Het is niet het belangrijkste dat je een vette carrière maakt.

En dat je aan het eind van je leven kunt terugkijken op een succesvol en geslaagd leven. Een geslaagde carrière. Maar al dat soort dingen die ons onrustig maken en waar we vaak over zitten te piekeren zijn van ondergeschikt belang.

Slechts één ding is nodig. Slechts één ding heeft waarde voor de eeuwigheid. Niet onze bankrekening. Niet onze spullen. En niet onze populariteit onder de mensen. Maar onze relatie met God.

Dat heeft eeuwigheidswaarde. Zelfs niet onze bediening. Zelfs niet onze geestelijke bediening.

Maar onze relatie met God. En wie we zijn geworden. Wie we zelf zijn geworden vanuit onze omgang met de Heer Jezus. Daarvan zegt Jezus. Dat is het goede deel dat niet van je afgenomen zal worden.

Je kunt beter een kort leven leiden. En misschien wel een gebroken leven. En een beschadigd leven.

Maar wel in nauwe verbondenheid met Jezus. Dan dat je een lang en succesvol leven leidt. Zonder de verbondenheid met Jezus.

We moeten leren om een ander waardensysteem te ontwikkelen. Het gaat niet om uitblinken in dit leven. Het gaat voor ons als volgelingen van de man van Smarten.

En als volgelingen van het lam dat nu zit op de troon. Gaat het niet om uit te blinken in dit leven. Om te gloreren. En om te shinen.

To shine. Is wat er vooral gezegd wordt. Dat je kan schijnen. Tuurlijk in zekere zin wel schijnen. Maar weet je we hebben niet zoveel kracht. En we zijn niet zo sterk.

En we hebben niet zoveel glorie in onszelf. Maar de verbondenheid met Jezus. Dat is alles. En als je daar de tijd voor neemt.

En als je daarvoor kiest om met Jezus te leven. Dan ben je bezig je schatten in de hemel te verzamelen. Waar mot nog roest ze weg kunnen vreten. En waar geen dieven inbreken om te stelen.

Onze relatie met God is het allerbelangrijkste in dit leven. Dus drie redenen om met Jezus te leven. Ten eerste zonder Jezus verlies je makkelijk je rust. Ten tweede.

De Heer Jezus alleen geeft werkelijke rust. Als hij ons ook verzekert van Gods liefde voor ons. En als we alle andere dingen van ons af mogen laten vallen. Als we aan zijn voeten zitten. En ten derde.

Alleen het leven met Jezus heeft waarde voor de heeuwigheid. Maar ik wil nog twee verhalen met jullie delen. En het is schokkend. Wat ik nu ga vertellen. Maar je zou kunnen zeggen dit was een jongen.

Die de wedstrijd van het leven niet meer aankon. Dit was een jongen die bezweek. Onder de vergelijkingscultuur.

Waar onze tieners mee te maken hebben. Hij heette Tim. En hij pleegde zelfmoord. En een paar jaar geleden. Hebben zijn ouders.

In het overlijdensbericht. Het bericht opgenomen. Dat hij. Dat deze jongen aan zijn ouders schreef. Voordat hij zelfmoord pleegde. Lieve pap en mam.

Ik ben mijn hele leven bespot. Getreiterd. Gepest. En buitengesloten. Jullie zijn fantastisch. Ik hoop dat jullie niet boos zijn. Tot weerziens.

En na Tim hebben ook andere tieners zich van het leven beroofd. In Nederland. In ons land. Waarbij pestgedrag. Als belangrijkste oorzaak is aangegeven.

Inmiddels. In de overheid. Bemoeit de overheid zich ook met deze problematiek. En wordt er ernstig gewaarschuwd voor pesten. Maar dat pesten.

Dat doet jongeren geloven. Dat ze alleen maar verliezers zijn. In de wedstrijd van het leven. En als je alleen maar het gevoel hebt dat je een verliezer bent.

Dan heb je niet meer het gevoel dat je van waarde bent. En dat je geliefd bent. En dan kan je zo wanhopig worden. Dat je een einde aan je leven maakt. En dit heeft alles te maken met de cultuur die ik heb proberen te beschrijven.

Aan de andere kant. Wil ik. Het getuigenis noemen. Van een vrouw. En haar getuigenis. Hoorde ik pas gisteren.

En ze vertelde. Dat ze op een gegeven moment een hele slechte gezondheid kreeg. Dat ze door een bepaalde ziekte dreigde in een rolstoel terecht te komen.

En bovendien was ze erg bezorgd om haar kinderen. Want ze zou niet meer voor haar kinderen kunnen zorgen. Als ze zo ziek werd. En ze had het er ook heel moeilijk mee.

Dat haar kinderen niet meer naar de kerk gingen. En het werd een periode waarin ze de grip op alles verloor. Hoe verloor ze de grip op het meeste in haar leven.

En dat ze ook dreigde wanhopig te worden. Maar ze zocht de stilte om te praten met God. En ze beschrijft. Dat ze toen ook al gewend was om af en toe ergens naartoe te gaan.

In een soort persoonlijke retraite. Om helemaal zich af te sluiten. Van de media. En van haar verantwoordelijkheden. En van andere mensen. Om alleen ergens te zijn met de eer. En dat deed ze.

Ze ging als het ware aan de voeten van de Heer Jezus zitten. En toen zei ze tegen God. Heere God. Dit is niet waar ik voor heb getekend. In het Engels. I bought a ticket to happiness.

Heere God. Ik ben toch tot u gekomen. Opdat u mij gelukkig zou maken. Dit is niet waar ik voor gekozen heb. In het leven met u. Ik ben gekomen. Om gelukkig te zijn hier op aarde.

En ze was boos op God. Nu ze geen grip meer had op haar leven. En toen had ze een hele diepe ontmoeting met de eer. En God veranderde haar diep van binnen.

En ze omschreef het als volgt. Dat bij haar een soort verandering van denken kwam. Omdat het veranderde in wat als.

Wat als ik in een rolstoel kom. Wat als mijn kinderen u verlaten. Wat als ik niet meer voor mijn kinderen kan zorgen.

Wat als ik niet meer kan werken door mijn ziekte. En de Heer veranderde dat in. Zelfs als. Niet meer. Wat als.

Wat als ik gepest word. Wat als ik geen baan meer kan vinden. Wat als ik afgewezen word. In het solliciteren.

Wat als mijn gezondheid achteruit gaat. En de Heere God veranderde dat bij haar in. Zelfs als. Zelfs als. Dit of dat.

Zou gaan gebeuren. Zelfs dan. Mijn dochter. Ben je mijn geliefde kind. Zelfs dan. Ben ik nog daar. Bij jou. Zelfs.

Als het nog erger wordt. Ben ik erbij. En toen kwam ze los. Van haar angsten. En haar zorgen. Zelfs als.

Is zoveel sterker als. Wat als. Door bewust. Met Jezus te leven. Kan je veel rustiger leven.

Hoeft. Hoeft. Het niet meer. Altijd. Volmaakt. Te zijn. Zelfs. Als. Het niet. Volmaakt.

Is. Kan ik toch. Mijn rust. Bewaren. Door met Jezus. Te leven. Hoef je niet. Altijd. Meer. Te presteren. En perfect. Te zijn. Met Jezus.

Mag je. Je. Perfectionisme. Van je af. Laten. Glijden. Door met Jezus. Te leven. Hoef je niet. Altijd. Meer. Te winnen. In de wedstrijd.

Van het leven. Want. Hij. Heeft. Gewonnen. Hij. Is. Overwinnaar. Hij. Heeft. De wedstrijd. Van het leven. Gewonnen. En. Je mag.

Leven. Vanuit. Zijn. Overwinning. Je hoeft. Niet. Meer. Zelf. De wedstrijd. Van het leven. Te winnen. Het. Is. Voor. Eens.

En. Voor. Altijd. Gewonnen. Door. Jezus. Die stierf. Voor. Jezonde. En. Opstond. Uit. De dood. En. Leeft. Tot. In. Alle. Ewige. Eid. Maar. Hierin. Hebben wij. Wel. Een. Verantwoordelijkheid.

En. Dat. Is. Dat. Wij. Net als. Deze. Vrouw. Af. En. Toen. Ervoor. Kiezen. Om. Aan de voeten. Van. Jezus. Te gaan. Zitten. En. Nou. Heb ik het. Niet alleen maar over.

Dat we. Weer stille tijd moeten houden. Of dat we. Dat soort retrettes moeten nemen. Dat is een goed advies om dat te doen. Maar je kan vanmorgen ook een bewuste keuze maken om. Wat ik aan het begin zei.

Om dat leven met Jezus. Als een levenshouding te hebben. Natuurlijk heb je dan een verlangen naar momenten dat je alleen met hem bent. Maar het gaat nog meer om een hartsteltheid.

Het gaat om. De beslissing die je neemt vanmorgen. Om niet meer. Zonder Jezus te leven. Niet meer zonder God te leven. Maar met hem te leven.

Vanuit een diep verlangen. Omdat je geproefd hebt dat hij goed is. En dat hij jouw vrede vorst is. Dat hij jou werkelijk vrede geeft. Dat je net als Maria.

Vol verwondering bent van de Heer Jezus. Vol aandacht bent voor de Heer Jezus. En vol van verlangen bent. Om samen met hem je weg te vervolgen.

En zo staat Jezus aan de deur van je hart. En hij klopt. En dan staat in de openbaring 3 vers 20. Als iemand mijn stem oort. En de deur opent. Zal ik binnenkomen. En zullen we samen eten.

Ik met hem. En hij met mij. Zo is Jezus er voor jou vanmorgen. Hij staat aan de deur van je hart. En hij klopt. Het is aan jou. Of jij de deur van je hart wilt openen.

Zodat hij maaltijd met jou kan hebben. En je zult aan tafel met hem. En werkelijk de vrede vinden. Waar je zo diep naar verlangt.

Halleluja. Amen. Amen. Zullen we stil zijn voor de Heer. Heer. Heer.

Wat bent u goed voor ons. Dank u dat u ons kent. Dat u weet wat ons onrustig maakt.

En Heer. Dat zelfs als we wanhopig zijn geworden. Omdat we het gevoel hebben gekregen.

Dat we niet meekomen. In deze drukke maatschappij. Heer. Dat hoe we hier vanmorgen ook zitten. Dat we mogen weten. Dat iedereen welkom is bij u.

Dat we net als Maria. Even lak mogen hebben aan. Alles wat. Wat we van onszelf denken. En wat anderen van ons mogen denken. Of wat. Deze wereld van ons zou vragen.

En dat aan uw voeten mogen zitten. Heer. Wilt u openbreken in ons hart en leven. Wat. Wat misschien al jarenlang zo vast heeft gezeten.

Wilt u vanmorgen binnenkomen. Wij willen met elkaar tegen u zeggen. Wij openen de deur van ons hart. En we laten u binnen in ons leven. Want we beseffen vanmorgen met elkaar.

Dat u alleen. Werkelijke vrede geeft. Dank u heer. Dat u er bent. Dank u dat er bij u heel veel vergeving is. Dank u dat er bij u heel veel.

Bevrijding en verlossing van de boze is. Dank u dat u de wanhoop van ons wegneemt. En dat u ons hart opnieuw vervult met verwachting en perspectief voor de toekomst.

Dank u heer dat u niet afwijst. Dat u niet gekomen bent om te veroordelen. Maar dat u gekomen bent om te redden. En dat u ons aanneemt. Dank u heer dat we mogen leven vanuit uw overwinning.

We bidden heer dat u ons de genade wilt geven om. De onvolmaaktheden van ons leven ook te kunnen accepteren. Heer dat we tevreden kunnen zijn.

Dat we blij kunnen zijn. Met u in de eerste plaats. Maar ook met onszelf. En met het leven zoals het is.

Dat u ons verlost. Van de diepe innerlijke gedachten. Dat het anders zou moeten zijn voordat we rust kunnen vinden. Maar dat we vanmorgen mogen weten.

Dat er hier en nu. Rust is bij u. Echte rust. Het is goed. Omdat u er bent. En zelfs als sommige dingen moeilijk zullen blijven.

Of zelfs als sommige dingen moeilijker zullen worden. Dat we nog thans nog steeds. En juist dan mogen weten. Dat u onze vrede voor bent. Heer vul ons hart zo met uw liefde.

Met uw blijdschap. Met uw vrede. Geprezen. Geprezen. Zijn uw wonderbare naam. Halleluja. Amen. Amen. We gaan samen nog verder zingen. Ik geef weer het woord aan.

De oudste van dienst. Dank u wel. Geniet. perception. Dat op is van dienst. Hiermaime. Thank you.