Samenkomst 12 maart 2017

Spreker

Dirk-Jan Jansen

Date
March 12, 2017
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goed te horen dat zoveel mensen op de Alpha cursus actief zijn.! Ik had begrepen ook een grote opkomst daar.

! Fijn ook dat wij als gemeente daar biddend achter mogen staan.

Ik wil met jullie iets lezen uit Ezra 5, het Oude Testament. En daarna iets uit het boek Hagai. Ezra hoofdstuk 5.

Daarvan vers 1 en 2. En ik lees uit de NBG-vertaling.

Ik zal zo meteen het verband en zo een beetje toelichten. Maar eerst even de lezing. Maar de profeet Hagai en Zachariah, de zoon van Ido, traren bij de Judeërs die in Juda en Jeruzalem woonden als profeten op in de naam van de God van Israël.

Toen maakten Zerubabel, de zoon van Zialtiel en Jezua, de zoon van Josadak, zich op en begonnen te bouwen aan het huis van God die in Jeruzalem woont.

En de profeten Gods stonden hun met hun hulp terzijde. Dan iets uit Hagai. Dat is een heel eind verderop achter de grote profeten, zogenaamde grote profeten.

Dus dat is een hele hoop geblader achter Daniel, Hosea. En dan kom je helemaal uit bij Sephania. En daarachter zit dan Hagai.

Het is even een geblader. Tenzij je je smartphone bij je hebt. Je toetst even Hagai in, dan ben je er zo. Hagai, hoofdstuk 1, vers 2.

Het speelt zich dus af in dezelfde tijd als Ezra. Dit volk zegt, de tijd is nog niet gekomen. De tijd dat des Herenhuis herbouwd worden.

En dat zegt de Heer der Heerscharen. Dus hoofdstuk 1, vers 2. Dan vers 7 van hoofdstuk 1. Hagai 1, vers 7. Zo zegt de Heer der Heerscharen, bedenkt wat uw wedervaren is.

Beklimt het gebergte, haalt hout en herbouwt dit huis. Dan zal ik er welgevallen aan hebben. En verheerlijk worden, zegt de Heer. Gij hebt op veel gerekend, maar zie het liep op weinig uit.

En toen gij het binnengehaald had, blies ik erin. Waarom dat? Luidt het woord des Heren der Heerscharen. Om mijn huis, dat verwoest ligt. Terwijl gij draaft, ieder voor zijn eigen huis.

Daarom heeft de hemel over u de douw ingehouden en de aarde haar opbrengst. Ook riep ik een droogte over het land en de bergen. Over het koren, de most, de olie en wat de aardbodem voortbrengt.

Over mens en dier en alle arbeid der handen. En dan hoofdstuk 2, vers 5. Dus Hagai 2, vers 5.

Vreest niet.

Niet. Tot zover. De lezing uit de Bijbel, uit het woord van God. Ja, lieve mensen, broeders en zusters.

Wij horen vandaag de dag heel veel preken en onderwijs. Dat is fantastisch. Dat is nodig. Maar het meeste gaat over onze individuele relatie met de Heer Jezus.

Of met God de Vader. Over onze groei, over onze identiteit. Ik heb gisteren of eergens nog een mailtje gehad van een gemeente waar ik binnenkort uitgenodigd ben. Over dat thema te spreken.

Onze identiteit in de Heer Jezus. En dat is allemaal zeer nuttig. En ik hoop dat als je hier vanochtend gekomen bent, dat je mag weten wie de Heer Jezus voor jou is.

Want zoals onze broeder net bad, de Zoon is het die vrij maakt. Niets anders. De Heer Jezus maakt je vrij. Van angst.

Van zonde. Van zonden. En dat is omdat we de Bijbel hebben. En de Bijbel leert ons over de Heer Jezus.

En ik las van week een mooi zinnetje. En dat zinnetje zei, het geschreven woord. Daar moeten we, ja als het ware, ons geloof instellen.

Maar het levende woord, daar moeten we in rusten. Dus het geschreven woord van God brengt ons bij een persoon. En dat is de Heer Jezus. En in hem is rust.

En ik hoop dat je die rust kent. En als je hier vanochtend bent gekomen met weet ik wat voor problemen of zorgen. En je kent de Heer Jezus niet.

Dan raad ik je echt aan om naar iemand toe te gaan straks zeggen. Ik zou zo graag hem willen leren kennen. Want ik heb geen rust. Individueel. Onderwijs.

Maar vanmorgen wil ik het iets spannender maken. En daarom ben ik ook met wat schroom deze kant op gekomen. Want hoewel wij als reddingsark, ik ben zelf ook deel van de reddingsark.

Op dat individuele vlak bijbel getrouw zijn, zijn we dat niet als het gaat om het huis van God. Spijt me enorm. En daarom is het een beetje spannend om dat zo hier vanochtend te delen met jullie.

Want we gaan het vanochtend hebben over Gods gedachten over zijn eigen huis. En dat ga ik toelichten. En dat hoop ik te doen op een systematische manier.

Dat je het kan volgen. En ik kan best begrijpen dat het voor sommigen die hier vanochtend zijn gekomen een beetje moeilijk wordt. Maar ik zal echt mijn uiterste best doen om het zo helder mogelijk te brengen.

Met als doel dat we niet alleen eens een keer gaan kijken naar onze individuele relatie met de Heer. Maar naar zijn gedachten over zijn huis.

Dus niet wat ik vind of wat ik voel of wat ik denk. Nee, wat heeft Hij daarover te zeggen. En daarom wil ik eerst beginnen iets voor Ezra in twee kronieken.

Om even duidelijk te maken wat de achtergrond is van het boek Ezra. Want daar gaat het over het herstel van zijn huis. Het weer opbouwen van het huis van God.

Dat is de gemeente, het fundament en de pijler van de waarheid. Maar dat komt zo. Eerst even naar Israël. Twee kronieken 36. Dat is een triest hoofdstuk.

Want het laat ons zien het complete falen van dat volk. En ze hadden een geweldige belofte.

Het land lag voor hen open met zegeningen. En in plaats van dat ze vertrouwden op hun God. Staat in 2 kronieken 36 vers 14.

Dat de oudsten, de oversten van de priesters. En het volk. Dus de leiders. Maar ook het volk. Zich voortdurend aan ontrouw schuldig maakten.

Voortdurend. Let even op het woordje voortdurend. Naar al de gruwelen van de volken. En ze maakten het huis van God onrein.

Het huis van de Heer. Dat hij in Jeruzalem geheiligd had. Het huis waarin zijn naam verheerlijk zou moeten worden. De tempel is dat.

Toen. Dat maakten zij door hun verbinding met de volken. Die ze hadden moeten uitgroeien. Ze hadden ze moeten weg doen. Maar ze gingen die goden van die volken vereren.

En zo werd het huis van God. De tempel onrein. Wat was het gevolg? Het gevolg was. God stuurde de Galdeeën. Vers 17.

Dat zijn de Babyloniërs. En. Alles gaf hij in de macht van de Galdeeër. De Babyloniërs. Vers 18. Al het gerei van het huis Gods.

Het grote en het kleine. De schatten van het huis van de Heer. En de schatten van de koning. En van zijn voorsten. Alles bracht hij. Dat is die koning van Babel. Die bracht hij naar Babel. Alles.

En dan vers 19. Zij verbranden het huis Gods. En ze braken het af. De muren van Jeruzalem. Al zijn paleizen verbranden zij met vuur. En alle kostbaarheden vernietigden zij.

Triest hè? Vind je niet? Maar nu ga ik het eventjes. Lezen. Met het oog op. Wat wij als christenen.

De christenheid. De geschiedenis van de kerk. Laat ik het even zo noemen. Gedaan hebben. Vers 14. Eveneens. Maakte al de leiders.

Kerkleiders. Dobenees. Oudsten. En het volk. Dus en de christenheid. Zich voortdurend schuldig.

Aan ontrouw. Aan het gelijkvormig zijn. Aan deze wereld. En zo maakte zij het huis van de Heer onrein. En het gevolg was.

Vers 18. Dat de Heer God. Alle schatten. Van dat huis. En wat zijn die schatten? Dat is. De rijkdom van de Heer Jezus.

Niets anders. Die rijkdom van de Heer Jezus. Werd voor de ogen van ons. Als gelovigen. Ik heb het niet over iedereen. Maar over de christenheid. De hele beweging van het christendom.

In het verleden. Werd dat. Als het ware weggenomen. De frisheid. Van zijn schoonheid. Van zijn rijkdom. Werd niet meer gezien. Het werd naar Babel gebracht.

De wereld. Godstienstige wereld. Heeft vandaag. De Heer Jezus. Als het ware. Verkleind. Tot een soort. Ja. Wijs man.

Een profeet. Er zijn boeken. Te over. Over hem. Maar de rijkdommen. Nou. Lees vers 19. Alle kostbaarheden. Werden vernietigd. Dus.

De kostbaarheden van de Heer Jezus. Ja. Daar gaat het om. Werden niet meer gezien. Omdat. De christenheid.

Wij. De wereld. Om ons heen. De kerk inbracht. Hoe dan? Ik zal wat voorbeelden noemen.

Pauzen. Bisschoppen. Dominees. Oudsen. Werden door mensen aangesteld. In plaats van. Dat Gods woord zegt. Erken hen. Die onder u leiding geven. De geest stelt ze aan.

Niet wij. Twee. De theologische graad. Was verplicht om te mogen spreken. Of preken in de kerken. Terwijl. De schrift zegt. Nee. Als er twee of drie zijn.

De geest deelt uit. Aan wie hij wil. Laten ze spreken. En de rest het beoordelen. De vrijzinnige bijbelkritiek. Nam toe. In plaats van het staat geschreven.

De wereld. Met zijn wetenschappelijke kennis. Kwam de kerk in. En we gingen ineens wetenschappelijk nadenken over de bijbel. De eredienst. Werd sinds het protestantisme ingesteld.

Rondom de preek. Dat was centraal. In plaats van. Kom ik zo nog op terug. Rondom de tafel van de heer. Altaar. Het Ezra 3. Gelovigen werden toehoorders.

In plaats van instrumenten. En. De vrouwen kregen gezag om te spreken. En leiding te geven in de gemeente. Terwijl Gods woord zegt. Nee.

Ik sta niet toe dat een vrouw gezag heeft. Of leiding geeft. Enzovoort. Die schatten werden naar Babel gebracht. En het gevolg was.

En nu ga ik even naar Haggai 1. Een tekst die ik niet heb voorgelezen. En dit vind ik heel typisch. Ik ben er van de week echt door geraakt.

Vers 4. Van Haggai 1. Ik heb dat niet voorgelezen vanwege de tijd. Maar ik dacht ik lees het zo voor. Is het voor u de tijd om in uw wel door timmerde huizen te wonen. Terwijl dit huis vervoest ligt. Met andere woorden.

Jullie wonen allemaal in je eigen huis. Prachtig doortimmerd. Maar mijn huis. Zegt God. Ligt daar een beetje verlaten bij. Even overgebracht naar ons.

We hebben allemaal onze eigen ideeën. En onze eigen meningen. We wonen allemaal in onze eigen huisjes. Maar. Als het gaat om zijn huis. Dan is het een beetje mager.

En het gevolg is. Vers 6. U hebt veel gezaaid. Maar weinig binnengehaald.

Ja. We doen veel aan evangelisatie. Ja. We doen veel aan getuigen zijn voor de Heer. Maar er komt zo weinig tot geloof. Hoe komt dat nou toch? Zou dat misschien te maken kunnen hebben met vers 4?

Dat we zo individualistisch zijn geworden. Dat we niet meer denken aan de belangen van de Heer God voor zijn huis. Zijn gedachten. Tweede. Gij hebt gegeten. Maar zonder dat gij verzadigd werd.

O ja. Er is onderwijs. Er is bijbelstudie. Ik geef dat zelf ook. Op de ene of andere manier. Worden er maar weinig mensen echt verzadigd. Dan moeten we meer en nog meer.

U hebt gedronken. Maar zonder dat u voldaan werd. De Heer Jezus zegt. Als je één keer gedronken hebt van het water dat ik je geef. Dan moet je nooit meer dorst. Er is een bepaalde onrust gekomen.

Ik zeg niet dat het voor iedereen geldt. Ik spreek algemeen. Over de christenheid zoals die nu functioneert. En dan. U hebt u gekleed.

Maar zonder dat u warm werd. Wat is het toch merkwaardig. Ik heb het zelf al jaren aan de lijve ondervonden. Dat veel mensen beleiden. Dat ze bekleed zijn met de Heer Jezus.

Maar ze hebben nog talloze extra bevrijdingsessies nodig. ingrepen nodig. Omdat ze niet vrij zijn. Ze zijn bekleed. Maar niet warm.

Vreemd hè. Hoe kan dat nou? Ja. Ja. En dan. Gaan we naar Ezra.

Want. Dit is een beschrijving. Wat er gebeurt. Als godsvolk. Eigen gedachten. Van de wereld. Gaat invoeren.

Over gods huis. In plaats van zijn gedachten. En dan komt er opeens in Ezra. Een merkwaardige omslag. En dat is ook mijn verlangen voor ons.

Als gemeente. Het begint van de Heerde God uit. Ezra 1 vers 1. Want God begint zo'n beweging altijd. En voordat ik naar hoofdstuk 5 ga.

Wil ik eerst iets lezen. Het hoofdstuk 3 van Ezra. Want. We zitten dus in die situatie. Dat. Het allemaal wat pover is. Die schatten zijn weggevoerd.

Het huis gods is verwoest. En dan ineens. Staat er in Ezra 3 vers 1. Toen u de zevende maand aanbrak.

Dat is de maand dat trompetten werd geblazen. Overigens. Een soort aanwijzing van. Word wakker. Ineens. Gaan mensen het zien. Terwijl de israelieten in hun steden waren.

Verzamelde het volk zich als één man. Als één man. Met andere woorden. Er kwam een gezamenlijk verlangen naar iets. Filippense 2.

Ik wil dat jullie het ene bedenken. Een stemmig. Bent. En dan staat er in vers 2.

Jezua. Dat is dezelfde als Jozua. De zoon van Jozadak met zijn broeders. De priesters. En ook Serubabel. De zoon van Sialte. Dat was een soort. Ja. Leideren van Israël.

Niet echt een koning. Maar wel een koninklijke figuur. Hij maakte zich op. En dan staat er. En hij. Het allereerste wat ze doen. Is ze bouwden het altaar.

Als één man. Rondom. Het altaar. Wat is het altaar.

Voor ons. De Heer Jezus Christus. En zijn werk op het kruis. Als twee of drie. Tot mijn naam. Bijeen komen.

Als er twee of drie. Rondom dat altaar bijeen komen. Ben ik in het midden. Zegt de Heer Jezus. Het moet niet gaan over wat wij denken of vinden. Het moet over hem.

Gaan. Maar er staat iets bij. Als je dit stukje doorleest. Ga ik nu niet doen. Maar er staat zeven keer. Het woordje brandoffers.

Heel typisch. Dat de Heilige Geest. Iedere keer dat woordje gebruikt. Om daarop brandoffers te offeren. Waarop? Op dat altaar. Nou wat is Gods huis naar zijn gedachten?

Dat is een beweging. Van ons uit naar hem toe. Brandoffers. En een beweging van hem uit. Naar ons toe. Profetische dienst.

Onderwijs. Enzovoort. Daar kom ik zo nog op terug. Maar even nu is dat eerste. Het altaar lieve mensen. krijgt een zichtbare plek in de gemeente.

Door midden van het avondmaal. En ik geloof. Dat de eerste gemeente. Dat elke week. Eerst elke dag. En toen elke week.

Handelingen 20. Ze kwamen samen. Rondom dat altaar. Letterlijk. Fysiek. Zichtbaar. Zichtbaar. 1 Corinthians 11 vers 20.

Als jullie samenkomen. Zegt hij daar. Paulus. Als jullie samenkomen. Is dat niet. Om het avondmaal. Des heren te vieren. Hij gaf ze een berisping. Dat is wel de bedoeling.

Zegt hij daar. 1 Corinthians 11 vers 20. Wat is een brandoffer? Lieve mensen. Brandoffer is. Dat je vanuit dat volbrachte werk.

Van de Heer Jezus. Waar je dus zichtbaar aan deelneemt. Door brood en wijn. Dat je daar. God. Aanwinning brengt.

Dat is een brandoffer. Zeven keer staat het hier. En Gods huis. Is dus de plek. De gemeente. Waar brandoffers gebracht worden.

Dat was het herstel van Ezra. Het eerste wat ze deden. Was. Altaar. Het moet weer om de Heer Jezus gaan. Maarten Luther. 1517. Dat was een opwekking zoals hier.

Die zei weer. Mensen. Ik ga me afkeren. Tegen die Rooms-Katholieke. Toestand. En het moet weer gaan. De rechtvaardiging. Door het geloof. Het altaar.

De Heer Jezus. En als je als gemeente samenkomt. Zoals nu. Dan is dat rondom het altaar.

Dat is Gods gedachte daarover. Om daarop brandoffers te offeren. En dan staat er achter gelijk aan. In hoofdstuk 3 vers 2. Zoals voorgeschreven is in de wet van Mozes.

Met andere woorden. Ze deden niet meer naar de gruwelen van de volken. Nee. Ze gingen weer terug naar het woord van God. Dat is opwekking. Terug naar het woord van God. Niet ik denk.

Ik vind. Ik voel. Nee. Maar. Nee. Zo staat geschreven. Tja. En waarom deden ze dat?

Vrees voor de volken was op hen gekomen. Vers 3. Ze wilden zich niet meer met die volken verbinden. Ze wilden zich daar juist van onderscheiden. Hoe gaan wij herstel vormgeven?

Hoe gaan wij weer Gods huis vormgeven naar zijn gedachte? Zoals voorgeschreven is in de wet van Mozes. Zoals voorgeschreven is door de apostelen.

In ons geval. En ik vond een citaat. Ik heb er geloof ik drie in deze preek. En de eerste is. Wanneer iemand zich onderwerpt aan de gehoorzaamheid aan het woord van God.

En hij het onderwijs van apostelen over het samenkomen van de gemeente aanvaardt. Dan keert hij terug tot Christus. Het enige fundament waarop de gemeente gebouwd kan worden.

Het gaat dus niet over mijn individuele zegen. En over mijn relaats met de Heer Jezus. Het gaat over Gods huis. De Bijbel zegt heel duidelijk. In 1 Timotheus 3 vers 15.

Als ik uitblijf schrijf ik je op dat je weet hoe men zich moet gedragen in het huis van God. Dat is de gemeente van de levende God. De pilaar en grondslag van de waarheid.

Ik schrijf je. Wie zegt dat? Paulus. Beste mensen in de Rijnzark. Ik schrijf jullie.

Zodat je weet hoe je je moet gedragen in het huis van God. Het is niet naar onze inzichten. En naar onze meningen. Maar hij schrijft dat.

Zijn wij bereid om ons daaraan te onderwerpen. Aan het woord van God over het samenkomen. Over gemeente zijn. Zodra ze dat gaan doen.

We komen zo bij Esra 5 hoor. Komt Esra 4. Zodra je gaat zeggen. Wauw. Ik wil Gods huis vormgeven.

Naar zijn gedachte. Niet naar mijn gedachte. Naar zijn gedachte. Wat gebeurt er dan? Hoofdstuk 4. Vers 1. Dat heb ik zelf ook aan de lijf ondervonden. Zo werkt het gewoon.

Toen de tegenstanders van Jude en Beemden hoorden dat zij die in ballingschap geweest waren. Want de gemeente is in ballingschap geweest. De wereld heeft alles voor het zeggen gehad in de kerk. Toen zij een tempel voor de Heerde aan het bouwen waren.

Toen ze weer teruggingen naar de fundamenten. Toen ze weer vorm wilden geven aan Gods huis. Naar zijn gedachte. Ja. Toen zeiden ze. Laat ons met u bouwen. Daar is de wereld weer.

Laten wij met u bouwen. Ja dat zeg je nou allemaal wel. Paulus zegt dit en dat. Maar het was toch alleen maar voor toen joh. Dat geldt toch niet meer voor nu. We leven nou toch in 2017.

Daar kom je toch niet meer mee aan. Laat ons met u bouwen. Geef ons ook een vinger in de pap. Zo gaat dat gewoon. Maar zij zeiden dan. Zij antwoorden.

Het gaat niet aan dat u met ons een huis van onze God bouwt. Vers 3. Dan worden ze kwaad. Ze worden boos. Ze gaan een soort opstand creëren.

Ze schrijven een brief aan de koning. Zeggen dit is absoluut. Wat zij doen. Ze gaan ook gelijk een leugen erin verwerken. Ze herbouwen de stad. Helemaal niet waar. En dan worden die mensen bang.

En ze stoppen met het werk aan het huis van God. Vers 24. Het werd gestaakt. Maarten Luther zei terug naar de rechtvaardiging door het geloof.

Maar hij ging niet verder. Er kwamen weer grote kerken. Er kwamen weer allerlei mensen in. Gewaren die het voor het zet hadden. En de rest hoorde toe.

En het werd gestaakt. En toen kwam er op stuk 5.

Toen kwamen er profeten. Toen kwamen er leraars. Toen kwamen er mensen die zeiden. Ho ho. Terug. Waar je begonnen was. Ga nou door met dat herstel.

Beste mensen in de Rennerzark. Durf je het aan. En ze beginnen weer te bouwen. En dan staat er in vers 2.

En de profeten van God. Stonden hen. Met hulp terzijde. Dat is. Heel praktisch. Onderwijs. Het leren.

Vanuit Gods woord. Nou. Ben je bereid.

Om niet alleen. De Heer Jezus te volgen. Als individuele discipel. Niet alleen. Te genieten van. De vader. Als een aangenomen zoon. Of dochter. Dat zijn prachtige dingen. Maar ben je ook bereid.

Om. Het huis van God. Vorm te geven. Zoals hij dat wil. Dat is de vraag.

En dan ga ik nu naar Hagai 1. Daar staat namelijk een schitterende aanmoediging. En ik zag het van de week ineens. En ik dacht.

Wauw. Wat is dat actueel? Wat is dat praktisch? Dat is niet van toen. Vers 7.

Dat zegt hij tegen ons vandaag. Tegen jou. Tegen u. Zo zegt de Heer de Heer de Scharen. Bedenk. Wat er gebeurd is. Bedenk.

Ja. Dat er. Vers 10. Geen. Douw was. Dat er geen frisheid was. In je ziel. Over de Heer Jezus. Bedenk.

Dat er zoveel gezaaid wordt. Maar niet geoogst. Dat er zoveel voedsel is voor je. Maar dat je zo weinig verzanigd bent. Bedenk dat. En dan vers 8.

Beklim het gebergte. Paulus zegt. Ego in de 3. Ik heb een fundament gelegd. En jullie moeten daarop bouwen. Maar pas op hoe je erop bouwt.

Beklim het gebergte. Wat betekent dat? Beklim het gebergte. Wat is het gebergte? We hoeven niet. Ergens. Naar een. Een of andere. Heuvel top te gaan. En bomen te kappen.

Wij bouwen aan een geestelijk huis. Beklim het gebergte. Betekent. Boven daar. Waar de Heer Jezus is. Daar moet je hout halen. Daar. Dat hout. Spreekt. Van het kruis van de Heer Jezus.

En dat betekent. In. Gods huis. Mag er niets zijn van de mens. Van mijn gedachte. Of mijn mening. Of mijn gevoel.

Hout is. Ik ben gekruisigd voor de wereld. En de wereld voor mij. En als het gaat om brandoffers. Als het gaat om de aanbidding. Van de Heer Jezus.

Dan moet dat zijn. Naar de gedachte van God. En wat zijn die gedachten? Die kun je vinden. In 1 Corinthi 14. Als je samenkomt. Heeft iedereen iets. De ene heeft een lied. De andere heeft dat.

Je hebt allemaal iets te brengen. Iedereen. Ja. Beklim het gebergde.

Geniet je van de Heer Jezus. Zoals hij daarboven is. Want in hem is de waarheid. In hem is een volkomen vreugde te vinden. En als je de hele week het begebergde beklimt.

Als je elke dag geniet van de Heer Jezus. Kun je als de gemeente samenkomt. Je lof naar hem uitspreken. Rond om die tafel. Zo ging dat toen.

Haal hout. En dat is een gevoelig punt. En daar heb ik een tweede citaat. Rustig met hem bezig zijn.

Staat er. Dat houdt slechte gedachten weg. Dan heb ik het over de samenkomst. Het is. Nou komt het. Dit vind ik een hele lastige.

Maar het is bedroevend om te zien. Dat de overdenking. Van de heerlijkheden van de Heer Jezus. En de herinnering aan zijn lijden en zijn dood. Niet meer voldoende zijn. Om ons hart te vervullen.

Dat is toch zo. Of niet. Beklim het geberg. Haal hout. En dan zegt hij. Ik ben met u. Hoofdstuk 2. Wees sterk. Ik ben met je.

De vraag is. Wil je het? Waarom ben je hier vanochtend gekomen? Weet je hoe het met mij altijd ging?

Ik heb de hele week hard gewerkt. Ik ben een beetje dor en een beetje lauw. Ik ga naar de dienst om weer gevuld te worden. Zo ging het. Is dat Gods huis naar zijn gedachten? Nee. Wat is zijn gedachten?

Ik ben de hele week. Met hem bezig. Niet elke dag natuurlijk. Maar momenten. En ik wil dat op die zondag. Als we samen komen als gemeente. Naar hem uitspreken. Het zij in mijn hart.

Het zij hardop. En dan staat erachter. Dan zal ik er wel gevallen aan hebben. En erin verheerlijkd worden.

Wanneer is de Heerde God verheerlijkd in zijn huis? Als het om de Heerde Jezus gaat. En niet om ons. Wanneer is de Heerde God verheerlijkd in zijn huis? Als het naar zijn gedachten gaat. Niet naar onze gedachten. Daarom is dat hout zo belangrijk.

Dat kruis. Moeilijk hè? Dan hoofdstuk 2 vers 4.

Wie onder u is overgebleven die dit huis in zijn vroegere heerlijkheid gezien heeft? In de tijd van het boek Handelingen was het huis van God heerlijker dan nu.

Ze kwamen dagelijks bijeen. Ze braken brood aan huis. En niemand had iets van zichzelf. Ze hadden alles gemeenschappelijk. En niemand durfde zich bij hen te voegen.

En er ging grote kracht uit van hun getuigenis. Dat was de heerlijkheid van dat huis toen. En dan staat erachter. Hoe zie je het nu? Is het daarbij vergeleken als niets in uw oog?

In Enstra 3 waren de mensen aan het juichen. Die zeiden. We hebben weer een tempel. Joepie. En er waren mensen aan het huilen. Die zeiden. Het is zo'n droevige tempel vergeleken met die van Salomo. Ken je dat gevoel?

Enerzijds vreugde. Er is weer een stuk herstel. Anderzijds verootmoediging. Het is toch niet meer zo stoen. Maar dan staat God.

Dan zegt God in vers 5. En dat is een bemoediging voor jullie vandaag. Ik was donderdag in Zeewolde. En dan gaf ik een avond. Ik ga zes avonden daar spreken over dit onderwerp.

De eerste avond ging over het herstel van God. Zoals we dat nu bespreken. En de tweede avond gaat over mannen en vrouwen in Gods huis. Dat is altijd een gevoelig punt. En dan komt er een avond over aanbidding.

En over avondmaal enzovoort. Dus allemaal de gedachten van God zelf. Niet wat ik vind. Maar wat Hij heeft geopenbaard in zijn woord. En dan zegt vers 5.

Wees sterk. Want ik ben met u. Ga aan het werk. Vers 5. Het hoeft niet gelijk allemaal.

Die ouds zijn. Hoe moeten we dat dan regelen en organiseren? Er staat ga aan het werk. Dat betekent niet dat je alles in één dag moet herbouwen. Maar dat je stapje voor stapje.

Teruggaat naar herstel van het huis van God. Naar zijn gedachten. Je bent hier vanochtend samen. Als gemeente. Je bent hier vanochtend samen.

Om iets te brengen naar de Heer God. Hoe wordt Hij verheerlijkd? Als Hij iets hoort uit jouw mond. Of uit jouw hart. Wat jij van zijn zoon vindt. Daar zit Hij op te wachten.

Ik zeg het even. Heel menselijk. Daarom zijn wij gemeent. Rondom de Heer Jezus. Toch? En het huis van God.

Bestaat uit drie onderdelen. Heiligheid. 1 Petrus 2. Jullie zijn gebouwd tot een geestelijk huis. Een heilige natie.

Dat is 1. 2. Aanbidding. Onder de leiding van de Heilige Geest. 1 Korinther 14. En dan zegt Hij. Ik wil dat alles. Welgevoeglijk.

En met orde gebeurt. Dat is het derde. Orde. Dus heiligheid. Hoe herstellen we Gods huis? Niet meer naar die wereld luisteren. Met al zijn invloeden van de tijdgeest.

De wereld roept wel hoe zij erover denkt. Het tweede is aanbidding. Bidden. Profiteren. Het profiteren is trouwens het spreken van God.

Naar de gemeente. En aanbidding is het spreken van de gemeente naar God. En het derde onderwerp. Het derde puntje is orde. De orde. Zo moet je je gedragen in het huis van God.

Zo wil ik dat mijn huis georganiseerd wordt. Oudsten. Zus en zo. Mannen. Bidden. Zo. Vrouwen. Leiding geven. Niet. Enzovoort.

Dat is het voort van de apostel. Dat is. Dat zijn die drie aspecten. Van het huis van God. Kun je wel voorstellen dat ik een beetje schrouw had om hier heen te komen.

Of niet? Om het zo aan te stippen. Dat de Heer ons mag wegtrekken. Van zowel onszelf als onze omstandigheden door onze gedachten te vullen met de gezegende belofte van zijn woord.

Er was nog één ding. Wat in Ezra hersteld werd. Dat heb ik niet voorgelezen. Het altaar. De Heer Jezus.

Rondom hem samenkomen. En het liefst rondom die tafel. Twee. Brandoffers. Spreken van ons uit naar hem toe. En er staat er ook nog iets anders bij in Ezra 3.

Ze vierden weer het loofwittefeest. Want zo dikwijls u het brood eet. En zo dikwijls u de beker drinkt.

Verkondigt u de dood van de Heer. En wat komt er dan? Totdat hij komt. Loofwitte betekent ik hoor hier niet.

Ik ben een bijwoner. Ik ben een vreemdeling. En ik wacht op iets. Is het niet heel toevallig dat Hagai 2. Gelijk in vers 7 dan zegt.

Als hij heeft gezegd. Ga nou aan het werk. Probeer eens te ontdekken wat mijn gedachten zijn over mijn huis. Gaat hij gelijk spreken over de toekomst. Hagai 2 vers 7. Nog een korte tijd.

Nou ja enzovoort. En dan komt. Een profetie over de toekomst. Gemeente. We zijn op doorreis. Loofhuttenfeest.

Dat was ook Ezra 3. Maar de wereld drong zich op. En de wereld zei. We gaan met je bouwen. En we laten het toe. En het werd gestaakt. En vanochtend.

Roep de Heerde God jou op. De gemeente op. Om weer eens te denken aan zijn huis. En zijn gedachten. Hoe hij dat wil.

Heiligheid. Aanbidding. Ordening. Dan sluit ik af. Met het lezen. Van Hagai 2.

Vers 7 tot en met. 10. Want zo zegt de Heerde de Heer Schaar. Een ogenblik nog. Een korte wijle. Dan zal ik de hemel en de aarde.

De zee en het droog doen beven. Ja ik zal alle volken doen beven. En de kostbaarheden van alle volken zullen komen. En ik zal dit huis met heerlijkheid vervullen. Welk huis? Zijn tempel.

Zegt de Heerde de Heer Schaar. Van mij is het zilver. Van mij is het goud. Luidt het woord van de Heerde de Heer Schaar. De toekomstige heerlijkheid van het huis. Zal groter zijn dan de vorige. Op deze plaats zal ik heil geven.

Op deze plaats. Zijn wij als gemeente bereid. Om hierover na te denken. Wat is Gods huis?

Waarom ligt het zo braak? Waarom zijn we zo bezig met onze eigen huisjes? En laten we zijn huis. In de kou staan. En dat wilde ik vanochtend heel graag met jullie delen.

En ik hoop dat jullie. Daar iets mee kunnen. Amen. Amen.