Samenkomst 5 maart 2017

Spreker

Mark Zeldenrust

Date
March 5, 2017
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Een hele goede morgen. Er werd aan mij gevraagd, kan je misschien ook nog even iets vertellen over hoe het staat met jullie bediening in Almere.

! Nou, dat wil ik natuurlijk altijd wel. Daar kunnen we uren over vertellen. Maar we zullen proberen kort iets te vertellen. Voor degenen die het niet weten, we zijn een paar jaar geleden gestart met een woongemeenschap in Almere Poort.

Een splinter nieuwe wijk die heel hard uit de grond komt. Nog steeds. We zitten nu op 11.000 inwoners, maar het moet naar 30.000 in de wijk in een paar jaar tijd.

Dus dat wordt echt heel hard gebouwd. Mooie wijk, nieuwe wijk, maar ook al een hele multiculturele wijk. Dus we zijn op heel veel fronten heel rijk aan alle culturen. Daar genieten we van.

Maar ook een wijk waar bijvoorbeeld op dit moment hard gebouwd wordt aan de moskee, hard gebouwd wordt aan een hindoe tempel. Nog niet aan een kerk, maar wie weet. Ooit. We bidden.

En in die wijk zijn we begonnen met een woongemeenschap. We wonen met een paar gezinnen en we vangen daar een aantal jongeren op die even geen thuis hebben. Of die even moeilijk zitten.

En daarnaast mag ik in deze wijk werken als wijkpastor voor een gemeente in Almere die een aantal jaren terug in 2010 gezegd heeft van nou wij willen niet doorgroeien tot een grote megakerk in Almere.

Maar we hebben een verlangen om in elke wijk actief te zijn. Dus om in zeven wijken, als het gezegd, actief te zijn op missionair gebied en op evangelisatie.

En als daar weer gemeentes uit ontstaan, nou dan is dat helemaal mooi. En ik zelf mag dus lijnen geven aan een gemeente. Nou ja, we zijn dus nu een jaar geleden echt officieel een wijkgemeente geworden.

En dit jaar wordt de vierde wijkgemeente in Almere gestart. Dus we zijn zeer dankbaar voor wat we mogen zien. Want als je kijkt naar Almere, dan denk ik dat, vergelijk het met Bunschout, Spakenburg, dat we bijna acht keer zo groot zijn.

Maar ik denk dat hier op zondag waarschijnlijk acht keer zoveel mensen in een kerk zitten. Dus dat is een groot verschil. In onze wijk ligt het, we zijn nu bezig met de onderzoekje daarna, tussen de twee en de drie procent waarschijnlijk die op zondag nog wel eens naar de kerk gaan.

Dus dat is niet heel veel. Maar gelukkig, we hebben mooie verhalen, we hebben prachtige verhalen. Zo hebben wij ook een cursus, zoiets als de Alpha-cursus. Wij gaan gelijk dertig lessen, dus we moeten wel gelijk all the way.

En daar mag ik dan bijvoorbeeld zitten met een groepje. Er zit een mevrouw die geeft filosofie en mythologie aan de universiteit. Daar zit een meneer, die was aan het begin van dit seizoen, was die hindoe.

En een mevrouw die is moslim. En er zit een mevrouw die is net afgelopen juni tot geloof gekomen binnen ons werk. En daar zitten we dan mee om de tafel.

En dat is echt prachtig. En dan mag je dingen meemaken dat je op een gegeven moment gewoon aan het lezen bent. En ik ben halverwege een stukje en ineens onderbreekt die moslim mevrouw mij en die zegt gewoon dwars te dragen.

Ja, dat wil ik. En ik zeg, ja wat wil je dan precies? Ja, dat. Jezus in mijn hart. En dan zeg ik, ja dat is fantastisch. En dan zeg ik, ja je kan nog wel doorgaan, maar ik weet het al, dat wil ik.

Nou, dat zijn prachtige dingen die we mogen meeaaken. En deze mevrouw met vallen en opstaan. Het is echt heel moeilijk, het is heel zwaar. Vanwege haar verleden, vanwege familie.

En het is echt een lange weg. Er is een macht aan haar denken in het gebed. Maar ook bijvoorbeeld die hindoestaanse meneer, die heeft ook zijn leven aan de Heer Jezus gegeven.

En dat viel niet goed, ook binnen de familie. Zelfs binnen zijn gezin. We hebben echt even dacht dat het uit elkaar zou vallen. Maar op dit moment, ze zijn bij elkaar en ook zijn vrouw bezoekt regelmatig al activiteiten.

En ik denk dat zij, nou, ik zet hem op een paar weken. Maar dan gaat ze de Heer Jezus toelaten in haar hart. En ze mogen echt hele mooie, wonderlijke dingen meemaken.

De afgelopen jaren hebben we echt, ook een aantal mensen mogen dopen. Die echt helemaal vanuit nul tot geloof zijn gekomen. Echt een mevrouw van 70 jaar, die 69 jaar zonder God heeft geleefd.

En we hebben niet alleen haar gedoopt, maar ook haar dochter en haar kleinzaal. In één dienst. En dat zijn dingen, ik kan er nog tranen van in mijn ogen krijgen.

Dat gebeurt ook weer. Maar we mogen mooie dingen meemaakken. En het is niet allemaal halleluja. Het is niet vanaf nu is de opwekking begonnen.

Want het is ook best wel veel strijd. En het is niet altijd alleen maar voorspoed. Want we leven gewoon echt in een wijk waar echt bijna iedereen zonder God leeft.

En dat valt niet altijd mee. En ook de mensen die zich aansluiten bij onze geloofsgemeenschap. Zonder God leeft. En de gemeenschap. Zoals we dat dan noemen. Ja, die zijn ook niet, überhaupt per definitie, al niet gewend om...

Voor ons is vanzelfsprekend. Dan neem je Jezus aan en dan ben je helemaal in de Heer. En dan ga je elke week naar de dienst en naar de Bijbelstudies. Maar ja, voor hun ligt dat allemaal heel anders. En daarom zei ik vanmorgen al, wij werken nu met zo'n 150 mensen in poort.

Maar op een zondag, als we vanmiddag 30 zijn, ben ik erg blij. Het kunnen er ook 40 zijn, maar het kunnen er ook 10 zijn. En zo wisselt dat nog elke keer.

En denken we heel vaak met mensen, wow, nu zijn we een hele eind op weg. En dan vallen ze weer terug en gaat dat allemaal met ups en downs. Maar we zijn dankbaar voor wat we mogen doen. En vooral dankbaar voor wat de Heer doet, want uiteindelijk kunnen wij zonder Hem niets doen.

En is het allemaal zijn werk. Nou, mocht je zeggen, dat vind ik mooie verhalen, die wil ik vaker horen of lezen. Geef straks even je e-mailadres aan mij, dan zet ik je op de mailinglist.

Dan krijg je een keer of vier per jaar een mooie lijst met dit soort verhalen. Want die delen we graag. Vanmorgen, of straks bij de koffie mag je ook verhalen vragen natuurlijk.

Want we hebben echt genoeg. Ik ben bij ons in onze gemeente begonnen met een serie. En die serie heet De Vrijblijvendheid Voorbij. Doe wat Jezus zegt.

En ik zei net, we worden gewoon tegen iemand die vroegen, we gaan jou verpreken vanmorgen. Dan zei ik, nou, ik ga bij ons vanmiddag deel 4 doen. En hoe langer ik ermee bezig ben, hoe meer ik het idee krijg dat dit een hele lange serie gaat worden.

Dus volgens mij zit ik bijna al op 40 onderwerpen. Dus het hele jaar is gepland. Vanmorgen wil ik daar ook het eerste deel wat ik bij ons gedaan heb van doen.

Ze kunnen gewoon ook los. Maar de Vrijblijvendheid Voorbij doen wat Jezus zegt. En de Heer Jezus die zegt, u bent mijn vrienden als u doet wat ik gebied.

Nou, ik kan me heel goed voorstellen, zeker als je niet heel veel hebt met kerk of geloof. En je leest of je hoort deze tekst. Dat je ook direct een beetje denkt van ja, dat is een beetje als de kinderen op het schoolplein van ja, als je doet wat ik wil en gaat spelen wat ik wil spelen, dan mag je mijn vriendje zijn.

Als je mij iets geeft, dan mag jij mijn vriendje zijn. Dus het klinkt niet altijd per definitie heel positief. En toch is het een hele prachtige tekst.

Maar het is ook een tekst die misschien wel een beetje haaks op onze cultuur staat. Want wij houden niet zo heel erg van moeten.

Dat zit niet zo in onze westerse cultuur, dat iets moet. We houden er ook niet zo van als mensen ons dingen gebieden. En ik denk ook, zo kijken we meestal niet naar Jezus.

Als ik kijk wat ik tegenkom, dan zien we de Heer Jezus vooral als onze lieve vriend. En we zien de Heer Jezus zeker niet als een gebiedende baas die ons van alles gebiedt.

We zeggen dan ook vaak van ja, maar wij zijn gelukkig niet meer onder de wet, maar we leven onder de genade. Nou, halleluja, dat is helemaal waar.

Maar, maar als je denkt van ja, maar weet je, ik ben een nieuw testamentische christen. En dan hoef ik helemaal niets meer.

Dan is het allemaal totaal anders. Nou, als we gaan kijken naar de Heer Jezus. En als we gaan kijken naar het nieuwe testament. Dan zeg ik, nou als jij een nieuw testamentische christen bent, dan ben je slecht af.

Want bij de Heer Jezus, het wordt alleen maar erger. Waar Mozes nog gewoon zegt dat we geen overspel moeten plegen en niets moeten echt breken.

Daar zegt de Heer Jezus gewoon, ja als jij naar een andere vrouw kijkt, of man, om te begeren. Dan heb je al overspel gepleegd. Het wordt dus nog erger. Want als ik dat lees, dan denk ik, wow.

Hoe vaak in mijn leven heb ik dan misschien al overspel gepleegd. Hoe erg is het al met me? Als we daarna kijken. Mozes die zegt nog, nou ja geef dan maar een brief mee.

Dan kan je nog wel scheiden. Maar de Heer Jezus zegt gewoon, wat God heeft samengevoegd, dat mag de mens niet scheiden. Waar het oude testament nog zegt, oog om oog, tand op tand.

Zegt de Heer Jezus, je moet je vijanden van harte lief hebben. En je moet zegenen diegene wie jou vervloeken. Waar het oude testament zegt, nou 10% moet je apart zetten voor God, zegt de Heer Jezus.

Alles is van God. En zegt hij tegen die rijke jongeling, ga alles maar verkopen. En geef het allemaal maar aan de armen. Geef alles maar weg. Dus eigenlijk, als we soms kijken naar de Heer Jezus, dan denk ik ook wel zo, het wordt alleen maar erger.

Het wordt nog veel meer. Nou, als we kijken naar de Heer Jezus. Dan denk ik dat we ook nog wel eens kijken.

En ook als we kijken naar ons geloof, met een bepaalde bril. Met een gekleurde bril. En dat we een bepaalde bril opzetten. En op die manier kijken we naar Jezus. Zo ging ik in de voorbereiding op deze spreek vorige week, toen ik hem ging doen.

Toen ging ik eens kijken, nou dan keek ik naar wat is nou een plaatje van Jezus. Zoals ik denk dat Jezus is. En toen kwam ik op het plaatje links. Maar wie zegt dat hij er niet uitzag zoals op het plaatje rechts.

Toch weet ik bijna zeker dat 95% van jullie veel meer heeft met het plaatje links dan rechts. Omdat dat nou eenmaal ons beeld is van de Heer Jezus.

En de vraag vanmorgen is ook, wat is ons beeld? Wat is onze bril? Met welke bril kijken wij als het gaat om de Heer Jezus? Of met welke bril kijken wij als het gaat om moeten?

Want onze bril die wordt gekleurd. Die wordt gekleurd door hoe we zijn opgevoed. Die wordt gekleurd door onze ervaringen. Door onze omgeving.

Door onze kerkelijke achtergrond. Ze kleuren de manier waarop we kijken. En vaak als we kijken in ons eigen leven. Dan richten we ons leven daar ook op in.

Ik bedoel, we gaan in een kerk zitten. Waar we het over het algemeen eens zijn met alles. We lezen meestal de boeken. Waarvan we denken van, ja dat vind ik helemaal fantastisch en geweldig. Dat wil ik lezen.

We gaan om met mensen die in ons straatje passen. Dus we creëren dat ook weer een beetje. En ik herken dat ook wel, ook vanuit mijzelf. Ik ben bijvoorbeeld, ik ben christelijk opgevoed.

Geweldig. Ben ik enorm blij mee. Ik ben opgevoed in de vergadering van gelovigen. Sommigen zullen dat misschien kennen. En daarna dan heb je bepaalde denkbeelden.

Daar word je helemaal mee opgevoed. Dat heet precies hoe het allemaal zit met de eindtijd. Of met de rol van de vrouw. Of hoe het moet met het avondmaal. En toen ik op de bijbelschool zat, nou dan was het, als het dan ergens over ging, dan wist ik ook helemaal gelijk precies hoe het zat.

En dan zei ik, ja want er staat in de bijbel, wop wop en een paar teksten. En dan, nou dan wist ik het precies. Zo zit het. En dat had alles te maken ook met de bril die je op hebt en waarmee je kijkt.

En op een gegeven moment zat ik een keer met een docent echt in een hele felle discussie. Ik zal niet herhalen wat er gezegd werd. Maar één ding, kan ik wel zeggen. En dat raakte mij wel.

En toen zei hij op een gegeven moment, hij zegt, ik durf echt te wedden. Dat jij nog nooit, nog nooit een boek gelezen hebt. Of je verdiept hebt op dit onderwerp.

Gewoon van helemaal vanuit de andere kant. Maar dat je altijd alleen nog maar boeken hierover gelezen hebt die in jouw straatje passen. En dat was het einde van de discussie, want ik moest hem helemaal gelijk geven.

En ik ben daar toen eens wat anders mee om gegaan. En gewoon eens een keertje proberen als je de bijbel leest om die gekleurde bril af te zetten. Om weer eens echt te lezen.

Wat staat er? En wat vind ik nu eigenlijk? En om soms ook gewoon eens een boek te pakken wat een mening weergeeft. Waarvan je denkt, ja dat geloof ik helemaal niet. Maar het toch eens te lezen. En toch nog eens te kijken.

Nou die gekleurde bril, die hebben we allemaal op. En dat gaat, als het gaat om kijken hoe we naar Jezus kijken. Dan hebben we ook een bepaalde bril van zo is de Heer Jezus.

En zo doet de Heer Jezus. Maar ook als het gaat om moeten. We hebben allemaal een bepaalde bril. Als jij altijd een hele vervelende baas hebt gehad. Of nog steeds hebt.

Die jou de hele tijd maar van alles gebiedt wat je moet doen. En het is gewoon een vervelende kerel. Ja dan heb je al een bepaalde allergie met moeten. Of als je ouders hebt gehad.

Of je altijd maar alles opleggen. En je onder die duim probeerde te houden. Dan denk je, ja dat moeten. Daar ben ik helemaal klaar mee. En dan word je heel blij. Als we hier zeggen van weet je van. En bij de Heer Jezus hoef je helemaal niks meer.

Het is allemaal genade. Je hoeft niks meer. Want we zijn niet meer onder en ver. Dan denk je, yes ik hoor lekker niks meer moeten. Ik ben vrij. En dat klopt hoor. Dat is ook wel weer waar.

Dat is weer de andere kant van het verhaal. Maar de vraag is vandaag ook. Ben je bereid om te proberen. Die gekleurde bril is even af te zetten. En om opnieuw te gaan ontdekken wie de Heer Jezus is.

En wat de Heer Jezus van jou en van mij. Vraagt. Gewoon weer eens even een frisse start maken. En niet alleen vandaag. Maar misschien ook wel de komende tijd. Maar vandaag wil ik een klein begin maken.

En als we kijken naar een van de dingen. Die ik zelf wel een beetje schokkend vond. Toen ik echt weer eens even ging proberen fris naar de Heer Jezus te kijken.

Is dat mijn beeld van Jezus was altijd. De Heer Jezus is liefdevol. Hij is zachtmoedig. Hij is nederig. Hij is barmhartig.

Hij is die man met die blauwe ogen. En dat mooie lange haar. Die mij altijd maar liefdevol aankijkt. En het is waar hoor mensen. Het is echt. Het is helemaal waar.

Zo is de Heer Jezus. En daarom is mijn favoriete plaatje ook altijd. Dat Jezus beeld wat in Rio en in Lissabon staat. Van de Heer Jezus met wijd open armen.

En ik vind dat prachtig. Want zo is de Heer Jezus. Maar als de Heer Jezus altijd zo is. Hoe kan het dan dat die fariseeën en die schriftgeleerden.

Die waren vaak woedend op Jezus. Woedend. Ze wilden hem regelmatig. Ze wilden hem ombrengen. Zo kwaad waren ze. En ik dacht altijd van ja.

Altijd die stomme fariseeën. En ja. Altijd weer die schriftgeleerden. Die hebben altijd weer wat te mekkeren. En dan worden ze weer boos op Jezus. En wat een vervelende mens waren dat toch.

En op een gegeven moment las ik in Matthäus 23. En ik ging in dat stukje eens onderstrepen. Alles hoe de Heer Jezus dan die fariseeën en die schriftgeleerden.

Hoe die ze noemt. En toen kwam ik tot de conclusie. Dat hij ze zeven keer huigelaars noemde. Drie keer blind. Eén keer helle kinderen.

Harteloos. Koppig. Wetsverkrachtig. Dwazen. Wit geschilderde graven. Slangen en adderige broed. Die anderen tot helle kinderen maken.

En dat in één. Eén klein toespraakje. In één keer dat hij ze toespraak. En ik dacht even van wow. Hoe zachtmoedig is dat. Het zou de boodschap maar zijn van morgen.

Ik zou maar tegen jullie moeten zeggen. Ah stelletje huigelaars. Echt weet je wat jullie zijn. Jullie zijn wit geschilderde graven. Heel mooi wit geschilderd van buiten. Maar van binnen zijn jullie stinkende lijken.

Wat er in jullie hart leeft. Echt. Het is rotte vis. Het is echt verschrikkelijk. Jullie zijn echt. Jullie zijn echt zo blind als het maar kan. En weet je wat jullie.

Helle kinderen. Dat zijn jullie. Nou ik weet niet of ik mijn preek nog af mag maken. Maar ik denk wel dat het de laatste keer is geweest. En de Heerde Jezus die zegt dat gewoon.

Die vertelt dat gewoon. En ik ben blij dat ik vanmorgen dat niet hoef te brengen. Want het zou de boodschap maar zijn. Maar ook als we bijvoorbeeld denken aan de Heerde Jezus.

En we denken in Matthäus 21 vers 10. Wees bijvoorbeeld over de tempelreiniging. Dat hij met een zweep door die tempel ging. En alles ondersteboven keerde. Hij zei een rovershol hebben jullie ervan gemaakt.

Dit is niet het huis van mijn vader. Het is een rovershol. Of dat hij op een gegeven moment zegt. Hij ook tegen de fariseeën en de schriftgeleerden. Dan zegt hij weet je. Hij zegt de hoeren en de tollenaars.

Die zullen voor jullie uitgaan. Het koninkrijk van God binnen. Dat is de zachtmoedige Heerde Jezus. Nou als we kijken.

Als we kijken naar iets eisen van iemand. Nou daar houden wij Westelingen niet zo van. Ik bedoel. Je mag iemand niet iets opleggen.

Je moet eigenlijk gewoon niemand iets opleggen. En we zeggen dan dat is ook heel bijbels. Dat is heel bijbels. Want wat wil Jezus allemaal van ons? Alles is toch genade.

Nou halleluja dat is waar. Alles is genade. En we kunnen helemaal niets verdienen. We kunnen de hemel niet verdienen. We kunnen onze verlossing niet verdienen. Onze vergeving niet verdienen.

We kunnen niets verdienen. Het is allemaal genade. En toch noemt Heerde Jezus heel veel dingen die hij van ons wil. En als je dan denkt van ja wat wil Jezus dan allemaal van ons?

Nou ik heb een lijstje gemaakt. Ik zit nu. Ik ben nog niet klaar met dat lijstje. Ik zit al op 45 dingen. Dus het schiet al aardig op. En wat zijn dat dan voor dingen? Nou waarvan hij echt zegt van nou dat moet.

Hij zegt bijvoorbeeld opnieuw geboren worden. Lief hebben. Je overgeven. Je kruis opnemen. Vergeven. Beleiden. Vertrouwen. Bidden. Aanbidden in geest en waarheid. Jezelf vernederen.

Niet boos worden. Door de smalle poort gaan. Je vijanden lief hebben. Geestgatten op aarde verzamelen. Disciple maken. Niet scheiden wat God heeft samengebracht. En we kunnen nog even doorgaan.

En de heer Jezus zegt steeds van dat we dat moeten doen. Nou. Dan hoor ik ook vaak. Ja maar als hij dat wil. Weet je dan brengt de heer Jezus dat heel erg vriendelijk.

En brengt hij dat op een vriendelijke manier. Nou als je kijkt naar de bergreden. Dan zegt hij bijvoorbeeld. Ja wanneer je bidt. Doe dan niet als de huigelaars. En hij zegt bijvoorbeeld. Als jullie niet vergeven.

Dan zal de hemelse vader ook niet vergeven. En hij zegt weet je. Als je oog een beetje troepel is. Ja dan is eigenlijk je hele lichaam duister. Dan is je hele leven donker. Hij zegt.

Je kan niet God dienen en de man. En voor het geld gaan. Hij zegt weet je. Als jij die balk nog in je oog hebt zitten. Ja wat bemoei je je met die splinter in het oog. Van die ander.

En als je dat wel doet. Zegt de heer Jezus. Dan ben je een huigelaar. De heer Jezus zegt. Als je geen goede vruchten draagt. Dan zal de vader komen. En die zal jou omhakken.

Ja. Want je bent als een boom. Die goede vruchten moet dragen. En als je dat niet doet. Dan komt de vader. En die hakt je om. Als de heer Jezus zegt. Van. Als jij wonderen en tekenen doet.

In mijn naam. Dan wil dat nog niet zeggen. Dat dat genoeg is. Om het koninkrijk binnen te gaan. En hij zegt. Als je niet de wil van mijn vader doet. Dan ben je een wetsverkrachter. Of een keer zegt hij zelf.

Dan zijn we een hond. Als je niet doet. Wat ik zeg. Zegt de heer Jezus. Dan wordt jouw leven een ruïne. Nou. Nogmaals.

Het zou de boodschap maar weer wezen vanmorgen. Heb ik veel gehoord. En ook vaak gedacht. Als de heer Jezus hier is. Nou. Stel dat de heer Jezus vanmorgen hier.

In levende lijve aanwezig zou zijn. Ja. Dan zeggen we. Ja. Dan komt alles goed. Als de heer Jezus hier letterlijk zou binnenlopen. Dan is hij die liefdevolle heer Jezus.

Met wijd open armen. En dan sluit hij ons in zijn armen. En dan zegt hij. Oh. Je bent mijn geliefde kind. Ik hou verschrikkelijk veel van je. Nou. En dat is waar. Dat doet de heer Jezus.

Maar hoe weten we zo zeker. Als hij hier vanmorgen binnen loopt. Dat hij niet alle stoeltjes ondersteboven had. En dat hij mij van het podium af had. En dat hij zegt. Oh. Alsjeblieft op je mee.

Want ik weet wat er in jullie harten leeft. En jullie hebben het van buiten mooi opgepoetst. Ik zeg niet dat het zo is. Ik ken jullie niet. Jullie hebben het van buiten mooi opgepoetst.

Maar van binnen. Gaat dat eerst maar eens opraaien. Gaat dat eerst maar eens schoonmaken. Hoe weten we. Of de heer Jezus is zoals links. Dat hij ons in zijn armen sluit.

Of dat hij hier de boel overhoop haalt. Dat is belangrijk. Om daarover na te denken. En nu weet ik zeker. En nu geloof ik. Alles van God is uit liefde.

Want God is liefde. Dus hij kan niet anders dan ook lief hebben. Dat kan niet anders. En weet je. De heer Jezus is zachtmoedig. En de heer Jezus is nederig van hart.

Maar klopt ons beeld van de heer Jezus. Hoe hij dan. Die liefde. Zal tonen. Want wat is nu. Zachtmoedig. En hoe zijn wij.

Nu echt. Ik bedoel. Zou ik. De heer Jezus niet. Even zo goed. Aan het kruis. Genageld hebben. Vanwege de boodschap. Die hij vroeger bracht. En doen we dat misschien ook.

Zelfs soms wel eens een beetje door zijn woorden. Niet altijd serieus te nemen. Nou. Ik wil. Twee. Stukjes lezen. De eerste is uit Matthäus 7.

Bekende gedeeltes. Matthäus 7. Vanaf vers 24. En dat is het allerlaatste stukje van de bergrede.

En het bekende verhaal. Van de wijze en de dwaze bouwer. Ik lees hier trouwens uit de Hezienestatenvertaling. En daar zegt de heer Jezus.

Daarom. Nadat hij dus alles verteld heeft. Van de bergrede. Wat we moeten doen. Daarom. Ieder die deze woorden van mijn hoort. En ze doet.

Die zal ik vergelijken met de verstandig man. Die zijn huis op de rots gebaasd. En de slagregen viel neer. En de waterstromen kwamen. En de winden waaiden.

En stortte zich op dat huis. Maar het stortte niet in. Want het was op de rots gefundeerd. En ieder die deze woorden van mij hoort. En ze niet doet. Zal met een dwaze man vergeleken worden.

Die zijn huis op zand gebouwd heeft. En de slagregen viel neer. En de waterstromen kwamen. En de winden waaiden. En sloegen tegen dat huis. En het stortte in.

En zijn val was groot. En toen Jezus deze woorden had geëindigd. Gebeurde het dat de menigte versteld stond van zijn onderricht. Want hij onderwees hen als gezaghebbende.

En niet zoals de schrift geleerde. Dit laatste vind ik al een hele mooie. De heer Jezus onderwees hen als gezaghebbende. Hij onderwees hen met gezag.

En ik vraag me wel eens af. Hoe zou dat geweest zijn? Want de heer Jezus. Hij was niet helemaal geleerd. Maar de heer Jezus was. Was echt. Hij was de zoon van God.

En dat moet hij ergens. Moet dat zichtbaar geweest zijn. Zodat als hij ging spreken. Dan was het met gezag. Want er staat dat het niet zoals de schrift geleerde. Die echt heel veel wisten.

Maar als de heer Jezus ging spreken. Dat was anders. Als de heer Jezus sprak. Dan was dat met gezag. Soms denk ik wel. Als ik verlang er wel eens. Nou wauw. Je zou dat een keer hebben mogen horen.

Hoe dat dan geweest is. Als de heer Jezus spreekt. En hij spreekt met gezag. En ze stonden er ook versteld van. Vind ik een prachtig vers.

Als we kijken. Naar hier. Dan hebben we die wijze man. Die zijn huis bouwt op de rots. Nou denken we al snel. Als het gaat om bouwen op de rots.

Dan is dat. Ja de rots is de heer Jezus. En daar bouwen wij op. Nou dat klopt. Dat is waar. Dat kunnen we ook terugvinden. Maar als we kijken. Hier in dit stukje. Dan is de rots niet.

Eigenlijk niet de heer Jezus. Maar de heer Jezus die begint. Met. Ieder die deze woorden van mij hoort. En ze doet. Die zal ik vergelijken. Met die wijze man.

Die zijn huis bouwt op de rots. Dus wat is hier die rots. Die rots is. Dat we de woorden van de heer Jezus horen. En dat we die woorden ook doen. De heer Jezus zegt van.

Weet je. Er zijn heel veel mensen hier. Zegt hij. En ook jullie fariseeën. En jullie schriftgeleerden. Die mijn woorden hebben gehoord. Die dat oude testament kunnen dromen.

Die ook horen wat ik nu spreek. En ook vandaag de dag. Heel veel mensen die horen wat Jezus gezegd heeft. Die zijn woorden wel horen. Maar. Hij zegt. Als je bouwt op de rots.

Dan moet je mijn woorden horen. En je moet mijn woorden doen. En dan ben je een wijs man. Nou dat heeft alles te maken met. Als we zeggen. We moeten doen.

Wat Jezus zegt. Jezus vraagt het van ons. Wie mijn woorden hoort. En ze doet. Die is. Als een wijs man. En we gaan een paar hoofdstukken verder.

Naar Matthäus 11. Vanaf vers 28. En ook weer een paar. Hele bekende versen.

En daar zegt de Heer Jezus.

Matthäus 11 vers 28. Kom naar mij toe. Alle die vermoeid en belast bent. En ik zal u rust geven. Neem mijn juk op u.

En leer van mij. Dat ik zachtmoedig ben. En nederig vanuit. En u zult rust vinden voor uw ziel. Want mijn juk is zacht. En mijn last is licht.

Nou. De Heer Jezus heeft het hier over een juk. En als we kijken. Dan doelt de Heer Jezus erop hier. Dat het juk van de fariseeën zwaar is.

Want daar gaat het hier voor over. Het juk van de fariseeën is zwaar. Zij leggen de mensen allemaal wetten op. Allemaal geboden op. En zij geven de mensen een heel zwaar leven.

Waarin ze dan mogen hopen. Dat ze uiteindelijk goed genoeg zijn. Het juk van de fariseeën is zwaar. Zwaar. En we kunnen bijvoorbeeld ook lezen in handelingen 15 vers 10.

Of gelaten 5 vers 1. Dat we ons niet langer zo'n slavenjuk moeten laten opleggen. Dus het klopt. Als de Heer Jezus zegt.

Of als wij zeggen. We zijn vrij en we leven niet meer onder een slavenjuk. Dan klopt dat. Want de Heer Jezus zegt. Je moet je niet meer dat slavenjuk laten opleggen.

Van allerlei wetjes. En nog meer wetjes. En nog meer wetjes. En als ik maar heel goed doe. Dan kom ik er misschien wel. Maar dan moet ik het wel heel goed doen. Dat slavenjuk.

Dat hoeft niet meer. Maar de Heer Jezus zegt. Neem mijn juk op je. Neem het juk van de Heer Jezus op je. En wat is het juk van de Heer Jezus?

Het juk van de Heer Jezus is zijn leer. En de Heer Jezus die geeft rust. Als je zijn leer op je neemt. En dat betekent niet alleen maar aanhoren.

Maar op je nemen, uitvoeren en in haar leven. En dat is ook dat juk. Dat juk is als van ja dat heb je. We denken vaak aan die ossen. Of van heel vroeger.

Zo'n vrouwtje met twee van die emmers eraan. Maar een juk is iets. Dat leg je op. En dat is zwaar om mee te sjouwen. En de Heer Jezus zegt. Ja, als je mijn leer op je neemt.

Dus eigenlijk letterlijk. Je neemt zijn leer. Neem je tot je. Dan is dat niet iets van. Nou heb ik een hele zware last. Want het is een lichte last. En uiteindelijk dat geeft je rust.

Dat geeft je diepe innerlijke rust. De Heer Jezus zegt van. Ik vraag niet iets onmogelijks van jullie. Ik vraag iets van jullie. Als je dat gaat doen.

Dan vind je echte rust. Dan vind je diepe rust. Voor je ziel. En dat is het mooie. Als wij gaan doen wat Jezus zegt. Dan is het niet zo van. Ja dan gaan we dat doen.

En dan kunnen we er iets mee verdienen. Of dan is het al een last van. Ja dan moeten we dat allemaal van Jezus. Maar als we dat gaan doen. Dan beseffen we van. Als ik dat doe.

Als ik doe wat Jezus geleerd heeft. Dan krijg ik zo'n rust van binnen. Want Jezus weet hoe ik optimaal gelukkig kan worden. En als ik doe wat Jezus zegt.

Dan vind ik dat optimale geluk. En dan vind ik vreugde. Zoals we het vanmorgen over hadden. Dan krijg ik vreugde in mijn leven. Maar dan krijg ik ook vrede in mijn leven.

En vrede in mijn hart. Diepe vrede. De Heer Jezus zegt dan ook. Dat zijn last is licht. Want hij is zachtmoedig. Zachtmoedig.

En nederig. Van hart. Nou wat is dat nu zachtmoedig. Nou zachtmoedig is niet. Dat de Heer Jezus een of andere softie was. Zachtmoedig is volgens de Bijbel niet lief.

Het is niet al van. Ja Jezus is lief. En daarmee is hij zachtmoedig. Ik heb een heel aantal woordenboeken naast elkaar gelegd. En gewoon eens gekeken. Wat zijn de definities van zachtmoedig.

En er zat er eentje tussen. Die was zo schitterend. Die had rechtstreeks uit de Bijbel kunnen komen. Die definitie was. Zachtmoedig is. Dat je de kracht en de autoriteit hebt om te doden.

Maar dat je uit liefde besluit. Om dat niet te doen. Uit liefde besluit om niet in te grijpen. Terwijl je wel recht van spreken hebt. Het is een wat lange definitie.

Ik zal het nog een keertje voorlezen. Er stond zachtmoedig is. Dat je de kracht en de autoriteit hebt om te doden. Maar dat je uit liefde besluit om dat niet te doen.

Uit liefde besluit om niet in te grijpen. Terwijl je wel recht van spreken hebt. Nou dat is precies waar het om gaat. Als we zeggen dat de Heer Jezus zachtmoedig is.

Dan betekent het dat de Heer Jezus. En dat God. Dat hij de kracht en de autoriteit heeft om te doden. Dat hij de kracht en de autoriteit heeft om in te grijpen.

En te zeggen weet je. Ik vaag die hele wereld weg. Ik ben er klaar mee. Ze luisteren niet naar mij. En het is één grote puinhoop. En ik heb die wereld gemaakt. Dus ik heb ook de kracht en de autoriteit.

Ik sta daar zo ver boven. God heeft een sterren uit zijn mond geblazen als het ware. Hij staat boven het heelal. En in al die grootheid.

Heeft hij het recht om deze grote mierenhoop gewoon weg te vagen. En te zeggen. Ik ben er klaar mee. Die autoriteit die heeft God. Maar God is zachtmoedig.

Jezus is zachtmoedig. En hij is nederig van hart. En hij heeft uit liefde besloten om dat niet te doen. En om niet in te grijpen. Of eigenlijk om wel in te grijpen.

Maar hij heeft uit liefde besloten om zelf naar de wereld te komen. En om zijn leven te geven aan het kruis. En de Heer Jezus hing dan aan het kruis met open armen. En ik geloof dat was niet voor niks dat hij zou hing.

Want ik geloof dat dat was. Omdat hij tegen jou en mij en tegen iedereen wil zeggen. Kom maar in mijn armen. Want ik wil niets liever dan jou in mijn armen sluiten.

Want ik heb het recht en de autoriteit. Om jou weg te vagen. Maar ik wil dat niet. Want ik hou zoveel van jou. En kom daarom alsjeblieft bij mij. Als je vermoeid en belast bent.

Want als je mijn leer op je neemt. En als je gaat doen wat ik zeg. Dan zul je rust vinden voor je ziel. Dan zul je vrede vinden. En dan zul je vreugde vinden. Nou dat is.

Dat is liefde. Dat is zachtmoedig zijn. Dat is nederig van harte. Dat is barmhartigheid. Dat je het recht hebt om te doden. Maar dat je zegt.

Weet je. Ik dood niet. Maar ik sterf zelf wel. Ik neem zelf die dood. En gelukkig de heer Jezus bleef niet dood. Maar hij overwon de dood.

En als we dan kijken. Naar onszelf. Naar ons. En als we dan kijken. Naar die strenge Jezus. Die wel. Tientale dingen van ons vraagt.

Die we volgens hem allemaal moeten doen. Weet je. Dan mogen we. Dan mogen we struikelend achter Jezus. Aangaan. Maar dat God. Lief voor ons is.

Zoals wij dat. Graag willen zien. En dat hij altijd maar lief voor ons is. Dat kan alleen. Als wij helemaal. In de heer Jezus. Christus zijn.

Als wij ons. Zelf achter de heer Jezus. Verschuilen. Want als de heer Jezus. Als hij dan. Naar ons kijkt. Of als God. Als God naar ons kijkt.

Dan ziet hij. De heer Jezus. En ik. Ik zeg wel eens. Als we. Dan beeld ik het wel eens uit. Met name voor jongeren. En dan zeg ik. Als je voor. Maar stel je Jezus aan het kruis heen.

Dan mag jij. Voor hem gaan staan. En als God dan kijkt. Naar het kruis. Dan ziet hij jou. En dan zegt hij. Ja ik zie het. Alles is betaald. En als we dat willen geloven.

En als we dat willen aannemen. Dan mogen we ons. Achter Jezus. Verschuilen. Dan mogen we. Achter die opgestaande heer aan gaan. En als. God dan nu. Naar ons kijkt. Dan ziet hij Jezus.

En dat is de reden waarom hij zegt. Wauw. Ik zie mijn geliefde zoon of dochter. Ik zie mijn kind. En ik word zo verschrikkelijk blij van je. Ik schep vreugde in je. Ik word blij van je.

Want. Want wat ik zie. Ik zie Jezus in jou. En ik zie jou in Jezus. En ik word zo blij. Als ik daarna kijk. Jezus.

Die stierf voor onze zonde. Voor het feit. Dat wij ons doel. Missen. Weet je. In de Heer Jezus Christus. Is alles weer mogelijk. Achter de Heer Jezus. Zijn we veilig. Maar de Heer Jezus.

Is niet. Een of andere softie. En de Heer Jezus. Jezus vraagt wel degelijk. Iets van ons. En we moeten achter hem aan. En we moeten doen wat hij zegt.

En ik hoop. Dat je gewoon weer eens. Met een nieuwe bril. Weer eens gaat lezen. In de Bijbel. En weer eens gaat kijken. Wat de Heer Jezus. Allemaal. Van ons vraagt.

En dat je dat niet alleen maar. Gaat lezen. En gaat zien. Maar dat je het als het ware. Tot je gaat nemen. Dat je dat juk. Echt op je gaat nemen. En zegt. Dan ga ik naar leven.

Dat wordt. Echt deel van mijn leven. Ik wil leven. Zoals Jezus zegt. Dat ik leven moet. Want het horen. Is niet genoeg. De Heer Jezus zegt. Hij die mijn woorden hoort.

En doet. Die is als die wijze man. Of als die wijze vrouw. En als we dat doen. Dan mogen we vrienden zijn. Van de allerhoogste God.

En dat is het geweldige om mee af te sluiten. De Heer Jezus zegt. Je bent mijn vriend. Als je doet wat ik gebied. En dat is niet. Omdat de Heer Jezus ons onder de duim wil houden.

Maar dat is omdat de Heer Jezus weet. Als we doen wat hij gebiedt. Dan gaan we echt tevreden. En echt de vreugde vinden. En dan krijgen we rust voor onze ziel. En als we echt dat doen.

En zo achter Jezus aangaan. Dan mag je een vriend zijn. Van de allerhoogste God. En hoe bijzonder is dat. Die God. Die boven hemel en aarde staat.

Die geweldig grote God. Die we niet kunnen bevatten. Dan mag je gewoon van zeggen. Ik ben zijn vriend. Als je doet wat hij zegt. Ik noem je mijn vrienden. Als je doet wat ik zeg.

Amen. Amen.