Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen broeders en zusters in de reddingsark.! Ik lees u enkele versen uit Matthäus 23.
Te beginnen bij het 36e vers. Zoekt u het eerst maar rustig op hoor. Dan kunt u mij straks ook echt checken als ik de dingen gezegd heb zoals ze er staan.
Ik lees met u uit Matthäus hoofdstuk 23 te beginnen bij het 36e vers. En waar we dan belanden in dit gedeelte dat de Heer Jezus de tempel gaat verlaten met bijzondere woorden.
In het vers 36 beginnen we te lezen en we gaan straks over naar het hoofdstuk 24 van het Matthäus Evangelie. Voor waar ik zeg u, al deze dingen zullen komen over dit geslacht.
Het gaat dus hier over Israël. Hij spreekt tot de fariseeën en de schriftgeleerden. Jeruzalem, Jeruzalem dat de profeten dood en stenigd.
Wie tot u gezonden zijn, hoe dik was heb ik uw kinderen willen bijeen vergaderen gelijk in hen haar kuikens onder haar vleugels. Vergaat het, maar u heeft het niet gewild.
Ernstige woorden, zie uw huis wordt aan u overgelaten. Want ik zeg u, u zult mij van nu af niet meer zien totdat u zegt. Gezegend hij die komt in de naam des Heren.
Ik lees met u door naar het 24ste hoofdstuk. De reden over de laatste dingen. En Jezus ging de tempel uit en vertrok.
Dat hebben we zojuist gelezen. En zijn discipelen kwamen tot hem, om hem op de gebouwen van de tempel te wijzen. Hij antwoordde en zeide tot hem, ziet u dit alles niet?
Voorwaar ik zeg u, er zal geen steen op de andere gelaten worden, die niet zal worden weggebroken. Toen hij op de olijfberg gezeten was, kwamen zijn discipelen alleen tot hem en zeiden, zeg ons, wanneer zal dat geschieden en wat is het teken van uw komst en de volleinding der wereld?
En Jezus antwoordde en zeide tot hem, ziet toe dat niemand u verleidde. Want velen zullen komen onder mijn naam en zeggen, ik ben het, ik ben de Christus.
En ze zullen velen verleiden. Ook zult u horen van oorlogen en geruchten van oorlogen. Ziet toe, vrees, wees niet verontrust. Want dat moet geschieden, maar het einde is het nog niet.
Volk zal opstaan tegen volk en koninkrijk tegen koninkrijk. En er zullen nu hier en dan daar hongersnoden en aardbevingen zijn.
Maar dat alles is het einde der ween. Maar toch dit alles is het begin der ween. Dan zullen zij u overleveren aan de verdrukking.
Ze zullen nu doden en u zult door alle volkeren worden gehaakt. Om mijn naams wil. En dan zullen velen ten val komen en ze zullen elkander overleveren en elkander haten.
En velen valse profeten zullen opstaan en velen zullen zij verleiden. En omdat de wetsverachting toeneemt, zal de liefde van de meesten verkillen.
Maar wie vol hart tot het einde, die zal behouden worden. En dit evangelie van het koninkrijk zal in de hele wereld gepredikt worden tot een getuigenis voor alle volkeren.
En dan zal het einde gekomen zijn.
Zodat u in de vlucht niet in de winter vallen. En niet op een sabbat. Want er zal dan een grote verdrukking zijn, zoals er niet geweest is van het begin der wereld tot nu toe.
En er ook nooit meer zal wezen. En indien de dagen niet ingekort werden, zou geen vlees behouden worden. Maar tewille van de uitverkoerden zullen die dagen worden ingekort.
Indien dan iemand tot u zegt, zie hier is de Christus of hier, gelooft het niet. Er zullen vele valse christenen en valse profeten opstaan en ze zullen grote tekenen en wonderen doen.
Zodat zij waren het mogelijk ook de uitverkoerden zouden verleiden. Zie, ik heb het u voorzegd. Indien men dan tot u zegt, zie, hij is in de woestijn, ga er niet heen.
Zie, hij is in de binnenkamer, gelooft het niet. Want gelijk de bliksem komt van het oosten en ligt tot het westen. Zo zal de komst van de zon des mensen zijn.
Waar het aars is, daar zullen de gieren zich verzamelen. En terstond na die verdrukking die dagen zal de zon verduisterd worden. De maan zal haar glans niet geven.
En de sterren zullen van de hemel vallen. En de machten der hemelen zullen wankelen. En dan? Dan zal het teken van de zon des mensen verschijnen aan de hemel.
En er zullen alle stammen der aarde zich op de borst slaan. En zeggen, ze zullen de zon des mensen zien komen. Op de wolken des hemels. Met grote macht en hierlijkheid.
En hij zal zijn engelen uitzenden met een luid bazuin geschal. En ze zullen zijn uitverkorenen verzamelen uit de vier windstreken van het ene uiterste der hemelen tot het andere.
Leer dan van de vijgenboom deze les.
Zullen we ergens in de zon staan. Indrukwekkend, mijn broeder en zuster. Het teken van de zon des mensen. Zo prachtig en zo duidelijk heeft hij deze woorden uitgesproken op de Olijfberg.
En zo vertelt hij de grote eschatologische reden. Waar het gaat over zijn zichtbare komst als de triomferende zoon des mensen.
En we hebben het gelezen met grote kracht en majestuurd. Dus niet meer, als ik het zo mag noemen, incognito als de leidende knecht is.
Heer, maar nu openlijk. Zichtbaar voor de mensen. En we lezen de term van de zoon der goden al in profeet Daniel. In de provincie van Daniel in hoofdstuk 3.
En wel. Als daar die vierde man wandelend in die brandende oven loopt. Wat geeft dit verhaal uit het oude testament ons een duidelijke zicht op de Messiaanse gestalte van de eindtijd.
Dat is de tijd die begon bij de geboorte van de Heer Jezus. Daar begint de eindtijd. De tijden van het einde.
Maar bij zijn eerste komst in de wereld. Was er van die macht en majesteit van Jezus eigenlijk nog maar weinig te zien. Toch omstraalde daar gods machtig licht de velden van Bethlehem-Evrita.
U herinnert zich in de kerstnacht. De nacht van Jezus' geboorte. Je zou kunnen zeggen het was nog verborgen in een nederige gestalte van het vlees.
En dan het woord is vlees geworden. Zegt Johannes en het heeft onder ons gewoond. Een kindje in de kribbe. Die je in beide handen kan nemen.
Niet groter dan misschien 50 centimeter. Toen ik mijn kleinkind voor het eerst in de handen kreeg. Toen heb ik het maar gauw weer aan mijn dochter teruggegeven. Want het was zo teer. 50 centimeter.
Zo kwam God naar deze wereld. Als het meest kwetsbare. Als een kind in een voerbak. Die werd de man van smarte.
Want zijn zweet werd bloed. Weet u nog. En kijk eens naar dat kruis van Gogota. Dat ons toch zo samenbindt. Daar aan dat kruis van Gogota hing een vervloekte.
Wat een weg. Mijn broeder en zuster is hij gegaan. Zeg maar. Een weg van lijden en dood. Jazeker.
Oude dominee Hoekendijk schreef daar al schitterende boeken over. De man van smarte. Onschuldig lijden. Godzoon zonder zonde.
Ja zegt Jezaja. De straf die u en mij de vrede bracht. Werd op hem gelegd. En voor u en mij is hij tot zonde gemaakt. Toch was er in die nacht van zijn geboorte nog even die hemelse heerlijkheid.
Van engelen. En wat herders die dat hebben gezien. En natuurlijk niet te vergeten Jozef en Maria. En dan zie je dat er ook wijzen op afkomen.
Op een ster. Wijzen komen uit het oosten. Die daar een schitterende ster hadden waargenomen. Misschien wel. Ik weet het niet.
De blinkende morgenster. Maar mijn broeder en zuster daarna was het weer nacht. En die nacht die spreidde zich uit tot die nacht van Goghouta.
Duisternis. Godverlatenheid. Bevende. Godverlatenheid. Godverlatenheid. Bevende en vluchtende discipelen. De herders geslagen en de schapen verstrooid.
De zoon des mensen, de Messias, die door de kracht van God werd genoemd, de Knecht des Heren. Die zonde en vloek draagt tot in de dood.
Uw en mijn dood overwonnen. Paarse is dan ook nooit weg te denken en niet alleen te vieren als de kalender het aanwijst. Maar zijn overwinning is een blijvende overwinning.
We hebben er vanmorgen al uitgebreid uit die prachtige bundel over gezongen. Het is ons gegeven om niet. Ja, in hem, mijn broeder en zuster, jubelt Paulus in hoofdstuk 8 van de Romeinenbrief het al uit.
Zijn wij meer dan overwinnaars? Kunt u dat zeggen? Zeg het maar in uw hart. In Matthäus 23, de versen 36 tot 39 hebben we gelezen dat de heiland de bekende woorden uitspreekt.
En als die die uitspreekt, dan komt er iets. De woorden beginnen met voorwaar, voorwaar. Hij wil als het ware zeggen, er komt nu wat, luister. Ik zeg u, Jeruzalem dat de profeten dood en de profeten heeft gestenigd.
Wat had ik jullie graag bij elkaar willen houden als een hennaar kuikens, maar u heeft niet gewild. Dan verlaat Jezus de tempel. Dat is een bijzonder ogenblik.
Met de bekende woorden, uw huis wordt aan u overgelaten. U zult mij van nu af niet meer zien. Totdat. Daar roept hij als het ware, daar spreekt hij al uit.
Ik kom terug. Totdat u zegt, gezegend hij die komt in de naam des Heering. Ik wil met u naar het bekende hoofdstuk 24 van het Matthäus even geven.
De reden die de Heer Jezus geeft. Een reden als het ware op een antwoord op de driedelige vraag van zijn discipelen. Zeg ons wanneer zal dit alles geschieden.
Matthäus 24 vers 2. Dat er van de tempel geen steen op de andere gelaten zal. En wat is het teken van uw komst? In heerlijkheid. En de volleinding, voltooiing van de wereld.
Matthäus 24 vers 3. De vraag, moeders en zusters gemeenten, de vraag van de discipelen gaat over het tot voltooiing, afsluiting, einde komen van die vreselijke periode van de wereldgeschiedenis.
Van Israël. Laten we samen eens luisteren naar die indrukwekkende reden die de Heer Jezus hier uitspreekt in het Matthäus even gelie, hoofdstuk 24.
Let op de vraag van de discipelen. Het zou toch ook onze vraag kunnen zijn. Die hier uitgebreid antwoord krijgt van de Heer Jezus.
Vanaf de Olijfberg neem ik u in gedachten mee. Met het uitzicht op Jeruzalem. De stad. Ook, broeders en zusters, wij worden vandaag onderwezen.
Op de dingen die zijn geschiet. En op de dingen die nog komende zijn. Waar kun je dan beter luisteren als aan de voeten van de Heer Jezus zelf.
Hij geeft ook u en mij onderwijs. Aangaande zijn toekomst. Voor een ieder die gelooft. De Heer Jezus begint hier in deze reden met de waarschuwing.
Laat u niet verleiden. Dat zegt hij ook tegen u en mij. Velen zullen komen onder mijn naam. En velen zullen zeggen ik ben de Christus.
En die dat doen zullen velen verleiden. U zult horen en u zult zien van u veroorlogen en rampen. Wees niet bevreesd. Staat ook zo vaak in de schrift.
Wees niet bevreesd. Al die dingen moeten dus kennelijk geschieden. Maar dat is nog niet het einde. Volk zal opstaan tegen volk.
En zullen hongersnoden zijn en plaatsvinden. Dan hier en dan daar. Valse profeten zullen opstaan. En de wetsverachting neemt hand over hand toe.
En de liefde. De liefde van de meesten zal verkillen. Kijkt u maar eens. Vandaag ook om u heen. Maar. Zegt de Heer Jezus.
Wie vol hart tot het einde. Die zal worden behouden. En het evangelie. Dat is ook zo bijzonder. En het evangelie van het koninkrijk. Uw koninkrijk komen.
Zal in de hele wereld worden gepredikt. Tot een getuigenis voor alle volkeren. Als dat is geschiet. Dan komt zijn koninkrijk.
Toen ik er zo mee bezig was. Dan ga je dus een aantal dingen ook vergelijken. Je leest ook wat de evangelist Marcus daarover zegt.
En in Lucas. In Marcus 13 wordt daarover gesproken. En in Lucas 21 wordt daarover gesproken. Toch vond ik het wel interessant. Om ook even Marcus te noemen. Marcus die eigenlijk een reisgenoot van Paulus was.
En even een stukje geschiedenis. Die in het jaar 60 naar Rome ging wonen. Waar hij de herinneringen van de apostel Petrus. Op papier zette. Zijn evangelie.
Ook de reden van de Heere Jezus schreef hij op. In Marcus hoofdstuk 13. Ten eerste. Heeft hij dat opgeschreven. Als een bemoediging.
Voor de christenen in Rome. Want er was al een gemeente. In die tijd. Ook de evangelist Lucas vertelt in het 21ste hoofdstuk. De versen 20 tot 21.
Over de val van Jeruzalem. En de vernietiging van de stad en de tempel. Door de Romeinen. In het jaar 70. Prachtig vertellen de drie evangelisten.
Matthäus, Marcus en Lucas. Ons het verhaal van de Heere Jezus. En natuurlijk ook in het evangelie van Johannes. Krijg je een prachtig. En een duidelijk. Zicht op het beeld van het optreden.
Van de Heere Jezus in Israël. Daarom. De reden over de laatste dingen. Willen ons eigenlijk duidelijk vertellen. Wat er is geschiet.
En wat er nog te komen staat. De Heere Jezus vertelt het zijn discipelen. En die vertellen het aan ons allen. Omdat ook wij mogen weten. Hoe God zal handelen in de geschiedenis.
Met zijn volk Israël. Met zijn gemeente. Tot op de dag van vandaag. Vanaf het 15e vers. Tot en met het 29e vers.
Wordt ons duidelijk verteld. Over de gruwel der verwoesting. Daar heeft de profeet Daniel. Al over gesproken. In het bekende profetische boek.
Dat ook naar zijn naam genoemd is. Het gaat in eerste instantie. Over wat er in Israël gebeurde. Eigenlijk gaat het.
Over het tweestammenrijk. Juda. Want dat is weer teruggekomen. Uit de Babylonische ballingschap. Omdat uit dat tweestammenrijk. Uiteindelijk de Messia zou voortkomen.
Vooral gaat het ook over de zwangere. En zogende in die dagen waar. In Israël. Bid dat je vlucht niet valt in de winter. En niet op een sabbat.
Het gaat hier over het tweestammenrijk Juda. Want de vernietiging van Jeruzalem. Is precies 40 jaar. Ja, nadat de Heer Jezus is gekruisigd geschiet.
Door de Romeinse generaal Titus. In gedachten. Zou ik u willen meenemen. Daar komen 70.000 Romeinse soldaten. In het jaar 70.
Heel bijzonder. Ongeveer 12 legioenen engelen. Waar de Heer Jezus al eens over gesproken had. Ik kan mijn vader. 12 legioenen engelen neerzetten.
Een legioen bestond ongeveer uit 6000 man. Dan komen ze bij Jeruzalem. Om Jeruzalem te vernietigen. Dat heeft de Heer Jezus hier ook volledig vervoerspeld.
Dan volgt er de verstrooiing van de Joden. Over heel de wereld verspreid. Een gemeente let op. Dat duurt tot 14 mei 1948.
Zo lang. Werden de Joden wereldwijd vervolgd. Gemarteld. Gedood. Vergarst.
Vers 9 zegt dat zo. Dan zullen zij, dat zij de heidenen, u overleven. Heidenen is dus niet Joden. U overleveren aan de verdrukking. Ze zullen u doden.
En u zult door alle volkeren worden gehaakt. Om mijn naamswil. Zegt de Heer Jezus. Tot zijn discipelen. Die bijzondere reden.
Als u hier zo mee bezig bent. Mijn broeder en zuster. Wat heeft dit Joodse volk dan ongelooflijk geleden. Ook die woorden van de Heer Jezus komen letterlijk uit.
Door de eeuwen heen. Dramatisch is het nog te zien op de triomfboog in Rome. Als u daar eens een keer de gelegenheid hebt om naartoe te gaan. De triomfboog van de latere keizer Titus.
Die toen in het jaar 70 als generaal Jeruzalem innam. De stad, de tempel verwoeste. En de hele Joodse cultuur vernietigde.
En hoe de Joden, Joodse krijgsgevangenen staan afgebeeld. Gebeiteld in de triomfboog. Hoe Joodse krijgsgevangenen, net wat ik zeg, staan afgebeeld.
Met de meegeroofde tempelschatten. Waaronder die hele grote gouden menorah. De zeven gouden armen. Kandelaar.
En niet te vergeten. En dat is nog vrijgezend. De holocaust. In de vorige eeuw. Twee derde van het Joodse volk is uitgemoord.
Door de eeuwen heen. Dan in het jaar 135 na Christus. Hebben de Joden, dat zijn er nog maar enkele. De laatste strijd gestreden op de Masada.
En als je op de Masada staat. Vandaag aan de dag. Kun je nog de contouren zien. Beneden van het Romeinse kamp. Wat daar ooit geweest is.
Uiteindelijk hebben de Joden zich tot het laatste verdedigd. En wat er nog over was. Heeft dus zelfmoord gepleegd. De Heer Jezus spreekt hier dus.
Over de gruwel der verwoesting. Op de heilige plaats. Hij spreekt niet over New York. Niet over Moskou. Niet over China. Hij spreekt hier over Jeruzalem.
Toen en nu. Valse christenen. Valse profeten. Hij spreekt over honger. Besmettelijke ziekten. Over aardbevingen. Conflicten.
Oorlogen. Revoluties. Vervolgingen. Toenemend antisemitisme. Ook vandaag. Waarnembaar. In de wereld. Van 2017.
Wetteloosheid. Liefdeloosheid. Maar ondanks alles. Gaat de verkondiging. Van dat koninkrijk. Inmiddels door. Tot aan de einde.
Van deze wereld. Daar is het gebracht. En het komt met de dag. Dichterbij.
Israël komt thuis vandaag. Heeft u het gezien? We zien hoe de vijgenboom. Laatste vers wat we hebben gelezen. 32e vers uit Matthäus 24.
Hoe Israël uitloopt. Hoe de zomer nabij is voor de deur. Hoe God met zijn heerlijke belofte komt voor Israël. Zijn eerstgeboren zoon. En uit dit volk is voortgekomen.
U en mijn heiland. Want de genade gaven. En de liefde van God voor zijn volk. Zegt Paulus. Zijn onberouwelijk. En door hun val.
Vanaf het jaar 70. Tot aan de vestiging van de staat Israël. Door hun val. Is het heil. Tot u en mij gekomen. Voor.
Of tijdens de grote verdrukking. Is er dus sprake. Zijden we van een gruwel. Van verwoesting. En wel zodanig. Want wat nog niet eerder is gebeurd.
Lezen we. Hier in de reden. Van de Heer Jezus. Hoort u maar. De zon zal worden verduisterd. En de maan.
Die licht van de zon krijgt. Zal haar glans niet meer geven. De sterren van de hemel zullen vallen. En dan. Dan. Zo zegt de Heer Jezus.
Tot zijn discipelen. En tot u en mij. Dan zal de zoon des mensen komen. In grote macht. In heerlijkheid. Hoe komt hij.
Op de wolken. Op de shagina. Dat wil vertaald zeggen. De heerlijkheid van God. Door de wolken wordt hij omgeven.
De wolken. Die hem op de olijfberg. Naar de hemel opnamen. Handelingen 1. Hemelvaart. Diezelfde wolken. Die aanwezig waren. Op de berg der verheerlijking.
Als Jezus gedaan te veranderen. In een hemelse glans. Waar de discipelen. Johannes, Peters en Jacobus. Vol bewondering. Het mochten beleven. Als Mozes en Elia verschenen voor hem.
Als vertegenwoordigers. Van het oude testament. Omdat God een God. Van levend is. En hij zal zijn engelen gebieden. Met luid bazuin geschaal.
Dat is alles. Te maken met de komst. Hij zal de uitverkoorden. Verzamelen over de hele aarde. Van het ene uiterste des hemels.
Tot het andere. Als die bazuinen zullen klinken. Uit die hoogte. Weet u nog. Links en rechts. Ja zegt Johannes. In openbaring 1 vers 7. Dan wijst hij er al.
Als het ware dan op. Voordat het boek. Openbaring begint. Ziet. Hij komt. Met de wolken. En. Dat is niet zo moeilijk te vergrijpen. Elk oog zal hem zien.
Ik heb daar vroeger als kind wel eens aan gedacht. Hoe kan dat nou? Maar met onze huidige technische middelen. Begrijpen we dat wel. Elk oog zal hem zien.
Weet je wie hem ook ziet? Zij die hem hebben doorstoken. Broeders en zusters gemeente. De wolken. De wolken. De wolken waar de Bijbel over spreekt.
Dat is de Shagina. En de Shagina. Dat is de heerlijkheid Gods. Daar woont God. Daar is God zelf aanwezig. Dat was al in de tempel.
Maar ook in de tabernakel. Die gereed was. Tijdens de woestijnreis van Israël. Ook daar daalde de Shagina neer. Over de tent.
Waar de ark van het verbond stond. Weet u nog? Hoe Israël door de woestijn trok. Des nachts de vuurkolom. En des daags de wolkkolom.
Daar was God aanwezig. Ik wil nog even terug. Naar het oude testament. In Exodus 19 schrijft Mozes. Over een zware wolk. Met bazuin geschal.
Met donderslagen en bliksemstralen. En het volk beeft. En dat speelt zich af. Honderd dagen. Nadat het Joodse volk uit Egypte. Bij de Sinaï aankomt.
En de berg Sinaï. Die grote machtige berg. Die staat te trillen naar zijn riet. God was bij zijn volk.
Hoe? In de wolk. In de Shagina. Dat betekent nogmaals. Gods aanwezigheid. En Paulus zegt het duidelijk in de brief.
In de eerste brief van de Thessaloniansen. In hoofdstuk 4. De versen 16 en 17. Daar spreekt Paulus. Naar aanleiding dat er mensen sterven in die gemeente.
En Paulus vraagt. Paulus. Hoe zit dat nou. Beleven hun nou niet. De wederkomst. En dan gaat Paulus daarop in. En dan schrijft hij deze prachtige brief. De bekende hoofdstuk. De eerste brief van de Thessaloniansen.
In hoofdstuk 4. En daar zegt Paulus het volgende. Bij het roepen van de artsengel. Daar gaat het weer. Bij het geklank van de bazuin.
Zal God neder dalen van de hemel. En. Zij die in Christus zijn ontslapen. Zullen het eerste opstaan. Daarna zullen wij levenden die achterbleven.
Samen met hem. Op de wolken. In een oogwenk. De heren tegemoet gaan. In de lucht. Weer. De shagina. Weer de heerlijkheid Gods.
Die ons omstraalt. Al deze dingen. Waar we vanmorgen. Mochten naar luisteren. Zullen. Nog. Geschieden.
Het einde komt. En het einde nadert. Het einde nadert. Als de boodschap van het evangelie. Als in het gebed van de Heer Jezus.
Het al wordt genoemd. Uw koninkrijk. Komen. Als straks. Allen. Op deze aardbol. Het hebben gehoord. Kunnen we hem verwachten.
En nou denkt u zeker. Dat ik ook nog een datum ga noemen. Ik kijk wel uit. Daar blijven we af. Dat weten we niet. Dat is aan God.
Maar we zien. Aan de tekenen. Die de Heer Jezus hier heeft genoemd. Dat we erop mogen letten. Dat zijn komst nabij is. Voor de deur. En van het groot belang.
Is dat u en ik het persoonlijk weten. Dat we zijn gekocht. En betaald. Door dat dierbaar kostbaar bloed. Dan is die dag.
En de uur. Voor ons niet zo belangrijk. Dan komt die ook niet voor ons. Als een dief in de nacht. Dan mogen we hem. Nu al verwachten. Op de wolken van de hemel.
In de Sagina. Waarin ook u en ik zullen worden opgenomen. Voor eeuwig bij hem te zijn. Want laten we wel wezen.
Deze wereld is door de mensheid niet te redden. Er is maar één redder. Er is maar één helper. Groot van kracht. Die mogen we verwachten.
En zo heeft u het. Ook denk ik met die bedoeling. Op deze mooie villa gezet. Mara Nata. Mijn Heer.
Komt. En daar mogen we naar uitzien. We weten. Nogmaals. Niet de dag en het uur. Maar is niet belangrijk. Belangrijk. Belangrijk is.
Dat als je zijn eigen dan bent. Dan ben je inderdaad. Wat we hebben gezongen. Dat koninklijk kind. Door de vader bemint. Dan zijn we op weg. Naar zijn toekomst.
En dat die nog niet gekomen is. Mag ik het zo zeggen. Omdat God niet wil. Dat mensen verloren gaan. Er zullen nog velen komen.
Van noord en zuid. En oost en west. Er zullen nog velen komen. Tot aan de voet. Van het kruis. Van Gogh. Wat een toekomst.
Broeders en zusters. Kijk nou maar vrolijk op de doos. Want we gaan een toekomst in. Die fantastisch is. Ik wens u.
Gods machtige zegen. Ik heb begrepen. Ik heb begrepen. Ik heb begrepen. Ik heb begrepen. Ik heb begrepen. Ik heb begrepen. Ik heb begrepen. Ik heb begrepen. Ik heb begrepen.
Ik heb begrepen. Ik heb begrepen. Ik heb begrepen. Ik heb begrepen. Ik heb begrepen. Ik heb begrepen. Ik heb begrepen. Ik heb begrepen. Ik heb begrepen. Ik heb begrepen. Ik heb begrepen. Ik heb begrepen. Ik heb begrepen. Ik heb begrepen. Ik heb begrepen. Ik heb begrepen. Ik heb begrepen.
Ik heb begrepen. Ik heb begrepen.