Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Broeders en zusters, goedemorgen allemaal. Ik wil vanmorgen met u ter inleiding of het avondmaal nadenken over het feit dat de Heer Jezus middelaar is tussen God en mensen.
! De Heer Jezus is de mediator bij uitstek, maar het is wel bijzonder om dat met elkaar te overdenken.
En onder andere het aspect van voorbeden is daarin heel belangrijk. Over het middelaar zijn en het doen van voorbeden willen we nadenken voordat we met elkaar het avondmaal vieren.
Omdat uiteindelijk voor de Heer Jezus van hem gezegd kan worden dat hij de middelaar is van het nieuwe verbond die ons in contact heeft gebracht met God en in die zin heeft bemiddeld.
Zodat wij het nieuwe leven kunnen leiden. Ik wil drie korte gedeelten lezen en ik zal proberen om het niet te lang te maken. Dat is niet eenvoudig voor mij, maar ik geloof dat ik vanmorgen geholpen word.
En als het te gek wordt dan moet u maar een seintje geven. We beginnen in Psalm 106. Psalm 106. Psalm 106 is een citaat uit Exodus 32.
In Exodus 32 gaat het over de zonde rondom het gouden kalf. En de psalmdichter die verhaalt eigenlijk die geschiedenis in Psalm 106.
We lezen vanaf vers 19. Daar staat...
Dan gaan we naar Jezaja.
hoofdstuk 59. Jezaja 59. Dat is weer een andere periode in de geschiedenis van Israël.
Jezaja 59. We lezen vanaf vers 1. Daar staat in Jezaja 59. Vers 1. Zie de hand van de heren.
Zie de hand van de heren is niet te kort dat ze niet zou kunnen verlossen. En zijn oor is niet toegestopt dat het niet zou kunnen horen. Maar uw ongerechtigheden maken scheiding tussen u en uw God.
Uw zonde doen zijn aangezicht voor u verborgen zijn. Zodat hij u niet hoort. En dan vers 14. Daarom...
Daarom... Is het recht teruggeweken. En de gerechtigheid blijft van verre staan. Want de waarheid struikelt op de straat.
En wat recht is kan niet binnenkomen. Ja, de waarheid ontbreekt. En wie zich afkeert van het kwade wordt beroofd. De heren zag het.
En het was kwalijk in zijn ogen dat er geen recht was. Omdat hij zag dat er niemand was. Ontzette hij zich. Want er was geen voorbidder.
En het laatste gedeelte. Een aantal versen uit 2 Timotheus hoofdstuk 1. 2 Timotheus hoofdstuk 1. Waar Paulus schrijft aan zijn geestelijke zoon Timotheus.
In vers 1 van 1 Timotheus 2. Ik roep er dan voor alles toe op.
Dat smekingen, gebeden en voorbeden en dankzeggingen gedaan worden voor alle mensen. Voor koningen. En allen die hooggeplaats zijn.
Opdat wij een rustig en een stil leven zullen leiden. In alle godsvrucht en waardigheid. Want dat is goed en welgevallig in de ogen van God onze zaligmaker.
Die wil dat alle mensen zalig worden. En tot de kennis van de waarheid komen. Want er is één God. Er is ook één middelaar.
Tussen God en mensen. De mens. Christus. Jezus. Tot zover deze drie gedeelten. Nou we hebben een aantal ingrijpende, aangrijpende gedeelten uit het woord van God gelezen.
En we begonnen in Psalm 106. Wat ik al zei dat is een citaat uit Exodus 32. De zonder rondom het gouden kalf. En deze Psalm, Psalm 106.
Die zond de bijzondere gebeurtenissen op. Uit de geschiedenis van Israël. Nou, Psalm 106 is evenals, Psalm 78 en Psalm 105.
Eigenlijk allemaal opzommingen wat God gedaan heeft in de historie van Israël. En de dichter die spreekt vooral over de trouw van God.
En over de barmhartigheid van God. Zijn genade met het volk. Zijn grote daden. Zijn bijzondere leiding. Zijn bijzondere zorg voor het volk. Maar wat we in diezelfde psalmen ook lezen.
Dat is dat we lezen over de zondige daden en de ontrouw van Israël. Ten opzichte van die trouwe God. Een geest van rebellie en opstand had grip op hun hart gekregen.
En de Bijbel is wat dat betreft ook heel eerlijk. Aan de ene kant de trouw en de daden van God. En aan de andere kant zien we in diezelfde psalmen terugkomen dat Israël ondanks de goedheid van God hem had verlaten.
En geestelijk hoererij bedreef. Aangrijpend. En als we dan in die 160e psalm lezen in vers 13.
Dan lezen we maar zij vergaten spoedig zijn werken. Aangrijpend is dat. Soms denken wij wel eens als je nou ooggetuigen en oorgetuigen was geweest van de grote daden van God.
Zoals Israël dat is geweest bij de Schelpzee. En noem al die geweldige dingen maar op die de Heer had gedaan. Misschien zeg je vanmorgen wel, zeker als je jong bent. Ik begrijp niet dat Israël na al die grote daden op deze manier reageerde.
Ik had het zelf, zeg het maar, anders gedaan. Anders, dat is nog een beetje, dat kunnen we nog aanvaarden. Maar misschien zeg je, denk je wel, ik had het beter gedaan.
Zoveel daden gezien. Zoveel geweldige getuigenissen gehoord. Ja, als je dat eenmaal hebt meegemaakt in je leven. Dan is het vanaf nu toegewijd aan de Heerleven.
Tot de dag van zijn komst. Of tot de dag van je sterven. Of niet? Zo onder de indruk. Nou, Israëls geschiedenis leert ons dat je kan veel meemaken. Meemaken, heel veel meemaken.
Uitreddingen meemaken, de meest wonderlijke dingen meemaken. En dat er toch van je staat geschreven dat je spoedig zijn werken vergeet.
Sommige mensen worden wat vergeetachtig als ze ouder worden. Dat is vervelend. En dat is nog licht uitgedrukt. Maar het is aangrijpend als wij nog fris zijn in ons denken en wij de grote daden van God vergeten.
Want Psalm 78, dat vind ik altijd heel indrukwekkend, zegt. Wij moeten ze vertellen. Wij moeten ze doorgeven van de ene generatie naar de andere met een doel. Opdat de volgende generatie zijn vertrouwen op God zou stellen.
En dat is ook vandaag belangrijk. Als wij tot geloof en wedergeboorte zijn gekomen. En ik hoop dat we dat allemaal weten. Dan hebben wij allemaal reden.
En grond om te getuigen van de grote daden van God in ons leven. Waar of niet? Even los van hoe het uw materieel gaat. Even los van hoe het u financieel afgaat.
Daar heb ik het nu even niet over. Maar geestelijk kunnen we sowieso getuigen van Gods grote daden. En daarom zijn wij verplicht aan onze stand om die daden door te geven.
Zodat de komende generatie God niet leert kennen als een God van wetten en regels in de allereerste plaats. Maar dat ze zijn grote daden horen.
Op dat onze kinderen smaken en proeven dat de Heere goed is. En is de reddingsark zo'n gemeente waar dat getuigenis klinkt.
Kijk alleen maar klagen over wat je in de wereld ziet is niet voldoende. Je mag best de tijd duiden. Maar laten we vooral getuigen van wie de Heere God is.
Van zijn grote daden. Op dat de komende generatie hem zou volgen. Maar het aangrijpende hier in Psalm 106 is. Zij vergaten spoedig zijn werken.
En dan gebeuren er dingen. Zodra je de Heere God en zijn daden gaat vergeten. Dan komt er ruimte in jouw hart. Voor heel andere dingen. En ga je je met heel andere dingen inlaten.
En je gelooft het bijna niet als je het hier leest. Dat er staat in Psalm 106. Vers 19. Zij maakten een kalf bij de horeb. En bogen zich neer voor een gegoten beeld.
Zij ruilden hun eer in voor het evenbeeld van een rund dat gras eet. Dat geloof je bijna niet toch? Als het hier niet gestaan had en ik had het je toch verteld.
Dan had je gezegd nou. Misschien moet je al de overige beurten maar direct inleveren. Want ik geloof het gewoon niet. Hier staat het. Zulke grote dingen beleefd.
Met Yahweh de eeuwige. En je gaat je neerbuigen voor een rund dat gras eet. Het is bij de beesten af. Aangrijpend.
En toch gebeurde het hier. En Paulus schrijft aan de Korintiërs dat wij ons niet moeten verheffen boven het Joodse volk. Want deze dingen staan beschreven opdat wij niet in dezelfde, laat ik het maar noemen, valkuilen zouden stappen.
In dezelfde valstrikken terecht zouden komen. Dus laten we ons niet verheffen maar deze les ter harte nemen. Maar dan lezen we in vers 23. En ik hoop dat je het meemaakt en de lijnen doortrekt.
Ik kom straks bij je hart uit. Dan lezen we in vers 23 dat er één was die de dingen zag. De balans opmaakte.
De geestelijke balans wel te verstaan. En tot de conclusie kwam dit is tot oneer van God. Dit is afschuwelijk wat hier gebeurt. Ik ga intreden doen bij de Heere God.
Er is een bres gekomen, ontstaan in de muur. En ik ga in die bres staan. Ik ga intreden doen bij de Heere. Ik ga middelaar worden.
En ik ga voorbeden doen. En wie is dat? Dat is Mozes. En hij wordt genoemd in de Bijbel tot zes keer toe. De man Gods. Het is wonderlijk dat God een mens gebruikt om te bemiddelen.
Komt straks bij de zoon des mensen uit. Het is wonderlijk. De Heer schakelt dus deze man in. Het was een mens. Van gelijke beweging als jij en ik.
Mozes. De man Gods. De Bijbel noemt hem zo tot zes keer toe. En hij gaat intreden doen. En dat vind ik heel bijzonder om te lezen.
Hij is hier een type van de Heere Jezus Christus. Christus de gezalfde betekent dat. En de Heere God lezen we hier. Was het volk genadig. Omwille van één man.
Laat je daardoor bemoedigen. Het volk werd ontrouw. En er stond slechts één man op. En God gaf genade voor een heel volk.
Dan moet je even op je in laten werken. Dat is iets indrukwekkends. En stel voor dat jij die man, die vrouw vandaag bent. Geloof je dat? Dat jij die ene kan zijn in Baren.
Of waar je dan vandaan komt. Dat jij die ene kan zijn in deze provincie. Dat jij die ene kan zijn in ons land. Stel dat er nog maar één is. Ben jij dan die persoon?
Die zegt ik zie het. En ik klaag niet alleen. Ik zeg niet alleen het is toch wat vandaag. Dat doen heel veel christenen. Maar dat schiet niet op. Nou misschien moet je dat eerst doen. Maar dan moet je wel in beweging gaan komen.
Maar ik hoop dat je zegt en verlangt. Ik wil die ene zijn. Ik wil als Mozes zijn. Die de dingen onder ogen zag. En intrede doet bij de Heere God.
En vers 23 zegt. Dat de Heere God zijn volk niet te gronden heeft gericht. Toen Mozes intrede deed. Bij hem. En hij was het volk genadig.
Wat de Heere vandaag zoekt. Dat zijn mannen en vrouwen gods. Die niet alleen mooi praten. Want dat is niet zo moeilijk. Als je een beetje kan praten. Dan kan je mooi praten. Ook over de Heere Jezus. Maar die vooral dingen doen.
Geen woorden maar. Daden. Die de dingen onder ogen zien. En in beweging komen. We moeten af van dat lauwe. Leidelijke kerstendom. Laat ik het gelijk maar zeggen.
En we moeten deze geschiedenis op ons in laten werken. En tot de conclusie komen. Oké. De Heere God wil vandaag eenlingen gebruiken. Om verandering te brengen.
In situaties en mensen. Hier op aarde. Nou dat is iets uitdagends vind ik. Dat je zo mag samenwerken. Met de God van Abraham, Isaac en Jacob.
Met de schepper van hemel en aarde. We gaan naar Jezaja 59. Het is een aanloopje dit allemaal. We zijn in een andere periode terecht gekomen. En dat is bepaald niet een van de meest mooie periodes in de geschiedenis van Israël.
Sterker nog. In Jezaja 59 verkeert Israël in diep verval. En vanmiddag zoekt u natuurlijk naar een goede bezigheid. Dan adviseer ik u om heel dit hoofdstuk te lezen.
En misschien nog wat daarvoor en daarna. Dan weet u een beetje de context. En als u heel dit hoofdstuk leest en op uw inlaat werken. Dan ziet u dat er een hele lijst opgezond wordt van zonde en ongerechtigheid.
En uiteindelijk komt Jezaja tot de conclusie. Dat de mensen in die dagen het recht. Het lijkt net 2017. En de waarheid hadden verworpen. Recht en waarheid zegt Jezaja.
Struikelden in die dagen op de straten. En wat lezen we dan in vers 1. In die dagen. In deze context. Zie de hand van de heren.
Die is niet te kort dat ze niet zou kunnen verlossen. Misschien moet je daar even een streep onder zetten in je Bijbel. Want heel veel problemen schuiven wij af op het handelen van God.
En als je even realiseert dan hoor je dat heel vaak. Als God dan liefde is. Waarom? Maar ja wat was er eerder. Dat is de vraag.
Hier staat het. Israël verkeerde in een bedroevende situatie. Maar vers 1 bevestigt het. De hand van de heren is niet te kort. Dat ze niet zou kunnen verlossen. En zijn oor.
Wat een geweldige bemoediging vanmorgen. Ik hoop dat je die tekst zo leest. Is niet toegestopt. Dat het niet zou kunnen horen. Met andere woorden. Het kanaal van boven naar beneden is open.
De kracht van God naar de mensheid is beschikbaar. Dus schrijf de heren God niets ongerijmst toe vanmorgen. Maar kom onder de indruk van zijn karakter. Hij is gisteren en heden dezelfde.
En dat tot in eeuwigheid. Mozes. Hij moest zichzelf zo aan het volk bekendmaken. Dat hij zei. Ik ben heeft mij tot jullie gezonden. Met andere woorden.
Ik kom namens de onveranderlijke. Dat mag je vanmorgen ook bemoedigen. Als je een echte voorbidden bent. Als je zegt. Vanmorgen. Ik herken me in Mozes.
En ontmoediging. Soms wel eens. Griep probeert te krijgen op je hart. Misschien herken je dat wel. Nou laat je dan met vers 1 van Jezaja 59 bemoedigen. De hand van de Heer is niet te kort.
En zijn oor is niet toegestopt. Laat je daardoor bemoedigen. Om je vertrouwen op God te blijven stellen. En om in de bres te blijven staan.
En om voorbeden te blijven doen. We hebben een God zegt een lied. Die hoort. En die betrokken is op ons leven. Aan de Heer en God ligt het dus niet.
Hij is altijd dezelfde. En nu komt het. Want. Alhoewel. De Heer en God in zijn heilshandelen. Geen mensen nodig heeft.
Als je puur kijkt naar zijn eigenschappen. Zijn karakter. Wie hij is. Toch kiest hij ervoor. En dat vind ik echt bijzonder. En ook het unieke. Van het Bijbelse geloof.
Toch kiest hij ervoor. Om mensen in te schakelen. De Heer en God. Hij kiest ervoor. Om mensen in te schakelen. Om twee partijen bij elkaar te brengen.
Is toch wonderlijk. Dat is zijn verlangen. Mozes was zo'n bemiddelaar. Maar uiteindelijk waren alle profeten zulke bemiddelaars. Zij stonden tussen de Heer en God.
En het volk in. En de Heer en God heeft altijd gewerkt via bemiddelaars. Via mediators. En dat was voor Israël dus geen onbekend fenomeen.
Hij had dat zelf kunnen doen. Maar hij schakelt mensen in. Ook vandaag. En dat moet voor jou een uitdaging zijn. Om zo met de Heer te leven. Het leven met hem is niet saai.
Alleen heel weinig mensen hebben dit ontdekt. Hij werkt samen. Daar heeft hij bewust voor gekozen. Ja, maar ik ben niet geschikt.
Ik hoor het u denken. Nou, daar gaat het helemaal niet om. Het gaat erom of je beschikbaar bent vandaag. Of je zegt, Heer. Ik wil die man, ik wil die vrouw zijn. Die u vandaag kunt gebruiken.
Ik beleid, ik ben ongeschikt. Maar mijn bekwaamheid is uit u. Ik heb een groot geloof in wie u bent. In uw wezen. In uw karakter. Daar ben ik helemaal van overtuigd.
En daarom wil ik dienstbaar zijn. Voor uw aangezicht. Hij kiest er dus voor om mensen in te schakelen. Hij wil mensen gebruiken. Mozes.
En ik kan het tientallen noemen. Maar Mozes was zo'n voorbeeld. In Exodus 32. En wat we gelezen hebben in Psalm 106. Ik geloof dit. Dat God vandaag jou en mij wil gebruiken.
Om situaties hier op aarde vanuit de hemel te veranderen. Ik geloof dat de Heer God ons vandaag wil gebruiken om mensen hier op aarde vanuit de hemel te veranderen.
U heeft vast wel eens gehoord van de kerkvader Augustinus. Hij heeft niet al te mooie dingen over Israël gezegd. Of daar had hij betere dingen over kunnen zeggen. Maar u moet hem niet gelijk aan de kant schuiven.
Hij heeft hele waardevolle dingen gezegd en geleerd. En Augustinus die leidde een goddeloos leven. Hij ging helemaal los in deze wereld. En zijn moeder Monika was een godvrezende vrouw.
Leefde heel dicht bij de heren. En ze heeft veel met Augustinus over de Heer Jezus gesproken. Maar het kwam niet binnen bij hem. Hij ging helemaal los in deze wereld. En eerst sprak ze rechtstreeks tot Augustinus.
Maar ze merkte, het wekt weerstand op. Het ketst af. Het komt niet binnen. Het breekt niet door. Dat kan je ontmoedigen. Nou, misschien heeft Monika op Psalm 106 wel gelezen.
Misschien heeft Monika Exodus 32 wel gelezen. Want wat ging ze op een gegeven moment doen? Ze ging niet met Augustinus over de Heer God spreken. Maar met de Heer God over Augustinus. En dat is zo'n geweldige moediging geweest.
En ze trad in. Ze ging in de bres staan. Ze ging voorbeden doen. Ze ging bemiddelen. Het werd een mediator. En later heeft Augustinus gezegd. Het zijn de gebeden van mijn moeder.
Die uiteindelijk ertoe hebben bijgedragen. Dat ik de Heer Jezus Christus heb leren kennen. En als gevolg daarvan heeft de Heer hem op een machtige manier kunnen gebruiken.
In deze wereld. En dat is bijzonder. En laat je ook daardoor bemoedigen. Misschien heeft u wel kinderen of kleinkinderen. Die zeggen. Pa, ma het is mooi dat je veel aan de Bijbel hebt.
Nou ja, fijn dat je er wat steun aan hebt. De ene die gaat vanmiddag naar de Kuip. En die heeft daar wat steun aan. En die zegt. Nou ja, daar kom ik helemaal van bij. En dan krijg ik nieuwe kracht voor de week.
Net even hoe het uitpakt natuurlijk vanmiddag. En de ander zegt. Nou ja, ik ben religieus. Daar haal ik mijn steun vandaan. En een ander die heeft weer. Nou ja, vul maar in. Fijn dat u dat heeft. Maar het is niet voor mij.
Het hoeft voor mij niet. Kret het zelf wel. Dat. En dan zou je ontmoedigd kunnen raken. Maar laat je door Monika bemoedigen. Dat de Heer vanuit de hemel.
Het hart van je kind of van je kleinkind. Kan bewerken en kan veranderen. En er zijn talloze voorbeelden. Die bewijzen.
Dat de voorbeden van Gods kinderen. Door de almachtige worden gebruikt. Om verandering te bewerken. Alleen wij moeten de zegen. En de verantwoordelijkheid.
En het voorrecht van voorbeden gaan ontdekken. En in de bres gaan staan. Maar wat lezen we nu in Jezaja 59. Die situatie was aangrijpend. De Heere God was niet veranderd.
Maar wat lezen we in vers 16. Omdat hij zag dat er niemand was. Ontzette hij zich. Want er was geen voorbidder. Als we alles op een rijtje zetten.
Moeten we dus dit concluderen. De ongerechtigheid was groot. De Heere God was niet veranderd. Hij zoekt naar mensen. Die het middel kunnen zijn.
Tot verandering van personen en situaties hier op aarde. Hij wil samenwerken. Maar in Exodus 32 was er wel. Eén iemand. Maar in Jezaja 59.
Wil hij eigenlijk hetzelfde systeem toepassen. Om maar even zo uit te drukken. Maar hij vindt niemand. Die beschikbaar is om voor hem in de bres te staan.
Dus Jezaja 59 laat zien. Ook in dat hoofdstuk wil de Heere God mensen inschakelen. Maar er is niemand. Die hij in kan schakelen.
Dat is aangrijpend of niet? Hij zocht. God zoekt. Ook vanmorgen. Hier in de reddingsark. Naar mensen die hij kan gebruiken.
En hier staat een woord. In het Hebraïels. Dat betekent. Hij ontzette zich. Als de Heere vanmorgen hier in de reddingsark zoekt. En dat doet hij. Dat doet hij.
Daar geloof ik. En hij zoekt naar voorbidders. Naar mensen die niet alleen klagen over de tijd waarin we leven. Maar die zeggen. Ja ik zie de tijd ook wel. Ik ben niet naïef. Ik steek mijn kop niet in het zand. Maar met dat ik het zie.
Kom ik in beweging. En ik zeg. Heere God. Met allemaal onbekwaamheid en zwakte. Het gaat om de eer van uw naam. Die is in het geding. En daarom ben ik bereid.
Hier ben ik. Zend mij. Hier ben ik. Wie zegt het vanmorgen. Want het aangrijpende hier. Hij vond ze niet.
En het ontzet hem. Weet je wat dat betekent? Hij voelde zich eenzaam en verlaten. Met eerbied gesproken. Toen de Heere God geen voorbidders vond. Was hij verblufft.
En met stomheid geslagen. Ik vind het aangrijpend. Als ik als rechtgeaarde vader. Niet door mijn kinderen wordt geraadpleegd.
Als ze aan mij voorbij gaan. Als er geen vertrouwen in de harten van mijn kinderen is. Om hun toevlucht op mij te nemen. Bij wat voor probleem. Bij nood of zorg dan ook.
Dan voel ik me gepasseerd. Of niet? Ik vind het juist geweldig. Als mijn kinderen. Me voor alles raadplegen. En dat ze vol lof over hun vader zijn.
Mijn vader is de grootste. Nou dat klopt nog wel. Mijn vader is ook de sterkste. Mijn vader kan alles. Ik kan overal van afspringen. Hij vangt me altijd op. Dat kinderlijke vertrouwen.
Dat is heerlijk. En je hoort ze wel eens op schoolplein. Ja mijn vader is toch dit. Meer dan jouw vader. Hun vader dat is het. En ze nemen steeds de toevlucht tot hun vader.
Hun vader is hun alles. Nou en ik sta er natuurlijk bij. En ik glim wat. Ik zeg niks. Maar apetrots. Hij is natuurlijk maar een zwak voorbeeld. Dat weet ik wel. Maar wat wil de Heere God.
Als wij intimiteit met hem leven. Dat we hem voor alles raadplegen. Dat we. Dat we. Al onze wegen aan hem bekend maken.
Maar ook de dingen die we om ons heen zien gebeuren. In ons land. In ons volk. Onder ons volk. In de gemeente. Onder de medebroeders en zusters. Dat we hem raadplegen.
En nou begrijp je dat hij met stomheid geslagen was. En verblufft. Er waren geen voorbidders. Nou. Nou ga ik naar 1 Timotheus 2. Het raakt hem dus.
Hij die dezelfde is en blijft. Maar dat zijn kinderen. Niet beschikbaar zijn. Paulus schrijft. In 1 Timotheus 2. Aan zijn geestelijke zoon Timotheus.
En hij onderwijst hier. En dat voert nu te ver. Om dat allemaal uitgebreid te behandelen. Vier aspecten van gebed. En ik hoop dat je al die vier aspecten kent. En het mooie is.
Je mag in die vier aspecten groeien. Het eerste wat hij noemt zijn. Smekingen. Het zijn bepaalde type gebeden. Smekingen. Het tweede wat hij noemt is. Gebeden. Het derde.
Voorbeden. En het vierde. Wat hij noemt zijn dankzeggingen. Allemaal verschillende aspecten van gebed. Waarin we als kinderen van de Heer mogen groeien. En misschien dat er één meer een voorbidder is.
Zou kunnen. Nou dat willen we er vanmorgen uithalen. De voorbeden. En dan schrijft Paulus iets heel bijzonders. Hij zegt Timotheus. Je hebt een vuur gehakt voor de Heer.
Je staat in vuur en vlam. Ik hoop dat je er vanmorgen amen op zegt. Herkenbaar. Maar weet je. Als je heel enthousiast voor de Heer bent. Misschien herken je dat ook wel.
Dan vlieg je soms alle kanten op. Ben je met allerlei dingen bezig. Allerlei activiteiten. Maar Paulus zegt het. Voor alle dingen. Dit Timotheus. Wat staat er.
Ik roep er dan voor alles toe op. Daar staat. Ik vermaat je. Om voor alles. Om allereerst. Te bidden. Dan ken je dat.
Veel christelijke programma's. Zien er gelikt uit. Veel gemeenten. De inrichting van de dienst. Geweldig. Indrukwekkend. Bijna vergelijkbaar.
Met de evenementen van de ongelovige wereld. Op dat niveau zijn we inmiddels aangekomen. Indrukwekkend. En we hebben programma's. En prachtige flyers.
En. Nou ja. Noem op. Maar als we dat allemaal gereed hebben. Dan zeggen we. Nou. Laten we nu ook nog de Heer gaan raadplegen. Misschien wil hij zich aan onze plannen verbinden.
Het zou fijn zijn. En dan. Regelen we eerst alles praktisch. Organisatorisch. Qua vormgeving. Gelikt. En. En. Nou hopen dat de Heer er ook in mee komt.
Nou. Ik denk dat. Paulus met die flyer. Hij maakte er een prop van. Hij gooide hem weg. Hij zei. We gaan eerst op de knieën. Dat. Voor. Alle dingen. Voor. Alle dingen. Herken je dat?
Ik. Ik. Ik heb twaalf jaar in bedrijfsleven gezeten. Dus ik denk altijd in plannen. In strategieën. In doelen. In doelstellingen. En. En dan moet ik zo snel mogelijk komen. Ik wil soms zo snel ook met mijn eigen kinderen.
Moet ik ook leren. Maar. Ik moet vooral leren om te bidden. Om allereerst het aangezicht van God te zoeken. Om mijn hart met de alwetende te delen.
Al voor eens ik tot allerlei plannen, ideeën en noem maar op kom. En ik hoop dat die volgorde in jouw leven aanwezig is. En anders moet je daarna vanochtend veranderingen brengen. Voor alle dingen.
En Paulus roept dan vooral op. Doe ook voorbeden. Nou voorbeden betekent. In verschillende talen. In het Hebraïels bijvoorbeeld. Spreken terwille van een derde partij. Als je naar het Grieks kijkt.
Dan betekent dat. Voorbeden doen. Het pleiten voor een persoon. Een verzoek indienen. En de laatste. Als je het in het Latijn bestudeert. Dan zou je kunnen zeggen.
Voorbeden doen. Dat betekent ertussen komen. Bemiddelaar zijn. En Paulus had het wat dat betreft niet van een vreemde. Want wat lezen we in vers 5b van 1 Timotheus 2. Want er is ook één God.
Er is ook één middelaar tussen God en mensen. De mens Christus Jezus. Paulus. Die van een Saulus en Paulus was geworden. Die wist van de kracht van voorbeden.
En die had blijkbaar iets in zijn Heer en Heiland ontdekt. Dat voorbeden tot de kernactiviteiten behoorden. Van zijn meester. Van zijn heiland.
Van zijn rabbi. Ik herken hem als een voorbidder. En Paulus op zijn beurt. Geeft het weer door aan zijn geestelijke zoon Timotheus.
Goed voorbeeld doet goed. Volgen. Hij geeft de grote daden van de Heer als het ware door. En hij zegt Timotheus wil je een goede raad. En hoe zeggen ze dat? Goede raad is duur.
Of iets in die trant. U begrijpt wat ik bedoel. En nou dit is duur. Hij zegt. Wees allereerst een voorbidder. Ontdek het geheim van voorbidden. En weet je.
Ik kan hier veel principes over delen vanmorgen. Maar weet je hoe ik fiets heb geleerd? Door te gaan fietsen. Weet je hoe ik schaatsen heb geleerd?
Door te gaan schaatsen. Dat is natuurlijk veel te simpel die voorbeelden. Maar toch is het zo. Hoe leer je een voorbidder te zijn? Door het te gaan doen. Niet door tien conferenties alleen te volgen. Maar door de keus te maken.
En te zeggen. Heer. Ik wil voorbidder worden. En dan is het zo'n bemoediging. Als je dit soort geschiedenissen. Maar ook dit soort principes leest. Dat de Heer daarop betrokken is.
En dat de Heer Jezus zelf. Bij uitstek. De middelaar is. Tussen God. En tussen mensen. En hoe komt het nu? Dat voorbidden.
Niet zo populair is. Nou weet je. Misschien weer dat wat scherp. Maar ik denk dat dat toch de reden is. Voorbidden is niet populair. Omdat het in de allereerste plaats.
Zelfverlogening vraagt. Dat is het eerste. En waarom vraagt het zelfverlogening? Omdat een voorbidden. Niet zozeer met zichzelf bezig is. Maar intreden doet.
Ten behoeven van een derde partij. Mozes deed intreden. Ten behoeven van Israël. Het volk. De Heer Jezus deed intreden. Ten behoeven van zijn eigen broeders en zusters.
Naar het vlees. Maar ook ten behoeven van de heidenden. Niet ten behoeven van zichzelf. Dus voorbidden vraagt om zelfverlogening. Dat is het eerste. Niet populair.
Tweede. Voorbidden gebeurt vaak in de binnenkamer. En vandaag in de christenheid is het podium belangrijker dan de binnenkamer. Geloof me. Wat op het podium zichtbaar is.
En als je op het podium mag staan. Dan heb je je punt gemaakt in de gemeente. En je ziet heel veel streverige mensen. Niet zozeer naar intimiteit met de Heer.
Maar naar een plekje op het podium. Want iets wat zichtbaar is. Dat heeft voor de mensen heel veel waarde. Maar de Bijbel zegt. God ziet in het verborgen. En hij zal het je in het openbaar vergelden.
Hé. Dat is helemaal omgekeerd. Ja, dat klopt. Het koninkrijk van deze wereld is tegenovergesteld aan het koninkrijk van God. De principes van het koninkrijk der hemelen zijn tegenovergesteld aan de principes van deze wereld.
Amen. Ook als het gaat om voorbidden. Je ziet ze soms niet. Nee, je ziet ze soms niet. Die voorbidden hebben vaak genezen. Naam. Maar ze zijn er wel.
Zo in de stilte. Ben je bereid om die plaats in te nemen? Misschien zeg je wel. Nou, het was vanmorgen de laatste keer. Het is niet zo'n groot podium hier. Ik kom grotere tegen. Soms van die muur tot die muur.
En dan heel groot met allerlei toeters en bellen en zo. Ik zeg nou, ik ga plaatsen inruilen. Ik zie nou iets geweldigs voor mij weggelegd. Ik mag voorbidden zijn.
Je zal zeggen, ja maar wie ben ik eigenlijk? Ik ben Mozes niet. En met eerbied versproken, ik ben Jezus niet. Nou, jullie weten hier als geen ander dat alle geloven onder het nieuwe verbond.
Op grond van de Petrusbrief en op grond van de brief openbaring. Koningen en priesters worden genoemd. Toch? Nou, wat was de taak van een priester? Je zou, nou ja, dat is een hele grote taak.
Maar je zou het in tweeën kunnen splitsen. Een priester, een hoge priester, die diende voor het aangezicht van God. Met offers en gaven. Maar die priester deed in de tweede plaats ook werk tussen de heilige God en het onheilige volk.
Dus dat waren zijn twee taken. Waar je in zijn takenpakket kan verdelen, laat ik het zo zeggen. Dus hij diende voor het aangezicht van God. En hij stond tussen de mensen in. Jij en ik.
Jij en ik. We zijn in actieve priesterdienst. Zeven dagen in de week. 24 uur per dag. We dienen voor het aangezicht van God. Met offers en gaven.
Met lofoffers. Onze lippen die zijn naam beleiden. Maar ook ons leven. Amen. Is een offer voor de Heer. Levend. Toegewijd. Ik leef slechts voor hem.
Voor eenmans publiek. Mijn vader in de hemel. Maar wij dienen ook. Tussen de mensheid. En de heilige God in. En dat heeft alles te maken met midiëten zijn. Met voorbidden zijn.
Met middelaar zijn. We hebben een hele interessante job vandaag. En hoeveel van ons nemen deze priester taak serieus. Want als wij gezien hebben dat God een heel volk genadig was.
Psalm 106. Dan zeggen we. Maar Jacques. Is dat ook mijn taak vandaag? Hoeveel stil is het? 29 januari 2017.
Ik doe een ontdekking. Ik heb eigenlijk al die tijd alleen maar zitten klagen over de slechtheid van de wereld. En de afvalligheid in de christelijke gemeente. Maar ik zie dat ik een hele belangrijke taak heb.
Om daar een keer in te brengen. Nooit gezien. Nou. Misschien moet je nog iets eerlijker zijn. Je hebt het wel gezien. Je kent het ook wel.
Geen onbekende waarheid vanmorgen. Trouwens. Er zei eens iemand. Je hebt geen recht op een nieuwe preek. Als je de laatste nog niet gehoorzaamd hebt. Dus je kan bekend zijn met het zijn van een voorbidden.
Maar zolang je nog niet bent. Dan gaan we volgende week weer verder over voorbidden. Je hebt geen recht op een nieuwe openbaring van de Heer. Als je de laatste nog niet gehoorzaamd hebt. Nou dat is een goede stijlregel hoor. Geloof het me.
Ook voor mezelf. Ook voor mezelf. De Heer. Hij roept jou op. En daar word ik stil van. Want ik vind het een voorrecht. En een grote verantwoordelijkheid. Om voorbidden te mogen zijn.
Nou laat ik het duidelijk maken. En dan ga ik echt proberen af te ronden. Met twee voorbeelden. Ik geloof ook dit. Voorbidden zijn. En dan kunt u gelijk zien waar u een beetje ligt.
Geestelijk. En waar de gemeente ongeveer gelegerd is. Om het degelijk uit te drukken. Voorbidden zijn heeft te maken met geestelijke volwassenheid. Kijk.
Ik heb drie zoontjes. Maar als u naar kinderen kijkt. En ze zitten in een zandbak. Dan zijn ze bezig met hun schepje. En met hun emmertje. En met hun kuil.
En zodra er iemand in de omgeving komt. Dan gaan ze heel hard roepen. Of gillen ofzo. Maar het is hun kuil. En het is hun schep. En het is hun emmer. Dus ze zijn heel erg op zichzelf gericht.
Hun dingetje. Nou als ze nou ouder worden. Dan hoop je. Althans daar proberen wij hen in te onderwijzen. En in te vormen. Dat ze volwassen gaan worden.
En in het volwassen worden. Gaan ze verantwoordelijkheid nemen. Dan gaan ze niet meer de hele tijd zo zitten. Maar dan kijken ze meer om zich heen. En dan gaan ze iets tot zich nemen.
En zeggen. Hé ik ga verantwoordelijkheid. Ik ga mijn vader helpen. Hij heeft twee linkse handen. Dus ik ga de tuin voor hem doen. Zoiets. Dat ze gewoon zeggen. Op een zand. Pa. Ik ga de tuin doen. Dan zie je.
Ze worden volwassen. Ze zien een bepaalde taak liggen. En ze zeggen niet. Ja moet hij maar doen. Nee. Ik ga het doen pa. Heerlijk. Dat.
Ze nemen verantwoordelijkheid. Dus voorbeden. Heeft te maken met geestelijke volwassenheid. Ben niet meer zo met mezelf bezig. Ben ik wel gered. En gaat het met mij wel goed.
En ik. Ik. Ik. Nee. Hé. Ik ga mijn verantwoordelijkheid nemen. En twee. Dat is een heel vers voorbeeld. Ik was vorige week aan het wandelen. Met mijn vrouw. En kinderen. En toen waren ze bij ons aan het schaatsen.
En het was nog een beetje onbetrouwbaar. Maar je had toch een aantal helden. Die gingen er overheen. En toen kwam er een broeder naar me toe. Die ook aan het schaatsen was. En die zag me zwaaien. En nou ja. Praatje bij de brug.
Hij zei. Hoe is het? Dit en dat. En hij zegt. Trouwens. Er reden net een het wak in daar. Maar weet je wat me nou opviel? Hij zegt. Er stonden allemaal mensen omheen.
En ook op de kant. Die stonden allemaal te kijken. Die deden niks. En je ziet ze staan. Zo. Ze is koud in het water. Helemaal nat die man.
Het is toch wat. Je zal het toch leren. Maar niemand deed wat. Dus ze schetsten allemaal de situatie. Ze duiden allemaal de tijd waarin ze leefden op dat moment.
Slecht. Zorgelijk. Maar niemand kwam in beweging. En die broeder. Gelukkig behoorde hij het op mijn gemeente. Behoort hij het op mijn gemeente.
Die is op zijn buik gaan liggen. En met een hondenriem. Is die naar dat wak toegegaan. En heeft hij middels die hondenriem. Die persoon eruit getrokken. En toen zei hij tegen mij.
Daar. In dat praatje op die brug. Hij zei. Het leek wel. Het overgeelde deel van de christenheid. Die zeiden allemaal hoe de situatie was. Ze vonden het allemaal vreselijk wat ze zagen.
Maar niemand kwam in beweging. Nou ben ik eigenlijk tot de kern van de boodschap gekomen. Toen de Heer Jezus de nood van de mensheid zag. Toen zei hij in Hebreeë 10 vers 7.
Vader hier ben ik. Om uw wil te gaan doen. Hineni. Hij zei niet. Het is toch wat. Wat maken ze toch een bende van beneden. Met eerbied gesproken.
Maar hij zag het. Het raakte zijn hart. En als de nood van deze wereld. En de tekenen van de tijd. Niet alleen tussen je oren zitten. Maar je hart. Dan kom je ook in beweging.
En dan zeg je. Ik leg me er niet bij neer. Zoals een broeder is. Zij ja ach joh. De tijd van afvorm van vol is begonnen. En ja. Het is uitzitten. Uitzitten.
We zijn bruikbaar voor de Heer vandaag. Om verandering te brengen in situaties en personen. Maar de grote vraag is broeders zusters. Geloven we dat nog? En ik zou het er wel.
Dat mag ik niet zeggen natuurlijk. In willen rammen. Dat je er zo van onder de indruk op. Dat God ons vandaag wil gebruiken. Niet verdiend. Niet waardig. Niet geschikt. Maar dat je zegt.
Ik zie het. Ik zag het bij Mozes. Jezaja 59 greep me aan. Er was niemand. Maar ik wil niet dat de Heer dat in 2017 moet zeggen. En zeker niet van de reddingswerk.
Jullie hebben een rijke historie hier. Toch? Mooie geschiedenis. Maar geen monument bouwen hoor. En met z'n allen omheen gaan staan en zeggen. Het is toch wat.
Het was een zegen broeder Braaksma. Indruk wek. Dat was het ook. Maar wij leven vandaag. En hebben vandaag nog een brandend hart voor de Heer. En pakken we dit vandaag op.
En zeggen we. Ik ga ervoor kiezen. Mijn gevoel komt er ook niet altijd in mee. Ik ben niet veel beter dan jullie. Maar ik kies ervoor om een voorbidden te worden. Ik ga in de bres staan voor mijn kinderen. Ik ga in de bres staan voor mijn huwelijk.
Ik ga in de bres staan voor mijn familie. Ik ga in de bres staan voor de gemeente. Voor Nederland. Voor deze regio. En ik hoop dat het je hart te pakken heeft.
En dat je zegt. Heren God. Hier ben ik. De geestelijke nood. In Exodus 32. Psalm 106. Jezaja 59. Die was groot. Maar broeders, zusters. De geestelijke nood vandaag is vele malen groter.
Wij die gekomen zijn vlak voor de wederkomst van de Heer Jezus. De mensheid heeft massaal het recht en de waarheid verworpen. Het recht struikelt op de straten. En ook binnen de christelijke gemeente.
Er is sprake van geestelijke hoererij. Er zijn zoveel gouden kalveren. Maar hoe zijn we eronder? De tekenen van de tijd. Ze wijzen op een spoedige komst van onze Heer.
Maar juist nu. Juist nu. Ben je priester onder een nieuw verband. En juist nu roept de Heer jou en mij vandaag om intreden te doen bij Hem. O wees toch niet als die toeschouwers bij dat wakker uit ijs.
Maar kom in beweging. En wees als mijn medebroeder. Die op zijn buik kroop over het ijs. En met hem hondering. Een mens gered heeft. God wil vandaag je gebruiken.
Kijk niet op je eigen zwakheid, onbekwaamheid. Maar doe een beroep op zijn bomhartigheid. En ik sluit af met een kort lijstje van voorbeelden die je mogen aansporen. Laat je bemoedigen en aansporen door Bijbelse voorbeelden.
Met betrekking tot voorbeelden. We hebben Mozes gezien. Hij deed voorbeelden bij het gouden kalf. En de Heer was Israël genadigd. We kunnen naar Abram kijken. Hij bad voor Sodom dat God het niet zou verwoesten.
En ik geloof dat de voorbeelden van hem lot gespaard heeft. Hij is een middel geweest. Ik denk aan Petrus die verlos werd uit de gevangenis. Mede door het gebed van de gemeente.
En moet ik aan denken aan Gods mannen als Esra en Nehemia. Het waren één voor één mannen van gebed. En iets dichterbij als ik denk aan die grote predikers. Jonathan Edwards, George Whitfield, John Wesley, Hudson Taylor.
Eén voor één heeft de Heer ze gebruikt. Waren dat zulke geweldenaars? Een beetje van die sportschoolfiguren die het allemaal kunnen en krachtig zijn. Nee, het waren één voor één mannen van gebed.
En de Heer heeft hen op een machtige manier gebruikt. En de uitreddingen en de vruchten van hun leven zijn indrukwekkend. En nog te lezen tot op de dag van vandaag in tal van boeken. En hoe kan ik eindigen zonder hem te noemen?
De middelaar van het nieuwe verbonden. Heer Jezus Christus. Hij bidt voor zijn kinderen. Om bescherming en bewaring en volharding. Hij bidt voor jou en mij voor een veilige thuiskomst.
O, hij pleit voor zijn kinderen ook voor jou en mij als we gezondigd hebben. Hij doet intreden bij de Vader. En in de meest erbarmelijke omstandigheden van zijn leven. Aan het vloekhoud van de schande bad hij, Vader, vergeef het hem.
Want ze weten niet wat ze doen. Hij was altijd aanwezig. Niet voor zichzelf. In de eerste plaats tot verheerlijking van de Vader. Maar van daaruit ook.
Ten behoeve van die derde partij. Een mens zei die niet naar hem had gevraagd. En niet naar hem had gezocht. Hij bad om vergeving. En ik eindig met deze vraag. Ik zou eindeloos door kunnen gaan.
Kan de Heer uw naam. Kan de Heer jouw naam. Toevoegen aan deze lijst van namen. Namen van voorbidders. Namen van mediators.
Namen van mannen. Die in de bres gingen gaan staan. En die zichzelf er niet bij neer hadden gelegd. Maar het voorrecht en de zegen gezien hebben.
Avondmaal. Mediation. God bracht twee groepen bij elkaar. Twee partijen. Die onverenigbaar waren.
Maar hij gaf zijn leven. En hij zei vader hier ben ik. Want ik wil dat die broeders en zusters. In waren. Avondmaal kunnen houden. Gemeenschap kunnen hebben.
Met u. En daarom ga ik in de bres staan. Ben je er blij mee? Het heeft niet met jou te maken hoor. Ook niet met mij. Het heeft met hem te maken. Die zichzelf aanbood. En mag ik vanmorgen vragen.
Goed voorbeeld doet goed. Volgen. Wees vandaag een voorbidden. Deze wereld heeft dat nodig. En laat het getuigenis van Jezaja 59. Niet het getuigenis van de reddingsark zijn.
God zocht naar voorbidders. Maar hij vond ze niet. Wees een voorbidden. En kies ervoor. Om tegen gevoel in.
Tegen je gevoel in. En tegen wat je in de wezenwereld ziet in. Het aangezicht van God te zoeken. En de vrede van God zou je hart vervullen. En hij wil jou mijn gebed gebruiken.
Om verandering te brengen. In personen. En omstandigheden. Hier op aarde. De Heer zegen jullie. Met een wandel. Als een voorbidden. Amen. practicing act 6 concept 6 concept 6 concept 6 concept 6 concept 6 concept 6 concept 6 concept 6mod