De inhuldiging van de Zoon als Messias

Spreker

G. van Valen

Date
Jan. 22, 2017
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Heel goedemorgen voor degenen die het gehoorapparaat nog niet had aanstaan.

Ik mag hier inmiddels voor de derde keer zijn, dus ik weet niet of ik hem nog voor moet stellen. Ik zit al een beetje in dubio, vooruit een klein beetje opfrissen. Mijn naam is Gerrit van Valen, ik kom uit Kampen samen met mijn gezin, vrouw en twee kinderen.

En in het dagelijks leven ben ik bijbelonderwijzer, mag ook bijbellezingen geven en graag ook bijbelse preken. Dus ik heb iets met de bijbel en vanmorgen wil ik jullie ook graag iets vanuit de bijbel meedelen.

De voorzanger, om het zo maar te zeggen, de koorleider, hoe noemen we dat hier, de aanbiddingsleider, die heeft al de wens geuit dat het over de Heer Jezus zal gaan. Nou, aan die wens wil ik graag tegemoet komen, want vanmorgen zal het gaan over Jezus.

Maar als het over Jezus gaat, wil dat nog niet zeggen dat we ook allemaal in vuur en vlam voor hem zullen zijn. Want over Jezus praten, dat kan wat anders zijn dan prediking van Jezus.

Dus ik wil graag ook jullie gebed vragen. Als we hier zitten, bid in je hart dat het ook werkelijk prediking van de Heer Jezus zal zijn. Niet slechts over hem, maar dat het als het ware een lofzang zal zijn op hem, die ik hier mag overdragen op jullie.

Zodat ook de lofzang in jullie hart zal resoneren en opgaan naar God, naar de Heer. En vanmorgen wil ik graag met jullie spreken over de inhuldiging van de Zoon als Messias.

De inhuldiging van de Zoon als Messias. En het is vandaag twee dagen geleden, en dat zullen we nog wel kunnen herinneren denk ik, dat Donald J. Trump is geïnaugureerd als president van de Verenigde Staten.

En ik weet niet of u het een beetje gevolgd heeft. Wie heeft dat een beetje gevolgd? Televisie? Ja, misschien live wel de inhuldiging gekeken, de inauguratie met een plechtig woord.

En misschien ook wel die speech gezien die hij daarna deed, die voor sommige mensen nog wel verrassend was. Voor mij ook. Een beetje schokkend misschien. Toch heel anders dan de andere speeches in de verleden tijd van andere presidenten.

En een speech waaruit sprak eigenlijk, ja nu gaat het echt beter worden met Amerika. Die andere presidenten hebben er een puinhoop van gemaakt, maar nu gaan we werkelijk een tijd in waarin Amerika weer groots zal zijn.

En nu zullen we weer Amerika op de eerste plaats zetten. America first. Dat is de inhuldiging van Mr. Trump en zijn speech.

En daarna breekt natuurlijk, nu breekt natuurlijk een spannende tijd aan, nietwaar? Een tijd waarin je afvraagt, wat gaat hij nou werkelijk doen? Wat voor president gaat hij zijn?

En met name dan de eerste honderd dagen zijn meestal van wezenlijk belang. Waar de mensen als het ware met argus ogen kijken, nou wat doet deze president? Wat gaat hij daarin werkelijk bereiken?

Zal hij al die grote woorden ook waar kunnen maken in die eerste honderd dagen? Wat heeft hij aan het eind daarvan bereikt? Dus het eind van die honderd dagen is een belangrijk meetpunt.

Maar vergeet ook niet het begin van die honderd dagen. Wat gaat deze president als eerste grote daad nu neerzetten? Wat gaat hij doen? Vaak is dat heel belangrijk.

Kijken mensen naar, wat is de eerste grote daad? Vaak is het bij presidenten zo dat ze dan iets van hun voorgangers proberen terug te draaien. Zo ging Obama iets terugdraaien van Mr. Bush.

Bush die had Guantanamo, die beruchte gevangenis, die had hij laten bestaan. En allerlei mensen die verdacht waren van terrorisme, liet hij daar zonder proces gevangen zitten. Nee zei Obama, dat ga ik terugdraaien.

En in zijn eerste week heeft hij dat teruggedraaid. En zelfs dat voornemen uitgesproken om Guantanamo te sluiten. In zijn eerste jaar. Wat volgens mij niet gelukt is. Trump, wat gaat hij doen?

Zal hij werkelijk Obama-ker gaan herroepen? Als eerste grote daad? Of zal hij misschien Israël publiekelijk steunen? In het openbaar en de twee-staten oplossing afwijzen?

Of zal hij iets heel anders? Zal hij naar een clubje gaan? Een uitloper van de Ku Klux Klan? En zich daar met die mensen op een foto laten zetten? Dat is weer iets heel anders. Of zal hij, dat is nog gekker, misschien nog wel veel mooier.

Zal hij naar een Mexicaans of een zwarte wijk gaan? En daar met mensen gaan praten? En misschien wel sorry zeggen voor al de beledigingen die hij hen heeft gedaan. Wat zal zijn eerste grote daad zijn?

De inhuldiging, de speech en de eerste grote daad. Al deze drie dingen vinden we ook terug bij Jezus.

Natuurlijk op een heel andere manier. Maar we vinden ze terug bij Jezus. De inhuldiging van de Zoon als Messias. En daar gaan we vanmorgen naar kijken. We hebben wat minder tijd voor de speech.

We kijken met name naar de inhuldiging en zijn eerste grote daad. En ik hoop dat je mee wil kijken met mij vanmorgen. En let dan eens met name op wat plaatsvindt tussen Jezus en de geest.

Jezus en de geest. Want Jezus wordt gezalfd met de geest. Ja, Jezus wordt gezalfd met de geest.

En dat heeft grote gevolgen. Ook voor ons. Gezalfd met de geest. Laten we lezen. Lukas 3, vers 21 en 22.

Waar we getuige kunnen zijn van die inhuldiging. Lukas 3, vers 21 en 22.

Waar we lezen. En het geschieden toen al het volk gedoopt was. En Jezus ook gedoopt was. En aan het bidden was dat de hemel geopend werd.

En dat de heilige geest op hem neerdaalde. In lichamelijke gedaante als een duif. En er kwam een stem uit de hemel die zei.

U bent mijn geliefde zoon. In u heb ik mijn welbehagen. We zijn getuigen van de doop van Jezus in de Jordaan.

Jezus die zich liet dopen door Johannes. Is dat niet wat vreemd? Kun je je afvragen. Jezus die zich laat dopen. Kijk dat wij doop nodig hebben als mensen.

Dat wij gedoopt moeten worden. Dat begrijpen we. Want dat wijst tenminste op de afwassing van onze zonde. En op een opstaan in een nieuw leven. Maar Jezus. Moest zijn zonde worden afgewassen.

Moest hij opstaan in een nieuw leven. Ja toch wilde hij deze weg gaan. Op die manier maakte hij zich als het ware één met zijn volk. Want het was een doop die Johannes deed voor alle Israëlieten.

En Jezus. Wat we ook over hem kunnen zeggen. Hij was in elk geval ook een kind van Israël. En als kind van Israël wilde hij ook de weg gaan van zijn volk. Dat is mooi. Hij wilde zich één maken met Israël.

Hij wilde één zijn met zijn volk. Het gaat nog dieper. Hij wilde ook de weg gaan van Israël. De Messias gaat de gang van zijn volk.

Denk eens aan Israël. Israël kwam uit Egypte. En ging naar het beloofde land. Jezus. Als kleine jongen. Kwam uit Egypte. En ging. Naar het beloofde land.

Israël was een tijd in de woestijn. Ook Jezus. Zo meteen na de doop zal een tijd in de woestijn zijn. Veertig dagen. Veertig jaar. Israël trok door de Jordaan.

En hier gaat de Messias. De gang van zijn volk. Hij trekt door de Jordaan. Door het water. En komt omhoog. Straks letterlijk aan de andere kant. Bij de woestijn van Judea.

Het is de Messias die de gang wil gaan van zijn volk. Er zit niet alleen iets in van eenheid. Van vereenzelviging. Van solidariteit. Maar het gaat nog dieper dan dat.

Als het ware wilde de Messias in de voet sporen. Van het volk treden. Maar dan zonder in de valkuilen van Israël te stappen. Om als het ware de geschiedenis van Israël te reinigen van de fouten en van de zonden.

Door het beter te doen. Als het ware Israël. En om die geschiedenis wat Israël naliet te vervullen. Met zijn gerechtigheid.

Dat is mooi he. De geschiedenis van Israël in het klein. Wordt Jezus hier overgedaan. Maar dan volmaakt. Hij is het ware Israël. Op dat vervuld zou worden.

Op dat vervuld zou worden. Door Jezus. Hij gaat zo de gang van zijn volk. Dat is eigenlijk de betekenis denk ik van de doop van Jezus.

En laten we eens kijken wat er gebeurt verder. Er staat in vers 21. Als Jezus gedoopt was dat hij aan het bidden was. Lucas is de enige die dat vertelt. Dat Jezus op dit bijzondere heilige moment.

Het contact zoekt. Met zijn vader. Tenmiddel van al die mensen die er zijn. Zoekt Jezus heel persoonlijk. Het contact. Met zijn vader.

Laten wij ook dat contact niet vergeten. Want inmiddels van alles wat er gebeurt om ons heen. In grote events kunnen we zijn. In grote dingen.

We kunnen opgewonden zijn. En enthousiast. Van geestelijke ervaringen. Maar laten we het contact met God niet vergeten. Want voor je het weet drijf je op die geestelijke ervaringen. En dan raak je los van de bron van die ervaringen.

Laten we het contact met de vader behouden. Zoals Jezus ook op dit moment aan het bidden was. En op dat moment gebeuren er twee dingen. Zaten we in vers 22. De heilige geest daalde op hem neer.

En er klonk een stem. Laten we eerst kijken. Beter gezegd luisteren. Naar die stem. Het is de stem van de vader die zegt. U bent mijn geliefde zoon.

In u heb ik mijn welbehagen. Welbehagen. En als je een beetje thuis bent in het oude testament. Dan hoor je eigenlijk op zijn minst. Denk ik drie echo's uit die heilige boeken.

U bent mijn geliefde zoon. En allereerst zou ik willen zeggen. U bent mijn zoon. Waar horen we dat nog meer? In psalm 2. Als de Heer zegt tegen de vorst van Sion.

De gezalfde. U bent mijn zoon. Heden heb ik u verwekt. Dat hoor je hier terug. Aan de Jordaan. En dan denk je als je psalm 2 leest. Ja dat gaat over een aardse koning. En ik denk ook dat de mensen dat verwachten in die tijd.

Ja aardse koningen werden zelfs ook zonen van God genoemd. Dat is eigenlijk wel apart. Niet waar? Als David de woorden van God doorkrijgt. In 2 Samuel 7.

En als de Heer dan spreekt over zijn zoon. Dan zegt de Heer tegen David. Ik zal hem tot een vader zijn. En hij zal mij tot een zoon zijn.

Dus een aardse koning. Dat is een zoon van God. Maar hier blijkt in deze geschiedenis van Jezus. Dat het meer is dan een aardse koning. Ja Jezus is de eeuwige zoon van God.

Maar die ook als mens bekleed werd met het zoonschap van God. Beide lijnen komen hier samen. De eeuwige zoon van God. God de zoon. En een mens.

Die bekleed wordt met het zoonschap. Die tot zoon wordt aangewezen. Beide lijnen in Jezus. U bent mijn zoon. U bent mijn geliefde zoon. Dan moet je een beetje verder denken.

En ik moet toegeven. Misschien zit het er niet helemaal in. Maar ik ga het toch proberen. Mijn geliefde zoon. Denk eens aan wat God zei tegen Abraham. Abraham zei hij op een goede morgen.

Of een goede avond. Ik denk dat Abraham het niet zo'n goede avond vond. Neem je zoon. Je enige. Die je lief hebt. Isaac. Enige zoon die je lief hebt.

Mijn geliefde. Jouw geliefde zoon. Zoon. Neem hem en offer hem. Op de berg die ik je zal wijzen. God neemt hier zijn enige zoon. Die hij lief heeft.

Jezus. En hij brengt hem in de wereld. Om hem te offeren. Op de berg. Vlakbij de berg van Abraham. Om hem te offeren. Hoor je in deze woorden van de vader.

Mijn geliefde zoon. Waarin ook iets van trots klinkt. Hoor je daar ook al iets van de pijn van dat vaderhart klinken. Die zelfs zijn eigen zoon niet gespaard heeft. Maar hem voor ons allen heeft overgegeven.

Ook voor jou. Ook voor jou. Wilde de vader dat die pijn leidde. Mijn geliefde zoon. En dan het derde. In u heb ik mijn welbehagen.

Dat is een beetje een oud woord. Niet waar? Welbehagen. Wie heeft dat laatst afgelopen week nog gebruikt? Ja. Dit toetje kan mijn welbehagen wel wegdragen. Dat is niet echt een woord wat je heel vaak gebruikt. Welgevallen.

Dat klinkt alweer iets bekender. Je kunt ook vertalen. In hem vind ik vreugde. Goedkeuring. Dit is nou echt een mens die helemaal mijn goedkeuring kan wegdragen.

In hem vind ik vreugde. En hier klinken de woorden uit Jezaja 42 vers 1 door. Zie mijn knecht. Mijn uitverkorene. In wie mijn ziel een welbehagen heeft.

En dan voegt hij eraan toe. Ik heb mijn geest op hem gelegd. Ook die geest. In Jezaja 42. Deze zoon. Deze geliefde zoon is dus ook een knecht.

Een knecht. Iemand die namens iemand anders een werk opknapt. De knecht van de vader. Die een werk namens de vader komt opknappen.

Uit naam van de vader. Maar ook zelf als God. De Godmens. De koning. Knecht. Een man met een missie.

Iemand die iets komt opknappen. Het vuile werk. Om iets goeds eruit te laten voortkomen. En God zegt. Deze man. Deze zoon. Van mij.

Hij heeft mijn goedkeuring om dit werk voor mij te doen. Ik heb me met welgevallen. Met vreugde uitgekozen. Voor deze missie. Ik heb vertrouwen in hem. Dit is mijn geliefde zoon.

Jij bent mijn geliefde zoon. In jou vind ik vreugde. In jou heb ik mijn welwagen. Met deze woorden. Wijst de vader Jezus in het openbaar aan. Als.

Zijn zoon. Als zijn gezalfde. Als de man die hij heeft uitgekozen voor een missie. Het is een missie die groter is dan die van een president. Het is een missie om de vergeving beschikbaar te maken.

Waar de doop van Johannes naar verwees. Het is de missie om Israël te redden. Ja om de wereld uiteindelijk te redden. En te vernieuwen. Ja om het koninkrijk van God te laten doorbreken.

Dat en niets minder. Is deze missie die hier begint. Na de tijden. Na dertig jaar voorbereiding. Begint hier. Deze missie. Je zou mogen zeggen. Dit is de installatie.

De inauguratie. De inhuldiging van Jezus als. Messias. Hij die door God reeds van eeuwigheid is gekozen. Er was geen verkiezingsstrijd nodig. Hij wordt hier in het openbaar.

Bevestigd. Aangewezen. Ingehuldigd. Geïnaugureerd. Dit is het aantreden van Jezus. Om straks op te treden als Messias. Publiek.

In het openbaar. Maar ook heel persoonlijk. Lucas die verwoordt het zo. Dat de vader zegt. Jij bent mijn geliefde zoon. Andere evangelisten hebben. Dit is mijn geliefde zoon.

Maar heel persoonlijk zegt Lucas. U. Jij. bent mijn geliefde zoon. Als het ware. Klinken die woorden om Jezus. Hier in het heel bijzonder.

Extra te doordringen van de liefde van de vader. Voordat hij werkelijk nu op pad gaat. Om nog eens goed die woorden. Van liefde in zijn hart op te bergen. Is het dan niet bijzonder.

Dat op dat moment ook die heilige geest neerdaalt. De geest die ook wel. Wordt genoemd. De band van de liefde. Tussen de vader. En de zoon. Om die band nog eens extra te onderstrepen. En te onderdrukken.

Te benadrukken. Luister nog eens. Vanmorgen naar die woorden. Van de vader. Jij bent mijn geliefde zoon.

En jou. Vind ik. Vreugde. Weet je. Hij zegt het niet alleen tot Jezus. Maar hij zegt dat vanmorgen ook. Tot u. Tot jou.

En tot mij. Want weet je. Als je van Jezus houdt. Mag je weten dat je geliefd bent. Ja zelfs als je niet van Jezus houdt.

Mag je toch weten dat je geliefd bent. Maar. Als je wel van hem houdt. Dan mag je dat des te zekerder weten. Ja dan mag je dat ervaren. Want als je zo in de armen van Jezus mag liggen.

Dan omarmt de vader. Wanneer hij Jezus in liefde omarmt. Zo ook jou. Dat is mooi niet waar. We zijn begenadigd. In de geliefde.

In de geliefde. Dat is Jezus. In hem zijn wij. Met genade overstelpt. De armen van God om ons heen geslagen. We zijn. Met Christus.

Verborgen. In God. Dat is een veilige positie. Dat is een liefdevolle positie. En dan kun je in je leven in allerlei. Roerige tijden.

Turbulente tijden zitten. Er kan er op de wereld gebeuren. Allerlei roerige dingen. Plaatsvinden. Dat je denkt. Waar gaat het heen? Het voelt onveilig. Maar toch.

Ik. Met Christus. Geborgen. In God. Jij bent mijn geliefde zoon. Jij bent mijn geliefde dochter. In jou vind ik vreugde. Hoe kan dat?

In Jezus. In Jezus. Geborgen in Jezus. Voel je de armen van de Vader. In het Johannes evengeen. Die staat. De Vader. Heeft de zoon lief.

En heeft alles in zijn hand overgegeven. En een aantal hoofdstukken verderop staat. De Vader zelf heeft u lief. Omdat u mij lief gehad hebt. En geloofd hebt. Dat ik van de Vader ben uitgegaan.

Hoor je het? De Vader heeft de zoon lief. De Vader heeft u lief. Daarom mogen we toch zeggen. Dat deze woorden ook tot ons klinken vanmorgen. Jij bent mijn geliefde zoon. Mijn geliefde dochter.

Ik vind vreugde in jou. En met dat die stem van de Vader deze bijzondere woorden uitspreekt. Daalt de geest neer. Of iets daarvoor daalt hij neer.

Dat maakt mij niet zoveel uit. Maar het gebeurt ongeveer op hetzelfde moment. In de gedaante van een duif. Weet je. Zo vaak wordt niet echt gesproken over duiven. Niet waar. In de Bijbel. Ja enkele keer.

Rond de offerdienst enzovoort. Maar de Bijbel is over het algemeen geen vogelboek. Als je denkt over een duif. Wat denk je dan aan? Noach.

Ja. Noach die na de zonvloed eerst een raaf uitlaat. Uitlaat vliegen. Uitlaat ja. Uitlaat vliegen. Wegzend. En vervolgens een duif. En die duif komt eerst terug met een olijftakje.

En vervolgens. Na enige tijd blijft die duif ook weg. Hij rust op de aarde. Bij Noach signaleert het moment dat die duif uitvliegt eigenlijk.

Het moment. Na het oordeel van de zonvloed dat over de wereld is gegaan. Van een nieuw begin. Hier breekt een nieuw begin aan. En zo mag je ook zeggen.

Bij Jezus breekt er een nieuw begin aan. Dat zo aangrijpend is. Alsof de wereld opnieuw wordt geschapen. Herschepping. Opnieuw.

Een nieuw begin. Gesymboliseerd door deze vredesduif. Die op Jezus neerdaalt. En wat betekent dat nu? Dat neerdalen van de geest op Jezus.

En dat betekent dat Jezus hier wordt gezalfd. Gezalfd met de geest. En dan loop ik alvast even vooruit op zijn speech. die een tijdje later plaatsvindt in Nazareth.

In Lukas 4 vers 18. Dan zegt Jezus. Lukas 4 vers 18. Gaat hij naar de synagoge in Nazareth. En dan staat hij op. En dan krijgt hij daar een boekrol. En dat is de boekrol van Jezaja.

En hij zoekt hoofdstuk 61 op. Tenminste wat wij 61 zijn gaan noemen. En dan leest hij het volgende. De geest van de heren is op mij. Lukas 4 vers 18.

Omdat hij mij gezalfd heeft. De heren. Jawè. Heeft mij gezalfd. Met de geest. En dan gaat hij verder.

Hij heeft mij gezonden om aan armen het evangelie te verkondigen. Om te genezen die gebroken van hart zijn. Om aan gevangene vrijlating te prediken. En aan blinden het gezichtsvermogen.

Om verslagene weg te zenden in vrijheid. Om het jaar van het welbehagen van de heren te prediken. Dat las hij voor. Het is nog niet eens de speech. Hij las het voor.

En toen hij het had voorgelezen. Deed hij de rol dicht. Ging zitten. En terwijl alle ogen van de mensen op hem gericht waren. Komt er nog meer. Zei hij een heel kort woord. Vandaag.

Is dit woord van Jezaja. In uw oren. In vervulling gegaan. Dat is een hele korte speech. Niet waar. In plaats van een hele. Heel lang verhaal.

Een veelheid van holle woorden. Een korte speech. Met een rijke. Inhoud. In feite zegt Jezus. De persoon over wie ik las. Dat ben ik. God heeft mij met een geest.

Gezalfd. Voor een missie. En die missie is niet. America first. Die missie is ook niet de grotende aarde is. Maar die missie is goed nieuws.

Voor de zwakken en de hulpbehoevenden. De armen. De gevangenen. De blinden. De verslagenen. De gebrokenen van hart. Daar ben ik voor gekomen. Niet voor de hoge.

Rijken heeft haar ledig weggezonden. Een armen heeft hij met goederen vervuld. Ik ben eerst gekomen. Voor het zwakken. Voor de zondaren. Voor het verloren. Dat is de missie van deze Messias.

Mensen onderaan de ladder. Mensen die niet met de vuist op tafel kunnen slaan. En hun rechten kunnen ophijsten. Want ze krijgen die rechten van anderen niet. Voor hem. Voor hen komt Jezus eerst.

Ook voor die anderen. Maar juist voor degene die er het meest behoefte aan hebben. Komt hij eerst. Een speech zonder holle woorden. Zonder loze beloften. Maar vol geestelijke inhoud.

Omdat het in Jezus vlees en bloed krijgt. Omdat het niet pas vervuld wordt later. Maar dat hij het nu al hier en nu. Met zijn eigen persoon. En zijn lichaam straks ook aan het kruis.

Kan waarmaken. Als het ware. Is de missie van Jezus. Uw koninkrijk. Komen. Niet onze koninkrijken komen.

Niet Amerika eerst. Zelfs niet Israël eerst. Hoewel Jezus wel zegt. Ik ben gezonden. Om tot de verloren schapen van het huis van Israël. Om die eerst. te vinden. Nee.

Het koninkrijk van God. Dat eerst. Zoek eerst het koninkrijk van God. En daarin God. Eerst. Weet je. Wij zijn toch heel snel op zoek naar onze eigen koninkrijk.

Ik weet niet hoe het u verging. Hoe het jou verging. Toen je die speech misschien zag. Van Trump. En toen hij het zo had over America. America first. En misschien roept dat wat revel op. Wat irritatie.

Dat hele protectionistische. Zo van. Het gaat om ons eigen land. Beetje egoïstisch. Dan zijn we niet allemaal zo. Ons eigen koninkrijk. Eerst. Ik.

Eerst. Het leeft toch in ons hart. Niet waar. We moeten van Jezus leren. Eerst het koninkrijk. Van God. En Jezus zei hier niet bij de doop.

Bij de Jordaan. Waar we nu even weer naar terug gaan. Hij zei niet. Zo waarlijk helpen mij God almachtig. Maar door dat zo te bidden. Door zichzelf zo afhankelijk te stellen van de kracht van God.

Op dat moment. Drukt hij dat toch uit. Zo waarlijk. Helpen mij God almachtig. In deze missie. En God hielp hem. Ja.

De almachtige God hielp hem. Die was met hem. Hoe dan? Door de geest. Door de geest. Zie je het? Door de heilige geest.

Die hij stuurde naar zijn zoon. Waarmee hij Jezus zalfde. Een zalven betekent aanstellen voor een bepaalde taak. Zo werden in het oude testament de koningen gezalfd.

Priesters werden gezalfd. En enkele keer ook profeten werden gezalfd. Omdat ze een taak hadden die God hen gaf. En daar hadden ze de geest voor nodig. En de olie waarmee ze gezalfd werden. Dat stond als het ware symbool voor de heilige geest.

Die over hen kwam. Die hen als het ware bekleden. En waarmee ze extra begiftigd werden. Want deze mensen hadden die geest nodig. Dat was zalving. En zo krijgt ook Jezus voor de taak die voor hem ligt.

Voor zijn missie. De zalving van God. Hij de koning. De priester. De profeet. Ontvangt zo de geest in zijn volheid en kracht. Om hem te bekwamen voor de taak die voor hem ligt.

Maar misschien zit je hier en vraag je je af. Maar Jezus was toch de zoon van God. Hij was toch God zelf. Waarom had hij dan nog de geest nodig.

Dat is een beetje vreemd nietwaar. Hij komt als God uit de hemel. En vervolgens heeft hij dan nog de heilige geest nodig. Voor zijn missie. Als je het theologisch gaat redeneren.

Dan denk je dat klopt ergens niet helemaal. En toch klopt het wel. Want Jezus. Hij heeft zijn heerlijkheid afgelegd. Hij wilde volledig. Zich afhankelijk stellen van zijn vader.

Hij bleef God. Maar hij heeft zijn goddelijke krachten niet gebruikt. Vanuit zijn goddelijke persoon. Maar hij liet zich vullen. Bekrachtigen. Bekleden met de geest.

En weet je waarom dat zo bijzonder is? Ik vind het bijzonder. Dat is omdat hij op die manier de weg wilde gaan van Israël. En de weg van de mensen. Zodat wij.

Bekleed met diezelfde geest. Luister goed. Bekleed met diezelfde geest. Ook zijn weg kunnen gaan. Misschien denk je. Je zit hier en denk. Ja. Het is allemaal mooi. De Heer Jezus.

Hem navolgen. Maar dat is ongelooflijk moeilijk. Ik ben blij dat het kruiser is. Waar hangt het hier ook alweer? Waar hangt het hier niet? Dan zien we het in gedachten. Ik ben blij dat het kruiser is.

Dan kunnen we elke keer weer voor vergeving gaan. En dan kan ik weer opnieuw beginnen. En als ik struikel kan ik weer naar het kruis. Gelukkig. Gelukkig is het kruis al als de bottom line. Dat ons elke keer weer opvangt.

De rots. De grond. De rots der eeuwen. Waar we in mogen schuilen. Maar God heeft een groter plan. Dan alleen het kruis. Dat is de opstanding. In een nieuw leven.

Een leven achter Jezus aan. In de kracht van zijn geest. En Jezus is ons voorgegaan. Gezalfd. Door die geest. En wij mogen delen. In zijn zalving.

Daar zal ik zo meteen nog iets meer over zeggen. Ja zelfs de wonderen die Jezus deed. Die deed hij door de geest. Misschien een eye-opener. Misschien zeg ik hele bekende dingen. Dat kan allemaal.

De duivelautdrijvingen deed hij door de geest. In Matthijs 12 vers 28. Zegt Jezus. Tot degene die hem bekritiseren. Alsof hij de duivelen zou uitdrijven. In de naam van de duivel. Wat natuurlijk te belachelijk voor woorden is.

Dan zegt hij. Maar als ik door de geest van God. De demonen uitdrijf. Dan is het koninkrijk van God. Bij u gekomen. Nog een keer. Ging misschien wat snel. Maar als ik door de geest van God.

De duivelen uitdrijf. Dan is het koninkrijk van God. Bij u gekomen. Hoe dreef Jezus de duivelen uit? De demonen. Door de geest. Van de vader. Jezus had de geest nodig voor de bediening.

Hij wilde dat. En zo daalde de geest op Jezus neer. Hij rustte op hem. Om hem toe te rusten. Voor zijn missie.

Voor zijn bediening. De geest rust op Jezus. Hij blijft bij hem. En hij zal hem heel de aardse weg door begeleiden.

Wat een mysterie. Niet waar? Wat een heilig moment. Waarvan wij hier getuigen mogen zijn. Wie zal dit doorgronden? Wie zal hier aan woorden kunnen geven?

De geest die rust op Jezus. Als ik het zo mag zeggen. Twee oude bekenden. Die mekaar kenden vanuit de hemel.

Komen hier op aarde weer samen. Om als twee innige vrienden. Samen op te trekken. Samen die weg te gaan. Op reis.

On a journey. On a mission. Het is een mysterie beste mensen. Ik hoop dat u daarvan in aanbinding mag komen. De geest rust op Jezus.

Weet je. Hij kan ook op ons blijven rusten. Ja. Op een ieder die Jezus heeft aangenomen. Rust die geest. Op hem. Of haar. En dat heeft. Jezus zelf.

Als de doper met de geest. Zijn geest uitgestort. Jezus zegt in Johannes 14. Als hij de komst van de geest in de wereld. Op de mensen. Op zijn gelovigen. Voorzegd.

Dan zegt hij. De geest van de waarheid. Welke de wereld niet kan zien. Niet kent. Want ze ziet hem niet. Ze kent hem niet. Maar u kent hem. Want hij zal bij u blijven.

En hij zal in u zijn. En voor het woord blijven. Gebruikt hij hetzelfde woord. Als hij staat. In Johannes. In Lukas 3. De geest rust op Jezus. Hij blijft. Op Jezus.

Jezus zegt. Hij zal komen. Hij zal ook. Op u blijven. Bij u blijven. Bijzonder niet waar. Dat we zo de weg. Achter Jezus aan mogen gaan. Door diezelfde geest. Wanneer rustte de duif.

Bij Noach. Wanneer kwam hij tot rust. Op de aarde. Toen het water. Van de zonvloed. Was weggetrokken. Toen het oordeel. Van God.

Was. Weggetrokken. Waar het oordeel. Is weggenomen. Daar vindt. De heilige geest. Rust. Luister goed. Omdat. In Jezus. Er geen veroordeling meer is.

Voor jou. Zal de heilige geest. Op je blijven. Rusten. Ja. Er is geen veroordeling. Voor degene.

Die in Christus. Jezus zijn. En als je nog elke keer te maken hebt. Met gedachten van veroordeling. Terwijl je toch weet. Ik houd van Jezus. Wil ik je dat vanmorgen. Heel duidelijk inprent. Er is geen veroordeling. Voor degene.

Die. In Christus. Jezus zijn. Ja. Er staat niet. Die in. Een goed humeur zijn. Of die. In. De heer zijn. In de zin van. In een soort van.

Geestelijke. Sfeer. Maar het gaat om een status. Het gaat om een positie. Waar je door de heer bent ingeplaatst. Je bent door de heer. In Christus. Jezus. Geplaatst. Dat is een veilige positie.

Daar kom je nooit meer uit. Dat klinkt een beetje gevangen. Maar ik bedoel het in de zin van. Het is veilig. En ook al ben je in je. Misschien in je psyche. Of in je leven.

Of misschien voel je je ver van hem vandaan. Maar dan ben je nog steeds in. Christus Jezus. Geen veroordeling. Hoor je? Geen verdoemenis. En dat kan nog steeds klinken.

Maar je mag die aanklagen. Mag je wegsturen. In de naam van Jezus. Want er is geen veroordeling. Voor degene. Voor jou. Die in Christus Jezus bent. Romeinen 8 vers 1. En de geest wil die gedachte van veroordeling steeds meer uit ons leven zuiveren.

En ons in plaats daarvan het besef geven dat we kinderen zijn van de vader. Dat is de inhuldiging. Jezus is ingehuldigd.

En kort het laatste. Wat zou nou zijn eerste daad zijn als de gezalfde? Een groot staatsbanket met de groten van Israël. Een bal.

Met velen. Dansen. En vrolijk zijn. Ik zeg niks dat je niet vrolijk mag zijn. Of zou die het Romeinse gezag omver gaan gooien? Niets vanuit alles.

Let op. Lucas 4 vers 1. Hij gaat naar de woestijn. Wat is dat nu? Gezalfde van God. Ga je naar de woestijn?

Wie verzint dat nu? Wie zet dat nu op zijn programma? Is dat niet een foutje toevallig van de planning? Kan hè? Begin. Dan moet alles nog een beetje onwennig bij een president.

Kan er een foutje in sluipen? Wie verzint dat nu? Nou. De heilige geest. Jezus. Vol van de heilige geest. Keerde terug van de Jordaan.

En werd door de geest. Door de geest. Naar de woestijn geleid. De heilige geest. Van wie Jezus zich afhankelijk stelde. Leidde hem. Met kracht.

Naar de woestijn. Daar moest hij zijn. Jezus die zich afhankelijk stelde van de vader. En zo afhankelijk van de geest. Werd geleid naar de woestijn.

Waarschijnlijk de woestijn van Judea. En daar werd hij veertig dagen verzocht. Door de duivel. In Matthäus staat het nog sterker. Hij werd geleid naar de woestijn.

Om verzocht te worden van de duivel. Als het ware. Stuurt de vader zijn zoon. Naar het territorium van de vijand. Bewust. Om hem zelf ook te beproeven.

Zoals hij Israël beproefde in de woestijn. Uiteindelijk om ze sterker te laten uitkomen. Zo ook om zijn zoon sterker uit deze krachtmeting te laten uitkomen. God laat toe dat de vijand zijn zoon verzoekt.

En daarin beproeft hij hem. Dat is bijzonder. Bijna niet te geloven. Israël slaagde niet voor hun beproeving.

Over het algemeen gesproken. Enkelingen mochten doorgaan naar het beloofde land. Maar velen bleven achter. Omdat ze niet slaagden voor de beproeving. Israël ook een zoon van God.

Nu zal deze zoon. Zal die wel slagen. Weet je wie er nog meer verzocht werd door Satan? In de Bijbel. Het begin van de Bijbel.

Adam en Eva. Adam, hij wordt ook de zoon van God genoemd. In het geslachtsregister wat Lucas plaatst hier tussen de doop en de verzoeking. Dan eindigt hij met het begin.

Adam, staat er heel mooi. De zoon van God. Adam kwam uit God voort. Het was zijn zoon. Bedoeld om ook in gehoorzaamheid te leven. En waar Adam faalde.

Wat zal dan deze zoon doen? Tot Adam in een prachtige hof kwam de verzoeker om met listige woorden hem te laten vallen. Om hem te laten struikelen. En hij struikelde.

Oh helaas. Hij zakte door het ijs. En wij de mensheid met hem. En nu komt de verzoeker niet in een hof, niet in een tuin, maar in zijn eigen territorium.

De woestenij. Datgene wat hij van de wereld wil maken. En hij komt tot deze zoon. Om hem te laten struikelen. Hij wil niets liever dan dat. Zal hij erin slagen. Ik ga niet alle verzoekingen behandelen.

Maar wat opvalt in al die verzoekingen. Of tenminste in twee van de drie. Dat Satan zegt. Als u de zoon van God bent. Als u de zoon van God bent. Satan was ook daarbij hoor.

Bij de Jordaan. En hij heeft die stem gehoord. Misschien wel vol jaloezie. Jij bent mijn geliefde zoon. En Satan zegt. Als u dan toch de zoon van God bent. Gebruik dan je krachten voor jezelf.

Vergeet de vader voor een tijd. Maak er een prachtig spektakel van. Verander die stenen in brood. Gebruik je krachten voor je eigen behoeften. Ga je eigen weg. Vergeet dat kruis.

Kniel hier voor mij neer. En dan zul je alles krijgen waarvoor je gekomen bent. Voor een moment. Ja en dan kun je wel weer aan de vader denken. Maar eventjes. Eventjes loslaten Jezus.

Je bent toch de zoon van God. Je mag toch ook wel iets. Ja. Iets voor jezelf doen. Je bent toch iemand. Dat is wat Satan probeerde. Bij Jezus.

Te doen. Hem los te weken. Uit die afhankelijkheid van de vader. Die er door de geest was. Dat probeert je ook bij ons. En bij ons slaagt hij helaas zo vaak erin. Niet waar.

Om ons uit die afhankelijkheid te halen. Ben je net zo verbonden met de Heer. En dan denk je nou zal niets mij kunnen scheiden van de liefde. En dat is ook zo. Dat zegt de Bijbel. Maar toch.

S'morgens. Heb je dat moment. Als middags ga je onderuit. Om s'avonds weer terug te keren bij de Heer. Vol schaamte. Ik ben weer los uit die afhankelijkheid. Waarschijnlijk door een verzoeking van de duivel.

Maar hier. Bij deze. Bij deze zoon van God. Wat doet Jezus? Gaat hij erop in? Geeft hij toe? Nee. God dankt nee.

Hij vol van de geest verslaat de Satan met het zwaard van de geest. Het woord van God. Adam faalde. Maar deze zoon van God faalt niet. Hij blijft staan.

Hij blijft staan. Hij overwint. Hij overwint. Hier is een mens. Beste mensen. Die voor het eerst in de geschiedenis. Werkelijk blijft staan. Als Satan alles in het werk stelt.

Om deze mens. Te doen struikelen. Hier is een mens. Die blijft staan. Die overwint. Hij blijft staan. Weet je. En eigenlijk geef ik daarmee een beetje een verkeerde voorstelling van zaken.

Alsof Satan het initiatief neemt. En op Jezus afkomt. En Jezus ten nauwe nood. Met enkele citaten uit de Bijbel. Het af kan weren. Dat is een verkeerde voorstelling van zaken.

Want wie valt nu wie aan? Wie valt nu wie aan? Weet je nog? Lukas 4 vers 1. Het was de geest die Jezus leidde. Bewust naar het territorium van de vijand.

En Jezus die zich liet leiden. Gewillig. Om naar het territorium van die vijand te gaan. En om hem een slag toe te brengen. Hij ging bewust op de vijand af. Jezus is als het ware een generaal die zich liet leiden door de geheime inlichtingsdiensten.

In de vorm van de Heilige Geest. Om zo uit te komen. Bij de krachtmeting. Jezus is gekomen om de Satan te verslaan. Hij is gekomen om de Satan te ontronen.

En al die koninkrijken. Waarvan de Satan zei, ze zijn in mijn handen. Om hem die afhandig te maken. Ja, zeg je, God is toch koning over de aarde? Zeker. Zeker.

Maar Adam had als het ware als mens de heerschappij overgespeeld aan Satan. Satan wordt de God van deze wereld genoemd. De vorst van deze wereld. Dus Satan had ergens wel een puntje als hij zei, ik kan je deze koninkrijken geven, Jezus.

Maar daarom is Jezus gekomen om ze zelf afhandig te maken. Uit de handen van Satan. Hij overwint. En daarin is deze tweede Adam zo anders dan die eerste Adam.

Die eerste Adam die viel. En die niet staande bleef. Jezus is gekomen om Adams fouten te repareren. Om Adams misdaden te herstellen.

En om van de woestijn die dankzij Adam in deze wereld is gekomen, weer een tuin te maken. Een hof. Waarin mensen in nabijheid van God kunnen wandelen.

Ja, niet slechts een tuin, maar een tempelstad die de hele aarde zal vervullen. Denk aan openbaring. Dat is het perspectief waarvoor Jezus is gekomen. Maar daarvoor moet hij Satan ontronen.

Hij is gekomen om de werken van de duivel te verbreken. En hier brengt hij de eerste slag toe. Jezus zelf zegt later in het evangelie dat je niet het huis van een sterke man leeg kan roven als je niet eerst die sterke man bindt.

En dan verwijst hij naar de duivel. Hier is de sterkere. Die je als een eerste begin maakt om die sterke man te binden. Om zijn huis binnen te gaan. En het leeg te roven voor God.

Satan Jezus. 0-1. Drie verzoekingen. Misschien kun je beter zeggen Satan Jezus.

0-3. En Jezus door de kracht van de geest keert naar Jeruzalem. Tot slot. Wat heeft dit voor ons te betekenen? Ik heb een aantal keer geprobeerd de lijn te trekken.

Maar broeders en zusters. Wij mogen delen. In de zalving van de gezalvde. Wij delen in de zalving.

Denk aan Aaron die de hoge priester was. En hij werd gezalvd. En daar staat in Psalm 133. De zalv die zijn baard doortrekt. En op het zoom van zijn kleed neervalt.

Het bleef niet slechts op het hoofd. Het daalde neer op het lichaam. Wat zijn wij als gemeente? We zijn het lichaam van de Heer. Hij is het hoofd. Hij is gezalvd.

Maar het blijft daar niet. God geeft de geest niet met mate. Het druipt neer op ons. Wij delen in de zalving van de gezalvde. Wat betekent dat? Dat wij ook net als hem priesters mogen zijn.

Die bidden voor anderen. Die anderen mogen zegenen. Die ons leven als een offer hen toewijden. Als een lofoffer. Het betekent dat wij profeten mogen zijn. Net als Jezus.

Die de woorden van God mogen doorgeven. Het betekent dat wij ook koningen mogen zijn. Ja, straks nog veel ruimer dan nu. We zullen heersen in eeuwigheid. Maar nu al op het gebied wat God ons heeft toegewezen.

Mogen wij heersen. Op een goede manier. Niet heersen als onderdrukking. Maar regeren. Namens God. En strijden. In de geestelijke strijd. Tegen Satan die al in Jezus overwonnen is.

Profeten, priesters en koningen. Als je in Jezus bent. Dan ben je profeet, priester en koning. En dan deel je in de zalving van de Heilige Geest.

Dan deel je in de geest van Jezus. De geest die Jezus begeleidde op zijn aardse tocht. Die geest komt dan ook op jou. Om ook jou te begeleiden. Achter Jezus aan. Op jouw aardse tocht.

Om de werken te doen die Hij deed. Want, zegt Jezus. Voor waar voor waar zeg ik u. En ieder die in mij gelooft. Hij zal de werken doen die ik doe. Ja, zelfs nog grotere dan deze. Want ik geheel naar de Vader.

Wow. Mogen de dingen doen die Jezus deed. Echt waar. Mensen genezen. Duivelen uit. Drijven. In ieder geval het goede doen.

Ik heb er de tijd niet voor om dat uit te werken. Maar ik zou zeggen. Doordenk dat zelf. Wat zou dat zijn? Dat werken doen die Jezus deed. Goeie vraag. In elk geval hebben we daarvoor de Heilige Geest gekregen.

Zoals Jezus vol was van de geest. Zo zegt de Bijbel. Word vervuld van de geest. Zoals de kracht van de geest op Jezus was. Zo zegt de Bijbel. De kracht van de Heilige Geest zal over u komen. Zoals Jezus zich liet leiden door de geest.

Zo zegt de Bijbel. Zoveel er kinderen van God zijn. Die zijn geleid door de geest. Zoals Jezus wandelde door de geest. Zo mogen wij wandelen door de geest. Zoals hij gezalfd was met de geest. En de geest op hem rustte.

Zo zijn wij gezalfd door die geest. Het is niet uit onszelf. We hebben het gekregen. Het ruikt op ons neer vanuit de hemel. Jezus die zijn geest op ons geeft. Niet met mate.

Maar hij gooit de hele olie leeg over ons. De Heilige Geest. En ik wens je toe. Dat je net zo vol mag zijn.

Van die geest. Als Jezus was. Hij was uniek. Hij was een groot glas. Maar ook wij kleine glaasjes. Wij kunnen ook vol zijn. Van die Heilige Geest.

Mag Jezus je zo volmaken. Van zijn geest. En mag die geest. Jouw zo volmaken. Van deze. Jezus. De zoon.

Die hier als Messias werd geïnaugureerd. Een heel andere inauguratie dan. Van Trump. Dat zul je met me eens zijn. Maar ik vind dit een iets mooiere inauguratie. Veel mooier.

Jezus. Die doopt. Met de geest. Zijn naam. Zij geprezen. Amen. Laten we kort danken en bidden.

Drie enig God. Vader. Zoon. En Heilige Geest. Heer ik wil u zo prijzen. Dat u zo wijs bent. In uw plan. Om de mensen te verlossen. Wij zouden het zo anders hebben bedacht.

We zouden met veel meer macht. En praal. En bombarding naar de aarde komen. We zouden het heel anders doen. Heer maar u doet het zo. U geeft uw geest op Jezus.

Die God is. Maar die ook mens is. En die zich afhankelijk stelt van. U. Om zo daden van kracht te mogen doen. In al zijn zwakheid was hij machtig.

Heren we aanbidden. U als Jezus de Heere. De Christus. De Messias. De gezelfde. En als het ware.

Ruiken we uzelf olie. De geur van de Heilige Geest. Die de geur van Jezus wil verspreiden. In ons leven. Heren we stel ons huis open.

Voor die geur. We willen alle kamers open zetten. Dat die geur ons leven doortrekt. ook dat ene kleine kamertje. Wat we stiekem gesloten houden. We geven de sleutel aan u. Opent u hem maar.

Zodat ook uw geur en uw aanwezigheid daarin kan binnengaan. Heren dat ons huis. Ons leven zou zo doortrokken mag zijn van u. Dat u door het geloof in onze hart een woning zal maken.

Dat wij. Spiegels zijn van u. Dat de mensen aan ons kunnen zien. Dat wij van u houden. Heer ik bid u voor een ieder die worstelt met.

Het geliefd zijn door u. Die daar vragen over heeft. Of die dat gevoel elke keer kwijtraakt. En dat elke keer van hopen naar op zoek is. En zo vaak woorden van veroordeling hoort.

Heer ik smeek u. Wilt u in hem of haar. Heel duidelijk laten horen. Je bent mijn geliefde zoon. Je bent mijn geliefde dochter. Twijfel er niet aan. Ik vind vreugde in jou.

Spreek het Heer in ons hart. Spreek. Dring door in het hart. Waar de woorden van de verkondiging tot het hart blijven staan. Wilt u doordringen in het hart. Door uw heilige geest. En geef ons zo.

Dat we rust mogen vinden in u. In de wetenschap dat u op ons rust. Door uw heilige geest. De geest van Christus. Heer we bidden voor het verdere van deze dienst.

En wilt u alles in uw handen nemen. Ook de rest van deze zondag. De rest van deze week. Zegert u ons. Zegert u ons in onze missie. Om achter u aan te gaan. Waar dan ook.

Hoe dan ook. Wanneer dan ook. We geven onszelf weer opnieuw aan u. En we wijden onszelf aan u toe. Als een levend offer.

In Jezus naam. Amen.