De twee verspieders

Spreker

Daniël Douma

Date
Jan. 8, 2017
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen. Goed om vanmorgen in jullie midden te mogen zijn en het woord met jullie te openen. En dat werd al even voorgelezen uit Joshua en ik wil ook naar Joshua gaan, maar dan het tweede hoofdstuk.

En dat vanmorgen met jullie gaan lezen. Maar eerst even een stukje voorgeschiedenis. Er staat niet heel veel op, maar ah, super.

Het volk Israël, dat is uit Egypte geleid door Mozes. En zij zijn op een gegeven moment bij dat beloofde land Canaan aangekomen toen de tijd.

Alleen omdat zij geen geloof hadden en geen vertrouwen hadden op dat God hen dat land zou geven, stuurde God hen de woestijnen. Waar zij dus 40 jaar, toen nog 38 jaar, moesten rondzwerven.

En nu, 40 jaar later, zijn ze dan weer op datzelfde punt. Op hetzelfde punt voordat het beloofde land Canaan dat zij in mogen gaan nemen.

En Mozes, die had het volk uit Egypte geleid. En Joshua kreeg de opdracht om het volk in dat beloofde land te leiden. Mozes kon dat ook niet doen.

Mozes is daarmee ook in wezen een uitbeelding van de wet. De wet die ons niet die rust in kan brengen. Maar Joshua die dat wel kan. En het volk Israël hoefde maar één ding te doen.

Ze hoefden alleen maar hun voeten in wezen op dat land te gaan zetten. Dat land wat al beloofd was aan Abraham, Isaac en Jacob. En dan zouden zij dat land krijgen. De overwinning was in wezen al gegeven.

Ze hoefden alleen maar te vertrouwen. Alleen maar, zolaas we net, sterk en moedig te zijn. Onder leiding van Joshua. En de grenzen waren al bepaald. En ze hoefden er alleen maar in te gaan staan.

En zo is Joshua in wezen een vervolg op het Bijbelboek Exodus. Waar Exodus spreekt over bevrijding van slavernij. Daar spreekt Joshua over het bezitnemen van een erfenis.

Want volle verlossing is niet alleen ergens uitleiden. Het is niet alleen verlost zijn van Egypte. Verlost zijn van slavernij en zonde en oordeel. En dat is het dan.

Nee, volle verlossing is ook inleiden. Het is dus ergens naartoe gaan. Het is het innemen van beloofgebied. Het is het ingaan in die rust. Dus volle verlossing is uitleiden en inleiden.

En in dat inleiden gaat Joshua het volk voor. En als je kijkt naar die naam Joshua, dat is gewoon Jehoshua. Het is gewoon dezelfde naam als Jezus.

Dus het is de Heer Jezus die ons die rust inleidt. Die ons dat beloofde land inbrengt. En dat gaat met strijdgepaat. Dat ervaren wij in ons dagelijks leven.

Dat dat niet vanzelf gaat. En dat bewijst ook wel dit boek. Maar die strijd gaat er niet om dat wij zaken moeten veroveren die ons nog niet zouden toebehoren.

Maar juist het tot ons nemen van die geestelijke waarheden. Die geestelijke rijkdom. Die bezit. Die rust. Dat we dat tot ons nemen.

En daar ook uit gaan leven. Dat is in wezen de strijd waar wij mee te maken hebben. Het gaat niet om dingen die wij nog niet gekregen zouden hebben. Nee, het is ons allemaal al gegeven.

We zijn gezegend met Christus. Maar we moeten er ook uit gaan leven. En dat dat niet makkelijk is, dat bewijst ook dit boek. In het begin is al gezegd, jullie hoeven alleen maar erop te gaan staan.

Het land is al gegeven. Maar vervolgens hebben ze wel 24 hoofdstukken nodig om ook het land in te gaan nemen. Ja, en dat geldt denk ik ook voor ons gelovigen vandaag.

En de strijd waar dat volk Israël dan te maken mee heeft, is de strijd waar wij mee te maken hebben. En natuurlijk, wij hebben niet te maken met fysieke muren en met reuzen en met volkeren.

Maar op een hoger niveau. Op een geestelijk niveau. Dat is de strijd die wij te voeren hebben. Een strijd tegen overheden en machten. Zoals dat ook staat in Ephesus. Maar ik zie dat er nu één slide kennelijk weg is gevallen.

Ik wil er eigenlijk lezen, Ephesus 6 vers 12. Wij hebben niet de strijd tegen vlees en bloed. Maar, sorry, ik ben een beetje verkouden.

Maar tegen overheden, tegen de machten. Tegen de wereldbeheersers van de duisternis van dit tijdperk. Tegen de geestelijke machten van het kwaad in de hemelse gewesten. Dat is de strijd die wij als gelovigen vandaag de dag hebben.

En die strijd wordt hier in het boek Joshua zichtbaar gemaakt. Daar spreekt het dus over. Maar voor ons is dat een geestelijke strijd. Die misschien fysiek kan voorkomen.

In het feit dat je wel te maken hebt met mensen. Die jou misschien willen laten geloven. Die jou willen beroven van bepaalde geestelijke waarheden.

En het ingaan in die rust. Strijd die je hebt misschien met familie of met collega's. Maar daarachter ligt dus een geestelijke realiteit. Waar de werkelijke strijd wordt gevoerd.

En wij als gelovigen vandaag zijn verlost dus van zonde. Van oordeel en slavernij. Met als doel om uiteindelijk die rust ingebracht te worden. Zoals Hebraïe 4 vers 8 dat zegt.

En wij zijn al gezet in de hemel. Kijk nu zie ik hem. Wacht even hoor. Hij is al tevoren. Aha gewisseld.

Mijn vrouw. Sorry. Wij zijn dus al gezet in de hemel. Wij zijn gezegen met elke geestelijke zegening in de hemel. Dat is niet iets waar wij straks naartoe gaan.

Maar daar zijn wij nu al geplaatst. En dat laat het ook in dat land Canaan zeg maar zien. En dit boek heeft ook een profetische betekenis.

In de zin van. Want uiteindelijk is het volk Israël wordt daar ingeleid door Joshua. Maar het volk weet niet in die rust te blijven. Dat staat ook in Hebraïë. Dat Joshua hen uiteindelijk niet die rust heeft ingebracht.

En in die zin is het ook profetisch. Omdat we hierin kunnen zien dat Joshua. Jezus. Dit volk uiteindelijk alsnog zal inleiden. In dat beloofde land.

En hem bezit zal laten nemen van. Dat land. Israël. Van Canaan. En dus in die zin zit er ook heel veel profetie in. Alleen voor morgen wil ik kijken naar.

Ja de toepassing voor ons. Wat het voor ons vandaag de dag betekent als gelovigen. En ik wil dus. Ja het hoofdstuk 2 met jullie lezen. Joshua 2.

En daar staat. Daarna. Even nog even. Stuurde Joshua de zoon van Noen.

Er vanuit Sittim in het geheim. Twee mannen als verkennis op uit. En zij. Ga op weg. Bekijk het land. En Jericho. Zij kwamen. En kwamen in het huis van een vrouw.

Een hoer. Van wie de naam. Ragab was. En zij sliepen daar. Toen werd. Tegen de koning van Jericho gezegd. Zie. Er zijn hier deze nacht mannen gekomen. Van de Israëliten.

Om het land te verkennen. Daarop stuurde de koning van Jericho. Bode naar Ragab. Om te zeggen. Breng de mannen naar buiten. Die naar u toegekomen zijn. En die uw huis zijn binnen gegaan.

Want wij zijn. Want zij zijn gekomen. Om het hele land te verkennen. Maar de vrouw had die beide mannen ontvangen. En zij had hen verborgen. Zij zei. Inderdaad zijn er mannen naar mij toegekomen.

Maar ik wist niet waar zij vandaan kwamen. En het gebeurde. Bij het sluiten van de poort. Toen het donker was. Dat die mannen naar buiten gingen. Ik weet niet waar die mannen heen gegaan zijn. Achtervolg en snel.

U zult hen zeker inhalen. Maar zij had hen op het dak laten klimmen. En hen verborgen onder de flastengels. Die door haar op het dak uitgespreid waren. De mannen achtervolgden hen op de weg naar de Jordaan.

Tot aan de doorwaardbare plaatsen. En besloot de poort. Nadat hun achtervolgers er waren uitgegaan. Maar voor zij zich te slapen gelegd hadden. Klom zij naar hen toe op het dak.

En zei tegen die mannen. Ik weet dat de heren u dit land gegeven heeft. En dat de schrik voor u op ons gevallen is. En dat al de inwoners van dit land weggesmolten zijn van angst voor u.

Want wij hebben gehoord dat de heren het water van de Schelzee. Voor uw ogen heeft doen opdrogen. Toen u uit Egypte ging. En ook wat u hebt gedaan met de twee koningen van de Amoriten.

Sihon en Och. Die aan de andere zijde van de Jordaan waren. Die u met de ban geslagen hebt. Toen wij dat hoorden. Smolt ons hart weg van angst.

En vanwege u bestaat er geen moed meer in iemand. Want de Heer uw God is een God boven in de hemel. En beneden op de aarde. Nu dan. Zweer mij toch bij de heren. Omdat ik goede tierenheid aan u bewezen heb.

Dat u ook goede tierenheid zult bewijzen aan het huis van mijn vader. En geef mij een teken van trouw. Dat u mijn vader en mijn moeder zult laten leven. En ook mijn broers en mijn zusters.

Met al wat van hen is. En dat u ons leven van de dood redden zult. Toen zeiden die mannen tegen haar. Als u deze zaak van ons niet bekend maakt. Zetten wij ons leven in.

Om in uw plaats te sterven. Het zal dan gebeuren. Wanneer de Heer ons dit land geeft. Dat wij aan u goede tierenheid en trouw zullen bewijzen. Daarop liet zij hen neer met een touw door het venster.

Want haar huis bevond zich op de stadsmuur. En zij woonde op de muur. En zij zei tegen hen. Ga naar het bergland. Anders treffen de achtervolgers u aan. Verberg u daar drie dagen.

Totdat de achtervolgers teruggekeerd zijn. Daarna kunt u uw weg vervolgen. De mannen zeiden tegen haar. Wij zullen vrij zijn van deze eet aan u. Die u ons hebt laten zweren.

Tenzij u het volgende doet. Zie. Als wij in het land komen. Moet u dit koord van schalaken draad. Aan het venster binden. Waardoor u ons hebt neergelaten. En verzamel bij u in huis.

Uw vader, uw moeder, uw broers. En heel uw familie. Dan zal het gebeuren. Dat het bloed van al wie uit de deuren. Van uw huis naar buiten gaat. Zij zei erop.

Laat het zijn. Zoals u gezegd hebt. Toen liet zij hen gaan. En zij ging weg. En zij bond het schalaken koord aan het venster. Zij gingen weg. Kwamen in het bergland.

En bleven daar drie dagen. Totdat de achtervolgers teruggekeerd waren. Want de achtervolgers hadden hen op heel de weg gezocht. Maar niet gevonden. Toen keerden die twee mannen terug.

Zij daalden af uit het bergland. Staken over. En kwamen bij Jozua. De zoon van Noem. Zij vertelden hem alles wat hun overkomen was. En zeiden tegen Jozua. Zeker.

De Heer heeft ons heel dat land in handen gegeven. Want ook alle inwoners van het land zijn voor ons weggesmolten van angst. Tot zover. Ja.

Een behoorlijk lang hoofdstuk. Twee verspieders. Die uiteindelijk erop uitgestuurd worden door Jozua.

En ze zijn nog niet koud die stad binnen. Of ze belanden in een bordeel. En zijn betrapt. Twee verspieders in een bordeel. Het lijkt haast het begin van een goede mop.

Denk ik. En in die zin. Denk je van ja. Wat is de betekenis van deze geschiedenis. Het lijkt direct al verkeerd af te lopen. Ze waren zoals wij vroeger.

In politie Jozua zeiden. Ze waren meteen al stuk. Ik heb lang geleden. Bij de politie gewerkt. En dan moesten wij ook wel eens in burger. Verdachte mensen observeren. In de hoop dat wij zeg maar.

Strafbare feiten konden ontdekken. Maar dat wilde natuurlijk ook wel eens gebeuren. Dat zo'n verdachte in de gaten had. Dat jij van de politie was. En dan was jij zoals dat heette. Stuk. Dan kon je wel inpakken.

Dan was je rol uitgespeeld. En dan kon je onverrichte zaken weer. Ja. Iets anders gaan doen. Nou deze verspieders. Die waren ook stuk. Ze waren er nog maar net.

En ze konden eigenlijk direct alweer weg. Mislukt. Een mislukte missie zou je zeggen. Maar toch één. Die uiteindelijk een geslaagde afloop heeft. En dat is zo mooi.

Kijk. Als je dit hoofdstuk leest. Een heel hoofdstuk. Wat dan gaat over twee verspieders. Die in zo'n stad komen. En die belanden dan bij een mevrouw. En die heet Ragab.

En dat is dan een hoer. En dan wordt er wat verteld. Over flastengels. En over een schalaken koord. En een venster. Allemaal details. En dat ze drie dagen zich verstoppen in de bergen.

Maar wat hun namen zijn. Dat weten we dan niet. En als je ook dit hoofdstuk dan. In de hele context zet. Van de hele geschiedenis van het volk Israël. Een hele natie die een land gaat innemen.

En dan wordt er een heel hoofdstuk gewijd aan. Zo'n klein. Ja. Kleine gebeurtenis. Van weinig betekenis zou je zeggen. En dat is zo mooi aan het woord van God.

Dat als we ons daarin gaan verdiepen. Als we dat gaan bestuderen. Dat er dan allerlei prachtige parels naar boven komen. En dat al die dingen. Al die details. Opgeschreven zijn met een bepaalde reden.

En dat dat geestelijke waarheid. Communiceert. Waar we van kunnen leren. En de les die ik vanmorgen met jullie wil behandelen.

Is Jericho verlaat je niet door de poort. Maar langs het koord. Dat is zeg maar het thema van vanmorgen. Want. Nou ja. Jericho. Het is al een paar keer gezegd.

Daar komen deze verspieders dan terecht. En dat is de eerste stad. Die het volk Israël tegenkomt. Het ligt zeg maar net aan de overzijde van de Jordaan. Het ligt 260 meter beneden zeeniveau.

Het is voor zover ik heb kunnen nagaan. De laatst gelegen stad ter wereld. En in die stad wonen allemaal mensen. En dat wordt ook duidelijk in het gesprek met Raghab. Die allemaal bang zijn.

Ze zijn bang voor het oordeel wat gaat komen. Ze weten dat God. De God van Israël er aankomt. En dat er een oordeel zou komen over die stad. Ze zijn weggesmolten.

Van angst. Zo staat het er. Maar toch. Leidt dat er kennelijk niet toe. Dat zij. Zoals Raghab. Zich ook onderwerpen. Dat zij zich ook overgeven.

Dat zij hun leven geven aan. Aan God. Kennelijk. Ja. Misschien dat ze oogkleppen op wilden zetten. En dachten van nou ja. Als we maar gewoon doorgaan met waar we.

Altijd mee bezig zijn. Misschien valt het dan wel mee. Misschien komt het dan allemaal toch wel goed. Misschien gaan ze ons wel voorbij. Misschien was het trots. Dat ze zich niet.

Aan die God wilden onderwerpen. Dat ze zich niet aan die God wilden overgeven. Maar Jericho laat daarin ook heel goed zien. Wat de wereld vandaag is. De wereld waarin wij vandaag leven.

Een stad waarvan je weet dat die geoordeeld gaat worden. En zo leven wij in een wereld waarvan je weet dat die geoordeeld gaat worden. Dat er een oordeel aankomt. Een wereld.

Die in wezen er ook al niet meer had mogen zijn. Die nu al niet meer had mogen bestaan. Maar op basis van het offer van zijn eerstgeboren zoon.

De zoon van God. Op basis van het leven van die laatste Adam. Bestaat deze wereld nog. Dat is het fundament. En het is Gods liefde.

En zijn geduld. En zijn genade. Die ervoor zorgt dat dat oordeel er nog niet is gekomen. Omdat hij geduldig is. En hij wil dat alle mensen zalig worden.

En dat is in wezen de oproep. En deze mensen waren zich bewust van dat oordeel wat ging komen. En ik weet niet hoe dat vandaag is.

Ik heb het idee dat heel veel mensen zich dat niet bewust zijn. In ieder geval in de westerse wereld. Of misschien dat ze wel bang zijn voor een oordeel. Maar dat ze dat negeren. Of dat ze denken van nou ja.

Als dat dan zo'n weegschaal misschien is. Misschien dan hoop ik maar dat dat de goede kant op gaat. Want ik doe misschien ook wel goede dingen. Maar ik krijg de indruk dat vandaag de dag ook veel meer.

Ja. Überhaupt het bestaan van God. Dat wordt al niet erkend. Dat wordt al ter discussie gesteld. Laat staan een oordeel van diezelfde God. Nee.

Mensen maken zich meer druk over de opwarming van de aarde. En wat dat wel voor gevolgen zou kunnen hebben. Voor hun of hun kinderen. Dan dat ze zich ook maar een seconde druk maken. Over hun positie ten opzichte van.

God. Van hun schepper. Maar ook hier zie je. Bij die bewoners van Jericho. Dat die angst. Er nog niet toe leidde. Dat zij ook tot geloof kwamen.

Bang zijn voor God. Is nog niet hetzelfde als geloven. Erkennen dat hij bestaat. Is ook nog niet hetzelfde als geloven. Jacobus zegt ook.

De demonen. De demonen. Die geloven ook. En zij sidderen zelfs. Maar dat leidt er nog niet toe. Dat zij zich ook overgeven naar God. Dat zij zich ten dienste stellen van hem.

Dat is geloof. En daar spreekt Jacobus ook uitgebreid over. Over dat geloof van Ragab. Dat zichtbaar werd in wat zij deed. En want al die bewoners.

Die verschilden in die zin niet van Ragab. Dat zij allemaal bang waren. Dat ze allemaal wisten dat er een God was. Die grote dingen deed. Maar uiteindelijk was het alleen bij haar.

Dat het leidde. In actie. In handelen. En zo zoeken mensen toch altijd een uitweg. In het algemeen.

Om geen consequenties te verbinden aan datgene wat ze weten. Of in ieder geval datgene wat ze kunnen weten. En dan kunnen we zeggen. Ja dat geldt inderdaad voor mensen buiten.

Voor mensen in de wereld. Die niet geloven. Die verbinden geen consequenties. Aan datgene wat ze kunnen weten. Maar. Hoe zit dat met jezelf? Zijn er dingen die jij weet.

Waar je consequenties aan moet verbinden. Dat het geloof. Wat jij diep in je hart hebt. Dat dat ook uitwerkt. In je leven. Dat dat vertaald wordt. In wat je doet.

En in wat je zegt. Nou goed. Dat is een vraag die ik u mee wil geven. Om over na te denken. Maar er komt een oordeel. Er komt een oordeel over Jericho.

En er komt een oordeel. Ook over deze schepping. En dat is een ongemakkelijke waarheid. Een ongemakkelijke waarheid. Voor ongelovigen. Maar ik heb de indruk. Ook voor veel gelovigen.

Omdat dat niet iets is. Waar wij makkelijk over praten. Ik denk. Als je een gesprek. Snel wil afkappen. Dat dit zo'n onderwerp is. Waar je dan waarschijnlijk succes mee hebt.

Ja wat is dat toch. He. Maar er komt een oordeel. De eerste keer was er een oordeel door water. En de tweede keer zal er een oordeel komen door vuur. Dat is wat de Bijbel ons voorhoudt. Zoals ook Jericho uiteindelijk verbrand werd.

Maar. In dat huis van Raghab. Aan de rand. Zien wij. Een voorteken. Van een nieuwe schepping. Want dat oordeel. Dat is er.

Om uiteindelijk. Uit deze oude schepping. Een nieuwe schepping. Tot stand te brengen. En de eerste tekenen. Van die nieuwe schepping. Zien we al. In dat huis van Raghab. Dat een prachtig beeld schetst.

Van het nieuwe verbond. Dat nu toch ook. In Jericho. In die verdorven stad. Toch ook beschikbaar is. En waar wij nu al. Deel aan mogen hebben.

In een uithoek. Weliswaar. Aan de rand. Op een plaats. Waar je het. Helemaal niet verwacht. Maar het is er. En dat biedt een toegang.

Naar een andere wereld. En die toegang. Gaat niet via de hoofdpoort. Maar via een venster. En via een koord. In het huis van Raghab. Want als we naar dat huis kijken.

Dan vallen een aantal dingen op. Het is een bordeel. Het zit aan de rand van de stad. Op de muur. Er zijn flastengels.

Waar je je onder kunt verstoppen. Er zit een venster. En dat venster. Dat leidt tot buiten de stad. Buiten Jericho. En dat huis wordt gemarkeerd.

Met een schalakenkoord. En dat het een bordeel is. Dat staat er misschien niet met zoveel woorden. Maar er woonde een hoer. Raghab. En de verspieders konden daar overnachten.

En dat staat er ook zo expliciet. Raghab de hoer. Zo ontzettend duidelijk. En niet één keer. Maar echt meerdere keren. En ook als je weer in Jacobus en in Hebreë leest.

Staat er ook weer Raghab de hoer. Waar wij nog wel eens de neiging hebben. Om dingen wat mooier te verwoorden. Zou waarschijnlijk zoiets zeggen. Ja ze was werkzaam in de entertainment industrie.

Of zo. Het is de Bijbel verrassend scherp. Zij had seks met mannen. Tegen betaling. En bovendien.

Was ze ook nog een. Een goede leugenaar. Zij weet die achtervolgens de overtuiging. Om de stad uit te gaan. En dan zegt ze nog. Succes. En ik denk wel dat het gaat lukken.

Ze kon ook nog overtuigend liegen. Dus. Van alles zouden wij zeggen. Verwerpelijk gedrag. Volgens de wet een zondaar. Een hoer. Een leugenaar. En toch.

Vinden we bij haar geloof. En dat is het geloof. Dat er uiteindelijk voor zorgt. Dat zij in haar huis. Gered worden. En dat contrast.

Wordt zo ontzettend. Scherp. Zichtbaar. In dit gedeelte. De ene kant. Hoe groot. De zonde is. Van de mens. Van haar.

Maar ook van de mens in het algemeen. En van ons. En aan de andere kant. Hoe groot. Gods genade. Hoe ver. Gods genade. Rijkt. En Tim Keller.

Zegt het zo mooi. In één zin. Zegt hij. Het evangelie. In één zin. Is dat je. Zondiger bent. Dan je kunt beseffen. Maar meer geliefd. Dan je kunt droom. Dat is het evangelie.

Want de omschrijving. Dat zijn hoer is. Is dat niet een omschrijving. Ook van ons. En ik wil u niet. Opzettelijk beledigen. Maar zijn wij niet allemaal. Overspelers. Zijn wij niet allemaal.

Andere goden. Achterna gelopen. Hebben wij niet allemaal. Gelogen. En zijn wij naar de wet. Een zondaar. En toch. Is het enige wat God zoekt.

Geloof. Vertrouwen in hem. Dat is het enige wat hij nodig heeft. Om zijn reddende hand. Uit te kunnen strekken. En om ons uit. Die prut. Uit Jericho. Om te kunnen trekken.

En daar bevinden die verspieders zich. Aan de rand. Op de stadsmuur. Op de grens van twee werelden. Wel in de wereld. Maar niet van de wereld.

Als vreemdelingen. Als bijwoners. Wellicht. Ook dat Raghap bespot werd. Daar bevindt ze zich in een uithoek van deze stad.

Een stad waarvan je weet dat er een oordeel zou komen. Maar. Een huis. Waar een venster in zit. Een venster die. Naar buiten leidt. Buiten de stad.

En je komt dan misschien binnen. Via de poort. Maar niet om vervolgens weer die poort uit te gaan. Nee. Maar. Door het venster. Naar buiten. Waardoor je.

Op een hogere plaats komt. In de bergen. En uiteindelijk. Bij Joshua. Dat is de weg. Die we moeten gaan. En er zijn dan twee. Verspieders.

Waar we de namen niet van weten. Die hadden ze dan. Kennelijk wel geheim weten te houden. Ik denk twee spionnen. Ik denk misschien hadden ze een nummer. 001 en 002.

Shaken. Not stirred. Maar. Dat wordt ons dan niet verteld. Hoe ze heten. En dat is ook. De kunst van het weglaten. In de Bijbel. Want als je niet weet wie het zijn.

Dan weet je eigenlijk. Toch. Wie het zijn. Zo gaat dat vaak in de Bijbel. Als dat geheim wordt gehouden. Want dat zijn. Verspieders. Ze zijn in het geheim. Ze. Ze zijn niet.

Op de voorgrond. Op de achtergrond. We weten hun namen niet. Ze spelen in wezen. Geen belangrijke rol. Maar toch. Beschikken ze. Over verborgenheden.

Toch. Hebben ze geheimenissen. En dat zijn er twee. Twee. Met één taak. En die met één mond spreken.

En Joshua. Moet misschien gedacht hebben. Aan die keer dat hij als verspieder. Er op uit werd gestuurd. Samen met nog elf. Toen werden er twaalf. Het land ingestuurd. Om te gaan.

Verspieden. Maar uiteindelijk kwamen ze terug. En er waren er tien. En die zeiden van jongens. Dit gaat ons nooit lukken. Daar wonen reuzen. We zijn als sprinkhanen.

We maken geen enkele kans. Behalve die twee. Joshua. Een Israëliet. Een Caleb. Een heiden. Die hadden wel geloof. Dat God hen dat land zou geven. Maar naar hun werd niet geluisterd.

En Joshua moet misschien gedacht hebben. Nou weet je wat. Ik laat die tien nu alvast thuis. Dan stuur ik er twee op uit. Die wel geloof hebben. En deze twee verspieders.

Waar we de naam niet van weten. Maar we weten wel waar ze onder verstop lagen. Onder de vlastengels. En als je kijkt naar vlas. Dan wordt gebruikt om linnen van te maken.

En ook het woord zelf. Om aan te geven. Dat is. Dat is. Dat is. Dat is.ử ...om daarmee priesters aan te wijzen.

En daar verbergen deze verspieders zich onder. Onder die flas, onder dat spul waar linnen van gemaakt worden. Zoals Adam en Eva zich verstopten achter vijgenbladeren...

...daarmee uitdrukking gevend aan hun eigen gerechtigheid... ...die zij tot stand probeerden te brengen, door werken. En daar verstoppen deze verspieders zich achter het priestelijke werk...

...van de Heer Jezus Christus in wezen. Want de vijand die zoekt hen. En de vijand die zoekt ons. En die klaagt ons aan. Die wil ons naar beneden halen.

Maar wij mogen ons verstoppen achter dat priestelijke werk... ...van de Heer Jezus Christus. Waardoor wij rein voor God kunnen staan. En dat is op een hoger niveau.

Op het dak. Waar de vijand niet bij kan komen. En dat is niet zichtbaar voor de wereld. Dat wij rein zijn en volmaakt. Maar wel zichtbaar voor God.

En dat is het enige wat telt. En ik moet dan ook denken aan de voetwassing. Dat was ook op het dak. Ja, op een bovenplaats. Waar de Heer Jezus een linnendoek om zich heen bond.

En de voeten van de discipelen begon te wassen. Ongevraagd. Op eigen initiatief. En hij droogde ze af met een linnendoek. Ook daarmee uitdrukking gevend aan het priestelijke werk...

...dat hij nu doet bij zijn opstanding. Aan de rechterhand van God. Waar hij voor ons pleit. Waar hij ons reinigt. Met zijn bloed. Met zijn leven. Daaronder mogen wij ons verstoppen.

En zo wordt in deze geschiedenis... ...van deze verspieders met Raghab... ...een hele scène geschest. Een schilderij als het ware. Met allerlei details. Die samen...

...een verhaal vertellen. Geestelijke waarheid vertellen. En soms liggen die details wat over elkaar heen. En vertellen ze hetzelfde. Worden dingen herhaald. Net vanuit een ander facet zeg maar.

Maar uiteindelijk... ...komt daarmee steeds meer geestelijke... ...gemeentelijke waarheid naar voren. Die op verborgen wijze aanwezig is. En in dat gesprek met Raghab...

...zien we haar geloof. Ze vertelt over... ...wat zij heeft gehoord. Wat die God van Israël allemaal al heeft gedaan. Hoe hij hen door... ...door de Rode Zee heeft laten gaan.

Die koningen heeft verslagen. Waar dus... ...de bewoners van Jericho... ...hun hart smolt. Ze bang waren. Maar dat niet leidde tot... ...geloof... ...en vertrouwen.

Daar zien we dat bij haar wel. En ze zegt... ...de Heere uw God... ...is een God... ...boven in de hemel... ...en beneden op de aarde. Hij is een God... ...uiteindelijk regeert...

...in beide domeinen. Hij is hoog verheven... ...machtiger... ...dan alle andere Goden... ...maar hij is ook... ...dichtbij. Concreet. In ons eigen leven.

Dat hebben we natuurlijk met kerstnet... ...heel nadrukkelijk mogen vieren. Dat hij dichtbij is. En in haar huis... ...is iedereen veilig...

...voor dat oordeel. En zo zijn wij veilig... ...in Christus. Voor dat oordeel dat gaat komen. En die erfenis... ...daar mag zij ook deel van uitmaken.

Zij mag nu ook bij dat volk horen. Het was dus niet alleen een belofte... ...voor het volk Israël... ...maar ook voor de heidenen. Hier dan hè. Voor deze heidenen. En zo is dat ook een belofte voor ons.

Wij waren... ...vervreemd van het burgerschap van Israël. Wij waren... ...vreemdelingen. Wat betreft de verbonden... ...van de belofte. Zegt de vese 2. Wij hadden geen hoop...

...en waren zonder God in de wereld. Als ragop dus. Maar nu... ...dichtbij gekomen. En in feest 2... ...van af vers 13... ...zegt ook... ...maar nu...

...in Christus Jezus... ...bent u... ...die voorheen veraf was... ...door het bloed van Christus... ...dichtbij gekomen. Want hij is onze vrede... ...die beiden één gemaakt heeft.

En door de tussenmuur... ...die scheiding maakte... ...tussen Jood... ...en heiden dus... ...dat was die scheiding... ...af te breken. Heeft hij de vijandschap... ...in zijn vlees ten niet gedaan...

...namelijk de wet van de geboden... ...die uit bepalingen bestond... ...opdat hij die twee... ...in zichzelf... ...tot één... ...nieuwe mens zou scheppen... ...en zo vrede zou maken. Zouden daarom twee gespieders zijn?

Jood en heiden? Joshua en Caleb? Nou ja... ...iets om over na te denken. En opdat hij die beiden... ...in één lichaam... ...met God zou verzoenen...

...door het kruis... ...waaraan hij... ...de vijandschap gedood heeft. En bij zijn komst... ...heeft hij door het evangelie... ...vrede verkondigd... ...aan u die veraf was... ...en aan hen...

...die dichtbij waren. Want door hem... ...hebben wij beiden... ...door één geest... ...de toegang tot de Vader. Zo bent u dan niet meer... ...vreemdelingen en bijwoners... ...maar medeburgers...

...van de heiligen... ...en huisgenoten van God. Zo ver... ...rijkt Gods genade dus. Dat niet alleen... ...dat volk Israël... ...maar ook die hoeren aangap...

...ook die heiden... ...ook... ...deel mag hebben... ...aan die belofte. En dat geldt ook voor ons. En zij... ...opende... ...haar huis. Zij opende...

...haar huis voor deze verspieders. Zij maakte ruimte. En dat betekent... ...haar naam ook... ...ruimte. En zo is de gemeente in wezen... ...ook een ruimte...

...een ruimtelijke plaats... ...waar iedereen... ...welkom is. Wat je achtergrond ook is... ...hoe erg... ...je het ook verknald hebt... ...hoeveel zonde... ...je ook gedaan hebt...

...er is ruimte. En zij maakte ruimte... ...in haar hart... ...voor God... ...dat die daar kon wonen. En zo konden de verspieders...

...uiteindelijk via een venster... ...dat huis verlaten. En dan moeten ze... ...vluchten nog even... ...dan moeten ze zich verstoppen... ...drie dagen... ...en op de derde dag...

...komen ze bij Jozua. En zo komt op de derde dag... ...altijd... ...verlossing tot stand. De heer Jezus stond op... ...op de derde dag... ...daarmee een eeuwige verlossing... ...tot stand gemaakt hebben.

En zo werden zij verlost... ...van hun achtervolgers... ...op de derde dag. En zij verlaten dat huis... ...via dat venster... ...via een koord. Maar niet zomaar een koord...

...nee een schalakenkoord. En een koord... ...in het Hebraaus... ...heeft dezelfde betekenis... ...als hoop. Dat was hun hoop. Dat koord.

Maar niet alleen voor die verspieders... ...niet alleen die verspieders... ...werden verlost... ...door dat koord... ...maar ook Raghab... ...werd verlost in wezen... ...door dat koord. Want dat huis...

...werd daardoor gemarkeerd. En allen... ...die zich in dat huis bevonden... ...dat... ...dat koord had... ...ja, die bleven bewaard. En we denken natuurlijk... ...bij dat schalaken aan...

...het bloed van de Heer Jezus. Maar wist u dat de eerste keer... ...dat dat voorkomt... ...dat dat... ...te maken heeft... ...met eerst geboorterecht. Dat is een wat onbekende geschiedenis...

...in Genesis 38... ...dat gaat over Tamar... ...die bevalt... ...van twee zonen... ...en dan steekt die ene zoon... ...de hand naar buiten... ...en daar wordt een schalaken koord... ...omheen gebonden...

...om daarmee... ...eerst geboorterecht... ...te markeren... ...maar uiteindelijk... ...wordt die dan toch ingehaald... ...door Peres... ...in de buik. ...maar een koord dus...

...om eerst geboorterecht te markeren... ...en uiteindelijk is daar discussie... ...over... ...bij wie zit dan dat eerst geboorterecht... ...dat is een andere studie... ...maar... ...daarmee wordt dat dus gemarkeerd...

...en zo wordt ook dit huis gemarkeerd... ...met dat schalaken koord... ...en allen die daar... ...wonen... ...krijgen in wezen deel...

...aan dat eerst geboorterecht... ...dat is dus de vraag... ...of wij gemarkeerd zijn... ...met het leven van de Heer Jezus Christus... ...bevinden wij ons in dat huis...

...in Jericho... ...in een stad waarvan je weet... ...dat er een oordeel aankomt... ...maar met een venster naar buiten... ...langs dat schalaken koord...

...en ik hoop dat we vanmorgen... ...meenemen... ...dat we zien... ...hoe ver Gods genade rijdt... ...dat ondanks dat wij... ...zondaren zijn... ...en nog steeds zonder doen...

...dat hij alleen geloof zoekt... ...vertrouwen in hem... ...en dat is het enige wat hij nodig heeft... ...om zijn hand uit te kunnen strekken... ...en om ons uit die prut te trekken...

...en zo weet hij met... ...chirurgische precisie... ...dit huis uiteindelijk te bewaren... ...van dat komende oordeel... ...en zo weet hij ook met... ...chirurgische precisie...

...jou en mij te bewaren... ...van dat oordeel... ...ondanks alle zonden... ...die er nog steeds zijn... ...in deze wereld... ...en in mijzelf... ...toch weet hij ons eruit te halen...

...en dan vallen de muren straks om... ...maar ben je gemarkeerd... ...met dat koord... ...en dan mag je weten... ...dat...

...jij bij hem hoort... ...en dan... ...staat er in wezen... ...met koeien letters... ...zijn eigendom... ...dat is wat dat uitbeeld... ...zullen we... ...de Heer danken...

...apert... ...opens... ...opens... ...opens... ...opens... ...opens... ...opens... ...opens... ...opens... ...opens...

...opens... ...opens... ...opens... ...opens... ...opens... ...opens... ...opens... ...opens... ...opens... ...opens...