Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Toen ik Herman vanmorgen hoorde en alles wat ons de afgelopen weken over ons heen gegooid is aan terugblikken en dingen die afgelopen tijd gebeurd zijn.
En dat we meemaken en de een heeft nog niet zijn verhaal gedaan of de volgende schiet er bovenop met nog een sterker verhaal.
Ook allemaal echt gebeurd en het is ook verschrikkelijk. Maar weten broeders en zusters, juist misschien nu op dit vreemde tijdstip in het nieuwe jaar is het goed dat we even ons afvragen.
Wat is eigenlijk het doel? Zijn we niet teveel afgeleid van de hypes van het dagelijks leven? Worden we gewoon niet soms gestuurd door gewoonten of gestuurd door modegrillen?
Of hebben we soms omstandigheden als ziekte of het bericht van ziekte of andere aspecten of verdriet in ons leven ons niet een beetje tragisch gemaakt waardoor we vergeten?
Vergeten, heren, uw plan en uw doel met mijn leven. Dat gaat toch door? Want als je nergens naar streeft, kom je nergens. En dan kun je misschien talentvol zijn, dan kun je misschien groot zijn, iets betekenen voor de toekomst.
En dan kun je met heel veel vaardigheden te studeren en te leren en erin verder te gaan denken iets te bereiken. Maar je leven loopt uit op een frustratie als je niet weet waarvoor je leeft.
En misschien juist om in deze meditatie, want het is niet een lange preek vanmorgen, zeker niet, wil ik u toch meegeven een belangrijk gedeeld uit het woord van God.
En ik hoop dat we die koers met elkaar mogen hebben en houden. De vorige keer spraken we over onze vrijheid die we moesten bevechten, die we gekregen hadden door genade, maar we moesten er ook voor staan.
En vanmorgen wil ik twee versen lezen uit Hebraïë. Twee versen. En er staan een paar heel belangrijke dingen in, waarin we elkaar vanmorgen van harte dat kunnen toewensen.
Er staat in Hebraïë 12 vers 1 en 2, daarom dan staat er, daarom dan, laten ook wij, nu wij zulk een grote wolk van getuigen rondom ons hebben.
En dat waren al die namen die genoemd zijn uit het oude testament, weet u wel, Abraham, Isaac en ja, al die namen. Die namen die ons getuigen zijn, onze geloofshelden zeg maar. Laten we afleggen alle last en de zonde die ons zo licht in de weg staat.
En met volharding de wetloop lopen die voor ons ligt. Laat ons oog daarbij alleen gericht zijn op Jezus, de leidsman en volleinde des geloofs, die om de vreugde welke voor hem lag het kruis op zich genomen heeft, de schande niet achtende en gezeten is ter rechterzijde van de troon gods.
Vestigt u aandacht dan op hem die zulk een tegenspraak van zondaren tegen zich heeft gedragen, op wat gij niet door matheid van ziel verslapt. Ik zal met deze twee versen ook eindigen.
De Olympische Spelen zijn al maar net voorbij. En de nieuwe mensen die zich daarvoor willen klaarmaken over vier jaar, zijn al volop bezig met plannen maken.
Ik herinner me een aantal mensen die ik wel eens gehoord heb, want dat is altijd heel mooi om te zien, laat ik eerlijk zijn. Ik vind het prachtig, de Olympische Spelen, sport überhaupt. Mooi om te zien.
Goed om te doen. Maar overal wat ervoor staat, u weet het. Maar sommigen zijn al vier jaar van tevoren, al veel eerder trouwens, als ze op jeugdtrainingen zitten, die gaan zelfs wonen in de buurt waar de Spelen zijn, om maar de sfeer te snuiven en om maar op het meer waar ze moeten zeilen of iets anders moeten doen, om maar de wind te kennen en een goed resultaat te boeken op het moment als het moet.
Die zijn zo elke dag daarmee bezig. Houden een apart voedingspatroon erop na. Leefden het toe. Laten hun vrienden, hun sociale contacten, laten ze daar gewoon rusten.
Geven er alles voor. Geven er geld en goed voor. En echt, het zijn niet allemaal voetballertjes die voor de miljoenen gaan, maar echt om dat ultieme doel te bereiken.
Dat zullen ze bereiken. En dan zetten ze alles voor op in. Voor die gouden, zilveren of in ieder geval voor een medaille. In ieder geval is meedoen al geweldig. En u kent de namen wel.
Zelfs complete gezinnen bemoeien zich ermee. Dat ene meisje waar de vader haar eigen coach was. De hele familie is er bezig voor dat doel. Broeders en zusters.
Paulus of de schrijver van Hebreën heeft het over een wetloop. Want in deze twee versen zitten drie heel essentiële waarheden. Die ik jullie mee wil geven.
Maar die ik mezelf ook op het hart wil drukken. Het christelijk leven is een wetloop. De route is bepaald. Het enige, we moeten hem uitlopen.
Nee, het is geen sprint van even snel die honderd meter. Hoe prachtig dat ook een koningsnummer is. Bij dames en heren. Het is een lange afstandsloop.
Vergelijk het daar maar iets meer mee. En dan moeten we alles, staat er. Alles afwerpen wat ons hindert. Dan kunnen er zonden zijn in ons leven. Maar nog veel meer.
Wat kan je hinderen in de race? Om je doel te bereiken. Hoe verlang je altijd zonde te zijn? Wat kan je hinderen als je iets wil bereiken? Dat je afgeleid wordt. Dat je verleid wordt.
Dat je dingen gaat doen die er even niet toe doen. Op zichzelf niet verkeerd. Dat is het eerste. En dan staat er. We moeten hem met volharding lopen.
Volhouden. Niet stoppen. Niet na twee jaar zeggen. Als je vier jaar moet trainen. Wat gaat toch niet. Het lukt niet. Maar doorzetten. Doorzetten.
Anders red je het niet. Maar er staat nog meer bij. Het is niet een wedloop. Zoals bij de Olympische Spelen. Je mag het daar wel een beetje mee vergelijken.
Maar er staat hier. Laat ons oog daarbij. Alleen gericht zijn. Op Jezus. Ons voorbeeld. Onze inspiratie.
Jezus. Ons doel. Ons leven. Onze inspiratie. Zodra hij uit het oog verloren wordt. Kom je ook niet over de eindstreep als winnaar.
Hij is jouw redder. Jouw verlosser. Hij heeft jouw genade gegeven. Hij heeft jouw vrije in de vrijheid gesteld. Maar hem moet je voortdurend op het oog houden. Als je daarvan afgeleid wordt.
En geld of goed. Of andere drang in je. Die ook op zichzelf niet verkeerd was. Hebben het gezegd. Maar die de hoofdtoon gaan voeren. Die op de eerste plaats komen. Aandacht voor Jezus.
Jezus op de eerste plaats. Maar er staat nog iets meer. En dat is een heerlijke troost. Hebben de wetloop. Die je met volharding moet lopen. Je oog op Jezus gericht.
Maar er staat er iets in over die Jezus. Want ja. Hoe moet je nou je oog op Jezus richten? En dan staat er. In het Engels eigenlijk. The author and perfecter of our faith.
Er staat dus. De leidsman. En. Volle einde des geloofs. Dat wil eigenlijk zeggen. Als je het. De grondtekst vergelijkt. Hij is het begin.
Hij is de aanzet. Hij is de inspiratie geweest. Hij is degene die. Die ermee gestart is. Hij is met jou begonnen. Want wij waren anders toch niet begonnen. Hij is met jou begonnen.
Maar hij maakt het ook met jou af. Jezus begint nooit iets zonder het af te maken. Hij bracht ons aan de start. Hij stelde ons in staat om de finish te bereiken.
Die finish bereik je met hem. De leidsman. En volleinder van het geloof. Maar dan moet je wel gemotiveerd blijven. En wat was nou de motivatie van Jezus.
Om het zelf vol te houden. Als we daar naar kijken. En we kunnen die motivatie overnemen. Dan gaan we die finish bereiken.
Want ons gedrag. Onze beoordeling. Wordt uiteindelijk gedaan op grond van ons motief. Wie wij zijn.
Waarom we deden. Net zoals je water. Nooit hoger kan stijgen dan zijn oorsprong. Zo kan een daad die wij doen.
Nooit hoger rijken dan ons motief. Sommige mensen doen goede daden. Geweldig. Maar waarom doen ze het? Doen ze het om de eer. De credits in ontvangst te nemen.
Of is hun motief. Waarachtige liefde voor de mensheid. Zoals Jezus dat deed. Zijn motief. Laten we eens naar zijn motief kijken. Bij deze drie punten. De wetloop.
Ons aandacht op Jezus. Hij is met ons begonnen. En zal het ook afmaken. En dan kun je misschien een actieve christen zijn.
In de gemeente. En dan kun je misschien veel doen. Of weinig doen. Dat maakt mij even niet uit. Maar wat is jouw motief? In 1 Corinthe 13 lezen we een prachtig hoofdstuk.
Voor mensen die profiteren. Mensen die leraars zijn. Mensen die redenaars zijn. Maar alles zal verdwijnen. De liefde blijft.
Filantropen. Martelaren. Ze worden zonder beloning weggezonden. Omdat ze blijkbaar toch. Daar zelf op hun borst. Stonden te slaan. Kijk mij.
Kijk mij. Dus niet wat u doet. Maar waarom u doet. Wat was de motivatie van Jezus? Laten we daar naar kijken.
Als we dat weten. En we kunnen dat aantrekken als het ware. We kunnen daarin volgen. Dan blijven we het doel voor ogen zien. Vanaf de eerste dag.
Tot met de laatste dag. En dan lezen we in hetzelfde Hebraïe. In hoofdstuk 10 vers 5. Ik lees daar een paar versen van. Dan staat er. Daarom zegt hij bij zijn komst in de wereld.
En dat gaat over Jezus. Hij zegt bij zijn komst. Wat zegt hij? Dan zegt hij. Slachtoffer en offergave hebt gij niet gewild. Maar ge hebt mij een lichaam bereid.
In brandoffers en zontoffers hebt gij geen welbehagen gehad. Toen zei ik. Hier ben ik. In de boekrol staat van mij geschreven. Om u wil te doen.
O God. In de ANF zegt hij. Slachtoffers en offergave. Brandoffers. Heb gij niet gewild. Herhaalt hij dan. En dan zegt hij verder weer. Zie. Hier ben ik.
Om uw wil te doen. Wat was dus de motivatie van de Heer Jezus? We lezen het hier. Ik vat het samen. In een paar zinnen. In een paar woorden.
Zijn hoogste doel was. Het hoogste doel van Jezus. Was de wil van de Vader te doen. Daarom kon hij ook soms rustig wachten.
Als mensen hem in de nood riepen. Daarom wachtte hij rustig een paar dagen. Voordat hij naar Lazarus ging. Hij moest doen wat de Vader deed. En het mooi is.
Er staat al honderden jaren ervoor. In de boekrol van hem geschreven. In slachtoffers en spijsoffers. Heb jij geen welbehagen. Gij hebt mij geopende oren gegeven.
Want die tekst die ik net las. Die stond ook in de psalmen. Die is gewoon in het Nieuwe Testament geciteerd. Vanuit het Oude Testament. Prachtig. Ik heb lust om uw wil te doen o God.
Gij hebt mij een lichaam bereid. En door die wil. Zijn we voor eens en altijd geheiligd. Doordat het lichaam van Jezus.
Wat God bereid had. Want God voorzag Jezus van een lichaam. Hij voorzag hem daarvan. Dat hij geofferd kan worden. Al die slachtoffers en die brandoffers van die dieren.
Die er waren. Dat was maar een beeld van wat er komen ging. Het lichaam van Jezus. Het lam van God moest geopperd worden. En deze drie redenen waarom Jezus gemotiveerd was.
De wil van de Vader te doen. Er stond geschreven. Hoe belangrijk is het woord van God. Er staat geschreven. En Jezus was naar lichaam bereid.
Jezus was dus drie maal gemotiveerd zou je kunnen zeggen. Om te doen wat moest er gebeuren. Laten we die drie nog eens even kort bekijken.
Het doen van de wil van de Vader. Wat werkte dat uit? De wil van de Vader. Hij stond ook altijd met hem in contact. Lees maar eens de Johannesbrief. De Johannes evangelie. Voortdurend spreekt hij ik en de Vader zijn één.
Hij stond zo op één lijn met de Vader. Jezus had een gesprek met de Samaritaanse vrouw. U kunt zich dat gesprek misschien nog een beetje herinneren. Hij was moe.
En uitgeput. En bij de bron zat hij te rusten. Ze hadden honger. De discipelen gingen eten halen. En kwamen met eten. En toen vroegen ze. Wilt gij geen eten?
Weet je wat zeer Jezus zegt? En dat grijpt zo diep in mijn hart in. En in mijn emotie. Mijn spijzen is te doen. De wil die mij gezonden heeft.
Om zijn werk te volbrengen. Zegt gij niet nog vier maanden. Dan komt de oogst. Zie ik zeg u. Slaat uw ogen op.
En beschouw de velden dat zij wit zijn om te oogsten. Reeds ontvangt de maaier loon. En verzamelt hij vrucht. Een eeuwige leven. Op wat de zaaier zich tegelijk met de maaier verblijden.
Mijn spijzen is te doen. De wil die mij gezonden heeft. Weet u. Ik vind dat zo bijzonder. Want. Dat was. Zijn toewijding aan God de Vader.
Zijn eigen vader. Stelde hem in staat om boven de honger uit te stijgen. Zijn lichaam leefde niet bij brood alleen. Door Gods wil te stellen.
Boven zijn lichamelijke behoefte van dat moment. Ontving hij boven natuurlijke kracht. Hij had al gegeten. Zei hij. Natuurlijk. Voedsel hebben we allemaal nodig.
We gaan zo meteen met elkaar eten. Heerlijk. Maar nu hield hij. De mensen voor. De discipelen voor. Dat staat voor mij bovenaan. Niet mijn honger.
Niet mijn eten. En het was net. Alsof u dat dan ook. Makkelijk achter zich kon laten. Namelijk in de wil van God de Vader staan.
In de wil van God de Vader staan. En omdat hij in de wil van God de Vader stond. En voortdurend met God in contact was.
Met zijn vader. Had hij ook andere perspectieven. Doorzag hij ook dingen. Vond hij dat eten niet nodig. Want hij zegt bijvoorbeeld gelijk daarna. Zegt gij niet. Nog vier maanden dan komt de oogst.
Dat is natuurlijk. Nog vier maanden dan komt de oogst. Want we hebben gezaaid. Nog vier maanden dan komt de oogst. Maar hij zegt. Zie ik zeg u. Slaat uw ogen op. Beschouw de velden.
Dat zij wit zijn om te oogsten. Dus. Met een hele andere blik. Beschouwt hij nu ineens. De mensen. Deze vrouw. Want hij mocht in het Samaritaanse land.
Daar kwam hij als jood niet. Hij ook niet. Hij kwam er wel. Hij zag dat de velden wit waren om te oogsten. Reeds ontvangde Maaierloon. En dat is als je.
In de wil van de Vader leeft. Dan ga je de dingen anders beoordelen. Dan ga je er rampscenario's. Die zich voltrekken in Syrië. En over het volk van God.
En waar het ook maar plaatsvindt. Ga je anders bekijken. Dan raak je ook niet bedrukt. Dan hoef je ook niet angstig te worden. Dan word je ook niet angstig als je ziek bent.
Of misschien zelfs ziek bent tot de dood. Dan word je ook niet angstig als. Mensen om je heen sterven. Dan word je niet radeloos. Dan weet je heren. Ik sta in uw wil. U houdt de wereld in uw hand.
U bent uiteindelijk koning van deze schepping. En u zult werkelijk het bewind van deze aarde overnemen. Van de boze. Die het maar tijdelijk heeft gekregen.
Wij kijken op vaak zo'n natuurlijke manier tegen dingen aan. En dat is ook best begrijpelijk. Je gaat met mensen om. Je moet handel drijven. Je staat voor de klas.
Of je hebt geen werk. Of je bent thuis. Maar Jezus had. Doordat hij in gemeenschap met de vader leefde. Keek hij op een geestelijke manier tegen de dingen aan. Niet zweverig.
Niet van. Als een engeltje wat erboven zweeft. Maar geestelijk. Hij zag de dingen in een ander perspectief. Hij zegt ook bijvoorbeeld. Ik kan van mezelf niets doen.
Gelijk ik hoor. Oordelijk. En mijn oordeel is rechtvaardig. Hij hoorde het van de vader. Hij deed niets zelf. En hebben wij ook niet Gods geest ontvangen.
Ontvangen. Mogen we niet vervuld worden met zijn geest. Hebben we niet het woord. Want ik zoek niet mijn wil. Zegt hij. Doch de wil van hem die mij gezond heeft.
Dat stond hem al te vroegen. Niet mijn wil heren. Maar uw wil. Daarom kon hij zeggen. Mijn oordeel is juist. Mijn oordeel is rechtvaardig. Hij had dus een zuivere beoordeling.
Hij had zuiver onderscheid. En als hij hoorde dat zelfs tijdens het avondmaal. Tijdens het laatste avondmaal. De discipelen nog ruzie zaten te maken wie de meester was. Ze dachten het alleen al soms.
En dan doorzag hij het al. Hij keek daardoor heen. Jezus kun je niet voor de gek houden. Hij ziet innerlijke motieven van mensen. Hij kan je ook bereiken en aanraken waar het nodig is.
Naar lichaam. En naar geest. Hoe kun je dus dingen en de mensen juist beoordelen? Hoe kun je juist onderscheiden? Door niet de wil van jezelf te zoeken.
Maar van degene die jou gezond heeft. En Jezus oordeel werd niet vertroebeld door zijn eigen zin door te drijven. Ook al vroeg hij aan het eind.
Vader. Mag het aan mij voorbij gaan. Hij vroeg het. Maar niet mijn wil zei hij erbij. U wil geschieden. Hij wachtte altijd op de openbaring van de Vader.
Die kreeg hij. Want hij leefde in gemeenschap met hem. Het was zijn vader. En daarom kon hij ook zeggen. Ik ben het brood des levens. Waar je nooit honger van krijgt.
Ik ben het water des levens. Waar je nooit meer dorst van krijgt. Wie tot mij komt zal nimmer meer honger. En wie in mij gelooft zal nimmer meer dorsten.
Maar ik heb u gezegd dat gij niet gelooft. Ook al hebt gij mij gezien. Ik ben van de hemel neergedaald. Niet om mijn wil te doen. Maar de wil van hem.
Dat was zijn diepste motivatie. De wil van hem te doen. En er stond van hem geschreven. Hij is dus degene die de hongerige wereld te eten geeft.
Maar wat was de prijs ontzettend hoog. Het doen van de wil van de Vader. Doen wat degene die hem gezonden heeft, heeft gezegd. Hij werd dus niet opgeslokt door eigen plannen.
En eigen inzichten. Maar door het plan van de Vader. Hij was de enige die een kanaal van zegen was. Voor een stervende wereld.
Maar broeders en zusters. Gemeente. Hij is naar de hemel gegaan. Hij heeft zijn geest uitgestort. Aan de gemeente. En op iedereen die hem aanneemt.
Heeft hij zijn geest gegeven. En we mogen vol zijn van zijn geest. Wij mogen dus dat kanaal van zegen zijn. Voor een stervende wereld. Dat geldt voor ons.
Wij mogen het hongerige brood zijn voor deze wereld. Want we mogen naar Jezus wijzen. Want wij hebben Jezus als doel. Niet mijn wil. Maar de wil van hem die mijn gezonden heeft.
Maar dat vraagt een zuivere motivatie. Paulus zegt het zo. In 2 Korinther 4 vers 10.
Te alle tijden het sterven van Jezus in het lichaam omdragende. Op dat ook het leven van Jezus zich in ons lichaam openbare. Hij zei het zo.
De dood is aan het werk in ons. Maar het leven is in jullie aan het werk. En dat doelde hij. Op het volgende.
Het leven wat we altijd geleefd hebben. Met onze eigen wil. Met onze eigen prioriteit. Met onze eigen plannen. Buiten de vader om. Dat moet sterven. Maar onze gemeenschap met de vader.
Die we ontvangen hebben. Door de heilige geest. Dan kunnen we een hongerige wereld te eten geven. Soms letterlijk. Ja ook letterlijk.
Wij mogen geven. Maar zeker geestelijk. Als wij ons eigen. Ons eigen wil volkomen. Toen wij dan de Heer Jezus. Maar er is nog iets wat heel belangrijk is.
Jezus zei. Mijn spijzen is de wil te doen. De schenen. Die mij gezonden heeft. En dan zeg je er ook bij. En zijn werk te volbrengen. Hij heeft het afgemaakt.
Hij is niet begonnen als idealist. Hij heeft het afgemaakt. Ik vind het zo bijzonder. Hij heeft het volkomen afgemaakt. Hij is geen revolutionair geweest. Met goede plannen. Op zichzelf.
Of een communist. Ook al vergelijken ze hem daarmee. Of een Lenin. Die begint met iets. En die bouwen. Die maken een prachtig boek. Zoals Karl Marx. Hoe het uiteindelijk. De wereld een paradijs zal worden.
En waar nooit dat van uitgekomen is. Want. Ze zijn dood. Jezus. Heeft het afgemaakt. Hij heeft God verheerlijk. Door het werk.
Te volleindigen. Hij heeft de wetloop. Uitgelopen. En hij staat op het punt. De finis te volbringen. En zegt. Ik heb de eer aan God gebracht.
Willen wij ook God de eer brengen. En ons heilig voornemen. Maar één motief te hebben. Jezus. Door de dingen te doen.
Die hij van ons vraagt. Of u nu een moeder bent. Een godvrezende echtgenoot. Een zakenman. Een handelaar. Een visserman. Een uitstekende werkman.
Een ingenieur. Of u bij de zending werkt. Of naar Canada gaat. Nog weer vier jaar de zending. Zoals Frans is. De oudste bent.
Zoek je in alles de eer van God. En niet de mensen te behagen. Alles wat we mogen doen. Mogen we doen. Uit de motieven hem te eren. Motieven die zelfzuchtig zijn.
Hebben met onszelf te maken. Word ik wel geaccepteerd. Wat vinden ze van mij. Hoe zie ik eruit. En het hoogtepunt van Jezus periode.
Op aarde. En vinden wij in zijn totale overgave aan de vader. Toen hij zei mijn dorst. En er stond een kruik. En ze staken die spons in zijn mond. Op een gegeven moment zei hij. Toen hij die zure wijn genomen had.
Het is volbracht. En toen boog hij zijn geest. Dat was zijn sluit. Hij werd niet vermoord. Jezus legde zijn leven zelf af.
Hij had zijn discipelen dit al eerder gezegd. Niemand zal mijn leven nemen. Ik heb de macht mijn leven af te leggen. En het erop te nemen. En voordat hij de geest gaf.
Sprak hij uit. Het is volbracht. Tetelestai. Het is volkomen volbracht. Het is niet voorbij. Het is volmaakt volbracht.
Het is de kreet van een overwinnaar. Niet van een verliezende. Ik heb het werk gedaan dat mij gegeven is. Aan het kruis werd dit woord werkelijkheid. Tot het einde toe.
Volmaakt volbracht. Totaal volmaakt. Totaal compleet. Zoek het maar in de grondtekst op. Compleet. Ik heb alles gedaan wat de vader mij opgedragen heeft.
Dat was het doel van zijn leven. Dit doel stelde hem in staat. Om de pijn en de schande en de vernedering. En het niet populair zijn.
Te verdragen. Want zijn hoogste doel was de vader. En als Jezus ons hoogste doel is. Ons ideaal. Onze droom. Ons alles is.
Dan kunnen ook wij. Niet in eigen kracht. Maar dan kunnen wij. Alles verdragen. Vernedering. Verwerping. Zelfs wat je ziet.
In landen. Gewoon vermoord worden. Op gruwelijke wijze. Jezus ons voorbeeld en inspiratie. Alles heeft hij gedaan. Wat mogelijk is om onze honger te stillen.
Maar nu is het jouw beurt. Wil jij Gods wil doen. Wil jij als je eigen motivatie laten onderzoeken.
En het klemt net zo hard aan mij. Om Gods wil te doen. Er staat in de Bijbel. Indien iemand zijn wil doen wil. Zal hij van deze leer weten.
Of zij van God komt. Dan of ik uit mezelf spreek. Ik kan me zo voorstellen dat het je een beetje beangstigt. Als je Gods wil doet. Dat betekent dat alles uit handen genomen wordt. Wat nu?
Wat gaat er? Wat staat met de wachten? Moet hij dingen gaan doen die. Die. Die ik absoluut niet wil. Daar kom je dan wel achter.
Als God weet wat je nodig hebt. Als God nooit verkeerde keuzes maakt. Dan mag jij willen. Probeer het maar uit. Niet zo van.
Drink er maar eens wat van. Maar ga er niet staan. We laten ons heel makkelijk leiden door indrukken en gevoelens. We kopen zomaar zonder dat we nadenken iets nieuws. Wat heel veel geld kost.
Daar denken we niet over na. Maar het wezenlijke van ons leven. Zijn wil doen. Heer in uw wil staan. Dat is echt veilig.
Dat is echt veilig. Misschien niet meer die eigen veiligheid die jij jezelf kostende. Dan bots je nog wel vaak tegen jezelf aan. Maar het is goed. Die beslissing moet je zelf nemen.
Zijn wil doen. Die wordt niet voor je gedaan. Neem die beslissing. Niet eerst ontdekken wat het is voor je. Doen. Zo werkt dat.
Eerst toewijding. En dan begrijpen. Als je alles helemaal wil begrijpen. Dan kom je er nooit uit. Als je helemaal de schepping en alles wil begrijpen. Dan erachter komen dat.
Het hele evolutionistische beeld wat sommigen hebben. Onzin is. Wil je erachter komen. Dan ben je je leven lang wezig. Eenvoudig. God geloof op zijn woord.
Hij overziet het. Hij leeft eeuwig. Hij leeft zo lang. Hij was daarbij. Hij heeft het zelf gedaan. Besluiten hem te volgen.
Heren. Mijn motief moet u zijn. U alleen. Of ik nou twintig ben. Zichtien. Of vierenzestig. Of tachtig. Jezus bereikte zijn hoogtepunt door zijn lichaam te offeren.
Hij betekende zijn dood. God vraagt van ons ons lichaam te offeren. Tot een levende offerande. Wij hoeven niet geofferd te worden. Zoals Jezus geofferd werd.
Een gode welgevallen geofferd staat er. Een redelijke eredienst. Stel jezelf aan hem ter beschikking. Je bent dan geen eigenaar meer.
Maar geloof dat God de juiste prioriteit over je leven stelt. Leg je claims ook maar af. Het klinkt bedreigend. Maar het is geweldig. Het is echt.
Het is opwindend. Heren. Welke weg gaat hij met mij? Je wilsbeschikking bij hem achterlaten. Je lichaam offeren. En je leven en je denken wordt vernieuwd.
Wordt niet gelijkvormig aan deze wereld. Maar wordt hervormd door de vernieuwing van je denken. Op dat je mag herkennen wat de wil van God is. Het goede. Het welgevallige.
Het voorkomene. Je denken wordt vernieuwd. Want de geest woont in jou. Want je denken was ook gevallen door de zonde. Je denken over de mensen. Je denken over je buren. Je denken over mensen waar je een hekel aan hebt.
Of waar je tegenop zit. Of popster. Of weet ik veel allemaal. Je denken wordt vernieuwd. Je denkt ook niet meer in je eigen voordeel. Zullen ze hem aardig vinden. Tell ik wel mee. Zien ze me wel staan.
Alles draait nu nogal met ik. Maar als de geest je gaat vernieuwen. Staat God centraal. Je zult de wil van God ontdekken. En die kan hij niet openbaren.
Als jij je niet aan hem toe wijt. God laat jou echt zien. Als je je laat leiden door zijn geest. We hebben voorbeelden nu gezien van mensen. In het openbaar.
Maar ook in het verborgenen. God gaat met jou. Hij zal je ook boven natuurlijk verkwikken. Zoals hij Jezus verkwikte. Toen hij de honger niet meer voelde. Hij voelde hem wel.
Maar hij stelde hem ondergeschikt. Je gaat dingen zien zoals God ze ziet. Je leert mensen en dingen beoordelen. Zoals God het doet. Je mag God en mensen gaan dienen.
En je mag op aarde God verheerlijken. En daarom tenslotte. Nog één keer die tekst. Laat hem tot je indringen. Daarom dan.
Laten ook wij. Jij. Jij. Ik. Nu jij zult een wolk van grote getuigen rondom ons hebben. Afleggen. Alle last. En de zonde.
Die al zo licht in de weg staat. En met volharding. De wet loopt lopen die voor ons ligt. Laat ons oog. Alleen gericht zijn op Jezus.
Hij leidt je. De leidsman. Hij maakt het volkomen. Des geloof. Die om de vreugde welke voor hem lag. Het kruis op zich genomen heeft. De schande niet achtende. En gezeten is de rechterzijde van de troon gods.
Er lag een vreugde voor hem. Vestig je aandacht daarop hem. Die zulk een tegenspraak van de zon daarin tegen zich heeft gedragen. Op wat geniet door matheid van ziel verslapt.
Richt je op Jezus. Hij wist wat hij deed. Hij was echt gemotiveerd. Maar hij wist ook de vreugde die hem te wachten stond. Veel mooier als je ooit hier op aarde kan krijgen.
Het moet zo geweldig zijn. Laat je niet wijs maken dat er geen hiernaam als is. Dat er bij de dood afgelopen is. Het is kwats. Jezus heeft het laten zien door zijn opstanding. Bij hem is het in de hemel zijn.
Als je dat wil doen. Als je hem wil dienen. Hem zo wil dienen. Zo gemotiveerd wil zijn. En zo naar Jezus wil kijken. Nodig ik jullie allemaal uit. Om aan tafel te komen.
Amen.