Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
De Heer, blijkbaar in deze tijd waarin we helemaal doorgeseculariseerd zijn, sorry voor het moeilijke woord, maar helemaal doorverweerlijk zijn, werkt.
! Ik zie nieuwe gezichten in de gemeente. Ik zie mensen die vrij zijn geworden van de banden der slavernij. Mensen die opnieuw zijn geboren geworden. Ik vind het geweldig hoe de Heer werkt.
Dat is geen mensenwerk, dat is dankzij de Heer. Ik dank voor de inzet van de mensen die elke keer eten brachten, die het kookten. Gezinnen die, waar hurry up moest wezen en waar gehaastomst werd, want er moest eten gebracht worden.
Wat een fijne inspanning. Heerlijk om zo terug te zien op de periode dat we de Alpha cursus hielden, die nu voorbij is. Ze hebben woensdag de laatste avond gehad. Maar er komt er nog één, waar zich al diverse aanmeldingen voor binnen zijn.
Er komt er nog één. En ik hoop op dezelfde wonderen van God, want we hebben een God van wonderen. Hij wil ons in de vrijheid stellen. Daar ben ik blij om, daar ben ik ontroerd om, maar tegelijkertijd moeten we waakzaam zijn.
We zijn in de vrijheid gesteld. Christus heeft ons bevrijd. Houd dus vol en laat niemand je weer slaaf maken.
En daar wil ik van lezen in een paar versen in Galaten 5, waar staat Christus heeft ons bevrijd. Daardoor kunnen we als vrije mensen leven.
Houd dus vol, laat niemand je weer slaaf maken. Staat er in Galaten 5, vers 1. Dan sla ik een paar versen over en dan ga ik naar vers 6.
Ik lees deze keer in de Bijbel in dagelijks taal, maar leest u maar rustig mee. Ik heb ook de andere Bijbel erbij, dus als het ergens niet klopt, ben ik heel blij met de diverse vertalingen die we hebben.
Vers 6. Als je bij Jezus Christus hoort, is het niet belangrijk of je besneden bent. Het is alleen belangrijk dat je gelooft.
En dat we door het geloof in liefde met elkaar leven. God heeft jullie uitgekozen. Een tijd lang leefden jullie zoals Hij het wilde.
Wie heeft ervoor gezorgd dat jullie daarmee gestopt zijn? God in elk geval niet. Vrienden. God wil dat jullie als vrije mensen leven. Maar gebruik die vrijheid niet om toe te geven aan slechte verlangens.
Gebruik die vrijheid om met liefde voor elkaar te zorgen. Dan doe je ook precies waar het in de wet om gaat. Want eigenlijk gaat de hele wet over deze regel.
Houd evenveel van de mensen om je heen als van jezelf. Blijf dus niet als wilde dieren met elkaar vechten. Want dan gaan jullie uiteindelijk allemaal dood.
Laat je lijden door de Heilige Geest. Geef niet toe aan je eigen slechte verlangens. Want in je hart vechten die slechte verlangens en de Heilige Geest met elkaar. De Geest wil niet dat je luistert naar die verlangens.
En je verlangens willen niet dat je luistert naar de Geest. Je kunt dus niet zomaar doen wat je wilt. Tot zover. Broeders en zusters. Jongens en meisjes. Wat is het geweldig.
Dat als je de vrijheid in de Heer Jezus mag ervaren. Terwijl je dacht dat je al vrij was. Je dacht dat je alles mocht. En alles kon. Alles kon gebruiken.
En toen bleek ineens. Dat al die dingen. Waaraan je jezelf en overgaf. Je in slavernij brachten. Ze beloofden wel vrijheid. Ze beloofden wel schone mooie dingen.
Maar ze brachten je mee in slavernij. En zo zie je afgelopen week. In de politiek. Ik ga geen politiek verhaal houden.
Maak u zich geen zorg. Zeker niet tijdens de prediking. De vrijheid van meningsuiting. Vrijheid. Wat mag je zeggen? Mag je discrimineren?
Mag je dit zeggen? Mag je dat zeggen? Moet je alles kunnen zeggen? Mag je beledigen? Ja zeggen sommige partijen. Je moet alles kunnen zeggen. Maar ja.
Ondertussen. Ervaren sommige mensen wel. De Turkse armen in ons land. Mogen ze blijkbaar niet alles zeggen. En ze ervaren dat vrijheid is. Doen en laten wat je wilt.
Niets. Niets. Moeten. Niet meer beperkt zijn. Een lege agenda. Eigenlijk. Altijd een vakantiegevoel hebben. Je van niemand iets aantrekken.
Totale vrijheid van het individu. Niet gebonden zijn. Veel mensen willen zo vrij zijn. Zo vrij als een vogel in de lucht. Nou over vrijheid zijn misschien wel meer meningen dan mensen.
Zoveel hoofden. Zoveel zinnen. Maar hoe vrij ben jij? Hoe vrij ben jij? We mogen in een vrij land leven.
Met vrijheid van meningsuiting. Maar ben je dan ook echt vrij? En als je christen bent. Is dan dit de waarheid die je gelooft?
Christus heeft ons bevrijd. Ik las het net. Op dat we in vrijheid zouden leven. In Johannes 8 vers 36. Eigenlijk staat het daar nog scherper.
Wanneer de zoon u vrij zal maken. Zul je werkelijk vrij zijn. Maar is deze vrijheid werkelijkheid geworden. In jou.
En mijn leven. Of hebben we zoals hier blijkt. In deze gemeente. Ons toch weer een soort slavenjuk laten opleggen. Ze begonnen zo in die vrijheid.
En ze stonden in die vrijheid. Voorbeeldjes. De controlezucht die op elkaar was.
Op elkaars gedrag. Hé je gedrag. Vroeger had je de afkorting WWJD. Wat Jezus doet.
Vandaag is het WZDMWNZ. Wat zullen de mensen wel niet zeggen. Zo van. Wat vinden ze van mij. En de traditie krijgt weer de overheersing.
Over je vrijheid waarin je staat. Of mensen krijgen ineens negatieve gedachtenpatronen. Krijgen angsten. Hoe komt dat?
Omdat anderen over ze praten. Want ze zijn bang dat. Wat zullen ze van mij zeggen. En zeker in een plaats. Of in een omgeving. Wanneer je elkaar een beetje kent. Om elkaar wel eens tegenkomt. Kan dat heel gevoelig liggen.
En ze gaan oordelen over je. Of ze gaan leugens over je vertellen. Wie heeft dat niet meegemaakt? En deze gebondenheden. Als je er vast aan zit. Aan die meningen van die mensen.
Wat zij over je zeggen. En wat zij over je zeggen. Kun je soms de adem benemen. Kun je je soms in een kram brengen. Waardoor je niet tot bloei kunt komen. Als je vrij bent in de Heer Jezus.
Mag je ook vrij zijn. Van WZD en WNZ. Wat zullen de mensen wel niet over jou zeggen. En weet u.
Broeders en zusters. Gemeente. Ik zeg het niet omdat dit mijn mening is. Ik heb het mooi eigen mogen maken. Maar ik zeg het ook niet omdat Paulus zijn mening het is.
Maar omdat hij het van de Heer Jezus zelf heeft gehoord. Zelf. Persoonlijk. Hij zegt namelijk. Ik ben niet door mezelf aangesteld als postel.
Door mensen. Maar door Jezus. Hij zegt er ook nog bij. Vrienden. Er is geen andere waarheid. En als iemand een andere waarheid vertelt.
Hij gaat heel ver. Die is vervloekt. Zelfs als het een engel uit de hemel. En hij zegt het zelfs twee maal toe. Over die vrijheid. Er staat dus nogal wat op het spel.
Aan het begin van het jaar. Heb ik er even. Uit hoofdstuk 1 over gesproken. Ik heb het van Jezus gehoord. Zegt hij. Zelf. Ik heb hem ontmoet.
Ik heb hem gezien. Ik heb niet over hem gehoord. Ja dat ook. Maar ik heb hem gezien. Hij zei het mij. Want er waren mensen in de gemeente gekomen.
Die zeiden ja ja ja. Alle begroeten wel. Maar dat doen we niet. We hebben dit in de gemeente. We hebben dat in de gemeente. En denk daarom. We hebben onze tradities. We hebben onze voedingsrituelen.
Waar we mee groot zijn gebracht. Denk erom. Dat hoort er allemaal bij. Ja dat hoort er allemaal bij. Want alleen dan kun je God welgevallig zijn.
En het klinkt zo waar. Het klinkt zo mooi. En dat willen we toch allemaal. We willen toch allemaal. We willen toch allemaal de Heere God welgevallig zijn. In een goed blaadje bij hem komen.
Maar Paulus is het daar totaal niet mee eens. En weet u. Dit is het gezaghebbende woord van mij. Niet de letters. Maar het woord van God. Daar wil ik op vertrouwen.
En ik wil dat de geest mij verlicht. En de geest die heb ik ontvangen. Daar ben ik in gedoopt. In die geest. In de vader. In de zoon. In de heilige geest.
En die verlicht mij. En met elkaar mogen we door die geest. Dat woord gaan verstaan. Want dit evangelie is zo belangrijk. Dat we het ook bewaken.
Hij heeft zichzelf gegeven. Jezus. Om ons te trekken. Uit deze boosaardige wereld.
Naar de wil van God de Vader. Aan wie de heerlijkheid. Tot in alle evigheid. Amen zater. Ja. De heer Jezus kwam om te onderwijzen.
Maar in eerste instantie. Kwam hij om ons te redden. Letterlijk te redden. Niet om een beschrijving te geven. Hoe we ons kunnen redden. Maar om ons te redden. Zijn naam betekent ook redder.
Hij heeft zichzelf gegeven. Voor onze zonde. En bracht een plaatsvervangend offer. En we deden vader. Die zegt. Het is goed zoon. Wat je gedaan hebt. Het is goed.
Het is goed wat jij doet. Het is genade. Het is precies naar mijn wil. Hij aanvaarde het werk van Christus. Door hem uit de dood op te wekken. En daar krijg ik echte rillingen van.
Uit de dood opgewekt. Niet. Hij heeft alle zonden van iedereen gedragen. Van de hele wereld. Van jou. Van mij. Persoonlijk. Je gedachten. Alles.
Alles. Van toen en nu. En hij is niet aan ten onder gegaan. Hij is niet ten onder. Hij is gedood. Maar hij is opgestaan.
En het was de wil van God. Redding is dus pure genade. Wat ze ook zeggen. En waar ze je ook op wijzen.
En welke tradities ze je ook willen aanpraten. Of wat dan ook. En dat maakt me klein. Dat maakt me stil. En vol die bedankbaarheid.
Als ik zie. Dat de afgelopen weken. Afgelopen maanden. Mensen. In de vrijheid zijn gekomen. Want hun situatie leek hopeloos. En dat was met mij niet anders.
Hoewel ik misschien een keurige burger was. Die misschien niet gebruikte. Of niet dingen deed. Die in de oven. Maar ik had een revisooperatie nodig. Bevrijd van mijn denken.
Bevrijd van mijn negativiteit over mezelf. God aanvaardt ons. Volkomen wie wij zijn. En pas dan volg je hem.
En elke andere God. En welke God die het ook is. Moet je je eerst maar aanvaardbaar zien te maken. En als die God je dan aanvaardt. Dat hoop je dan maar.
Dat hoop je. Maar je moet maar zien. Dan hoor je er misschien bij. Maar Jezus aanvaardt je. Hoe je gekomen bent. Dat is het echte evangelie.
Dat is de enige maatstaf. Gods woord. Zoals het hier staat. En weet je. Dat geeft je vrijheid. En een stukje vrijheid.
Om je onder elkaar te bewegen. Dat doet elkaar aanvaarden in de verschillende culturen. De verschillende smaken die je hebt. Je vrijheid van een zekere levensstijl.
Want je redding is niet afhankelijk door het gehoorzamen van een aantal regels die anderen je opleggen. Je mag dit niet. Je mag dat niet.
Ik vind zus. Ik vind zo. En je gedraagje. Dat is acceptabel. Daar is ruimte voor. Het heeft niets met herding te maken. En zo zal de een soms keuzes maken.
Die wij niet altijd begrijpen. Maar ze staan in de vrijheid van Christus. En de andere zal keuzes niet maken. Die wij ook niet altijd begrijpen. Hij heeft de vrijheid in Christus. En dan heb ik het niet over de wezenlijke dingen die met de Heer Jezus en zijn verbond te maken hebben.
Maar dan heb ik het over de details waar we soms elkaar wel eens lastig voor kunnen zijn. En dat betekent ook dat je emotionele vrijheid hebt.
Och. En we hebben er allemaal last van. Maar zeker als je hoort, als je de gelijkenis van de twee zonen, weet u wel. Die zoon die de verkeerde kant op ging. En de zoon die zo goed was.
En laat ik het zo zeggen. Velen van ons voelen zich misschien wel. Of horen misschien wel. Dan moet ik wel uitkijken dat ik u in die categoriseer. Bij die zoon die eigenlijk best wel goed leefde.
Naar de pijpen van zijn vader danste. Maar toen de verloren zoon kwam. Hij aanvaderde niets. Omdat zijn gedrag niet deugde.
Want hij deugde niet. En nu ineens krijgt hij alles. Dat is ook dat je gunnend bent. Gunnend naar elkaar bent. Dat je elkaar in elkaars emotie vrij laat.
Als je nuchter van aard bent. En je niet zo makkelijk of niet zo makkelijk uit. De ander uit zich heel makkelijk. Heel uitbundig en heel spontaan.
Wat heerlijk als je dat van elkaar mag aanvaarden. De uitbundigen. Van degenen die rustig zijn. Niks mee aan de hand. Dat ik misschien hier niet sta te dansen en sta te springen.
Niks met me aan de hand. Doe ik op een andere plaats misschien. Maar terwijl de ander juist in vreugde zich uit. In tranen. En in ootmoed.
Dat is de ruimte die God ons geeft. Daar moeten we elkaar. En mogen we elkaar in vrij laten. God heeft, zegt Paulus. Jullie de heilige geest gegeven.
En dan staat er. Deed God dat. Omdat jullie je zo goed aan de wet van God hielden. Aan de wet van Mozes hielden. Of omdat je in Christus ging geloven. Wat was de reden waarom God de heilige geest gaf?
Omdat je zo goed wandelde? Nou dan houden al die mensen die heel veel wandelden. Wel heel veel van de heilige geest. En mensen die niet goed wandelen. En dan tot geloof komen.
Wel niet. Nee, zegt hij. Omdat je in Christus ging geloven. Dat is de enige voorwaarde. Je overgeven. Hem aanvaarden. Er staat in de Bijbel.
Zegt Paulus. Abram geloofde in God. En daarom was hij rechtvaardig. Zegt maar. Hij was een goed mens. Mag je gewoon ook eenvoudig zeggen.
Hij was een goed mens. Het ging ook bij Abram het geloof. En als gelovigen zijn wij nakomelingen van Abram.
Daar zal nog veel over te zeggen zijn. Ingevoegd. In het Israël. En Christen is dus niet iemand die veel van Jezus weet.
Maar iemand die hem gezien heeft. Die hem gezien heeft. Aan het kruis. Aan het lege kruis. En het raakt ons hart als we zien dat hij niet gewoon stierf.
Maar dat hij voor mij stierf. Heb jij het gezien? Hebben jullie Jezus gezien? Ik bedoel niet in een droom. Ja, dat zou kunnen.
Maar heb je hem gezien? Heb je hem ontvangen? Heb je hem aanvaard? En Paulus zegt erbij. Houd dit evangelie helder voor ogen. Blijf dit voor ogen houden.
Want je staat u in de vrijheid. Maar er is een gevaar wat dreigt. Je kunt je vrijheid kwijtraken. God zond zijn zoon om ons vrij te kopen. We zijn echt vrijgekocht.
De volledige prijs is betaald. En dat vrijgekocht, dat kun je vergelijken met in die tijd toen ze slaven kochten. Of kochten. En die worden voor de volle prijs gekocht.
En dan werd je slaaf. In dat geval wel. Maar Jezus heeft ons vrijgekocht. Hoog op toe. Om zonen en dochters van hem te zijn.
Je mag een zoon van hem zijn. In de vrijheid staan. Een zoon. Je krijgt ook de rang van zoon. Je bent niet de nieuwe slaaf. Je bent de zoon van God.
Of een dochter van God. En om gelijk maar de zaak compleet te trekken. Je wordt ontvangen. En je krijgt al als het ware de ere medaille. Mag je in ontvangst nemen.
Terwijl je er niks voor gedaan hebt. Je wordt als held naar binnen gehaald. Omdat Jezus het heeft gedaan. Je wordt in die vrijheid gesteld. Je wordt verwelkomd.
En je krijgt zijn geest. En dat is niet iets in een formule die we bij de doop alleen hanteren. Maar je krijgt werkelijk zijn geest.
Waardoor je gaat zeggen. Want als je God gezien hebt. Dan ga je tegen God zeggen. Vader. Papa. Abba. Vader te roepen.
Staat er ook. En als hij dat zegt. Als een kind. Tegen zijn vader. Papa zegt. Als hij dat zegt. Dan is er een band.
Dan is er een diepe band. En ik hoop niet. Dat u een beeld heeft van een vader. Die zeer verdrietig. En zeer pijnlijk is. Natuurlijk. Geen enkele vader is volmaakt.
Maar als je tegen God. Papa mag zeggen. Vader mag zeggen. Dan ben je een van geest. Dan hoef je ook.
Als je vraagt. Als je bidt. Dat hoor je mensen wel zeggen. Ik vind het bidden zo moeilijk. Want jullie kunnen zo mooi bidden. Bidden. Dan mag je spreken met God. Hij is je vader.
Je mag papa zeggen. Je mag dankjewel zeggen. Je hoeft geen zinnetjes te formuleren. Die je op papier schrijft. Het mag wel. Natuurlijk. Kom je te helpen. Maar je mag zomer. Die vrijmoedig zijn.
Zijn. Papa. Vader. Ik hoor bij u. Ik mag u alles vragen. Ik mag u alles zeggen. Ik mag zelfs.
Als ik verdrietig ben. Mijn verdriet bij u brengen. En als ik boos ben. Ziet u mijn boosheid. Heren. U bent dan echt aanwezig. Want uw geest woont in mij. Wat heerlijk om het te weten.
Dat je dat werkelijk mag zeggen. Dat kinderwoordje. En het werk van de zoon van God. Werkt aan ons.
Maar de geest werkt in ons. En weet u broeders en zusters. Dat gaat niet aan ons voorstand voorbij. Maar dat gaat ook niet aan ons gevoel voorbij. God heeft ons een totale mens zijn gegeven.
Met ziel, geest en lichaam. Verstand, gevoel, intuïtie. Alles. Als daar de geest volledig in mag doordringen. Niet alleen in ons verstand dat we weten.
We weten is niet onbelangrijk. Het is heel belangrijk. Maar dat je de volve ment in zijn totaliteit. Je totale mens zijn. De geest werkt in ons.
En hij leeft in ons. En vol zijn van de geest betekent dat je nadenkt over hem. Dat je vol bent van hem. Dat je soms verdrietig kunt zijn.
Maar hij is daar. Maar het mooiste is. Je gaat vertrouwelijk met Jezus om. Vertrouwelijk. Heel dichtbij. Daarom hoef je ook eigenlijk nooit eenzaam te zijn.
Je kunt je wel alleen voelen. God heeft ons menselijke behoeften gegeven. We kunnen ook honger krijgen. Je kunt je eenzaam voelen. Maar het besef. Jezus, u bent bij mij. Ik ben u erfgenaam.
Dat is ook weer het gevolg van zoon en dochterschap. Je bent erfgenaam. Dat geldt voor dochters en zonen. Dat is het Nieuwe Testament. Je bent erfgenaam. Je krijgt erfenis.
En je mag zeker zijn. Je mag vertrouwen op hem. We hoeven eigenlijk voor niemand bang te zijn. Want laten we eerlijk wezen. Het is toch een angstige wereld in we leven.
Oh ja, we leven in een fantastisch land. Ik denk misschien wel het fijnste land wat er is in deze wereld. Misschien is dat een beetje nationalistisch. Ik weet het niet. Maar dat hoor je overal.
Ze willen zo graag hierheen. En toch weten we. De duisternis neemt ook hier toe. De angst neemt toe. Mensen zijn bang. Je hoeft de discussie op tv maar te volgen.
En je bent een beetje onzeker. En je slaapt slecht. Mensen raken depressief. Slapeloosheid. En hoeveel hebben dat niet. Of ze trekken in bij de 1,6 miljoen mensen.
Die een drankprobleem hebben. En zo heeft hij er zijn probleem. Maar weet u. Dit is zo van belang dat u weet. Dat je er echt bij is.
Je kan niet meer. Maar heb je Jezus gezien? Wil ik even nog terug grijpen. Paulus schrijpt in zijn brief ook even terug.
over het verhaal van Hagar en Sarah. En dat is heel belangrijk. Paulus zegt tegen de gemeente. Zodra jullie in Christus gingen geloven.
Werden jullie kinderen van Abraham. En we zijn kinderen van Abraham. Want we geloven ook. Daar gaat het om hè. We geloven. De erfgenamen van ouw Gods belofte. En zodra je begint te denken.
Dat je moet gehoorzaam zijn aan de hele wet. Dus dat je toch weer in die traditie moet. Van die wet. Zijn jullie helemaal geen kinderen meer van Abraham. Lees goed wat er staat.
De zoon van de slavin werd geboren. Uit de kracht van de natuur. Die van de vrije vrouw. Uit de kracht van de belofte. Laat ik dat proberen duidelijk te maken. God had Abraham beloofd.
Dat hij een zoon zou krijgen. En een groot nageslacht. En Abraham geloofde dat. Dat werd hem tot gerechtigheid gerekend. Hij was een goed mens. Hij was voor Gods ogen rechtvaardig.
Dat geloof. Vertrouwen op Gods belofte. Dat hij waar zal maken wat hij zegt. Ook al zie je het nu niet altijd. Ook al zie je het nu niet. Ook al ben je nu ziek. Of al heeft net de dokter geconstateerd.
Dat je bepaalde ziekten hebt. Toch geloof. God had het beloofd. Maar Abraham en Sarah werden ouder. En je geloof kan wankelen.
Dat is heel begrijpelijk. Als je maar iets niet ziet wat je beloofd is. Moet je met een kind komen. Je krijgt dat van papa. En het kind moet wachten. Hoe leer je een kind geduld? En wat deed Abraham?
Hij handelde opnieuw in geloof. Maar dan in zijn eigen geloof. Want Sarah werd ook ongeduldig. Ze kon normaal gesproken op de duur geen kinderen meer krijgen. Dat heb je met een bepaalde leeftijd.
En zij kon het al niet in haar leven toen het nog kon. Verdrietig. En toen zei ze. Ik ben nou zat. God belooft het allemaal wel. Maar ik lach erom.
Ik lach erom. Ga het mezelf proberen. Ik heb hier een slavin. Ga daar maar mee naar bed. En ga daar maar kinderen bij krijgen. En toen voor het eerst geloofde Abraham in zichzelf.
En week hij af van die stap die hij gezet had. Hij was zichzelf tot redder. En we hebben gezien. Als je jezelf tot redder wil uitroepen.
En dus je eigen weg gaat. De natuurlijke weg gaat die Abraham volgde. En hij met Haga naar bed ging. Wat de gevolgen zijn. Bovendien de Bijbel veroordeelt polygamie.
En het hebben van bijvrouwen. Ook al zien we in de Bijbel dat de mensen ze daar hebben. En we zien de gevolgen. De haat. En de vijandschap. Die toen ontstond. Tussen Ismaël.
En Isaac. Is nu nog zichtbaar. In het Midden-Oosten. Dat heeft hele lang geschiedkundige gevolgen. Abraham vertrouwde niet op Gods genade.
In de vorm van een boven natuurlijk ingrijpen. In de geschiedenis. Maar op zijn eigen vermogens. En dat is waar hier Paulus op wijst. Dat is waar hij hiernaar wijst.
Maar wat bijzonder. Dat God hem toch als geloofsheld ziet in Hebraï. Dat God hem toch ziet in geloof. God heeft hem gezien.
In de stap die hij daarna zette. En gezien dat hij gezondigd had natuurlijk. En broeders en zusters. Zo kennen wij dat toch ook. Dat we misstappen maken. De strijd in onszelf hebben.
Maar om het af te maken. Uiteindelijk was er alleen in Sarah en Abraham toekomst. De onvruchtbare. Daarin was toekomst. Maar niet op natuurlijke manier.
Maar op bovennatuurlijke manier. Sarah werd zwaar. Omdat God ervoor zorgde. Dat ze vruchtbaar werd. En zij kinderen konden krijgen. En ik vind dat zo hoopvol.
Er is toekomst voor hen. Die onvruchtbaar zijn. In de breedste zin van het woord. In de breedste zin van het woord. Er is toekomst voor de verdrukte. Voor juiste verslaafden.
Mensen die niet vrij zijn. Mensen die niet op eigen kracht kunnen vertrouwen. En het in de wereld kunnen maken. Er is toekomst voor hen. Die het van hem verwachten. Wie zich mislukt voelt.
Zoals Sarah. Er komt nou niks meer. En ze lachten. Isaac betekent ook lachen. Maar dan lachen van geloof. Of hij teleurgesteld is. Een bemoediging voor mij en voor jou.
Die van zichzelf niks te verwachten heeft. Voor alleenstaanden. Voor kinderloze vrouwen. Gezinnen.
Of mensen die gestigmatiseerd zijn. Voor Syrische mensen die hier veracht worden. Wat doe je hier? Geluk zoeken.
De Bijbel laat ons zien dat kinderen. Carrière. Geld. Macht. Bevestiging. Niet als eigen waarde mag worden opgevat.
Maar dat maar alleen bevestiging is in Jezus. In Jezus. En juist zij die altijd aan de zijlijn stonden. Juist zij waar altijd in het dorp hier over gesproken is.
De onvruchtbare. De rijke. God zegt. Ik ben met jou. Zij kunnen juist vrucht dragen. Christus heeft Abraham gelukkig.
Toen hij die ontsporing heeft ondergaan. We waren de gevolgen nog van zien. Kijk maar eens. De hele Koran die tegenover de Bijbel staat. In grote delen. De nieuwe versie van de Bijbel.
Zoals ik het mijn collega wel eens voorzeggen. Van de Bijbel. Christus heeft ons bevrijd. En daardoor kan je als vrij mens leven.
Maar ik wil zeggen. Houd dat vol. Houd dat vast. Laat niemand je weer slaaf maken. Dat is eigenlijk de samenvatting wat Paulus hier zegt. Laat niemand je slaaf maken.
Want voor de vrijheid heet Christus je bevrijd. En toch kun je die vrijheid weer kwijtraken. Als je weer opnieuw. Als je weer opnieuw probeert. Zoals Adam dat deed.
Abraham dat deed. Dat hij naar zijn vrouw luisterde. En vervolgens. Hij dacht ook. Ja dan doe ik dat maar. Dan moet het maar zo. Dan geloof ik maar in mezelf. Dan doen we het. Ja oké.
Misschien bedoelde God dat wel. Zo op die manier. En vervolgens liep hij weer onder een juk. En we zien wat de ellende is. Dat Hagar weggestuurd moest worden. Och wat een toestand. Een ruzie met die kinderen.
Nou hebben kinderen wel eens meer ruzie. Maar het was gewoon niet te houden. En met wat voor gevolgen. En zo was het met de gelaten hier ook. Notabene de gelaten. Dat waren heidense mensen.
Die leefden midden in de wereld. Ze deden alles wat God verboden had. Alles. Ze leefden gewoon hun gedachtegang volgens het patroon van die tijd. En dan brengt Paulus het evangelie. En dan worden ze volkomen in de vrijheid gebracht.
Totaal. Ze ontvangen de heilige geest. Helemaal vrijheid. Alles. En een nieuwe. Ze krijgen een nieuwe natuur door de heilige geest.
Want dat is wat er gebeurt. De heilige geest. God geeft je een nieuwe natuur. Dan zeggen ze dan mensen. Dat kan niet. Dat kan niet. Dat kan niet. Weet je wat het probleem is.
Ze voelen zich toch al een beetje aangesproken. Dat heb ik ook wel eens. Dan voel je je toch aangesproken. Ja maar denk erom. Dit moet. Dat moet. Hoe komt dat? Omdat die oude natuur er ook nog zit.
Die zit er ook nog. Ik heb namelijk twee verlangens in mij. Ik heb een verlang om de heer volkomen te dienen. In alle opzichten. Ik mag dat weten dat ik een kind van God ben.
En ik mag dat ervaren. Maar er is nog een natuur. Het vlees. Met die term kennen we. Die kennen we. En die wil het liefst dat ik mijn eigen hachje red.
Ik kom niet graag voor vervelende dingen uit. Ik sta niet graag met mijn problemen op straat. Er is een strijd. Ik wil mezelf bedekken. Ik wil het zelf rooien.
Ik wil het net zo doen als Abraham. Ik wil alles binnenboord houden. En dat kan soms zich zo aan je vastzetten. Dat je die geest die in je woont.
Die de ruimte wil hebben. Die jou helemaal vrij wil maken. Dat je die geest inperkt. Want die geest dwingt jou nooit iets. Die geest zegt niet. Nu zal je. En hij bindt je niet vast.
Nee. Het is mijn natuur die mij vastzet. En Gods geest. Jezus in mij. Laat ik het zo zeggen. De Heer Jezus in mij. Door zijn geest. Wil me juist in die vrijheid stellen. En dat wil mijn natuur niet.
Want waar gaat hij heen? Wat gaat hij doen? Wat moet ik zeggen? Dat is even lastig. En ik heb ook nog bepaalde begeerde dingen.
Die ik eigenlijk bepaalde lusten. Waar ik. Goeie lusten. Niet verkeerde lusten. Niet gelijk verkeerd denken. Maar dingen die ik heel graag wil. En die dingen die zijn zo belangrijk voor mij.
Die zijn zo belangrijk. Allemaal goed hè. Allemaal goed. Ik sport graag. Maar. Ik kan u zeggen. Ik vind het wat moeilijk om het te zeggen. Maar in mijn sportieve leven heb ik vaak een betere discipline.
Als in mijn geestelijk leven. Wel spijtelijk om het te zeggen. Dat vind ik. In die discipline sta ik dan makkelijker. Want.
Ach. Naar hem toe gaan. S'morgens. Ach ja. Horace. Dat vindt hij toch wel prima. Hij is. Ik ben toch in de vrijheid. Maar.
Weet u. Als godsgeest in je woont. Als je hem echt de ruimte geeft. Dan verlang je om hem te eren. En om hem te dienen.
Om bij elkaar samen te komen. Om met elkaar over hem te spreken. Dan leert hij je hem de oogste eer. Dan weet je. Dat is mijn bestemming. Mijn bestemming is. Om hem echt te eren.
Om mijn naaste te helpen. Om mensen die een probleem zijn te ondersteunen. Dat is mijn verlangen. Daarom ben ik wedergeboren. Er is iets nieuws gekomen. En dat geeft mij.
Dat is ook de grondslag van mijn leven. Ik mag me oprichten. Ik mag me richten naar het doel. Voor hij me gemaakt heeft. En daar verlang ik na. Maar Paulus waarschuwt juist.
Want in je hart. Zegt hij in gelaten. Vijf vers 17. Ik heb het niet gelezen geloof ik. Vechten die slechte verlangens. En de heilige geest met elkaar. Beide. Dringen om de voorrang.
Beide dringen om de voorrang. En aan wie luister ik. De geest wil niet dat je luistert naar je verlangens. En je verlangens willen niet dat je luistert naar de geest. Je kunt dus niet zomaar doen wat je wilt.
Ja maar ik heb toch verlangens. Ja zeker heb je verlangens. Zeker heb je verlangens. En die mag je hebben. Eten hebben we nodig. Dat is een verlangen. Een lekker hapje nodig. Je wilt misschien eens een biertje drinken.
Of een wijntje drinken. Anderen zeggen ja maar dat doe ik niet. Dan laat je elkaar ook in vrij. Dat is genieten van iets. Maar wanneer is dat verlangen nou. Wanneer is dat verlangen nou.
Mijn eigen verlangen. Als we daarmee de heilige geest in ons hart. Dus in de kiem smoren.
Als blijkt. Dat die goede dingen waar we naar verlangen. Op zichzelf dus niks fout mee. Slechte dingen. Dat is duidelijk. Echt zondige dingen waarin je jezelf vernietigt. Is een andere zaak. Als die goede dingen.
Het verlangen naar de heer Jezus gaat verhinderen. Dat zelfs je verlangen naar. Elkaar te zien als gelovigen. Het verlangen in het lezen van de Bijbel. Het verlangen om hem te aanbidden.
Als dat maar weggedrukt wordt. Waardoor je eigenlijk. Heel makkelijk een soort gewoon leven leidt. Zoals iedereen. En dat je verlangen weg is. En ook je vrijheid weggaat. Want het gevolg is.
Dat is vaak het gevolg. Als je in beslag genomen wordt. Door dingen die je ook fijn vindt. Bijvoorbeeld door je werk. Dat je altijd met je werk bezig bent. Ik vind mijn werk zo mooi. Zo fantastisch. En daar mag je van houden.
Natuurlijk is dat mooi. Als je fijn vindt om te werken. Vond je het maar fijn. Maar als dat je zo in beslag neemt. Dat je. Je gezin vergeet. En dat de plek van de heer Jezus.
Niet meer. Op het centrum van je hart is. Maar ergens op een zijspoor. Dat hoort er ook nog bij. Dat integreer ik in mijn leven. Dan ga je dan kapot.
Want. Alle andere verlangens. Die neem je in beslag. Dat is altijd zo gebleken. Werken kan heel mooi zijn. Ook al ligt daar een zekere vloek op. Vanuit de zondeval.
Maar werken kan fantastisch zijn. Maar je kunt er zoveel tijd aan besneden. Dat je. Er overheerst wordt. En dat misschien geldzucht. Een rol zou kunnen spelen in je leven.
En meer van die aspecten. En je moet werken. En je moet carrière maken. En je moet als vrouw. Een volle baan hebben. Probeer. Je moet aan de top komen. Dat is nog heel belangrijk.
Iedereen is er daar natuurlijk vrij in. Het gaat erom. Welke plaats heeft dat in je hart. Dat wil ik u zeggen. Ik wil geen mensen veroordelen. Echt niet. Maar welke plaats heeft de heer Jezus in je hart.
En welke tijd mag hij van je hebben. Hij geeft je die vrijheid. Als je ziek wordt omdat je iets niet meer hebt in je leven.
Bijvoorbeeld gezondheid. Ziek wordt zeg maar dat je dus ziek van binnen wordt. Of ziek wordt met je. Oh als ik stel dat ik geen werk in zou hebben. Het zou een drama zijn. Of stel dat ik dat niet meer zou hebben.
Dan ga ik kapot. Ik ga eraan. Dat kan je niet tegen. Lieve broeders en zusters. Dat Jezus. Jezus alleen werkelijk de heilige geest u in beslag mag nemen.
Welke kant hij ook op gaat. Paulus noemt ook een paar voorbeelden nog. Waar ik dan zo'n beetje mee wil afsluiten. Hij noemt eerst voorbeelden van zondige dingen.
Onmatige verlangens op het gebied van seksualiteit. Ontucht noemt hij het hier. Poneia. Zedeloosheid. Dat zijn dan echt dingen waarvan we zeggen. Ja. Dat snappen we wel dat dat zo is. Seksuele handelingen.
Die onnatuurlijke seksuele handelingen. Onbeheerse seksualiteit. Allemaal termen die vanuit het Grieks hier zo staan. Maar dan komt hij met toverij. Toverij. Afgoderij.
Paulus doelt hier op hele specifieke, occulte en heidense, religieuze praktijk. Moeten we verwaken. Moeten we verwaken. We gaan zomaar mee in allerlei verschijnselen.
Bepaalde vormen van yoga die je mee kunnen nemen. Naar je overgeven aan wie. Maar dan gaat hij verder.
Dit is misschien voor de ongelovigen. Maar ik wil tevens gelovigen waarschuwen niet mee te gaan in allerlei kreten en termen. Toverijen. Die naar het boeddhisme rieken. Die zijn invloed hier ook heeft.
Of op andere wijze. Toverij doet het werk van de geest vaak na. Toverij doet het werk van de geest vaak na. Het imiteert. Het lijkt er heel erg op. Je kunt het vaak niet onderscheiden.
Maar dan komen er wat andere begrippen. Gekonkel. Eritea staat er. Gekonkel. Hoe makkelijk doen wij als gelovigen niet met gekonkel mee?
Of afgunst. Begeren wat van een ander is. Jaloezie. Na ijver. Het streven dat voorkomt uit een groot ego. Jaloezie. Vijandschap.
Een houding van haat en nijd. Hoe jaloers zijn we soms nu op elkaar. Als de nieuwe mode weer uitkomt. Iedereen moet toch mee hollen. Tweespeld.
Uit zijn op strijd. Op zoek naar ruzie. Tweespeld. Allemaal dingen die zo makkelijk vat op ons kunnen krijgen. Als wij niet de Heer Jezus centraal stellen. Als wij niet in elkaar de Heer Jezus zien.
En als vervulde kinderen van God. Hij drijft ons uit elkaar. Geruzie. Rivaliteit. En dan stotten komt hij met bras en slempartij.
Allemaal dingen. Die soms heel erg zijn. Sowieso al. Maar ook. Seksualiteit. Geweldig dat God het heeft gegeven. Maar hoe kun je daar een afgod.
Hoe kun je daar vol van zijn. Het neemt je in beslag. Het kan niet erg genoeg zijn. Het moet nog veel erger. Als u hoort van de getraumatiseerde vrouwen.
En mannen. Wat die meegemaakt hebben. Of meemaken. Het kan niet erg genoeg. En ik kan er uiteraard niet op ervaringen van mensen ingaan. Maar het is werkelijk ten hemel schrijnend.
Daar regeert de boze. Daar regeert de boze. Maar als u door de geest van God geleid wordt. Verander je.
In wie je worden wil. En die je moet zijn. Die je moet zijn. Dan kom je tot je bestemming. Dan kom je tot je bestemming. En het werkt bevrijdend. Het werkt bevrijdend.
Wie door de geest geleid wordt. Krijgt ook de vrucht van de geest. En dat gaat geleidelijk. Het gaat geleidelijk. Maar het gaat ook onvermijdelijk.
Maar het gaat van binnenuit. En dan krijg je die geweldige vrucht. De liefde. De vreugde. Je een God verheugen omdat hij prachtig is.
Niet een gemaakte vreugde. Kijk hem eens blij zijn. Nee. Een vreugde omdat je van binnen die blijdschap kent. Omdat God zo prachtig is. Heren. Wat heeft hij het mooi gemaakt.
Wat heeft hij mij mooi gemaakt. In u. En vrede. Rustig vertrouwen op Gods wijsheid. Vrede uitstralen. Terwijl de heleboel in spanning is.
Terwijl de hele wereld misschien in brand staat. Dat is vrede. Irene staat er letterlijk uit het Grieks. En geduld. Je in de moeilijkste omstandigheden. Bereid zijn de wil van de Heer te volgen.
Vriendelijkheid. Anderen dienen die je zelf. Waardoor je zelf kwetsbaar bent. Vriendelijkheid. We hebben er laatst over gehad in de Broederraad. Moeten we niet eens vriendelijk zijn.
Hoe spiegelen we ons zelf wel eens in die spiegel. Zijn wij vriendelijk naar elkaar. Groeten we elkaar. Niet gemaakt. Maar anderen dienen we. Waarmee ik mezelf kwetsbaar maak.
Vriendelijk naar elkaar zijn. Naar een nieuw gezicht. Ik weet het. We zijn het lang niet altijd. Maar vriendelijkheid is een vrucht van de geest. Goedheid.
Integriteit. Eerlijk zijn. 100% betrouwbaar zijn. Een mens uit één stuk zijn. Zoals God zeg maar één is. Geloof. En zo kan ik verder zijn.
Zagmoedig. Dat zijn vruchten die volledig te maken hebben met je karakter. Waarin je mag groeien. Groeien als je vol bent van de geest. En zelfbeheersing.
En wat is zelfbeheersing? Het vermogen om wat belangrijk is te stellen boven wat dringend is. Wij laten ons vlakken altijd dringende delen. Dat moet ik nu hebben.
Dat ga ik me aanschaffen. Nu moet ik dit hebben. Maar wat is het belangrijkste? Wat vindt God het belangrijkste? Die mooie rok. Die nieuwe bril. Want ja.
Twee voor de prijs van één. De wil van God in je hart. Kan je daartoe naar groeien. En dat is karaktervorming. Ja zeker.
Ik geloof zeker in de gaven van de geest. Absoluut. Ik geloof in de gaven van de geest. Maar de gaven geeft God zelfs aan hen. Aan Judas gaf hij de gaven.
En we weten van Judas hoe het geworden is. Gaven zijn dingen waar je de gemeente mee dient. Maar waarin je je karakter vormt. Waarin God je wil vormen door zijn heilige geest.
Dan behoor je Christus toe. En ik bid u. Wees bereid. Om je vleeslijke hartstochten. Die op zichzelf niet verkeerd zijn.
Als je hartstochtelijk naar iets verlangt. Maar als dat een verlangen wordt. Waarbij je het boven Christus stelt. Ze nemen je in beslag. Kijk maar eens. Mensen die roddelen.
Moeten altijd roddelen. Ze konklen altijd. Lees die. Pak wel eens zo'n blad. Nou werkelijk. Het gekke is dat je het nog interessant vindt.
Heeft die. Heeft die. Heeft ze zo. En dat gaat maar door. Dat blijft altijd wel te roddelen. En dan in de hogere kringen. En dan die bekende persoon. En dan die. En die. Nou en dan. Die heeft met die. Die heeft met die.
En zo gaat het maar door. En dat blijft maar doorgaan. Tot je er ziek van wordt. Het neemt je in beslag. Want je moet roddelen. Roddelen is gewoon een cultuur onderdeel geworden. Dat hoort er nog bij.
Kom hé. Waarom doe je niet mee? En zo kun je die aspecten. Kunnen ze zo voorkomen gaan beheersen. Daarom. En dat heet dan vrijheid.
Het heet dan vrijheid. Als je met de kerstdagen. Bij het feest. Niet eens één wijntje drinkt. Maar je vol laat lopen. Want dat is vrijheid.
Heerlijk. Eindelijk. Nu mag het. Moet je eens kijken wat de gevolgen zijn. Jullie weten allemaal wat ik bedoel. Vol zijn. Van Jezus.
Is dat je zeker gewoon mens bent. Die over gewone dingen kan praten. Die ook geniet van het leven. Maar vol zijn van de geest. Is je laten bedouwen door zijn geest. In de vrijheid staan.
Jezus nemen. In je hart. Die jou wil veranderen. Tot je bestemming komen. En niet je laten gaan. Met je eigen ego begeert. En dat betekent niet hard zijn voor jezelf.
Maar eerlijk zijn voor jezelf. Heren. U maakt mij nu iets duidelijk. U zegt mij nu iets. Wat ik niet weg wil drukken. Ik wil u bidden.
Neem dat weg. Bevrijd mij daarvan. In de naam van Jezus. Met iemand erbij. Als je het moeilijk vindt. Als je het lastig vindt. En ik wil u doen groeien in mijn leven. Ik wil u heren echt.
Alleen als nummer één in mijn leven hebben. Jammer ben ik wel bezier. Het is niet kwijt. Maak je daar nog niet druk om. Als je Jezus als nummer één hebt. Dan gaat hij jou helpen.
Door de heilige geest. De prioriteiten te stellen. Dan komt er orde in je leven. Dan voel je je als een vis in het water. Dan voel je je als een vis in het water. Moet je er niet uitspringen. Dan ga je dood.
Maar als een vis in het water. Als een vogel in de lucht. Vrij als een vogel in de lucht. In de weet. Heren. Ik hou van u. Niet alleen met je verstand.
Maar met je gevoel. Paulus zegt. Mijn kinderen. Zegt hij. Ook in gelaten. Terwille van wie ik opnieuw ween doorsta.
Totdat Christus in uw gestalte heeft gekregen. Ik bid gemeente. Ik bid broeders en zusters. Ik zie u zo allemaal zitten. Ik bid u dat Christus. In jouw gestalte mag krijgen.
En een blijvende gestalte. Dat je mag groeien in hem. Het is zo heerlijk om te weten. Als we zien. Hoe mensen tot hem komen. In volle blijdschap. En in volle overgave. En daarvan getuigen.
Hun mond er niet van kunnen houden. Anderen in stilheid dat doen. Anderen die misschien wat teruggedrokken zijn. Die. De cursus niet meer verder gevolgd hebben. We bidden er ook voor.
Maar in hem staan. Door de heilige geest. Geeft. Een heerlijke vreugde. En in die verwachting. Is het nog fantastisch. Om met elkaar kerstfeesten te vieren. Volgende week.
En dan gaan we nu eerst een lied van zingen. Van Jezus. Amen. Amen.