Leven tot eer van God

Spreker

Auke Stoelinga

Date
Dec. 11, 2016
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Het woord van God. Waar wil ik het over hebben? Het titel die ik hierboven heb staan is! Hoe kan ik leven? Hoe kan ik?

Vul het maar voor jezelf in.! Hoe kan ik leven tot eer van God? Hoe kan ik leven tot eer van God? En als je dat doet, dan zal het ook tot zegen zijn voor jezelf.

Ik heb eigenlijk twee aanleidingen om daarover te spreken. De ene is, het is derde advent. Dat betekent komst, advent. En de Heer Jezus is gekomen.

En waarom is Hij nou gekomen? Om ons te verlossen, dat is waar. Maar Hij is in de eerste plaats gekomen om te leven tot eer van God. Om God groot te maken.

En daarom, hoe kan ik leven tot eer van God? Want wij moeten navolgers van Hem zijn. Als u zich voorstelt hoe het was in Genesis. Het was goed, staat er. Het was zelfs zeer goed, toen God alles had geschapen.

En toen ging het fout. Door ongehoorzaamheid. Ongehoorzaamheid van Adam en Eva. Helemaal fout. Het was een perfecte situatie. Het kon niet beter. En het ging fout.

Wat moet dat God, een pijn en een verdriet, hebben gekost? Wat een schande was dat eigenlijk dat dat gebeurde. In zo'n volmaakte omgeving. En de Heere God is meteen aan het werk gegaan.

Dat zie je al in Genesis 3. Hij is aan het werk gegaan. En hij heeft uiteindelijk zijn zoon gezonden. En die heeft geleefd. Zoals God het had bedoeld oorspronkelijk. De Heere Jezus heeft geleefd.

Zoals God het had bedoeld. Hij heeft hem uitermate verhoogd. Door zijn volkomen gehoorzaamheid gedurende zijn hele leven als mens hier op aarde. En daarom heeft God hem ook uitermate verhoogd.

Omdat hij gehoorzaam geworden is tot de dood. Ja, zelfs tot de dood in het kruis. En in het stukje uit Filippense wordt helemaal niet gesproken over verzoening. Het gaat over zijn gehoorzaamheid.

Zijn leven. Zijn zichzelf toevertrouwen aan de Vader. Volkomen afhankelijk zijn aan de Vader. Om hem te eren. Om hem groot te maken. En daarom is hij ook uitermate verhoogd. En je vindt dat wel vaker terug.

Dat soort principes. Want als je kijkt naar de offers die in de Viticus staan. Er staan vijf offers. En wij zouden waarschijnlijk beginnen met het zondoffer of het schuldoffer.

Maar het begint met het brandoffer. En die volkwoord is niet willekeurig. Het begint met het brandoffer. En dat spreekt van de toewijding. De volkomen toewijding van Christus aan zijn Vader.

Dat offer gaat ook niet over zond of schuld. Een ander voorbeeld. In Leviticus 16. De grote verzoendag. Daar zijn op een gegeven moment er sprake van twee bokken. En de eerste is voor de heren.

De eerste is voor de heren. En de andere was voor verzoening. Het is bijna kerst. Dan zingen we weer. Ere zij God. En daarna vrede op aarde.

Dat is echt de volgorde. Johannes 17. Ik lees het even voor. Het hogepriestelijk gebed. De Heer Jezus zegt in vers 4. Ik heb u verheerlijkd op aarde.

Door het werk te volleindigen. Dat gij mij te doen hebt gegeven. En nu verheerlijk gij mijn vader bij uzelf. Met de heerlijkheid die ik bij u had. Eer de wereld was. Ik heb uw naam.

Dat is de tweede. Geopenbaard aan de mensen. Die gij mij uit de wereld gegeven hebt. Zij behoorden u toe. En gij hebt hen mij gegeven. En zij hebben uw woord bewaard. Hij heeft eerst de vader verheerlijkd.

Hij heeft daarna ook zijn naam. Hij heeft zichzelf geopenbaard aan de mensen. Dat is de eerste reden. Advent. Hij is gekomen. Om de vader te eren. Wij als gelovigen horen.

In onze wandel. Ook hem te eren. Tot zijn eer te leven. Tweede reden. Ik maak me soms best wel zorgen. Over wat ik zie gebeuren. In christelijk Nederland.

Wat je dan tot je krijgt. Via de tv. Of via de bladen. Of via de. Wat ik ook in de reddingsark zie. Ik zie een christendom ontstaan. Waarbij mensen christen zijn.

Maar ook dingen. Gewoon niet. Dingen doen. Die niet stroken met het woord van God. Die niet kloppen met het woord van God. En dan kun je niet leven tot eer van God. Dan kun je echt niet leven tot eer van God.

Bijvoorbeeld. Ik heb een aantal voorbeelden. Wat je om je heen ziet gebeuren. Er zijn gelovige mensen. Die een ongelovige paarder. Hebben. Ongelovige paarder.

Ik zal even lezen wat er staat. Vormt geen. Ongelijkspan. Met ongelovigen. Dus gelovig. Ongelovig. Geen ongelijkspan. Want. Wat heeft gerechtigheid gemeen.

Met wetteloosheid. Grote verschil kun je niet bedenken. Of welke gemeenschap heeft het licht. Met de duisternis. Of welke overeenstemming is er tussen Christus en Belial.

Of welk deel heeft een gelovige samen met een ongelovige. Toch niks. Als je een ongelovige paarder hebt. Dan kun je het allerbelangrijkste in je leven niet delen. Als het goed is. Kun je het niet delen met die andere paarder.

Die snapt er helemaal niks van. Die snapt er echt helemaal niks van. Nou dat is toch geen goede basis. Welke gemeenschappelijke grondslag heeft de tempel van God met afgehoden. Absoluut niks.

Helemaal niks. Ongelijk juk. Samen opgaan in een relatie. Met een ongelovige is niet naar Gods woord. Normaal gesproken kun je er ook geen zegen op verwachten.

God is soeverein. Soms zegt hij het toch. In zijn genade. Maar daar mag je niet van uitgaan. Het is in strijd met Gods woord. Wat ik ook zie. Henk noemde het nog. We laten ons soms gewoon niet dopen.

We weten dat het eigenlijk wel moet. Maar we doen het maar niet. Ja om allerlei redenen. Ik heb heel veel redenen gehoord in de afgelopen jaren. Maar geen enkele bijwassen. Is niet tot eer van God. Trouw.

Een vrucht van de Heilige Geest. Staat in gelaten 5 vers 22. Trouw zie je steeds minder terug in Christelijk Nederland. In de gemeente. Ook in de reddingsark. Als het ons niet zint. Dan blijven we weg.

Of we zoeken wat anders. Of we gaan weg. We komen er een paar keer niet. Trouw is zo belangrijk om te laten zien in je leven. Het is een vrucht van de Heilige Geest. Die tot eer van God is. Seksualiteit.

Het huwelijk is bedoeld volgens mij. Om één te zijn. Naar geest. Ziel. En lichaam. Samen de heren dienen. We beginnen het mee. Geestelijk. Ook qua gevoelens.

Qua ziel. Je zielenleven. Eén zijn. En uiteindelijk ook lichamelijk één zijn. Tegenwoordig is het vaak zo. Ook in de gemeente. Het is lichaam. Ziel. En geest. En die volgen worden.

En dan maar hopen dat uiteindelijk ook één zijn in geest. Het is niet tot eer van God. Het is niet wat de Bijbel zegt. Oplossen van problemen. Problemen horen zeker in de christelijke gemeente opgelost te worden.

Die moeten worden besproken. We moeten elkaar hoger achter dan onszelf. De weg gaan die de heer Jezus ging. En dat is de weg. Van de nederigste. De allerdiepste weg.

En als we op die manier onze weg gaan. Dan ben ik ervan overtuigd dat problemen worden opgelost. Maar je ziet soms dat het niet gebeurt. Nou dat zijn zo'n aantal voorbeelden. Wat gaat het nou om in ons leven?

Gaat het om hem? Of om onszelf? Als het goed is. Gaat het om hem? Johannes de doper die zegt. Hij moet wassen. En ik moet minder worden.

Ook al heb ik gelijk misschien. Dan gaat het niet om. Hij moet wassen. Ik moet minder worden. Dus dat zijn de twee redenen. De zorg. En de heer Jezus is gekomen. Om hem te eren.

Daarom de vraag. Hoe kan ik? Dat geldt ook voor mezelf. Leven tot eer van God. En dan nogmaals. Dan volgt die zegen voor mezelf. Je zal volgen. Ik wil dat doen aan de hand.

Dat toelicht aan de hand van een stuk uit het oude testament. We gaan zo wel wat lezen uit Joshua 3. Maar ik wil beginnen met. Ik ga een vergelijking maken tussen het volk Israël en onszelf.

Het volk Israël was in Egypte. Het werd daar verdrukt. Het werd onderdrukt. En ze konden zichzelf niet verlossen. Maar de heren die gingen op een gegeven moment ingrijpen. De heren gingen ingrijpen.

Op zijn manier. Vinden we misschien een aparte manier. Dat kan. Hij deed het op zijn manier. En dat lukte ook. Natuurlijk lukte dat. Want het was de manier waarop de heren God. Gezegd had dat hij het zou doen.

Ze moesten een lam nemen in huis. Een aantal dagen in huis nemen. Ze leren dat lam kennen. En ze moesten dat lam slachten. En het bloed van het lam moest gestreken worden aan de deurposten. En als ze in gehoorzaamheid dat hadden gedaan.

Dan ging die engel des verderfs. Die verderfengel. Die ging de deur voorbij. En de eerste ding die bleef leven. Nou dat kun je een hele aparte manier vinden. Het was wel de manier waarop God zei dat het zou moeten.

Om de rand te ontkomen aan dat verderf. Het volk heeft dat gedaan. Die hebben geschuild achter het bloed. En die zijn ook verlost. En ik heb het wel eens eerder gezegd.

Maar ik vind het zo'n mooi beeld. Om het toch nog maar even te zeggen. Het was een groot volk. Met veel mensen. Net als wij. En iedereen is anders. Eén heeft misschien een groot geloof.

En ander een klein geloof. En één is misschien zenuwachtig. En ander is niet zenuwachtig. Maar alle mensen die hadden gehoor gegeven aan dat woord van God. En die dat bloed hadden gestreken aan die deurposten.

En daarachter hadden geschuild. Of ze dan zenuwachtig of niet zenuwachtig waren. Of ze een groot geloof of een klein geloof hadden. Dat maakte echt geen bal uit. Dat maakte niks uit.

Het criterium waarop die engel voorbij ging. Die verderfengel. Was dat ze gehoord hadden. En gehoorzaamd hadden. Aan het woord van God. En dat ze dat bloed hadden gestreken. Aan die deurposten.

En hadden geschuild achter dat bloed. De toepassing voor ons is natuurlijk heel simpel. Als wij schuilen. Met een klein of een groot geloof. Zenuwachtig of niet zenuwachtig. Of in wat voor situatie dan ook.

Als we schuilen achter dat bloed. Dan mogen we zeker weten op grond van het woord van God. Dat we een kind van God zijn. Als we onze zonden hebben beleden. En geschuild hebben achter dat bloed van het lam.

Dat is heerlijk. En Mozes die heeft hem toen uitgeleid. En Mozes is een prachtig beeld van de heer Jezus. Die ons heeft verlost. Mozes is een beeld van degene die uitleidt.

En Jozua. Dat komen we zo. Is een beeld die ons inleidt in het beloofde land. Het land wat vloeiend is van melk en honing. Dus Mozes heeft ze uitgeleid. En toen kwamen ze in de woestijn. En het was eigenlijk maar een paar dagen na dat beloofde land toe.

Maar ze hebben de veertig jaar rondgetopt. Waarom? En dat is ook het probleem van deze tijd volgens mij. Ongehoorzaamheid. Door ongehoorzaamheid aan het woord van God. Telkens weer. Ontevredenheid.

Niet luisteren. Eigen ding doen. Hebben ze de zegenend gemist. Die God voor hun bedoeld had. Hebben ze God ook niet geëerd. Zoals ze hadden kunnen doen. Dat is heel belangrijk.

Dat wij gehoorzamen aan het woord van God. Dat wij luisteren naar het woord van God. En dat wij doen wat er in het woord van God staat. Dan gaan we nu een stukje lezen uit Jozua. Dit was even de eerste aanleiding.

Dit was de aanloop. En nu gaan we naar het stukje waar ik wat over wil zeggen. Jozua 3.

We lezen uit 3, 4, 5 en ook 6. Heel veel stukken. Maar niet alles. Ik zal steeds een stukje lezen en even wat daarover zeggen.

We staan hier. Het volk Israël is twee keer door het water gegaan. De eerste keer door de Rode Zee. Dat spreekt van hun verlossing. Wat ik net ook gezegd heb. Hun verlossing. De tweede keer.

Dat gaan we zo lezen. Gaan ze door de Jordaan. En dat spreekt van het in de praktijk. Sterven met Christus. In de praktijk. Dus het is nog best wel praktisch volgens mij. Hoe kan ik leven?

Hoe kan ik leven? Tot de eer van God. Vandaag en morgen en overmorgen. Daar gaat het zo meteen om. Ze zijn verlost. En door de Jordaan. Een beeld van het in de praktijk.

Gestorven zijn met Christus. En ook nieuwe leven leven. Vers 1 begin ik. Tot met 6. Toen stond Joshua desmorgens vroeg op.

En hij en al de Israëlieten braken op van Sittum. En kwamen tot aan de Jordaan. Waar ze overnachten. Voordat ze overtrokken. En na verloop van drie dagen. Gingen de opzieners de legerplaats door. En ze gaven het volk dit bevel.

Zodra gij de ark des verbonds van de Heere uw God ziet. En de Levitische priests die haar dragen. Dan zult gij ook van uw plaats opbreken. En achter haar aantrekken. En zij echter tussen u en haar.

Een afstand van ongeveer 2000 elle lengte. Kom niet dicht bij haar. Opdat gij de weg moogt weten. Waar langs gij gaan zult. Want langs die weg.

Zij het gij nog gisteren. Nog eergisteren getrokken. En Joshua zei tot het volk. Heiligt u. Want morgen zal de Heere in uw midden wonderen doen. Tot de priesters zei Joshua.

Neem de ark des verbonds op. En trekt over voor het volk uit. Toen namen zij de ark des verbonds op. En gingen voor het volk uit. In vers 3 staat.

Er komt een bevel. Een bevel. Geen vrijblijvende opdracht. Geen vriendelijk verzoek. Een bevel. Hoe ze moesten handelen. Om te komen. In het land. Dat vloeide van melk en honing.

Dat is belangrijk. Het is een bevel. Het is echt een opdracht. En het land. Vloeiend van melk en honing.

Als u dat overzet naar ons. Dat is niet een beeld van de hemel. Want in de hemel heb je geen vijanden. In de hemel is geen strijd. In de hemel is geen nederlaag. Het is een beeld van het leven. Nu.

Het volk Israël. Als ze hadden gehoorzaamd. Konden ze leven. En overvloed. Leven tot eer van God. Als wij gehoorzaam aan de heren. En dan kunnen we nu. In 2016. 11 december is geloof ik.

Of 12. 11. Iets van die overvloed. Proeven ook. En ook leven tot eer van God. Maar dan moeten we wel die bevelen opvolgen. En ik wil niet wettisch overkomen.

Dat gaat er niet om. Maar als we het woord van God lezen. En niet toepassen. Dan heeft het weinig zin. Het gaat er wel om. Dat we steeds dieper groeien in dat woord. Groeien in de Heer Jezus. En steeds dichterbij hem komen.

Hem echt volgen. Dus het was een bevel. Nou het eerste bevel is dit. Ze moesten kijken naar de Ark des Verbonds. Dus dat is die kist. Die gouden kist. Die in de tabernakel stond.

Dat is een heel belangrijk punt. Eerste opdracht. Zien op de Ark des Verbonds. Waar zien wij op? In de praktijk. Van alle dag. De Ark is een type.

Een beeld. Een foto. Of een plaatje. Hoe je het noemen wil. Van de Heer Jezus. Een heenwijzing. Naar de Heer Jezus. Als je kijkt naar die Ark. Die kist. Die was van hout. Dat spreekt van zijn mensheid.

Het hout was met goud bekleed. Dat spreekt van zijn godheid. Van zijn heerlijkheid. Er was geen verzoening. Behalve door de Ark. Daar. Die hoge priester. Op grote verzoendag.

Verzoening voor het hele volk. Voor zichzelf. En voor het hele volk. Als God sprak. Sprak hij via de Ark. Tot het volk. Wat ik nu voor Ark genoemd heb. Kun je ook zo de Heer Jezus invullen.

En die Ark moeten we zien. Op hem moeten we zien. Elke dag opnieuw. Dat is belangrijk. Als we wakker worden. Hem danken. Voor de nieuwe dag. Voor gezondheid. Voor kracht. Stukje lezen. En hem volgen.

Als je kijkt wat in die Ark zat. Er zat de staf van Aaron in. De staf die had gebloeid. Het was doodhout. En toch kwam er nieuw leven uit. Spreekt van de Heer Jezus. Die is opgestaan uit de dood. Wat was er nog meer in?

Het manna zat in een kruik. Hij was het waardebrood van het leven. Het waardebrood des levens. Wat uit de hemel is neergedaald. En het derde wat erin zat. En ook het laatste.

Dat was de wet. De tien geboden. Nou in Psalm 40 staat. Uw wet is in mijn binnenste. Spreekt ook van de Heer Jezus. Het is ontzettend belangrijk. Dat we zien op Jezus Christus.

Voortdurend zien op hem. Hebreeuw 12 staat. Dat we steeds weer ons oog moeten richten op hem. De overste leidsman. En de volleinder van het geloof. Matthijs 16.

De verheerlijking op de berg. Ze zagen niemand anders. Dan Jezus alleen. De Heer is mijn header. Dan moet je achter hem aangaan. En je blik op hem richten. Als hij naar links gaat.

Dan moet je naar links gaan. Dan gaat hij naar rechts. Dan ga je naar rechts. En gaat hij door een dal van diepe duisternis. Dan ga je achter hem aan. Want hij is nabij dan. In zalm 16. Ik stel mij de Heer bestendig.

Dat is een oud woord. Maar voortdurend. Continu. Voor ogen. Continu. De Heer voor ogen stellen. En waarom? Omdat hij aan mijn rechterhand staat. Wankel ik niet. Als we dat doen.

En op hem vertrouwen. Op hem zien. Dan wankelen we niet. Zien op Christus. Tweede punt. Om God te eren. Ook vers 3.

Daar staat. Dan zult gij ook van uw plaats opbreken. Dus ze moesten op die ark letten. Verdrok die. Dan moesten ze er achteraan opbreken. Nou zijn wij. Ben ik. Bereid.

Om de weg te gaan. Hier die reës gaat. Ben ik bereid om achter hem aan te gaan. En helder staat dat dat een nieuwe weg. Een levende weg is. Het is bijna kerst.

Die wijze uit het oogster die kwamen. En die hebben hem aanbeden. Hebben hun gaven geschonken. En ze gingen langs een andere weg terug. Ze waren bij Christus geweest. Dan kan het niet meer hetzelfde zijn als daarvoor. Je moet opbreken.

Je moet de weg gaan. Achter hem aan. En niet meer je eigen weg. En dat is. Ja je moet zijn als een schaap. Dat zijn hedder volgt. Schaap kan uit zichzelf eigenlijk niks.

Nou wij denken soms dat we wat kunnen. Maar eigenlijk kunnen we uit onszelf ook helemaal niks. Laten we maar gewoon achter die hedder aan gaan. Laten we maar gewoon mensen zijn. Die onszelf verlogenen.

Dan gaat het niet meer om mij. Om mij gelijk. Of mij weet ik wat. En dan gaat het om dat ik de Heer Jezus wil volgen. Maar ben ik bereid om dat te doen. Ben ik bereid om op te breken. Zo achter hem aan te gaan.

Ben ik bereid om zijn kruis op te nemen. Elke dag opnieuw. Te doen wat hij zegt. Ja als je nee zegt. Dat kan. Leef je niet tot de eer van God. En denk dat je ook zegen mist.

Ben ik bereid om te leven. Alsof het oude echt voorbij is gegaan. En het nieuwe is gekomen. Christus. Ik mag met hem leven. Er staat in Hebraïe 6.

Wie tot God komt. Moet geloven dat hij bestaat. En een beloner is. Voor wie hem ernstig zoeken. Neem ik het woord van God serieus. Zoek ik hem ernstig.

Is het echt een maatstaf in mijn leven. Ben ik bereid op te breken. De weg te gaan die hij wil. Dat ik zal gaan. Is dat dan altijd een makkelijke weg.

Nee. Dat denk ik niet. Dat hoeft helemaal niet. Het is denk ik wel de weg van zegen. En eren. Maar je kan best allerlei problemen op je hals krijgen.

Want ik denk op Paulus en Silas. Die daar in de gevangenis zaten. Wat Paulus sowieso heeft meegemaakt. Omdat hij de Heere God volgde. Nou dat was nogal wat. Maar hij is tot geweldige zegen geweest.

En hij heeft God op een enorme manier geëerd. Door zijn manier van leven. En zijn gehoorzaamheid aan het woord. Daar in die gevangenis zongen ze de lof van God. In de gevangenis. Geslagen.

Vastgeklonken. Maar ze zongen toch tot lof van God. Omdat ze hem volgden. Job. Nou die is ook niet zo heel makkelijk gehad. Dan zeg ik het. Beetje kort door de borst.

Enorme problemen. Maar hij gaf God de eer. En aan het eind van het leven van God. Van Job. Dan krijgt hij meer dan hij ervoor had. Hij heeft echt de nabijheid. En de warmte en de liefde van God ervaren.

Daniel in de leeuwenkuil. Was vast ook niet makkelijk voor hem. Je kan dat zo lezen. Die leeuwen deden niks. Nou je gaat er maar aan staan. Ga er maar in die leeuwenkuil zitten. Bewijs. Stel hem eens even voor hoe dat was. Hij zal best wel bang zijn geweest.

Maar daarnaast heeft hij ook die geweldige ervaring. Gehad. Dat de Heer er met hem was. En dat de leeuwen hem niks deden. Dat soort moeilijkheden kun je komen. Als je de Heer volgt.

Of anderswoordige moeilijkheden. Maar dat is wel belangrijk. Derde puntje. Opbreken. Achter haar aangaan. En er staat er met een afstand van ongeveer 2000 L lengte.

Nou een L is iets van 60 centimeter dacht ik. Dus 1200 meter ofzo. Afstand. En komt niet dicht bij haar. Ze mochten niet dicht bij de ark komen. In vers 4. En die ark.

Die was heilig. Beseffen wij nog. Vooral misschien in de evangelische wereld. Beseffen wij nog iets van de heiligheid.

En de hoogheid. En de majesteit. En de grootheid van de Heer God. Natuurlijk hij is ook heel dichtbij gekomen in de Heer Jezus. Heel dichtbij. Hij is onze vader. Mogen hem Abba noemen.

Maar hij is ook de heilige. De allerheiligste. Hebben wij die afstand als het ware nog. Besef van zijn heerlijkheid. Ja van zijn oudste broeder enzo. Ik vind dat allemaal van die kreten.

Dat hoor je wel eens. Hij is de allerhoogste. Wee mij. Ik ben een mens. Onderein van lippen zei Jezaja. Toen hij de Heer zag. En Petrus zei ook zoiets.

Toen hij besefte met wie hij te maken had. Ga uit van mij. Want ik ben een zondig mens. Beseffen wij nog iets van de heiligheid van God. En hoe we zelf soms zijn. Houden wij die afstand nog.

Anderzijds. Ja mogen weten dat hij ook onze vader is. Vers 5. Daar staat heilig u. Heilig u.

Heel belangrijk. Als we tot eer van God willen leven. We leven echt in een onheilige tijd. Heilig u. Daar staat in de prediker.

Laat u uw klederen. Te alle tijden. Te alle tijden. Niet zo af en toe. Maar te alle tijden wit zijn. En olie. Beeld van Gods geest. Ontbreken niet op uw hoofd. Nou is het zo.

Dat jullie. En mijn klederen. Te alle tijden wit zijn. Rein zijn. Heilig zijn. En hoe kan dat. Als we leven. In die afhankelijkheid van God. En als er dan wat misgaat.

Dan moeten we het ook oprecht beleiden natuurlijk. Maar leven we zo. In hoofdstuk 6. Daar staat. Ontmoet Jozua. De Heer Jezus. En daar staat er. Doe uw schoenen van uw voeten.

Want deze grond is heilig. Waarom was die grond nou heilig? Omdat de Heere God er bezit van had genomen. De Heere God was daar. Nou heeft de Heere God van u. Van jullie. Van jou.

Van mij. Bezit kunnen nemen. Neem die vanavond mee naar huis. Heeft die nou echt bezit van je kunnen nemen. Of zijn er nog terreinen in je leven. Waarop je je eigen weg wil gaan. En niet de weg van de Heere.

Hij zal je nooit forceren. Maar hij klopt aan de deur. En als je open doet. En dan wil hij ook in je leven komen. En dan wil hij je reinigen. En heiligen.

Hij wil je met huid en haar. Hij wil je helemaal hebben. Niet een stukje. Nou zijn wij. Ben ik. Heilig. Dat is een goede vraag. Om elke dag opnieuw te stellen. In Thessalonica's stensen staat.

Dit wil God. Dit wil God. Dat staat er letterlijk zo. Dubbele punt. Uw heiliging. Uw heiliging. Dat is wat God wil. Hoeft helemaal niet moeilijk over te doen. Hij wil dat we heilig zijn.

Wees heilig. Want ik ben heilig. Zalig. De reinen van hart. Zij zullen God zien. De reinen van hart. Als je niet rein van hart bent.

Als je niet rein bent. Niet heilig bent. Dan kun je het zogezegd wel schudden. Dan zul je weinig tot niks. Denk ik. Ervaren van de Heere God. Want reinheid. Heiligheid. En zonde. Eigenwijsheid.

Ongehoorzaamheid. Ga nooit samen. Vers 9. Ik zal het even lezen. Daar staat. Toen zei Joshua tot de Israëlite.

Komt naderbij. En hoort de woorden van de Heer uw God. Dat is ook een opdracht. Om naderbij te komen. En de woorden van de Heere hun God te horen.

Zijn wij nog bereid om naderbij te komen. Bij de Heere. Om tijd voor hem in te ruimen. Om hem te zoeken. Om rustig zijn woord te lezen.

Want dat woord. Dat is eigenlijk een grote liefdesbrief. Van de Heere God aan ons. Zijn wij bereid om naderbij te komen. In de rust bij hem. In de stilte bij hem. Om dat woord te openen.

Om dat woord te overdenken. En te kijken wat er staat over de Heere Jezus. Om te kijken wat er staat over dingen misschien. Die in mijn leven niet goed zijn. Die anders kunnen. Zijn we bereid om naderbij te komen.

Het is het verlangen van de Heere God. Dat we dichterbij komen. Hij wil zijn vaderhart aan ons openbaren. Maar komen wij naderbij? Doen we dat wel? Of zijn we druk met van alles en nog wat?

Dus cruciaal willen we leven tot eer van God. Dat we naderbij komen. En dat we horen naar de woorden van de Heere uw God. In het Hebraeus.

En dan komt dat Hebraeusse woord. Dat is Shammah. Dat is horen. Maar ook gehoorzamen. Dat woord heeft twee betekenissen. Als wij het woord horen. Zoals nu vanochtend bijvoorbeeld. En het is het woord van God.

Dat betekent dat het ook moet gehoorzamen. Maar wij scheiden dat soms. We horen het wel. Maar we gehoorzamen het niet. En dat is zo jammer. Dan doe je zelf mee tekort. Maar dan doe je bovenal de Heere mee tekort.

Dat is ook met dat dabar. Dat is woord. En daad. Dat is in het Hebraeus. Dat heeft twee betekenissen. Woord. Maar ook daad. Doen wat je zegt. Komt het op neer.

Nou doen wij wat we zeggen. Horen wij. En gehoorzamen wij. Aan dat woord van God. Dat kostbare woord. Abram. Dat staat in. Ik geloof hoofdstuk 15 of 16.

Van Abram. Dat God hem uit de tent leidde. En tot hem sprak. Dat is toch prachtig. Nou. Zijn jullie. Ben ik wel eens. Door de Heere God uit mijn tent. Uit mijn drukte geleid.

Bij hem. In de eenzaamheid. Dat hij tot me sprak. Dat is toch heerlijk. Als de Heere tot je spreekt. Kom na erbij. Ik hoop dat we allemaal. Na erbij zullen komen.

Bij hem. Zo lief. Zo lief heeft God de wereld gehad. Dat zijn wij. Dat hij zijn enige geboren zoon heeft gegeven. Want hij wil dat we na erbij komen. Hij is ons dat ware kwijt geraakt.

Door de zonde. En heeft alles. Alles. Gedaan. Om dat weer goed te kunnen maken. Om dat goed te maken. En dat is nu allemaal volbracht.

En dan komen wij soms niet eens na erbij. Terwijl alles klaar is. Dat is toch triest. Dat een pijn moet dat God de Vader doen. Meer dan hij gedaan heeft. Had hij niet kunnen doen.

En dan komen wij niet na erbij. En dan luisteren wij. Niet. Of slecht. Misschien ook wel goed. Naar de woorden van de Heere. Onze God. Toch zo jammer. Zo ontzettend jammer.

En daar doen we hem zoveel. Zoveel pijn mee. Goed om dat te beseffen denk ik. We gaan naar hoofdstuk 4. Vers 4. Dat is makkelijk voor jullie.

4-4. Daar staat. Toen riep Joshua de twaalf mannen die hij uit de Israëlite had aangesteld. Uit elke stam één man. En Joshua zei tot hen. Trekt over voor de ark van de Heere uw God naar het midden van de Jordaan.

En heft u ieder één steen op de schouder naar het getal van de stammen der Israëlite. Opdat dit een teken onder u zei. Wanneer u kinderen laten vragen wat hebben deze stenen voor u te betekenen.

Dan zult gij tot hen zeggen dat de wateren van de Jordaan afgesneden werden. Voor de ark van het verbond de Heere. Toen deze door de Jordaan trok. Werden de wateren van de Jordaan afgesneden.

Daarom zullen deze stenen voor de Israëlite tot een gedenkteken zijn voor altoos. Israëlite nu deden zoals Joshua bevolen had. Dan ga ik even verder in 22.

Op het drogen is Israël hier door de Jordaan getrokken. Omdat de Heere uw God de wateren van de Jordaan voor u heeft doen opdrogen. Totdat gij erdoor getrokken waart. Zoals de Heere uw God gedaan heeft met de Schelfzee.

Die hij voor ons heeft doen opdrogen. Totdat wij erdoor getrokken waren. En waarom? Omdat alle volken der aarde zouden weten dat de hand des Heere sterk is. Dan zei de Heere hoe God al de dagen zouden vrezen.

Ze moesten twee stapeltjes maken van twaalf stenen. Elke stam één steen. Eentje werd midden in de Jordaan. Die was opgedroogd neergelegd. En eentje werd aan de overkant neergelegd.

En toen kwam later het water. Die ene die zag je niet meer. Dan ging het water overheen. Dat ene stapeltje in de bedding van de Jordaan. En de andere die stond daar nog. Is in ons leven zichtbaar?

Een teken? Is het herkenbaar? Wat de Heere God in ons leven heeft gedaan? Is dat te merken? Aan u? Aan mij? Dat de Heere God in ons leven is gekomen?

Leven wij als koningskinderen? Als kinderen die zijn verzoend met de Vader? Die zijn gekocht en betaald met dat kostbare en dierbare bloed van de Heere Jezus. Zijn wij getuigen?

Die stenen waren een getuigenis van wat God had gedaan. Zijn wij getuigen van Hem? En er is iets in ons verborgen, in ons hart gebeurd. Dat is onzichtbaar. Net als dat ene stapeltje stenen wat niet meer zichtbaar was.

Maar er zat ook een stapeltje stenen aan de overkant wat wel zichtbaar was. Wat een getuigenis was van wat God had gedaan daar. Nou zijn wij getuigen van dat wat God in ons leven heeft gedaan.

Kunnen de mensen, de Heere Jezus, zien in ons leven, in mijn leven? In spreuken staat een betrouwbaar getuige. Een betrouwbaar getuige is een redder van levens. Dat is wat.

Een betrouwbaar getuige is een redder van levens. Als wij betrouwbare getuigen zijn, dan kunnen dus mensen voor de eeuwigheid worden gered. En die Heere Jezus leren kennen. Je kunt het ook omdraaien.

Een niet betrouwbaar getuige, die zal geen redder van levens zijn, denk ik. Dat is best nog wel serieus om een betrouwbaar getuige te zijn. Dat kan alleen in de afhankelijkheid van Gods geest.

En het zit hem niet alleen in woorden. Dat is allemaal wel eens gezegd. Het zit ook in hoe we doen. Verkondig het evangelie. Soms zelfs met woorden, heeft iemand ooit eens gezegd. Augustinus of zo geloof ik. Je leven moet zichtbaar zijn wie de Heere God is.

En dat hij in je leven is gekomen. En als je niet bent opgebroken. En als je niet een andere nieuwe weg bent gegaat. Ja, dan is het niet zichtbaar. Maar dat is ook niet tot de eer van God. Het is belangrijk dat we betrouwbare getuigen zijn.

Van de Heer Jezus wordt trouwens gezegd dat hij de getrouwe getuige was. Ook in de openbaring. Ook in dat opzicht getuigen zijn. Dan moeten we gaan lijken op hem.

Even kijken. We gaan naar hoofdstuk 5. Vers 2. Lees ik weer twee stukjes.

Want al het volk dat uitgetrokken was, was besneden geweest. Maar al het volk dat geboren was in de woestijn, onderweg naar de uitocht uit Egypte, had men niet besneden. En dan ga ik verder in vers 9.

En de Heere zei tot Jozua, Heden heb ik de smaad van Egypte van jullie afgewenteld. Zover. Ik moet altijd, we zijn toen met, even tussendoor.

We zijn toen, hoe weet ik het, reddingshark in Israël geweest. En toen had Marco, Johan, die had het erover. Hier hebben ze de besneden politie. Wij hebben de bereden politie.

Maar daar hebben ze, hoe kan je dan denken? Maar goed, daar gaat het nou niet over. Vond ik, vind ik wel heel leuk. Wat ze moesten doen, was de smaad van Egypte afwenden.

Egypte, dat is in de Bijbel een beeld van de wereld. Het is een systeem dat sociaal en cultureel en op alle terreinen functioneert dat. Maar zonder God.

Zonder God. Dat zie je nu ook. De wereld functioneert op haar manier, maar zonder rekening te houden met God. Helemaal rekening houden met God. Die speelt daar geen rol in, in Egypte en in de wereld niet.

En nu moeten ze zich laten besnijden. En nu moet die smaad van Egypte, de smaad van de wereld, moet worden afgelegd. Wat betekent dat voor ons? Dat betekent voor ons ook weer dat wij leven als opnieuw geboren mensen.

Dat we niet meer doen zoals de wereld doet, maar dat we leven zoals de Heere God dat heeft bedoeld. Dat we doen wat in zijn woord staat, dat we afleggen en aandoen. Dat het oude is voorbij gegaan en dat we leven naar het nieuwe.

Dat we de dingen die boven zijn zoeken en niet meer de dingen die beneden zijn. En wat is boven? Daar is de Heere Jezus. Daar gaat het om, dat we dat doen. Die smaad van Egypte, die gewoontes, die dingen van de wereld, dat we die niet doen en ook niet in meedoen.

Dat we dat afleggen. Dat we geheel anders zijn. Daar gaat het om. Denkwijze, ook niet roddelen, ook niet ruzie, al dat soort zaken. Dat zijn dingen van de wereld. Dat zou niet in een christelijke gemeente moeten plaatsvinden.

Laten we de smaad van Egypte afleggen. Ik lees verder in vers 10. Daar staat, waar ze zich mee voeden.

Met het manna, met het paasga, met de ongezuurde broden en met het gerooste koren. Als je dat doortrekt, al die vier dingen, die spreken van de Heere Jezus.

Het manna, hij is het ware brood des levens, wat uit de hemel is nedergedaald. Dat is de Heere Jezus. Voeden wij ons met hem. Denken we na over hem die de heerlijkheid heeft verlaten.

Moet je je voorstellen, probeer in te denken in de Heere Jezus. Die was in de hemel. Het was allemaal perfect, volmaakt. En dan was hij bereid om die volmaakte situatie daar te verlaten.

Mens te worden. En te komen naar een wereld die hem absoluut niet mocht. En niet zocht. En niet wilde. Toch heeft hij dat gedaan. Het ware brood des levens, wat uit de hemel is neergedaald.

Besef wel wat dat voor hem betekent moet hebben. Als je daarover nadenkt, dan word je zo klein, zo dankbaar naar hem. Dat is onvoorstelbaar. Het paasga, dat spreekt ook van hem.

Het paaslam is geslacht. Dat spreekt van ons paasga, is geslacht Christus. Hij is voor ons aan het kruis gegaan. Meer had hij niet kunnen doen. Hij heeft alles gedaan. Hij heeft tot het alleruiterste gegaan om ons te verlossen.

Om ons weer terug te krijgen. En dan mogen we weer naderbij komen. Naar zijn woorden horen. Ongezuurde broden. Er is ook mee, ook gegeten. Zuurdecem is altijd een beeld van het verkeerde leer of andere verkeerde dingen.

Ongezuurd. Dat spreekt van de heer Jezus. Hij was volkomen ongezuurd in zijn leven. Hij deed niks fout. In hem was geen zonde. Hij heeft geen zonde gekend. Denk erover na. Zullen we de evangelie lezen.

En verdiepen we ons erin. En verbaasen we ons daarover. En voeden we ons daarmee. Het grootste koren. Het koren waar het vuur overheen is gegaan. Gebakken koren zeg maar. Dat spreekt van de heer Jezus.

Die nu in de hemel is. Die het oordeel heeft ondergaan. Het vuur van Gods toren heeft ondergaan. Nu in de hemel is. En voor ons bid en pleit. Dat zijn prachtige dingen. Om over na te denken. Om over hem na te denken.

Verschillende aspecten. En er zijn er nog veel meer. Dan kan je hart echt brandend worden. Net als bij die Emmausgangers. Brandend worden. En kloppen voor hem. Dankbaar worden. En dan gaan we zelf tot eer van God leven.

Voeden we ons met hem. Of zijn we met allerlei dingetjes bezig. Naarmate ik meer in het licht loop. Dichter bij hem ben. Zal ik eerder de duisternis onderscheiden.

Als ik dichter bij hem loop. Als schaapje zeg maar. Dan ben ik veilig. Maar naarmate ik verder van hem afga. Wordt het onveiliger. De kans te prooien raakt dan een of ander iets anders.

Het is zo belangrijk dat we bij hem zijn. En met hem ons voeden. We gaan verder. Hoofdstuk 5 vers 13. Het gebeurde nu.

Terwijl Joshua bij Jericho was. Dat hij zijn ogen opsloeg. En zie. Daar stond een man tegenover hem. En dat staat even verderop. In 6 vers 2. De heren. Dus dit is de heer Jezus.

In Oud-Testementische verschijning. Die man. Met een uitgetrokken zwaarts in de hand. Zit ik weer in vers 13. En Joshua trad op hem toe. En vroeg hem. Behoort gij tot ons of tot onze tegenstanders?

Doeg hij antwoorden. Nee. Maar ik ben de vorst. Van het heer des heren. Nu ben ik gekomen. Toen wierp Joshua zich op zijn aangezicht ter aarde. Boog zich neer.

En zei tot hem. Wat heeft mijn heer tot zijn knecht te zeggen? Zover. Vers 14. Nu ben ik gekomen. Zo frappant. We hebben eerst gelezen over dat bevel.

In hoofdstuk 3. Vers 3. We moesten allerlei dingen doen. En toen ze dat gedaan hadden. Toen verscheen. Die vorst. Zoals het hier staat. De heren.

Aan hem. Wij mogen er haast. Verzekerd van zijn. Als wij echt ons leven afleggen. En volkomen gehoorzamen. En vertrouwen. En dan komt.

Normaal gesproken komt de heren daarop in. Joshua die heeft hier een ontmoeting met de heren. Wat moet dat? Bijzonder zijn geweest. Nou als wij echt trouw de heren volgen.

Dan gaan we ook steeds meer zien van wie hij is. Hoe hij is. Nu ben ik gekomen. Er zit wel een voorwaarde aan. Dat we echt ernstig dat woord zoeken. Wat in de Hebraïe brief staat.

En weer gods ernstig zoeken. Doe uw schoenen van uw voeten. Staat er in vers 15. Want de plaats waarop gij staat is heilig. En Joshua deed dit.

Zo heeft niks mooiers dan. Ontmoeting met de heren. Te mogen hebben. En bij hem te mogen zijn. En van hem te mogen genieten. En te mogen vullen met zijn beeld. Dan zijn een hele hoop dingen.

Dat zijn gewoon niet meer belangrijk. Dan valt eigenlijk alles. Dat soms belangrijk denken dat het is. Valt gewoon weg. En dan gaat het alleen maar om hem. En dat is zo kostbaar. Dus nu zijn ze in het beloofde land.

En ik ga nu dan mijn laatste stukje toe. Ze zijn in het land. Vloeiend. Van melk en honing. En als ze gehoorzaamd hadden. Dat deden ze bij Jericho. Dan is er overwinning.

Zijn ze ongehoorzaam. Dat was bij Ai. Dan gaat het fout. We gaan er vanuit dat ze gehoorzaamden. En als wij ook gehoorzamen. Aan de weg die de heren voor ons bereid heeft.

Dan zal de heren ons ook zegenen. En wat doen we daar dan mee? Dat is dan de vraag. Dan gaan we even naar Deuteronomium 26. Als een vrucht in ons leven openbaar komt.

Wat doen we daar dan mee? Wat zei ik nou Deuteronomium? 26. Dat heb ik goed gezegd. Dat gaat eigenlijk ook over.

Nou dat blijkt wel. Ik lees even Deuteronomium 26. Het eerste vers. En dan een stukje verderop. Dus er is ook eerst een opdracht. Wanneer u komt in het land. Dat de Heer uw God. U ten erg deel geven zal.

Dus in Joosua. Daar komen ze in het land. Hier staat nog. Dat is daarvoor. Wanneer u komt in het land. Dat de Heer uw God. U ten erg deel geven zal. En gij het in bezit neemt. En daarin woont. Wat moeten ze dan doen?

Dan zult u van de eerstelingen. Van alle vruchten. Van de bodem. Die gij zult inzamen van het land. Dat de Heer uw God u geven zal nemen. En in een man doen. En naar de plaats gaan. Die de Heer uw God verkiezen zal.

Om daar zijn naam te doen wonen. En dan lees ik even verder. Vers 6. Even kijken hoor. Ja vanaf vers 6. Want dat geeft dan een beetje chronologisch aan.

Wat ik vanochtend ook kort gezegd heb. Toen de Egyptenaren ons mishandelden. En verdrukten. En ons harde slaven arbeid oplegden. Wat deden ze de Israelite toen? Toen riepen ze tot de Heer.

Dan let op wat de Heer uw God doet. Ze riepen tot de Heer de God van onze vaderen. En de Heer hoorde onze stem. En hij zag onze ellende. En hij leidde hen uit uit Egypte.

Met een sterke en uitgestrekte arm. En grote verschrikkingen. Door tekenen en wonderen. Hij bracht hen naar die plaats. En hij gaf hen dit land. Wat zij gedaan hebben is geroepen tot de Heer hun God.

En de Heer die kwam erop in. En hij zag hun ellende. Hij leidde ze uit. Hij bracht ze naar die plaats. Hij gaf hun dit land. Ze kregen daar letterlijk.

Die vrucht van het land. Dat leven en die overvloed. Die was daar. En dan ga ik verder. En nu. Zie. Ik breng de eerstelingen van de vrucht van het land.

Dat gij heren mij gegeven hebt. Wat moeten ze dan doen? Gij zult ze neerzetten. Voor het aangezicht van de Heer uw God. Gij zult u voor de Heer. Voor het aangezicht van de Heer uw God neerbuigen. En gij zult u verheugen over al het goede.

Dat de Heer uw God u en uw huis gegeven heeft. Gij de lefiet en de vreemdeling die in hun midden is. Nou. Even van mijn eigen woorden. Een plaatje is. Ze waren daar in Egypte.

Het was moeilijk. Ze riepen. En de Heer kwam erop in. En de Heer die hoorde. En die zag. En die leidde ze uit. En die bracht ze in het land. En ze hadden daar die vrucht van het land. En ze moesten van die letterlijke vrucht.

Die dat land opbracht. Die overvloed. Moesten ze brengen. Naar de Heer. Dat is het eerste. Ze moesten het brengen naar de Heer. Gij zult het neerzetten voor het aangezicht van de Heer.

De eerstelingen. Als wij de weg wandelen die de Heer voor ons bedoeld heeft. Als wij gehoorzamen aan zijn stem.

En dan zal ook in ons leven geestelijke vrucht openbaar komen. Dat in gelaten vijf staat. Liefde, blijdschap, vrede, langmoedigheid. Al dat soort dingen. Zullen in ons leven openbaar komen. En dat zal bij een Fred anders zijn dan bij een Boukje.

Of bij een Annemarie. Iedereen is weer anders. Maar het is dezelfde geest die dat werkt. Die vrucht kan openbaren. Maar wat doen we nou met die vrucht? Is die voor ons zelf? Nee, die is niet voor ons zelf. In het Oude Testament gingen ze de Eerstelingen.

Dat is de beste van het land. Dat spreekt ook van Christus. Dat brachten ze aan de Heren. Nou wat wij moeten doen denk ik. In de eerste plaats. Is als die vrucht openbaar wordt.

Dan gaan we meer zien van de Heer Jezus. En gaan we God meer danken. Voor wat hij ons in de Heer Jezus heeft gegeven. Gaan we hem loven en prijzen. Voor wat we in Christus hebben gekregen. Die vrucht is niet voor ons zelf. Maar die mogen we in de eerste plaats aan hem geven.

En wat erachter staat. En gij zult u verheugen over al het goede. Natuurlijk mogen we ook genieten van die vrucht. Maar belangrijk is dat we ook. In de eerste plaats hem. Danken voor wat we hebben gevonden.

In de Heer Jezus. En die vrucht als waar het teruggeven. Aan God. Als we leven tot zijn eer. Dan zullen we ook kronen. Er wordt op verschillende manieren. Op verschillende plaatsen over kronen gesproken.

Ook niet voor onszelf. Die zullen we als we in de hemel zijn. Voor hem neerwerpen. Om hem te aanbidden. En om hem te danken. En hem te loven en te prijzen. Omdat hij dat waard is. Ik spreek van een stuk dankbaarheid hier.

Aan de Heer. Want hij had alles gedaan. Had ze gezien. Had ze gehoord. Had ze uitgeleid. En had ze daar gebracht in het land. Ze hadden zelf eigenlijk niks gedaan. Alleen een beetje achteraan geschokt. Als het goed is. We hebben eigenlijk ook niks gedaan.

De Heer heeft alles gedaan. En daarom mogen wij hem ook danken. Tot slot. In het Nieuwe Testament staat die geschiedenis van. Die tien meelaatse.

Die gereinigd worden. Alle tien. Maar er komt er maar één terug. Dat is pas tien procent. Negentig procent. Van die mensen die gereinigd waren. En als je meelaatst was.

Dan ging je dood. Daar was je zeker van. Negentig procent. Die ook gereinigd was. Die ook gezond was. Ik kwam niet terug. Slechts één.

En de grote vraag is ook nu. Als u bent gered. Als ik ben gered. Ben ik iemand die dankbaar is. Naar de Heere God. Die naar hem terug gaat. Om hem te danken.

Voor wat hij in mijn leven heeft gedaan. Of behoor ik tot die negentig procent. Die maar gewoon weg bleef. Die zullen wel blij zijn geweest met hun genezing. We hebben hem niet gedankt.

Maar hij was wel de bron van hun genezing. Ik zou zeggen. Denk daar eens over na. Als u de Heere kent. Hoe staat u in het leven. Bent u een dankbaar mens. En hij is absoluut waard.

Of behoort u tot die negentig procent. Die niet dankbaar is. En niet leeft. Eigenlijk ook. Tot de eer van hem. Amen.入bert schattstof.

Amen.