Je naaste liefhebben

Spreker

A. Hogervorst

Date
Nov. 27, 2016
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Jong en oud, broeders en tussers, familie, vrienden en kennissen.! Ik heb het gecontroleerd, het zijn allemaal lieve mensen.

Dat is best een beetje pijnlijk, want als je eenmaal gewend bent en je hebt het goed naar je zin ergens, om dan te zeggen, ik kom niet meer, dat is niet waar, want ik kom wel terug.

Maar niet op deze plaats. Als ik een volgende keer hier kom, dan zie je dat mensen tegen elkaar zeggen, wie is die man ook alweer?

Ik ken hem ergens van, maar wie? Oh, hij is incognito. Incognito. Ik stond laatst bij de bushalter te wachten in Utrecht en toen kwam er een bus aanvrijden en die dacht, die moet ik hebben.

Dat was mooi mis, want op die bus, daar stond, sorry, geen dienst. Als ik naar de volgende keer hier kom, dan heb ik ook zo'n plakkaat op mijn rug, dan weet u hoe of het precies zit.

Maar het is een stukje tragiek. De Fransen zeggen, partier, c'est mourir un peu, c'est la vie. Dat is het enige wat ik vanmorgen in Frans zeg, want ik ben bang als ik dat helemaal zou doen, dat ik mezelf ook niet meer zou begrijpen.

De prediker zegt, en dat is zo'n wijs, de wijs man, Salomo, die heeft gezegd, er is een tijd van komen en van gaan, een tijd van planten, een tijd van oosten, een tijd van huilen en van lachen.

Er moet een balans in zijn, want als iemand zijn hele leven achter elkaar zit te lachen, dan is dat niet goed. En huilen ook niet. Het is dus het evenwicht, de balans.

Afbouwen, afbreken, opbouwen. Ik heb er lang over nagedacht wat ik eigenlijk moest gaan zeggen vanmorgen. Het is mijn laatste preek die ik nieuw gemaakt heb.

Speciaal. Voor nu. En toch ook weer niet speciaal, want het woord van God is altijd speciaal of het is nooit niks. Ik heb een onderwerp gezocht waar ik heel lang mee bezig geweest ben, heel veel strijd en moeite mee gehad heb.

En toch is het goed, want de Heer heeft me dat gewoon in mijn hart gegeven. Wij willen samen lezen uit Matthäus 22 en af van 34 een paar versen.

Bladzee 45, bij mij tenminste. Matthäus 22 vers 34 tot 39.

Daar staat bij mij boven het grote gebod. En dan ook nog één vers uit Johannes 13, dat komt zo. Daar staat het bladzee 47 bij mij.

Het grote gebod. Toen de fariseers gehoord hadden dat hij de Saluseën tot zwijgen had gebracht, kwamen zij bijeen. En één van hen, een wetgeleerde, vroeg om hem te verzoeken, meester, wat is het grote gebod in de wet?

Hij zei er tot hem, gij zult de Heer uw God lief hebben met geheel uw hart en met geheel uw ziel en met geheel uw verstand. Dit is het grote en het eerste gebod.

Het tweede daaraan gelijk is, gij zult uw naaste lief hebben als uzelf. En aan deze twee geboden hangt de ganse wet en de profeten.

En ook nog even in Johannes 13. Johannes 13 en daarvan ook het 34ste vers.

En daar staat, de Heer zegt ons, een nieuw gebod geef ik u, dat gij al kander lief hebt.

Gelijk ik u lief gehad hebt, dat gij ook al kander lief hebt. Hieraan zullen allen weten dat gij discipelen van mij zijt indien gij liefde hebt onder al kander.

Hebt de ander lief, met een hoofdletter. Hebt de ander lief, met een kleine letter. Twee relatievormen. De een horizontaal, naar links, naar rechts, naar voren, naar achter, op het aardse vlak.

En de een verticaal. Als je kruishoordpuzzels oplost, dan is er altijd een lijntje, een kolom met horizontaal. Dan moet je dus zo kijken. En ook met verticaal, dan moet je zo gaan invullen.

Mensen, als deze twee opdrachten. Ik wil het niet geboden noemen, maar opdrachten. Als deze twee geboden wereldwijd toegepast zouden worden, beleefd zouden worden, dan zou de wereld er anders uit zien.

Zeg ik tegen Donald Trump. Donald, we gaan naar de Donald Duck. En dan vraag je aan Hillary, kom, daar gaan we een grote Donald Mac eten.

Een Big Mac. Zou Hillary dan komen? Er zijn twee naasten. Geef je wat man vrouw is, maar het zijn twee naasten van elkaar. En ik zeg tegen Erdogan.

Weet je wat jij eens moet doen? En je moet je opbellen naar die Gülen. Dan moet je vragen, kom eens een potje schaken bij me. Zal ik je schaak mat zetten? En als hij dat niet goed vindt, dan kan hij ook zeggen, laat me een patatje tennissen.

Of ben je dat te oud voeren? Mensen, u kunt het begrijpen, dat dit eigenlijk de kern is van de zaak. Dit zijn twee voorbeelden van mensen die absoluut niets met elkaar kunnen hebben, terwijl ze toch elkaar naast in zijn.

En dan schrijf ik een brief naar het hoofd van de Koppersnellers familie. Ergens in Irak. En dan zeg ik, jullie moeten God lief hebben.

En je naasten als jezelf. Dan moet ik wel wat uitleggen. Want ze hebben wel een God. Maar dat nep, zoals Wilders zegt. We hebben een nep parlement, we hebben een nep rechtbank. En dit is een nep God.

En elkaar lief hebben? Vergeet dat maar. Als jij bij anderen voor Koppersnellen wil doorgaan, dan kun jij nooit begrijpen wat deze twee geboden eigenlijk moeten.

Ik ben vol diep van indruk dat God in twee van die kleine zinnetjes eigenlijk het hele wereld gebeuren, weergeeft.

Wat het moet zijn en ook de gevolgen als het niet toegepast wordt. Als we om ons heen zien in de wereld, dan kan iedereen er toch van overtuigd zijn dat dat een zooitje geworden is.

Een chaos. Godloos. En ook goddeloos. Beide. En dat komt omdat deze twee geboden die God in zijn wijsheid heeft laten opschrijven, omdat die niet begrepen en niet gehanteerd worden.

Dat is de kern van het probleem. De wereld zou er anders uitzien. Denk er maar verder goed over na. Analyseer het maar eens. In het horizontale, maar ook in het verticale vlak.

Dat is waar. Ik zeg niet dat dan ook al aardbevingen weg zouden zijn, want je moet niet op een randgebied gaan leven waar die aardbevingen plaatsvinden. Dan haal je dus wat over je heen.

Maar in het algemeen gesproken, aardbevingen, tsunamis, overstromingen enzovoort, ja. Dat heeft hier misschien niets mee te maken. Ook misschien toch ook wel een beetje.

Wie is je naaste? Wie is mijn naaste? Je zou je naaste lief hebben als jezelf. Dat mag je. En eigenlijk moet je het ook.

Als een leraar tegen een leerling zegt, je mag voor mij voor de volgende keer hoofdstuk 3 van het natuurkundeboek bestuderen. Mag. Maar hij bedoelt natuurlijk, je moet het. Dan komt er een slimme leerling de volgende keer zeggen, meneer, ik heb het niet gestudeerd, want u had het gezegd.

U mag. En als het mag, dan moet het niet. Maar God geeft hier de opdracht 1 en 2.

Daar is alles mee gezegd. Wat is de vervulling van de wet en de profeten? Alles. Alles zit daarin opgesloten in deze twee opdrachten. Wat is dat?

Lief hebben als jezelf. Veel mensen houden erg veel van zichzelf. Heel erg veel. Maar, als je je naaste echt wilt lief hebben zoals jezelf, dan zul je alles wat je jezelf toe-eigent ook aan een ander moeten gunnen.

En als je jezelf niet accepteert, dan heb je jezelf niet lief en dan kun je een ander ook niet lief hebben. Dat staat niet. Je mag jezelf lief hebben, dat betekent je mag jezelf accepteren zoals je bent.

Met je hebbelijkheden, met je onhebbelijkheden. Met je talenten en met datgene wat je graag zou willen. Je mag jezelf zijn. En dat mag je die ander ook gunnen.

Wat ik mijzelf toewens, mag ik ook de ander toewensen. Zo gij niet wilt dat u geschikt, zo doet dat ook een ander niet. Dat is twee. Behandel de ander zoals jezelf ook behandeld wilt worden.

Denk daar maar eens goed over na. Dat is je naaste, lief hebben naar jezelf. In Filipijnse 2, daar staat, let ook op een anders belang.

Uw vriendelijkheid, zij bij alle mensen bekend. Bij alle naasten, want ieder mens is in principe een naaste van je. Wij leven in een tijd van enorm individualisme.

Van egoïsme. Als ik het maar heb en als ik het maar ben. Ondanks alle moderne communicatiemiddelen zijn we toch in een isolement.

Eilandbewoners. Op zichzelf. Voor zichzelf. Hoe kan het? In deze moderne tijd met zoveel moderne communicatiemiddelen.

Dat mensen na weken doodgevonden worden. En niemand wist dat. Dat betekent een gebrek aan relatie.

Aan aandacht. Zorg. Liefde. Belangstering. Hoe kan dat? Want iedereen, ieder mens heeft behoefte aan iemand.

Al zou er maar één zijn. Met wie die kan delen. Met wie die kan praten. Als je een relatie wilt met een ander.

Dat is wat anders dan alleen maar een naaste hebben. Want je kunt niet een relatie met iedereen naaste hebben. Je zou kunnen zeggen. Je kunt alleen maar een relatie hebben met je naaste naaste.

Die het meest dichtbij is. Die naar je toe komt. Die op de een of andere manier op je weg geplaatst wordt. En als je een relatie wilt.

En dat wil in wezen iedereen. Wat ook het ook is. Een vriend. Een collega. Een medeleerling. Een medechristen uit de gemeente. Waar je wat meer wilt hebben.

kunt hebben. Dan alleen maar dat hij of zij een naaste is. Dan moet je van het hele eiland. Je eigen eiland.

Moet je naar dat andere eiland. En die zijn met elkaar verbonden. Door een brug. En je moet die brug over. Om bij die ander te kunnen komen.

En die brug die heeft. Een naam. Dat kun je zelf een beetje kiezen. Daar moet iets zijn. Wat jou verbindt. Met die ander.

Dat kan zijn. Sympathie. Genegenheid. Beluistering. Verliefdheid. Dat kan een middel zijn. Om naar die ander toe te gaan.

Een bepaalde aantrekkingskracht. In familiekring. Kan dat zijn. In een collega kring. In de school.

Op alle mogelijke manieren. Zijn er misschien gelegenheden. Om in contact. Beter contact te komen. Met die ander. Die brug waar je over moet.

Om bij die ander te kunnen komen. Die rust op. Drie pijlers. En dat moet je heel goed onthouden. Want daar heb ik lang en diep over nagedacht. Dat klopt. Dat is altijd zo. Deze drie pijlers.

Die dragen die brug. En die drie pijlers. Die zijn in principe stevig. Maar jij moet ze eigenlijk. Stevig maken. Door ervaring. Door tijd.

Door energie in te stoppen. Kun je die drie pijlers. Sterk maken. Er moet een klik zijn met die ander.

En nog meer. Er moet een match komen met die ander. Dat is een wat diepere relatie. Een dieper begrijpen. En dat moet ontwikkeld worden. Want dat heb je niet zomaar. Een relatie moet groeien.

We zitten in de leerschool. In de grote opdrachtschool. Van onze God. Dat is je opdracht. Ga eraan. Zoek daarnaar.

Strijd daarvoor. Werk eraan. Want die relatie moet opgebouwd worden. En hoe meer die drie pijlers. Tot zijn recht komen. Des te beter is het.

Een relatie. Met een naaste. Naaste. Want die verre naaste. Daar kun je niet aan beginnen. Een naaste kan wel heel dichtbij komen.

Ik noem een voorbeeld. Leerling in de klas. Die steeds gepest wordt. Ze laten hem allemaal in de steek. Wie ben jij dan? Ben ik mijn broedershoede? Ben ik mijn naastehoede?

Ja. Dan geloof ik dat je een prachtige kans hebt. Om te laten zien. Dat je het begrijpt. Dat je je naaste moet lief hebben. Als jezelf. Hoe dan? Wil jij gepest worden? Nee.

Dat wil ik niet. Dan weet je dat die ander ook niet graag gepest wordt. En dan ga je er wat aan doen. Je gaat naast hem staan. Je gaat hem toespreken. Je doet de arm om je heen. Dan ben je een soort barmhartig Samaritaantje.

Want er zijn mensen die hem laten liggen. Die daar gepakt is door de rovers. En de leviet en de priester. Die gaan hem zo voorbij. En jij bent misschien die barmhartige Samaritaant.

Dan bewijs je naastenliefde. We moeten dan ook onze vijandenlief hebben. Weet je dat die vijand ook een naasten is van je? Jazeker. Je hoeft geen relatie met hem te hebben. Maar als het zo van pas komt.

Moet je zelfs een vijand die zwaar gewond daar ligt. En jij ziet het. Moet je hem er wat water geven. Om hem te helpen. Dat is bewijzen van naastenliefde.

Die drie pijlers hebben alle drie een naam. Die moet u goed printen. Want dat is heel belangrijk. De eerste pijler heet contact. Contact. Praten.

Met elkaar. Contact maar. Praten en luisteren. Niet alleen maar praten. Maar ook vooral luisteren. Want de meeste mensen kunnen beter praten dan luisteren. Absoluut waar.

Dat moet ook in balans zijn. Contact maken. Daar moet je over praten. Over van alles. En wat ontdek je dan? Dat je niet het in alles eens kunt zijn met elkaar.

Dan moet je het erover eens worden. Dat je het niet over alles eens kunt worden. En dan respecteer je die ander.

Dan loop je niet weg. Er moet voldoende zijn. Om een goede basis te vormen. Om die relatie te onderhouden. En uit te bouwen. In principe moet je over alles kunnen praten.

Ook Erdogan met Kulin. Maar wat zien we? Wat een ellende of het is. Amos zegt. Gaan er twee samen. Zonder dat ze het eens zijn.

Nou als je het een heleboel dingen niet eens bent. Dan kun je ook niet samen. Maar er blijven altijd wel dingetjes over waarbij je het niet eens kunt zijn. Ik heb een keer iemand thuis gehad.

Die had een heel groot probleem. Zeg kom maar praten. Mag ik even met je praten? Ja je mag even praten. Dan zal ik even luisteren naar je. Jawel. Ze heeft drie kwartier gesproken.

Het hele probleem uitgerafeld voor me. En ik heb niets hoeven te zeggen. Alleen maar ja of nee. En af en toe te knikken. Op het goede moment natuurlijk. Dat is ook een kunst hoor.

En toen was het afgelopen. Toen ging ze naar huis. En toen zei ze bedankt voor het fijne gesprek. Ik zei nou graag gedaan. Ik had er in mijn jaar of nee gezegd.

Maar zo kan het natuurlijk ook. En daar mag je ook voor zijn. Als je een relatie hebt. Kan het. Dat je een keer alleen maar moet luisteren. En niks kunt zeggen. Maar het moet wel in balans. In evenwicht zijn.

Het moet dialoog zijn. En niet monoloog. Waarom zeg ik dit allemaal zo. In het horizontale vlak. Als je begrijpt. Wat in het horizontale vlak moet.

En wat nodig is. Voor de mensen onderling. Dan snap je het ook. Als ik het zo over de verticale relatie heb. De tweede pijler. Die heet empathie. Wederzijds.

Dat betekent. Dat je meeleeft. Dat je meedenkt. Dat je meevoelt. Dat je meelijkt. Dat je bereid bent. Om die ander te troosten. Te bemoedigen. Dat je samen.

Samen. Kunt huilen. Kunt lachen. Kunt beleven. Kunt ondergaan. Samen problemen kunt oplossen. En samen kunt delen. Dan klikt het.

En dan gaat het matchen. Dan voelt die ander. Hij is een deel van mij. We zijn samen. We doen met elkaar mee. Dat is de tweede. Onthouden. Empathie.

De derde pijler. Dat is belangstelling. Belangstelling voor de ander. Ook al heb je helemaal geen belangstelling. Ik moet niks van vissen hebben.

Maar als ik een vriend heb. Die van vissen houdt. Dan ga ik hem alles vragen. Over de hengel. Over het haakje. Over het voer. Voor de vissen. Over hoeveel vangt hij.

Hoe moet je vissen vangen. Wanneer moet je vangen. Bij welke temperatuur. Enzovoort. Dan toon ik belangstelling. Waarom? Omdat het mijn vriend is. Omdat het mijn relatie is. Maar.

Ik verwacht ook. Dat hij voor mijn hobby. Belangstelling heeft. Ook al heeft hij daar geen belangstelling voor. Of zij. Dat moet ook weer.

Inbalancen. Je wilt zien. Lieve groen en zusters. Als deze drie dingen. Op zijn plaats komen. Dan worden die pijlen. Worden steviger. Ook naarmate je ouder wordt. En de relatie groeit.

Want er komen natuurlijk ook hebbelijkheden. En onhebbelijkheden. Aardigheden. En onaardigheden. Hoe sterk is die brug? Hoe sterk zijn die pijlen? Om dit te kunnen dragen.

Een groeiproces. Als je dat er voor over hebt. Je bent zomaar niet dat je je naast lief hebt als jezelf. Dat moet je leren. Het is een grote opdracht school.

En dan een school. Is verdeeld in klassen. Daar zit groei in. Daar zit opklimming in. Dat moet je leren. Als je relatie begint. Moet je eer zien.

Dat er een goede basis is. Die je uit kunt bouwen. Met alles erop en eraan. Als dit waar is. Die belangstelling. Onderling.

De ruzies tussen landen. Tussen partijen. Tussen presidenten. Als dit begrepen wordt. En er moet belangstelling zijn. Voor elkaars problemen.

Dan zou het er heel anders uitzien. Echt. Dat zegt goed. En ik vind het zo knap. En dat is mijn liefde voor de heer ook. Dit ene puntje. Dat het zo mogelijk is.

In zo'n kort bestem. Zo'n klein stukje. Twee teksten. Eigenlijk het hele wereld probleem. Samengepest is. God lief hebben. Met alles wat je hebt.

En wat je kunt. En je naaste lief hebben. Als jezelf. Dat is zo geweldig. Dat God in staat is geweest. En hij kan dat ook. In zijn wijsheid. Om dat zo samen te pakken.

Dat de hele wereld daar een boodschap aan heeft. Ook vandaag nog. Niet alleen voor de Joden. En niet alleen in het oude testament. Maar ook voor nu.

Oppassen voor haarscheurtjes. Wij weten dat op de brug over de Merwee erheen. Wat haarscheurtjes zijn. Die komen. In de relatie ook. En als die scheuren zo groot worden.

Dat je er alleen maar met een dinkietooi overheen kunt. Dan heb je eigenlijk geen relatie meer. Het zware vrachtverkeer gaat eruit. Dat betekent dus in feite. Als de moeilijkheden ontstaan.

Verhijvingen. Scheurtjes. In de brug over gaan. Dat je niet meer met elkaar op niveau kunt praten. Er kan alleen maar licht verkeer erover in.

En de wezenlijke. Kernachtige. Essentiële dingen van het leven. Dat is dan ook vrachtverkeer. Dat kan er niet meer over. Dus daar moet je aan werken.

Als je werkelijk een relatie wil. Dan komt het nu op het eerste gebod. Ik heb het bewust zo omgedraaid. Omdat dat in wezen het zelf niet.

Maar dit is het belangrijkste. God zegt. Ik wil. Omdat ik weet dat het niet anders kan. En niet anders moet. Ik weet in mijn wijsheid. Over de eeuwen heen.

Dat dit gebod. God zo ontzettend belangrijk is. Jij. U. Moet. Mag. En kan. Leren.

Liefhebben. Ik wil. Als God. Als de almachtige God. De enige God. De schepper van hemel en aarde. Wil ik graag contact. Met. De mens.

Boer zoekt vrouw. God zoekt mens. Zo zou ik dat naast elkaar kunnen zetten. Klinkt een beetje banaal.

Maar dan begrijpt u wat ik bedoel. God heeft maar één bedoeling. En dat is dat deze twee zaken. Die hij. Verordineerd heeft. Dat hij tot zijn recht komt. En God mag dat eisen.

En weet u wat men ik waarde is. Dat deze drie pijlers. Die voor het. Menselijke intermentelijke verkeer gelden. Die gelden ook voor die andere relatie. En dat is dus.

Contact. Empathie. En belangstelling. Deze drie gelden hier ook. En het is een beetje moeilijker. Om dat te vatten. En ook om het uit te leggen.

God heeft gesproken. Wat gaat er in contact. Over het spreken met elkaar. Heb jij wel eens een gesprek met God gehad. Echt een gesprek.

Dat is moeilijk. En toch spreekt God. Weet u het niet geweldig. Dat die almachtige God. Schepper van hemel en de aarde. Dat hij contact wil hebben. Met een mensje.

Zoals jij en ik. Hij heeft ons eerst lief gehad. Voordat wij hem zouden gaan lief hebben. Toen wij nog vijanden waren. Toen heeft hij naar ons omgekeken.

Hij heeft die liefde bewezen al. Door het allerhoogste. Het allerbeste te geven. Wat hij had. Dat is zijn zoon aan het kruis. Voor jou en voor mij. Dat is zijn plan.

Dat is een wonderbare plan. Dat kun je tegen protesteren. Van hier tot gunter. Maar het is zijn wijze. Zo heeft hij het gedaan. En zo heb je het ook te aanvaarden.

En te accepteren. Die grote God. Die zegt in Jezaja. Alle volken zijn samen. Moet je je voorstellen. Alle volken zijn samen.

Als één stofje. Aan mijn weegschaal. En dan ben jij het 1,7 miljardste deel. Van dat stofje. Hoe klein is dat stofje. En dat ene kleine stofje.

Dat 1,7 miljardste deel. Van het stofje. Dat heeft een. Hoe groot de mond. En die zegt gewoon. God bestaat niet.

Dan ga je verder. 100.000 kilometers van de aarde weg. Waar is de aarde dan? Een stofje. En op dat de ene stofje wonen. 7 miljard stofjes. Die grote God.

Die wil een relatie met een mens. Kun je je het voorstellen? Nee, dat kunnen wij niet. En dan zegt de mens. Ach. Er zal wel wat zijn. Ik geloof in wat.

Ik zei tegen mijn broer ook. Mijn broer zei tegen mij. Ja, er zal wel wat zijn. Ik zeg nou. Die God heeft. Die wil een relatie met jou hebben. Ja, misschien wel. Dat kan wel.

Dan weet je wat. Als jij niet geloof of wel gelooft. U trekt het niet. Weet je wat wij doen? Wij gaan samen op de knieën. Je mag God uitdagen. Zeg nou als u bestaat. Ik geloof er niks van hoor.

Heere God. Als u er bent. Dat is prima. Maar als u niet bestaat. Pech gehad. Als u wel bestaat. Wilt u dan mij laten zien. Op de een of andere manier. Dat u er bent.

Dat u leeft. Kom maar. Dan gaan we samen op de knieën. Zeg het. Zicht het maar. Tis in God. U bestaat niet. Ik geloof er niks van. Zullen we?

Weet je wat hij zei? Hij zei niet. Van God bestaat niet. Nee hoor. Ik doe er niet mee aan. En die onzin. Hij zei dit. En dat is eigenlijk de kern van de zaak. Als u het nog nooit geprobeerd hebt.

Dan moet je ook je mond houden. Weet je wat hij zei? Nee. Dat doe ik niet. Waarom niet? Daar ben ik te trots voor. Voilà. Toch weer een Frans woord.

Voilà. Daar ben ik te trots voor. Heb je het wel eens geprobeerd? God uitdagen. God heeft op vele malen en vele wijzen gesproken door.

In het oude testament. Door zijn profeten. En op het laatst heeft hij gesproken in zijn zoon. Jezus Christus is de sprake van God.

De vertegenwoordiger. De tolk. Als je naar Jezus kijkt. En je luistert naar wat hij zegt. Dan spreekt God. Want God, de vader en God, de zoon zijn één.

Jezus handelde. En sprak. En deed. Namens zijn vader. Als hij een wonder deed.

Dan was het of zijn vader dat deed. Hij liet het eerst zien. Van daar dat hij in Jezus steeds contact had met zijn vader. Wat moet ik nu zeggen? Wat moet ik nu doen? Dat is een contact.

En over die brug, lieve broeders en zusters. Die brug die je moet overbruggen. Hier van de aarde vandaan.

Om in contact te komen. Met de schepper. Daar moet je een brug ook over. En die brug die heeft een hele bijzondere naam.

Je moet van jouw kleine eilandje naar die geweldige grote ruimte waar God woont. Want God woont niet in een huis met handen gemaakt. Je moet een afstand overbruggen.

En dat kan alleen maar op de volgende wijze. En anders niet. Alle pogingen die mensen in de loop van de eeuwen gedaan hebben. Om in contact te komen met God. Mislukken.

Er is maar één brug. En elke andere brug is een brug. Te ver. Is een brug die houdt niet. Er is maar één brug. En dat staat op Jezus Christus.

Want er is maar één weg. Er is maar één naam gegeven. Waardoor wij behouden moeten worden. Ik ben de weg. Ik ben de weg.

Ik ben de brug. Ik ben de waarheid. Ik ben het leven. Ik ben de opstanding. Ik ben het leven. Ik ben de deur. En ik ben dus de brug. Dat staat op die brug.

Jezus Christus. En alle andere pogingen die een mens doet. In eigen krachten. Met allerlei prestaties. En allerlei verdienstelijkheden. Die zijn gedoemd om te mislukken. Want.

Het zijn onze ongerechtigheden. Al ben je nog zo'n goed mens. Je hebt altijd ongerechtigheden. Een Gods oog. Die honderd procent zuiver en rijn is.

Kan niets door de beugel. Tenzij. Je zegt. Een ander heeft voor mij geboet. Die heeft voor mij dat in orde gemaakt. En dat is de zoon Jezus Christus.

God praat. God zegt wat. Alleen. Wij verstaan het niet. We horen het niet. Hij heeft zoveel dingen gezegd. Zoveel dingen gesproken. Kijk naar de Heer Jezus.

Dan zie je dus God zelf. Wat hij allemaal gedaan heeft. Wat hij allemaal gezegd heeft. Dat is het spreken van God. Contact.

God wil contact met de mens. Hij wil een antwoord. Als iemand tegen je zegt. Ik heb je lief. En je houdt je mond dicht. Dan. Dan verwacht die ander toch.

Ik heb u ook lief. Maar dat is niet zo eenvoudig. Om te leren. Om te leren lief hebben. Om God te leren lief hebben. Zul je eerst wat van hem moeten weten.

In. En dat betekent dus. Dat je op onderzoek uit moet gaan. Dat je je best moet gaan doen. Dat je moet gaan zoeken. Hoor maar wat de Hebraïe brief zegt. Wie tot God komt.

Moet geloven. Dat hij bestaat. En dat hij een beloner is. Van degene die ernstig. Oprecht. Met een open hart. Eerlijk hart. Naar hem zoekt.

En anders kan het niet. Er is maar één weg. Maar één naam gegeven. Maar één weg tot God. Via de brug. Jezus Christus.

Het punt is. Dat wij moeten leren. Om te zien. Wie God is. En dat hij ons zo lief heeft. Dat hij alles gegeven heeft.

Wat hij bezit. Weet je. Er staat. Niemand heeft grotere liefde. Dan dat hij zijn leven aflegt. Dat is het ultimatum. Dat is het ultieme. Van liefde.

Dat je jezelf geeft. Dat heeft God gedaan. Ieder zoon. Hij heeft een zoon gegeven. Voor jou. Om dat in orde te maken. Wat tussen God en de mens in staat. En dan kun je zo'n verhaal maken.

Over ongerechtigheden. Of over het zonden. Maar ieder mens heeft dat. Niet omdat je zo'n slecht bent. Maar dat het gewoon onmogelijk is. Je kunt een kilometer lange cake maken.

Zeg, krijg je een plakje cake voor mij. Kun je een kilometer lange cake maken. En als daar in die kilometer lange cake. Eén rot ei zit. Kun je die hele cake weggooien.

Van een kilometer lang. Wat smaakt het. Gaat het doorheen. En als je maar één keer iets fouts gedaan hebt in je leven. Dan kun je nooit bij God komen. Of je moet zeggen. De heer Jezus heeft daarvoor geboet.

Die heeft het voor mij in de plaats gedaan. Hij is de enige brug. Contact. God wil contact. En hoe kun jij met God contact krijgen. Kan dat?

Jawel, dat kan. Door gebed. En door hem te zoeken. En door dit woord. Waar alles ingeschreven staat. Over zijn zoon. Voor nu. Voor in het verleden.

En ook voor de toekomst. Geweldig. Als je dat gaat doen. Dan krijg je liefde voor God. Ik zei straks al. Alleen dat hele elementje. Dat God in staat is. Om in twee van die kleine zinnetjes.

Het hele wereldprobleem samen te vatten. Dat is de hele wet. En de profeten. Doe dat. En je zult zien wat er allemaal gaat gebeuren. Ten goede. Empathie.

Had de heer Jezus empathie. Voor de bloedvloeiende vrouw. Midden in de massa. Hij bleef stilstaan voor haar. Alleen speciaal. Gaf aandacht aan haar. Die vrouw.

Die bleef zeuren. Om de genezing van haar dochtertje. En de heer Jezus negeerde haar. Totdat ze zo lang bleef aandringen. Toen. Toen zei de heer. Je geloof heeft je behouden.

Je hebt nog groter geloof. Dan al die joden hier bij elkaar. Geloof. En toen. Gaf hij aandacht aan haar. Bij de dood van Lazarus.

Wat was de heer. Vol empathie. Vol liefde. Vol zorg. Wat een medelijden. Wat een medeleven had hij. Hij kwam te laat. Want Lazarus was al verstorgen. Maar dat was de bedoeling ook.

Hij wilde laten zien. Dat hij ook bij machten is. Om iemand uit de doden terug te roepen. Dat is een groter wonder. Nog dan. Iemand te genezen. Dat deed hij. Wat zei hij aan het kruis.

Vrouw. Daar staat je zoon. Man. Daar staat je moeder. Toen had hij. In de grootste pijn. In de grootste ellende.

Had hij aandacht. En empathie. Voor die medemensen. Daar. Onder. Aan het kruis. En de belangstelling.

Derde punt. De derde pijler. God heeft belangstelling voor je hoor. Nou. Hij weet alles. Hij wil alles van je weten. Hij wil alles corrigeren voor je. Hij wil het beste van je hebben. Hij wil een richtlijn hebben.

Voor jouw leven. Hij heeft een programma. Wat hij navolgt. En nu komt het probleem. Wij zijn daar het niet mee eens. Want er gebeuren zoveel dingen anders dan wat wij denken dat goed is.

En dat gaan we leren. Als we contact hebben in het gebed. Als we gaan begrijpen. En onderzoeken het hoe en het waarom van het leven van de Heer.

In je eigen leven. Dan krijg je steeds meer bewondering. Dan krijg je steeds meer liefde voor God. Dat is de bedoeling. Dat heb je niet in ene keer. Dat moet je door ervaring.

En door denken. En door zoeken. Moet je het zo ver krijgen. Dat je. Ja Heer. Het is zo. Het is zo moeilijk voor mij. Maar ik heb u toch lief. Want ik weet dat u een goede bedoeling met mij hebt.

En dat alle dingen die mij overkomen. Al is het helemaal niet prettig. Want ik ben er eigenlijk niet mee in. Dat die toch meewerken. Ten goede voor de eeuwigheid. U wilt een relatie met mij.

En dat wat hier is. Is voorbereiding. Voor de echte relatie. Die ik straks met hem mag hebben. En die nooit meer een eind neemt. Als u dat gaat zien. Lieve broeders en zutters.

Dan gaan er een boede dingen veranderen. Langzaam aan. Groeien ernaartoe. Om te zeggen. Heere God. U hebt gelijk. Nou. Als er één ding is wat moeilijk is.

Dat weet u zelf wel. Om tegen een ander te zeggen. U hebt gelijk. Want laten we eerlijk zijn. We weten het vaak. Veel beter. Zelfs. Dan God. Wil je dat begrijpen?

Dat. Als je kinderen hebt. En je geeft op een gegeven moment. Je zoon of je dochter. Een vatje kou. Dan zegt die dochter. Of die zoon. Jammer hoor.

Papa. We hebben net over liefde gesproken. Je geeft me een klappe mooren. Hoe kan dat nou? Wat moet je dan zeggen? Dit. Je zult het later. Begrijpen.

Anders praat ik er nog wel eens over met je. Dit is ook liefde. Een klappe mooren kan ook liefde zijn. Alleen wij snappen dat niet. En wij accepteren dat niet. Ik kan u hier.

Eén van de dingen. Die er bewijsten van zijn. Dat de Heer echt leeft. Dat hij antwoord geeft. Dat hij ingaat op dingen die je vraagt.

Hij geeft antwoord. Ik zal u uit mijn persoonlijke leven. Een paar dingetjes zeggen. Om te bewijzen dat het zo is. En er zijn hier vast een heleboel mensen. Die dat ook kunnen bevestigen.

God geeft antwoord. Hij wil contact. En jij mag contact hebben. Laat hem bij alles. Met dankzegging. En blijdschap. Al je wensen.

Bekend worden. Bij God. Dan staat er. En dat is waar. Alleen. Als je een gebed bidden. Je vraagt om de oplossing. Van een probleem. Dan krijg je het niet. Direct. Ik heb een keer een probleem gehad.

En toen heb ik gevraagd. Aan de Heer. Wilt u mij laten zien. Ik wil het zo graag weten. Het is zo belangrijk. Geeft u mij antwoord. Alsjeblieft. Maar dan mag je het geloven. Of niet.

Veertien dagen later. Kreeg ik een brochure. Door de brievenbus heen. En daar stond. De uitwerking van dat probleem. En ik weet nog. Tot op vandaag. Niet hoe dat dat kan. Wat was het antwoord.

Op mijn gebed. Toen ik pas bij het onderwijs was. Ik heb dat al eerder gezegd. Hier misschien. Maar vergeet u het mij. Maar als je wat ouder wordt. Dan word je een beetje vergeten. Achter. Zo. Dan kan je niks van noemen.

Dus dat gevalde in herhaling. Gevalde in herhaling. Dat voorbeeld. Dat heb ik al eens eerder gebruikt. Dat ik pas bij het onderwijs was. Ik had een gigantisch groot probleem.

Ik wist er geen raad mee. Dus ik heb het er hier voorgelegd. Je mag contact hebben. Ja zeker. Maar geloven dat hij bestaat. En dat hij je hoort. Ja. Ik zeg.

Heer wilt u mij alsjeblieft helpen. Want ik weet er geen raad meer mee. Dan liep ik zondagsmiddels te wandelen. Om een uur of drie. En er was. U weet het. In kampen. Er zijn een heleboel soorten kerken.

De een nog beter dan de ander. De een nog beter dan de ander. Dus ik liep daar langs. En ik had helemaal de bedoeling. Niet echt geen zin. Ook om naar binnen te gaan.

En ik werd naar binnen getrokken. Gezogen als het ware. En ik zat daar. En die predikant. Die heeft precies gezegd. De oplossing van dat probleem.

Kijk. God spreekt. Niet altijd letterlijk. Maar op een heleboel verschillende manieren. Kan God een antwoord geven. En ik kreeg daar het antwoord. Door middel van die predikant.

God spreekt. Op een heleboel manieren. Vele malen. Op vele wijzen. Door. De heer Jezus. Dat is een heel belangrijk. Door zijn woord.

Maar ook door andere mensen. Of door gebeurtenissen. Hij geeft een antwoord. Dat kleine meisje waarbij de opa op schoot zat. Opa.

Ik ben ook opa. Opa. Dat die opa. Die was nergens toebereid. Om ook maar te luisteren. Naar het evangelie. Naar het. Altijd. Nee.

Nee. Nee. Niks mee te maken. God bestaat niet. En die woord. Toen kwam dat kleine meisje. Kleindochtertje. Bij opa op schoot zitten. En toen zei ze alleen maar die. Ze werd door God gebruikt. Om een boodschap aan die oude.

Harde. Keiharde man. Door te geven. Wat zei ze dan. Opa. Heb jij je hartje al aan de Heer Jezus gegeven. Wat nooit ergens geholpen heeft.

Zij mocht de spreekbaar zijn van God. God sprak hem aan. Hij smolt. Geeftelijk. En toen heeft hij zijn hart aan de Heer gegeven. Toen kwam hij tot geloof. En tot behoud. Tegen Paulus en Svielhuis.

Wat moet ik doen. Mensen. Er is net een aardbeving geweest. Jullie hebben prachtig gezongen in de gevangenis. En dan. Ze zullen me straks pakken. Want ik zie dat de gevangenen allemaal ontsnappen. Wat moet ik doen.

Om behouderd te worden. Wat zei Paulus toen. Geloof in de Heer Jezus Christus. En wordt behouder jij in je hele gezin. Meer niet. En dat werkt. Zo gebruikt God.

En antwoordt hij. Heeft hij contact met je. En empathie. Hebben wij empathie met de Heer Jezus. Dan moet je eens goed nadenken. Over alles wat hij geleden heeft. Heb jij empathie met de Heer.

Maar de Heer heeft ook empathie met jou. Ook al liggen je plat. Uitgeschakeld. Op non-actief. Ik heb het ervaren. En ik heb heel veel geleerd. In mijn. In mijn.

In mijn. Revalidatietijd. Ik heb vorige keer iets laten zien. Weet u wel. Zo. Weet u het nog. Ja. Mag ik dat nu vandaag ook. Nog een keer. Nog eens kijken. Halleluja. Zeg dat. Nou.

Dat heeft de Heer gedaan. Nou nee. Luister eens goed. De Heer is niet naar de. Naar de fitness geweest hoor. Dat moest ik doen. Maar hij heeft er wel voor gezorgd.

Dat ik gezond en fit genoeg was. Om het te kunnen doen. Dat is genade. Want als ik ziek was geweest. Dan had ik het niet kunnen doen. En elke keer. Kwam er wat bij.

En dan heb ik de Heer daarvoor gedankt. Hij heeft het mogelijk gemaakt. Ik moet het uitvoeren. En de Heer was daar blij mee. Weet je. Als jij blij bent. Is hij ook blij. Zo'n nauwe relatie heb.

Is empathie. Als ik blij ben. Met vooruitgang. Is hij het ook. Geloof ik. Dat is ook zo. Ik ervaar dat ook. Hij zegent het. Elke keer als je een stukje verder komt.

Dan zeg ik. Dank u wel. En dan glimlacht. Blij mee. Dat is empathie. Belangstelling dan. Belangstelling. God. Heb jij belangstelling voor God. Lees je de Bijbel.

Heb je belangstelling voor de toekomst. Wat er gaat gebeuren. De broeder zei het vanmorgen. Nou voor de toekomst. Je kunt iets weten. Van wat God van plan is met deze wereld. Met de gemeente.

Zijn lichaam. Met jou persoonlijk. Je moet je studeren. Dan moet je die Bijbel over. Dan moet je die Bijbel bestuderen. Dan word je steeds rijker. Hij geeft een geschenk.

Weet je dat. Staat ook uit drie delen. We hebben er drie pijlen. Drie pijlen. Ja. Weet u ze nog. Contact. Empathie. Belangstelling. Dan heb je belangstelling voor God ook.

Hij heeft belangstelling voor ons. Echt waar. En even het beste met je voor je. Belangstelling voor wat hij gedaan heeft. Voor wat hij doet vandaag. En voor wat hij van plan is in de toekomst.

Beter niet mee eens. Dat kan zijn. Maar God gaat toch door met zijn plan. Belangstelling. Ja dat is geweldig. En die brug.

Die is heel belangrijk. Als je die niet over gaat. Dan kun je zoeken. En doen wat je wilt. Het is maar één weg. De waarheid. De weg. Het leven.

Er is geen tweede van. Er is maar één mile. En er is geen betere. Zo werd altijd de reclame gemaakt. Ene wasmachine. Die moest je hebben. Er is maar één mogelijkheid.

Om tot God te komen. En contact met hem te hebben. Er is maar één mogelijkheid. Om empathie wederzijds te hebben. Dialoog. En er is maar één mogelijkheid.

Om belangstelling te hebben. En te krijgen. Via zijn zoon. Jezus Christus. Geen andere mogelijkheid. Geen andere naam gegeven. Waardoor we behouden moeten worden.

Eén middelaar tussen God en mensen. Niemand komt tot de Vader dan door mij. En al het andere is vergeefs. Je kunt op je knieën de pilatenstrap opgaan.

Om boete te doen voor alles wat je verkeerd hebt gedaan. Helpt niet. De rechtvaardige zal door loof leven. En niets anders.

En niemand anders. Contact. En empathie. En belangstelling. Geloof dat Gods weg de beste is.

Altijd. Dat zingen we. Zijn wegen. Dan is het hoger. En wijzer. Zijn gedachten zijn dieper. En beter dan onze gedachten. Alles moet meewerken ten goede.

Gods plan. Voor de wereld is volmaakt. God's plan voor zijn gemeente. Lichaam. Volmaakt. God's plan voor zijn volk. Israël. Is volmaakt.

God's plan voor je leven. Jouw leven. Is ook volmaakt. Gaan die twee samen. Zonder dat ze het eens zijn. Dan moet je eraan werken.

En misschien zint dat helemaal niet. Omdat we altijd werken op basis van gelijkheid. Het kan heel lang duren. Voordat je God gelijk geeft. Voordat je ziet.

Dat het van hem uit het beste is. Hij heeft ons geen kalmerijs beloofd. Maar wel een behouden aankomst. En hoe meer je weet. Dat hij het laatste woord heeft.

En dat is juist. Dit is goed. Hoe meer je gaat voelen. Dat hij je een geschenk wil geven. En er bestaat uit drie delen. Dat is vrede. Vreugde.

Vrijheid. Vrede. Vreugde. Vrijheid. Daar mag je verder over nadenken. Want dat is weer een andere prik. Maar waar is het wel. Mensen.

Ik zeg het van mijzelf. Ik schaar mij. Het evangelie. Niet. Waarom niet? Omdat het een kracht van God is. Tot behoud voor een ieder die gelooft.

Dat neem ik voor mijn rekening. En ik hoop dat u het nog na kunt zeggen. Het is zo waar. Je relatie tot je naaste. Moet je verbeteren. Moet je veranderen. Moet je over nadenken.

Je relatie tot God. Moet je over nadenken. Of het waar is. Of het juist is. En werk daaraan. Zoek. Zoek. Zoek. Zolang je dus leeft. Wees ermee bezig.

En kom verder. Groei daarin. Het is een groeiende leerschool. Voor je hele leven. Een mooi lied dat we vanmorgen gezongen hebben.

Dat had ik hier staan. Dat ga ik gewoon nog een keer voorlezen. Omdat het zo prachtig is. Het is mijn lijf lied. En dat gaat zo. Stel mijn vertrouwen op de Heer mijn God.

Ja. Doe ik dat ook? Ja. Dat doe ik ook. Dat durf ik luchtig te zeggen. Altijd. Nou. Altijd. Meestal wel. Laat ik het voorzichtig zeggen. Anders ben je onbescheiden.

Natuurlijk. Je hebt ook wel eens momenten dat je denkt. Ja. Zou het nou allemaal wel. Maar. Hoe meer je groeit. Hoe meer je verder gaat. Hoe meer je studeert. Hoe meer je nadenkt. Des te meer wordt het waar.

Stel mijn vertrouwen op de Heer mijn God. Dat was de eerste zin. Toen ik daar in dat ziekenhuis lag. Want. Dan komt het want. In zijn hand ligt heel mijn levenslot.

Dat heb ik niet zelf in de hand. Dat heeft hij in de hand. Ik moet het alleen proberen te zien. En te volgen. En te gehoezamen. Want in zijn hand rust heel mijn levenslot.

Hem heb ik lief. Zijn vrede woont in mij. Ik zie naar hem op. En ik weet. Hij is mij steeds nabij. Eén ding ga ik u nog vertellen.

En dat is heel persoonlijk. Ik heb u nou zo lang mogen spreken. En dat was fijn. En dat was goed. We hadden een goede relatie. Met elkaar. De een. Met de een wat dieper.

Meer dan met de ander. Maar in ieder geval. Zijn jullie allemaal met naasten. En ook met broeders en zusters. Dus dat geeft een aparte binding. En er is liefde onder elkaar.

Die heb ik ervaren. Na al die keren. Dat was geweldig. Dat heeft me heel veel gedaan. Daarom voel ik me thuis. Hier. En dan kan ik het volgende ook vertellen. Maar dat is heel persoonlijk. Zoals ik het meegemaakt heb.

Om ook te bewijzen. Dat we een levende Heer hebben. Die wel degelijk contact met je kan hebben. En die empathie heeft met je. En die ook heel veel belangstelling voor je heeft.

Dit. De reden. Dat ik. Niet meer spreek. Dat komt. Omdat mijn tijd vol is. En hoe weet je dat dan. Dat heeft de Heer op een hele bijzondere manier mij duidelijk gemaakt.

Met een getal. Notabene. Ik ben heel erg gevoeld voor getal. Ik lees. Of ik los veel puzzeltjes op. Met cijfers. Dat ben ik gevoeld. Nou ja. Waarom ook niet. Met een getal.

Heeft hij mij duidelijk gemaakt. Dat mijn tijd. Vol is. Ik heb hier wel eens verteld. Toen ik zes jaar was. Vroeg een meisje aan mij. Die naast me zat in de bank.

Wat wil jij later worden. Toen heb ik twee dingen gezegd. Dat is profetisch geweest. Zonder dat ik het wist. Ik wil later. Schoonmeester worden. En ik wil ook dominee worden.

De Heer heeft het waargemaakt. Ik ben 26 jaar bij het onderwijs geweest. 26 jaar. En ik ben 26 jaar dominee geweest.

Voorganger. 26 jaar. En ik begreep het maar steeds niet. Want de Heer sprak steeds maar door dat ene getal. Ik zag het overal.

Dat getalletje 26. Ik werd er beroerd van. Ik zag. Heer neem het alsjeblieft van me af. Waarom komt u nou elke keer met dat getal 26? Op een nummerbord.

Van een huis. Stond benzine te drinken. En ik keek zo. 26. Iemand vertelde een droom. Ik werd aangevallen door mensen. Maar er stonden 26 engelen om mij heen.

Vertel je dat. 26. Ik was in een bankgebouw. En daar herkende ik iemand. Zeg. Hoe lang werk je hier al? 26 jaar. Ik was op weg naar Zeeland toe.

Voor een spreekbeurt. En ik zag. Hoe zit dat nou met dat 26? Ik snap het maar niet. Wil ik het duidelijk maken? En ik zat zo achter de stuur. En toen kwam er een auto mee voorbij. En mijn blik werd er naartoe getrokken.

Op zijn nummerbord stond 26. Via de teletext. Er was een aanslag met een auto. En een bus.

En vielen 26 toden. Nou lieve mensen. Dan heb ik het maar 5 keer genoeg. Maar ik heb het. Ik denk dat ik wel tot 26 keer kom. Ja.

Het heeft helemaal laten zien wat dat nou eigenlijk was. Ik heb namelijk 26 jaar bij het onderwijs geloegd. En toen dat kwartje viel. Toen dacht ik. Hé. Dat betekent vast en zeker.

Want ik was ermee aan het worstelen. Hoe lang mag ik nou doorgaan hier? Want wanneer is uw tijd nou? Het is allemaal goed geweest. En ik begin door wat probleempjes te krijgen. Maar hoe lang wilt u nou dat ik doorga?

26 jaar mag je nu doen. En toen heb ik gerekend vanaf 1990. Toen ben ik begonnen. Daar kwam ik uit op 2016. En dat is nu de laatste keer.

Want het is bijna het eind van het jaar ook nog. Zo zat dat. En daartussenin het getal 10. Ook nog een mooi getal. 10. Een opening dat ik heb zitten wachten op de dood.

Dat zou ik wel kunnen zeggen. Toen kwam er een hele gigantisch moeilijke uitgebreide operatie. En daarna kreeg ik deze bediening. Ik heb van de week uitgerekend.

Ik heb ongeveer, nou op een of twee na, duizend keer mogen spreken. Duizend keer, dat is ook wel een mooi getal. Voor elke jaar van het duizend jaar in Vrederijk één keer.

26. En toen viel dat kwartje. Hé, mijn leven is mooi verdeeld geweest met een onderbreking van 10. In twee keer 26. Precies wat ik eigenlijk zelf onbewust geprofiteerd had.

Ik wil docent worden. En ik wil pedicant worden. Mooie stap. En nou het allermooiste nog. Als je een beetje Hebraeus kent. Dan weet je dat elk getalletje, elk cijfertje, elk lettertje een getalwaarde heeft.

Weet je waar 26? Welk woord daarmee gevormd wordt? J, H, W, H. Jawel. Als je die Hebraeusse letters bij elkaar optelt met hun getalwaarde, kom je precies op?

Juist, op 26. Het was dus het stempel van God zelf. Jawel, de God van Israël, die mij deze boodschap doorgaf.

Hij sprak tot mij. Just. Ik heb nog. Dit is één van de bewijzen die ik heb bewijzen. Bewijzen. Dat God wel degelijk leeft.

En dat hij bestaat. Het is er maar één. Die persoonlijke ervaring. En ik hoop dat hier veel mensen zijn die dat kunnen beamen. Dat ze zo'n contact hebben met de Heer, dat hij ook dingen hier duidelijk maakt.

Maar op een heel andere manier dan dat wij dat aan elkaar doen. 26. Nou, ik geloof dat het een goede reden is om zo meteen het slot niet te zingen van U zij de glorie.

Dat wil ik graag met elkaar zingen. Omdat hij het ook waard is om al die glorie te ontvangen. In dat lied moet je maar eens nadenken. Als je het leest en je zingt het, dan zitten er een aantal elementen in die bij mijn getuigenis en ook bij jullie getuigenis horen.

Horen. ***