Samenkomst 6 november 2016

Spreker

Henk Geurts

Date
Nov. 6, 2016
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Iedereen, fantastisch, echt, dat is echt genieten, niet alleen dat, maar je voelt je gedragen zo met elkaar.! Echt, het is heerlijk wat jullie spelen met elkaar. Van begin en nu. Ik hoop dat jullie niet voor het laatste, vandaag niet, maar ook niet in deze situatie niet zingen.

Wat fijn om met zo'n klein poppie in je handen zo kwetsbaar de Heer aan te roepen en vragen of hij wil zegenen. De Heer wil ons ook vanmorgen zegenen en ik wil graag met u lezen een gedeelte uit Richteren.

Moet u zich voorstellen, de Richteren, ik begin eigenlijk in hoofdstuk 3, eigenlijk een beetje vreemd om daar te beginnen, want Richteren, dat volgt naar Joshua als zeg maar het land Israël, Kanaan, bijna in zijn geheel veroverd is.

Nog lang niet helemaal, er moet nog heel veel gebeuren. En dan sterft Joshua en er komt Richteren, er komt een nieuw geslacht. En vanmorgen hebben we over dat nieuwe geslacht.

En we zullen zien wat er na het geslacht van Joshua gebeurt. Als het volk in Israël woont of in Kanaan woont, volkeren verslagen heeft in opdracht van de Heere God.

We zullen dat thema niet verder uitwerken, maar ze zijn er niet klaar. Goed, ik lees eerst een gedeelte uit Richteren. Vanaf hoofdstuk 3 vers 5.

De Israëlieten dan woonden te midden van de Kanaanieten. Hetieten, Amorieten, Perizieten, Givieten en Jebusieten.

Zij namen zich hun dochters tot vrouw en gaven de eigendochters aan hun zonen en dienden hun goden. De Israëlieten deden wat kwaad is in de ogen van de Heere.

Zij vergaten de Heere, hun God, en dienden de Baals en de Ashera's. Toen ontbranden de torens Heren tegen Israël. Hij gaf hen over in de macht van Cusan Rissataim, koning van Mesopotamie.

En de Israëlieten dienden Cusan Rissataim acht jaar. Toen riepen de Israëlieten tot de Heere en de Heere verwekte de Israëlieten een verlosser om hen te bevrijden.

Otniel, de zoon van Kenas, de jongere broer van Caleb. De geestesheren kwam over hem. Hij richtte Israël en trok uit ten strijde. De Heere gaf Cusan Rissataim, de koning van Aram, in zijn macht.

Zodat hij de hoofdrand kreeg over Cusan Rissataim. Toen had het land veertig jaar rust en Otniel, de zoon van Kenas, stierf. Maar Israëlieten deden er opnieuw wat kwaad is in de ogen des Heren.

Toen maakte de Heere Echlon, de koning van Moach, sterk tegen Israël. Opdat zij gedaan hadden wat kwaad is in de ogen des Heren. Hij dan verbond zich met de Ammonieten en de Amalekieten.

Trok op en versloeg Israël. De panstad namen ze in bezit. Achttien jaar dienden de Israëlieten Echlon, de koning van Moab. Toen riepen de Israëlieten tot de Heren en de Heren verwekte hun een verlosser.

Ehud, de zoon van Gera. De Benjaminiet, een man die linkshandig was. De Israëlieten waren gewoon door zijn dienst schatting te zenden aan Echlon, de koning van Moab.

En Ehud maakte zich een tweesnijdend zwaard van nog geen L-lengte. Goorde het onder zijn kleren aan zijn rechterheup. En zo bracht hij de schatting aan Echlon, de koning van Moab.

Echlon nu was een zeer zwaarlijvig man. Toen hij gereed was met het afdragen van de schatting, zond hij de mannen die de schatting gedragen hadden verder. Zelf echter keerde hij van de gebeeldhouder stenen te Gilgal terug en zeide, Ik heb een geheime boodschap voor u, o koning.

Deze zeide, stilte! En allen die bij hem stonden, gingen naar buiten. Toen kwam Ehud bij hem binnen, terwijl hij zat in het koele bovenvertrek dat hij voor zich alleen had.

En Ehud zeide, Ik heb een woord gods voor u. Toen stond hij op van zijn zetel. En Ehud strekte zijn linkerhand uit, greep het zwaard van zijn rechterheup en stie dat in zijn buik, Zodat zelfs het hecht met het lemmer erin drong.

En het vet sloot zich om het lemmer, want hij trok het zwaard niet uit de buik. Toen ging hij heen door een achteruitgang. Aan het eind zien we vers 30, u kunt het zelf verder lezen als u dat wilt, heel boeiend.

In vers 30, Zo werd Moab op die dag vernederd onder de hand van Israël, en het land had rust. 80 jaar. Tot zover.

Eigenlijk een hele bijzondere geschiedenis. Maar zeer actueel. Ik denk dat richteren, Ja, je denkt zo'n klein mannetje, goed hè, iets omlaag.

Dank je. Ja, is goed. Dan maak ik even gebruik van een drankje. Bij dat linkshandig, die linkshandig was, staat eigenlijk in de grondtekst, oorspronkelijk, Gehinderd, beperkt in het gebruik van zijn rechterhand.

Dat moet u zo even meenemen, in het stukje wat ik zo verder met u doorspreek. Gehinderd in het gebruik van zijn rechterhand. Moet u zich voorstellen. Een volk, trekt door de machtige hand van de schepper God, Abram, Isaac en Jacob, trekt door de woestijn.

Door de zonde van het volk, ik vat het heel kort samen, door de zonde van het volk, kan het hele geslacht, niet Canaan binnentrekken, pas het nieuwe geslacht, mag Canaan binnentrekken.

En met dat geslacht gaat Joshua aan de slag. En zij veroveren vele gebieden in opdracht van God. Maar Joshua sterft, na verloop van jaren.

Naar geweldige, wonderbaarlijke overwinningen te hebben behaald. Maar hij gaf het volk ook geboden mee. En wetten. En sprak ze goed tot hun hart, dat het wetboek van de Heere God, laten we gewoon zeggen, de Bijbel van die tijd, niet uit hun hart mocht wijken.

Joshua sterft. En het volk gaat door op dezelfde wijze als Joshua heeft gezegd. Maar na verloop van jaren, sterft ook dat geslacht af, en komt er een nieuw geslacht.

En dan zien we, in vers 7, de Israëlieten deden, wat kwaad is in de ogen des Heren, zij vergaten de Heer hun God, en dienden de Baals en de Ashera's.

Als wij lezen kwaad, denken we gelijk aan slecht. Dat is natuurlijk ook wel zo, maar er zit er iets dubbels in.

Er staat de betekenis van het woordje kwaad eigenlijk. Wat deden ze namelijk? Ze vergaten. Dat was de inhoud van een kwaad. Ze vergaten de Heren, en doordat ze hem vergaten, kwam er een leegte, en ze dienden de Baals en de Astartas, of de Ashera's.

Ze zijn afgehoden gaan dienen. Ze dienden ook de Heren nog wel, maar ze vergaten wat hij gedaan had. Ze vergaten de wonderbare daden. Misschien vergaten ouders het wel te vertellen, al die jaren.

En ze dienden Baals en Ashera, de Godin van de Vruchtbaarheid. Dat moet, zoals bekend is van die dagen, gepaard gaan met geweldige seksuele uitspattingen.

Zij hebben de Exodus niet meer meegemaakt. Weet u, als we het woord vergeten in de Bijbel lezen, dan heeft dat ook een diepere bodem.

Als dat volk Isra bijvoorbeeld vraagt denken aan, of herinneren, of in gedachten houden, heeft dat ook een diepere betekenis. Meneer mensen in het Oude Testament aan God vragen, denk aan uw barmattigheid, dat kent u nou wel, of door de eeuwen heen, of houd onze schuld niet steeds in gedachten.

Dan geloven ze echt niet dat God dat ook echt vergeet. Natuurlijk vergeet God dat niet. Maar dan vragen ze eigenlijk of God iets wil doen wat past bij zijn karakter. Heren, gedenk onze zonde niet.

Zeggen wij dat niet wel eens op deze manier, of de jongeren misschien niet zo, maar gedenk, heren, alsjeblieft niet het kwaad wat ik u aangedaan heb. En dan vragen we eigenlijk iets aan de Heer God wat past bij zijn karakter.

Want hij is een genade God. Natuurlijk denkt God daar niet aan door de Heer Jezus. Dus het woordje vergeten heeft ook een diepere betekenis. Wanneer de eerste lieten de Heer vergeten, wil dat zeggen dat ze het misschien nogal in hun hoofd hebben, maar dat ze zich niet meer laten leiden door wat ze weten.

Je kunt het ook anders zeggen. Hoewel ze weten wie God is en wat Hij wil, leeft het niet meer voor hen. Ken je dat zelf ook?

Je hebt zoveel kennis van het woord, van de Bijbel. Maar het leeft niet meer voor je. Het zit niet meer in je genen, om zomaar te zeggen. Wel met ons verstand, maar niet in de werkelijkheid van je hart dat je bij wijze van spreken wel zou kunnen barsten van vreugde.

We begrijpen wel dat het waar is, maar het raakt ons niet. En je hoort het soms. En je gaat naar de gemeente, naar de kerkzonders, en je gaat weer even leeg uit als dat je gekomen bent.

En daarom was het zo belangrijk dat het volk Israël en voor ons onze tijd, dat ze opnieuw die vernieuwing nodig hebben. Wij hebben als gemeente ook die vernieuwing nodig om die waarheden van God, die al even bestaan, die al eeuwig bestaan, want God is eeuwig.

Maar die moet levende werkelijkheid voor je worden. Want anders verliezen ze hun waarde. Daarom is het zo prachtig, zo'n opdracht, zo'n mijlpaal, zo'n opdrage van een kind, dat je dit blijft onthouden, herinneren.

Het is de Heer opgedragen. En dat mag je als zegen meetellen. Maar zo gevallen dat we de waarheid over God kennen en na verloop van tijd ga je het vergeten.

Het blijft niet hangen. Het zakt weg. We proeven het niet meer. Ergens weten we het nog. Maar na verloop van tijd raken we er zelfs van vervreemd. En het doet niks meer.

En daardoor, wat krijg je dan als het je niks meer doet? Gaat je hart ruimtes krijgen? Je gevoel komt open voor dingen die eigenlijk op je afkomen. Die zomer naar je toe komen.

Een nieuwe hype. Iets anders afgehouden gaan een rol spelen in je leven. Geldzucht misschien. Andere verlangens of begeerten. Op zichzelf helemaal niet verkeerd.

Maar ze gaan je beheersen. En als iets je gaat beheersen wat niet van God is, dan word je er een slaaf van. Geld, het is allemaal van God.

Seksualiteit, schoonheid, komt allemaal van God. Maar als het ons beheerst, worden het ons wat afgehouden. En daarom is het zo belangrijk wat de Bijbel ook in het Nieuwe Testament doet, en ook, ik wil het u voorhouden, en jullie ouders, en kinderen, dat herinneringen gekoesterd worden.

We denken wel, we hebben de Heilige Geest ontvangen, en we zijn vervuld met de Geest, maar God vraagt dat we dagelijks vervuld zijn met zijn Geest. Peter zegt het bijvoorbeeld zelf, ik pak even een tekst die ik hier voor u heb uitgeschreven.

Dat er staat, een beetje die oudere vertaling, maar schraagt, in Peter 2, Peter is 1, vers 5 tot 13, maar ik haal er 1 vers eruit, maar schraagt om deze reden, met betoon van alle ijver, door uw geloof, de deugd, door de deugd, de kennis, door de kennis, de zelfbeheersing, door de zelfbeheersing, de volharding, door de volharding, de godsvrucht, dan de broederliefde, en er staat erbij, want als deze dingen bij u aanwezig zijn, en overvloedig worden, laten zij u niet zonder werk, of vrucht, voor de kennis, voor onze Heer Jezus Christus, want bij wie zij niet zijn, die is verblind, in zijn bijziendheid, daar hij de reiniging, van zijn vroegere zonden, vergeten heeft, je kunt iets vergeten, zomaar vergeten, beijvert u daarom, des te meer, zegt Peter, zeker daarvoor in, herinner je dat voortdurend, een andere tekst, bijvoorbeeld van Paulus, daarom zegt hij, zal het steeds, mijn voornemen zijn, u hier aan te herinneren, onze herinnering, is heel belangrijk, niet om het alleen maar te onthouden, geweldig, die teksten die jullie vanmorgen leren, fijn om te onthouden voor kinderen, kinderen moet je leren onthouden, daar daalt het nog niet altijd, in hun hart, wel op het moment zelf, maar die moet je leren, het onthouden, teksten leren, bijbelgedeelden, heel erg belangrijk, versjes leren, helaas hebben ze het, op vele scholen afgeschaft, en ook al snap je niet alle woorden, is goed, want later zing je ze mee, en ga je de woorden begrijpen, door herinnering, wakker te houden, zegt de apostel, dus, niet alleen maar snappen, maar opnieuw, herhalen, maar hoe kunnen we herinneren, nou God helpt ons er een beetje bij, om ons te herinneren, we hebben een tastbaar beeld, het avondmaal, daar wil hij ons voortdurend, herinneren, dat is geen domweg herhalen, van elke maand, of elke drie maanden, of om het half jaar, aan een tafel zitten, en er even, praten over het lijden, van de heer Jezus, maar om ons, heel goed herinneren, heren, dit hebt u voor ons gedaan, dit hebt u voor mij naast gedaan, dit hebt u voor haar en hem gedaan, de heer wil dat we dat ons herinneren, want we vergeten zo makkelijk, we zeggen wel van niet, maar het leeft, hooguit nog in ons verstand, het moet in onze beleving, het moet volkomen in ons doordringen, niet voor niks, zegt Paulus, wordt vervuld met de geest, dat is een opdracht, dat is een opdracht, die hij in ons geeft, wij zijn in staat, niet om de geest te manipuleren, maar om, ons open te stellen, voor de heilige geest, voordat we er vol van worden, en daarom, hebben we die herinnering, de geest doet ons ook herinneren, nog een ander tastbaar voorbeeld, dat is maar eenmalig, dat is de doop, de doop is, een opdracht van de Heere God, maar tegelijkertijd, een herinnering, ik weet, mijn geborgen, ik weet dat ik gedoopt ben, en ik roep ook iedereen op, die de Heer Jezus kent, om dat mee te maken, niet lang te aarzelen, of te twijfelen, of eens een gesprekje aan te gaan, ik weet best dat je er tegenop ziet, maar op de dag zelf, op de dag zelf, een beetje zenuwachtig, iedereen weet het nog wel, maar de dag zelf, je vergeet het nooit meer, het is als het ware, als je trouwdag, alleen, het is je sterfdag, in feite, dat is de doop, je sterft, nou, ik weet van velen, die ik weet en gezien heb, die gedoopt zijn, en elke keer herinner ik mijn eigen doop, toen ik zevende jaar was, een geweldig herinneringsmoment, moet je erbij blijven staan, maar dat geeft je perspectieven, voor de toekomst, ik ben een kind van God, ik mag in de blijdschap staan, de Bijbel lezen,

is ook zo'n herinneringsmoment, dat je erover nadenkt, en herhaal het maar rustig hoor, wees maar niet bang voor die mantra's, als u een Bijbeltekst, vijf keer opzegt, heren, al zo lief hebt u de wereld gehad, u hebt ook mij lief gehad, dat mag je verduwen, want je vergeet het zo makkelijk, je loopt op straat, je rijdt in het verkeer, en je vergeet het weer, zo makkelijk zijn wij, daarom is het goed, dat blijven te herinneren, dat is niet alleen voor het volk Israël, dat is ook in het Nieuwe Testament, wij moeten herinnerd worden, en de een heeft misschien een beter geugel, als het ander, we hebben allemaal een hart gekregen, we mogen het diep in ons hart laten indalen, gezamenlijk de schrift lezen, is ook zo'n geweldig moment, waarop de Heer ons herinneren moment geeft, maar wat doet Israël, ze vergeten, en weet u, dat is het ergste, wat je kan doen, dat doet de Heer God zo'n pijn, want vergeten wil zeggen, dat je hart weer leeg loopt, en je gaat je eigen gang, en het wordt weer vol met andere dingen, zou het daarom zo zijn, en als we het Bijbelboek Richteren lezen, dan zien we elke keer, wie er ooit in gelezen heeft, weet dat God niet met koningen leidt, maar elke keer roept God een richter, en die helpt het volk er weer doorheen, als ze weer gezondigd hebben, andere goden dienen, hun eigen gang gaan, en dan komt er een richter, als ze de Heer, maar het eerste wat God doet, is ze aan iets herinneren, want ze waren vergeet, maar hoe herinnert God, door volkeren te sturen, door ze aan te vallen, door ze pijn te doen, soms door ziekte, want er staat dan, toen ontbrandende toren des Heren tegen Israël, hij gaf hen over in de macht van, ik heb net gelezen met u, ja, maar hij doet hij om te straffen, nee, om te herinneren, soms laat God dingen toe, stuurt hij vreemde volkeren, dan sluit hij zelfs een verbond met die volkeren, om Israël aan te pakken, puur om ze te herinneren, om ze wakker te roepen, kijk nou eens even, waar je jezelf in stort, je hebt je gegeven aan die volkeren, je leed je vrouwen uit aan die volkeren, je trouwt met die volkeren, je dient hun goden, want dat wilde hij niet, ik wil je herinneren aan het feit, dat ik altijd bij je ben, ben, en anders hadden ze het nooit ontdekt, en laten we eerlijk wezen, als wij in zonde leven, of als wij verkeerde wegen gaan, herinnert ons God ook vaak, op hele liefdevolle wijze, maar soms wel eens op pijnlijke wijze, weet je nog, je bent mijn kind, je hoort bij mij, ik hou van jou, maar jij hoort bij mij, door hun herinnering wakker te roepen, moesten ze ontdekken, dat ze vergeten waren, want weet u, ze hadden het niet meer meegemaakt, die kinderen, ze hadden niet meer meegemaakt, wat hun ouders hadden meegemaakt, die doortocht, die strijd, het was vrede, net zoals vele jonge lui vandaag, moet je ze uitleggen over de tweede wereldoorlog, over de holocaust, wat dat was, vertel die verhalen maar, dat is niks erg, het is wel erg wat er gebeurde, waardoor ze weten wat er gebeurde, waardoor het nooit meer gebeurt, en misschien dat het daaraan schortte, misschien, waren ze vergeten, wat er in de Bijbel stond, maar Jozo heeft het ingeprent, hoor Israël, de Heere onze God is één, gij zult de Heere God lieven we met geheel uw hart, uw ziel en met geheel uw verstand, wat ik u heden gebied, zal in uw hart zijn, ja, ook oude testament, dat was niet alleen maar een strenge starre wet, zal in uw hart zijn, gij zult het uw kinderen imprenten, en daarover spreken, wanneer gij in uw huis zit, wanneer gij onderweg zijt, wanneer gij nederlicht, en wanneer gij opstaat, gij zult het ook tot een teken op uw hand binden, en het zal een voorhoofdband, tussen uw ogen zijn, en gij zult ze schrijven op de deurposten, van uw huis aan uw poorten, en sommige mensen die lezen het zodanig, dat je er altijd mee bezig moet zijn,

nee, het gaat erom, dat je leven zo is, als je s'nachts ligt, en je kunt niet slapen, of je bent boos, je maakt ruzie, dan zie je, dan hoort je kind dat, als je opstaat, en je begint s'morgens te zagrijnen, of er schijlt op je kinderen, ja, ik ben nou helemaal zo, als je opstaat, ik wil niet zeggen, dat je altijd met een tandpasta glimlacht, naar je kind lacht, maar, ben je er ook vol van de Heer, onderweg zijt staat er, onderweg, dus, te alle tijden bereid, met je hele hart van hem te houden, en dat gedrag, consequent, aan je kind doorgeeft, een kind neemt zoveel op, vooral als ze heel klein zijn, en denkt niet, ze snappen het allemaal nog niet, nee, ze snappen het niet altijd met hun verstand, maar zo'n kindje, wat hier is, wat voelt zoveel, hoewel het niet in woorden uit kan drukken, reken het er maar, en misschien, was het volk dat vergeten, de praktijk, van elke dag, dat vader en moeder, als ze onderweg gingen, spraken over de weldaden van God, hebt u wel eens verteld aan uw kinderen, toen u tot geloof kwam, toen u gedoopt werd, dingen die u met God meegemaakt hebt, weet u, ik hoop dat er op scholen, en ik denk het wel, want hier zitten hele goede onderwijzer en onderwijzeressen, heel veel verteld wordt, kinderen houden van vertellen, er zitten hier geweldige vertelders bij, ik kan mezelf er zeker niet toe rekenen, maar vertellen is zo belangrijk, kinderen willen horen, ze gaan vragen, er staat ook, wanneer later uw zoon vraagt, want er komt een tijd, dat ze niet meer zo graag willen horen, als ze in de pubertijd komen, maar meer uw zoon laten vraagt, wat zijn het voor getuigenissen, die ik allemaal hoor, en inzettingen, waarom moeten we dat houden, en verordeningen van de heren, dan kunt u zeggen, wij waren dienstknechten, ik was een zoon daar, van Faro in Egypte, maar de heer heeft ons met een sterke hand, uit Egypte geleid, de heer deed ons, onze ogen tekenen, die mag je vertellen, je mag van de wonderdaden van God vertellen, wat we nu meemaken, bij de Alpha cursus, heerlijk om het mee te maken, dan leef je gemeente op, dan leef je met elkaar op, zijn we weer een aantal jaren verder, kan het misschien weer eens een, misschien door worden, ik hoop het niet, maar heb je die herinnering, waardoor je opnieuw weer opleeft, geweldig om dat te ontdekken, en hem zo te wandelen, en ik, ouders, jullie hebben zo'n wezenlijke taak, maar ook niet ouders, en nu zou je het bijna vergeten, mensen die geen ouder zijn, maar man en vrouw, of man of vrouw, of alleen zijn, ook wij hebben een taak in de gemeente, dat kind is opgedragen aan de heren, en als gemeente, wie wij ook zijn, jong of oud, getrouwd of niet getrouwd, wel of geen kinderen, hebben wij een heel belangrijke taak daarin, in, meehelpen, meekijken, meebidden, meedoen, daarvoor zijn we gemeente als gezin, met vaders, moeders, kinderen, alleenstaanden, die er zeker helemaal bij horen, en ook hier in deze geschiedenis, en ik mag het niet te lang maken, ik zou het dreigen te doen, valt zoiets bijzonders op, de heren, hoort het geroep van Israël, als ze beginnen te kermen, als ze aangevallen worden door een vreemd volk, ze schreeuwen naar de heren, maar de heren willen dat ze zich bekeren, ze schreeuwen heren, help ons, we zullen ons leven anders doen, en dan krijgen ze oog, voor Gods bedoelingen, en eerst, stuurt God een richter,

Otniel, familie van Kaleb, en we zien dat hij, met krachtige inspanning, een vernieuwing brengt, onder het volk, en vervolgens, het volk, een hele generatie lang, veertig jaar lang, weer de heren dient, en ze worden gezegend, ze hebben geen last meer van de vreemde volk, ze worden niet aangevallen, vandaag de dag, wil de heren God, ons alle vervullen, hij gaf zijn geest aan het volk, door Otniel, maar wat lezen we in handelingen, terwijl zij baden, werd de plaats, waar zij vergaderd waren, bewogen, en ze werden allen vervuld, met de heilige geest, en spraken het woord Gods, met vrijmoedigheid, wij mogen allemaal, Otniel zijn, in de zekere zin, vol van Gods geest, maar ja, wat gebeurt er, Otniel, wanneer eindigt het, na veertig jaar, als Otniel sterft, het eindigt dus blijkbaar, met de richter, geweldig, deze voorbeelden, uit het Oude Testament, maar Jezus, onze richter, daar eindigde het niet bij, dat was geen veertig jaar, dat is eeuwig, en een verloop van tijd, komt er een nieuwe generatie, en weer zien we, ze vergaat het, hun kinderen in te prenten, ze vergaat het blijkbaar, om bij het neerliggen, met de kinderen te bidden, bij het opstaan, met de kinderen over te spreken, op een teken, om erbij betrokken te zijn, om de kinderen het in te prenten, ze vergaat het, misschien leeft het niet meer voor ze, ze vergaat alles, en weer laat God zien, dat ze verdrukt worden, door een koning, een verschrikkelijke koning, een elevatsige koning zelfs, acht jaar lang, dat is lang hoor, een acht jaar lang, door een koning verdrukt worden, en al je belastinggeld, aan hem af te dragen, het volk dient te afgoden, ze lenen hun vrouwen, ze geven hun vrouwen, aan de vreemde volken, die hun goden dienen, en je krijgt een vermenging, en ze weten na een generatie, niet meer wat er aan de hand is, ik las laatst even op Wikipedia, het zal misschien niet helemaal kloppen, de samenstelling, van de Nederlandse bevolking, 55% geloof ik, helemaal niet gelovig meer, zo staat het er, 10% protestant, 5% islam, en 20, 22% katholiek, in hoeverre leeft dat nog, terwijl als je dat dan 20 jaar geleden bekeek, of 30 jaar geleden, hoe het anders was, het kan in één generatie tijd, kunnen we zo ontzettend veranderen, dat we eigenlijk niet meer weten, wie de Heere God is, wat zijn weldaden zijn, die moeten doorverteld worden, ouders, opa's, vaders en moeders, dit moet doorgegeven worden, als wij het niet doen, wie doet het dan wel, en weer, zeg ik al die strijd, maar er komt iets bijzonders, het eindigt, bij Otniel met de dood, maar Eerd is een zeer verrassende keuze van God, heel wonderlijk, hij was linkshandig, weet u mensen in die tijd, die linkshandig waren, en Benjamin niet, en Benjamin, dat betekent, zoon van mijn rechterhand, zoon van mijn, gelukszoon, hij was de zoon van Jacob, gelukszoon, als je iemands rechterhand bent, dan ben je wat, maar als je iemand linkerhand bent, in die tijd, was je niks, eigenlijk, dan tel je niet, dan was je gebrekkig, hier zien we Eerd, linkshandig, en Benjamin niet, gebrekkig, gebrekkig aan zijn rechterhand, dat staat er eigenlijk in de grondtekst, hij telde niet, waar hebben we het meer gelezen,

Jezaja, hij was veracht, van mensen verlaten, een man van smarte, en vertrouwd met ziekte, ja als iemand, voor wie men het geluid verbergt, hij was veracht, en we hebben hem niet geacht, deze man, zoekt God uit, gebrekkig, nog een beetje misdadig ook, want hij beduwelt de boel wel, maar God gebruikt hem, hij was niet zo onberispelijk, als Otniel, de familie van, van Caleb, hij was een outsider, God zoekt een outsider uit, in de ogen van de wereld, een niets nut, hoe kon hij nou vechten, als je met je zwaard vecht, moet je rechts vechten, en als je een gebrekkige rechterhand hebt, links, dat gaat niet, iemand die niet in tel was, God wijst hem aan, onwaarschijnlijk, niemand had dat verwacht, en het gekke is, hij, brengt een overwinning aan het volk, door de belasting bij de koning te brengen, weer terug te gaan naar Gilgal, een hele bekende plaats, waar het volk besneden werd, waar ze de heer ontmoeten, en opnieuw terug gaat, en met een smoes, als het ware, bij de koning komt, en dan zijn zwaard, die hij verborgen had, hier rechts, want hij was linkshandig, heeft hij bij zich, een heel klein zwaard, en met een leugentje, weet hij bij de koning te komen, en prikt hem neer, dat ging zeer krachtig, dat kan ik u zeggen, een linkshandige verlosser, door die vatsige buik, want je zag het lemmet van het zwaard niet meer, ja het is een beetje, een beetje bloederig, bij welwittig in doekjes omheen, mooie verhalen, maar wel echt, weet je moeders en zusters, ik zie hier een, een geweldig beeld in, van de heer Jezus, en heb ik niet over die kwalijke kanten van Ehud, waar zijn die mismaakt, verloste hij niet ons, door een schijnbaar, door een schijnbaar verlies, heeft hij de strijd als het ware niet verloren, toen hij stierde van het kruis, en de Satan lachte, nu is het voorbij, door een nederlaag, en in die nederlaag, bleek hij de grote overwinnaar,

God laat hier zien, dat hij de wereld niet op een spectaculaire manier verlost, althans, in ons ogen, spectaculaire filmische beelden, de verlossing komt tot stand door een buitenstaander, in een voerbak, door zwakkeheid, niet wat de wereld sterk vindt, door de waarsheid, niet door wat de wereld wijs vindt, iemand die hem minachtte, het volk, even werd ook geminacht, maar hij deed het, en ik kan u zeggen, broeders en zusters, God houdt van die linkshandige mensen, van die mensen die niet deugen, die altijd veracht zijn, in een jeugd misschien, die onhandig zijn, die niet tellen, die op een of andere wijze in het leven, misgegrepen hebben, of misgetast hebben, zich misschien, domweg door verleidingen het laten leiden, verslaafd zijn, gepakt zijn, zich overgegeven hebben aan verslavingen,

God heeft jou nodig, Paulus zegt in 1 Corinthe 26, ziet slechts broeders en zusters, wat jullie waren, toen je geroepen werd, niet vele wijs naar het vlees, dus niet veel knappe wijze mensen, niet veel invloedrijke, niet veel aanzienlijke, integendeel, wat voor de wereld dwaas is, heeft God uitverkoren, om wat de wijzen te beschamen, en wat voor de wereld zwak is, heeft God uitverkoren, om wat sterk is te beschamen, God is een God van genade, en niet van prestaties, lieve ouders die hun kindje opvoeden, je kunt het, ik vind het heerlijk, als je kind een baan heeft, was ik heel trots, dat ik mijn jongste zoon kan vertellen, maar weet u, ik zeg u heel eerlijk, het zal mijn worst wezen, natuurlijk vind ik dat belangrijk, aardig gezien, maar veel bang is, dat ze de heren toegewijd zijn, en dat je daarom, van jongs af aan, je kind bijbrengt, ze in de vreugde, de heren te wandelen, niet op een drammerige manier, ze naar de kerk te slaan, daar heb ik het niet over, maar in liefde ze te vertellen, als ze jong zijn, pak dan je kans, denk niet, het is veel te veel, ze krijgen al, ze moeten maar zelf kiezen, dat is niet waar, u kiest voor ze, als ze klein zijn, u kiest voor ze, dan hebben zij nog niet, die keuze te maken, in uw gezin, en natuurlijk maak je fouten, en je maakt blunders, laat ze dat ook maar zien, maar vertel er ook over, maar dat is je kans, en die geeft hij, die genadertijd, hij kiest mensen, die aan de rand, van de maatschappij leven, en maakt zo duidelijk, dat redding van hen komt, en ook al voel je je, als ouders niet bekwaam, en heb je misschien gefaald, en denk je, oh, de heer helpt je, echt, we zijn met elkaar,

Jezus is erbij, God scheets is erbij, God heeft blijkbaar, de neiging, mensen te kiezen, die fysiek, sociaal, en moreel zwakker zijn, want al die richters, inrichteren, heb je wel eens gelezen, Simpson, een seksverslaven, God had hem blijkbaar nodig, Gideon, die uiteindelijk, het grote hoogmoed eindigde, in grote hoogtocht, koning werd, terwijl hij heel bescheiden deed, en vele anderen, deze eeuw, die op een sluwe manier, maar, God heeft hem gebruikt, en al die geloofsel, hij wordt zelfs bij de geloofselden genoemd, nou, Jefta, kent u die, die zijn dochter offerde, hij wordt genoemd, in Hebraïë, niet omdat hij zijn dochter offerde, zeker niet, dat gekeurt God niet goed, hoor me goed, dat ik dat niet zeg, maar grijp me goed, maar, in die geloofdaad, om de Heer te dienen, op het juiste moment, God gebruikt jou, wie jij bent, en dat is de nekslag, voor de afgodische wereld, van waaruit wij vaak,

God willen dienen, wij hoeven geen prestaties, bij hem te brengen, wat moet ik bieden, mensen die zich willen laten dopen, wat moet ik bieden, ik moet eerst anders gaan leven, ik moet eerst wat verder zijn, je hoeft niet verder te zijn, als je de Heer aangenomen hebt, mag je je direct laten dopen, natuurlijk hebben we een gesprek met je, om naar je motieven te luisteren, dat is zijn verlangen, je mag direct eraan toegaan, hoeft geen jaren te wachten, hoeft geen jaren na te denken over, of je er wel goed aan doet, luister naar het woord van God, doe dat maar, dat is het beste, niet ik geef, opdat jij geeft, maar, geef je eenvoudig aan de Heer God, niet, ik moet x doen, en dat zal God ei doen, geef wie je bent, zoals we gezien hebben, met een aantal mensen van de alpha, heerlijk is het om met zulke mensen, nee, ik zeg niet allemaal eenvoudig, van allerlei snit, de Heer te dienen, hem te zoeken, en weet u, ik geloof van harte, en daar besluit ik mee, als we ons echt tot God keren, elke dag weer, ons toewijden, merken we dat hij, ons zal gebruiken, zonder voorwaarden, maar geen akkoordjes met God sluiten, en wees maar gerust linkshandig, ik ben het dan letterlijk, maar, dat is allemaal niet zo van belang,

God houdt van u allemaal, hij is genadig, God zegen je, Amen. Amen.