Liefde voor de Ander en liefde voor de ander

Spreker

A. Hogervorst

Date
Oct. 30, 2016
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen, broeders en zusters. Ik ben heel erg blij dat ik hier weer mag zijn na een hele lange, moeilijke tijd.! Maar ik prijs de Heer dat ik nu zo ver weer hersteld ben dat ik eigenlijk beter ben dan ervoor. Prachtig.

Ik heb er wel hard voor moeten werken, dat is waar. Voor degenen die dat niet weten, ik heb in april half april een ernstige geval gemaakt.

En mijn schouder gebroken, mijn bekken gebroken op twee plaatsen. Daar heb ik dus een hele lange tijd voor nodig gehad om te revalideren. Ik kon eerst helemaal niets meer, ik lag plat uitgeschakeld. En nu ben ik weer ingeschakeld.

Door een heleboel inspanning, een heleboel moeilijkheden, een hoop zegeningen ook, maar heel veel nadigheid. Ik zal u een klein voorbeeldje geven om even te demonstreren wat de Heer kan doen door een mens heen.

Maar ik had in mijn hoekje kunnen gaan zitten. Ik had ook op mijn hoofd kunnen vallen. Dat is niet gebeurd. Er is alleen maar mijn schouder gebroken uit de kom, alleen maar mijn bekken twee plaatsen gebroken, alleen maar dit.

Maar als ik op mijn hoofd was gevallen, dan had ik hier waarschijnlijk helemaal niet meer gestaan. Dat is genade. Ik ben een gevallen mens. En ik ben blij dat ik bij jullie ben, want wij zijn allemaal gevallen mensen.

In zekere zin. Maar God heeft ons weer opgericht, wij hebben weer staande gemaakt, zodat we toch weer voort kunnen. Ik wil ook vanaf deze plaats al degenen die op de een of andere manier gereageerd hebben met hun gebeden, met kaart en telefoontjes op een andere wijze, gebeden om mij te bemoedigen in die tijd.

Ik zal het maar vast zeggen, ik ben afgezien van mijn valpartij, moet ik u meedelen dat ik van de Heer, ik zal straks even iets nader toelichten, dat ik van de Heer moet stoppen met deze bediening.

Dus ik ben vanmorgen, niet huilen, voor het laatst in uw midden. Ik mag best huilen hoor. Dat zal ik verder even nader toelichten, straks in de prediking.

Ik vind dat heel jammer. Maar er is een tijd van komen, een tijd van gaan, er is een tijd van wenen, een tijd van lachen, er is een tijd van opbouwen, een tijd van afbreken, zo zegt de prediker.

Alles heeft zijn bestemde tijd. Ja, dat is niet anders. We leven, we worden geboren, we leven een poosje en dan gaan we heen.

Waar naartoe? We hebben het vanmorgen gezongen, u weet waar we naartoe gaan. En dat is de troost en dat is de hoop en dat is de verwachting en dat is ook de pleitschap. Ja, goed.

Goed. Ik wil met u lezen. het thema voor vanmorgen is, niet schrikken, liefde voor de ander en liefde voor de ander.

En dan zie ik sommige mensen een beetje bedenkelijk kijken en ik hoor ze denken. Zie je wel, hij wordt wel wat ouder, hij gaat in herhaling treden.

Liefde voor de ander, daar bedoel ik dus mee, ander met een hoofdletter. En liefde voor de ander, daar bedoel ik dus liefde met een kleine letter. En dat zal ik u vertellen waar dat staat en dat gaan we even lezen.

Ik lees dat uit mijn eigen vertaling. Nee, dat is niet goed dat ik dat zeg, want ik heb geen eigen vertaling. Ik heb een eigen Bijbel met een specifieke vertaling, dat noem ik mijn eigen vertaling. En dan vinden we dat in Matthäus 22.

Matthäus 22. Matthäus 22 vanaf vers 34.

Vanaf vers 34.

En eerste gebod.

Het tweede daaraan gelijk is, Gij zult uw naaste lief hebben als uzelf. Aan deze twee geboden hangt de ganse wet en de profeten.

Een vers uit Johannes 13. Evangelie van Johannes, hoofdstuk 13.

En daar ook het 34ste vers van. Een nieuw gebod geef ik u, dat gij elkander lief hebt gelijk ik u lief heb gehad, dat gij ook elkander lief hebt.

Hieraan zullen ze aan allen weten, dat ge discipelen van mij zijt, indien gij liefde hebt onder elkander. Dat is de boodschap voor u en voor mij en voor alle gemeentes en voor alle mensen onderling.

Hebt de ander lief. Met een hoofdletter. Hebt de ander lief. Met een kleine letter. Ik begin met het tweede gedeelte. Mijn prik gaat in tweeën.

Ik begin eerst met het tweede gebod. Mensen. Deze twee geboden. Daar hangt de ganse wet en de profeten. Dit is een geweldige opdracht voor de hele mensheid.

Gegeven eerst aan de Joden. Die hadden de tien geboden. Samengevat in deze twee. Boer vormen samen de totale wet.

En over het volk Israël heen, komt dit dubbele gebod ook naar zijn gemeente toe. Want dit is universeel.

En als er nou één ding is, vandaag aan de dag, dat strikt noodzakelijk is. Dan zijn er deze twee geboden. Het ontbreken van het invullen daarvan en het zoeken daarvan.

Het invullen daarvan, daar zie je het resultaat in de hele wereld. Overal in allerlei vormen. Omdat het niet uitgevoerd wordt. Omdat de mensen gewoon niet aan God denken.

Erger nog, ze geloven niet dat er een God is. Laat staan dan dat je hem kunt gaan liefhebben. Je hebt niet iets lief wat er niet is.

En deze twee geboden. Daar is een enorme, dringende behoefte aan. De toenemende chaos.

De toenemende zonde wreedheid. De toenemende eenzaamheid. De geweldenarij. Is allemaal een gevolg van het feit dat deze twee geboden bij de mensen eenvoudigweg niet bestaan.

Ik begin bij het tweede. Dat bestemd is voor je persoonlijk.

Naar de ander toe. Hebt u naast het lief als uzelf. Weet u. Wij zitten in feite in de grote opdrachtschool. Want verbeeld u niks.

U bent hier niet zomaar op de aarde neergezet. U bent op deze aarde neergezet om aan deze twee geboden te gaan werken. Want het gaat niet in één keer.

Deze twee geboden. Gij zult. Dat kan pas een belofte worden. Als u er eerst naar gestreefd hebt. En naar gezocht hebt.

En aan gewerkt hebt. Want het zijn allemaal processen. Je gaat naar de grote opdrachtschool. En God is de opdrachtgever. En hij zegt. Gij zult de Heer uw God lief hebben.

Met heel uw ziel. Met heel uw hart. Met heel uw stand. Met al uw krachten. Eerste gebod. En het tweede. Heb elkaar lief. En dat gaat niet zomaar.

Dat kost tijd. En dat kost moeite. En dat kost liefde. En dat kost energie. Je naaste lief hebben. Als jezelf. Wie is mijn naaste?

Weet u. Vandaag aan de dag. Is het een tijd van ego. Ieder woont op een eilandje. Jij hebt jouw eilandje. En ik heb mijn eilandje.

En als je daar nou op zit. Op dat eilandje. En je blijft er ook op zitten. Dan word je geïsoleerd. En dan word je eenzaam. En dan word je een ego. En een ego-trepper. Maar. Want God heeft ons niet geroepen.

Om alleen te zijn. Het is niet goed. Dat de mens alleen zij. Dan kun je dat in de eerste plaats toepassen. Op het huwelijk. Natuurlijk. Een man heeft een vrouw nodig. En laten we eerlijk zijn.

Een vrouw heeft ook een man nodig. Zo werkt dat. Zo heeft God dat bedoeld. Maar het kan ook allerlei soorten vriendschappen betekenen. Als je alleen door het leven moet gaan.

Dan word je echt een arm mens. En dat is niet de bedoeling. De heer spreekt niet voor niets over de naaste liefhebben. Dan moet er ook een naaste zijn. Om wie je kan geven.

Naar wie je hart uitgaat. Met wie je bemoeienis kan hebben. In principe. Bij jullie allemaal. Wij allemaal naast van elkaar. Ook je vijanden.

Dat is ook een naaste. Dat is ook een medemens. Een naaste kun je wat nader bijbrengen.

Je gaat wat meer spreken. Als die in hetzelfde groep is. Zoals wij hier. Wij kunnen wat makkelijker misschien begrijpen. Dat je naaste is. En niet daar zo'n IS te rijden.

Die koppensnellers. Dat zijn ook onze naasten. Maar daar hebben we gelukkig niks mee te maken. Alleen. Als God zo iemand op je pad stuurt.

Dan komt hij dichtbij. Dan wordt hij wat duidelijker. Je naaste. En dan. Dan zul je hem moeten liefhebben. Zoals jezelf. Heb je jezelf lief? Ja nou en of. Ik wil dit en ik heb dat.

En ik krijg dat. En ik zoek dat. Dat heb ik allemaal. Gun je dat je naaste ook. Dan begrijp je er iets van. En dan ligt hij naaste daar.

Iedereen loopt eraan voorbij in New York. Hij heeft net een schotwond gekregen. En dat gebeurt zo vaak. We zien het niet eens meer. We horen het niet meer. Laat maar liggen. Dan kom jij langs.

Ben jij een barmhartige Samaritaan? En ga jij die man. Die je niet eens kent. Maar je ziet het. Je wordt ermee geconfronteerd. Hij is even heel dicht bij je naaste. Wat doe je dan?

Help je hem dan? Geef je hem wat te drinken? Verbind je zijn wonden? Of loop je ook voorbij? In een familiekring. In groepsverband.

Onder collega's. Een klas met leerlingen. De gemeente. Dat ze samen komen. Het betekent niet.

Dat we een knuffelgeest moeten openbaren. God heeft onze geest gegeven. waarin zijn liefde ook. Gemanifesteerd wordt.

Maar dat betekent niet per se. Dat we iedereen moeten knuffelen. Maar we moeten die ander wel. Met die we in contact komen. Die dichterbij komen. In zo'n groep. In zo'n kring. Moeten we wel als zodanig behandelen.

Als het dodig is. En hem dat geven. Wat je zelf ook graag wilt. En hem dat niet geven. Wat je zelf ook niet graag wilt. Zo ga je niet willen dat. U geschiet. Zo doet dat ook een ander niet.

En wil jij ook behandeld worden. Zoals die ander behandeld moet worden. Dat gelijk trekken. Dat is je naast te zijn. Liefhebben.

Alties jezelf. Dit is de tijd van het grote ego zijn. Egoïsme. Egocentrisch zijn. Ondanks alle middelen om met elkaar te communiceren.

U hebt het ook wel gehoord. En gelezen. Dat er soms. Na weken lang pas een lichaam gevonden wordt. Die in zijn eigen huis gestorven is. Niemand weet het. Niemand heeft het gezien.

Niemand heeft het gehoord. Is dat eenzaamheid. Of is dat dit niet. Hoe komt het. Dat iemand zo lang daar dood kan liggen. Zonder dat iemand het in de gaten heeft. Dat betekent. Dat deze persoon.

Geen contact heeft gehad. Al die tijd. Daar was geen naaste op zijn werk. Er was geen familielid. Er was alleen maar stille eenzaamheid.

Wat een isolement. Wat een verdriet. We zijn allemaal ergens in ons hart eilandbewoners.

In je eentje. In je uppie. We hebben eigenlijk niemand nodig. Maar we willen wel graag de aandacht hebben. En de liefde. En de zorg van een ander. Ben jij dan ook bereid om diezelfde aandacht.

Liefde aan een ander te geven. Als die naar de bij komt. Je hoeft niet de deuren langs te gaan. Om te vragen. Bent u misschien mijn naaste. Nee. God die brengt je mensen op de weg.

En dan heeft hij daar een bedoeling mee. Dan moet je mee omgaan. Dan moet je behandelen. Dan moet je vriendelijkheid bewijzen. Wat wens ik mijzelf toe?

Hetzelfde als wat ik een ander toe wens. Behandel een ander zo. Zoals jezelf ook behandeld moet worden. Filippense 2 zegt.

Dat je niet alleen moet letten op je eigen belang. Maar ook op dat van een ander. Er wordt gezegd. Notabene tegen ons.

Als christenen. Als gelovigen. En daar ontbreekt het vaak aan. Ook in de gemeentes. Zeker. Daar kunnen we er al heel wat van leren.

Maar God zegt het. Kijk naar die ander. Zoals je wilt dat een ander ook naar jou kijkt. Dat is je naaste liefhebben als jezelf. Dat is tweepolig.

Elk ander betekent. De een de ander. En de ander één. Dus dus wederkeren. Dat bedoelt de Bijbel.

Het is niet goed dat de mens alleen zij. Maar het betekent niet dat iedereen per se een lichamelijke relatie zou moeten hebben met een ander.

Er zijn alle mogelijke relatie vormen. Daar valt dat begrip naast er allemaal in. Het kan zijn een vriend. Een collega. Een familielid. We hoeven niet allemaal ook per se Davids en Jonathan te worden.

Zou wel mooi zijn. Want die hadden een geweldige. Echte. Oprechte platonische verhouding. Hoewel dat ook zelfs misbruikt wordt. Maar ze hadden een platonische liefde.

Een normale, legitieme verhouding als vrienden. Heel intens en heel intiem. U hebt behoefte aan iemand.

Al zou het er maar één zijn. Hoe eenzaam kan één kind in een klas zijn omdat hij niet gewild is. Omdat hij gepest wordt. Reken erop dat dat een stuk eenzaamheid is.

Een heel groot probleem. Hij wil zelf wel aandacht geven. Maar hij krijgt het niet. Hij wil zelf spelen. Maar ze willen niet met hem of met haar spelen.

Dat is eenzaamheid. En dat kan heel ver gaan. Dat kan zover lijden veroorzaken dat een eind aan het leven gemaakt wordt. Iemand met wie je kunt delen.

Als je iemand wilt bereiken, lieve roeders en zussen, daar moet je een bruggetje over. Van het ene eilandje naar het ander. Om die ander te bereiken.

En dat bruggetje heeft een naam. En de naam van dat bruggetje is sympathie, genegenheid, belangstelling, verliefdheid, kan het ook zijn.

Aantrekkingskracht. En dat kan leiden tot een wat diepere relatie waar iedereen zo'n behoefte aan heeft. En dat bedoel ik niet direct zo'n man-vrouw relatie.

Maar elke andere relatie is mogelijk. Als er maar een klankbord is. En dat zal ik u wat heel praktisch leren. Ik heb daar heel lang over nagedacht.

Dat werkt. Die brug naar de ander. Berust. Rust op. Drie pijlen. Die moet u goed onthouden. Want die heb ik straks ook nodig. Als ik even iets ga zeggen over dat andere gebod.

Zalemde. Drie pijlen. En die heten. Contact. Empathie. Belangstelling. Daar rust die brug op.

En als een van die drie niet werkt. Dan komen er raar scheurtjes in die brug. Zoals bij ons in de brug in Nerv-Mervede. Er mogen alleen maar personenauto's over.

Het zwaardere verkeerde vrachtwagens. Die mogen er niet over. Anders krijgen we ongelukken. Als die drie pijlen goed functioneren.

Kan alles erover. Tot de zwaarste. De moeilijkste dingen. Vertaal ik het even naar de praktijk van vandaag. Van het leven. Als er alleen maar personenauto's over kunnen.

Dan is dat als het ware vergeleken. Bij die grote jongens die erover moeten. Is Lego. Lichtspul. Kleine onbelangrijke dingetjes.

Als die relatie die daardoor ontstaat. Van het lopen van de een over die brug naar de ander toe. Als deze pijlen sterker worden. Wordt die relatie beter en dieper.

En dan kan er ook zwaardere verkeer over die brug heen. Begrijpt u wat ik bedoel? Dan komen er moeilijkheden. De levensvragen kunnen bespreekbaar worden. Dat noem ik het zwaardere verkeer. Praten en luisteren.

Dat geeft contact. In gelijke mate wel te verstaan. Want er zijn mensen die kunnen eigenlijk alleen maar praten. En minder luisteren.

En als dat naar twee kanten toe is. Werkelijkheid is. Dan krijg je een dialoog. En niet een monoloog.

Als je contact wilt hebben. Eén van die pijlen is van een relatie. Welke dan ook. Dan moet daar contact zijn. Wederzijds. Dan moet je praten. En in gelijke mate luisteren.

Praten waarover? Over alles. En word je het dan met alles eens? Nee. Dat hoeft ook niet. Maar je moet wel luisteren naar die anderen. Die anderen respecteren dan.

En proberen te begrijpen. Waardering op te brengen. Ik heb eens een keer een gesprek gehad met een vrouw. Die had een enorm groot probleem. Zeg kom maar langs.

Gaan we praten. Ze heeft bijna een uur gepraat. Zonder ophouden. Ik hoefde niks te zeggen. Dan alleen af en toe ja en nee. Op het goede moment natuurlijk. En toen ging ze weg.

En toen straalde ze helemaal. Och, och. Wat straalde ze. Ze was zo blij. Weet je wat ze toen zei? Bedankt voor het fijne gesprek. Ik had niks gezegd.

Zo kan het. Maar als dat alleen maar zo is. Dan gaat dat niet goed. Dan komt er geen contact. Het moet in evenwicht zijn.

Mensen willen we onszelf eens onderzoeken. Hoe dat zit bij jou zelf. En ook bij mij. Ik ben ook nogal een prater. Maar ik kan gelukkig ook wel goed luisteren hoor. Je zag je straks wat te zeggen.

Prima. Maar dan moet je ook naar mij luisteren. Dat contact. Dat moet wederzijds zijn. Je hoeft van je hart geen moordkuil te maken.

Maar je hoeft ook niet alles direct over je tong te laten gaan. Dat kan pas als die basis gelegd is. Als het contact goed is. Dat is één.

Het tweede. De pijle die nummer twee genoemd kan worden. Dat heet empathie. Empathie. Naar de naaste toe. Hebt u gevoeligheden.

Hebt u meeleven. Hebt u een meegevoelen. Kunt u meedenken met die andere. Dat is empathie. Meevoelen. Meedenken. En meeleven. En dat naar twee kanten toe.

Twee kanten. Hij voor mij. Ik voor hem. Of voor haar. Bent u bereid om barmhartige Samaritaan te zijn? Bent u bereid om troost te geven.

Maar ook om te ontvangen. Bent u bereid om te bemoedigen. Of om bemoediging te ontvangen. Dan ontstaat daar een wederzijds vertrouwen.

Een wederzijds gevoel. Een wederzijds vriendschapsgevoel. Bent u bereid om die ander te helpen. En ook jij om geholpen te worden.

Samen kunnen huilen. En samen kunnen lachen. Dat is empathie. Samen dingen beleven. Samen een probleem aanhoren en oplossen.

Samen eraan werken. Samen eraan denken. Samen delen. Klikt het? Als het vaak klikt. Dan matcht het op een gegeven moment waarschijnlijk ook wel.

Klikken. Dat is meestal voor de kleinere dingen. Matchen is wat dieper en wat verder. Het derde. De derde pijler waarop deze brug naar de ander steunt.

Dat is belangstelling. Belangstelling ontvangen. Maar ook belangstelling tonen vooral. Daar staat ook in Filipijnse 2.

Het is belangrijk om belangstelling te tonen voor een anders belang. Kunt u dat volgen zo? Dat is heel belangrijk.

Om interesse te tonen. Om te luisteren. Te vragen. Waarom kijk je zo verdrietig? Kan het jou wat schelen?

Waarom doe je zo moeilijk? Daar heb je belangstelling voor het probleem. Voor de humeur van een ander. Wat is er gebeurd? Zeg het misbelangstelling. Ik moest een keer baby'tje kijken.

Bij een vriend. Ze hadden pas een baby'tje gekregen. Nog heb ik dat zo eigenlijk een beetje een ekel aan. Een baby'tjes kijken. Toen weet dat dan.

Nou. Wij naar de slaapkamer toe. Haal het gordijntje weg. Zegt de moeder. Wat een schatje hè.

Ik schrok me wild. Want daar lag. Daar lag een apenkopje. Echt onder de dekens uit. Ze zeggen wel eens.

Het was toevallig ook een jongetje. Want we zeggen van jongens. Wat een apenkop. Wat een kwaad jongen is dat. Maar dit was letterlijk. Dit was letterlijk een apenkopje. Ik schrok me wild.

Wat een schatje hè. Ja. Wat moet je dan doen. Moet ik dan eerlijk zijn. En moet ik dan de waarheid zeggen. Of. Dan kreeg ik een ingeving.

En ik zeg. Ach. Alle baby'tjes zijn lief. Maar ik zei er niet achteraan. Het trekt wel bij hoor. Dat denk je dan.

Dat mag je natuurlijk nooit zeggen. Maar ik had wel belangstelling getoond. Voor iets. Wat me eigenlijk helemaal niet interesseerde. Dat. Lieve mensen. Dat is een opmerking.

Die heel diep gaat. Heb je echt belangstelling. Voor die ander. Met zijn bezigheden. En dan spaar ik postseels.

En hij vindt er niks aan. En hij zit te vissen. De hele dag. En daar vind ik niks meer aan. Maar ik ga toch met hem mee. Om te spreken. Niet te hard natuurlijk.

Want anders jaag je de vissen weg. En dan praat je erover. En dan is hij helemaal vol van zijn liefhebberij. En het interesseert je geen malle moer.

En toch luister je. Je stelt vragen. En die man die vindt dat geweldig. Als hij nou bij mijn liefhebberij ook zo'n belangstelling heeft. Dan is dat goed. Dit element.

Belangstelling hebben. Voor een ander. Het begint vaak op straat. Mevrouw. Wat is het gat van een hondje heb je. Het kan best een mormeltje zijn. Maar dat moet je natuurlijk ook niet zeggen.

Maar. Het is het begin van een gesprek. Daar is iemand die heeft belangstelling. Voor dat hondje. En dus ook voor mij. Daar kan het mee beginnen.

Het kan het begin van een vriendschapje zijn. Van een relatie. Van een goede kennis worden. Missen we dat. Of hebben we nou alleen maar belangstelling.

Voor. Mijn eigen dingen. Ziet. Hoe belangrijk is dat. Die relatie die gaat groeien. Naarmate die drie pijlen die ik genoemd heb.

Contact. Empathie. Interesse. Dat die groeien en uitgebouwd worden. Twee mensen.

Die elkaar leren accepteren. En waarderen. In elk opzicht. Wederzijds. Dan pas kan er iets groeien.

Tussen twee mensen. In welke relatie vorm dan ook. En dat is de grote opdracht. School. De grote opdracht die God ons geeft. Hebt elkander van harte lief.

En dat houdt dit in. Deze drie elementen. Ik heb daar lang over moeten denken. En ik tot mijn stomme verbazing. Kun je dat ook toepassen. Op dat eerste gebod. Daar God toe.

Het is een analoog geval. Als wij naar God toe willen gaan. Dat gaat er toch om. Wij willen naar God toe.

Wij willen contact zoeken met God. Kan dat dan? Die grote machtige schepper van hemel en aarde. Kunnen wij daar dan contact mee hebben? Is dat mogelijk?

Dat zul je ook. Eerst een brug over moeten. En weet je hoe die brug heet? Dat is niet alleen maar sympathie.

Die brug is een persoon. Die brug is genoemd Jezus Christus. Die brug moet een mens over. Anders kan die nooit contact krijgen met God.

Want dat contact loopt over deze brug heen. Naar God toe. Elke andere brug is een brug te ver. Er zijn een heleboel bruggen.

De mensen zoeken contact met een God. Met een profeet. Met een goeroe. Er komt er nooit. Er komt nooit bij God. Want het zijn uw zonden die scheiding maken tussen God en de mens.

En als die zonden niet uitgedergd zijn. In het weten dat Jezus Christus onze zonden vergeven heeft. Aan het kruis heeft genageld. Als u dat niet weet.

Dan heb je een verkeerde brug en je stort in het ravijn. Want die opening, die kloof die daar is tussen de mens en God moet overbrugd worden. En dat doet alleen de Heer Jezus Christus.

Er is geen andere weg. Door hem alleen hebben we toegang tot de Vader. Er is maar één middelaar tussen God en de mens.

Eén brug naar de overkant. Dat is Jezus Christus. En er is geen andere naam gegeven. Waardoor we behouden moeten worden.

Die brug. Die moet je overgaan. En als je zonden beleden hebt. En je weet. Jezus is mijn heiland. Is mijn redder. Ik ben verlost door hem.

Dan is het mogelijk. Alleen maar dan. Om contact te krijgen. Want die brug. Waar ik het nu net over heb. Heeft ook drie pijlers.

Dezelfde. En de eerste is. Contact. Jawel. Wat kunt u nou wel zeggen. Kun je überhaupt.

Ook al ben je tot geloof gekomen. Kun je contact krijgen. Met God. Die grote. Machtige God. En als ik dan tegen God ga praten. Tegen God ga praten.

Niet eens met God gaan praten. Maar meestal lijkt het. Alsof ik spreek. Ik mag al mijn zorgen en noden bij God bekend maken. In Filipijnse 4 vers 6. Wees in geen ding bezorgd.

Maar laat het bij alles. Bij alles uw wensen. Door gebed en smeking met dankzegging bekend worden. Bij God. In Jezus naam. En in geen andere naam.

Dat mag. En soms. Lieve broers. Dan lijkt het alsof het een gesprek is. Tegen God. Niet met God. Want ja. Als wij een gesprek voeren.

Dan krijg je vragen en antwoorden. Je krijgt gesprek. Wedergesprek. Je krijgt een dialoog. Maar kun je met God ook een dialoog hebben. Wij kunnen wel praten.

We mogen ook alles zeggen. Tegen God. Maar wat zegt God nou tegen mij? Ik wou het wel eens. Dat er duidelijk gesprek gehoord wordt. Maar God spreekt wel.

In het oude testament. Heeft God op vele wijzen. Dat heb je een. Op vele wijzen. Vele malen gesproken. Door de profeten. En tenslotte.

Door de zoon. De heer Jezus. Is de sprake. Van. God. Dat betekent dus.

Als je Jezus gaat kennen. Alles onderzoekt. Wat hij gezegd. Gedaan heeft. Dan is dat.

Misschien wat verlaat. Maar toch. Een spreken naar jou toe. God spreekt wel. Ook tot jou. Persoonlijk. Dat doet hij. Als je naar de natuur kijkt.

Vrijf vanmorgen nog tegen elkaar in de auto. Op de hoogte van Hilversum. Al die bomen met al die kleuren. Zie je dat nou niet.

God spreekt. Hij zegt iets tegen je. Nu. Op dat moment. Dat je dit ziet. Wat mooi heb ik dat gemaakt.

Vind je ook niet. We hebben geen oren. We moeten allemaal naar speksevers toe. Om een goer apparaat te halen. Met een bril. We zien het niet meer.

God spreekt. En laat zien. Maar we hebben onze ogen dicht. We hebben onze oren dicht. Alleen dit. Een hele mijntje. Je moet je neusje stoppen.

In het bos rozen. We moeten God lief hebben. Met heel ons hart. Met heel ons wielen. Met heel ons stand. Alle krachten. Ja ja. Ruik eens. Lekker heb ik dat gemaakt.

Hij zegt God. Op dat moment tegen jou. Ja maar dat is geen antwoord. Op de vragen. Die ik heb gesteld. Dat is zomaar iets. Zeggen. Zonder dat er een aanleiding voor is.

Nee nee nee. Dat is ook zo. Maar probeer dat eerst eens te begrijpen. Probeer dat eerst eens te horen. Probeer dat eerst eens te zien. Hij zegt niet. God zegt niks.

God zwijgt wel eens in zijn liefde. Zeker. Maar hij spreekt ook. Absoluut. Als je afgestemd bent. En dat is een kwestie van groei.

Dat is een kwestie van proces. Een proces van. Een kwestie van ervaring. Dat je ogen en je oren. In alles wat om je heen gebeurt. In je persoonlijke leven. Dat dat gericht is.

Op de Heere God. Gij zult de Heere God lief hebben. Met. Je verstand. Ja. Met je gevoel. Met je talenten. Met al die mogelijkheden.

Met al die krachten. Met je gehoor. Met je gezichtsvermogen. Ja. Als dat zo is. Dan komt God daar absoluut op in.

Geestelijke ogen. Geestelijke oren. Heb je die stem wel eens gehoord in je hart? Dat je dacht van. Hé wat vreemd is dat. Je hoort niks. Maar ineens is er.

Ergens. Een stem die je duidelijk maakt. Dat moet je doen. Die kant moet je uitgaan. En dat moet je niet doen. Dan spreek ik het van God. Herkennen we dat nou?

Een lied dat ineens in je opborrelt. Ja. Dat is het antwoord. Waar ik zo mee worstel. Met dat probleem. En dan komt het ineens een lied. Zo spontaan. Maar ergens in. Ja. Als in de auto's zitten. Of in de trein.

En dan is ik. Wat dat is het antwoord. Een beetje later dan dat ik het gevraagd heb. Ik zou wel eens willen. Dat God een beetje opschoot met allerlei dingen. Dat het wat sneller ging.

En dat ik wat meer duidelijkheid kreeg. Maar in de tijd die ik achter me heb. Zijn er heel veel dingen. Me duidelijk geworden. Niet dat ik God stem gehoord heb. Maar dat ik toch begreep.

Dat zegt God. Dat bedoelt hij. En dat wil hij. Als je maar afgestemd bent. Op hem. Een telefoontje kan zomaar eens. Hé. Dat is ook toevallig.

Er is niks toevallig. Een briefje dat je krijgt. Komt precies van pas. Dank u wel heer. Voor dat briefje dat u gestuurd hebt. Heb ik helemaal niet gestuurd. Dat heeft hij en die gestuurd.

Maar God gebruikt dat briefje. Voor jou. Dat is een antwoord. Dat is een spreken. Een kaartje. Een preek. Ik heb in kampen een keer gehad. Toen ik onderwijzer was.

Had ik een heel groot probleem. En ik liep daar maar mee te worstelen. Ik was morgens naar de kerk geweest. En toen liep ik smiddags te wandelen. En dat was een kerk. Die ging smiddags ook dienst houden. Ik ben er nog allemaal.

Ik ga voor de tweede keer naar de kerk. Op één dag. Maar ik deed het. Maar ik kon niet anders. Want ik liep daar om drie uur vlak voor het beginnen van die dienst daar. En ik werd als het ware gewoon naar binnen getrokken.

Gezogen. Ik snap er niks van. Ik ging daar zitten. Dominee. Keurig netjes. Alles keurig netjes. Mooie dienst. En die dominee die sprak voor mij. Hij is zeker van tevoren afgesproken.

En neer gespraken van. Die dominee had een preek. Dat was het antwoord op mijn probleem. Kan dat nou hè? Ik had daarom gebeden. Heer geef me alsjeblieft antwoord.

Want ik weet me geen raad meer. Wat moet ik doen? Niks gezegd verder. Maar daar was het antwoord. Herkenbaar. Ik zei. Dank u heer voor dat geweldige.

Dat u spreekt. Dat u er bent. Dat u contact met mij wilt hebben. Ik wil contact met u. En u doet dat op uw eigen manier. Dank u wel daarvoor. Het geloof is uit het horen.

Lieve mensen. En het horen is. Uit het woord van God. Dus. In het woord van God. Kun je antwoorden vinden. God spreekt daardoor.

Een tekst die zomaar ineens naar voren komt. Zomaar ineens gebeurt er iets. In je eigen leven. Je ziet het. En je hoort. Dat is merkwaardig.

Dat dat nou net voor mij moet gebeuren. Dan en dan op dat moment. Ik heb dat precies nodig. Dat is het spreken van God. Lees je Bijbel. Om God te leren kennen. En dan ineens.

Dan komt er iets naar voren. En dat is het antwoord. Wat jij zoekt. Daarom is het zo belangrijk. Lieve mensen. Om in een dienst aanwezig te zijn.

Er is geen preek. Of er is altijd één zin. Die is voor jou. Want het woord van God keert nooit leeg terug. Ik heb het wel eens gehad.

En ik dacht. Nou dat zullen ze wel mooi vinden. Niemand reageert. En dan heb je zo toevallig iets gezegd. En dan komt er iemand naar je toe. En die zegt van. Goh zeg.

Dat ene zinnetje. Dat sprak me zo aan. Dat heeft me dus zo bemoedigd. Ik zei. Wat zinnetje was dat dan? Want ik wist het zelf niet eens meer. Zo mag je door God ook gebruikt worden.

Jij ook. Voor een ander. Ik heb een vrouw gehad. Die had grote problemen. En ik heb alleen maar dit ene zinnetje gezegd. Vrouwtje. God is met je bezig.

Eén zinnetje. Crisis tijd. Is Christus tijd. Dat was een eye opener. Dat was een bom die insloeg. En ik wist dat helemaal niet.

Dat ik dat zo moest doen. Maar ik zei het gewoon. Omdat je door Gods geest geleid wordt. En dan zegt God. De heer Janne. Dan zeg dat mij. En dat is precies wat zij nodig heeft. Zo werkt dat.

In het geestelijke. Empathie. Dat is het tweede pijler.

Hier ook. Geldt dat hier ook. Als je contact wilt hebben. Als je in God wilt groeien. Als je wilt leren. Om hem echt lief te hebben. Op de juiste wijze. Moet je empathie hebben.

Ik. Empathie hebben met God. Meedenken. Mevoelen. Meeleven. Mensen gaan straks avondmaal vieren. Dat is ook een stukje meeleven.

Een stukje empathie. Waarom doen we dat? Omdat we dan denken aan wat de heer Jezus allemaal gedaan heeft. Een beetje meeleiden. Een beetje meeleven. Een beetje denken.

Dankbaarheid. Dat heeft hij gedaan voor jou. Kun je je zo concentreren op het leven van de heer Jezus. Dat je na kunt gaan wat het voor hem geweest is.

Om hier op aarde te leven. Als Gods zoon. In de mensenvorm. Wat ze hem aangedaan hebben. Wat ze hem belasterd hebben. Wat ze hem beledigd hebben. Wat ze hem bespot hebben. Wat ze hem pijn gedaan hebben.

Terwijl hij alleen maar goed was. Gezegend heeft. Mensen genezen heeft. Mensen uit de dood opgeroepen. Denk dat eens in. Dan ben je bezig met empathie voor God.

Meedenken. Heb je wel eens gedacht aan wat jouw toekomst is straks. Wat hij allemaal voorbereid heeft voor je. Kun je meedenken. Meeleven. Met hem meevoelen. Met wat God allemaal gezegd heeft.

En wat hij gedaan heeft voor jou. Wat hij vandaag aan de dag voor jou doet. Dat is empathie. En God heeft empathie voor jou. En dan rekenen we erop. Hij leidt mee. Hij denkt mee. Hij voelt mee.

Ik heb dat ervaren in de tijd dat ik daar geen vriend kon verhoeren. En God is daar. Zeg. Heere God. Waarom kunt u dat nou niet eens doen bij mij.

Zo'n wonder. Dat ik alleen weer kan lopen. Waarom moet ik hier plat liggen op mijn rug. Ik kan helemaal niet op mijn rug slapen. Enzovoort. Enzovoort. Al die ellende die je daar hebt gehad. Maar de heer was er wel.

Hij zegt. Mensen. Jongen. Ik leef met je mee hoor. Ik denk aan je. Ik zal zorgen dat het allemaal weer goed komt. Maar ik wil jou geduld leren. En ik wil jou leren om helemaal in deze situatie op mij te vertrouwen.

Ik heb wel empathie voor jou. Begrijp. Probeer het te begrijpen. En probeer de lessen eruit te halen. Maar ik heb het beste met je voor. En ik breng alles in orde.

Ik werk het verkeerde, het slechte, het nare mee ten goede. Alles. Alles meewerken ten goede. Bestudeer het leven van de heers.

Bestudeer Gods woord. Dan leer je begrijpen misschien waarom het zo beroerd gaat in deze wereld. Probeer dat mensen wel eens uit te leggen als ze een hekel hebben aan Israël.

Maar weet u waarom er zo'n haat is naar het volk Israël? Omdat dat Gods volk is. Omdat de Heer Jezus daaruit voortgekomen is. Omdat Gods woord daaruit voortgekomen is.

Daarom heeft de wereld zo'n bloedhekel aan dat volk Israël. Daarom heeft er zoveel vijand. Dat is erg waar. Maar als je dat ziet. Dan krijg je empathie. Dan begrijp je dat dit volk, dat is een geweldig volk.

Daar gaat nog heel veel mee gebeuren. Ze worden straks de evangelisten van de wereld. Dat gaan ze worden. Denk dat is in. Dat is allemaal empathie. God heeft empathie voor ons.

Ja, reken maar 100%. Maar nou gaan wij eens proberen om empathie voor Gods handelen. Voor Gods plannen. Het hoe en het waarom te ontdekken. Nee, we krijgen niet op alles antwoord.

Maar in de Bijbel lezen we van die geweldige toekomst. Ik maak een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Daar gaat het naartoe. En die weg, die stam vol met narigheid en obstakels.

Dat had ook anders gekund natuurlijk. Maar God wil het zo. Begrijpen we dat? Het wordt allemaal goed. Het wordt allemaal mooi. Het wordt allemaal beter. En de derde is. De derde pijler.

Dat is belangstelling. Ook hier. Belangstelling voor alles wat met God te maken heeft. Met wat zijn plannen te maken heeft. Heb je dat ook? Of gooi je die Bijbel aan de kant? Daar is het bewijs dat God die belangstelling in je wekt.

Want daar staat alles in wat er gaat gebeuren. Waarom die dingen gebeurd zijn. Zoals het gebeurd is. En al die dingen die in de toekomst gaan gebeuren. Als je geen belangstelling voor de Bijbel hebt.

Weet je het ook niet. Dan heb je ook niet het echte contact. Dat is geen liefde naar God toe. Wat doe je met je talenten? Gebruik je die ook? Alleen maar voor jezelf?

Of stel je die in dienst van God? Zometeen stop ik met spreken. Omdat God dat gezegd heeft. Ik zal zo zeggen waarom.

Maar ik heb gelijk gezegd. Heer als ik stop. Hier zijn mijn talenten. Hier zijn mijn gaven. Hier zijn mijn mogelijkheden. Hier is mijn lichamelijke situatie.

Alles. Alles is voor u. Doet u er maar mee wat u wilt. En ik denk dat dat nog wel een verrassing is. Maar dat weet ik niet zeker.

Maar daar gaat het niet om. Het gaat erom dat jij nu hier bereid bent vanaf dit moment om het voor te zetten wat je al aan het doen bent.

Of om een nieuw begin te maken. Wil je echt God lief hebben met al deze dingen? Dan zeg je gewoon tegen je. Sorry heer. Ik heb het tot nu toe niet zo goed geweten.

Vergeef het me. Dat is al vergeven. Toen. Wij mag het best nog een keer zeggen. Ik ben hier. Hier ben ik zoals ik ben. Met mijn zwakheden. Met mijn moeilijkheden. Met mijn zorgen.

Met mijn verlangens. Met mijn talenten. Die zijn voor u. Waarom? Weet u.

Toen ik zes jaar was. Ik weet niet of ik het al eerder vertelde. Maar toen ik zes jaar was. Zat ik op de lagere school. In een klas met kinderen. Ik zat naast een meisje. Dat komt toen nog. Wel heel lang geleden natuurlijk.

En toen vroeg ze mij. Wat wil je later worden? Ik zeg. Nou. Ik wil twee dingen worden. Ik wil eerst schoolmeester worden. En dan wil ik dominee worden. En dat is allebei uitgekomen.

Ik wist zelf niet. Dat ik de profetische uitspraak. Blijkbaar gedaan had. Ik ben 26 jaar. Bij het onderwijs geweest. En toen kwam er een grote opening. Invalide verklaard.

Hartoperatie. Nieuw begin. Toen mocht ik voorganger worden. Weet u. En dat ben ik nu. Van het jaar. Ook 26 jaar.

Hoe weet je dat? Hoe weet ik dat? Omdat God mij dat duidelijk heeft gemaakt. Gesproken heeft. Heel persoonlijk. Er kwam een moment.

Na een heleboel jaren dienst. Dat ik tegen de heer zei. Heer wat. Hoe lang moet ik dit doen? Wanneer moet ik stoppen? Want ik heb zo'n gevoel. Dat er toch een keer. Een punt achter moet komen.

Ja. Dat zegt de prediker ook. Is een begin. Een eind. Opbouwen. Afbreken. Stoppen. Beginnen. Enzovoort. En toen heeft de heer mij dat. Op een hele bijzondere manier laten zien.

Door telkens opnieuw. Bij alle mogelijke situaties. In die allerlei vormen. Een getal te laten zien. En dat is het getal 26.

En ik snap er eerst helemaal niets van. Ja. Waarom komt dat? Getal naar voren vertelt iemand van een droom. En die zei. Er stonden 26 engelen om mij heen.

In die droom. En dan is er een explosie geweest. Er waren 26 slachtoffers. Doden. Er stond benzine te tanken.

En ik kijk zo'n beetje omhoog. Om niet de hele tijd naar die slang te hoeven kijken. Ik kijk gewoon. Ik zie daar op de muur een heel groot bord. 26 stond daarop.

Ik zat in de auto op weg naar Zeeland. Voor een spreekbeurt. Ik zag. Heer. Nou ben ik al de hele tijd bezig om uit te zoeken. Waarom of dat 26 telkens naar voren komt.

Op alle mogelijke manieren. Ik werd er haast een beetje kriegelijk van. En toen keek ik zo zo achter stuur. Vandaar. Zag ik dat een auto voorbij reed.

Op het nummerbord dat 26. En zo ging dat door. Maar ik ben er wel achter gekomen. Dat heeft me hiermee laten zien. Laat het duidelijk worden. Dat het getal 26 betekende.

Dat is mijn tweede bediening. Dat is onderwijsbediening met 26. En de tweede bediening ook precies 26 zou zijn. Vandaar dus.

Het heeft niets te maken met mijn ziekte. Met mijn val. Want ik kan denk ik nu. Nu ik zo ben. Nog wel een poosje verder. Maar dat is aan de Heer. En nou het mooie.

Iemand die een beetje verstand heeft. Een beetje kennis heeft. Van de Hebraause taal. Die weet misschien. Dat elke Hebraause letter. Een getalwaarde heeft. Nu is het zo.

Dat J-H-W-H. Dat is de naam van God. J-H-W-H. Jawee. Als je die letters daarvan in waarde optelt bij elkaar.

Dan. Juist. Dan krijg je 26. Juist. Dus. Jawee zelf. Onze hemelse vader.

Heeft zelf. Met zijn eigen naam. Dit ondertekend. Zo zou je het kunnen zeggen. Niet omdat ik er geen zin meer in heb.

En omdat ik deze gemeente niet zo prettig vind. Want ik heb het goed naar mijn zin gehaald hier. Het was fijn. En het was goed. Goed. Nu neem ik even de draad op met de prik.

De Heere God heeft interesse. Wij hebben interesse in God. Het moet wederzijds zijn. Jij moet. Want dat is Gods bevel. Om hem lief te hebben.

Dat betekent dus ook dat we interesse moeten hebben. Voor alles wat hij in zijn handen heeft. Ook interesse voor alles wat hij voor je gedaan heeft.

In je leven. Op dat we hem steeds beter leren kennen. Nou krijgen we het cadeau. Als dat groeit. Dan krijgen we een cadeau van de Heer.

En dat bestaat ook uit drie deeltjes. Ik ga daar niet verder op in. Want dat is weer een preek. Een hele preek. Hij geeft ons een cadeau. Om werkelijk gelukkig te zijn.

Hier al op aarde. En dat is. Als jij deze twee geboden in acht neemt. Of probeert in acht te nemen. En er naar streefd ermee bezig bent.

Dan krijg je een drievoudig cadeautje van hem. En dat is vrede. Dat is vreugde. En dat is vrijheid.

Denk u er maar eens over na. Als de zoon ons vrijgemaakt heeft. Zullen we werkelijk vrij zijn. Van de zorgen. Nou van zorgen.

Vrij van angsten. Vrij van angst voor de dood bijvoorbeeld. Dat is een enorme grote angst. En dat is een gebeurtenis. Die ontgaat ons niet. Maar wat hebben wij een vooruitzicht.

Ik had het straks even over een schoolklas. Daar zitten een heleboel leerlingen bij elkaar. En die hebben een prachtige gelegenheid. Voor al die leerlingen verschillend.

Om elkaar liefde te bewijzen. Hebt elkander van haar liefde. Zo verschillend dat ze zijn. Meisje. Jongen. Talentvolle. Minder talentvolle. Maar wat een geweldige gelegenheid.

Weet u. Na zoveel jaren. U ziet het zondagavond wel. Is er een reunie. Dan komen al die leerlingen. Die samen gezeten hebben.

In die ene zelfde klas. Die komen dan weer eens bij elkaar. Om herinneringen op te halen. Weet u. God geeft ons ook straks een reunie. Misschien zie ik u hier op aarde nooit weer.

Dan komt er een tussentijd. Maar we zien elkaar weer. Op Gods reunie. En dan kunnen we met elkaar praten. Weet je nog wel van toen. Weet je nog wel van toen. Dit. Dat. Dan leren we elkaar ook heel goed kennen.

Want de meeste van jullie ken ik een heel klein beetje. Anderen iets meer dan een klein beetje. Maar anderen ook weer helemaal niet. Dat geeft niet. We hebben straks genoeg tijd om elkaar beter te leren kennen.

Maar ik ben heel blij en heel dankbaar. Voor de kering dat ik hier heb mogen zijn. En wij zeggen tegen elkaar. Dat begrijpt u het nu.

Op die reunie. Tot ziens. En dat zullen we zien. In alles in heerlijkheid. In alles in schoonheid. En dan zullen we ook de dingen beter begrijpen.

Die we nu als vragen nog hebben. Zal ik er even wat laten zien. Ik kan u beter halleluja zeggen.

Dan een paar maanden geleden. We hebben halleluja gezongen. Dat zal ik het laten zien. Toen ik pas uit dat huis kwam.

Toen kon ik mijn arm. Die ging gebroken. Kapot geweest. Uit de kom. Die kon ik bijna niet meer bewegen. Dat heeft maanden geduurd. Ik kon niet verder dan zo. Zie je maar hem nog.

Boven de prik toe. Zo ver. Zo komt het verder niet. Nu moet ik eens kijken. Zit. En wie heeft dat gedaan. Dat heeft onze heer bereikt.

Ja hoor eens even. Ik moest elke dag naar de chemistiek toe. Dat doet de heer niet voor mij. Dat heb ik zelf moeten doen. Maar hij zegent het wel. Weet u dat de heer plezier erin heeft. Als ik er plezier in heb.

Zo goed. Kent u mij. Ik heb het gemerkt ook. Als jij je in wilt spannen. Ga niet bij de pakken neerzitten. Je kunt wel vallen. En je kunt ook blijven liggen.

Je moet opstaan. Dat is met alle dingen in het leven zo. Als het je niet zo goed gaat. Nooit bij de pakken neerzitten. Handen uit de mouwen steken.

En de heer leidt het zo. Dat je het kunt. En. Dan ben je een gezegend mens. En dan zeg ik. Halleluja.

Amen. De heer zei de dank. En de eer. Hij heeft alle dingen in de hand. En hij leidt en bestuurt. Niet vergeten.

Heb de heer God uw lief. Met alles wat u bezit. Wat u bent. En wat u weet. Ja. Ga die brug over. Jezus Christus. Is de weg.

De waarheid. En het leven. En de brug. Zeg ik er vanmorgen bij. En denk aan die drie pijlers. Daar moet je aan werken. Wat is het enige middel. Om dat te laten groeien.

Wat is het. Contact. Met die medemens. Contact met God. Heb empathie. Met je medemens. In alle vormen en smaken. En heb ook empathie.

Met alles wat God is. En doet. En tenslotte. Interesse. Toon je belangstelling. Voor je omgeving. Voor je medemens. Toon belangstelling.

In de goede zin van het woord. Met alles wat God is. En wat hij doet. Ook voor jou. In de naam van Jezus Christus. Zullen wij samen danken. De hemelse vader.

Wij danken u zozeer. Dat u onze vader bent. En dat u alle dingen in uw hand hebt. U bent de alwijze. De almachtige God. Uw gedachten zijn hoger dan onze gedachten.

Uw wegen zijn hoger dan onze wegen. U geeft ons het bevel. De opdracht. En dat mag een belofte worden. Als we het toepassen.

Dat dat gebeuren zal. Dat wij. U zullen lief hebben. Zoals u het bedoelt. Niet hier dan misschien. Maar dan toch zeker later. Als wij op de grote reunie mogen komen.

Voor uw aangezicht. Om u in alle mogelijkheden zo lief te hebben. U zo te dienen. Zoals u dat van ons wilt.

Geef ons de kracht. Geef ons de moed. Geef ons de bekwaamheid. En ook de wil. Om te zoeken. Naar wat u ons geeft. Naar het vervullen.

Van deze twee belangrijke opdrachten. Voor ons. Voor nu. En in dit leven. Om u straks. Des te meer. In eeuwigheid.

Te kunnen loven. En prijzen. Dank voor al uw goedheid. Voor al uw zegen. Voor al uw genade. Zegen. Ook deze gemeente. Als we hier. Uit elkaar zullen gaan.

En we elkaar niet meer zullen ontmoeten. Dan zullen we met des te meer vreugde. Toch straks. Weten. Dat. Dat we elkaar kennen. En dat alleen.

Omdat u. Ons verlost hebt. Daarom. Prijzen wij uw grote naam. Nu. Hier. En ook straks. Als we bij u zijn. In Jezus naam.

Amen.