Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen, broeders en zusters. Fijn om weer eens in de omgeving te spreken.
! Het valt me wel op dat het dan gelijk begint te vriezen.! Ik wil vanmorgen graag twee korte schriftgedeeltes met u lezen.
Het eerste vindt u in Jezaja 50, de versen 4 en 5. Jezaja 50, de versen 4.
En in Jezaja 50, daar luidt het woord van God al dus.
De Heere Heere gaf mij een tong van een die onderwijs ontving. Zodat ik weet met de vermoeide een woord op de juiste tijd te spreken.
Hij wekt mij elke morgen. Hij wekt mij het oor, zodat ik hoor als zij die onderwijs ontvangen.
De Heere Heere heeft mij het oor geopend. En zelf ben ik niet ongehoorzaam.
En dan gaan we naar Psalm 17. Psalm 17. En daarvan het laatste vers.
Psalm 17 vers 15. En daar luidt het woord van God al dus.
Ik echter zal in gerechtigheid uw aangezicht aanschouwen. Ik zal, wanneer ik ontwaak, verzadigd worden met uw beeld.
Tot zover. Twee, of eigenlijk beter gezegd, drie prachtige teksten.
Die ons iets te zeggen hebben over de stille, verborgen omgang met God. Psalm 25 zegt dat al.
En we zingen in de berijmde versie. Over Gods verborgen omgang vinden zielen. Waar zijn vrees heilig ontzag in woont.
En dan staat er zo prachtig. En het heilgeheim wordt aan zijn vrienden naar zijn vree verbond getoond. Ik denk zuster dat u die woorden al heel lang kent.
Ja. In het eerste gedeelte wat we met elkaar hebben gelezen. Gaat het om de leidende knecht des heren. Het zijn een aantal prachtige hoofdstukken in Jezaja.
Die ons vertellen over de Heer Jezus Christus. En als u hebt meegelezen in de Bijbel. Hebt u waarschijnlijk ontdekt. Dat er staat de Heere Heere gaf mij.
En dat is dan elke keer in dit stukje geschreven met een hoofdletter. Met andere woorden dat heeft dus betrekking op die leidende knecht des heren.
Een prachtig beeld van de Heer Jezus Christus. En wat mij zo raakt in dit gedeelte is. Dat als de Heer Jezus Christus naar deze aarde komt.
En begint aan zijn verzoenend lijden en sterven aan het kruis voor u en voor mij. Dat de Bijbel dan omomwonden aangeeft.
Dat de Zoon van God regelmatig met de Vader in contact trad. Om te horen wat de Vader ten diepste van hem wilde.
Met andere woorden de Heer Jezus Christus stemde zijn programma op deze aarde af. Op datgene wat God de Vader wilde.
En er is een bepaald moment geweest dat hij tegen de discipelen heeft gezegd. Ik ben niet gekomen om mijn wil te doen. Maar de wil van hem die mij gezonden heeft.
En toen het er echt op aankwam daar in de hof van Gethsemane. Waar de Heer Jezus voelde die totale zondemacht van de mensheid op hem drukken.
Toen heeft hij gebeden vader. Als het mogelijk is laat deze drinkbeker aan mij voorbij gaan. Als er een andere weg mogelijk is dan graag vader.
Maar zei de Heer Jezus erbij. Niet mijn wil. Maar uw wil geschieden. En je leest dan ook heel regelmatig. In het Nieuwe Testament.
In de Evangelie. Hoe de Heer Jezus tijd nam. Om met zijn vader door te spreken. Wat het programma was.
Je zou denken. Nou dat wist hij toch allemaal. Dat is al van voor de grondligging allemaal. Uitvoerig doorgesproken. Maar het feit alleen al. Dat de Zoon van God er dagelijks voor koos.
Om die verborgen omgang met de vader te hebben. Heeft u en mij heel veel te zeggen. Hij wekt mij.
Dat hebben we gelezen. Elke morgen. Hij wekt mij het oor. Zodat ik hoor als zij die onderwijs ontvangen.
De Heere Heere heeft mij het oor geopend. En dan komt het. En zelf ben ik niet ongehoorzaam. Waarom was dat?
Nou dat staat in die eerste zin zo duidelijk omschreven. Zodat ik weet. Met de vermoeide. Op het juiste moment te spreken.
En God wil ook spreken tot u en tot mijn hart. Dat wil hij niet alleen maar in deze dienst doen. Maar dat wil hij elke morgen doen.
Dat is het beste en het mooiste moment van de dag. Dan heb je een beetje een probleem als je een ochtendziekte hebt. In de zin van dat je smorgens heel moeilijk kunt opstaten.
Dat je dan echt tijd nodig hebt voor jezelf. Of je gezin is buitengewoon druk. Dus wat ik ten diepste wil zeggen is. De morgen is het beste moment.
Om een stuk gemeenschap met God. Met je vader. Met je schepper te hebben. Maar als dat om een of andere reden niet mogelijk is. Kies er dan voor.
Op welk moment dat voor jou het beste is. Ik vind het zo prachtig wat de psalmist zegt in psalm 17. Boven die psalm staan deze woorden gebed om redding.
Opnieuw bevond David zich in een moeilijke situatie. En die legt hij aan de Heere God voor. Maar dan spreekt hij in de laatste vers.
Vers 15. Deze prachtige woorden. Ik echte. Zal in gerechtigheid uw aangezicht aanschouwen.
Dat is het geweldige vooruitzicht van een christen. We zingen vaak. In dat prachtige lied over de trouw van God. Dat hij kracht voor vandaag geeft.
En blijde hoop voor de toekomst. En zijn lied wat zegt. Als dat moment daar is. Dat ons geloof overgaat in wonderbaar aanschouwen.
Dan zegt een lied zo prachtig. En het mooiste is. Daar zien wij Jezus. En ook al staat zijn leven continu onder druk.
Continu onder spanning. David weet één ding. Ik zal hem in gerechtigheid aanschouwen. Want het is goed tussen God en mij.
Dat is van nature niet. Daarom moeten wij ook leren. Wij dan gerechtvaardig door het geloof hebben vrede met God. Waardoor? Door het volbrachte werk van de Heer Jezus Christus.
Dan is het weer goed tussen God en jou. Tussen God en mij. Dan heb je vrede met God. En als je vrede met God hebt.
Dan komt de vrede van God in je hart. In je leven. En die ga je ook uitdelen naar anderen. Zoals de Heer Jezus dat heeft gedaan. Hij was met innerlijke ontferming bewogen.
Over mensen die God op zijn weg brakken. Nou dat leren wandelen. Aan de hand van God.
Daartoe nodigt het woord van God ons op verschillende plaatsen. Schriftplaatsen uit. En bij uitstek zegt de schrift dan.
Om daar smorgens de tijd voor te nemen. Als je fris aan een nieuwe dag begint. Ik lees in psalm 5 vers 4. Probeer die tekst te onthouden.
Dat David zegt. Smorgens. Hoort u mijn stem heren. Psalm 5 vers 4.
En dan staat erachter. Smorgens leg ik. Tussengevoegd. Mijn gebed. Voor u neer. En zie ik.
Tussengevoegd. Naar u uit. Wat een prachtige woorden. Je kunt soms zo tegen een dag opzien. Dat kan verschillende redenen hebben.
Je kunt niet goed in je vel zitten. Er staat iets spannends te gebeuren. Kan met school. Met je werk. Kan met je gezinssituatie. Kan met je gezondheid te maken hebben. Met je baan.
Noem maar op. Dan kun je soms als een berg tegen een nieuwe dag. optie. Op zien. Wat zegt David.
wiens leven zoveel spanningen gekend heeft. Ik heb geleerd, ik leg het smorgens aan de Heerde God voor. En dan heb ik reden om uit te zien.
En niet om er langer tegen op te zien. Uit te zien, want er gaat met mij, zegt de Hebraïe brief in hoofdstuk 13, een helper mee groot van kracht, steeds bereid.
Nou, wat David nou zegt in psalm 5 vers 4, dat zegt hij met zoveel woorden dus ook, in psalm 17 vers 15, wat ik verder als uitgangspunt wil nemen.
Want in het slotvers van dit gebed om redding, staat tot twee keer toe dat David zegt, Ik zal, ik echte, zal in gerechtigheid uw aangezicht aanschouwen.
Dat is zijn geloofsweten. Wat mij ook gaat passeren, maar mijn leven is onrikbaar in Gods hand. Daar zal het op uitlopen in de toekomst.
En dat mag ook uw en mijn uitzicht zijn, omdat God ons heeft beloofd. Maar dat tweede ik zal, in dit vers, dat heeft alles te maken met een vast voornemen.
In de herstine staat de vertaling staat, Ik zal, wanneer ik ontwaak, wakker word dus, verzadigd worden met uw beeld.
In de NBG staat dat nog iets krachtiger, denk ik, iets mooier. En bij het ontwaken, mij verzadigen met uw beeld.
Ik heb jarenlang voor de klas gestaan. En ik merkte aan heel veel kinderen, dat ze pas na de pauze een beetje begonnen te leven. Dat ze actief werden.
Dat ze de dingen beter begrepen als ik het uitlegde. Dan ga je dat eens onderzoeken. Dan ga je met ouders in gesprekken. En wat blijkt dan? Heel veel kinderen gaan s'morgens naar school en ze eten niet.
Maar ze hebben allemaal een trommeltje bij zich. En daar heeft mama dan alles ingestopt. En dan wachten ze totdat het pauze is. En dan eten ze pas hun eerste boterhammetje.
En dan krijgen ze voedsel binnen. En voedsel zet zich om in energie. Nou, ik kon als meester praten en als brugman.
Dat kon ik wel aardig goed. Maar ik kon ze nooit overtuigen. Nee, dat lust ik niet. Heb ik geen zin in. Hoe zit dat bij u en bij mij in geestelijk opzicht?
Begint u bij het ontwaken? Uw hart, uw ziel te verzadigen met uw beeld. Ik weet niet of u in de gemeente nog wel eens dat lied zingt.
Maak mij een beeld van u, zo vol van ootmoed, liefde en trouw. Maar als je daar niet de tijd voor neemt. Als je dat voedsel niet tot je neemt.
Dan ga je niet gesterkt een nieuwe dag in. Geloof komt tot uiting, laat de psalmist ons zien, in een goede levenswandel.
En daarom beschrijft de psalmist hier zo duidelijk hoe hij geestelijk gezien leeft. Voor hem is het zo belangrijk om in de morgen een ontmoeting met zijn God te hebben.
Zeggen we dat ook niet? Spreekwoordelijk, de morgenstond heeft goud in de mond. Ik heb een powerpoint gemaakt met alleen maar teksten die ik geplaatst heb bij allemaal schitterende zonsopkomsten.
Zijn prachtige beelden en steeds heb ik daar een tekst bij gezet die erom gaat. Wat God in de morgen aan jou wil toevertrouwen aan kracht, aan genade, aan liefde, aan geloof.
Voor een nieuwe dag. Dat weerhoud je er ook van. Dat je in eigen kracht op pad gaat. Dat je in eigen kracht mensen tegemoet treedt die God op je weg brengt.
Is God in dat opzicht uw en mijn hoogste goed? Krijgt God bij het ontwaken? Of aan het begin van een nieuwe dag?
Ook de gelegenheid om u en mij te verzadigen met zijn beeld. Zodat je weet, het gaat een spannende dag worden. Er staat mij dit of dat te wachten.
Zo laat mijn agenda dat zien. Maar er gaat een helper groot van kracht steeds bereid met mij mee. Ik las van de week daar nog een hele mooie tekst over.
Die wil ik u niet onthouden. Kijk eens wat er staat in Psalm 143 vers 8. Psalm 143 vers 8.
Het is echt een vers om te onderstrepen.
In Psalm 143 vers 8. Daar staat. Doe mij in de morgen. Uw goede tierenheid horen.
Want, zegt David, ik vertrouw op u. En dan, maak mij de weg bekend die ik te gaan heb.
Want tot u hef ik mijn ziel op. Is dat uw geëikte patroon geweest in de afgelopen week?
Of heeft het aan die verborgen omgang ontbroken? Hebt u vooral geestelijk geleefd in eigen kracht? Zit u eigenlijk voor dat verzadigen met zijn beeld van morgen hier?
En slaat u eigenlijk alleen vandaag op zondag in voor de hele nieuwe week die volgt? Dat kan zomaar in een christen leven.
Want niets menselijk is ons ook vreemd. Ik lees elke dag. Dat wil zeggen, wanneer hij binnenkomt, op de website van SIP.
Dat is het Christelijk Informatie Centrum. Waar je regelmatig artikelen leest wat evangelisten, voorgangers zeggen. Wat er met christelijke instellingen in de hele wereld gebeurt.
En daar las ik een keer een bijzonder eerlijke ontboezeming van Otto de Bruyne. Otto is een zeer veelzijdig christen.
Hij is creatief, hij schrijft, hij dicht. Hij maakt prachtige afbeeldingen. Soms hele tentoonstellingen. Om maar de liefde van God en de liefde die hij heeft voor God zichtbaar te maken.
En in dat artikel schrijft hij dit. Lange tijd was ik erg druk bezig voor God.
Nou, dat is toch een goede zaak. Ik hoop dat u dat allemaal na kunt zeggen. Maar dan vervolgde hij. Maar maakte ik geen tijd vrij om stil te zijn voor hem of om te bidden.
En dan schrijft hij er heel eerlijk achter. Ik werd geknecht door mijn dadendrang. Wat zegt hij hier dus eigenlijk?
Hij zegt, ik ben zo bezig voor de Heerde God. Dat vult mijn hele week, dat vult mijn hele leven. Maar echt stil zijn voor God.
Echt die verborgen omgang zoeken. God smorgens tot mijn hart, tot mijn leven laten spreken. Hij zegt, dat was er eigenlijk niet bij.
Het doen was belangrijker dan de relatie, de omgang met God, om mij smorgens te verzadigen met zijn beeld.
Toen ik Mieke leerde kennen. En we pas getrouwd waren, zei ze op een gegeven moment tegen mij.
Aad, ik moet toch iets tegen je zeggen. Zij zegt, ik zie jou wel veel bezig met de Bijbel. En dan weet ik dat je Bijbelstudies of diensten aan het voorbereiden bent.
Maar wat ik in jouw leven mis, dat is dat je echt de tijd neemt om in de stilte met God te zijn. Dat kwam keihard binnen.
En weet je waarom zij het mocht zeggen? Het was mij opgevallen in het begin van ons huwelijk, dat ik heel vaak binnenkwam, en dan zat Mieke zo heel rustig en stil in de Bijbel te leven.
Bij mij was het altijd gericht naar een onderwerp. Het heeft mij heel wat geleerd. En ik ben omnieuw de binnenkamer ingegaan.
En ik heb ontdekt, hoe bijzonder het is dat God smorgens tot je hart en tot je leven wil spreken. Je kunt in het werk van de Heer geknecht worden.
Dat wil zeggen, dan komt er een last op je te liggen, die eigenlijk er niet hoort te liggen. Want de Heer Jezus zegt, komt allen tot mij die vermoeid en belast zijn, en ik zal u rust geven.
En dan zegt hij, er is ook een rust voor je ziel, maar die moet je vinden. En die kun je alleen maar vinden door met de Heer Jezus onder een juk te gaan. Dan zegt hij ook dus, leert van mij.
Hij wil niet dat wij geknecht worden. Hij wil niet dat het werk voor de Heer het belangrijkste is. Maar de Heer zelf. Weet u wat onze valkaar is al spreken?
Dat je de vraag van Samuel aan de Heer God gaat veranderen. Edie, die leefde nog wel zo met God, dat hij begreep dat God iets wilde zeggen, tot Samuel.
En toen zei hij tegen Samuel, als God nou weer roept, moet je zeggen, spreek Heer, uw dienstknecht hoort. Staat open voor wat u zegt.
Weet je wat mijn sprekers soms de neiging toe hebben? Dat we die twee werkwoorden omdraaien. Weet je hoe het dan wordt?
Hoor Heer, uw dienstknecht spreekt. Wilt u het maar zegenen? Dan word je geknecht.
Dan leg je jezelf een juk op. Door dadendrang. Soms moet je zo'n les leren. Soms moet een oudere gelovige, of iemand die dicht bij je is, dat gewoon in alle eerlijkheid tegen je zeggen.
Kinderen die de dienst uitgegaan zijn, zingen misschien straks wel, lees je Bijbel, of ze hebben het al gezongen, en bid elke dag, dat je groeien mag.
Maar van wie moeten ze dat zien? Van wie moeten ze dat leren? Van wie moeten ze in de gade krijgen, dat dat voor papa, voor mama, voor opa, voor oma, het allerbelangrijkste is?
Die verborgen omgang, met God. Hoe zit dat bij u? En hoe zit dat bij mij? Als we heel eerlijk zijn.
Door genade behoort ons leven nu aan God toe. Maar dan moet het ook geheel voor hem geleefd worden. En ik heb een paar jaar geleden hier in de gemeente een boodschap gehouden over, is het wel honderd procent Jezus waar je voor leeft?
Verzadigt u voor u op pad gaat, of aan het werk gaat, u eerst met zijn beeld? Of moet je vanmorgen onder het woord van God tot de conclusie komen, ik pas God een beetje aan aan mijn levensstijl.
Ik word eigenlijk net als Otto geknecht door dadendrang. Weet u, als het goed is, dan dienen wij als gemeente, en dat hebben we net ook met elkaar gezongen in dat lied over, wat gemeenten zijn ten diepste inhoud.
Moeten we ons net als de Thessaloniansen in deze ernstige tijd waarin wij leven, ons afkeren van alles wat ons van God afhoudt.
Dat hoeven niet grove dingen alleen te zijn, maar alles wat in de relatie tussen God en ons inkomt te staan.
Dat is een afgod. Want wij zijn geroepen, zegt de schrift, om de levende en de waarachtige God te dienen en zijn zoon Jezus Christus uit de hemel te verwachten.
De weg die wij mogen gaan, is de weg achter het lam van God aan. Ik houd daarvan om te lezen in de boeken van Weilen Dominee C.J. Hoekendijk.
En hij schreef hierover eens het volgende. Ik wil u een raad geven op uw weg van het volgen van het lam.
En dan schrijft hij dit. Wanneer u smorgens het aangezicht van God hebt gezocht en u in hem hebt gesterkt, dan moet u eens drie vingers opsteken.
Het is goed om dan je ogen open te doen, dan kun je ze goed zien. En daarbij dan heel langzaam zeggen, zodat dat tot de bodem van je ziel doordringt, deze drie dingen.
Als eerste, God heeft heel mijn verleden verzoend. en dat kan me nooit meer aanklagen.
Paulus zegt, en die had wat op zich geweten, vergetende wat achter mij ligt, strek ik mij uit naar dat wat voor mij ligt. Als tweede, schrijft hij, Christus heeft beloofd dat hij met mij zal zijn alle dagen.
En hij is dus ook vandaag met mij en hij gaat met mij mee. En als derde, dat was een tekst waar ik vroeger in de hervormde kerk in Nuns, spreekt altijd heel erg van genoot.
God laat nooit varen het werk wat zijn hand begon. Dat staat me als kind al op mijn geheugen gegrift.
Daar begon elke dienst ook mee. God laat niet varen het werk wat zijn hand begon. En dat betekent dat God het ook met mij zal volhouden totdat mijn geloof overgaat in heerlijk, wonderbaar aanschouwen.
En vervolgt onze oude wijze broeder dan, kijk net zo lang naar die drie opgestoken vingers tot dat onzegbare blijdschap je hart vervult.
Dan ben je met recht een gelukkig mens. En kun je die dag in blijdschap wandelen. Zult u dat niet vergeten en elke morgen herhalen?
Ik vond dat zo mooi dat we vanmorgen ook psalm 103 met elkaar hebben gezongen. Dat had van mij nog wel even wat langer mogen duren.
Dan heb ik niet heel veel verstand van muziek. Dus mij zou je daar nooit met een instrument zien staan hooguit met een triangeltje. Maar dan speel ik het zelfs nog voor elkaar om op die verkeerde momenten een tik te geven op dat ding.
Maar als je zegt loof de heren mijn ziel en alles wat in mij is zijn heilige naam dan kun je dat lied gaan transponeren elke keer een halve toon hoge zingen.
En het grappige is dat kun je heel lang volhouden. Maar weet je wat bijzonder is en dat werd heel terecht gezegd? Je moet soms je eigen ziel flink aanpakken.
En bij uitstek is de morgen daar geschikt voor. Als je nog fris bent om in de gemeenschap met God te komen.
En als ik de Bijbel dan opensla dan zeg ik Heere God U belooft in uw woord dat het openen van uw woorden licht verspraat.
Wilt u maar licht geven voor deze dag? Staat dit en dat op het programma? Ik zie daar tegenop. Ik vind dat moeilijk. Mensen hebben soms bepaalde gedachten van Hij weet het wel maar mijn wijsheid dat bent u.
En dan lees ik soms dingen dat ik denk van nou naar mijn gevoel kan ik er niet zo heel veel mee. En het wonderk is dat God dat dan vaak in de loop van de dag gebruikt om aan een ander door te geven.
Dan mag je ook stil worden voor God. Want we zeggen toch met onze kinderen lees je Bijbel en bid elke dag dat je groeien mag.
Verzadigd mag worden met zijn beeld. Voedt u zichzelf vader.
God de zoon God de heilige geest. Dat is iets wat je zelf moet doen. En weet je daardoor ga je groeien.
En het eind van zijn tweede brief zegt Petrus dat hij het verlangen heeft dat gelovigen zullen opwassen groeien dus waarin in de genade en in de kennis van God.
Het is heel bijzonder dat dat in die volgorde staat. Er staat niet in de kennis van God en de genade nee genade leer je in het leven van elke dag. Dat het zijn liefde is die deel uit is gaan maken van jouw leven.
En dat God jou door zijn genade dingen leert in bepaalde situaties om alleen maar op hem te vertrouwen. Hoe moeilijk ook. Elke moeilijke situatie in ons leven dan zegt God vertrouw me.
Vertrouw me. Vertrouw me maar. En dat zingen we en beleiden we toch. Groot is uw trouw o Heer mijn God en Vader.
Voedt u zichzelf met dat woord van God? Bidt u tot hem? Als er dingen zijn die in uw leven passeren die u moeilijk vindt met wie praat u daar dan het eerst over?
Ga je er toch eerst mee naar je hemelse vader? En dan zie je dat God mensen op je weg brengt met wie je daar over kunt praten. Want het bijzondere is dat God u en mij als gelovige genade gaven gegeven heeft waarom?
Tot welzijn voor de gemeente. Tot welzijn voor het lichaam van Christus. En de Bijbel zegt mij dat we minimaal één genade gaven hebben.
Sommigen hebben er meer. Kan ook zijn dat er in de gemeente verschillende mensen zijn die dezelfde genade gaven hebben en qua plafond zitten één hier en de ander daar.
Dat is door God niet bedoeld om te zeggen dan ben jij belangrijker dan jij. Maar God weet precies wat je als mens aankunt. Maar hij geeft al die genade gaven om tot zegen te zijn voor de ander.
Om blij te zijn met de blijden. Nou dat is niet zo moeilijk. Maar ook als het nodig is te huilen bedroefd te zijn met hem die bedroefd zijn.
En er staat in de Romeinenbrief ook dat de sterken de zwakken in het geloof moeten steunen. En wie van ons durft te zeggen dat hij altijd sterk is.
De Bijbel zegt voorts wees krachtig in de heren maar wij lezen dat soms verkeerd en dan gedragen we ons zo dat we eigenlijk naar mensen laten zien voorts wees krampachtig in de heren.
Hoe is het met uw verborgen omgaan? Had u zich vanmorgen al verzadigd met zijn beeld voordat u naar hier kwam?
Er zijn zoveel mensen die me soms aanspreken en dan zeggen ze want je komt toch maar een of twee keer in het jaar en dat lijkt hem dan wel veilig en dan zeggen ze broeder Haverkamp het gaat bij ons in de gemeente niet meer zo goed hoor.
En dan kijken ze me soms zo intens zielig aan dat menen ze ook dat het niet zo goed gaat. Dat bedoelen ze geestelijk gezien natuurlijk. En dan denken ze nou zal hij wel het verlossende antwoord geven.
En dan zeg ik tegen ze en wat doet u daaraan broeder? Daar schrikken ze vaak van. Want dan moeten ze hun eigen vraag gaan beantwoorden.
Bent u al bij de broeder raad geweest om uw zorgen te delen en om tegen ze te zeggen ik zie dat er in deze gemeente heel veel op jullie afkomt.
Maar je kunt op mij rekenen. Ik breng jullie elke morgen voor de troon van Gods genade. Zodat we samen gemeente kunnen zijn. Zodat ze hier in Bunschoten Spakenburg zien en tegen elkaar zeggen wat is er toch voor bijzonders aan de hand hier.
Om te plechten.
meest geschikte moment. Maar we dienen er ook te zijn als we opgeroepen worden om samen ons geloof in de Heer Jezus Christus te beleiden.
Om te aanbidden. En heerlijk dat dan zo'n fris kereltje ik had hem graag in de klas gehad zo enthousiast te zingen. En ik weet niet hoe het met u ging maar zoiets ontroert je.
Die vrijmoedigheid. Gewoon om die microfoon te zingen pakken en te zingen en dan ook nog alles uit zijn hoofd. Zo mag je samen gemeente zijn.
Vindt u het voorrecht om tot deze gemeente te behoren? Waar blijkt dat uit? bent u er van de week ook als de bid stond is?
Bent u er van de week ook als de bijbelstudie wordt gegeven? Weet u heel veel gemeentes groeien niet want we worden geknecht door dadendrang en God vraagt wanneer ga je tegen mij zeggen spreek heer uw dienst knecht hoort heer ik wil persoonlijk wandelen in het licht met Jezus en ga er werk van maken om smorgens tegen u te zeggen heer hier ben ik wil deze dag die u mij geeft in uw hand leggen leid mij heer o machtig heiland door dit leven aan uw hand ik ben zwak maar u bent krachtig wees mijn gids in het barre land dan mag u zegen verwachten in uw persoonlijk leven weet u wie daar als eerste van gaat genieten uw man uw vrouw uw kinderen uw gezin en dan breng je iets mee de gemeente in en als wij denken het wordt in onze gemeente een beetje een dode boel vergeef me de uitdrukking wat brengt u dan voor levens mee zo wil god dat wij aan zijn hand leven en ons verzadigen met zijn beeld zullen in gedachten weer eens gaan zingen maak mij een beeld van u zo vol van ootmoed liefde en trouw tot glorie voor zijn grote naam amen