Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Ja, het is een liefde land.
Lief gehad, dat gij ook elkander lief hebt. Hieraan zullen alle weten dat gij disciple van mij zijt indien gij liefde hebt onder elkander.
Ik was er toch wel door aangeraakt en ik zag het ook als stukje leiding dat juist deze tekst gekozen is. En dat gaat u zien als we het gedeelte gaan lezen waar ik vanmorgen over wil nadenken.
Dat komt uit de eerste brief van Johannes. En wel het vierde hoofdstuk. 1 Johannes 4 vanaf vers 7 tot en met vers 21.
En het is goed te weten dat de tekst uit het evangelie van Johannes, de tekst die de kinderen gaan leren, als er over liefde gesproken wordt, wordt daar over de allesomvattende liefde van God gesproken.
Er wordt gesproken over de agape liefde. Dus niet, we moeten het leuk hebben met elkaar. Nee, de allesgevende, onvoorwaardelijke liefde die de Heere God in zijn Zoon, de Heere Jezus, gegeven heeft.
Dat is de opdracht die Jezus aan zijn discipelen, mogen we ook zeggen aan de gemeenten, gegeven heeft. En in het eerste Johannesbrief gaat hij daar in feite op door.
Als je die brief leest is het een brief waar gesproken wordt over die liefde. En ook handvatten gegeven wordt om datgene wat de Heer van ons vraagt, om ook in die wijze te leven.
We gaan het eerst lezen. 1 Johannes 4 vanaf vers 7. Geliefden laten wij elkaar lief hebben, want de liefde is uit God en ieder die lief heeft is uit God geboren en kent God.
Wie niet lief heeft, kent God niet, want God is liefde. Hierin is de liefde God zegens ons geopenbaard, dat God zijn enige geboren Zoon gezonden heeft in de wereld, opdat wij zouden leven door hem.
Hierin is de liefde niet dat wij God lief gehad hebben, maar dat hij ons heeft lief gehad en zijn Zoon gezonden heeft als een verzoening voor onze zonden.
Geliefden, indien God ons zo heeft lief gehad, worden ook wij elkander liefde hebben. Niemand heeft ooit God aanschouwd.
Indien wij elkander lief hebben, blijft God in ons en zijn liefde is in ons volmaakt geworden. Hieraan onderkennen wij dat wij in hem blijven en hij in ons.
Dat hij ons van zijn geest gegeven heeft en wij hebben aanschouwd en getuigen dat God de Zoon gezonden heeft als heiland ter wereld.
En al wie beleidt dat Jezus de Zoon van God is, God blijft in hem en hij in God. En we hebben de liefde onderkend en geloofd die God jegens ons heeft.
God is liefde. En wie in de liefde blijft, blijft in God en God blijft in hem. En hier is de liefde bij ons volmaakt geworden. Dat wij vrijmoedigheid hebben op de dag des oordeels.
Want gelijk hij is, zijn ook wij in deze wereld. Er is in de liefde geen vrees. Maar de volmaakte liefde drijft de vrees uit.
Want de vrees houdt verband met straf en wie vreest is niet volmaakt in de liefde. Wij hebben lief. Omdat hij ons eerst heeft lief gehad.
Indien iemand zegt, ik heb God lief, doch zijn broeder of zuster haat, dan is hij een leugenaar. Want wie zijn broeder of zuster die hij gezien heeft niet lief heeft, kan ook God die hij niet gezien heeft niet lief hebben.
En dit gebod hebben wij van hem. Wie God lief heeft, moet ook zijn broeder of zuster lief hebben.
Tot zover het gedeelte wat we lezen uit de brief die Johannes geschreven heeft. Het is een paar weken geleden, dat is ongeveer een week of zes geleden, dat ik met u mocht nadenken over datzelfde tekstgedeelte.
Over de veelomvattende feit, God is liefde. En we hebben toen al vastgesteld dat we het als mens maar moeilijk kunnen bevatten wat Gods liefde is.
En je staat eigenlijk iedere keer bij een wauw. Omvat dat ook Gods liefde? Het eerste lied wat we zongen vanmorgen, dat lied 696, dat sprak er ook over.
Het is onverslaanbaar, onder andere, zongen we. Dat zijn van die o's waarbij je je beseft, eigenlijk sta je op bijzondere, op heilige grond.
Gods liefde is onvoorwaardelijk. Dus wat er ook is, Gods liefde blijft. Gods liefde is ondoorgrondelijk.
En is voor ons vaak onbegrijpelijk. Gods liefde is oneindig. Dus eeuwig. En als Yahweh, de Almachtige, met Mozes spreekt op de Sinaï, de tweede keer als hij de tien woorden van de Heer God ontvangt, dan zegt hij, ik ga er nu voorbij, ik ben barmhartig, genadig, langmoedig, groot van goede tierenheid en trouw.
Allemaal eigenschappen die voortkomen uit zijn wezen. Het wezen van God. En zijn wezen is liefde. Zijn wezen is die agape liefde.
Waar ook Johannes het evangelie over spreekt, die tekst die we net gelezen hebben. En als Johannes schrijft hier in het zestiende vers, God is liefde, sta je bij het hart, de kern van het evangelie.
God is liefde. Dat leer je niet alleen maar kennen in wat hij geschonken heeft, maar bijzonder, het is geopenbaard in wie hij gegeven heeft.
Tot losprijs van de schepping. Tot losprijs van de mens. En God zond daarvoor niet zomaar iemand.
Bijvoorbeeld zijn engel Gabriel. Bij de aankondiging van de geboorte. Nee, God maakte geen gebruik van een van zijn dienstknechten. God zond zichzelf in zijn eigen zoon.
En door Christus kun je God leren kennen, maar ook verzoend worden met de schepper. Het negende vers zegt dat God zond zijn zoon in de wereld.
Niet naar de wereld, in de wereld. Om deel uit te maken van zijn eigen schepping. God zond zijn zoon niet naar hemelse gewesten.
God zond zijn zoon niet naar een andere planeet, maar juist in deze wereld. Hij zond hem ook niet naar de Proxima B.
Je hebt het misschien van de week in de krant kunnen lezen. De nieuwe planeet die men denkt ontdekt te hebben. En waar je twintig jaar met een micro ruimteschip voor nodig hebt om daar te komen.
En men gaat onderzoeken of daar een vergelijkbaar situatie is als hier op aarde. Miljarden worden eraan besteed.
En God heeft deze wereld geschapen. Deze aarde, deze plek. En naar deze plek zond hij zijn zoon. Die zoon kwam als het ware in de verlorenheid van Gods schepping.
Gods zond zijn zoon naar de plek des onheils. Of als je wilt. Maar de plaats van het delict. De plaats waar alles aan de dood onderhevig is.
En geen leven, geen eeuwig leven is zoals God dat vanaf het begin bedoeld heeft. Dat is wat Paulus schrijft aan Titus. De genade Gods is verschenen.
De genade Gods. Dat is niet alleen een begrip. Jezus Christus. En hij is heilbringend voor alle mensen. En hij heeft de gestalte van een doelost, van een dienstknecht aangenomen.
De schepper werd onderdeel van de dode schepping. En in Titus schrijft Paulus dan. Hij.
Alleen hij. Heeft zich voor ons gegeven. Waarom? Om ons vrij te maken van alle ongerechtigheid. En voor zich te reinigen een volk.
Vol ijverig in goede werken. Nou die zes weken geleden. Hebben we stilgestaan bij het facet van Gods liefde. De ontdekkende liefde. Wat ontdek je.
Als je de liefde van God. Jezus Christus aanneemt als je Heer en Verlosser. Nou we hebben toen gezien dat je gaat ontdekken.
Dat er veel meer facetten zijn. In die liefde van God. Als dat je zo in eerste instantie zult denken. We hebben gezien dat. Die liefde van God.
Je overtuigt. Van zonde en gerechtigheid. En dat die liefde ook maakt. Dat je kunt onderscheiden.
Waarop het aankomt in je leven. En vandaag wil ik ingaan op een ander facet. Van die liefde van God. De alom verzoenende liefde van God.
Verzoenen. Als je van dadelijk naslaat. Dan betekent het. De vrede herstellen. De vijandschap laten beëindigen. Zich met iemand verzoenen is.
Vrede sluiten. Met die persoon. En verzoening is dus de handeling. Waardoor die vijandschap. Beëindigd is. Maar verzoening moet.
En heeft. Alles te maken. Met dat er ergens. Iets fout is gegaan. Ergens moet er een frictie ontstaan zijn. Ergens moet er als het ware.
Een beetje vijandschap ontstaan zijn. En dat betekent. Dat. Verzoening. Betrekking heeft.
En altijd sprake is. Van een relatie. Positief of negatief. Er moet een bepaalde verbinding zijn. Een relatie zijn. Met iemand.
Anders kun je geen storing hebben. Als je geen relatie hebt. Dan kun je ook geen storing in die relatie krijgen. Als ik met. Niets met iemand heb. Is er geen reden.
Tot verzoening. Maar. Is er wel een conflict. En ik wil me verzoenen. Dan moet er eerst een vergeving plaatsvinden.
Voordat ik over echte verzoening. Kan gaan spreken. Met andere woorden. Er is. Als er geen vergeving in een relatie is.
Dan kun je ook niet echt tot verzoening komen. En het is goed om die begrippen vergeving. En verzoening. Wat nadert te bezien.
Vergeving. Vergeving weten we waarschijnlijk allemaal. Vergiffenis vragen. Vergeving schenken voor iets en iemand. Die je wat aangedaan hebt.
Of aan wie jij. Iets aangedaan hebt. En in het nieuwe testament. Wordt het. Woord vergeving. Alleen gebruikt.
In combinatie met vergeving van zonde. Behalve. In Lukas 4. En ik stel voor dat we dat even opslaan. Lukas 4 vers 18.
Dat is de reden die de heer Jezus gehouden heeft. De toespraak die hij gehouden heeft. In Nazareth. Hij kwam vanuit de hoestijn.
In de kracht van de geest. Kam hij terug. Naar Nazareth. En hij staat op de Shabbat. In de synagoge. En dan wordt hem een boek.
Ter hand gesteld. En dat boek wordt geopend. Om voor te lezen. De tekst wordt gevonden. Die hij gaat lezen.
En alle ogen zijn op hem gericht. Als hij die woorden spreekt. We gaan het lezen. Lukas 4 vers 18.
En de geest des heren is op mij. Daarom dat hij mij gezalfd heeft. Om aan armen het evangelie te brengen. En hij heeft mij gezonden. Om aan gevangenen loslating te verkondigen.
En aan blinden het gezicht. Om verbrokenen heen te zenden in vrijheid. Om te verkondigen het aangename jaar des heren.
Om gevangenen loslating te verkondigen. Daar staat in de grondtekst. Om hen vergeving te geven. Het woord vergeving wordt daar heel expliciet genoemd.
En om verbrokenen heen te zenden. De statenvertaling zegt daar. Om heen te zenden in vrijheid. Degene die gebroken zijn van hart. Het is opvallend.
Dat de Heer Jezus bij zijn toespraak in Nazareth. Dan een punt zet. Terwijl in het gedeelte. Wat hij noemt. Jezaja 61.
Staat daar een komma. En daar staat er achter. En de dag. De van wraken van onze God. Zal komen. De Heer Jezus in Nazareth.
Nazareth. Hij die de genade zelf is. Stopt. En spreekt nog niet. Over de dag ter wraken. Die gaat komen.
Als de tijd van genade voorbij is. Dat zal ongetwijfeld zijn. Die periode van zeven jaar verdrukking. Als de gemeente thuis is.
Dat is de toren van God. Die over de wereld zal komen. De dag ter wraken. Het is heel bijzonder.
Dat als u in hetzelfde hoofdstuk. Vers 22 neemt. Dat degene die in Nazareth. Die woorden van de Heer Jezus hoorde. Hem volledig begrijpen.
Dat er dan staat. Dat zij verwonderden zich. Over de woorden. Van genade. Die over zijn lippen kwam. En in die tijd.
Groenig en zusters. leven wij vandaag nog steeds. Maar door de ongehoorzaamheid van de mens.
is een relatiestoring ontstaan. Tussen de schepper. En zijn schepping. die innige verbinding van God.
Die hij had. Met Adam. Met Eva. is verbroken. En daardoor. Is God's toren over hen gekomen. Die toren uit zich. En is zichtbaar.
Door de dood. En God. In zijn liefde gaf zijn zoon. Zoals ze zegt. Die werd gelijk. Aan een mens. Nam de gestalte van een mens aan.
En in het diepste vernedering. Kwam Gods toren op hem. En hij droeg de straf. Voor de wereld. Voor u en mij. Ik had ooit een keer een gesprek.
Met iemand. Die zich. Ingelezen had. In alle mogelijke religies. En hij zei. Hans. Er is één ding. Wat ik van het christelijk geloof.
Niet begrijp. Hoe kan een liefhebbende vader. Zijn eigen zoon. Aan het kruis laten gaan. Voor een ander.
Die eigenlijk hem afwijst. En dat was het punt. Waarop hij zijn grootste moeite had. Het is ook onbegrijpelijk. Maar de Bijbel vraagt mij niet.
Om het te begrijpen. De Bijbel vraagt mij. Om te geloven. En vele. Weten.
Dat de kruisdood van Christus. Vergeving van de zonden. Brengt. Het is geweldig. Om daarvan doordrongen te zijn.
Dat die zonden vergeven zijn. Maar het gaat eigenlijk wat dieper. Hij heeft in zijn offer. Ook de vrijmaking van de wortel.
Van de zonden. Teniet gedaan. Waarvan ieder mens van nature. Een gevangenen is. Dus als de Heerde Jezus in Lukas 4 spreekt over loslating van de gevangenen.
Betekent dat wel dat je in de eerste plaats je moet realiseren. Onder wiens regime je staat.
Van geboorte af. En dat er een loslating vanaf dat regime mogelijk is. In Christus. En die loslating.
Dat de Satan je moet loslaten. Degene die vanaf het beginnen een claim gelegd heeft op de mens. Moet de mens in Christus loslaten.
Die banden zullen en moeten verbroken worden. Loslating. En een mens moet zich daarvan bewust zijn. Want als je daarvan bewust bent.
Dan ga je ook zien de grootheid. En de almacht. Van het werk. Wat de Heerde God in zijn zoon gerealiseerd heeft. Dan zie je dat die vredesrelatie met God.
Zoals die in het paradijs in het begin was. Wie hersteld. Wordt. Zoals de Israëlieten het bloed van het lam. Aan hun deurpost moesten aanbrengen.
Waardoor de engel des doods. De toren van God over Egypte. Aan hen voorbij ging. En iedereen. Er staat niet alleen het Joodse volk.
Iedereen. Die achter dat bloed schuilt. Was gered. En dat volk werd uit Egypte geleid. Ze kwamen niet direct in het beloofde land.
Ze gingen wel als verlosten. Als bevrijde mensen. Door de woestijn. Zoals wij vandaag wandelen.
In deze wereld. Als volk van God. Als bevrijde mensen. Als verloste mensen. Maar nog steeds. In de woestijn van het leven.
En dat ervaren we dag aan dag. Want in die woestijn is bezaaid met stenen. En met rotsdelen. En als we er niet uitkijken.
Struikelen we. En dan is het opnieuw de liefde van God. En de genade van hem. Dat we kunnen zeggen. Heer ik ben gestruikeld. Dat hij je weer herstelt.
In de liefde. En ieder die in hem gelooft. Is vrijgesproken. En mag die rechtszaal vrij verlaten.
Ook. Als Satan je aanspreekt. En hij doet dat. Op je zwakke momenten. Hij doet dat.
In de nacht. Hij doet dat. Als je op een bepaald moment. Gestruikeld bent. Weet je wel zeker. Dat je een kind van God bent. We moeten vasthouden.
Aan het. Feit dat God zijn zoon gaf. We hebben allemaal in die rechts. Zaal gestaan. En er is allemaal een eis tegen ons. Uitgesproken.
Maar de rechter die de eis uitgesproken heeft. Zei aan het eind van de zitting. Ik ga voor jou. In de plaats. En heeft daarmee. En is daarmee.
Voldaan. Aan zijn eigen uitspraak. We zijn niet vrijgekocht met goud als zilder. Maar dat kostbare bloed. Van de Heer Jezus Christus. Zoals Romeinen 5 zegt.
God bewijst zijn liefde voor ons. Daar staat niet. Hij beweest zijn liefde. Ook. Maar nog vandaag. Bewijst hij zijn liefde.
Is geen loze toezegging. Is geen slogan voor de reclame. Spot. Nee. God bewijst zijn liefde. Dat Christus voor mij. gestorven is.
Toen ik nog zonder was. Er was vergeving. Maar nog veel meer. Nu wij gerechtsvaardigd zijn door zijn bloed. Gerechtvaardigd.
Duidt op dat restgeding. Wat geweest is. Zijn we door hem behouden geworden. Voor de toren. Behouden worden. Verlost worden.
Door het toedoen van hem. En als je Christus als je middelaar. Aangenomen hebt. Wederom geboren bent.
Bent u een kind van God. Er is niets meer wat daaraan veranderen kan. De rechtspraak. Is uitgesproken. En staat voor altijd vast.
En het document daarvan. Is gestempeld. In uw levenspaspoort. En ondertekend. Met het bloed van Christus.
Vandaag. Delen we brood en wijn. Denken we aan dat feit. Dat ongelooflijke. Dat. Nooit te begrijpen feit.
Dat Christus. Voor mij. Voor u persoonlijk. Dat. Gedaan heeft. Nou zult u zeggen.
Is prachtig Hans. Maar in de praktijk van iedere dag. Is soms vergeven. Een lastige opdracht.
In het omgaan met anderen. Zien we vaak de zwakheden in elkaar. En meestal. Zien we dat bij de ander.
Eerder. Dan bij onszelf. Ook op ons werk. Zien we de gewoontes van collega's. Waar we ons aan kunnen ergeren. Dan realiseren we ons eigenlijk veel te weinig.
Dat net zoals wij. Ook zij geïrriteerd kunnen worden. Door onze eigenarigheden. En dat is niet alleen in het werk.
Dat is ook in de gemeente. Sterker nog. Dat is ook in je huisgezin. Een kritische houding. In de gemeente. Ten aanzang van een broeder of zuster.
Zijn we zelf. Brandschoon. Vergeving en verzoening. Zijn belangrijke bijbelse principes. En bepalen mede.
Onze geestelijke ontwikkeling. Zowel persoonlijk. Als de ontwikkeling. In de gemeente van Christus Jezus. En als er geen vergeving is.
Op bepaalde aspecten in de gemeente. Kunnen er blokkades opgeworpen worden. En de groei. In de weg staan. Moeten we niet onderschatten.
Ik las over Leonardo da Vinci. U kent die bekende kunstenaar uit Italië. Die was bezig met schilderij van de laatste maaltijd. Van Jezus met zijn discipelen.
En halverwege het schilderen. Kreeg hij een knallende ruzie. Met een collega schilder. Was echt. Het liep helemaal de pan uit.
En Leonardo. Was zo kwaad. Dat hij besloot. Het gezicht van Judas. Het gezicht. Van zijn collega te schilderen.
Zodat iedereen. In lengte van dagen. Zou weten. Dat is mijn collega. Die me zo dwars gezeten heeft. En waar ik zo ruzie mee had. En hij schilderde rustig verder.
Totdat. Totdat hij. Moest komen. Aan het gezicht van Christus. En hij lukte niet. Datgene wat hij in zijn hoofd had.
Kon hij niet op het doek krijgen. En hij kwam tot de conclusie. Dat zijn haat. Zijn aversie. Ten aanzien van zijn collega. Het probleem was.
En hij heeft dat toen in orde gemaakt. Hij heeft eerlijk gezegd. Jo. Ik had jouw kop. Op dat figuur van Judas geschilderd.
Omdat ik je gewoon. Voor je leven lang wilde. Kenmerken. En brandmerken. Ze hebben het in orde gemaakt. En daarna. Was hij in staat.
Om het gezicht van Christus. Te schilderen. En zijn meesterwerk te voltooien. Dat zijn situaties. Die we op onze woestijnreis.
In ons leven. Iedere dag tegenkomen. Laten we heel duidelijk zijn. Iemand die de Heer Jezus aangenomen heeft.
Is verlost. En is vrijgesproken. Door het offer aan het kruis. En dat betekent niet meer in het oordeel van God. Maar wel. Voor de beoordelingstroont van Christus.
En als we er fout in gaan. Zoals Leonardo. Verschijnt God niet meer als echter. Maar als hemelse vader.
En is er weer herstel mogelijk. Door vergeving. En is er weer herstel mogelijk. In zijn liefde. Tot volle verzoening. Zoals in diezelfde brief.
Het eerste hoofdstuk. Johannes schrijft. Als wij beleiden. God is getrouw. En wordt de relatie hersteld. Tussen broeders en zusters.
En tussen vader. En kind. En die verzoening. Dat tweede aspect. Is vaak voor ons. Vaak een brug te ver.
Ik las van een evangelist. Het was in Engeland. Dus niemand hoeft zich aangesproken te voelen. Er was een zuster. Die was zo vol haat. Ten aanzien van een ander gemeentelid.
En wilde dat eigenlijk niet opgeven. En die evangelist ging. Bijna wekelijks bij haar voorbij. Las gedeelte uit Gods woord. Waarin staat.
Dat we. De ander uitneemder moeten achter onszelf. Wees haar erop. Dat vergeving. Belangrijk is. Na maanden.
Zei de zuster. Nou goed. Ik wil haar wel vergeven. Zoals je zegt dat ik moet doen. Maar ik wil daarna nooit meer iets met haar te maken hebben.
Voelt u het verschil? Wel willen vergeven. Maar verzoening komt niet tot zijn recht. En de evangelist zei erop.
Wil je ook door God zo behandeld worden? Eerst Gods vergeving ontvangen. En dat hij zich dan van je terug gaat trekken. En die bottleneck, broeders en zusters.
Is iets waar we als gemeente alert op moeten zijn. Vergeven. Ja. Verzoenen doe ik als de ander eerst komt.
Maar staat dat zo in Gods woord? Ik kan dat niet terugvinden. Zoals Paulus zegt, die tekst die ik aanhaalde.
Maak mijn blijdschap volkomen door eens gezin te zijn. Eén in liefde betoon. Eén van ziel. Eén in streven. Zonder zelfzucht of ijdel eerbejagd. U kent die tekst allemaal.
En de ander uitnemender achten. Dan mijzelf. En ieder let er niet alleen op het eigen belang. Maar ook op dat van anderen.
Dat is een andere valkuil. Dat we bij de ander heel veel dingen zien. Maar niet accepteren. Als een ander dat van ons zegt. Laat die gezindheid in u zijn.
Welke ook in Christus Jezus was. Want de Vader verzoent. Maar waarop is dan die verzoening van God de Vader gebaseerd?
Wat is dan de reden dat God naast vergeving ook volkomen verzoening geeft? En daarvoor moeten we eigenlijk terug naar het Oude Testament. Waarover die verzoening gesproken wordt.
Als je de gelegenheid hebt. Moet u daar Exodus 21 eens op nalezen. Maar het principe wat daar gezegd wordt. Is dat de beschadiger.
Moet gelijkwaardig gestraft worden. Zoals hij de beschadigde aandeed. Anders gezegd heel eenvoudig. Dat voorbeeld wordt ook genoemd.
Als door mijn schuld een schaap is verdronken. Moet ik de eigenaar van dat schaap. Van dat schaap. Een nieuw schaap. Ter beschikking stellen.
En het woord wat daar gebruikt wordt. Is het woord keeper. Dat wordt ook thuis op het gebied van het recht. Het recht dat in Israël gericht is.
Op herstel. Van een verstoord evenwicht. In relatie. Maar om dat te herstellen.
Moet er eerst. Een substituut. Een vervanging. Gegeven worden. Zo zegt ook datzelfde hoofdstuk. Indien los geld opgelegd wordt.
Dus het kan best zijn. Dat je het niet kunt vergoeden. Zoals het beschadigd is. Dan kan er een los geld opgelegd worden.
Zo zal dat tot lossing van zijn ziel zijn. Dat zoengeld. Dat los geld. Is als het ware een vervangingswaarde.
Voor de schade. Waardoor de verzoening. Het verzoend zijn. Tot stand komt. Eigenlijk een beetje het principe. Van het vak van schadeadvocaat.
Dat gaat dan een beetje erg ver. Op het ogenblik denk ik. Het is zelfs een apart vak geworden. Maar het principe is. Vergoeding.
Voor datgene wat aangericht is. Wij doen het eigenlijk een beetje hetzelfde. Als we op een bepaald moment een misverstand met een broeder of zuster hebben.
Tenminste doe ik. Dan begin ik met een bosje bloemen. Om het gezicht van degene. Waarvan ik weet dat ik iets mee moet uitspreken.
Anders wordt. Dat deed Jacob ook. Toen Jacob terug ging. Naar Kanaan. Zou die Ezou tegenkomen.
En er staat letterlijk. In Genesis 32. Dat Jacob. Wil de Ezous aangezicht verzoenen. En daarvoor. Was zoengeld nodig. Nou.
Ik zal het vanmorgen nog even na te lezen. Maar het is heel wat. Heel wat. Wat hij gegeven heeft. Hij heeft ook heel wat uitgehaald. Maar. Om een idee te geven. Er is ongeveer 550 dieren.
Met die kudde. Stuurde hij zijn. Dienstknechten. Richting Ezou. Om het gezicht van Ezou. Om de instelling van Ezou. Te veranderen.
En daar staat er. Laat ik met hem verzoenen. Met het geschenk. Wat voor mij uitgaat. Maar. Dat zoengeld.
Dat losgeld. Moet wel geaccepteerd worden. Anders heb je nog steeds geen verzoening. De Bijbelse grondslag van die verzoening.
En veel teksten uit het Oude Testament spreekt daarover. God vraagt offers. Offers. Ter verzoening.
Het bloed van het geofferde dier. Is dan de losprijs. De koffer. De losprijs. De vervangingswaarde.
Zoals bij grote verzoendag. Waarbij de hoge priester. Jaarlijks. Bloed. Op en voor het verzoendeksel sprenkelt. Verzoendeksel. In Duits staat er.
Gnadestoel. De stoel van genade. De stoel waar de verzoening plaatsvindt. En God. Javer zelf. Heeft het zoengeld.
Het offer. Van zijn zoon afvaart. Waardoor volledige verzoening. Stondstand gekomen is. Halleluja.
Prijs hem daarvoor. We lezen dat in Romeinen 3. Als je dat daarmee op wilt slaan. Romeinen hoofdstuk 3. Ik begin bij vers 23.
Het gaat mij om vers 25. Maar ik begin bij 23. Want allen hebben gezondigd. En derven de heerlijkheid Gods. En worden om niet gerechtsvaardigd.
Uit zijn genade. Door de verlossing in Christus Jezus. Hem. Christus Jezus. Heeft God voorgesteld.
Als zoenmiddel. Door het geloof. In zijn bloed. Hem heeft God voorgesteld. Als zoenmiddel.
Eigenlijk staat dat voor je tabernakel. God heeft. Door het bloed van Christus. Wat aangebracht is. Aan de tabernakel.
Heeft God geaccepteerd. En aangewezen. Als verzoening. De plaats.
Golgotha. Waar Yahweh. Het bloed van zijn eigen zoon. Accepteert. Als los prijs. Voor verzoening.
Van de wereld. God heeft op dat moment. Niet gesproken. Christus heeft aan dat kruis.
Geen moment met zijn ogen geknipperd. Want er waren mogelijk hemelse machten. Hem te hulp gekomen. Hij heeft dat. Honderd procent.
Ondergaan. Om als zoon van God. Los prijs te worden. Voor deze wereld. God heb. God heb.
God heb. Hij zegt. We weten. Dat Christus. Als eeuwige hoge priester. Met zijn eigen bloed. Voor altijd is binnengegaan. In het heiligdom.
God heeft. Waardoor hij. Hij heeft een eeuwige verlossing. En verzoening. Verwierd. We lazen in het gedeelte. Van 1 Johannes 4.
Vers 10. Dat hij ons lief gehad heeft. En zijn zoon. Gegeven heeft. Als verzoening.
Gods liefde. Gods vergeving en verzoening. Toont zich ook. In de feesten die hij geeft.
Wij vieren Pesach. Golgotha. Vergeving. Door het volbrachte werk. Door zijn kruisdood.
Hebben wij vergeving. En daarna. Vieren we Yom Kippur. De grote verzoendag. Het leven door deze woestijn.
Is vaak. Een rollende bal. We rollen door die woestijn heen. We stuiteren op een steen. Des aanstoot. We vragen vergeving.
En in hem kunnen we ook verzoend zijn. Dat is een proces. Ik moet u zeggen. Wat ons leven lang doorgaat. Totdat.
Totdat. De echte grote verzoendag. Aanbreekt. En hij. De gemeente. Thuishaut. Jezus Christus.
�ien. Schonk ons. Gods vergeving en verzoening. Geweldig heilsheid. Ter verzoening.
Voor eens en altijd. Is het ook uw en mijn bediening geworden. Dat zegt Paulus. In 2 Korinther 5. Het feit dat de wereld nodig heeft, is in de naam van Christus.
Laat u verzoenen met God. Laat u ook verzoenen met elkaar. Opdat de wereld mogen zien wie Jezus Christus is.
Broers en zusters, God heeft ons die bediening van verzoening gegeven. En laten we er ernst mee maken.
God heeft de bediening van verzoening aan zijn gemeente gegeven. Laten we daar ook mee omgaan zoals Hij dat wil.
Steeds ziende op Hem, door wie wij, door wie u en ik met Javè verzoend zijn.
Hij mogen ons daarvoor de kracht, de inzicht en de genade geven. In Hem verzoend te zijn met elkaar en bovenal.
Het vervaststaande feit door Christus met de Almachtige God. En daarom, als we het straks avondmaal vieren, laten we ons goed realiseren.
Hij, Jezus Christus Zand, is de grond, is de losprijs voor de verzoening met de Almachtige.
Amen.