Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen broeders, zusters, vrienden in Baarn. Het is echt een vreugde voor mij om weer terug te komen. Enkele weken geleden was ik ook hier en toen heb ik gesproken over dat bootreisje van Paulus van Caesarea naar Rome.
En ja, dat vond ik toch zelf ook zo mooi dat hij van een gevangenen eindigt als de kapitein van de boot. En één rechtsvaardige op die boot, daardoor werden er 275 mensen gered.
En het is juist Paulus die al geschreven heeft naar die gelovigen in Rome dat Abraham onze vader is. Paulus leefde natuurlijk ook met de voorbeelden uit het Oude Testament.
Dat had hij helemaal gestudeerd en hij keek ook naar Abraham als de vader van alle gelovigen. En dat staat ook zo mooi in Genesis 15 vers 6.
Het werd hem gerekend tot rechtvaardigheid. En dat vond ik zo mooi in uw gebed ook. Dat ja, broeders en zusters, als wij de Heer Jezus aanvaard hebben in ons hart en als hij de Heer van ons leven is, dan zijn wij rechtvaardig verklaard.
Dat is nogal wat. Als de vader naar mij kijkt, dan ziet hij zijn volmaakte zoon. Dat moet je morgens iedere dag tegen jezelf zeggen. Want dat geeft je een ander perspectief.
Ik ben in mijn positie rechtvaardig verklaard. En als de vader naar mij kijkt, dan ziet hij niet mijn zondigheid, dan ziet hij zijn volmaakte zoon.
En iedere rechtvaardige is zo belangrijk in deze wereld. We zagen dat bij Paulus. Maar ook, ja, Abraham. Abraham is de vader van alle gelovigen.
En hij was apart gezet om een zegen te zijn voor de gehele wereld. Maar nou wordt het interessant. Want in gelaten 3 vers 14, daar staat dat de zegen van Abraham naar de gemeente gekomen is.
Naar mij gekomen is. Dus het is ook in mij om tot zegen te zijn voor de gehele wereld. En daar moet ik in geloof in gaan staan en vanuit gaan leven.
Nou, ik heb jaren, ben ik bezig geweest met de geloofschool van Abraham en Sarah. Niemand wist dat in Nederland. Maar de Heere God wist het wel.
En vorig jaar, vlak na mijn hartinfarct, kreeg ik een telefoontje van de Family 7. Van, joh, ja, we hebben eigenlijk een plekje over voor een bijbelstudie.
Zou jij willen meewerken? Ik zei, ja, natuurlijk, prachtig. En wat wil je dan doen? En gelijk kwam naar boven de geloofschool van Abraham en Sarah.
Nou ja, ik heb er ook een, niet voor commercie, maar wel een boekje over geschreven. Gewoon de lessen die ik zelf geleerd heb uit het leven van Abraham en Sarah.
Neem het rustig mee. Want als hij de vader van alle gelovigen genoemd wordt, dan wil ik wel eens bij hem op schoot gaan zitten. Dan wil ik wel van hem leren.
En ja, wat je natuurlijk ook leert dan van Abraham, dat is natuurlijk constant die afscheidingen. Constant toch weer terug gaan naar zijn altaar.
Constant ook de keuzes nemen in zijn leven. En het is natuurlijk bemoedigend, want Abraham eindigt niet als een vriend van de wereld, maar als een vriend van God.
En zo wil ik ook eindigen. Ik wil echt eindigen als een vriend van God. En er is een gedeelte waar ik door gearresteerd ben als het ware.
Kijk, ik heb nu die eerste boodschap gebracht over Paulus. En hij had al aan de gelovigen in Rome geschreven dat Abraham onze geestelijke vader is.
En nu is hij in Rome. En toen dacht ik nou, de tweede boodschap wil ik dan drie dingen doorgeven aan de gemeente die ik echt van harte lief heb.
Die voor mij een revolutie geworden zijn in mijn leven. Want je moet natuurlijk in één boodschap iets samenvatten. Kom met mij mee naar Genesis hoofdstuk 20.
Een goede les voor mij is ook altijd geweest. Als ik mijn Bijbel lees, dan moet ik niet letten op de hoofdstukken. En dan moet ik ook niet letten op die dingen die erboven staan.
Want die kunnen je wel eens misleiden. Ik weet nog goed, de eerste keer dat ik hierdoor gearresteerd werd, dat was in Marcus 4, Jezus en de storm.
Nou, dan ga je dat stukje lezen en dan spreekt de Heer Jezus helemaal niet over die storm. Hij spreekt over, we gaan naar de overkant. Die storm was helemaal niet in zijn gedachten.
Die overkant was in zijn gedachten, want dat was een verloren ziel. En als je dat zo gaat lezen, dan lees je het met een andere bril. Anders ga je het lezen met Jezus en de storm. Maar dan ga je met Jezus en de overkant was daar aan de hand.
Daar is een verloren ziel en die wordt bereikt omdat God zijn hart ziet. En dan is er geen afstand te groot en geen storm te wild. Dan komt de heiland naar zo iemand toe. En dat was ik. Ik was die man aan de overkant.
Amen. En daarom, die hoofdstukken prima, want dan weten we waar we zitten. Maar het is soms ook wel eens goed om er doorheen te lezen. Dus dat doen we vanmorgen gewoon. We beginnen bij hoofdstuk 20 vers 17.
Abraham brad tot God. En God genas Abimelech, zijn vrouw en zijn slavinnen, zodat zij weer kinderen konden krijgen. Want de heren had alle baarmoeders in het huis van Abimelech helemaal gesloten vanwege Sarah, de vrouw van Abraham.
De heren nu zag om naar Sarah. Zoals hij gezegd had. De heren deed bij Sarah zoals hij gesproken had.
Sarah werd zwanger en baarde Abraham een zoon in zijn ouderdom. Op de vastgestelde tijd die God hem genoemd had. Abraham gaf zijn zoon die hem geboren was, die Sarah hem gebaard had, de naam Itschak.
En Abraham besneed zijn zoon Isaac toen hij acht dagen oud was, zoals God hem geboren had. Abraham was honderd jaar oud toen zijn zoon Isaac hem geboren werd.
Sarah zei, God heeft mij doen lachen. Ieder die het hoort zal met mij meelachen. Verder zei zij, wie zou Abraham hebben durven zeggen?
Sarah heeft zonen de borst gegeven. Voorzeker, ik heb een zoon gebaard in zijn ouderdom. Deze morgen. Zit u misschien hier en u heeft al de liedjes meegezongen, maar toch diep in uw hart bent u kilometers weg.
En zit je nog steeds met die kleine vosjes in je hoofd en die proberen de oogst weg te halen. En het is mijn gebed dat u nu gearresteerd wordt om nu echt te concentreren.
Heren God, spreek tot mijn hart. Spreek tot mijn hart in een mate waardoor ik veranderen zal. En dat is echt mijn gebed toen ik hier naartoe reed, dat dit vanmorgen zal gebeuren.
Kijk, het eerste wat ik echt met u wil delen is wat Abraham deed. Even de achtergrond. Abraham is een zondaar.
Ja, rechtvaardig verklaard. Maar toch een zondaar. Tot zijn dood. En dat is waar. Hij had gelogen in Genesis 12 in Egypte aangehande zijn vrouw. En nou tegenover Abimelech ligt hij weer aangehande zijn vrouw.
En toch blijft God aan zijn kant staan. Vanwege zijn gedrag? Nee, vanwege zijn positie. En God zegt tegen Abimelech, die Abraham, dat is geen leugenaar, dat is een profeet.
Dat is mijn mondstuk. En die Abraham, die moet voor jou bidden en dan zal het oordeel weggaan. En wat deed Abraham? Abraham deed voorbeden voor de vrouwen van Abimelech.
En wat gebeurt er? Nadat Abraham voorbeden gedaan had, ging de baarmoeder van die vrouwen weer open en ging het gericht voorbij.
En het eerste wat ik vanmorgen echt wil benadrukken is de belangrijkheid van voorbeden voor die ander.
Kijkt u eventjes nog in hoogstuk 19 vers 29. En het gebeurde toen God de steden van deze vlakte te gronden richtte, dat God aan Abraham dacht.
Daarom leidde hij Lot uit het midden van de verwoesting. Toen hij de steden waarin Lot gewoond had, ondersteboven keren. Hij dacht aan Abraham. De Heere God dacht aan de voorbeden van Abraham.
De Heere God opende de schoot van die vrouwen naar het gebed van Abraham. En er is zo'n revolutie. Als wij stoppen met alleen maar ik, mij en mezelf bidden.
Maar als wij echt tijd nemen om voorbeden te gaan doen voor die ander. Weet u, dan wordt het ook voor ons een zegen.
En dat lezen we bij Hannah. In 1 Samuel 1, er zijn twee vrouwen met pijn. Hannah heeft pijn, want er komen geen kinderen. Penina heeft pijn, want haar man houdt niet van haar.
En misbruikt haar alleen maar om kinderen voor te brengen. Maar liefde is er niet. En twee vrouwen met pijn. De een kiest ervoor om een deel van het probleem te worden. Maar Hannah kiest ervoor om een deel van de oplossing te worden.
En weten jullie wanneer de verandering komt in 1 Samuel 1 vers 11. Als Hannah in gaat zien dat niet alleen zij een verlangen heeft naar een zoon.
Maar God heeft ook een verlangen naar een zoon die in de bres had staan voor Israël. Want de lamp van Israël was bijna uitgegaan.
En toen Hannah die revolutie kreeg. Toen bad ze niet meer voor zichzelf. Maar toen bad ze voor de heren. En ze zegt, heren als u mijn schoot opent.
Dan is die jongen voor u. En dat heeft de heren gehoord. En de schoot werd geopend. En Samuel werd geboren.
En één gebed van Samuel bracht opwekking in het hele land. En hoe heeft de heren Hannah beloond. Leest u het maar in 1 Samuel 2 vers 21.
Nog vijf kinderen erbij. En vijf is het nummer van de genade. En daar hebben we het vanmorgen al over gehad. Uw genade is mij genoeg. En daar is een revolutie broeders en zusters.
Prent het in uw hart. Ik heb gelukkig een lieve vrouw. En dat weet iedereen ook wel. Maar die heeft blaadjes met namen. En iedere morgen dan zie ik ze over die blaadjes gaan.
Allemaal bidden voor andere mensen. En daar word je zo rijk doorgezegen. Het gebed van Abraham voor Lot. Het gebed van Abraham voor die vrouw van Abimelech.
Het gebed van Hannah voor de eer en de zaak van God. bracht ook voor hen een grote zegen. In het Engels is het wel mooi.
Dat woordje joy. Dat is vreugde. Jesus. Others. Yourself. Dat brengt vreugde in je hart. En dat is het eerste wat ik vanmorgen mee wil geven.
Uit dit stuk. Het tweede wat ik mee wil geven is. Kijkt u even mee. De heren nu zag om naar Sarah zoals hij gezegd had. De heren deed bij Sarah zoals hij gesproken had.
En dat is zo mooi. Het eerste is voorbeelden doen voor anderen. Het tweede is. Ja dat wij mogen rusten. In het feit.
Dat God zijn woord houdt. Er is één ding dat God niet kan doen. God kan niet liegen. En deze bijbel staat vol met beloften.
En u weet het ook wel. Toen de belofte kwam voor de zoon. Toen lachte Sarah in ongeloof. En de heren confronteert haar.
Ze zegt nee ik heb niet gelachen. En dan zegt de heren. Maar je hebt wel gelachen. Want de heren weten alles hoor. Je kunt de heren echt niet voor de gek houden. En dan komt er zo'n prachtig vers daar in Genesis 18 vers 14.
Houd het vast. Zou voor de heren iets onmogelijk zijn. Er is voor de heren niets onmogelijk. Dat was toch ook het vers van Maria.
Er is voor de heren niets onmogelijk. En met die God waar wij van gezongen hebben. Daar leven wij mee. En dat prachtige vers. Dat staat in het midden van een ongelovige vrouw.
Die niet gelooft in de belofte. Maar zou voor de heren iets te wonderlijk zijn. Nou de heren had het beloofd. En de heren had het gezegd.
En het is vervuld. Ik ben opgegroeid. In een leefgemeenschap. Waar ze niet veel ja en amen zeiden.
Maar wel veel ja maar. Ja maar. En dan bleef hij je aas op hangen. Weet je wel. En zo had ik ook zo'n meester. En ja jochie het moet je toch maar gegeven.
Die kwam uit Barneveld. En dat was mijn meester. En 21 jaar van mijn leven. Met ja maars geleefd. Joch. Dat mag je nooit meer zeggen hoor.
Maar dat is van de duvel. Al Gods beloften zijn ja en amen. Als die ja maars komen. Dan zeggen je. Oeh. Dat is van het woordenboek van de duvel. Dat mag ik niet doen.
Als God spreekt is het. Ja en amen. Weet u dat amen. En geloof in het Hebraaus. Hetzelfde woord is. Imoena.
Imoen. Amen. Dus je zegt amen. Op het woord van God. En dat brengt vreugde aan het hart van God. Jozua had heel veel jaren geleefd.
En uiteindelijk zegt hij. In Jozua 23 vers 14. Uiteindelijk als ik terugkijk op mijn leven. Zegt hij. Kom ik tot een overtuiging.
De Heere God. Heeft al zijn beloften. Nagekomen. De Heere God is al zijn beloften. Nagekomen. Nagekomen. En als ik u vanmorgen vertel.
Na 64 jaar op deze aarde. Gewandeld te hebben. Hij heeft nog nooit zijn woord niet nagekomen. Al zijn beloften zijn. Ja en.
Amen. En er zijn zoveel beloften. En omhelzen. Neem ze aan. Ik weet nog goed. Ik was een keertje in Duitsland. En toen vertelde ik.
Dat de vader in de hemel. Die heeft ons net zo lief. Als zijn ene geboren zoon. En ik had dat net twee weken van tevoren.
In Afrika verteld. En toen ik dat verteld had. Toen ging iedereen staan. En de heren loven en prijzen met een dansje. En toen vertelde ik precies hetzelfde in Duitsland.
En niemand die. Ja. Daar gebeurde helemaal niks. En toen zei ik tegen zo'n zuster. Jo. Is het wel overgekomen? Want ik zie helemaal geen reactie.
En toen zei ze iets moois. En dat zal ik nooit vergeten. Ik heb het omarmd in mijn hart. Als je uiterlijke expressies wil beleven. Kom met me mee naar Afrika.
Maar in Duitsland wordt het in het hart omarmd. Het feit dat de Heer Jezus geliefd werd door zijn vader. Maar dat ik vandaag en u vandaag op dezelfde wijze geliefd worden.
Als zijn ene geboren zoon. Dat is een feit. Want dat zegt de Heer Jezus zelf in Johannes 17. En ook die belofte dat de Heer doet alle.
Hallo. Alle dingen ten goede medewerker voor de Heer. Die hem lief. Heb je hem lief? Dan gaat hij. Ja het zat er echt hoor. Alle dingen ten goede medewerker.
Ja ook dat ene. Dan gaat hij ten goede medewerker. En uiteindelijk als hij dan terugkijkt. Een paar jaar verder. Of een paar maanden verder. Dan denk je. Ja daarom moest dit gebeuren.
Daarom moest dat gebeuren. Ik zal u vertellen. Ik heb een fietsbroek gekregen. Maar ik fiets er bijna nooit. Dus ik moet die fietsbroek toch eens een keertje aantrekken.
Nou dat ik zo'n strak ding. Weet je wel. Met van die galgie. En er staat op de zijkant. Jezus leeft. Die heb ik voor niks gehad. Om de reclame te maken.
Dus ik. Fietsen met dat ding. Maar ja ik was bij vuren al zat. Gorkum vuren. Mooi ritje. Ik zeg ga lekker naar mijn broer. Mijn broer een bakkie doen. Was er bij mijn broer een meisje uit Rwanda.
Carina. En ik zit daar mijn bakkie te doen. Bij de vrouw van mijn broer. En zij. Ja zij. Komt naar beneden. En daar ziet zij op die zijkant van die broek van mij.
Jezus leeft. En gelijk reageert ze. Maar ik geloof ook in de Heer Jezus. Wat was er nou gebeurd? Twee dagen daarvoor was zij in Nederland aangekomen.
Ja. In Rwanda heeft ze het overleefd. En toen zijn haar ouders naar Noorwegen verhuisd. Maar ze hebben ook een potje in Nederland gevoerd. En dat was uitgenomen bij een vriendin. En daar zou ze dan haar vakantie hier in Nederland doorbrengen.
Maar na twee dagen. Omdat zij veranderd was door het geloof. Zei die vriendin. Ik vind het helemaal niet leuk dat je in mijn huis bent. Ik krijg het liever dat je maar weg gaat. Dus na twee dagen. Zat ze helemaal in de rats.
Want. Ze mocht daar niet meer blijven. En toen belde ze mijn broer op. Mag ik dan bij jullie slapen. De rest van de tijd in Nederland. En zo doende kwam ze bij mijn broer terecht. En zo doende kwam ze in contact met mij.
En gisteravond heeft Linda de hele avond met haar over de Heer Jezus mogen spreken. En dan kun je zeggen. Jongen jongens. Ik kom naar Nederland. Ik denk dat ik naar mijn vriendin ga. En na twee dagen. Dan zit ik bij een hele andere familie.
Maar uiteindelijk. Ga je dan inzien. Dat. God. Alle dingen. Ten goede gaat medewerken. Oh dat vind ik mooi.
Ik kwam voor de eerste keer in India. En toen hoorde ik dat er een mevrouw is. En die werkt in een fabriek. En u weet het ook wel in India. Dan maken ze van die prachtige tapijten.
En de gave van die mevrouw is. Dat als er dan een van die meisjes. Een fout maakt in dat tapijt. Dan geven ze het aan die vrouw. En die is bij machten.
Om van die fout. Het beduurwerk nog mooier te maken. Hoe vind je nou zoiets. Nou dat is onze God. Wat zei Corrie ten Boom. Wij zien de achterkant. Maar hij ziet de voorkant. En maak je het hier een fout.
Dan kan God nog iets mooiers te doordoen. Want zijn genade is groter dan onze zonde. Maar kunnen we daarmee leven. Dat wij allereerst. Voorbeden gaan doen.
Voor anderen. Dat gaan we hierna ook doen. Maar kunnen we er ook mee leven. Dat wij vertrouwen. In Gods beloften. Want al Gods beloften.
En er zijn er duizenden in de Bijbel. Zijn allemaal ja en amen. En ook al denk je. Oeh jongens. Het loopt uit de hand. Of het gaat niet goed.
Of dit had ik niet zo gepland. God gaat dat gebruiken. Ten goede. Het derde en laatste punt. Doet het vandaag echt volgens het boekje.
Is. Drie punten weet je nog. Ja dat. Ja. Die zwangerschap van Sarah. Want.
Als je. Het. Het. De geschiedenis van Abraham. En Sarah leest. Dan. Ja. Dan staat er. Ook in de brief van Paulus. Dat Abraham.
Was verstorven. En Sarah ging het niet meer naar de wijze. Der vrouw. Dus. Ja jongens. Dat kon helemaal niet. En dat kon wel bij Ismaël.
Toen was hij 86. Toen kon hij dat nog in eigen kracht. Maar nu. Staat het zo mooi. Dat Abraham was verstorven. En het ging Sarah niet naar de wijze.
De vrouwen. Maar. Wat lezen we hier. En het is wel mooi in de NBG. Want in de NBG staat het. De heren bezocht. En de heren deed. Dus.
Wij weten. Isaac is echt op de wereld gekomen. Maar. Abraham was verstorven. Sarah ging het niet meer langer naar de wijze. Het kon helemaal niet. Je ziet dan ook.
In Genesis 21 vers 1. Dat het. 100%. Gods werk is. Want. De heren bezocht. En de heren deed.
Maar dan lees je Matthäus 1 vers 1. En dan staat er zo mooi. In het geslachtgeest van de heer Jezus. En Abraham. Verwekte. Isaac. Isaac. Dus. Toch Abraham.
Toch de zwangerschap van Sarah. Maar dat kan toch helemaal niet. Want hij was toch verstorven. En ze. Het ging haar toch niet meer naar de wijze. Der vrouw. En toch is Isaac op de wereld gekomen.
En dat vind ik nou zo mooi. Want. Dat is ook weer zoiets waar ik mee opgegroeid ben. Ik ben opgegroeid met. Met een leer. Dat de besnijdenis is gekomen.
De besnijdenis is gekomen. In de plaats van de doop. Nee. Dat is verkeerd. Ah. Precies. De doop is gekomen. In de plaats van de besnijdenis.
Dat was helemaal niet wat besnijdenis was. Maar ja. Later is je groter wordt. Dan ga je dat leren. Wat dat dan is. En het eerste wat ik dacht. En waarom worden meisjes dan gedoopt? Want die worden toch niet besneden in Israël.
Ja. In Afrika wel. Maar dat is helemaal verschrikkelijk wat ze daar doen met die meisjes. Maar dat doen ze toch niet in Israël. Dus waarom worden dan meisjes gedoopt? Als de doop in de plaats is gekomen van de besnijdenis.
En ja. Dat is natuurlijk een grote dwaal hier. Want daardoor word je dan christen. Maar ja. Door de besnijdenis ben je wel een jood. Maar door de kinderdoop ben je geen christen. Ook al ben ik in een garage geboren.
Ben ik nog geen auto. Nee. En zo was het ook. Met mij 21 jaar heb ik onderwijs. Er die leren gezeten. Dat de doop gekomen is in plaats van de besnijdenis.
En dat ik door de kinderdoop dan christen ben. Maar als ik dan verder met hen sprak over de zekerheid van het geloof. Dan zei ze. Nou. Nee. Je mag het nooit zeker weten. Dus ik kwam geen stap verder.
En ik snapte er helemaal niks van. Maar ja. Als je dan natuurlijk tot persoonlijk geloof komt. En je gaat inzien. Wat de werkelijke betekenis van de besnijdenis is.
Want constant benadrukt het woord ons daarin. Het belangrijke van de besnijdenis is niet het uiterlijke afsnijden.
Maar de innerlijke besnijdenis. Dat je zegt Jeremia in Hoekstra 4 vers 4. En dat zegt Paulus in de Filippense brief. En de Colossense brief. Dat dat oude vlees afgesneden wordt.
Zodat dat hart zacht wordt. Zodat de geest kan leven. En toen ik dat ging begrijpen. En toen ik dat ging proberen uit te leggen aan het Joodse volk.
Dat de diepe werkelijkheid van de besnijdenis is innerlijk. Jeremia spreekt ervan. Ezekiel spreekt ervan. Van een nieuw hart. De heer Jezus spreekt ervan.
Met Nicodemus. Je moet opnieuw geboren worden. Paulus spreekt ervan. In Filippense hoogstuk 3. Oh toen werd dat zo rijk voor mij. En hier zien we dus dat omgewisselde leven.
Kijk. Nog eventjes. Want Abraham is natuurlijk het model voor alle gelovigen. Hij is de vader van alle gelovigen. Paulus keek naar Abraham.
En Paulus zag dat Abraham in de kracht van zijn vlees een Ismaël verwekte. Maar in hoogstuk 21 wordt niet door de kracht van het vlees, want hij was verstorven, dus door de kracht van de geest werd Isaac verwekt.
En uiteindelijk zien we dan ook in hoogstuk 21 dat vlees en geest niet in dezelfde tent kunnen wonen. Want Ismaël moet de tent uit, er is geen andere oplossing.
Sarah had toch gelijk. En dan ga je opeens een prachtig beeld zien hoe mooi dat dat is. Kijk. Ismaël werd verwekt toen was Abraham nog onbesneden.
Isaac werd verwekt toen was Abraham besneden. Ismaël was verwekt in de kracht van het vlees. Toen deed Abraham dat voor God.
Maar nu is het niet meer door de kracht van het vlees, maar door de kracht van de geest. En ik vind het zo mooi dat de Heere God Abraham wil trekken naar een leven.
Het is niet meer uit jou, Abraham. Het is uit mij. Het is uit mij. En die Abraham is eigenlijk de eerste die echt Jeruzalem is gaan bouwen hier op aarde.
Kijk, Babel werd gebouwd en dat is van onderen naar boven. Maar Jeruzalem is van boven naar onder. En dat leven van boven naar onder, dat is een dankbaar leven.
Dat is een ontvangend leven. En dat is het, zoals Watchmanie zo mooi zegt, ook uit de Romeinenbrief, het normale christenleven. Niet ik, maar Christus leeft in mij.
Ik leef niet langer door de kracht van het vlees. Maar ik leef door het geloof in de Zoon van God. En ik word mij opgedragen om te wandelen in de geest.
Weet u wat die Abraham zei? Hij zegt op een gegeven moment tegen de Heere, och laat Ismael voor u leven. Hij zat nog steeds in het verleden, hij zat nog steeds naar zijn zonden te kijken.
En God had een heel nieuw plan. Een zoon uit Sarah. Ismael moet niet leven, geestelijk gezien. Ismael moet sterven, zodat Isaac kan leven.
En dat is natuurlijk het omgewisselde leven. En dat is zo voor mij zo'n revolutie geworden. Dat ik in ging zien, ja maar dat christenleven, dat kan ik niet leven in eigen kracht.
Nee, iemand zei eens tegen mij, ik vind het toch zo moeilijk om te leven als christen. Ik zei, nou dat is helemaal niet moeilijk, het is onmogelijk. Alleen Christus kan het christenleven leven.
Maar Christus is mijn leven. En daarom, zoals het hier ook zo mooi staat in de NBG. De Heere bezocht en de Heere deed. En Matthijs 1 vers 1, Abraham verwekte Isaac.
De Heere bezocht, de Heere deed, 100% godswerk. Maar het was ook 100% Gods, Abrams daad en Sarahs zwangerschap. En dat bracht voort vreugde.
Want Isaac betekent lachen. Dat brengt voort dat vreugdevolle leven. Dat vreugdevolle leven bracht Ismael niet voort. En dat vreugdevolle leven, dat is er voor ons.
En nu is het voor ons zaak om te wandelen in de geest. En daar komt natuurlijk de gelatenbrief naar voren. En hier zie je dus al het zaad van dat leven van boven naar beneden.
Ja, maar Heere, ik kan niet. Maar u kan het wel. Oh, leuk, dan kan ik het ook. Want u woont in mijn hart. Ziet u dat? Ik zeg het zo vaak.
Maar Heere, ik kan dat niet. Nou, fijn toch? Maar u kan het wel. En u woont in mijn hart. Oh, dan kan ik het ook. En dan komen we bij dat vers van deze morgen.
Zullen we daar nog even naartoe gaan? Van broeder Twillert. Uit 2 Corinthe 12. Want Paulus, die leefde daar constant mee. Ik weet nog goed. Ik heb dat getuigenisboek van Hudson Taylor gelezen.
Hij kwam helemaal aan het eind van zijn Latijn in het zendingsveld. En toen las hij gelaten 2 vers 20. Dat lezen we ook nog even. Dan sluiten we met 2 Corinthe 12.
Maar gelaten 2 vers 20, dat is natuurlijk de geeikte die we allemaal uit ons hoofd moeten leren. Kijk of dat er nog staat. Ja. In gelaten 2 vers 20. Ik ben met Christus gekruisigd.
En niet meer ik leef, maar Christus leeft in mij. En voor zover ik nu in het vlees leef, leef ik door het geloven in de Zoon van God.
Die mij heeft lief gehad en zichzelf voor mij heeft gegeven. En nog even de gelaten brief, hoogstuk 4 vers 19. Mijn lieve kindertjes, van wie ik opnieuw in barensnood ben.
Totdat Christus gestalte in u krijgt. En dat is het natuurlijk. Christus moet gestalte in ons krijgen. Zichtbaar worden.
Hij is in ons geboren. Nu moet hij tot groei komen. Dat is Isaac. En dan 2 Corinthe 12. Die doorn van Paulus.
Het was niet niks hoor. Want hij had er toch drie keer voor gebeden. En dan kwam hij tot de eindconclusie. In vers 9. Maar hij heeft tegen mij gezegd. Mijn genade is voor u genoeg.
Ik heb een tante gehad. En die heeft twee zonen verloren. En ik zal het nooit vergeten. Ik heb dat fotootje jaren in mijn portemonnee gehad.
Je had van die houten bordjes vroeger. En dat was zo'n hout bordje. Mijn genade is u genoeg. En dat had ze gehangen op de schoorsteen.
Aan het linker de ene zoon. En rechterkant de andere zoon. Mijn genade is u genoeg. Ik denk dat spreekt tot mijn hart. Want dat kan je als moeder in eigen kracht niet verwerken.
Maar Gods genade is genoeg om het te verwerken. En Gods genade is genoeg om door te leven. Want inclusief. Inclusief.
Die doorn in het vlees van Paulus. Heeft hij toch zijn wetloop beëindigd. Heeft hij toch het geloof behouden. Is hij toch tot zijn doel gekomen. Amen. Zullen wij de heren danken.
Zullen wij de heren danken.