Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen, broeders en zusters.! Ik moet die kant uitkijken, maar hier zitten ook nog mensen.
! Daar sta je dan. En daar lach je dan. En tussen die twee punten is een heel verhaal.
Dat ga ik u niet allemaal vertellen hoor. Maar ik kan het kort maken, ik ben een gevallen man. En weet u waarom of ik me nou zo thuis voel hier? Omdat wij allemaal gevallen mensen zijn, hè?
Maar het evangelisch vecht dat we ook zijn opgestaan. Want als je blijft leren, is dat niet goed. Het hele mooie.
En dat is ook een diepe gedachte die ik gekregen heb in de loop van de tijd. Ik heb een lelijke geval gemaakt op de keiharde stenen.
En ik had met mijn hoofd daarop terecht kunnen komen. En dat is niet gebeurd. Wat anders, lieve broeders en zusters, had ik waarschijnlijk hier niet meer gestaan.
Dat durf ik rustig te zeggen. En wie de klap op gevangen heeft? Het hoofd. Het hoofd. En wij zijn delen van zijn lichaam.
En verschillende delen van dit lichaam zijn zwaar beschadigd geweest. Maar niet mijn hoofd. Niets. Want Christus is ons hoofd. En wij zijn samen zijn lichaam.
En het is geweldig dat je weet dat we ooit een volmaakt lichaam zullen krijgen dat nooit meer zal kunnen vallen. Als er één ding is dat ik zeggen kan dat ik heel erg blij ben.
Jezus plaat dat ik hier weer mag zijn. Dat de Heer het zover geleid heeft. Dat ik hier weer kan zijn. Het is een hele lange moeilijke weg geweest.
En ik heb ook geleerd wat het betekent. Ora et labora. Er zijn mensen die doen niks anders dan de hele dag bidden.
Ik vind het prima hoor. En die doen verder niks. Maar vergeet niet mensen dat wij Gods mede arbeiders zijn. Wij zijn Gods medewerkers.
Het is ora prima. Maar ook labora. Labora betekent werken. Dat heb ik gedaan. Ik ga elke morgen, bijna elke morgen, ga ik naar de sportschool, naar de fitness.
En dan ga ik oefenen en trainen. En ik zeg u dat heeft mij geen wind eieren gelegd. Hoe komt dat? Omdat Gods zegen in de hand daarin was en is.
En ik kan u wel een demonstratie geven van wat ik nu allemaal kan. Maar ik kan helaas niet meer laten zien wat ik allemaal niet kon. Maar er is een heel groot verschil. En ik ben zo blij daarom.
Dat ik ervaren heb dat de Heer in alles is. Al de weg leidt mij in mijn heiland. En dat is zo waar geworden. Hij was zo dichtbij. En u kunt het raai vinden.
En als u het niet wil horen, dan doe u de oren maar even dicht. Ik heb een zegenrijke tijd achter de rug. Ja. Moet ik op gaan noemen wat voor ellende er allemaal was?
Nee, dat doe ik niet. Ik zeg alleen de positieve dingen die daar geweest zijn. In de hand van de Heer die in alles was. Ik weet het helemaal niet meer dat ik daar in de revalidatie was.
Ik ben het gewoon vergeten. Alleen de zegenrijke hand van de Heer die weet ik nog. Ik ben ervan. En dat is tot nu toe. Is dat zo. Ik ben ook blij dat mijn vrouw in het midden is.
Want dat is ook een verhaal dat pas begonnen is. Goed een week geleden heeft zij een netvliesoperatie gehad aan de linker oog.
En het was helemaal losgelaten. Ja. En dat perspectief is niet helemaal vast. Maar we hopen natuurlijk daar ook op de zegen van de Heer.
Dus ik ben blij dat ze, ook al blij daarom, dat zij in ons midden is. Ik vroeg bij het laatste bezoek aan de chirurg.
Ik zag de man lopen op de gang. Ik had hem al gezien natuurlijk. Zo somber. Zo onverschillig. En zo zakelijk. En toen dacht ik toen ik er op die stoel zat.
Zo meteen als ik binnenkom laat ik jou lachen. Dat kan ik heel goed hoor. Ik kan iemand zo laten lachen als ik nog zo zagrijnig.
Heel even maar binnen. Het is goed gegaan mevrouw. Het is goed mevrouw. Bij de deur in hand. Ik zeg tegen die chirurg. Hoe heb u dat nou gedaan? Dat netvlies er weer aan zetten.
Heb u dat met twee componenten lijm gedaan? En toen lachte hij. Ja waar Rempel. Hij lachte. Dat was een opmerking. Die had hij natuurlijk nog nooit gehoord. En nu zei hij ook leuk.
Hij haakte daar mooi op in. Nee hij zegt met drie componenten. Dan heb ik een blijde dag. Als ik iemand zie lachen die anders niet zo makkelijk lacht.
Dan ben ik blij. Dan gaat het eigenlijk een beetje van morgen om. Oh nee ik moet nog dat niet vergeten zeg. Ik wil u heel hartelijk danken.
Voor al de kaarten die ik gekregen heb. Het was fenomenaal. Ik heb gevraagd of in de wand. Aan de wand van de kamer daarnaast. Of de rest van mijn kaarten ook opgehangen mochten worden.
Maar ik had geen ruimte meer voor mijn eigen plaats. Meer dan 130. En nu heb ik bij het bureau voor de statistiek gevraagd.
Toen hebben ze mij dit opgegeven. Alle keer. Als er 50 kaarten binnenkomen. Mag je één dag vroeger naar huis. En er waren er 130.
Dus ik mocht drie dagen vroeger naar huis. Dat komt natuurlijk ook een beetje omdat ik heel goed opgepast heb. Maar heel heel hartelijk dank. Voor allerlei mensen waar ik de namen nauwelijks van ken.
Hier vandaan. En ja ik zou eigenlijk een wetenschappelijk onderzoek moeten doen. Wie eigenlijk wie is. Maar alle reacties ook via de e-mail en telefoon.
Het wordt wat hard verwarmend. En daar wil ik u heel bijzonder voor. En dat is ook al een reden voor mij. Om blij te zijn dat ik hier ben. Voor al die lieve mensen die lieve kaarten sturen.
Wat wil je? En de gebeden die gedaan zijn natuurlijk. Natuurlijk. Die hebben die kaarten een bijzondere waarde gegeven. Nu moet ik eigenlijk maar aan de preek gaan beginnen.
Want dit is een klein voorpreekje natuurlijk. Maar blijdschap. En dankbaarheid. En gebed. Weet je waar dat staat?
Zoek het maar eens met me op. Filipense. En ik ben blij ook mensen dat ik hier weer kan staan.
want ik heb onlangs gesproken. Toen moest er een grote kruk komen.
Een kruk voor een oude kruk. En dat ging. Nu heb ik geen kruk nodig. Nu kan ik staan. Ook dat is al verbeterd. Ook alweer blijdschap.
En die is een hele lange weg nog. Want er staat een jaar voor om je helemaal te genezen. En ik ben drie maanden bezig. En ik heb al heel veel goede vorderingen gemaakt.
Nou, nu praat ik er niet meer over. We gaan we even lezen in Filipense hoofdstuk 4. Hé, dat begint met vers 4. Ook toevallig met dat woordje verblijdt.
Ziet u dat? Verblijdt u in de Heren te allen tijden. Wederom zal ik u zeggen. Verblijdt u. Uw vriendelijkheid, zei alle mensen bekend.
De Heren is nabij. Weest in geen ding bezorgd. Maar laten bij alles uw wensen door gebed en smeking.
Met dankzegging bekend worden bij God. En de vrede Gods die alle verstand te boven gaat. Zal uw harten aan uw gedachten behoeden.
In Christus Jezus. Voortsbroeders. Al wat waar. Al wat waardig. Al wat rechtvaardig is. Al wat rein. Al wat bemiddelijk. Al wat welluidend is.
Al wat deugdheid en lof verdient. Bedenkt dat. Wat u geleerd. En overgeleverd is. Wat ge van mij Paulus gehoord en gezien hebt.
Breng dat in toepassing. En de God des vredes. Zal met u zijn. En dan ook nog één vers. Nee eigenlijk zijn het drie hele korte kleine versjes.
Dat staat een paar bladzijden verder bij mij. Dat is in de Thessaloniansen. Hoofdstuk 5. 1 Thessaloniansen 5. 16, 17, 18.
Dat is het moeilijkste gedeelte uit de Bijbel. Jazeker. 1 Thessaloniansen 5. Vers 16, 17, 18.
Wat staat daar namelijk. Verblijt u te allen tijden. Bid zonder ophouden. Dankt onder alles.
Want dat is de wil van God in Christus wezen ten opzichte van u. Ziet u dat? En die u dat bent u. Niet alleen deze man.
Maar iedereen. En ik vind dat eigenlijk als mens gesproken vind ik dat een hele onredelijke opdracht. Vindt u niet? Hoe kun je nou in vredesnaam altijd blij zijn?
Je ligt dan maar doodstil op je rug. Je kunt niet eens op je zij. Doodstil en pijn. Broeder. Verblijt je. Jawel. Verblijt je.
Bid zonder ophouden. Ja daar heb ik niet allemaal de tijd voor hoor. Om de hele dag te bidden. Stel je voor. En dankt ook nog eens een keer onder alles. En dan staat er nog aan. Dat is de wil van God.
En als God iets zegt. Als God iets wil. Wat denk je dan? Dat een mens het niet kan uitvoeren. Hij geeft ook de mogelijkheden om het waar te maken.
Anders zou het er niet staan. Ik wil vanmorgen met u stilstaan over het volgende. Vier kenmerken van het christen zijn.
Vier stuks. Vier kenmerken van die politieagent. Ergens in Winkelstraat. En toen dacht ik. Ik heb ooit een politieagent gekend. Een van de ouders van mijn kinderen. Die had altijd een pet op. Politieuniform.
Revolver aan de zijkant. En een heel vriendelijk gezicht. Vier stuks. Vier kenmerken. Van die politieagent. Wat gebeurt er op zekere dag.
Ik ontmoet hem zomaar in Hilversum. Ergens in Winkelstraat. En toen dacht ik. Hé. Die man die ken ik. Maar wie is dat ook alweer? Ik ken hem.
En later kwam het er dan achter. Wie dat dat was. Wat gebeurde er nou? Hij had geen pet op. Hij had geen politieuniform. Hij had geen revolver bij zich. En die kiekt zo zacherijnig.
Als het pas zijn komt. Dat waren de vier kenmerken. Van die politieman die ik kende. Die er ineens niet meer waren. Wat zeggen ze nou van jou en van mij?
Daar gaat een christen. Moet je zien hoe zacherijnig of die kijkt. Is dat zo? Moet je horen hoe die lelijke dingen zegt. Hoort dat bij een christen?
Nee natuurlijk niet. Hij doet mee met verschrikkelijke feesten. Daar hoort hij helemaal niet te zijn. Nee waar is er? Dat doe je als christen niet. Als je weet dat hij een christen is.
Dan zeg je nou nou nou. Hij voldoet niet aan de kenmerken van een christen. Wat zijn dat dan die kenmerken? Het eerste kenmerk van een christen.
Dan moet u eventjes de Filipenses erbij houden. Want daar staan ze namelijk in. Filipenses. Het eerste kenmerk van een christen. Dat is in vers 4.
Verblijt u in de heren. De allen zijden. Nou is het sowieso heel moeilijk. Om altijd blij te zijn.
Er zijn een hele massa soorten blijdschap. Uit je dak gaan. Is dat blijdschap? Ga eens kijken naar feesten van jonge luizen. Dan zijn ze allemaal razend blij.
Of niet? Ze gaan uit hun dak. Dat is waar. Maar er zijn een heleboel soorten. Jolij, pret, plezier. En is dat de blijdschap die bedoeld wordt hier in Gods woord?
Ongelovigen kunnen plezier maken. Met of zonder bier. Meestal met. Krattenvol. En blij dat ze worden.
En het drukst erbij. Blij, blij, blij. Manueus. Dat bedoelt de Bijbel ook. Wees van Manuele.
Er staat er wat achter. Verblijt u in de heren. De heren. O. En als je de heren niet kent. Dan kun je alleen maar blij zijn in allerlei waardeloze dingen.
Ja. En dan de vraag. Als je nou echt in de heren bent. Als gelovigen. Ben je dan ook altijd blij?
Dat staat er toch? De Heer verlangt het van ons. Als het ware. Het kan niet alleen. En het mag niet alleen.
Maar het moet ook nog. Dit is de wil van God. We zijn een levende reclame voor zijn zaak.
Ja. Een levende reclame om te laten zien wie de Heer is. En wat hij kan in de mensenleven. Onafhankelijk van de omstandigheden. Wat zegt Paulus?
Ik heb geleerd om met de omstandigheden genoegen te nemen. Durf u hem dat na te zeggen? Ik wel. Nu.
Ik heb het mijn hele leven lang geprobeerd. Het is eigenlijk nog nooit zo goed gelukt. Maar bij de laatste ingreep zeg maar. De ingreep van God was zo moeilijk te zien.
Want er is geen toeval. En alles moet nog meewerken. Wat zeg je? Ja. Alles moet nog meewerken ten goede mensen. Ten goede. Wat is dat in vredesnaam? Ik kan er een hele jammerklacht van maken.
Maar dat doe ik niet. Want ik was wel degelijk blij. Ik was nog gelukkig ook. Waarom? Omdat ik zag dat de Heer daar een bedoeling mee zou hebben.
Ik weet niet precies wat we bedoelen. Maar ik ben er wel rijker door geworden. En meer gezegend dan ooit. Ik heb het een beetje gevoeld wat de Heer met me van plan was om te doen. En ik ben er beter uitgekomen.
Blij. Altijd. Nou, als je niet dan kunt in zulke situaties. Dan moet je het in normale omstandigheden zeker kunnen. Zo zou ik het zeggen. Dat is een kenmerk.
Wij moeten blij zijn. En ik heb het idee dat God wel een verlangen heeft om een advertentie in alle dagbladen te plaatsen. Met dit. Blijde mensen gevraagd.
Maar ik zie het zo weinig. Het zie het zo weinig. Waarom niet? Misschien zijn die mensen dan wel niet diep in de Heere.
Verblijdt u in de Heere. Want je moet je in Hem verblijden. En altijd en overal. Hoe komt dat dan? Dat het niet zo het geval is zo vaak.
Omdat er zoveel redenen zijn naar de mens gesproken. Die je van die blijdschap kunnen afhalen. Voilà.
Nou, dat noem ik al één ding. De omstandigheden. Jazeker. Die kunnen ervoor zorgen dat je allemins blij bent. Dat je gaat mopperen. Dat je kritiek hebt. Dat je negatief gaat doen. Dat je teleurgesteld bent.
Gefrustreerd bent. Enzovoort. Omstandigheden. En wat zegt Paulus? Ik heb geleerd om met de omstandigheden genoegen te nemen. Nou, als er eentje is geweest die wat meegemaakt heeft.
Dan is hij er toch. Moet ik het ook noemen allemaal? Schipbreuk. Steniging. Geestelil. Enzovoort. Vervolging. Heel veel. Narigheid. En narigheid. Wie zingt daar hard op?
Zalmen en gezangen in de gevangenis. Was hij dat niet? Hoe kan hij dat doen? Omdat hij in de Heer was. Wie kan er zo'n stralend gezicht hebben?
Zoals Stefan is vlak voor zijn dood. De ene steen, de ene keina, de andere regende op zijn armen. Gemartelde lichaam. En hij straalde helemaal.
Hoe kan dat dat die predikant uit Afrika in Noord-Korea in de gevangenis terecht kwam? Vanwege het feit dat hij de boodschap bracht.
Twintig jaar lang. Voor niks. Zomaar onschuldig. Wat is dat? Ben je daar nog blij? Dan krab je toch de kalk van de muren af van je cel uit nijd en uit onrechtvaardigheid.
Toen kwam hij eruit en het eerste wat ze aan hem vroegen. Hoe heb u het ervaren in de gevangenis? Weet je wat hij zei? Onbegrijpelijk. Dat is echt waar gebeurd.
Wat zei hij na twintig jaar onschuldig in de gevangenis onder allerlei ontberingen? Het was een huwelijksreis met Jezus.
Wie zal dat zeggen? Dat kan alleen maar als je zo innig met Jezus Christus verbonden bent dan alleen.
Dan valt alles weg. En wat de mensen je aandoen en wat voor zorgen er om je heen zijn, wat voor problemen er om te zijn. Eén ding misschien kun je jezelf verwijten en dat is zonde.
Als je verkeerd bezig bent, ergens mee, en dat weet je deksels goed, dan moet je er niet op rekenen dat je zo blij zult zijn, want die blijdschap wordt gewoon van je weggenomen.
Dat kan ook niet. Er is één ding dat scheiding maakt tussen God en jou en dat is de zonde ongerechtigheden. Dus dan moet dat aangepakt. Dan moet dat opgeruimd worden.
Dat boekje, Fide Penzi, is helemaal doordrengd met blijdschap. Twintig keer.
Als je vanmiddag niks te doen hebt, moet je het maar eens natellen. Twintig keer het woord blijdschap in dat boekje. En het tweede wat heel veel voorkomt, dat is het woordje in Jezus.
Verblijd u in Jezus, in Jezus uw Heer. Wees standvastig in de Heer. Wees eensgezind in de Heer. De Heer Jezus was vreugdevol ook toen Hij naar het kruis ging.
Weet je waarom? Omdat dat zo fijn, zo mooi, zo geweldig is om aan het kruis genageld te worden. Nee, moet je luisteren. Wat staat daar in de Bijbel?
Christus ging om de vreugde die voor Hem lag. Heeft Hij het kruis op zich genomen, dat staat dat.
Om de vreugde die nog onzichtbaar was, heeft Hij dat gedaan. Uit liefde voor jou en voor mij. Wat was dat dan, die vreugde die voor Hem lag?
Dat ben jij en dat ben ik samen, de gemeente, zijn kerk, zijn lichaam. Dat zag Hij. Hij zag ons al zitten, 2000 jaar geleden.
En Hij verheugde zich erop dat dat zo zou zijn. Van tevoren vreugde zijn. Hoe zit het bij u en bij mij, broeders en zusters? Kun je vreugde hebben over iets wat je alleen maar beloofd is?
Alleen maar beloofd. We hebben Hem lief, terwijl we Hem nog nooit gezien hebben. Wat staat er dan zo mooi? Kun je dat meenemen in barre omstandigheden?
Dan mag je vreugde hebben in het vooruit. Niet nu, maar in het vooruit. Want God heeft er natuurlijk begrip voor dat je verdrietig bent en dat je het niet altijd meer ziet zitten.
Maar daar bovenuit is toch altijd die vreugde in het vooruitzicht. Wat dan? Dat je eeuwig leven hebt. Dat je een nieuw lichaam krijgt. En dat alle ellende, alle pijn en moeite, problemen, alles voorbij zal zijn.
Ja, daar heb ik nou toch niks aan. Kun je dat? Dat je een splinter nieuw lichaam krijgt. Zonder mankementen, zonder problemen, zonder pijn.
Alle tranen van mijn ogen gewicht. Vreugdevol, nu al, in het vooruitzicht. Wat praten we nog over? Ja, maar als je nou eens kijkt naar de wereld om je heen.
Is dat nou iets om blij mee te zijn? Om verheugd op te zijn? Alweer een aanslag. Alweer een explosie. Alweer een moord.
Alweer een dreiging van terrorisme. Daar zitten wij middenin. Ben je er blij om? Ik niet. Ik ben blij met wat anders. Ik ben blij met wat anders. Dat er een nieuwe hemel en een nieuwe aarde komt.
Waar gerechtigheid en eerlijkheid en reinheid en zuiverheid is. Door Jezus Christus. Straks, dat komt er aan. Ik maak alle dingen nieuw. Een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.
Dat is de vreugde in het vooruitzicht. Waarom zien we dat dan anders? Er is vreugde, hemelvreugde, hier op aard. Bent u al in de hemel? Nee, nee, nee, dat komt nog. Hemelburgers.
Een stukje in de hemel, een stukje op de aarde. Twee benen op de grond en het hoofd in de hemel. Heb je wel eens een stukje mensen gezien met het hoofd in de hemel en met de benen op de aarde?
Moet je over nadenken. Hemelvreugde, te weten, en daar komt een reden, te weten. Jezus mint ook mij. Hij ziet op jou, hij heeft je lief, hij heeft jou lief met alles wat hij heeft.
En dat is mij. Alles waard. Alle narigheid. Alle dingen die je overkomen, die hebben een betekenis.
Daar moet je aan denken. Wij zijn zo bezig met onszelf, met hier beneden en met hier en nu. Dat we vergeten dat we voor daar en dan moeten klaargemaakt worden. Verblijt u in de heren te allen tijden.
Dat is mogelijk. Dat kost wel een heel leven soms om het te gaan zien. En ook vooral om het te gaan toepassen. Het is zo belangrijk dat het nog herhaald wordt ook.
Wederom zeg ik u, verblijt u. Dat zegt de Heer Jezus. Dit heb ik tot u gesproken, opdat mijn blijdschap in u zij.
En uw blijdschap vervuld worden. Dat is niet eens je eigen blijdschap. Het is genade dat God je blij laat zijn. Maar niet zomaar, Heer maak mij even blij. Alsjeblieft.
Ik ben helemaal niet blij, maar u kunt het allemaal. Ja, dat denk je, maar dat is niet zo. Je zult er toch ook wat aan moeten doen. Dat staat hier ook in hoor.
Toen brengt dat in toepassing. Kom ik zo op. En elke echte blijdschap. Ik bedoel niet alle blijdschapjes die er zijn in de wereld. Groot en klein. Die vallen daar niet onder.
Want elke ware blijdschap ligt verankerd in de Heer. En als je de Heer niet kent, dan kun je praten van. Ik was zo blij. Ik was zo blij dat ik geslaagd was. Ik was zo blij dat ik dit.
Ik was zo blij dat ik dat. Ach, dat is voor een mens is dat even aardig. Maar het beklijft niet. En als je twijfelt aan je blijdschap, dat je voldoende blijdschap zou missen.
Als je in Parijs woont, vlak om de Eiffeltoren heen. Daar staan een heleboel huisjes. Weet je wat je dan moet doen? Dan moet je de ramen en de luiken en de gordijnen helemaal dicht doen. Dan kun je nergens de Eiffeltoren meer zien.
Je moet die ramen open gooien. De luiken eraf, de gordijnen wijd ook. Dan zie je de Eiffeltoren. Dat is de echte vreugde die boven alles uitsteekt. Dat wint het.
Die blijdschap die we hebben in de Heer. Volgens de toekomst voor de vervulling van al de beloften van de Heer. Die staan daar verankerd. In die ene grote blijdschap daar.
Zoals de Eiffeltoren boven alles uitsteekt. Wint het van alle soorten, verdriet, frustraties, moeilijkheden. Dat staat daar. Zo moet dat zijn. In de Heer. Het hangt er dus vanaf hoe jouw relatie is met de Heer.
Hoe je relatie is. Hoe intens. Hoe oprecht. Dan verhoogt dat de mogelijkheid om altijd blij te zijn. Ik weet er alles van.
Je kunt er ook iemand verliezen die je dierbaar is. En je kunt ook dingen verliezen die heel kostbaar zijn. Dat kan je zo in beslag nemen. Of iemand die je het leven zo ontzettend zuur maakt.
Dat je de nachten niet van slaapt. Wegblijdschap. Ik wil je. Want dan ben je gefocust op iets. Waarvan de duvel zegt. Ik zal ervoor zorgen dat jouw blijdschap niet zich ontwikkelt.
Ik zal jou ziek maken. Ik zal jou boos maken. Ik zal jou geïnitueerd maken. Al die remedie. Daartegen. Kun je allemaal vinden in Gods woord.
Wat je daar aan moet doen. Om daar niet onder door te gaan. Mijn blijdschap. En. Er zijn zoveel dingen in Gods woord.
Maar als je Gods woord nooit inkijkt. En nooit leest. En nooit bestudeert. En nooit overdenkt. Dan weet je die dingen ook niet. Dan ben je gewoon mens hier. Ja ik ben wel christen natuurlijk.
En ik ben soms ook wel eens een beetje vreugdevol. Ja zeker wel. Ik heb geleerd met omstandigheden genoegen te nemen. Heb je dat echt. Weet je daar eens goed over nadenken.
Ik weet niet hoe je omstandigheden zijn. Maar ik weet wat sommige mensen. Dat die het heel moeilijk hebben. Dat weet ik. Wat doe je ermee. Zeg je dan Paulus na. Ik heb geleerd met omstandigheden rekening te houden.
Onze broeder stoelen gaan. Hij is er vanmorgen niet gezien. Ja. Die heeft geen perspectief meer naar de mens gesproken. En dan. Is hij nog blij?
Ik denk het wel. Dan denken we dat hij nog blij is. In de Heere. En wat zeg ik dan tegen deze noeder. Geef zalm 68 vers 10. Ja natuurlijk.
Wie kent hij niet. Geloofd zij God met diepst ontzag. Hij overlaat tot dag aan dag. Maar het zijn nog gunstbewijs. Enzovoort. En wat staat er dan in de laatste regel. Hij zal zelfs bij het naderen van de dood.
Volkomen blijdschap geven. Nou. Ho ho vriend. Met een knipoog naar de orthodoxie. Maar dat staat er niet. Het is trouwens een bereidende psalm.
Het staat niet zo in de Bijbel. Maar dat zou ik tegen de broeder willen zeggen. Hij zal bij het naderen van de dood. Hoe lang het nog gaat duren voor die man. Voor onze broeder. Dat weten we niet.
Maar dit moet je zeggen tegen hem. Hij kan en wil en zal in nood zelfs bij het naderen van de dood voorkomen blijdschap geven. Is het waar of niet? Als je hier bij zou zitten zou ik zeggen.
Zullen we ruilen? Je mag mijn leven nog een poosje hebben. Ik weet niet hoe lang. Maar ik wil gaan. Met Christus te zijn. Want dat is verreweg het beste. Als jij Christus goed kent.
En je verlangt ook naar hem. Dan verlang je ook om naar huis te gaan. Om daar je evige bestemming in te nemen. Maar je moet eerst je kruis dragen. Dan pas de kroon. En weet je ook dat alles mee werkt ten goede?
Jawel. Daar heb ik wel een lijstje van. Van wat goed is. Maar. Gods lijstje is anders dan de mijne. Dat is het trieste. Wij weten het niet. Hoe beter je God gaat leren kennen. Hoe beter of je het met hem eens zult worden.
En dan zeg ik. Dank u wel. Dank u wel. Heb ik ook vaak gedaan in het ziekenhuis. Onder de gekste omstand. Dank u wel heer. Dank u wel heer. Voor dit. Voor dat. Voor dat.
Toen ik wegging. Toen zeiden verschillende patiënten. Dat gaat niet hierom. Maar het gaat om de genade van God. De wonderen die God kan doen. Die zeiden tegen mij. Ik vind het jammer dat je weg gaat. Ik had zulke fijne gesprekjes gehad met sommige mensen.
En dat hoor je daar niet. Dat zag je. Dat beleefde je daar niet. Ik zei. Ja het spijt me. Ik vind het heel fijn dat we zo met elkaar gepraat hebben. Maar ik ga toch liever naar huis. Ja.
Nou dat namen ze me niet kwalijk natuurlijk. Maar het zegt wat. Het is wat. Het is wat. Hoe ben je als christen. In de eerste plaats. Dat je altijd blij bent.
Niet zien op de situatie. Want de heer Jezus is er altijd bij. Mensen die het moeilijk kunnen maken. Tot en met. Dingen van de wereld. Die je zo in beslag nemen.
Zorgen voor de wereld. Voor de toekomst. Wat er om je heen gebeurt. Het moet je niet. Dusdanig deren. Je mag niet onverschillig worden. Nee natuurlijk niet. Niet onverschillig worden.
Meedenken. Meeleven. En bidden. Bidden. Want elke dag is er iets verschrikkelijks. In ons kleine wereldje. Niet mogelijk. Nou.
Dan heb ik pas één kenmerk genoemd. Mag ik nog even hier wel he. Nee. Nee. Het tweede kenmerk. Van een christen. Je moet het kunnen zien.
Natuurlijk. Op je gezicht. Ja. Je moet de vriendelijkheid. En. De blijdschap. Op je gezicht.
Kunnen zien. Vriendelijkheid. Dat is het tweede kenmerk. Vriendelijkheid. Wat staat hier nou. Wat staat hier nou? Uw vriendelijkheid zij alle mensen bekend.
Nola is een heleboel hè. Als je nou zegt, uw vriendelijkheid zij bekend bij alle mensen van de reddingsark. Bijna alles, want niet iedereen is sympathiek natuurlijk.
En er zijn er ook bij die een beetje anders denken dan jij. En jij hebt het bij het rechte eind en die anderen net niet natuurlijk. Uw vriendelijkheid zij bij alle mensen bekend.
Goed. Ja, maar die kan ik goed leiden. Daar heb ik wat mee. Daar heb ik echt lief.
Maar die anderen, die komt me vaak als een vijand over. Die ook? Ja, die ook. En als je nou eens even naar buiten gaat. In dat kleine stukje van de wereld. Buiten de reddingsark. Alle mensen is alle mensen.
Maar vijanden ook. Terroristen? Ja, ook nog een keer. Oh, alsjeblieft niet. Ben ik dan ook vriendelijk? Ja, met een zekere reserve wel. Maar je weet nooit wat je gaat doen.
Alle mensen. Sta je bekend in je dorp, in je plaats? Dat is iemand die heeft altijd een vriendelijk woord voor me. En trouwens, het gaat nog even wat verder hoor.
Het is niet alleen maar vriendelijkheid. Het is ook empathie. Dat je belangstelling hebt. Voor de moeilijkheden van die anderen. Dat je even helpt. Dat je behulpzaam bent.
Dat je interesse toont. Mevrouw, wat heb je nu een lief hondje? Schattig hè? Mag ik het even aaien? Ja, natuurlijk.
En je ziet dat die vrouw helemaal opvleurt. Want dat hondje is een stukje van haar. Je hebt dus in feite een stukje belangstelling. Niet voor het hondje. Ja, ook voor het hondje.
Maar eigenlijk voor haar. Ik heb het een keer meegemaakt. Ik heb even een kleine anedot. Heel kort. Eén keer in de maand ga ik met de trein op reis. En ik kwam op een gegeven moment in Noord-Holland aan.
Ik stap uit op stationsplein. Daar lief zo'n hondje. Want ik ben gek op hondjes. Vooral als het lieve hondjes zijn. Dus ik buk me. Wat een schat van een beest. En ik aaien dat beest.
En dat beest helemaal zo. Nu staart, staart, schiepen, snuffelen. Ik zeg, zie je mevrouw. Dat honden hebben net als mensen wel eens behoefte om geknuffeld te worden.
O ja, zegt ze. Dat is een aardige juffer ook. En toen pakte ze mijn beest en toen knuffelde ze me. Ik zeg, ja mevrouw, maar daar deed ik het niet voor hoor.
Maar ik wil maar zeggen. Vriendelijkheid. Dat begint vaak met een praatje. Oh, dan ben ik blij dat ik even met u gesproken heb.
Vriendelijkheid. Soms moet ik een half uur luisteren voordat die ander uitgepraat is. Maar je hebt toch vriendelijkheid betoond. En dat moet bekend zijn bij alle mensen.
Zelfs bij je vijanden. Ik wil nooit zeggen. Wat een stukje zacherijn is dat. Dat mag niet. En dat kan niet. En dat moet niet.
En dat hoeft ook nog niet. Want als we in de heer zijn. De heer was ook vriendelijk naar iedereen. Nou, nou, nou is dat helemaal waar. Behalve de fariseers. Nou, als het er om gaat.
Om. Om de waarheid. Dan mag je best eens achteruit de keel praten hoor. En dan kun je het nog op een vriendelijke manier dan ook.
Je kunt vriendelijk achteruit je keel praten. Moet je maar oefenen thuis. Dat gaat best. En dan staat erbij. De heer is nabij.
Kijk, maar dat staat. Uw vriendelijkheid zijn alle mensen bekend. De heer is nabij. Met anderen. Staat er zo even tussen. Maar dat betekent die feiten. Je hoeft niet bang te zijn. Als je vriendelijk bent tegen iemand die het helemaal niet waard is.
Of die kwaadaardig wordt. Ik ben er. Als jij zorgt dat je vriendelijk bent. Dan zorg ik dat ik er ben. Ik bescherm je daarin. Ja, wonderlijk is dat. Dat is heel wonderlijk. Dat is vriendelijkheid.
We hebben het er al twee genoemd. Dan gaan we naar de derde toe. Vreugdevol. Dat moet je dus zijn. Vriendelijkheid betonen. En het derde.
Dat is vertrouwend op God. Nou wordt dat niet zo duidelijk zichtbaar. Maar in contacten. In bezoeken. Kan dat wel. Als je laat blijken dat je iemand hebt.
Met wie je praat. Van wie je wat ontvangen kunt. En tegen wie je alles kunt zeggen. Staat er echt hè. Wees in geen ding bezorgd.
Nou. Bezorgd. Nou. Je mag zorgzaam zijn. Maar eigenlijk niet bezorgd. Want daar misken je mee. Dat God.
God de leiding heeft. Hij heeft alles in zijn hand. Als jij bezorgd bent. Dan denk je. Ik zal u een handje helpen. Want u vergeet geloof ik wat. U ziet het niet helemaal goed.
Maar daar ben ik een beetje bezorgd om. Zal ik u dat zeggen. Wees in geen ding bezorgd. Maar. Dan komt het maar. Laat bij alles.
U wensen. Door gebed en smeking. En nog wat anders erbij ook. Met dankzegging bekend worden. Bij God.
Dankzegging. Alles mag je zeggen. Maak een lange verlangenlijst. Dan zeg je. Dit is mijn zorg. Dat zou ik anders graag willen zien. Vergeeft u me dat. Een hele lijst maken. Met bidden.
En smeken. En ook nog. Dank u wel zeggen. In het vooruit. Waarom? Omdat je daarmee te kennen geeft. Dat je blij bent. Dat God toch alles regeert.
En bestuurt. En dat hij het zo zal maken. Dat jij je verwonderen zult. En daar kun je dankjewel voor zeggen. Dank u wel heer. Dat u die persoon op mijn weg gebracht hebt. Dank u wel. Dat ik daar mocht liggen.
Zes weken lang. Dank u wel heer. Dat ik dit. En dat ik dat mocht doen. En dat ik dat mocht zijn. Dank u wel. En al je zorgen. Maak ze bekend bij hem.
Met bidden. Smeking. En ook met dankzij. Want daarmee herken je zijn superioriteit. En zijn almacht. U weet alles heer.
Ik zie dat het helemaal kapot gaat in de wereld. Helemaal. Helemaal. En ik heb daar angst voor. Ik slaap er niet van. En ik ben bang dat bij mij ingebroken gaat worden. En dat zijn mijn zorgen heer. Ik leg ze voor u neer.
Kind. Wees niet bezorgd. En als je dat gedaan hebt. Kijk maar eens wat er verder staat. En de vrede van God. Die alles te boven. Die alle verstand te boven gaat.
Zal uw gedachten behoeden. In Christus. Je gedachten. En uw harten. Dan gaat het je harten en je uit. Als je dit gedaan hebt. Dan komt er een portier voor je hart te staan.
En er komt een wachter voor je gedachten te staan. Dan komt er niemand meer in. Van welke kant ook. Komt er geen verkeerde gedachten meer in. Er komt geen angst meer in. Want je hebt het allemaal bij de Heer neergelegd.
Dan laat je het ook. Vrij. En de vrede van God. Die zal je harten en je gedachten behoeden. In Christus Jezus. In Christus Jezus. Want hij heeft het gedaan.
In de plaats. Zonder Christus Jezus kun je niets bereiken bij God. Gaat alles in de naam van de Heer Jezus Christus. Vertrouwend op God. Dat is de derde eigenschap.
Daar mag u voor uzelf over nadenken. Is dat zo? Heb ik zo'n groot vertrouwen in God. Kan ik zo met hem spreken. Kan ik zo intiem met hem zijn. Dat mensen dat van mij kunnen zeggen.
Hij vertrouwt. Altijd op God. Hij is nooit bang. Hij is nooit opstandig. Hij verwachtte van de Heer. Dan ga je in gebed. Stil even. Stil even. Ik moet even aan de Heer vragen.
Dat mogen de mensen zien. Ze mogen het weten. Je hoeft er niet mee te koop te lopen. Maar de mensen moeten het weten. Het is een kenmerk van je christensijn. Dat je een relatie hebt.
Verbinding hebt met God. Alles bekend maken bij God. Vertrouwen op de Heer. Dat hij het zou maken. Met dankzegging. En het loon wat je ervoor krijgt.
Is de vrede van God. Die je verstand te boven gaat. Mijn zorg is niet meer mijn zorg. Het is zijn zorg geworden. En mijn gedachten zijn leeg geworden.
In dat opzicht. En mijn gedachten en mijn hart zijn vrij. Want de vrede van God. Die is daarvoor in de plaats gekomen. God maakt geen vergissingen.
Hij volgt wel zijn programma. Waar wij soms niks van begrijpen. Maar we moeten wel geloven. Dan moeten we er zelfs voor danken. Voor het resultaat dat we nog niet eens gezien hebben. Zoals we ook mogen danken.
Voor Heer. Ik dank u dat ik een nieuw lichaam krijg. Ik dank u dat ik voor eeuwig bij u. Maar hier zo zit ik toch. Op de aarde met een hoop problemen. Met een hoop vragen. Een hoop zorgen.
Nee. Het komt. Verheug je van tevoren daarin. Ik maak immers alle dingen nieuw. Geloof je dat? Geloof je dat? Het is een kwestie van geloof. God zegt dit.
Hij belooft en hij doet het ook. Alleen nu nog niet. Heer. Schiet eens een beetje op. Rijm eens op op de wereld. Het is een chaos aan het worden. Het is een beestenbende. Letterlijk aan het worden.
Al die explosies en die terroristische acties. Je doet er wat aan. Heer. Rustig aan. Ik maak alle dingen nieuw.
Stil maar. Wacht maar. Alles wordt nieuw. Dat is moeilijk. Eerst zien. En dan geloven. Er is geen sprake van.
Het is net andersom. Eerst geloven. En dan zien. Vierde kenmerk. Weet u ze nog? Vreugdevol.
Ik word wat ouder. Ik vergeet soms wel eens wat. Vreugdevol. Vriendelijk. En dit was vertrouwend op God. Nu komt het laatste kenmerk. Daar kun je alles in samenvatten. Een christen moet voorbeeldig zijn.
Opvallen dus. Ja. Niet met allerlei rare toestanden. Uitwendig. Natuurlijk. Dat kan. Nee. Voorbeeldig bedoel ik geestelijk. Geestelijk.
Kijk. Kijk maar. Met me mee. Dat voorstukje. Dat is in vers 8. Voorts. Dat betekent. En verder. Ik ga nog even voort. Ik ga nog even verder. Voorts.
Broeders. En zusters. Natuurlijk. Hé. Dat is een fout in de Bijbel. Zeker. Nee hoor. Broeders en zusters. Dat is een één. Als je zegt broeders. Dan hoort daarachter.
En natuurlijk ook zusters. Zo gaat dat in de Bijbel. De mannen die gaan dan helaas voor. Maar in de broeders zijn ook de zusters begrepen.
En dan komt het. Een hele lijst noemt Paulus op. Waar jij een voorbeeld in mag zijn. Daar kunnen we ook goed over nadenken.
Want daar mankeert nog wel eens het een en ander aan. We zijn vaak gelijkvormig aan de wereld. Aan wat er gezegd wordt. Aan wat er gedacht wordt.
Aan wat er nagestreefd wordt. Je mag best naar een voetbalwedstrijd kijken hoor. Ik vind het prima. Je hoeft niet om toestemming bij mij te komen vragen. Maar de hele reut en metuid eromheen.
Dat moet je niet nastreven. Daar ben je anders in. Hier staat eigenlijk. Dat je voorbeeldig moet zijn. Maar jij geheel anders. Nou.
Ik heb ooit wel eens horen zeggen. Op een hele spontane, moderne manier. Je kunt een christen herkennen. Aan zijn gelaat.
Aan zijn gewaad. Aan zijn praat. En aan zijn daad. Het merkwaardig is. Dat alle vier die elementen. Die komen hier in dit stukje ook voor.
Niet met deze woorden. Voorts zegt Paulus. Ik ga nog even verder. Voorts. Dat betekent. Ik ga nog even verder. Voorts broeders. Al wat waar is. Dat is één.
Geen leugens. Geen eromheen draaien. Maar waar. Al wat waardig is. Wat je nobel bent. De voornamelijk. De voornamelijk. De mooie. De goeie. De beste dingen. Daar mag je ook op praten.
Al wat rechtvaardig is. En geen onrechtvaardigheid. Al wat rein is. Zuiver. Puur. Kuis. Al wat beminnelijk is. Wat aantrekkelijk is. Wat liefelijk is.
Om te horen. Al wat deugd heet. En lof verdient. En daar moet je aan denken. Wat denken we allemaal aan? Wat denken we allemaal aan?
In dit stukje staan drie elementen. In het danken. En denken. En doen. Het laatste is doen. Dit is denken. Dit moeten we allemaal denken.
Bedenken. Wat u geleerd. En overgeleverd is. Dat is hetgene wat je geleerd hebt uit de Bijbel. Door te zijn in de gemeente. Door studies te volgen.
Door te lezen. Door na te denken. Dat is wat jou overgeleverd is. En wat jou geleerd is. En dan komt er nog wat. Dat zijn twee andere werkwoorden. Wat jij van mij gehoord en gezien hebt.
Dus dat is de praktijk. Paulus was een voorbeeld. Hij was voorbeeldig. Daar konden de mensen een voorbeeld aan nemen. Je hebt van mij gezien hoe ik leef.
Je hebt van mij gezien hoe ik reageer. Je hebt van mij gehoord wat ik gezegd heb. Je hebt van mij gehoord wat ik geloofd heb. Dat. Deze vier dingen. Geleerd.
En overgeleverd. Gehoord. Gezien. Wat doe je ermee? Wat doe je ermee? Oh dat staat nog even verder. Breng dat in toepassing. Dat is het doen.
Ja dat is praktijk lieve mensen. Dat is allemaal praktijk. We moeten dat doen. Danken. En denken. En uit doen. En dat komt er dan als beloning daarvoor.
En daar zit zelfs die blijdschap ook in opgesloten. Want je kunt alleen maar blijdschap hebben als je vrede met God hebt. Kijk maar. En breng dat in toepassing. En de God des vredes zal met u zijn.
En dat wens ik u allemaal toe. En dat u blijde in de Heer kunt zijn. Dat u vriendelijk bent naar iedereen.
En dat u een vertrouwensrelatie met de Heer hebt. En dat u een voorbeeld bent voor iedereen. En dat u een gegeheel anders.
En dat God dat realiseert. Want je kunt het niet alleen. Dan heb je zijn leiding. Zijn wijsheid. Zijn liefde. En zijn geduld. En alles zijn genade. Dan heb je allemaal nodig.
Dat hij dat realiseert. Maar we zijn. Zei ik straks al. We zijn Gods mede-arbeiders. Als je het passief alleen maar van God verwacht. Heer genees mij maar. De Heer zegt tegen mij.
Ga jij maar naar de fitness jongen. Ja. Dat zei hij. Dat maakte niet meer duidelijk. En doe het met groot plezier. Weet je waarom? Omdat God het zegent.
Je merkt dat het zegent. Deze armen. Helemaal uit de kom geweest. Ze hebben getrokken. Getrokken. Getrokken. Ik werd er beroerd van. Ze hebben het me weggemaakt.
Met de narcose. Die armen kon ik toch nog niks meer mee doen. Niks. Helemaal niks. Ik kon zo'n klein eentje optillen. Ik zal het even laten zien. Ik ga een kleine demonstratie. Toen ben ik naar de fitness gegaan.
Ik heb geoefend. Geoefend met allerlei toestellen. Ook thuis nog. Ben je nou wel weer bezig? Zegt ze dan. Ben je nou weer bezig? Ja. Dat moet gebeuren. Kijk. Zo ver. Weer een paar keer. Weer een week verder.
Weer een week verder. Weer een week verder. Weer een week verder. Die komt niet tot het plafond hoor. Dat komt niet. Kijk. Zie je het nou? Dat is het werk van de Heer. Nog een stukje verder.
Zo. En dan moet je niet kijken naar die arm. Ja maar deze arm. Die niks meer kon. Dat is het resultaat. Dat is de zegen van de Heer. Elke keer. Dat is een klein stukje verder.
Want dan zei ik. Dank u wel. Dank onder alles. Ja zeker. Ook hiervoor. Ik kon eerst helemaal geen auto rijden. Nou. Ik rijd nu als coureur hoor. Echt. Genade.
Als ik één ding geleerd heb in de afgelopen tijd. Dan is het Gods aanwezigheid. God die zo zegen. En die je zo lief hebt. Dat die alles realiseert. Wat gedaan moet worden.
Met jouw medewerking. Ik geloof daar niet zo in. Als iemand zegt. Want ik zou wel even voor je bidden. En zo zien wat er gebeurt. Nee. Bidden moet. Bidden is goed.
Een kaarten stuur is helemaal goed. Maar toch helemaal goed. Dat is de genade van God. Die het volbrengt. Zeker. Ik ben blij dat ik niet al de kaarten.
Alle die gestuurd hebben. Soms één of twee keer. Mensen die ik niet zo goed ken. Van naam en van gezicht misschien. Als ik al die kaarten zou moeten terugsturen.
Aan iedereen persoonlijk. Dan zou ik nu failliet zijn. Dat doen we dus niet. Dus ik versta alleen nogmaals. Met heel hartelijk te danken. Voor uw warmte meeleven.
Dat zijn allemaal dingen die meewerken. Ten goede. Dat is herkenbaar. Maar de hele story. Het is a long way to temporary. Dat zongen wij vroeger.
Ken dat liedje nog? Nee? Zou ik het zingen voor je? Dan doe ik niet. Maar dat zongen wij vroeger als oudere. Mensen de oudere generatie. Die kent dat liedje nog wel. Het is een long.
Ja zie je wel. Dan zitten mensen ja te knikken. Kom het eens even zingen. Het is a long way to temporary. It is a long way to go. En ik heb nog een half jaar ruim voor de boek.
Voordat ik zeg. Weet je wat. Over een half jaar. Ongeveer. Dan kom ik ook nog een keertje hier. Dan zal ik je laten zien. Dat ik daar helemaal tegenaan kan komen. Ja? Dat is goed. Goed.
God zegen jullie allemaal. Wij gaan samen. De heer danken. En wie ik een glad takeser.
Ik heb een heel goed voordemodemes. Ik heb een heel goed voordemes. Ik heb een heel goed voordemes. Ik heb een heel goed voordemes. Ik heb een heel goed voordemes. Ik heb een heel goed voordemes. Ik heb een heel goed voordemes. Ik heb een heel goed voordemes. Ik heb een heel goed voordemes. Ik heb een heel goed voordemes.
Ik heb een heel goed voordemes. Ik heb een heel goed voordemes. Ik heb een heel goed voordemes. Ik heb een heel goed voordemes. Ik heb een heel goed voordemes. Ik heb een heel goed voordemes. près om een heel goed voordemes.