Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
We zongen, nee we zongen het niet, maar tijdens de collecte speelde Henk dat lied, Oh van mijzelf een verlost te zijn van het oude ik gang vrij. Toen ging mijn gedachten terug,! Naar 20 september 1970, toen werden mijn vrouw en ik gedoopt door de oude moeder Braaksma in baan en toen werd ook dit lied gezongen en gespeeld. Ja misschien komt het dat je wat oud wordt, dat je gaat mij maar overvoegen, dat weet ik dan niet, maar zoveel dingen die komen dan bij je boven.
En ook het lied wat de dames samen zongen met ons, wij kwamen van me uit een Refermdruïse kerk en ik had nog nooit de bundel van Johannes de Heer gezien, dus ik kende er ook geen lied van. Maar het eerste lied wat ik leerde was, zijn liefde zog mij teder en zijn bloed dat kocht me vrij. Door genade ben ik een kind van God. Dat is bijna 50 jaar geleden. Het heeft overwinterd en overzomend en ik kan u echt getuigen. Het is een heerlijkheid om met hier te gaan. Gaat dat dan altijd makkelijk? Nee. Maar bij Salom 18 zegt hij wel de beste weg. Ik weet niet of u wel eens een programma gezien hebt op televisie of een band gezien hebt van die zogenaamde welvaartspredikers.
Je ziet ze dan in volle renaad op de televisie met zo'n keep smiling weet je wel, samen met een zoveelste echtgenoot. En je hoort ze de grootste onzin uitkramen. En ik verbaas me er altijd over dat er zoveel mensen naar luisteren en kijken. Maar ja, het publiek is helemaal in de moed, want ja, wat wil je?
Ze beloven welvaart, veel geld, een groot huis, gezondheid, mooie auto. Alles gaat je voor de wind als je de heerkent, want dat moet je gewoon claimen, zeggen ze dan. Daar heb je recht op.
Maar bijbelse woorden als heiligheid en nederigheid en hoortmoed en zonde en schuld komen in hun retoriek dan ook niet meer voor. En ik denk wel eens, ze hebben de heren, de heren, de koning, de koning, de schepper van hemel en aarde. Gedegradeerd tot een god op afroep, die al onze wensen maar moet vervullen. En ze hebben soms van de Bijbel een soort zelfservice baling gemaakt. Je haalt eruit wat je uitkomt, ja en wat je niet past, dat laat je toch gewoon liggen. Maar wat staat dan toch in een flagante tegenstelling tot dat veel christenen vandaag ook in hun leven meemaken. We hebben net gehoord van Auke Stoelingaar en u hebt nog een paar namen genoemd. Er is vandaag onder godskinderen veel ernstige ziekten. Problemen, zorgen, moeite en wat te denken van al die broeders zijn zussen die vervolgd worden in landen waar ze dat niet openlijk mogen doen. In 2014 hebben wereldwijd 160.000 christenen vermoord om hun geloof in de Heer Jezus. Wat moet je dan met die mensen? Ik wil vanmorgen met u stilstaan bij een moeilijke en voor ons vaak onbegrijpelijke periode in het leven van Abram, die later Abraham heette. En ik wil graag naar Genesis 22 met u.
Genesis 22. Daar lezen we dan vanaf het eerste vers en boven mijn NBG-vertaling, ik weet niet wat u heeft, daar staat Abrams geloof op de proef gesteld.
Hierna gebeurde het dat God Abraham op de proef stelde. En hij zei er tot hem, Abraham, en deze zei, hier ben ik. Hij zei er, neem toch uw zoon, uw enige die gij lief hebt, Isaac, en ga naar het land Moria en offer hem daar tot een brandoffer op een de bergen die ik u nu me zal.
Toen stond hij desmorgens vroeg op, zadelde zijn ezel en dan twee van zijn knechten met zich mee, beneven zijn zoon Isaac.
En hij kloofde hout voor het brandoffer, begaf zich op weg en ging naar de plaats die God hem genoemd had. Toen Abraham op de derde dag zijn ogen opvloeg, zag hij de plaats in de verte.
En Abraham zei tot zijn knechten, blijf gij hier met de ezel, terwijl ik en de jongen daar gins heen gaan. En wanneer we hebben aan gebeden, zullen we tot u terugkeren.
Toen Abraham het hout voor het brandoffer legt op zijn zoon Isaac, nam het vuur en het mes met zich mee. En zo gingen die beiden tezamen. Toen sprak Isaac tot zijn vader Abraham en zei er, mijn vader, en deze zei, hier ben ik mijn zoon.
Hij zei er, hier is het vuur en het hout, maar waar is het land en brandoffer? Abraham zei er, God zal zichzelf voorzien van het land en brandoffer, mijn zoon.
En zo gingen die beiden tezamen. Toen ze dan de plaats gekomen waren die God hem genoemd had, bouwde Abraham daar een altaar.
Schikt het hout, bond zijn zoon Isaac en legt hem op het altaar, boven op het hout. Daarop strekte Abraham zijn hand uit en dan met mes om zijn zoon te slachten.
Maar de engel der zieren, u weet waarschijnlijk dat is de Oude Testament die is openbaring van de Heer Jezus. Maar de engel der zieren riep tot hem van hemel en zei er, Abraham, Abraham.
En hij zei, hier ben ik. En hij zei, strek uw hand niet uit naar de jongen en doe hem niet. Want nu weet ik dat gij God vrezend zijt.
En uw zoon, uw enige mij niet hebt onthouden. Toen sloeg Abraham zijn ogen op en daar zag hij een ram achter zich met zijn horens verwart in de struiken.
Een struikgewas staat hier. En Abraham ging en nam de ram offerdemd en brandoffer in de plaats van zijn zoon. En Abraham noemde die plaats, de Heer zal erin voorzien.
Jehovah, Jeria. Waarom nog heden gezegd wordt, op de berg des Heeren zal erin voorzien worden. En ik wil ook nog een paar versen lezen uit het Nieuwe Testament, uit de Jacobusbrief.
Het eerste hoofdstuk, twee versen. Jacobus 1, vers 2 tot en met 4. Jacobus 1, vers 2 tot en met 4.
Even wachten, want het is altijd een beetje lastig om dat te vinden, omdat het helemaal achter in de Bijbel staat. Jacobus 1, vers 2 tot en met 4. Houdt het voor enkel vreurde mijn broeders.
Geldt natuurlijk ook voor de zusters. Wanneer gij in vele lijn verzoekingen valt. Want gij weet dat de beproefdheid van uw geloof volharding uitwerkt.
Maar die volharding moet volkomen doorwerken, zodat gij volkomen en onberispelijk zijt en in niets tekortschiet.
Zover de lezing van het woord van God. Abraham. Abraham. Abraham. Abraham. Hij heette eerst Abram.
Liefelijkheid. En later werd hij door God genoemd. Abraham. Vader der menigten. Er wordt geroepen uit een heidersomgeving. Oerderen. Oerderen.
Galdeeën. Omdat God een plan heeft met zijn leven. Hij zou de stichter worden, om het maar zo te zeggen. Van een heel groot volk.
Groter dan de sterren aan de hemel is het zand aan de zee. En God belooft hem tot driemaal toe een zoon. Maar ja, Abraham wordt ouder en ouder.
En die zoon die komt maar niet. En hij wordt ongeduldig. En op advies van zijn vrouw Sarah neemt hij zijn slavin Hagar tot vrouw.
En uit Hagar wordt een zoon geboren. Ismaël. Is die het dan, heren, zegt hij tegen God? Nee, zegt God. De zoon der beloften zal Isaac zijn geboren uit Sarah, je vrouw.
En eindelijk als Abraham dan 100 jaar is notabene, wordt Isaac geboren. Grote vreude. God komt zijn beloften naar.
Ook al lijkt het er soms helemaal niet meer op. Maar misschien hebben wij dat ook wel in ons leven. En dan staat er in verse 1 en dan zijn we begonnen te lezen. En hierna gebeurde het.
Dat God Abraham op de proef stelde. Isaac zal ongeveer 14, 15, 16 jaar geweest zijn. En je zou kunnen zeggen dat Abrams geloof leven zo ver was, dat God hem op de proef kon stellen.
Want echt geloof openbaart zich pas als het beproefd wordt. Misschien heb je dat in je eigen leven ook wel eens gemerkt.
Ons hart moet vaak tot tot de bodem gereinigd worden van alle eigen dunk, van alle eigen meningen, van alle oogmoed. Als de heer ons op een gegeven moment wil gebruiken.
Ik had een jeugdvriend. We waren samen vroeger op de jeugdclub. Dat heette vroeger de CJMV. Misschien zijn de ouderen onder u dat nog wel kennen.
We waren 10, 12 jaar. En we gingen overal heen. We kregen samen verkering. Met meisjes van de meisjesvereniging. Zo ging dat vroeger. We hebben veel met elkaar opgetrokken.
Op een gegeven moment gingen onze wegen uiteen. Hij kreeg een eigen bedrijf. Ik ging in de zakenwielder. Later ging ik naar de EO. En we kwamen elkaar nog regelmatig tegen. Natuurlijk, want we wonen in dezelfde stad.
Een aantal jaren geleden, het zal 4, 5 jaar geleden zijn, werd hij ziek. Eerst leek het allemaal weer mee te vallen. Maar later bleek dat hij ongeneeslijk ziek was.
En hij wist ook dat hij moest sterven. Ik moet er nog wel even bij zeggen dat wij in die jaren daarvoor, alle 4, zijn vrouw, mijn vrouw, hij en ik, echt bewust de Heer Jezus hadden leren kennen.
Dat was natuurlijk een groot voorwerp. En ik weet nog dat ik hem een aantal malen opzocht toen hij ziek was. Hij had mij ook gevraagd om de begrafenis te moeten doen.
Vond het erg moeilijk, maar goed. En dan zei hij een paar keer, hij had allerlei andere dingen afgewezen, hij wilde geen second opinion of hoe dan ook. Hij zegt, de Heer kan me zo ook genezen.
Hij had vol vertrouwen op de Heer. En toen zei hij, en dat is me bijgebleven, nu moet blijken wat erin zit. Je kan er wel mooi over praten, zei hij.
Maar nu moet blijken wat erin zit. En dat is me bijgebleven. Echt geloven openbaart zich, wanneer het beproefd wordt.
En zoals met Abraham ook. En vers 2 dan zegt God tegen Abraham, neem uw zoon, die gij lief hebt, en offer hem als een brandoffer. God zegt er heel expliciet bij, neem uw zoon, die gij lief hebt.
Alsof hij de nadruk wilde zeggen, juist op deze woorden. En ik denk dat Abraham dat diep in zijn hart getroffen moet hebben. En misschien heeft hij wel gezegd, ik heb het niet gelezen, maar dat dacht ik van de week toen ik in mijn bezig was, dat hij tegen de Heer gezegd, ja maar Heer, hier heb ik nu jaren op gewacht.
Vergist u zich niet? Dit is toch de zoon van de belofte? En hoe moet dat dan met dat nageslag, wat u mij beloofte? Nogmaals, het staat er niet.
Dat zijn mijn gedachten. Heel begrijpelijke vragen, denk ik ook. En toch lees ik dat niet in de Bijbel. Wat ik wel lees in vers 3, toen stond Abraham des morgens vroeg op.
Misschien met heel veel vragen in zijn hart. Maar hij ging. Onvoorwaardelijke gehoorzaamheid. Hij deed wat God zei. Hij stond des morgens vroeg op.
Hij zal er echt wel eerst met de Heer over gesproken hebben, lijkt mij. Maar toch, hij ging. Wat is het belangrijk, lieve mensen, als we des morgens wakker worden, en voordat we onze bezigheden beginnen, om eerst met de Heer te spreken.
Om hem de dag voor te leggen. Om wijsheid te vragen, bij alles wat we moeten doen en moeten denken. Want je gaat maar zo weer op je eigen systeem over. En de vijand die zorgt wel dat er van alles weer op je afkomt.
We noemden dat vroeger stille tijd. Maar misschien noemen we dat nog wel zo, dat weet ik ook niet meer. Maar eerst de dag met de beheren beginnen.
Doen we dat ook? Dat hoeft u mij niet te zeggen. Maar ik kan u wel van harte aanbevelen. Hebben wij de Heer van harte lief, gehoorzamen wij hem onvoorwaardelijk.
Dat gaat ver hoor. En met deze tien staat dat de Heer Jezus zegt, wie vader of moeder of man of vrouw of kind lief heeft boven mij, boven mij, is mij niet waarlijk.
Ik heb vaak over die tekst nageracht. Dat is nogal wat. Ja, zeggen we. Dat hebben we natuurlijk hebben dacht. Ja. Het is niet voldoende om de Heer met je lippen te beleiden.
Het is niet voldoende om de waarheid vanuit het woord van God verstandelijk aan te nemen. Je houdt het ook niet vol als het beproefd wordt.
Brandoffer willen zij. En dat is wat de Heer van ons verlangt. Als zijn kinderen. Dat is een totale overgave. Weet u.
Een emotionele opwekking, opwelling. Wat je wel eens vaak ziet in bepaalde samenkomsten. Een schijnbare toewijding. Heeft geen enkele waarde als het beproefd wordt.
En het verdwijnt ook als sneeuw voor de zon. Ik herinner me een vrouw. Bij ons uit de gemeente. Jaren geleden. Ze kwam tot geloof. Ze mocht gaan zien.
Wie de Jezus was. Dat hij voor haar zondagschuld betaalde. En betaald heeft. En het werd haar duidelijk gemaakt dat ze alles op het altaar moest leggen.
Haar gave talenten. Haar doen en laten. En toen was het klaar, meenden ze. Maar het was niet klaar. En de Heer wilde dat nog wat duidelijk maken.
En die wedden ook aan mannen en kinderen. Ja, maar Heer, ook mijn mannen en kinderen? Ja, ook je mannen en kinderen. En dat heeft ze gedaan. En dat is voor grote vreude.
Voor haar geworden. De Heeren volgen gaat heel ver. En wij leven nog in een situatie dat ons geloof, althans uiterlijk, nog niet zo beproefd wordt als onze broeders en zes in landen waar ze vervolgd, gemarteld en vermoed worden.
Ik weet niet wat wij nog meer moeten maken voordat de Heer de gemeente thuis houdt. Dat weet niemand van ons. Maar als het dan gebeurt, dan moet het wel leren in deze tijd.
Abram gehoorzaamde de Heeren onmiddellijk. Begreep hij het? Nou, ik denk het niet. Maar ik vertrouwde de Heeren volkomen. Dat was een jaar geleden bij een broeder die ik kende vanuit mijn werk.
Hij had een goede baan. Hij kon met 62 jaar met pensioen. Dat kon toen nog. Ik kan dat niet meer geloven. We zijn vrouw, we gaan er een fijne tijd van maken.
We gaan veel fietsen, we gaan uit. Maar korte tijd na zijn pensionering werd hij ziek. En het bleek ook een doodlijke ziekte te zijn. En ik weet nog dat ik drie dagen voor zijn sterven bij hem was.
En toen zei ik, broeder, hoe ga je er nou mee om? En toen zei hij tegen mij, Teun, ik begrijp er allemaal niks van. Maar iemand stuurde mij van de week een kaart.
Daar staat hij in de vensterbank. En daar kijk ik zo vaak naar. En op die kaart stond, Heer, ik begrijp u niet. Maar ik vertrouw u wel. Dat vond ik zo mooi.
Heer, ik begrijp u niet. U begrijpt ook niet alles in uw leven. Ik ook niet. Ik begrijp ook niet waarom een waardevolle broeder als oude ziek is. Niemand begrijpt dat toch?
Gods wegen zijn ondoelgrondelijk. Ik begrijp u niet, Heer. Maar ik vertrouw u wel. Zijn wij bereid om te gehoorzamen?
Honderd procent. Dat noemt de Bijbel volkomen toewijding. Dat was het grote geheim van Abraham. En daarom kon God hem gebruiken als een geloofsheld.
Want zo wordt hij toch omschreven in Hebreeën 11. Weet u, God is volkomen in zijn liefde. Dat heeft hij bewezen. Maar God is ook volkomen in zijn heiliging.
En ik ben bang dat we dat soms wel eens vergeten. En de Heer verwacht vanuit ieder die zich vrijwillig aan hem toevertrouwt. Je hoeft niet. Het is een vrijwillige keuze.
De duivel dwingt. Maar de Heer het dwingt nooit. Maar als je dan ook vrijwillig aan hem toewijt. Dan verwacht hij honderd procent toewijden.
En ik denk wel het ontbreken daarvan. Is dat misschien niet het probleem ook. In de levens van vele christenen. En dan leven we in vers 7.
Dan gaan ze samen op weg. Het staat er zo mooi he. Zo gingen die beiden tezamen. Abraham draagt het vuur en het mes. En Isaac het hout.
En daar zit ook zo'n wonderbaar beeld in van God de Vader en de Zoon. God de Vader heeft het gericht. Het vuur en het mes. En de Heer Jezus draagt het hout.
Het kruis. Wat u voor u en voor mij gedragen heeft. Ik denk dat het een hele moeilijke reis voor Abraham is geweest. Die bijna alles wist.
Maar het wordt nog moeilijker. We hebben het gelezen in vers 7. Isaac zei vader. We hebben het vuur en het mes en het hout. Maar waar is dan het lam als brandoffer? En dan de aangrijpende woorden van Abraham.
Mijn zoon. Mijn zoon. De Heer zal erin voorzien. Jehovah. God zelf. gaf.
Gaf een ram op de berg Moria. In plaats van Isaac. De berg Moria. De heuvel Moria. Zo u wilt.
De plaats waar David de dorstvloer van Arona kocht. Weet u nog? De plaats waar later de tempel van Salomo geboord werd. En op diezelfde bergketen stond later het kruis op Golgotha.
De Heer zal erin voorzien. En hoe heeft u dat niet gedaan op Golgotha? Jehovah. Jeri. God doet wat hij beloofd heeft.
En God komt na wat hij gezegd heeft. Hoe heeft God niet gezorgd voor zijn oude volk Israël? Het uitocht uit Egypte. Het doortocht door de Rode Zee. Een vernietiging van uw vijanden.
Hij zorgde in die grote zandbak waar niks was. Voor brood, voor water, voor vlees. Kleren, schoenen. Dat staat in de Bijbel. Die waren na veertig jaar niet versleten.
Nou moet je vandaag mee komen. En de walkolom. Die hun bedekte tegen de velle zon. En hun s'nachts en overdag te weg geweest. De Heere wil zorgen.
Als ze hem volkomen toevertrouwen. En we zien ook in de geschiedenis van het volk van Israël. Waar ze de Heere niet meer volgden. Waar ze de Heere niet meer vertrouwen. Dat ging het ook van die kant mee. Er zit ook in het leven.
Van een gelovige. Maar er zit ook een geweldig profetisch gebeur in. De berg Moria. Ik zei het reed. Op de keten waar ook later het kruis stond.
Op Golgotha. De bereidheid van Abraham om zijn zoon te offeren. Nou herkennen we het beeld van God de Vader.
Die bereid was zijn zoon te offeren. Al zo lief het God de wereld gehad. Dat hij zijn enige geboren zoon gegeven. We kennen dit tekst allemaal. Het beeld van de bereidheid van Isaac.
De bereidheid van de Heer Jezus. Vader je ben ik om uw wil te doen. Ja. Het was een ram in de struiken. Die al heen wees naar het volmaakte lam van God.
Het ingrijpen van God zelf. De Heere zal erin voorzien. Hoe heeft God niet ingegrepen in onze levens. Als u persoonlijk de Heere Jezus kent.
Ja zijn liefde zocht mij. En zijn bloed dat kocht mij. Door genade ben ik een kind van God. Er is niks van jezelf. De dichter van 112.
Wat Johan de Heer heeft het heel goed begrepen. Ik weet niet waarom Gods genade om mij. Hoe ik werd bedoeld. Nou ik weet ook niet. Ik weet wel dat het waar is. Waren we toch nooit wennen aan de onvoorstelbare genade en liefde van God in de Heer Jezus openbaar geworden.
Nooit wennen aan het offeren van de Heer Jezus. Dat kan ook niet. We zullen nooit begrijpen wat het hem gekost heeft om ons om mensen te redden. En hij wil nog redden.
Ook vandaag nog. Hij die zichzelf opofferde. En het grote lam werd op Golgotha. De dichter van 809 uit de Heer heeft het begrepen.
Op het Godslam rust mijn zielen. Vol bewondering bid ik aan. Alle. Alle mijn zonden. Heeft zijn zoembloed weggedaan.
En dan in de versen 9 tot 12 zien we dat Abraham zijn zoon op het hout legt. En hij van plan is om hem te offeren.
Ja zeggen we maar dat ging toch niet door. Ja dat weten wij. Die na de geschiedenis leven. Maar Abraham wist dat niet. Ik ben trouwens altijd weer verbaasd en verwonderd over de bereidwilligheid van Isaac.
U is het wel eens opgevallen. Je hoort hem niks zeggen. En zien we hierin ook niet een wonderbare heenwijze aan dat volmaakte lam van God. Hebreeë 10 vers 9.
Vader je ben ik om uw wil te doen. Zend mij. En Jezaja 53. Als een lam werd hij ter slachting geleid. Al zo dat hij zijn mond niet open.
In wezen had Abraham zijn zoon al geofferd. En God zag dat hard aan. We kunnen als christen een heleboel dingen zeggen.
En roepen. En zingen. En van alles doen. Er is niks mis mee. Maar God ziet er hard aan. Dat is bepalend voor hem.
En zo was het met Abraham ook. Abraham geloofde niet alleen wat de Heer zei. Hij liet het ook zien. Abraham zei niet. Ja Heer. Maar ging toch tenslotte niet.
Abraham geloofde God op zijn woord. Hij wist God doet wat hij beloofd heeft. En God zegt wat hij toegezegd heeft.
En zegt zelfs dat hij overwoog dat hij bij machten was. God dan om Isaac uit de dood op te wekken. En daarom kon de Heer hem ook gebruiken.
Dat is een belangrijk principe voor ons vandaag. Weet u het is niet zo moeilijk om te geloven als je alles voor de wind gaat. Dat is niet zo moeilijk. Het is niet zo moeilijk om te geloven als alles gaat zoals ik denk dat het moet gaan of ik mee.
Dat is ook niet zo moeilijk. Was Abraham dan zo'n super mens? Wel nee. Dat heeft hij ook wel laten zien in zijn leven. Maar hij vertrouwde de Heer voor 100%.
En dat was zijn grote krant. Daarom kon de Heer hem ook gebruiken. Hoe is dat met ons als gelovigen? Ik loop al heel wat jaren mee in de christelijke en evangelische wereld.
Maar je komt van alles tegen. Ik kan er wel een boek over schrijven. Ja dat doe ik niet. Dan ben ik zonde voor mijn tijd. Vertrouwen wij de Heer volkomen op zijn woord nu?
En ook als het moeilijker wordt? Maar dan moet je wel dat woord kennen. En je moet vandaag vaststellen dat er een schrikbarende onkunde is onder christen in zijn algemeenheid.
Over het woord van God en wat God zegt in zijn woord. Juist ook bij de dingen waar wij vandaag mee te maken hebben. En daar speelt de vijand heel ander op in. Veel christenen bestuderen nauwelijks nog het woord van God.
Ja ze lezen er wel in. Maar lezen en bestuderen zijn twee verschillende dingen. Woord met woord vergelijken. Heren wat heeft u tot mij te zeggen? Men leest allerlei lectuur.
Soms goeie. En soms ook minder goede. Ik weet niet hoe het bij jullie gaat. Maar de bezoekers wordt aan het al bijbesurde avond wordt door de bank genomen.
Minder. En veel christenen zijn te lui om het woord van God te bestuderen. En ze kunnen dat nou met een vrome tekst onderbouwen ook. Ze zeggen ja want die psalm onder 27 staat en geeft ze zijn beminde in de slaap.
Ja ja. Dat is wel makkelijk. Kijk als je je eigen mening hebt over het woord van God. En dat is maar zo vaak opgevallen. Dan kun je er altijd wel een tekst bij vinden die jouw mening onderbarg.
Maar dat is niet luisteren naar de Heer. Er zijn zelfs christen die alle afleveringen gezien hebben van goede tijden en slechte tijden. Maar nog nooit de hele Bijbel hebben doorgelezen.
Maar om vandaag vast te blijven staan. En zeker als het moeilijk wordt. Heb je kennis van het woord van God nodig.
De leiding van de heilige geest. De heilige geest en het woord van God gaan altijd samen. Want hij is de auteur van de Bijbel. Op salm 109 die zegt.
Over het woord van God. Er lamt voor mijn voet. En ligt op mijn pad. En als je je daar niet in verdiept. Vandaag aan de dag. Waarin er zoveel informatie op ons afkomt.
Via televisie, via kranten, via de hele media. Ja, dan ga je je eigen mening vormen. Over alles waar ze vandaag mee te maken hebben.
Wat ons afkomt. Scheiden. Samenwonen. Positie van de vrouw in de gemeente. Israël. Seksualiteit.
Homoseksualiteit. En ga zo maar door. Dan is het niet meer wat zegt de heer in zijn woord. Maar ja, wat zegt de algemene mening. En daar ga je zo mee mee.
Ik zie het om me heen. Maar weet u, de heer is absoluut niet geïnteresseerd in onze mening. Hij wil zijn mening.
Zijn woord aan ons kwijt. En daarom is het zo verschrikkelijk belangrijk. Dat we zijn woord kunnen. Abraham noemde in vers 14.
De heer zal erin voorzien. Jehova. Jerier. Ik vind het zo mooi. De heer zal erin voorzien. Golgotha. Jehova.
Jeri. De heer zal erin voorzien. En hoe heeft hij erin voorzien. En daarom is heel deze geschiedenis een wonderbare heenwijzing.
Het werk van God op Golgotha. En het offert volmaakt. De offer van de heer Jezus. Het viel mij op dat er ook wonderparallellen zitten.
Tussen Abraham en God de Vader. Abraham die zijn enige zoon wilde offeren. God die zijn enige zoon geofferd heeft.
Want ze mooi beide gingen tezamen. God de Vader en God de Zoon gingen ook een hele tijd samen totdat. Totdat. Hij zijn zoon los moet laten op Golgotha.
Weet u nog in die drie uur durende duisternis. Toen al de zonde en de schuld van u en van mij en van hele mensen op hem werd gelegd. En God dat niet langer kon aanzien. Mijn God, mijn God waarom hebt u mij verlaten?
Wist de heer Jezus dat dan niet? Ja zeker wist u dat. Dat was omdat u en u en u en ik nooit meer van God verlaten zouden zijn. Daarom. Isaac droeg het hout.
Zij straks al de heer Jezus droeg het hout. Zijn kruis. God voorzag in een lam op de berg Moria. God voorzag in het volmaakte lam.
Op Golgotha. Isaks leven werd gespaard. Het leven van de heer Jezus. God zo'n werd niet gespaard.
Voor u en voor mij. God spaarde Abraham de verdriet van zijn vaderhart. Maar God spaarde zichzelf dat niet. Toen kwam er geen stem uit de hemel.
Het is genoeg. Jezus moest de volle prijzen betalen. Voor u en voor mij. Abraham dacht God kan desnoods opwekken.
God heeft zijn zoon opgewekken. Abraham gaf alles. Zijn enig kind. Althans zijn enige zoon van de belofte.
God gaf zijn enig kind. God gaf het waar de hemel leeg. Om mensen te redden. Dat zullen we nooit bevallen hier. Abraham gaf Isaac.
Zijn wij bereid. Om onze Isaacs te offeren. Ons geld. Ons goed. Onze mening.
Onze status. Onze opleiding. Ons noem maar op. Dingen waar we ons hart op gezet hebben. En misschien. Zoals nu vele christen.
Een moment. Ons leven. Hoe zal ons christenleven zijn. Zijn lieve mensen. Als het beproefd wordt. Ik heb me dat de afgelopen zin te afvragen.
En ik wil dat graag met u delen. Deze geschiedenis wil ons leren. Om in alles en alleen. Op de heren te vertrouwen.
Begrijp ik het dan altijd? Nee. En dan moet ik vaak aan de uitspraak van die broeder denken. Heer ik begrijp u niet. Maar ik vertrouw u wel. 1 Corinthians 10 zegt dat al die geschiedenis in het oude testament.
Dus ook die van vanmorgen. Ons ten lering, ter voorbeeld en ter waarschuwing zijn. We leven vandaag in een verschrikkelijke wereld.
Dat hoef ik u niet te vertellen. De duivel gaat enorm tekeer. Omdat hij weet dat zijn tijd bijna voorbij is. Er is helaas veel naam christen doen.
Veel vorm gepraat. Veel uiterlijke godsdienst. Veel schijn godsdienst. Veel geklater, veel emotie. Maar het gaat er allemaal aan. Als het beproefd wordt.
Laten wij ons als gelovigen. Daar spreek ik u op aan. Restloos. Aan de Heer overgeven. Laten we alleen op zijn woord vertrouwen.
En dat woord ook geloven. Laten wij zijn stem volgen. Dat is niet de makkelijkste weg.
Dat zei ik u erbij. Maar per salom 18 zeggen. Het is wel de beste weg. Weet u. Dan alleen houden we stand als het moeilijker gaat worden.
Als de problemen in uw leven zich voor gaan doen. Als u te maken krijgt met ziekte, met zorg. Met weet ik veel. Dan is ons geloof 18 karaat.
Echt. En lieve mensen, dat geloof. Dat vertrouwen. Op dat woord. En daar ben ik diep van overtuigd. Zullen we in de komende tijd.
Als de Heer er nog vertoefde komen. Hart nodig hebben. De Heer zegen u alle. Bij de overdenking van dat woord.
Amen.