Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
U weet dat vast nog veel, maar op 25 oktober 2009 stond ik hier ook.! Zie je? Toen heb ik over Jozef gesproken.
! Ook over Jozef zijn verhoging hebben, dat is de andere kant.
En het is een hele mooie geschiedenis. Er zijn heel veel hoofdstukken in de Bijbel over Jozef. Het is een prachtige geschiedenis waar ook heel veel in zit.
Het is een type, Jozef is een geweldig type van de Heer Jezus. Daar zal ik zo een aantal dingen van noemen ook. Het is ook een geschiedenis die iets laat zien van de geschiedenis, maar ook van de toekomst van Israël.
Dat zie je er ook in terug. En er zitten ook nog een aantal persoonlijke lessen in. Dus lessen die je op jezelf kunt toepassen, die ik op mezelf kan toepassen. Waar je lering uit kunt trekken.
En ik wil proberen die drie een beetje door elkaar naar voren te laten komen in deze toespraak. En ik doe het wat anders dan normaal, want meestal begint iemand met een stukje lezen.
Dat ga ik straks doen, maar ik wil jullie eerst even meenemen in wat er staat. En dan eindigen we hoofdstuk 45 en dat zal ik lezen. En dan zou ik daar nog wat over zeggen. Dat je niet denkt, hij is van het padje af, gaat helemaal fout.
Gaat goed. Maar iets anders dan anders, dan bekeren. Eerst even een paar algemene dingen. Als je die geschiedenis zo leest van Jozef, en je herleest hem nog eens, je denkt erover, dan is het een...
Ja, ik zei het al, dat is het een type van de heer Jezus. Het is een prachtige geschiedenis. De eerste paar hoofdstukken, van 37 tot hoofdstuk 40, dan zie je Jozef in zijn vernedering. Hij komt in die put, hij komt in de gevangenis.
Het is een en al ellende. En vanaf hoofdstuk 41, zie je de Jozef als onderkoning. Een enorme verhoging. En in dat opzicht is Jozef natuurlijk ook een type van de heer Jezus die voor ons vernederd is.
Maar die ook voor ons op een enorme manier verhoogd is. Die eerste hoofdstukken, die gaan, zou je kunnen zeggen, een type over de heer Jezus zijn eerste komst. En die geweest is hier op aarde.
Hij heeft geleden. Henk zei er straks nog wat van. Hij is hier geweest. Dat is vervuld. Vanaf hoofdstuk 41, zijn verhoging en wat nog gaat komen, dat is zijn tweede komst.
Gaat nog komen. Dat is toekomst. Als je die hoofdstukken zo leest, dan zie je dat Jozef verworpen wordt door mensen. Door zijn broers, door Potiphar. Maar wordt verhoogd door God.
De heer Jezus net zo is verworpen door zijn broeders, het volk Israël. Ook bij Potiphar en Heide. Ze zijn ook verworpen, kwamen in de gevangenis, onschuldig. De heer Jezus is verworpen door zijn broeders.
Hij kwam tot de zijne, maar de zijne hebben hem niet aangenomen. Maar hij is ook gekruisigd door de Romeinen. Door ons, onze zonden werden op hem gelegd. Verworpen door de mensen, Jood en Heide.
Maar opgewekt door God, Jozef. De heer Jezus is opgewekt en door God. Hij is opgestaan en hij leeft. Je leest geen enkele zonden van Jozef als je dat zo doorleest.
Natuurlijk heeft hij wel zonden gedaan, maar ze staan niet opgetekend. Er was ook een mens, er is maar één mens geweest die geen zonden gedaan heeft, de heer Jezus. Maar je leest geen zonden van Jozef, die zijn genoteerd opgeschreven.
Daarin is hij ook een geweldig beeld weer van de heer Jezus Christus. Hij, Jozef, die had alle reden, zou je kunnen zeggen, om te klagen.
In die put, door zijn broers, gehaat, verworpen, in die put gestopt, verkocht. Komt hij bij Potiphar onschuldig, wordt hij in een gevangenis gezet. Hij heeft niet geklaagd.
Je leest het niet. Het staat er van de heer Jezus, die als hij gescholden werd, niet terugschold. En als hij leed, niet dreigde. Maar het overgaf aan hem, die rechtvaardig oordeelt.
Zo deed Jozef het ook, zo deed de heer Jezus het ook. Hij scholdt niet terug, hij gaf het over aan hem, die rechtvaardig oordeelt. Dat is ook voor ons een les, hè. Als je in de problemen zit, ga je doen, ga je klagen.
Ga je jeremieren. Of geef je het over aan hem, aan God. Nog een algemeen ding, als je dat zo leest, die geschiedenis, dan vind ik het een enorme troostrijke geschiedenis.
Je ziet dat God alles in zijn hand heeft. God is in control, zegt hij tegenwoordig. Je moet in control zijn op je werk ook. Alles moet allemaal nagekeken en gecertificeerd. Maar God is in control.
Hij gebruikt bijvoorbeeld de faro, de machtigste man in die tijd. Hij gebruikt de broers, hij gebruikt Potiphar, hij gebruikt Jozef zelf, hij gebruikt Jacob, hij gebruikt die karavaan.
Alles gebruikt hij om zijn plan uit te voeren. En dat is heel mooi, dat geeft ook rust. Dat zie je ook in de geschiedenis van het volk Israël. Iedere keer als ze weer afdwaalden, dan zond God andere volken op ze af.
Dan kwamen ze weer in de ellende en dan gingen ze weer naar God roepen. Hij gebruikt die volken om Israël te tuchtigen, zodat ze weer bij hem uit zouden komen. En je ziet ook in het hele wereld gebeuren dat de Heer alles in zijn hand heeft.
Het is een puinhoop, ook met dat ISIS en alles. Maar de Bijbel heeft ook geprofiteerd aangekondigd dat het naar een klimax zal gaan lopen. En ik denk dat we ook niet ver meer van die klimax afzitten.
Dat die grote verdrukking gaat komen, dat de Heer Jezus uiteindelijk terug zal komen. En zijn rijk zal gaan vestigen. Een rijk waar echte vrede is, waar echte gerichtigheid zal heersen. God heeft alles in zijn hand.
In het grote gebeuren, in het wereld gebeuren, met zijn volk Israël. Het is natuurlijk ontzettend bijzonder dat sinds 1948 een volk dat over de hele aarde verstrooid was, weer terug is in dat land. Dat is het begin van de eindtijd, zou je misschien wel kunnen zeggen.
Het volk is weer terug. Het volk komt steeds meer alleen te staan. Het staat allemaal in Gods woord. Alle volken zullen straks een keer optrekken naar Jeruzalem. Nou, die tijd is niet ver meer volgens mij.
God heeft alles in zijn hand. Maar ook persoonlijk. En dat is heel troostrijk vind ik. Die andere dingen zijn ook troostrijk. Maar dat loopt God niet uit de hand. En dan mag je ook vertrouwen. Ook in je eigen leven.
Wat er ook gebeurt. En het gaat soms wel eens anders dan je zelf denkt. Het loopt soms wel eens anders. Het zit soms tegen. Het zit met je werk of weet ik wat voor dingen. In één keer op straat staat. Of andere zaken. God heeft alles in zijn hand.
En dat is belangrijk om dat te onthouden. Ik heb hier drie teksten staan. Heel bekend. Romeinen 8. Wij weten. Nu staat er. Wij weten. Dan moeten we dat ook echt geloven.
Dan moeten we er ook echt naar handelen. We weten nu dat God alle dingen. Dat zijn fijne dingen. En dat zijn minder fijne dingen. Hij doet alle dingen meewerken ten goede. Voor hen die God lief hebben.
En die volgens zijn voornemen geroepen zijn. Het is goed dat we de theorie tot ons nemen. De theorie kennen. Maar het moet praktijk worden natuurlijk. Het moet er in de praktijk wat mee gaan doen. Als je dan in de moeilijkheden zit.
Dan kun je zo'n tekst eens lezen. En God laat alle dingen meewerkend en goede. Dat mag je weten. Dat mag je van overtuigd zijn. Dat mag je geloven. Een tweede. Die heb ik een tijdje terug een keer genoemd. Jezaa.
Want de Bijbel staat bomvol van zulke soort bemoedigingen. Voor ons. Als er problemen zijn. Staat hier. Vrees niet. Waarom niet? Want ik ben met u. Je hoeft niet bang te zijn.
De Heer is nabij. Ik ben met u. Zie niet angstig rond. Want dat kun je ook doen. Ook in deze tijd. Kun je angstig rond gaan kijken wat er allemaal gaat gebeuren. Dat staat erachter. Zie niet angstig rond.
Want ik ben uw God. En hij is nabij. Hij heeft alles in zijn hand. Ook in jouw persoonlijk leven. Ik sterk u. Staat erachter. Als je zwak bent. Hij wil sterken. Ik help u.
Ook ondersteun ik u. Met mijn heilrijke rechterhand. Dan is het toch geweldig. Dan hoef je toch ook niet bang te zijn. Als er een keer wat gebeurt in je leven. Dan mag je echt op gaan staan op zulke teksten. Op vertrouwen.
En dan komt de Heer er ook op in. Een derde. En er zijn echt veel meer. Wees in geen ding bezorgd. Filippense 4. Wees in geen ding bezorgd.
Wij maken ons nog een keer zorgen over allerlei dingen. Nou hier staat. Wees in geen ding bezorgd. Daarvoor staat. De Heer is nabij. Dat is de reden dat we in geen ding bezorgd hoeven te zijn. De Heer is nabij.
Maar laat bij alles. Uw wensen. Door gebed. En smeking. Met dankstiging. Bekend worden bij God. Dat bevekent. Dat we ons hele leven. Toevertrouwen aan hem.
En alles bij hem bekend laten worden. Wil niet zeggen dat het allemaal verhoord wordt. En God hoort het wel. Maar hij verhoort niet altijd. Bij Jozef ging het ook anders. Die zal misschien ook wel gebeden hebben. Van verlos maar uit de put. Of vanuit de gevangenis.
Ging allemaal anders dan hij gedacht had. Want de Heer kwam wel tot zijn doel. En dat is zo mooi. Hij wil ook in ons leven. Tot zijn doel komen. Hij is een vader. Die ons lief heeft. En als je kinderen hebt.
Dan heb je het beste gezondheid. Dan heb je het beste voor. Met je kinderen. Dan wil je zorgen dat het ze goed gaat. En dan maak je de randvoorwaarden. Probeer je in orde te krijgen. Je hebt ze lief. Je zorgt voor ze.
En soms moet je ze een keer een tik op de vingers geven. Dat mag tegenwoordig geloof ik niet meer. Maar dat hebben we wel eens gedaan vroeger. Tik op de vingers om te corrigeren. Dat doe je ook niet met een kwade kop als het goed is. Maar dat doe je uit liefde. Om ze te corrigeren. Of te behoeden voor kwaad.
Zo. God die zorgt voor ons. Dat is een vader. En als je zo die geschiedenis leest. Dan zie je ook dat. In de moeilijkheden. De heren bij Jozef was.
Hij was er steeds bij. In de moeilijkheden. Als wij in de moeilijkheden zijn. Dan wil de heren ook bij ons zijn. Hij gaat alleen een andere weg. Dan wij soms denken. Dat komt denk ik omdat Gods gedachten. Die zijn hoger dan onze gedachten.
En hij weet wat. Hij doel is precies. En dat weten wij niet. Maar we mogen wel het vertrouwen. Dat we een vader hebben. Die voor ons zorgt. Corrie ten Boom. Die had het voorbeeld van dat borduurwerkje.
Aan de onderkant. Dat zien wij nou vaak. Dat alles door elkaar heen. We hebben geen overzicht. Maar als je het dan omdraait. Dan zie je het patroon dat erin geborduurd is. En zo is het ook met God. Die is bezig.
Wij hebben niet altijd in de gaten. Waar het helemaal precies naartoe gaat. Maar hij ziet de bovenkant. Hij ziet het wel. Nog een algemeen punt. En dat is denk ik ook een Bijbels principe.
Je ziet hier dat de verhoging van Jozef. Die wordt voorafgegaan door lijden. En dat is denk ik een principe wat je heel vaak tegenkomt in de Bijbel. Dat eerst lijden is.
Voordat je de eer en de eerlijkheid en de zegen gaat ontvangen. Ik krijg een tekst erover. Petrus. Doch de God van alle genade die u in Christus geroepen heeft.
Tot zijn eeuwige heerlijkheid. Hij zal u na een korte tijd van lijden. Volmaken, bevestigen, sterken en grondvesten. Dus eerlijkheid.
Maar ook voorafgegaan door lijden. Pijn, moeilijkheden en zorgen. Nou daar kun je van alles over zeggen. Een paar dingen zou ik willen zeggen. Een christenleven.
Het is niet dat je iets anders gaat doen een beetje. Maar er staat gij geheel anders. Totaal anders. En ik denk dat de Heer de lijden gebruikt.
Om dat nieuwe leven, dat andere leven. Om ons te veranderen. Naar het beeld van de Heer Jezus. Om ons zover te krijgen. Want we hebben volgens mij een hele harde kop. Als je je vernedert.
In het koninkrijk van God. Dan zul je verhoogd worden. Als je je vernedert. Maar wij zijn niet zo van het vernederen. Wij willen onszelf liever verhogen. Maar door moeilijkheden. Kan de Heer je zo ver brengen.
Dat je wel bereid bent om je te vernederen. Als je zwak bent. Dan ben je sterk. Wij willen liever sterk zijn. We willen liever niet zwak zijn. Als we ons leven verliezen.
Dan zullen we het behouden. Maar wij slaan dagelijks tentpinnen in de grond. Om ons beter te verzekeren. Tegen welke dingen. Of maatregelen te nemen. Wat de Heer vraagt.
Is dat we ons leven verliezen. Zodat we het behouden. En ik denk dat moeilijkheden. Pijn. Lijden. Door Hem gebruikt wordt. Om ons losser te maken. Van alles wat hier is.
En ons meer te doen vertrouwen. Op de Heer zelf. Want dan gaat het uiteindelijk om. Dat we op Hem vertrouwen. En alleen op Hem vertrouwen. En niet op Hem vertrouwen. En op onze portemonnee. Of onze gezondheid.
Of weet ik wat. Dan leren we echt op Hem. Te vertrouwen. Als je Leiden ook ziet. Bijvoorbeeld een David. Die heeft ook heel wat afgeleden. Die kwam op een gegeven moment terug.
Hele stad in puin. Huizen verbrand. Gezin weg. Alles weg. Nou ga er maar aan staan. Denk dat je maar even in. Dat je straks naar huis gaat. En je ziet er een rokende puinhoop. En alles wat je had is weg. Maar hij vertrouwde.
Hij sterkte zich. In de Heer en zijn God staat er dan. Hij sterkte zich op dat moment. In de Heer en zijn God. En de Heer ging daar ook op in. Paulus heeft heel veel geleden. Job heeft natuurlijk heel veel geleden.
En ik denk dat ook voor ons geldt. Dat we ook met Leiden te maken krijgen. Maar daar heeft God een doel mee. Om ons te veranderen. Naar het beeld van zijn zoon. Ik las een keer.
In de storm. Dan leer je schip besturen. Als je gaat varen op de een. En het is windstil. Je hebt een zeilboot. Dan valt er weinig te sturen denk ik. Dan gaat het echt waaien. Dan komen de moeilijkheden.
Zo gezegd. Dan kun je leren hoe je een schip moet besturen. Een andere kreet is. Zonder wrijving. Geen glans. En ik heb een mooie auto.
Die staat af en toe flink te poetsen. Wrijving. En dan gaat hij glimmen. Maar zo is het ook in ons leven. Als er aan ons gemorreld wordt. Dan kan er glans gaan komen. Dat is soms nodig. Gewoon om die glans.
Naar voren te brengen. Goed. Ik heb hier hoofdstuk 37. Voor me liggen. Van Genesis. En wat ik nu wil doen. Ik heb een aantal algemene dingen gezegd. Ik wil eigenlijk even die hoofdstukken een beetje doorlopen.
Tot 45. Een beetje doorbladeren. En ik zal een aantal dingen erover zeggen. Het gaat soms wat sneller door een hoofdstuk heen. Soms wat langzamer. Eerst hoofdstuk 37.
Dat is het hoofdstuk waar ik 7 jaar terug over heb gehad. Dat is een schitterend hoofdstuk. Als je kijkt naar Jozef als type van de Heer Jezus.
Bijvoorbeeld. Ik noem een paar dingen. Jozef was een schaapherder. Dat staat in vers 2. Hij was gewend te schapen te hoeden. De Heer Jezus is ook een header. Hij is de goede header. Hij is de grote header.
Hij is de opperheader. Jozef die werd door zijn vader gezonden naar zijn broers. De Heer Jezus is door God de Vader gezonden naar zijn volk. Israël. Naar de wereld.
Jozef werd geliefd door zijn vader. Israël had Jozef lief boven alles. De Heer Jezus was de geliefde zoon. Jozef die vertrok toen zijn vader hem zond uit Hebron. Hebron betekent gemeenschap.
De Heer Jezus die in de eeuwige harmonie. In de eeuwige gemeenschap was. Wij God de Vader. Vader, zoon en geest. Die was bereid om dat als het ware los te laten. En te komen naar deze wereld. En te gaan naar zijn broers.
Hij zei hier ben ik. Dat zijn teksten die in Psalm 40 en Hebron 10. Worden toegepast op de Heer Jezus. Zie hier ben ik. Ik kom om uw wil te doen. Jozef zegt hier ben ik.
Dan staat in vers 23. Ze trokken Jozef zijn kleed uit. Toen de Heer Jezus daar gekruisd werd. Zijn mantel werd uitgetrokken. Ze namen hem en wierpen hem in de put.
Vers 24. De put nu was leeg. Er stond geen water in. Daar wil ik even wat langer bij stilstaan. Dat vind ik heel mooi. De put die spreekt van zijn lijden.
Van Jozef zijn lijden. Spreekt ook van het lijden van de Heer Jezus. Er staan hier twee dingen genoemd. Die dat prachtig ook typeren. De put was leeg. Staat er. De Heer Jezus hing volkomen alleen aan het kruis.
Jozef was helemaal alleen in die put. Christus hing volkomen alleen daar aan het kruis. Verlaten door mensen. Verlaten door God. Dat was de absolute eenzaamheid. Daar spreekt die put van.
Die hij voor ons heeft willen doormaken. Er stond geen water in de put. Toen de Heer Jezus gekruisd werd. Zei hij. Mij dorst. Hij had dorst.
Er was geen water. In het kruis. Dat zijn van die dingen. Die spreken zo prachtig van. Wij zijn zo prachtig van Christus. Een paar hoofdstukken verder. Er wordt gesproken over Jozef in de gevangenis.
In de kerkerhol. Maar in het Hebraaus. Het woord wat daar voor kerkerhol. Wat met kerkerhol vertaald is. Is precies hetzelfde woord als put hier. Daar is Jozef in de gevangenis.
Terwijl hij onschuldig is. Want hij had niks gedaan. Die vrouw de Potiphar had hem beschuldigd. Maar hij had helemaal niks gedaan. Hij was juist weggevlucht. De Heer Jezus hing volkomen onschuldig aan het kruis van Gogolda.
Ik zal van 88. Kom je ook nog een keer die put tegen. Daar staat. Gij hebt mij in de diepste put gelegd. De diepste put wordt daarover gesproken. Weer datzelfde woord.
Er is geen lijden groter. Dieper. Dan het lijden wat de Heer Jezus voor ons heeft willen meemaken. En dat is goed om daarover na te denken. Dat de intensiteit van het lijden.
Wat hij voor ons. Voor mij. Heeft willen ondergaan. Aan het kruis van Gogolda. Verlaten door mensen. Maar ook verlaten door God. Die altijd. Die hadden altijd contact met elkaar.
Er was altijd gemeenschap. De Heer Jezus vertrouwde altijd op zijn vader. Deelde alles met zijn vader. Gij hebt mij in de diepste put gelegd. En die moest dat missen toen.
En er staat. Gij hebt mij in de diepste put gelegd. Het was ook God. Die zijn zoon gegeven heeft. Juist om te lijden. Om de diepe lijden te ondergaan. Voor ons. Dat zijn prachtige beelden vind ik.
Vers 25. In hoofdstuk 37. Van Geenste staat. Daarna zetten zij zich neer om te eten. Toen de joden de kruising hadden voltooid. Gingen ze het paas gaan vieren. Ze gingen eten.
Ook weer zo'n prachtig beeld. Jozef werd verkocht voor geld. In de Jezus. In de Juda is ook verkocht. Als het ware. Verraden. Dat zijn een aantal dingen die ik ook vorige keer genoemd heb.
Als je dan doorblatert. Sla ik hoofdstuk 38 even over. Dat gaat over Juda en Tamar. Dan is Jozef in hoofdstuk 39. in Potivars huis. Dus hij is in die put gekomen.
Hij is verkocht. Allemaal lekkere dingen als je dat meemaakt. En is hier slaaf. En dan staat er in vers 2. En de Heerde was met Jozef. Dat is toch geweldig? Ook al zit het tegen.
De Heerde kan en wil met ons zijn. Wil voor ons zorgen. Wil nabij zijn. En iets verderop, vers 5. De Heerde zegende het huis van de Egyptenaar om Jozefs wil.
Dat is toch ook mooi? Ook al zitten we in de prut. Dan kan de Heerde onze situatie toch nog gebruiken tot zegen voor de omgeving. De Heerde zegende het huis van de Egyptenaar om Jozefs wil.
De zegende is de Heerde rust op alles wat hij had. Nou, vraag je maar eens af. Dat moet ik ook doen. Daar ben ik. Tot zegen. Of loop ik misschien te hier in mijn Heerde van, ik heb dit en ik heb dat.
Ik heb zus en ik heb zo. De Heerde kan het echt gebruiken. Jozef vertrouwde op de Heer. En dan vers 10. Eind vers 9. Of stuk 10.
Die vrouw van Potipha, die belaagt hem steeds. Je wil met hem naar bed. En dan staat er het slot van 9. Hoe zou ik dan dit grote kwaad doen? En zondigen tegen God.
Hoe zou ik dan dit grote kwaad doen? En zondigen tegen God. Jozef. Die vertrouwde op God. Die hield aan God vast. En die wilde doen wat God van hem vroeg.
Ook was het moeilijk. Dan gaat er maar aan staan. Een jonge vent. Iets van 17 jaar denk ik. 18 misschien. En dan komt er een vrouw. Dag in dag uit. Op je af. Die met hem naar bed wil. Nou. Moet je sterk in je schoenen staan.
Jozef. Zegt. Hoe zou ik dan dit grote kwaad doen? En zondigen tegen God. En wij leven in een tijd die zo immoreel als de pieten is. Waar gisteren de gay preet weer gaat.
Maar op allerlei terreinen. Seksualiteit. Seks voor het huwelijk. Seks in de bejaardenhuizen. Met mensen die niet getrouwd zijn. Op alle mogelijke manieren gaat dat hier fout.
Het is misschien goed om dit vers is te onthouden. Hoe zou ik dan dit grote kwaad doen? En zondigen tegen God. Het is niet alleen een kwaad. Het is een groot kwaad. Ik zou één tekst uit het Nieuwe Testament willen lezen.
Ik staat in 1 Thessalonians 4. Er is zoveel onreinheid. Maar dat is niet wat God wil. Hij wil reinheid. En is er onreinheid. Dan komt er ook geen zegen. 1 Thessalonians 4.
Dan staat dit. Vers 3. Want dit wil God. Dat is klip en klaar. Dit wil God. Uw heiliging. Heiliging is je afzonderen van het verkeerde.
En de andere kant is je toewijden aan God. Dat is heiliging. Wat wil hij dan? Wat houdt het in? Dat gij u onthoudt van de hoererij. Dat ieder uwer in heiliging en eerbaarheid zijn vat weten te verwerven.
Niet in hartstochtelijke begeerlijkheid. Zoals ook de heidenen die van God niet weten. En dat men zijn broeder niet slechts behandelen of bedriegen in deze zaak. Want de Heer is een verreker van dit alles.
Zoals wij u ook vroeger gezegd en nadrukkelijk betuigd hebben. Want God heeft ons niet geroepen tot onreinheid. Maar in heiliging. Daarom.
En dat is heel ernstig dit. Daarom. Wie dit verwerpt. Verwerpt niet de mens. Maar God. Die u immers ook zijn heilige geest geeft. En dat is denk ik heel goed om dat te beseffen.
God wil dat we heilig zijn. Rein zijn. Leven zoals hij het heeft bedoeld. In alle verzetten van ons leven. En als je dat niet doet. Dan verwerp je niet de mens.
Maar verwerp je God. Jozef zei. Zou ik dan dit grote kwaad doen? En zonnig tegen God. En hij vluchtte. Hij deed het niet. Heel goed van. Hoofdstuk 40.
Dat is heel mooi zo'n hoofdstuk. Dat is het hoofdstuk van de schenker en de bakker. Jozef is in de gevangenis gekomen. Die vrouw heeft hem beschuldigd. Die vrouw van Potepa. Hij komt daar onschuldig in de gevangenis. Dat is Jozef.
Er zijn nog twee mannen. Die zijn schuldig. Dat staat in hoofdstuk 40 vers 1. Die hadden allebei gezondigd. De schenker en de bakker. Eén van die twee wordt verhoogd. De andere niet. En Jozef is daarbij. En die is onschuldig. Als je dit dan zo leest.
Dan kun je toch haast niet anders dan denken aan Golgotha. Waar ook drie mannen waren. Waar één volkomen onschuldig was. Waar twee anderen waren die wel schuldig waren. Waarvan de één werd verhoogd. En de andere niet. Dat is toch heel bijzonder.
En het staat hier. En dat is ook weer zo'n mooi vers. In vers 14. Maar blijf aan mij denken. Zegt Jozef. We vieren hier ons avondmaal. Zondag.
Laatste zondag van de maand. Dan zeggen we. Doe dit tot mijn gedachten is. Dat staat juist in deze geschiedenis. Van die drie mannen. Waarvan er twee zondaren zijn. Eén verhoogd wordt.
En één niet. En één volkomen onschuldig is. Blijf aan mij denken. Bij het avondmaal denken we toch ook aan de Heer Jezus. Aan zijn lijden. Aan zijn sterven. Aan wat hij gedaan heeft. En dat is goed.
Dat we aan hem blijven denken. En er staat achter. Wanneer het u goed gaat. Wij hebben de neiging. Ik heb de neiging. Laat ik maar zo zeggen. Als het goed gaat. Om te denken. Nou het gaat allemaal goed. Het gaat lekker.
Dan heb je de neiging om te denken. Ik heb de Heer niet nodig. Maar je denkt juist. Nou niet alleen juist. Als het slecht gaat. Maar ook als het goed gaat. Hebben we de Heer ook nodig. Hebben we hem altijd nodig. En we zijn heel snel geneigd.
In zijn algemeenheid. Om de Heer te vergeten. Jullie kennen vast wel die geschiedenis. Van die tien Melaanse mannen. Die kwamen allemaal naar de Heer Jezus. Ze werden allemaal gereinigd. Maar er kwam slechts één man terug.
Om hem te danken. Die bleef aan hem denken. Tien procent. Negentig procent kwam niet terug. Negentig procent. Als je dat hier zou toepassen.
Dan zouden er maar een paar mensen zijn. Die wel echt serieus. Aan de Heer Jezus zouden denken. Blijven denken. Het is goed om af te vragen. Van. Behoor ik tot die tien procent.
Of behoor ik tot die negentig procent. Denk ik echt aan hem. Of leef ik mijn eigen leven. En ga ik elke dag mijn eigen gang. Leef ik voor hem.
Vul ik me met hem. En verzadig ik me met hem. Lees ik zijn woord. En daarmee kun je vullen. Het is goed om dat te bedenken. Dan gaan we verder.
Toon mij toch uw dankbaarheid. Er staat er ook nog achter. In vers 14. Tonen wij onze dankbaarheid. Aan de Heer. Als we beseffen. Wat hij voor ons heeft gedaan.
Alles. Hij kon niet meer doen dan dit. Hij heeft alles. Maar dan ook alles gegeven. Om het mogelijk te maken. Dat wij verzoend zouden worden met God. Er staat hier.
Toon mij toch uw dankbaarheid. Toon ik. Dagelijks. Hem. Mijn dankbaarheid. Voor wat hij voor mij gedaan heeft. Toon u. Toon jij. Je dankbaarheid voor. Zijn lijden.
Zijn sterven. Zijn leven. Zijn nabijheid. Zijn zorg. Zijn trouw. Zijn genade. Vul maar in. Zo belangrijk om. Dat te lezen. Maar ook heel persoonlijk. Op jezelf toe te passen.
En te overdenken. Hoe sta ik hierin. Is dit nou gewoon een mooi zinnetje. Waardig zinnetje. Of leef ik echt zo. Daar gaat het om. Het gaat erom dat we het uitleven. We gaan verder.
Hoofdstuk 41. Daar komt hier de kentering. Tot nog toe was het Jozef. In de moeilijkheden. In de vernedering. Vanaf hoofdstuk 41. Gaat het heel anders. Dan hebben we die geschiedenis van die dromen.
Die Faro heeft. En die Jozef dan komt uitleggen. En daarin is die. Er staan een aantal dingen. Ik zal het even lezen. Vanaf vers 37. Er staan een aantal dingen. Die prachtig weer heen wijzen.
Naar de heer Jezus. Waarin Jozef weer een schitterend type is van hem. Dat staat vanaf 37. In hoofdstuk 41. Dit voorstel nu. Was goed in de ogen van Faro.
En in de ogen van al zijn dienaren. Dus het voorstel van Jozef. Die voorraden maken. En Faro zei tot zijn dienaren. Zouden we iemand kunnen vinden als deze. Een man in wie de geest van God is. En Faro zei tot Jozef.
Aangezien God u dit alles bekend gemaakt heeft. Is er niemand zo verstandig en wijs als gij. Gij zult over mijn huis zijn. En op uw bevel zal mijn hele volk zich voeden. Alleen door de troon zal ik boven u staan.
Voort zei Faro tot Jozef. Zie ik stel u aan. Over het hele land Egypte. En daarop trok Faro zijn zegelring van zijn hand. En deed hem aan Jozefs hand.
En bekleden hem met linnenklederen. En in een gouden keten om zijn hals. En hij liet hem rijden op de tweede wagen die hij had. En hij riep voor hem uit eerbied. Al dus stelde hij hem aan over het hele land Egypte.
Ook zei Faro tot Jozef. Ik ben Faro. Maar zonder u zal niemand in het hele land Egypte zijn hand of zijn voet opheffen. En Faro noemde Jozef Safnat Paneach. En hij gaf hem Asnat, de dochter van Potifera.
De priester van On tot vrouw. En Jozef ging uit als heer over het land Egypte. Nou, even een aantal dingen. Vers 38. Zouden we iemand kunnen vinden als deze?
Een man in wie de geest van God is. Toen de heer Jezus op aarde wandelde, verbaasde men zich over hem. Kende hem helemaal niet, maar hij sprak met gezag. Hij was een man in wie de geest van God was.
Vers 39. Vers 40. Vers 40. Er is niemand zo wijs en verstandig als gij. In hem, in Christus. En weer dat type. In hem zijn alle schatten van wijsheid en kennis verborgen.
In hem, in Christus, zijn al die schatten van wijsheid en kennis verborgen. En verborgen betekent dat hij er nou moet zoeken. Dan moet je de Bijbel lezen. Die Bijbel overdenken. En biddend overdenken. Dan ga je wat van die schatten zien.
Dan ga je ontdekken. Dan moet je er wel wat werk in steken. De tijd in steken. Vers 40. Hij zult over mijn huis zijn. Jozef zou over het huis zijn van Faro. Hebreeën 3. Over de heer Jezus.
Nu was Mozes. Mozes wilde getrouwen in heel zijn huis als dienaar om te getuigen van hetgeen gesproken worden. Maar Christus als zoon over zijn huis. En die heerst ook. Die heerst ook over zijn huis.
Die zegelring. Als je de zegelring aan je vinger kreeg. Dat blijkt hier ook. Dat betekende dat het gezag en de macht van Faro. Dat gaf hij aan Jozef. Hier heb je de ring. Als je er een zegel mee zet.
Dan moet dat gebeuren. Want ik sta achter je. De heer Jezus zegt. Mij is gegeven alle macht. Mij is gegeven alle macht. Jozef kreeg die macht en gezag. Die ring was daar het symbool van.
Linneklederen. Dat spreekt van reine wandel. Linnen. Dat zijn de rechtvaardige daden van de heiligen. Dat spreekt van de reinheid van Christus. De zuiverheid van Christus. Hij heeft geen zonde gedaan.
Hij heeft zelfs geen zonde gekend. Hij was de man die niet kon zondigen. Spreekt hij in linnenklederen van. Gouden Ketting spreekt van zijn heerlijkheid. Safnat Paneach. Dat is de redder der wereld.
Betekent dat. Nou wie is de redder der wereld. Zo lief heeft God de wereld gehaald. Dat hij zijn enige geboren zoon gegeven heeft. Omdat een ieder die in hem gelooft. De redder der wereld. Niet verloren gaat.
Maar eeuwig leven hebben. Safnat Paneach. Dan gaf hem Asnat. Dochter van Potifera. Jozef die kreeg een vrouw. Een heidense vrouw. De heer Jezus.
Die krijgt een bruid. Voornamelijk uit de heidenen. Daar behoren wij toe. En die wordt hem geschonken. En die bruid die deelt in de heerlijkheid van Jozef.
In alles wat Jozef gekregen had. Wij mogen delen in de heerlijkheid. Nu al. Van alles wat de heer Jezus heeft. We zijn gezegend met alle geestelijke zegeningen. Dat is niet iets wat ooit is gekomen.
Dat is nu al een feit. En de kunst is om het in te nemen. Van het volk Israël staat overal waar je je voet neerzet. Dat land zal van jou zijn. Van jullie zijn. Als wij onze voet in het geloof op die zegeningen zetten.
Dan mogen we die ons deel maken. We zijn gezegend. Dan genieten we ervan. Daar gaat het om. In die praktijk. Zo belangrijk dat we ervan genieten. Ons toe-eigenen. En dat kan alleen als we ons echt toevertrouwen aan de heren.
Nou we gaan verder bladeren. Hoofdstuk 42. En eigenlijk hoofdstuk 42 tot 44. Wat je daar ziet gebeuren is dat. De broers die komen een beetje in de verdrukking. En dat neemt alleen maar toe.
En hun geweten begint te spreken. En ze zeggen bijvoorbeeld. In vers. Hoofdstuk 42 vers 21. Die hongersnood is begonnen. En dan zeggen ze. Voorwaar.
Nu moeten wij boeten. Voor wat wij onze broeder aangedaan hebben. Door die moeilijkheden begint hun geweten te spreken. En Jozef die hoort dat in vers 24. En hij wendt zich af.
Want hij heeft zich nog niet bekend gemaakt. En hij huilt. Hij weent dat hier. Vers 28. Het slot. Wat heeft God ons nu aangedaan. Weer het geweten. Dat begint te ontwaken. Van het volk. Van die broers.
Nou dan gaan ze nog een keer. Dat is de eerste reis. Dan 43 heb ik het over de tweede reis. Die druk wordt alleen maar groter. En dan staat er nog in. Hoofdstuk 43 vers 30.
Het gaat dan weer over Jozef. Zijn hart ging in ontroering uit naar zijn broeder. En net weende hij staat er. En hier gaat zijn hart in ontroering uit. Want Jozef die verlangt naar zijn broers.
Maar hij wil dat ze op een punt komen. Dat ze eerst die zonden bekennen. En beleiden. Nou 44 gaat het nog verder. Dat staat in vers 16. God heeft de schuld van uw knechten aan het licht gebracht.
Dus door die moeilijkheden. Door die hongersnood. Dan gaan ze denken. Hé dat kon God wel eens de hand in hebben. En dan komt er een hele kentering. In hun houding.
Zou je kunnen zeggen. En er staat als slot van. Hoofdstuk 44 in vers 34. Ik zou het verdriet niet kunnen aanzien. Dat mijn vader zou treffen. Nou dat was eerst wel anders.
Toen ze Jozef in die put stopte. En gingen vertellen dat hij door een beest was. Opgevreten. Gedood. Dan ga ik even hoofdstuk 45 lezen. Had ik beloofd. Dus dat moet ik ook even doen.
Dan gaan we het daar nog even over hebben. Toen. En dat is op het moment dat Jozef ziet dat hun hart veranderd is. Toen kon Jozef zich niet meer bedwingen voor alle die bij hem stonden.
En hij riep. Laat alle van mij weg gaan. En daar stond niemand bij hem. Toen Jozef zich aan zijn broeders bekend maakte. Daarom brak hij uit. In luid geween. Zodat de Egyptenaren en farooshuis het hoorden.
En Jozef zei tot zijn broeders. Ik ben Jozef. Leef mijn vader nog. Toen zijn broeders konden hem niet antwoorden. Want ze deinsden van schrik voor hem terug. Toen zei Jozef dat zijn broeders.
Kom toch dichterbij. Kom toch nader bij. Daarop naderde zij. En hij zei. Ik ben uw broeder Jozef. Die gij naar Egypte verkocht hebt. Maar wees nu niet verdrietig. En zie je niet zo ontsteld uit. Omdat gij mij hierheen verkocht hebt.
Want. Om u in het leven te behouden. Heeft God mij voor u uitgezonden. Want reeds twee jaren is er hongersnood geweest. In dit land. En er komen nog vijf jaren. Waarin niet geploegd of geoogd zal worden.
Daarom heeft God mij voor u uitgezonden. Om u een voorbestaan te verzekeren op aarde. En om voor u. Een groot aantal gereddenen in het leven te behouden. Dus zei het gij het niet. Die mij hierheen gezonden hebt.
Maar God. Hij heeft mij gesteld tot faro's vader. En tot heer over heel zijn huis. En tot heerster in het hele land Egypte. Trek haastig naar mijn vader. En zeg tot hem. Zo zegt uw zoon Jozef. God heeft mij gesteld tot heer over heel Egypte.
Kom tot mij. Draal niet. Gij zult in het land Goose wonen. En gij zult dicht bij mij zijn. Gij en uw kinderen. En uw kindskinderen. Uw kleinvee. En uw runderen. En al wat gij hebt. En ik zal daar voor u zorgen.
Want er zal nog vijf jaar hongersnood zijn. Omdat gij niet verarmt. Gij nog uw huis. Nog iemand van de uwe. En zie. Uw eigen ogen. En die van mijn broeder Benjamin zien. Dat het mijn mond is die tot u spreekt.
Vertel dan aan mijn vader. Al de heerlijkheid die ik in Egypte bezit. En alles wat gij gezien hebt. En breng mijn vader haastig hierheen. Toen viel hij zijn broeder Benjamin om de hals. En weende.
En Benjamin weende aan zijn hals. En hij kuste al zijn broeders hartelijk. En weende. En omhelzende. Daarna eerst praken zijn broeders met hem. Dan een stukje verder. 21.
Toen deden de zonen van Israël aldus. Jozef gaf hun wagens. Volgens Faro's bevel. Ook gaf hij hun teerkost voor de reis. Aan hen alle. Man voor man gaf hij een stel kostbare klederen.
En aan Benjamin gaf hij 300 zilverstukken. En vijf stel kostbare klederen. Daarbij stond hij zijn vader tien ezels. Beladen met het beste van Egypte. En tien ezelinnen beladen met koren en brood en voedsel voor zijn vader op de reis.
Dus hierop deed hij zijn broeders uitgeleiden. En ze gingen heen. En hij zei tot hen. Maak geen twist onderweg. Zover blijven. Dus in hoofdstuk 37 hebben we gezien.
Dat Jozef zijn broers wordt gezonden. Die haten hem. Die verwerpen hem. Die doden hem eigenlijk. Door hem in die put te stoppen. Hoofdstuk 41. Is het God die Jozef verhoogt.
En zo zal het eigenlijk ook met Israël gaan. Want die geschiedenis. Die spreekt ook van het volk Israël. De reis is gezonden naar zijn broeders. Die hebben hem gehaat. Die hebben hem verworpen.
Maar God zal hem verhogen. En God is nu bezig. En dat zijn met name die paar vorige hoofdstukken. Twee tot vieren veertig. Om hen in het nauw te brengen.
En dat hun geweten weer gaat ontwaken. En dat ze gaan nadenken over wat er allemaal gebeurd is. En wat ze gedaan hebben. Als volk. Twee duizend jaar terug. Een zondebesef. Dat zal gaan groeien.
En hun hartsgesteldheid zal ook veranderen. En die druk zal alleen maar groter worden. En dat zie je nu ook al. Dat Israël steeds meer in de druk komt. En dan op de climax. Dus dat is aan het einde van de grote verdrukking.
Dan zal de Heer Jezus zich bekendmaken aan zijn volk. Ik ben Jozef. Staat hier. Dat zal hij dan doen. En dan zullen ze zien wie ze hebben doorstoken. En dat zal dan plaatsvinden.
En hun hart zal dan veranderd zijn. En dat staat hier in slot van vers 3. Ze deinsden van schrik voor hem terug. Toen hij zich bekend maakte. Nou, ik heb hier een vers uit Hosea.
Dat staat. Want vele dagen zullen de Israëlieten blijven zitten zonder koning. Zonder vorst. Zonder offer. Zonder gewijde steen. Zonder efod. Nou, die vele dagen. Dat ze begonnen te tellen vanaf de kruising.
Vele dagen. Ze hebben geen offers nu. Geen koning. Dat loopt nu nog door. Daarna. Na die vele dagen. Aan het einde van. Zullen de Israëlieten zich bekeren. En de Heer hun God zoeken.
En David hun koning. En David hun koning. En bevenden. Hier stond. Zodijn ze terug. Bevenden komen tot de Heer en tot zijn heil. In de dagen der toekomst.
God heeft een plan met deze wereld. En ook een plan met Israël. En hij zal zich bekend maken aan het overblijfsel van Israël. Want hier in vers. Even kijken.
Vers 7. Dat staat in de Statenvertaling mooier. Daar staat. God heeft mij voor uw aangezicht heen gezonden. Om u een overblijfsel te stellen op aarde. De rest. Een overblijfsel.
Een gelovig overblijfsel. En dat gelovig overblijfsel. Dat zal behouden worden. Ze zullen berauw hebben. Ze zullen een rouwklacht uitstorten. Ze zullen beseffen wat ze gedaan hebben.
En dan staat hier ook nog. Vers 7. Wat Jozef zegt. Wat de Heer Jezus zal zeggen in de toekomst. Dat hij gekomen is om hun een voortbestaan te verzekeren op aarde.
Zij zullen hier op aarde als volk weer zijn. En hij zal over hen regeren. Zo is Jozef regeren. En hij zal voor hen zorgen. Ik zal daarvoor u zorgen. En hij zal hen zegenen.
Zegenen. Zo zie je in de geschiedenis van Jozef. Ook de lijn van het volk Israël terug in het verleden. En wat nog gaat komen. Nou nu nog een stukje voor ons persoonlijk.
Want die broers. Die zijn dan in de benauwdheid gebracht. En dat heeft heel lang geduurd. We gaan even rekenen. Hij was 17. Toen hij naar zijn broers gestuurd werd. Hij was 30. Dat is 13 jaar later.
Die broers hebben hem dan in die put gestopt. Want 13 jaar later werd hij onderkoning. Toen was hij 30. Toen zijn die 7 jaren van hongersnood gekomen. Toen is die 37. En het was in het. De komende 5 jaar staat hier.
Dus er waren al 2 jaar van die hongersnood de oom. Wat 39. Toen die broers op de proppen kwamen. Met hun verhaal. 39. Ze had 22 jaar.
39 minus 17. 22 jaar hadden die broers met hun probleem rondgelopen. Met hun zonden rondgelopen. Met hun shit rondgelopen zou je kunnen zeggen.
Nou ik weet niet hoe het hier is. Maar misschien zitten ook hier in de zaal wel mensen. We gaan het wel op onszelf betrekken. Die gezondigd hebben. Die hele verkeerde dingen hebben gedaan. En daar al jarenlang mee rondlopen.
Zonder het bekend te maken. Gemaakt te hebben aan de heren. Als je nou ziet hoe Jozef reageerde. Hij weende. Hij vluchtte een keer.
Want hij kon zich niet meer goed houden. Jozef stond als het ware te trappelen. Om zijn broers weer te ontmoeten. Zijn broers die gezondigd hadden. Zo geldt het ook voor ons. Als wij iets gedaan hebben wat niet goed is. Ook al is dat heel lang geleden.
22 jaar of misschien wel meer. De heer Jezus wacht eigenlijk op ons. Totdat we ermee naar voren komen. En het aan hem beleiden. En hij wil het ook vergeven. Dus als er hier iemand is die met zoiets zit.
Ik zou zeggen. Schroom niet. Ga naar de heer Jezus. Vertel het hem. Maak schoon schip. En dan kun je ook die zegen gaan ervaren. Maar misschien zitten hier ook mensen die denken. Ik doe het eigenlijk best.
Ik geef iedereen het zijne. Ik ben vriendelijk voor mensen. Ik doe niks verkeerds. Wat ik kan. Wat u zo denkt. Maar we lazen vanochtend toevallig nog in de bid stond. Nou. Dat is geen toeval.
We lazen in de bid stond. Dat er niemand is. Die goed doet. Ook niet één. Er is niemand die goed doet. Ook niet één. En het punt is. Als je zegt. Ik leef nog niet zo gek. Waar vergelijk je je mee?
Of ik moet eigenlijk zeggen. Met wie vergelijk je je? Als je je vergelijkt met de heer Jezus. Dan kan ik je garanderen. Dat je tekort ziet. Dat kan ik je garanderen. Er is niemand die goed doet. Ook niet één. En al zou je bijna geen foute dingen doen.
Wie de hele wet houdt. Maar in één ding struikelt. Die struikelt in alles. Maar dat is geen mens. Die ook maar één ding verkeerd heeft gedaan. Ieder mens. Of je nou jong bent of oud. Ik denk dat hij elke dag wel struikelt.
Fouten maakt. En één zonde per dag. Hebben ze ooit eens gezegd. Dat zijn er 365 per jaar. Dat zijn er 3650 in 10 jaar. Als je nou 50 bent. Je zou overlijden. Je staat voor de heer Jezus.
Met al die zonden. Hij zegt. Ik heb goed geleefd. Nou. Dat maakt je niet zo'n beste beurt. Volgens mij. Dat zijn ook mensen die zeggen. Ik geef ieder het fijne. Dat klopt niet.
Dat is niet wat de Bijbel zegt. Er is niemand die goed doet. Het moet ook totaal anders worden. Niet een beetje worden opgeknapt. Het moet het geheel anders worden. Dat is wat de Bijbel leert. Alle zijn ze afgeweken.
Te samen ontaard. Er is niemand die goed doet. Zelfs niet één. Maar als we dan naar de heer Jezus gaan. Met onze zonden. Die we misschien al jaren terug hebben gedaan. Of jaren geleefd hebben.
Als gedacht hebben. Nou. Ik doe het nog niet zo gek. Als we dan komen bij hem. Dan zegt hij. Ik ben Jozef. Ik ben Jezus. Ik wil je graag ontvangen.
Kijk eens wat er verder nog staat. Hier. Hij kust hen in vers 15. Hij weent. Hij huilt. En het centrale van blijdschap. Want de heer Jezus staat als het ware te trappelen. Om je te ontvangen.
Hij is de mensheid verloren. Toen in Genesis. Toen de eerste zonde plaatsvond. Mens was de kroon op de schepping. En toen ging het fout. En daarna is God.
Alles. Maar dan ook alles in het werk gaan stellen. Om dat weer terug te krijgen. En hij staat te trappelen. Om ons weer terug te krijgen. Hij wil niks liever dan zich bekend maken aan ons. En zeggen. Ik ben Jozef. Kom toch naderbij.
Dat is wat hij wil. Dat we bij hem komen. Niet een leerstelling. Niet een dogma. Niet een kerk. Of weet ik wat. Bij hem. Kom toch naderbij. Dat is wat hier staat. Van Jozef. Maar ook van de heer Jezus.
Hij kust hen. En hij weent hen. Hij wil je kussen. Hij wil je zijn liefde betonen. Elke dag opnieuw. Het is een intense verlangen. Om zijn liefde. Aan ons. Aan jullie. En aan mij. Kwijt te kunnen. En ik hoop dat je dat ook ervaart.
En dat ook doet. Vers 9 staat. Draal niet. Wat zijn van die mensen die denken. Ja. Mooie woorden. Maar nou. Komt misschien nog wel een keer. Of later. Draal niet. Staat hier.
Draal niet. Kom tot mij. Draal niet. We hebben soms onze smoesjes. Onze dingetjes. Maar heden is de aangename tijd.
En je weet niet of er een morgen komt. En je kan ook hier naar huis gaan. En een ongeluk krijgen. Heden is de aangename tijd. Draal niet. Hij is gekomen.
Voor het volk Israël. Om hun voortbestaan te verzekeren op aarde. Zij hebben letterlijk een aardse toekomst. Wij zijn burgers van de rijk in de hemel. Maar hij wil ons ook voorbestaan op aarde.
En in de toekomst in de hemel verzekeren. En dan zegt hij. Gij zult dicht bij mij zijn. In vers 10. Dat is het verlangen van de heer Jezus. Dat we dicht bij hem zijn. Dat we ons verzadigen met zijn beeld.
Dat we ons voeden met hem. En als je dicht bij hem bent. Dan kun je ook zijn stem verstaan. Dan kun je hem horen. Dan kun je naar hem luisteren. Dan kun je van hem genieten. En dan kun je ook leven. Zoals hij dat bedoeld heeft.
Daar gaat het om. En ik zal daar. Staat er. Voor u zorgen. In vers 11. Ik zal daar. Voor u zorgen. Waar is dat daar? Dat is dicht bij hem. Als ze dicht bij hem zijn.
Dan zal hij voor ons zorgen. En dan gaan we dat ook meemaken. Dan gaan we dat ervaren. En dat is persoonlijk. Maar dat is ook gemeenschappelijk. Als je kijkt in Deuteronomium. Dat was toen het volk Israël.
Dat was verlost uit Egypte. Door de woestijn geschokt. En dan komen ze in het beloofde land. En dan moeten ze gaan naar de plaats. Die de Heer, uw God verkiezen zal. Om daar zijn naam te doen wonen.
Nou. Persoonlijk moet je daar zijn. Dicht bij hem. Maar als gemeente moet je ook daar zijn. Waar hij in een middelpunt is. De plaats die de Heer God verkozen heeft. Waar twee of drie in zijn naam vergaterd zijn.
Daar is hij in het midden. En nergens anders. Het gaat altijd weer om hem. Dat hij centraal staat. En die broers die hebben dat allemaal aangehoord.
En die hebben staan beven denk ik. Teruggedeinst. En dan staat er in vers 15. Daarna eerst spraken zijn broers met hem. Hadden eigenlijk al die tijd niks gezegd. En dat is misschien ook wel een goede les voor ons.
Om eerst maar eens goed te luisteren. Naar wat de Heer het te zeggen heeft. Zijn woorden openen. Zijn woorden overdenken. Voor te bidden. Te vragen heren. Wat staat hier? Moet ik iets afleggen?
Iets wat ik nu doe doe. Doe ik dat niet goed? Moet ik dat later niet meer doen? Staat er een les in om te leren? Die wel moet doen. Staat er iets in over de Heilige Geest? Staat er iets in over de Heer Jezus?
Dat is goed om dat te doen. Te luisteren naar zijn woord. Te overdenken. Op te slaan. Maar vooral uit te leven.
Dan gaat het uiteindelijk om te doen in de praktijk. En dan zijn die broers bij Jozef gekomen. En dan stuurt hij ze terug. Als wij een ontmoeting met de Heer Jezus hebben gehad.
En ik hoop echt dat iedereen dat heeft gehad. Dan is het niet de bedoeling dat we bij hem blijven. Hij stuurt ons terug. Want we hebben nog een taak hier in deze wereld te vervullen.
Maar hij stuurt ze niet zomaar terug. Hij stuurt ze terug met wagens. Waarschijnlijk ruiters. Hij geeft ze teerkost. Hij geeft ze kostbare klederen. Hij geeft ze het beste van Egypte. Hij heeft ze als het ware toegerust.
Om die terugreis. Terug. Maar ook weer terug. Naar hem. Te kunnen volbrengen. Nou we hebben ook een begeleider gekregen. Die met ons is.
Op de Heenweg. Maar die ook weer met ons gaat als we naar de Heer gaan. Dat is de Heilige Geest. Die ons ook wil leiden. We hebben teerkost. Ik zei het net al. Je kunt lekker op teren hoor. Als je dit leest. Teerkost voor de Heenweg.
Ze hadden kostbare klederen. Wij zijn bekleed. Met de klederen des heils. Of misschien met de wapenrusting. We kunnen zeggen. Als er aanvallen komen in de wereld. Want we zijn wel in de wereld. Maar niet van de wereld.
Maar als er aanvallen komen. Dan hebben we die wapenrusting die we aan hebben. Die ons beveiligt. Hij gaf ze het beste van Egypte mee. Ik zei straks al. We zijn gezegend. Met alle geestelijke zegeningen.
Dus Jozef die voorzag in alles. En wat moesten ze dan doen toen ze teruggingen. Dat is een prachtig vers. Dat staat in vers 13. Er staat. Vertel dan aan mijn vader. Al de heerlijkheid. Die ik in Egypte bezit.
En alles wat gij gezien hebt. Dat is toch mooi. Teruggaan. En vertellen. Van de heerlijkheid. Van Jozef. En van alles.
Van de rijkdom. De overvloed. Die ze gezien hadden. Nou dat is toch eigenlijk evangelisatie. Als wij dat ook doen. In onze omgeving. We zijn toegerust met alles. En dan gaan we vertellen.
Van de heerlijkheid. Van de Heer Jezus. Dus van wie hij is. En wat hij voor ons gedaan heeft. Van zijn rijkdom. Van zijn genade. Van zijn liefde. Van zijn vergeving. En noem maar op. Dat is toch prachtig dat we dat doen.
Maar de vraag is ook hier weer. Doen we dat hè. Zijn we in die zin. Een getuige. Een getuige op de plaats. Waar de Heer ons gesteld heeft. Of laten we het een tera over. In Taiwan. Dan denken we nou. Een tera uitgezonderd is wel goed.
Dat is natuurlijk niet de bedoeling. Het is. Ieder op zijn eigen plaats. Moet getuige zijn. Van de Heer. En dat wil niet zeggen. Denk ik. Dat de hele dag. Hoeft te lopen preken. Iemand heeft dus gezegd.
Verkondig het evangelie. Desnoods met woorden. Je daden. Die zijn net zo belangrijk. Als je woorden. En als de gelegenheid er is. Of als je misschien een gelegenheid creëert. Kun je ooit wat zeggen. Maar ook je daden.
Die zijn ontzettend belangrijk. Dat je laat zien. En je doen aan laten. En dat je een christen bent. Ik vind het ook altijd een prachtig vers. Als je denkt aan aanbidden.
Je kunt op verschillende manieren bidden. Je kunt zonder beleiden. Je kunt God danken. Je kunt God loven. Maar je kunt God ook aanbidden. En ik denk als je God aanbidt. Dan is dat niet.
Volgens mij. Denk ik. Maar je mag er rustig anders over denken. Tien keer zingen. Ik aanbid u. Of heilig heilig. En dat is allemaal prima. Daar gaat het niet om. Maar ik denk. God aanbidden. Dat de kern daarvan is.
Dat we de vader. God de vader. Vertellen. Van de heerlijkheid. Die we gevonden hebben. In zijn zoon. De heer Jezus. Dat we als het ware. De heer Jezus. Opheffen. Naar God.
En dat we God vertellen. Hoe blij we zijn. Met wat we gevonden hebben. In de heer Jezus. Met zijn reinheid. Met zijn liefde. Met zijn genade. Met zijn trouw. In hem.
Is al Gods welbehagen. En ik denk dat we. Niks beters kunnen doen. Dan hem. Als het ware. Aan God tonen. Vanuit een hart. Van dankbaarheid. Oké.
Nou. Als we dan bij Jozef zijn geweest. En we zijn teruggestuurd. En we zijn van alles voorzien. Om die reis te kunnen doen. Dan staat er ook nog. Gij moet het niet jammer vinden. Van uw huisraad. We moeten niet zo gehecht zijn.
Aan onze aardse dingetjes. Denk ik. Onze aardse bezittingen. Of onze hobby's. Of wat dan ook. Ons geld. Ons werk. Is goed. Het zijn op zich allemaal goede dingen. Maar het gaat om. Dat we daar niet echt aan gehecht zijn.
En dat de heren. De eerste plaats inneemt in ons leven. Daar gaat het wel om. Als je gaat sterven. Je kunt toch niks meenemen. Je kunt beter met je vertrouwen op God stellen. Dan op allerlei andere. Materiële of immateriële zaken.
Je moet het niet jammer vinden. Van uw huisraad. En dan geeft hij nog een hele praktische tip. Maak geen twist onderweg. Geen ruzie maken onderweg.
In de. Sinds de. Geschiedenis van de christenen. Is er heel wat. Verkeerd gegaan. Denk ik. In het. Christendom. Kruistochten. In de tijd had je de protestanten.
Tegen de katholieken. Dat is nou wat minder. In Noord-Ierland. In Nederland had je. En nog. Kerkscheuringen. Maak geen twist onder elkaar. Dat is allemaal niet zo'n erg getuigenis.
Of helemaal geen getuigenis. Nou een hoop dingen kun je niks aan doen. Maar. Je kan wel zorgen dat je in je eigen omgeving. De plaats waar je bent. Dat je geen twist maakt. Maar dat is nou niet een kenmerk.
Een vrucht van de Heilige Geest. Het kenmerk is. Dat. Als mensen zeggen. Hieraan zullen alle weten. Dat gij disciple van mij zijt. Wanneer.
Als je liefde hebt onder elkaar. Dat zou het kenmerk moeten zijn van ons persoonlijk. Maar ook van ons als gemeente. Dat er liefde is onder elkaar. Niet een gehakketak en gekissenbissen over allerlei. minder belangrijke zaken.
Maar dat er echt liefde is onder elkaar. Maakt geen twist onderweg. Tot slot. De klok gaat door. De broers zijn terug.
Ze zijn bij Jacob. Jacob die heeft dat eens aangehoord. En dan zit ik in vers 28. Die heeft gezien.
Wat er gekomen is. Die wagens. Hij heeft gehoord. Wat ze hebben verteld. En dan staat er. Eind van vers 27. Dat de geest van hun vader Jacob. Opleefde.
Toen die zag. Wat er allemaal kwam. En toen ze hoorden. Wat die broers vertelden. En dan staat er. Het is genoeg. Mijn zoon Jozef leeft nog.
Ik wil gaan. En hem zien. Erik Sterf. Ik hoop ook. Dat. Jullie. En ik. Onze geest als het ware.
Opleeft. Omdat hij warm wordt. Voor de Heer God. En dat ze. Zeggen. Het is genoeg. Ik wil gaan. En ik wil hem zien. Heer Jezus Christus. En niemand anders. Het gaat om hem.
En ik hoop echt dat dat. Ja. Mag gebeuren. Want het is zo belangrijk. Dat we hem zien. Dat we gaan. Alles achterlaten. De huisraad. Is niet belangrijk. Maar dat we hem zien.
En ons vullen met hem. En ons leven vullen met hem. En dat we hem verkondigen. Naar mensen die hem nog niet kennen. Amen. Alsjeblieft. Alsjeblieft. Alsjeblieft. Alsjeblieft. Alsjeblieft.
Alsjeblieft. Alsjeblieft. Alsjeblieft. Alsjeblieft. Alsjeblieft. Alsjeblieft. Alsjeblieft. Alsjeblieft. Alsjeblieft. Alsjeblieft. Alsjeblieft. Alsjeblieft. Alsjeblieft. Alsjeblieft. Alsjeblieft. Alsjeblieft. Alsjeblieft. Alsjeblieft. Alsjeblieft. Alsjeblieft. Alsjeblieft. ***