Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Misschien herkent u de situatie dat je moet kiezen tussen twee opties en waar je eigenlijk! niet kunt kiezen of misschien beter zeggen eigenlijk niet wilt kiezen omdat beide opties voordelen! geeft omdat je beide wel zou willen neem ik een McFlurry of een milkshake of wat serieuzer je! je hebt een leuke baan maar je hebt de kans om ander werk te gaan doen en je hebt de kans om ander werk te gaan doen ja wat ga je doen blijf je zitten waar je zit of kies je dat andere werk met alle risico's maar ook wel een uitdaging zo zijn er van die keuzes misschien moet je een keuze maken voor een studie en wil je of geschiedenis of rechten doen en ja vind je het allebei hartstikke leuk zie je in allebei voordelen en durf je geen keuze te maken nou het volk israël die werd ook voor een keuze gesteld maar hier ging het echt om een keuze van leven of dood ik wil vanmorgen met jullie een geschiedenis behandelen uit 1 koningin 18 1 koningin 18 vanaf vers 21 en daar lezen we over de profeet elia die een strijd aangaat met de baalpriesters 1 koningin 18 vanaf vers 21 tot en met 40 wilde ik lezen 1 koningin 18 1 koningin 18 vanaf vers 21 en toen kwam elia naar voren bij heel het volk en zei hoe lang hinkt u nog op twee gedachten als de heren god is volg hem maar als het de baal is volg hem maar het volk antwoordde hem niet één woord 1 koningin 18 vanaf vers 21 en toen zei elia tegen het volk alleen ik ben overgebleven als profeet van de heren maar de profeten van de baal zijn met 450 man 1 laat men ons dan twee jonge stieren geven 2 laten zij voor zich de ene stier kiezen die in stukken verdelen en op het hout leggen 3 maar ze mogen er geen vuur bij leggen 3 dan zal ik de andere stier klaarmaken en op het hout leggen maar er geen vuur bij leggen 4 roept u daarna de naam van uw god aan dan zal ik de naam van de heren aangroepen 5 en de god die door vuur antwoordt die is god 6 en het hele volk antwoordde en zei dat is goed 6 elia zei tegen de profeten van de baal 7 kies voor uzelf de ene jonge stier en maak die eerst klaar want u bent met velen 8 roept dan de naam van uw god aan maar u mag er geen vuur bij leggen 9 zij namen de jonge stier die hij hun had gegeven 10 en maakten die klaar ze riepen de naam van de baal aan van de morgen tot de middag 11 o baal antwoord ons 11 maar er kwam geen stem 12 en er was niemand die antwoordde 12 zij sprongen tegen het altaar aan dat men gemaakt had 13 en het gebeurde tijdens de middag dat elia met hem begon te spotten en zei 14 roep met luide stem 15 hij is immers een god 15 hij is vast in gedachten 15 of hij heeft zich vast afgezonderd 15 of hij is vast op reis misschien slaapt er wel en moet hij wakker worden 16 zij riepen met luide stem en kerfden hun lichamen na hun wijze van doen met zwaarden en speren totdat het bloed over hen heen stroomde 16 en het gebeurde toen de middag voorbij was dat zij in geestvervoering raakten 16 tot de tijd van het brengen van het graanoffer 16 er kwam geen stem en er was niemand die antwoordde 16 er kwam geen teken van leven 16 toen zei elia tegen heel het volk 16 kom naar voren bij mij 16 en heel het volk kwam naar voren bij hem 16 vervolgens herstelde hij het altaar van de heren dat omver gehaald was 17 Elia nam twaalf stenen overeenkomstig het getal van de stammen van de zonen van Jacob
18 tot wie het woord van de heren was gekomen 18 Israël zal uw naam zijn 18 hij bouwde met die stenen het altaar in de naam van de heren 18 vervolgens maakte hij een geul rondom het altaar met een omvang van twee maten zaad 18 hij schikte het hout verdeelde de jonge stieren stukken en legde die op het hout 19 toen zei hij vul vier kruiken met water en giet het uit over het brandoffer en over het hout 19 en hij zei doe dat voor de tweede maal en zij deden het voor de tweede maal 20 verder zei hij doe het voor de derde maal en zij deden het voor de derde maal 20 het water liep rondom het altaar en ook vulde hij de geul met water 21 en het gebeurde toen men het graan over bracht dat de profeet Elia naar voren kwam en zei 21 heren god van abram isaak en israël 22 laat het heden bekend worden dat u god bent in israël en ik u die na 23 en dat ik al deze dingen overeenkomstig uw woord heb gedaan 24 antwoord mij heren antwoord mij 25 zodat dit volk weet dat u heren de ware god bent 25 en dat u hun hart tot inkeer gebracht hebt 26 toen viel er vuur van de heren neer 27 verteerde het brandoffer het hout de stenen en het stof 27 zelfs het water in de gul likte het op 28 toen heel het volk dat zag 29 wierpen zij zich met hun gezichten ade en zeiden 30 de heren is god de heren is god 30 Elia zei tegen hen grijp de profeten van de baal 31 laat niemand van hen ontkomen 31 zij grepen hen en Elia voerde hen af naar de beek kiesel 32 en slachten hen daar af 33 een zeer opmerkelijke geschiedenis 34 in het bijbelboek koningen wat we hier net hebben gelezen 35 maar eerst even een stukje voorgeschiedenis van 36 hoe komen we nou in deze situatie terecht 36 nou we leven in de tijd van zoals ik al zei de koningen 37 het volk israël heeft al lang het beloofde land zeg maar ingenomen 37 de tijd van de richteren hebben we al gehad 38 het is zelfs al zover in de tijd dat het koninkrijk is gesplitst 38 je hebt het tweestammenrijk 38 Judah en Benjamin 38 en het tienstammenrijk ook wel genaamd 39 of Israël 39 en koning aagab is in deze dagen koning over dat tienstammenrijk 40 en hij besluit om de baal te gaan vereren 40 hij richt offerpalen op 40 hij stelt een soort van tempeldienst in 40 en zo wordt het volk israël in afgodendienst geleid en dan ineens is daar in hoofdstuk 17 vanuit het niks 40 40 40 40 40 41 41 41 42 42 44 44 45 45 45 45 46 47 47 47 47 48 heerschappij.
Dan zie je, als je in grote lijnen kijkt naar hun beide levens, zie je zeg maar dat contrast. En ik vind dat ook wel een mooie parallel met het evangelie.
Waar we ook zien dat de Heer Jezus in zijn eerste komst toch werd gekenmerkt door tegenstand, door afwijzing, door weerstand, vijandschap.
Maar we weten ook dat in zijn tweede komst dat het gekenmerkt wordt door overwinning en heerschappij en rust. Zo zie je bijvoorbeeld bij Elisa dat hij gewoon in zijn huis zit, dat hij dienstknechten heeft, dat mensen naar hem toekomen, naar Aman bijvoorbeeld, om genezen te worden, en dat hij mensen erop uitstuurt om een boodschap te brengen.
En op het moment dat de Syriërs het land willen binnenvallen, is hij niet bang, omdat hij weet dat een heel leger van God achter hem staat. Maar bij Elia zie je dat hij moet vluchten.
Ook na dit verhaal moet hij ook weer vluchten naar het buitenland. En hiervoor is hij ook een tijd in het buitenland geweest. Is hij ook weggegaan? Heeft hij zich verborgen? Want zoals ik zei, Agab die had de offerdienst voor die baal weer ingesteld.
En Elia kreeg toen de opdracht van God om naar hem toe te gaan en tegen Agab te zeggen, oké, als jij de baal gaat dienen, dan zal dat tot gevolg hebben dat het droog zal blijven in het land.
En er zal geen regen vallen. En zo gebeurde het ook. Er kwam geen druppel regen meer uit de hemel. Het land werd keurk het land werd keurkdroog. 3,5 jaar lang. Moet je je voorstellen wat dat doet met een met een natie, met een land.
Als er geen enkele regen meer valt. Een maand hou je nog wel vol, maar daarna dan gaat alles op een gegeven moment dood natuurlijk. De grond wordt keurkdroog.
Er groeien geen gewassen meer. Ziektes kunnen zich verspreiden. En dat was de situatie waarin het land zich zelf stortte. Door de baal te gaan dienen. En nadat Elia deze boodschap heeft gebracht dan verbergt hij zich.
Dan moet hij naar het buitenland naar de andere kant voor de Jordaan bij de Beekrit en daar verbergt hij zich. En op wonderbaalijke wijze geeft hij leven inwezen aan een vrouw.
Een vrouw, een weduwe die ook last heeft van de droogte maar die nog een beetje eten heeft maar dat eten zal opraken en dan zou ze sterven. Maar door een wonder van Elia geraakt de odie niet op en de meel raakt niet op zodat ze eten kan blijven maken.
En even later wekt Elia ook de zoon van deze vrouw die overleden is weer op. Dus daar waar droogte is waar de dood is in het land Israël waar er geen leven meer mogelijk is daar zien we dat het leven wel mogelijk is in het buitenland.
Door een wonder. En ook daarin zie ik weer een mooie parallel met het evangelie. Waar de Heer Jezus tot de zijne kwam tot het Joodse volk maar die wezen hem af.
En toen ja, werd het daar droog ging het evangelie naar het buitenland en daar ontstond de gemeente als door een wonder heidenen die wel leven ontvingen.
Ook daarin zie je dus zeg maar in deze geschiedenissen van Elia en Elisa dat soort grote lijnen dat soort ja, onderliggende verhalen zeg maar die op de achtergrond meespelen.
En en het begin van dit hoofdstuk 18 dat is in het derde jaar dan zegt God tegen Elia vertoon je vertoon je aan Aga en zegt dat het weer zal gaan regenen.
In het derde jaar daarvoor was het droog en nu zegt hij vertoon je en daarvoor moest hij zich verbergen en nu moest hij zich weer laten zien. Ook weer die derde in de Bijbel is op de derde dag of in het derde jaar dan ontstaat er altijd opstanding dan is er altijd een ommekeer wordt de overwinning tot stand gebracht.
Dat zien we door de hele Bijbel heen op de derde dag stond het land bijvoorbeeld op en op de derde dag mocht het volk Israël de Jordaan oversteken. En op de derde dag stond natuurlijk onze Heer en Heiland Jezus Christus op uit de dood.
En hier in het derde jaar en of dat een jaar is of een dag dat maakt in de Bijbel vaak niet veel uit. Dat kunnen ook eenheden van duizend jaar zijn. Maar in dat derde jaar moet hij zich weer vertonen.
En uiteindelijk komt er dus een confrontatie met deze Baalpriesters een soort weddenschap een duel om te wetijveren wie nu de ware God is.
En het volk Israël die krijgt de keuze voorgelegd. En dat is in wezen ook in een notendop de vraag die wij als mensen allemaal moeten beantwoorden in ons leven.
Aan Israël werd de vraag gesteld wie dien je? En dat is de vraag die wij als mensen allemaal in ons leven moeten beantwoorden. Wie dien je? Voor wie leef je?
Waar leef je voor? Maar het volk Israël kon niet kiezen. Ze wilden waarschijnlijk van allebei wat. Maar ze konden geen beslissing maken.
Ze wilden van twee walletjes eten. Eeuwen daarvoor had Joshua dezelfde vraag aan het volk gesteld. Had hij ook gezegd kies dan heden wie gij dienen zult.
En toen was het volk heel uitgesproken. Ze waren net in het beloofde land of over de Jordaan volgens mij dat hij die vraag hen voorlegde en toen zeiden ze van ja wij zullen de heren dienen.
Dan waren ze heel uitgesproken maar nu kunnen ze niet kiezen en zwijgen ze. Maar de heer zegt ook dat we niet twee heren kunnen dienen. We moeten een keuze maken.
Je zult of de een haten en de ander gaan lief hebben of je zult je gaan hechten aan de een en de ander uiteindelijk gaan minachten. Maar je kan die situatie zo niet laten bestaan.
Er moet een keuze gemaakt worden. En dat is denk ik in onze maatschappij vaak heel zwart-wit. Daar houden de moderne mensen vaak niet meer van.
Dat het zo zwart-wit is. Nee, het kan ook allemaal samen. Maar de Bijbel is heel duidelijk. Nee, het is of dit of dat. Er zijn geen andere smaken.
Maar de predikers van die andere heer, want dat betekent Baal gewoon, heer, die zijn met 450 man. Met een overweldigend aantal.
450 overtuigde Baal-priesters tegenover één profeet. Elie. In zijn eentje. Tegen zo'n overtal.
En ik denk dat dat ook typerend is voor vandaag. Waarin we in een minderheid zijn. Waar de predikers van een andere heer in de, ja, met grote getalen zijn.
En een overweldigende meerderheid zijn. Dat je soms denkt van, ja, maar die mensen zijn toch ook niet allemaal gek? Die kunnen toch ook goed nadenken? Ben ik dan misschien niet helemaal wijs?
Maar dat is dus het speelveld. Aan de ene kant die 450 Baal-priesters en aan de andere kant één profeet. En de spelregels zijn simpel.
We maken beide een alta. Beide partijen moeten een alta oprichten. En de god die antwoordt met vuur, die is de ware god. Ze mogen het niet zelf aansteken. Ja, en dat vindt het volk goed.
Dan zeggen ze, ja, dat is goed. Eerst zien, dan geloven. Maar waarom vuur? Waarom dat beeld? Nou, vuur in de Bijbel is een beeld van de geest.
Een beeld van leven. Het is niet vormvast. Je kan het niet vastpakken. Maar het geeft wel licht. En het geeft warmte. En er gaat een krachtige werking vanuit.
Het is ook op deze manier wordt uitgebeeld dat de god die het aansteekt daarmee laat zien dat hij het offer als het ware aanneemt. dat hij het accepteert.
Dat hij het tot zich neemt. Als je bijvoorbeeld kijkt in Leviticus 9, vers 24 en in 1 Kronieke 21, vers 26 dat gaan we nu niet opzoeken.
Maar daar zie je dus ook dat god zelf dat offer aansteekt. Als een uitbeelding dat hij dat offer dus aanneemt. Het wordt namelijk omgezet.
Het is iets stoffelijks en het wordt rook. Het is iets zichtbaars en het wordt onzichtbaar. Het is iets tijdelijks en het wordt iets eeuwigs. Dat is een uitbeelding van dat offer wat in de vuur in brand wordt gestoken.
En even een vraag tussendoor. Hoe weten wij als gelovigen dat wij door god zijn aangenomen omdat zijn geest in ons woont omdat zijn vuur in ons is uitgestort op de pinkste dag waar die mannen en vrouwen vlammetjes boven hun hoofd hebben.
En zijn geest dus nu met onze geest getuigt dat wij kinderen god zijn. Maar goed even weer terug naar die baalpriesters die mogen als eerste en dan zie je ook weer dat gigantische contrast.
Aan de ene kant dus die 450 man die beginnen te roepen steeds harder en harder en op een gegeven moment gaan ze zelfs beginnen ze te springen en te dansen. Wat een overweldigend gezicht moet dat zijn geweest.
450 man die helemaal uit hun dak gaan die in extase raken die in geestvervoering raken. Je zou haast zeggen dat baal een werk onder hun deed.
Ze leken misschien vol vuur maar het kon niet verhullen dat er geen vuur kwam en dat het gewoon stil bleef. En daar staat ook heel nadrukkelijk er kwam geen stem en er was niemand die antwoordde er kwam geen teken van leven.
Dat is gewoon drie keer zeggen dat het heel heel stil bleef. Ze dachten door de veelheid van hun woorden verhoord te worden. Zoals Jezus het ook later over spreekt in Matthijs 6 als hij het over het bidden heeft.
De heidenen die denken dat ze door de veelheid van hun woorden verhoord worden. Maar verhoring is niet afhankelijk van de bidder en hoe mooi hij bidt maar hij is afhankelijk van degene die het antwoord geeft.
En tot wie je bidt. En Elia kan dan ook niet anders dan hem bespotten en in wezen gewoon uitlachen. Want hoe spectaculair het er ook uitziet hoe indrukwekkend misschien en hoe gemeend misschien en oprecht aan de andere kant is het diep en diep treurig dat mensen zo zich uitsloven en het uiteindelijk doodstil blijft.
Dat er helemaal niks gebeurt. Dat het dus in wezen dood is. Ik zie dat een beetje zoals zo'n knijpkat. Zo'n ouderwetse zaklamp die tegenwoordig niet meer gebruikt wordt volgens mij.
Maar dan moest je heel hard knijpen en dat maakte veel geluid en er kwam dan een heel zwak lichtje uit maar zodra je stopt met met knijpen dan dooft het licht.
En zo is dat met dit ook. Het lijkt heel wat maar zodra ze stoppen is het stil. Is het dood. We hoeven daar dus ook niet van onder de indruk te zijn ons daardoor te laten imponeren maar we zouden er veel eerder om moeten lachen.
En dan komt daar ik zie die priesters helemaal uitgeput rondom het altaar helemaal onder het bloed liggen ze daar en dan komt daar een eenvoudige dienaar een profeet in zijn eentje.
En die begint daar stenen te verzamelen. Hé twaalf stenen twaalf stenen naar de stammen van Jacob staat er. En er staat er ook gelijk achter uw naam zal Israël zijn.
Tot wie gezegd zou worden uw naam zal Israël zijn. Dus we worden gelijk als lezer gedwongen om terug te denken aan de geschiedenis dat Jacob Israël werd. Dat hij daar vocht de hele nacht met God bij Pnieel en dat hij de heren niet wilde laten gaan totdat hij een zegen ontving.
En God noemde hem daar toen Israël. Uw naam zal niet meer Jacob zijn maar Israël. Strijder met God. Het verzamelen van dat altaar en dat weer opbouwen van dat altaar is dus een uitbeelding van wedergeboorte.
Van opstanding. Van een Jacob die Israël wordt. Van een onvergehaald altaar dat weer opgericht wordt. Dat weer in ere wordt hersteld.
Van onvergehaald naar opgericht. En ik geloof ook dat er een mooie verwijzing is naar het herstel van Israël dat in de toekomst zal plaatsvinden. Als God ook dat volk weer zal verzamelen.
Hosea zegt, Hosea zegt, na twee dagen zal hij hen levend maken. Op de derde dag zal hij Israël doen opstaan. Ook weer, die derde dag.
Op de derde dag zal hij Israël doen opstaan. En ik geloof dat wij nu leven in die twee dagen. In die twee dagen van droogte. In die twee dagen van het graf inwezen.
Maar er komt een derde dag dat Israël ook weer zal opstaan. En wij mogen daar nu al deel aan hebben, aan die opstanding natuurlijk. Maar voor Israël is het nu droogte.
En dat is steeds weer die terugkerende waarheid. Dat God doden door geloof opwekt op de derde dag. Christus als eersteling, wij als gemeente, maar ook Israël zal hij weer tot leven maken.
Na twee dagen en op die derde dag. En er wordt een stier die wordt in stukken gehouden door Elia. Die wordt in stukken op dat altaar gelegd. Ook als uitbeelding van dat leven dat moest gelaten worden.
Die stier die heeft zijn leven moeten opgeven. Die zou geen vrucht meer voortbrengen. Die wordt op dat altaar gelegd ook in een gebed als het ware om dat leven op te wekken.
En zo mogen wij ook naar de Heere God gaan en zeggen wij wij hebben niks, wij kunnen geen vrucht voortbrengen, we komen met lege handen, ons oude leven leggen wij af, de Heer wilt u ons weer doen opstaan uit de dood, wilt u ons tot leven wekken.
Dat is het gebed. En Elia die graaft een gul rondom dat altaar. Een gul van twee maten zaad, maar er gaat geen zaad in, maar water.
En zowel dat zaad als dat water is beide natuurlijk ook een beeld van het woord van God. En ik zie het dan voor me dat dat altaar zeg maar dat is omringd met het woord van God.
En aan de basis dus voor het herstel van het altaar ligt dat woord van God. En aan de basis voor het herstel van Israël ligt ook dat woord van God. En aan de basis voor het herstel van ons leven ligt ook dat woord van God.
Omdat Hij gesproken heeft. Omdat Hij dat geboden heeft. En wat ik zo mooi vond toen ik dat aan het bestuderen was is dat als je dat woord gul opzoekt in de Bijbel dat dat ook wordt vertaald met herstel.
Als je bijvoorbeeld leest in Jeremia 30 vers 13 of 46 vers 11 dan zie je daar het woordje herstel staan en dat wordt hier dus vertaald met gul.
En daarom zeg ik ook aan de basis voor dat herstel van dat altaar van Israël en van ons ligt dat woord van God. Die gul die daarmee gevuld is. En er wordt water over uitgegoten dat gebrek aan water dat er was in het land dat blijkt hier dan toch te zijn bestemd voor dit altaar en het wordt niet één keer overgoten niet twee keer maar drie keer.
Weer die drie. Dat dat woord van God als het ware er overheen gegoten wordt. In totaal worden er twaalf kruiken gelegen. Ik zou denken dat elke steen moest goed nat worden.
En dat voegt natuurlijk ook toe aan het wonder. Er was keurig droog in het land. Ik denk dat er weinig nodig was om het in brand te laten steken vanwege al die droogte. Misschien hadden die baalpriesters daar ook wel op gerekend.
Maar Elia maakt het zeiknat en krijgt het nu nog maar weer aan. En hij bidt een eenvoudig gebed. En met het antwoord dat God moet geven moet duidelijk worden dat de Heer Jehovah de enige en ware God is in Israël.
En dat Elia zijn knecht is en dat al deze dingen dat hij die overeenkomstig zijn woord heeft gedaan. En ook moet duidelijk worden door het antwoord dat God hun hart tot inkeer heeft gebracht.
Dat het niet Israël was die zich uitstrekte naar God en naar hem op zoek ging. Nee, maar dat het God was die naar hun op zoek ging. Dat zijn hart naar hen uitging om hen weer tot inkeer te brengen.
Ondanks het dienen van de baal al zoveel jaren gaat God nog steeds naar hen toe. En wil hij weer hen tot inkeer brengen. En weer dat contrast.
Aan de ene kant die 450 baal priesters die zo hun best doen en er is alleen maar stilte. En dan die ene eenvoudige dienaar die daar in zijn eentje dat alta begint te herstellen die het overgiet met water als een soort reiniging ook als het woord van God en die bid.
En God antwoordt. En hoe? God antwoordt met vuur. En zo'n vuur dat niet alleen die stier verbrandt en niet alleen dat hout maar zelfs de stenen worden opgenomen.
Dat hele altaar wordt opgenomen. Er blijft niks over. Zelfs het stof. Zelfs het water in de geul wordt opgelikt. Er blijft niks over. En we denken natuurlijk nu bij die ene dienaar aan Elia.
Maar ik denk ook allereerst aan de Heer Jezus Christus. Die in zijn eentje mij en jou herstelde. Die ons reinigde met zijn woord.
Die voor ons bad en die voor ons bidt. En ons zo een God welbehagelijk offer maakt. En heeft God dat gebed geantwoord, beantwoord?
Ja. Hij heeft ons volledig aangenomen. Volkomen. Zoals Hebraïe ook zegt, omdat Hij, de Heer Jezus Christus, altijd leeft om voor ons te pleiten, kan Hij ook volkomen zalig maken wie door Hem tot God gaat.
Volkomen, geheel en al, zijn wij door de Heer Jezus Christus aangenomen. En de priesters, die worden naar de Beek Kizon geleid en daar worden ze gedood.
En Kizon betekent valstrik. Want het is natuurlijk een valstrik. Als die baalpriesters hadden geweten dat dit zou gaan gebeuren, dan hadden ze natuurlijk deze weddenschap nooit aangenomen.
En zo trappen ze in de val. En als de overheden en de machten van de lucht hadden geweten dat God de Vader de Heer Jezus zou doen opstaan uit de dood, dan hadden ze Hem niet gekruisigd.
Maar zo triomfeerde de Heer Jezus Christus. En zette Hij hen openlijk in een hand. Maar hoe wonderlijk dit ook is, en hoe prachtig deze geschiedenis ook is, en bemoedigend en bevestigend, we moeten helaas ook wel constateren dat de mens in het algemeen hier niks van leert.
Mensen zeggen wel eens in gesprekken met je van, nou als God nu een teken zou geven, dan zou ik geloven. Als ik zo een heel duidelijk teken krijg van Hem, dan zou ik geloven.
Maar de geschiedenis leert en de Bijbel leert dat mensen al zoveel tekenen hebben gehad. En toch elke keer weer een excuus weten te vinden om hun rug naar God toe te keren.
En willen ze niet dat Hij koning over hen is. Het volk Israël dat door grote wonderen uit Egypte wordt geleid en de wolkenlom nog in hun rug zeggen ze we willen liever in Egypte zijn.
Zo'n groot teken wat daar constant voor hun ogen zich afspeelt. Maar ook de Heer Jezus die mensen geneest. Mensen die geen hand meer hebben die weer aangroeit.
Blinden die weer kunnen zien. Doven die weer kunnen horen. die fariseeën die staan daarbij die zien het gebeuren en toch wijzen ze hem af.
En ik denk ook aan de schepping. Als ik dat om me heen zie hoe je daarover kan verwonderen. Die plaat die net ook heet het zichtbaar was. Zo groot, zo gigantisch. Dat is toch één groot teken.
Hoe duidelijk wil je het hebben? Maar toch weet de mens altijd een excuus te vinden om God af te wijzen. Een teken kan een bemoediging zijn, het kan zelfs een bevestiging zijn, maar het is zelden het middel om mensen werkelijk te veranderen.
Want het volk buigt hier voor God en ze zeggen de Heer is God. Maar het is niet een verandering die diep gaat. Het is niet een verandering die het land echt verandert. Want Elia moet nog steeds vluchten hierna.
Op het moment dat Izebel, de vrouw van Agab, dit hoort, wordt ze woest. Kun je na gaan, dan heb je uit eerste hand gehoord dat er een God is die antwoordt met vuur uit de hemel. En dan is jouw reactie die profeet moet dood.
Maar dat is de reactie van ongeloof. En dat is de reactie ook waarom de Heer Jezus aan het kruis ging. En dat is in de regel de reactie. Wij willen niet dat deze koning over ons is.
Dat de Heer Jezus koning over ons is. En gelukkig zijn er genoeg uitzonderingen. Van mensen die wel de waarheid omarmen. Jij en ik zijn daar hopelijk uitzonderingen van.
Dat wij die waarheid hebben omarmd en dat wij de Heer Jezus willen volgen. Maar we zijn in een minderheid. We zijn niet met 450, zeg maar. We zijn in een minderheid.
En dat is ook logisch. In een wereld die geregeerd wordt door Agab. Of ja, zou ik moeten zeggen, de overste van de macht van deze lucht. Door de Satan. die de ogen dicht smeert.
En Elia zegt ook even later in 1 Koningin 19 als hij weer gevlucht is, ik alleen ben overgebleven en zij staan mij naar het leven om het mij te benemen.
Maar wat zegt God? Maar ik zal er in Israël zevenduizend over laten. Allen die de knieën niet gebogen hebben voor de baal.
God zorgt er altijd voor dat hij een overblijfsel heeft. Dat hij een groep heeft van mensen die trouw zijn aan hem en aan zijn woord. Die zijn getuigen zijn in deze wereld.
En dat geldt voor Israël en dat geldt ook voor vandaag. Wij als gemeente. Maar dat is wel een weg die tegen de stroom ingaat.
Zoals Elia. Dat is een weg van verdrukking. Van afwijzing. Van tegenstand. Van vluchten misschien. En ik weet wij leven in een land waar wij heel vrij ons geloof kunnen beleiden.
Waar we er openlijk over kunnen spreken. Waar we hier in alle vrijheid samen kunnen komen. Maar dat is niet maatgevend voor hoe het in de wereld gaat.
Het is ook zeker niet maatgevend voor hoe het in de geschiedenis altijd is gegaan. Want daar zie je dus dat het altijd tegen de stroom is. Tegen de stroom in is. Dat het een weg is van weerstand.
van tegenstand. Van afwijzing. Van vervolging. Maar dat is de weg die Elia moest gaan. Dat is de weg die de Heer Jezus moest gaan.
En dat is de weg die wij moeten gaan. Maar na Elia komt Elisa. En na Jezus komt Christus. En na ons gebroken leven hier in een gebroken lichaam in een gebroken wereld komt een verheerlijk lichaam.
En een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Dat is de hoop waarin wij mogen roemen. Dat is waar wij naar uit mogen kijken. Dat wij mede erfgenamen zijn met Christus.
Wanneer wij althans zegt Romeinen met hem leiden opdat wij ook met hem verheerlijk zullen worden. En ik hoop dat die waarheid je scherp voor de bril staat.
Dat die in jou is verankerd. Maar een praktische vraag. Van wie of wat verwacht jij in het dagelijks leven leven te ontvangen?
Vuur. En misschien zeg je ja maar ik heb mijn leven aan de Heer gegeven. Dat is prachtig. Maar in je dagelijks leven getuigt het daar ook van? Of hink je vaak op twee gedachten?
Word je twee kanten opgetrokken? En is het soms lastig kiezen? En wij zullen vast niet buigen voor een houten of stenen beeld. Maar bedenk je wel dat wij omringd worden met namaakgoden.
Dat er zoveel andere afgoden zijn andere heren waar wij voor zouden kunnen buigen. Geld of succes welvaat comfort noem maar op.
allemaal zaken waar wij ons leven ons vertrouwen in de praktijk op kunnen stellen. Staat jouw leven ondubbelzinnig ten dienste van de Heer?
Of hink je op twee gedachten? Voor vergeving ga ik naar God maar voor mijn eigenwaarde ga ik naar mijn werk en zoek ik het bij collega's.
Voor mijn redding ga ik naar Christus maar voor geborgenheid en voor veiligheid zoek ik het in relaties of in geld. de mens kan zo zijn best doen.
Nog harder werken zich afpeigeren nog hoger springen nog beter hun best doen waardoor ze lof van andere mensen ontvangen maar als ze stoppen met knijpen dan dooft het licht en dan is het stil en dan laat het je enkel en alleen leger achter.
Alleen God Jehovah de Heer Jezus Christus kan werkelijk leven geven en niet alleen voor vergeving en voor redding maar ook voor erkenning ook voor geborgenheid en veiligheid is hij de enige die het antwoord kan geven.
Dus als je hinkt als je merkt dat je twee kanten op wordt getrokken maak dan ook vandaag een beslissing om net als Joshua te zeggen ik en mijn huis wij zullen de Heer dienen en het alleen van hem verwachten want alleen bij hem is het resultaat niet afhankelijk van jouw inspanning maar van zijn vermogen om leven te geven.
Amen.