Jozef

Spreker

Auke Stoelinga

Date
July 24, 2016
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen allemaal. Fijn jullie weer te zien op deze dag.! Ik ben al twee keer aangeschoten door mensen van hoe gaat het nou met je?

Dus ik denk nou, misschien goed om even te vertellen. Ik ben in oktober, was het geloof ik, aan een oogmelanoom behandeld, bestraald.

Er was kanker in het oog. En men heeft toen vooraf een foto gemaakt van mijn hele lijf. En daar zagen ze toen al wat op. En ze hebben nog een keer een foto gemaakt en twee keer een scan ondertussen.

En toen bleek dat die oogmelanoom is uitgezaaid naar mijn longen. Dus het zit nu in mijn longen. En dat is geen longkanker. Daar dacht ik eerst, oh, dan heb ik longkanker. Maar dat is het niet. Het is kanker in mijn longen.

Longkanker, dat ziet er anders uit. Dat is andere kenmerken. En moet ook op een andere manier behandeld worden. En de behandelmethoden die ze hebben voor oogmelanomen. Ja, dat zijn er maar een paar.

Waarvan één, daar zei die arts zelf al, dat valt eigenlijk af. Want dat heeft amper resultaat. Genezing is sowieso geen optie. En de twee die overbleven. Nou, daar kleefde toen we dat hoorden zoveel bijwerkingen en nadelen aan.

Dat we dachten, laat dat maar zitten. We zien wel hoe het verder gaat. Nou, we zijn nu, het was eind mei dat we dat hoorden. We zijn nu, wat is het, richting eind juli.

En ik kan zeggen, ik voel me nu kiplekker. Als ik me had laten behandelen, was dat zeer waarschijnlijk niet het geval geweest. Dat ik ook iedere keer weer naar het ziekenhuis moet, ervoor spuiten of pillen of weet ik wat. Ik voel me nu echt goed. Want van binnen schijnt het dan niet goed te zitten.

In september, eind september, hebben we nog weer een scan. Dus dan gaan we kijken hoe de situatie dan is. En dat vergelijken ze dan met een scan van mij. Niet van mij, maar van mij met de EI.

En ook van mij trouwens. En een scan van januari. Dus dan zien we het wel weer. Ik voel me goed. Soms denk ik wel eens, misschien heeft de heer wel genezen. Ik voel me eigenlijk beter dan twee maanden terug.

Minder moe. Ik ben nu ook een poosje thuis. Dat scheelt misschien ook. Dus ik weet het niet. Wat we wel weten is dat de heer heel erg nabij is. Deze gekke periode. Want als je zo'n boodschap krijgt, eind mei.

Meneer, we verwachten dat u nog één of twee jaar te leven heeft. Dan is dat toch wel even schrikken. Kan ik wel even zeggen. Maar de heer is er erg op ingekomen. Tot op de dag van vandaag.

En dat is heel kostbaar. Dat is heel bijzonder. Je bent een mens. Je hebt je emoties. Het gaat soms wat beter. Soms wat minder. Maar per saldo gaat dat eigenlijk hartstikke goed. Ook met Thea. Ook met de kinderen.

En daar zijn we heel erg dankbaar voor. Ik wil ook iedereen bedanken. Ook hier uit Bunschoten. Ik heb allerlei kaartjes gehad. Bijzonder ook de zondagsschoolgroepen. Het is jammer dat ze weg zijn. Maar misschien willen jullie het doorgeven.

Heel bijzonder. En heel mooi ook dat ik een paar kaartjes heb gekregen. Ik weet niet meer welke groepen. Maar wel met beterschap en sterkte. En de heren zorg voor je dat soort teksten. Dat doet je echt goed. Dus dat is hartstikke fijn. Dus bedank ze maar.

En iedereen die sowieso bedankt. Goed. Dan gaan we toe naar het doel waarvoor ik hier gekomen ben. En dat gaat wat anders dan normaal. Want normaal wordt er van tevoren wat gelezen.

Dat ga ik straks doen. En dat komt omdat ik het ga hebben over Jozef. Ik heb in februari 2010 een keer gesproken hier ook over Jozef. Over zijn vernedering.

En ik wil nu spreken meer over zijn verhoging. Maar ik wil eigenlijk een klein beetje gaan bladeren. Te beginnen bij hoofdstuk 37. Dat is met name het hoofdstuk van zijn vernedering. En dan een beetje doorbladeren naar 45.

En daar ga ik wat uitlezen zometeen. Dus dat u niet denkt hij is de weg kwijt. Volgens mij gaat het goed. We zullen het zien. En u zit hier misschien en denkt. Nou, ga eens even lekker luisteren.

Ik zou zeggen u moet wel goed opletten. Want in die geschiedenis zitten een paar verschillende lijnen. Die geschiedenis is in de eerste plaats. Dat is een heel duidelijke heenwijzing naar het leven. Naar het lijden.

En naar het sterven van de Heer Jezus. Een hele hoop aspecten zitten erin die wijzen naar zijn lijden. Zijn sterven. Maar ook zijn opstanding. Zijn verheerlijking. Dus dat is de ene lijn.

Die komt erin terug. De tweede lijn is dat het ook profetisch is voor het volk Israël. Dat komt zometeen allemaal nog van naar voren. En de derde is dat het ook voor ons persoonlijk tot lering is.

Tot een voorbeeld is. Het is niet zomaar een stukje geschiedenis. Dus een verhaal wat hier staat. Er zitten lessen in die ook in 2016 voor ons gelden. En ik wil zo gaandeweg proberen die drie dingen door elkaar heen wat over te zeggen.

Eerst wat algemeens. Ik zei het net eigenlijk al. Als je die hele geschiedenis zo leest. Dan lees je over de vernedering van Jozef. De verwerping van Jozef.

Het gehaat zijn van Jozef. En je leest ook over de verhoging van Jozef. Hij werd naast de faro de tweede man. Eigenlijk vanaf hoofdstuk 41 gaat het over zijn verhoging.

En 37 tot en met 40 gaat het over zijn verwerping. Het gaat over zijn eerste komst. 37 tot 40. En daarna gaat het eigenlijk over zijn tweede komst. Een komst in Jeruzalem.

Op de Olijfberg. Waar hij zal gaan regeren. Jozef. Ook zijn algemeen iets. Die werd verworpen. Dat is heel mooi vind ik. Ze is verworpen door zijn broers. Hij werd door zijn vader gezonden naar zijn broers.

Hij werd door hem verworpen. Hij moest de put in. Hij werd verhoogd. Door God. Daar getuigde hij heel duidelijk van. Het was God die al die tijd met hem was. Zowel in zijn verwerping.

Maar ook in zijn verhoging. Verworpen door mensen. Maar verhoogd. Door de Heer en God. Het is ook een geschiedenis. Als je dat zo doorbladert. Die gaat van de diepste ellende. Naar de grootste heerlijkheid.

Dat zie je ook bij de Heer Jezus terug. Van de diepste ellende. Is nog dieper dan die van Jozef geweest. Naar de allerhoogste heerlijkheid. Je ziet. Als je die geschiedenis leest.

Geen enkele zonde opgetekend van Jozef. Hij was een mens. Hij zal zonden gedaan hebben. Maar ze staan niet opgetekend. Ook in dat opzicht is hij weer een beeld. Een type. Van Christus. Die geen zonde gekend heeft.

Die geen zonde gedaan heeft. Je leest ook geen enkele klacht van Jozef. Dat gaat er maar aan staan. Je wordt naar je broers gestuurd. Om te vragen hoe het gaat met je. En dan wordt hij daar in de put gestopt.

En hij wordt verkocht. Nergens lees je van Jozef een klacht. Met Potiphar. Met die vrouw. Onschuldig. Komt in de kerker. Nergens lees je een klacht van hem.

In Petrus staat. Als hij. Gaat over de Heer Jezus. Gescholden werd. Niet terugschold. Als hij leed. Niet dreigde. Maar het overgaf. Aan hem. In rechtvaardig oordeeld. Jozef is een geweldig type.

Geweldige heenwijzing. Geweldige plaatjes. Voor afschaduwing. Van de Heer Jezus. Nog een aspect. En dat is. Wat mij.

In onze situatie. Eigenlijk heel erg aanspreekt. Van sprak. En dat is ook een beetje de reden. Dat ik dacht. Ik ga het over Jozef hebben. Als je zo die geschiedenis leest. Dan gaat eigenlijk alles verkeerd.

In Jozefs leven. Op een gegeven moment. Hij komt. Wordt zijn vader. Naar zijn broers gezonden. Die haalt hem. Staat er letterlijk. Stopt hem in de put. Die verkocht hem. Gaat helemaal verkeerd.

Dan komt hij uiteindelijk daar in Egypte aan. Aan het hof. En daar wordt hij dan onschuldig. Weggestuurd. Naar de gevangenis. Gaat weer helemaal verkeerd. En hij was.

Hij vertrouwde op God. Maar God had toch. Ondanks dat dingen. Totaal anders liepen. Dan Jozef. Gedacht zat. Want hij zal misschien ook onze plannen hebben gehad. We hadden ook onze plannen. Die hebben we ook een beetje bij moeten stellen.

Maar de Heer was met hem. In zijn vernedering. Maar ook in zijn verhoging. En dat is. Dat is een hele troostrijke les. Voor iedereen. En ook voor ons nu. Dat de Heer.

Hoe het ook gaat in je leven. Als je probeert aan hem vast te houden. Naar bij wil zijn. En jullie kennen vast. Allemaal die tekst. Van dat hij. Alle omstandigheden. Laat meewerken ten goede.

Voor hen. Die hem lief hebben. Dan moeten we eens. Echt gaan geloven. Want het werkt echt. Het is zo. Als wij. Er echt op vertrouwen. Dat de Heer God. Alles in zijn hand heeft. Ook als je in de shit zit.

In de problemen zit. In de ziekte zit. Of wat dan ook. Als we daar nou eens echt op vertrouwen. Dan komt de Heer daarop in. En geeft de Heer rust. Wij ervaren nu een geweldige rust. Van de Heer.

Ondanks dat hij zo'n rotboodschap hebt gehaald. Die Heer komt erop in. Ik heb hier nog een andere tekst. Van Josiah. Want de Bijbel staat barstens vol. Van bemoedigende teksten.

Dit is er een. Vrees niet. Waarom niet? Want ik ben met u. Nou dat geldt voor jullie. Dat geldt voor mij. We hoeven niet te vrezen. Wat er ook gebeurt. Waarom niet? Ik ben met jullie. En wie is die ik?

Dat is de Heer God. Dat is de Almachtige. Er is niemand machtiger dan hij. Hij is met ons. Er staat erachter. Zie niet angstig rond. Want dat kunnen we zo maar doen. Ook je gedachten kunnen op de hol gaan.

Van oh ik heb kanker. En mijn longen. En dan word ik benauwd. En dan ga ik veel alles ophoesten. En noem maar wat. Dan kun je allemaal voorgaan. Stoppen. Niet angstig rond zien. En dan heeft iedereen zijn eigen situatie.

Zie niet angstig rond. Want ik ben uw God. Als het zover is dat het misgaat. Dan zal de Heer er ook dan op inkomen. Hij komt er nu op in. Hij zal er ook dan op inkomen. In elke situatie. Alle omstandigheden zijn goede.

Maar ook slechte. Dan wil hij op inkomen. En wil hij met ons zijn. Filipenses. Je hebt er zo maar op een paar. Maar er staat echt bomvol de hele Bijbel. Weest in geen ding bezorgd. Weest in geen ding bezorgd.

We kunnen zomaar bezorgd zijn over van alles en nog wat. Als we nou eens echt gaan staan op die teksten die ik net genoemd heb. Weest in geen ding bezorgd. Het wordt vooraf gegaan door de Heer is nabij. Zelfs eigenlijk als wat ik net zei.

De Heer is nabij. Weest in geen ding bezorgd. Maar laat er bij alles. Dat is een stukje overgave. Uw wensen. Door gebed en smeking.

Met dankzegging. Bekend worden bij God. En dan zal die vrede gods. Die alle verstand erboven gaat. En die zul je gaan ervaren. Dus we mogen. Dat is eigenlijk de les. Een beetje als je die hele geschiedenis van Jozef zo kijkt.

Hoe het ook gaat. Totaal onverwacht soms. Totaal verkeerd misschien. In je eigen belevingen. De Heer heeft alles in zijn hand. Ook jouw leven. Hij had het leven van Jozef in zijn hand.

En dat wij op hem vertrouwen. Heeft hij ook ons leven in zijn hand. En hij heeft er een doel mee. En hij gaat echt tot het doel komen. Vertrouw je aan hem toe. Eigenlijk zie je dat ook bij de Heer Jezus.

Die werd gekruisigd. En dat leek in onze ogen in eerste instantie volkomen fout te gaan. Hij werd gekruisigd. Hij zou komen om te verlossen. Maar Gods gedachten zijn gelukkig hoger dan onze gedachten.

En Gods wegen zijn hoger dan onze wegen. Want juist op het kruis. Juist toen hij stierf. Bracht hij omdat hij stierf als de zondeloze. Bracht hij God de allergrootste eer.

En daarom konden onze zonden op hem worden gelegd. En daarom hebben wij nu de verlossing. Maar wij zouden zo'n plan nooit bedacht hebben. Maar laten we gewoon proberen te vertrouwen op God. Hij heeft een plan met deze wereld.

Hij heeft een plan met Israël. Maar hij heeft ook een plan met ieder persoonlijk. Alle omstandigheden zullen meewerkend en goede. Zullen we op hem vertrouwen.

Wat ook nog opvalt als je die geschiedenis leest. Ik heb het al een paar keer gezegd. Het gaat gepaard met lijden. Als je de Heer Jezus wil volgen. Dan heb je soms te maken met lijden.

Wat ik heb dat is niet het lijden om Christus wil. Dat is een ziekte als gevolg van de zonde. Maar als je echt de weg van de Heren wil gaan. En daardoor problemen gaat krijgen. Dan krijg je ook met lijden.

Maar goed, het kan ook in bredere zin het lijden zijn. En dat is wel lastig voor ons. Maar het hoort er vaak wel bij, denk ik. Dat we te maken krijgen met lijden. Om uiteindelijk die heerlijkheid te gaan smaken.

Die heerlijkheid te gaan ervaren. De tekst uit Romeinen 8. Zijn we nu kinderen. Dat zijn kinderen van God. Als de Heer Jezus hebben we aangenomen als onze persoonlijke verlosser.

Zijn we nu kinderen. Dan zijn we ook erfgenamen. Erfgenamen van God. En mede erfgenamen van Christus. Immers indien wij delen in zijn lijden. Als wij delen in zijn lijden. Omdat we hem gehoorzamen.

Is dat om ook te delen in zijn verheerlijking. Jozef heeft geleden. Maar Jozef is ook verheerlijkt. Als wij delen in zijn lijden. Dan zullen we ook delen in zijn verheerlijking. Want ik ben er zeker van, zegt Paulus.

Dat het lijden van de tegenwoordige tijd. Niet opweegt tegen de heerlijkheid. Die over ons geopenbaar zal worden. De heerlijkheid is veel groter. Dan het lijden wat we nu hebben. Het lijden in de tijd gezien.

Is het eigenlijk maar heel beperkt. Petrus hier zegt. Doch de God van alle genade. Die u in Christus geroepen heeft. Tot zijn eeuwige heerlijkheid. Eeuwige heerlijkheid. Hij zal u na een korte tijd van lijden.

Volmaken, bevestigen, sterken en grondvesten. Wandelen met de heer Jezus. Rekenen maar op dat je te maken krijgt met lijden. Maar dat is.

Straks komt ook die heerlijkheid. Die eeuwige heerlijkheid. Lijden, daar willen we eigenlijk allemaal niet aan. Liever niet. Maar ik denk dat lijden. Juist door God gebruikt wordt.

Om ons te brengen op een punt. Waar hij ons wil hebben. Christenleven. Dat is eigenlijk een soort tegennatuurlijk leven. We moeten ons leven verliezen. Om het te behouden.

Om ons leven verliezen. We houden liever dezelfde touwtjes in handen. Als we ons vernederen. Dan zullen we verhoogd worden. Maar van nature zijn we niet zo geneigd. Om onszelf te vernederen.

Want dan gaan we liever op onze strepen staan. Als we zwak zijn. Dan zijn we sterk. Dus christenleven. Als we leven zoals de Heere God het bedoeld heeft. Dat is eigenlijk volkomen tegennatuurlijk.

Dat gaat helemaal tegen. Wat in ons zit. Ruist het in. Maar dat lijden. Dat gebruikt de Heere God. Om ons dichter tot hem te brengen. Want juist als je in de moeilijkheden komt. Dat merken wij ook nu.

Dan word je toch meer naar hem gedrongen. Want eigenlijk valt alles weg. Als ik naar mijn eigen situatie kijk. Materiële dingen interesseren me helemaal niks meer. Kostbaar is je relaties.

Je vrouw. Je kinderen. De relatie met de Heere God. Maar dat komt ook door zo'n situatie. Want ja. Tuurlijk had ik ook dingen in mijn leven waar je meer aan hing. Maar als je nu door die situatie gedrongen wordt.

Door het lijden gedrongen wordt. Naar hem toe. Dan ga je daar toch anders in kijken. En ik denk dat de Heere heel vaak lijden gebruikt. Juist. Niet om ons te plagen. Helemaal niet. Maar om ons meer te vormen.

Naar het beeld. Zoals hij dat voor ogen heeft. Naar het beeld van de Heere Jezus Christus. En dat doet wel eens ouwe. Dat doet wel eens pijn. Natuurlijk. Maar het is ook tegen natuurlijk. Als het geen pijn doet.

Dan zou het eigenlijk een beetje gek zijn. En je ziet het ook terug in de Bijbel. Heel veel mannen uit de Bijbel. Of je nou een Paulus of een Job. Of een Abraham of een David. Die hebben allemaal te maken gehad met lijden.

Maar ook met de heerlijkheid. Als je Abrahams leven leest. Vanaf hoofdstuk 12 of zo tot 22. Dan zie je echt dat er een geloofsgroei is. Dat hij komt tot het punt in Genesis 22.

Dat hij zelfs zijn zoon. Zelfs zijn zoon. Ik moet er niet aan denken. Zijn zoon wilde offeren. Zover had God hem gebracht. Door alle omstandigheden. En alle tegenslag ook. In het leven van Abraham. Zover wil de heer God ons ook brengen.

En gebruikt het lijden. Ik heb hier nog staan. Zonder wrijving. Geen glans. Als je auto poetst. Dan moet je vaak een beetje wrijven. En dan gaat hij glimmen. Je moet soms in je eigen leven ook een beetje wrijving hebben.

Dan moet er een beetje aan geschud worden. Aan gerommeld worden. En dan kan er glans gaan komen. En in die situatie is het niet altijd fijn. Moeilijkheden zijn niet fijn. Maar als je dan merkt dat de heer er ook op inkomt.

En er nabij is. En de rust geeft. En de vrede geeft. En de kracht geeft. Om het aan te kunnen. Dan is dat ook weer heel bijzonder. Een schip heb ik eens gelezen. Dat vind je het beste.

Een zeilschip zal het wel zijn. Het beste besturen in de storm. Als je gewoon op zee. Of hier op het randmeer dobbert. En er staat geen zuchtje wind. En het ligt helemaal stil. Dan valt er weinig te leren om je schip te besturen.

Maar zodra de wind op gaat steken. Dan. Als er tegenslag komt. In de beeldspraak. Dan kun je leren hoe je je schip moet gaan besturen. Tegenslag.

Leiden. Gebruik de heren denk ik. Om ons te vormen. Naar het beeld van de heer Jezus. Dat waren wat algemene dingen. Nu gaan we even een beetje doorbladeren. Vanuit Genesis 37 naar 45.

37 heb ik in het begin al gezegd. Is met name het hoofdstuk. Wat gaat over de vernedering van Jozef. En ik zal even. Heel kort een paar dingen noemen. Ik doe het heel kort. Want ik heb het er al een keer over gehad.

Jozef was in vers 3. De geliefde zoon. Jozef vers 4. Die werd gehaat. Door zijn broeders. De heer Jezus was de geliefde zoon. Toen hij hier op aarde kwam. Ze hebben hem niet aangenomen.

Ze hebben hem verworpen. Jozef werd door Jacob zijn vader gezonden naar zijn broers. De heer Jezus is gezonden naar de verloren schapen van het huis Israël.

Jozef vertrok vers 14 uit het dal van Hebron. Daar vertrok hij vandaan. Hij ging naar zijn broers. Hebron betekent gemeenschap. De heer Jezus was in de hemel. Hij was in de continue gemeenschap.

In de continue heerlijkheid van God. Maar hij was bereid om dat te verlaten. Op aarde had hij ook die gemeenschap. Maar dat was toch iets anders denk ik. Hij was bereid om die heerlijkheid te verlaten. Om te gaan naar deze aarde.

Om zijn broers op te zoeken. Daar komt een paar dingen eruit. Het staat veel meer. Je moet het zelf maar eens lezen. Ik heb er ook een stukje over geschreven van de week.

Twee stukjes over Jozef. Dus die zullen ook nog een keer in het contactblad komen. Daar komt dit ook een beetje in terug. In vers 23. Ze trokken Jozef zijn kleed uit. De heer Jezus. Toen hij daar bij het kruis was.

Werd zijn kleed uitgetrokken. Jozef werd in de put geworpen. En die put wil ik even bestilstaan. Want dat vind ik wel heel erg mooi. Jozef werd in de put geworpen. Dat spreekt met name van zijn lijden aan het kruis.

En dan staat er. De put nu was leeg. Het aspect wat hier denk ik in beeld naar voren komt. Is dat de heer Jezus. De put was leeg. De heer Jezus alleen in de absolute eenzaamheid geleden heeft aan het kruis van Golgotha.

Niet alleen de mensen hadden hem verlaten. Ook de Heere God had hem verlaten. Dat is de absolute eenzaamheid. Wij kunnen ons wel eens verlaten voelen. Maar de Heere God is er altijd. Maar hij was echt in de absolute eenzaamheid.

Hij hing zelfs letterlijk tussen de hemel en de aarde. Alleen. Het tweede wat er staat van die put. Er stond geen water in. Aan het kruis zei de heer Jezus. Mij dorst.

Hij had dorst. Er was geen water in de put. Nou is het opmerkelijke van die put. Dat komt een paar hoofdstukken verder. Of een, twee hoofdstukken verder. Komt dat nog een keer terug.

Want dan is het vertaald met kerkerhol. Als Jozef in die gevangenis zit. Dat is met kerkerhol vertaald. En dat woord kan ook uitgehouden iets zijn.

Dat waren waarschijnlijk grotten die een beetje uitgehouden waren. Of meer uitgehouden waren. Waar een soort gevangenis van gemaakt was. Daar in dat kerkerhol. Daar is Jozef. Volkomen onschuldig.

Toen de Heer Jezus aan het kruis hing. hing hij daar. Volkomen onschuldig. Onze zonden werden op hem gelegd. Maar hij was onschuldig. Jozef had ook niks verkeerds gedaan daar. In Psalm 88 komt dat vers nog een keer voor.

Vers 5. Of dat woord. Put. Daar staat. Gij hebt mij in de diepste put gelegd. Weer een beeld van het lijden. Maar het zegt wat over de intensiteit van het lijden.

De diepste put. Er was geen lijden groter dan wat de Heer Jezus heeft meegemaakt aan het kruis van Golgotha. Gij hebt mij in de diepste put gelegd. En gij, de Heere God.

Het elders staat in Isaiah. Het behaagde de Heere hem te verbreizelen. En ik denk dat dat de rechtvaardigheid van God was. Hij moest zijn zoon oordelen. Omdat onze zonden op hem waren gelegd.

Het behaagde de Heere hem te verbreizelen. Gij hebt mij in de diepste put gebracht. En ik kwam, dat vond ik wel mooi, van de week nog een keer in zo'n tekst tegen. Die had ik eerder nog niet gerealiseerd.

Dat gaat in 2 Samuel. Die zal ik even voorlezen. Daar staat voorts. Dat gaat over de helden van David. Voorts Benaja, de zoon van Jojada, de zoon van een krijgsman.

Groot van daden uit Kapzeel. Hij versloeg de twee grote helden van Moab. Ook liet hij zich, dan komt hij, eens op een dag dat er sneeuw lag, in een kuil zakken. En doodde daarin een leeuw.

Kuil, hetzelfde woord in het Hebraaus. Hij doodde daarin een leeuw. In de Petersbrief lees je dat Satan rondgaat als een briezende leeuw. Aan het kruis werd de grootste overwinning op de Satan behaald.

Daar werd eigenlijk zijn nederlaag aangebracht. Hij doodde in die put, in die kuil, een leeuw. Daar is het volbracht, op het kruis van Golgotha. Nou, er zijn zo een paar gedachten over die put.

Dan gaan we even bladeren een beetje. Want dan komen we in hoofdstuk, achter 30 is een beetje een tussenhoofdstuk. Dat gaat niet over Jozef, maar Judah en Tamar. Dan komen we in hoofdstuk 39. Daar zit Jozef in Potivars huis.

En er staat er een paar keer, de heren was met Jozef. Dus het was geen leuke tijd voor hem. Want hij was verkocht tussen broeren, was in die put gestopt, was verkocht. En toen komt hij daar, slaaf. Maar de heren was met hem, in die situatie.

Alles wat hij ondernam, de heren deed alles wat hij ondernam, onder zijn hand gelukken. Vers 5, de heren zegende het huis van de Egyptenaar om Jozefs wil.

Dat is ook wel mooi, dus we kijken naar onze persoonlijke situatie. De heren gebruikt deze situatie in het leven van Jozef om het huis van Potivar te zegenen. Zo kan de heren ook in ons leven moeilijke omstandigheden gebruiken tot zegen van anderen.

Als je dat dus realiseert, dan kijk je al heel anders naar moeilijke omstandigheden. De heren kan die omstandigheden, of wil misschien wel juist die omstandigheden gebruiken tot zegen van anderen.

Dan staat er in vers 9, 10, zo'n beetje op die grens. Die vrouw van Potivar die komt. En dan zegt, die wil met hem naar bed. En dan zegt Jozef, hoe zou ik dan dit grote kwaad doen?

En zondigen tegen God. Hoe zou ik dan dit grote kwaad doen? En zondigen tegen God. Ik denk in deze tijd, waarin zoveel onreinheid is, maar ook in relaties.

Mensen die willen, als ze al gaan trouwen, liggen vaak voor het huwelijk ook al met elkaar in bed. Ook overspel, dat zijn allemaal kenmerken van deze tijd. En dan zegt Jozef, die daar belaagd wordt door die vrouw, nou ga er maar aan staan.

Maar die zegt, hoe zou ik dan dit grote kwaad doen? En zondigen tegen God. Jozef nam echt de keuze. Ik wil dit grote kwaad niet doen.

Ik wil rein leven. Ik wil voor God leven. Ik wil hem gehoorzaam zijn. Hoe zou ik dan dit grote kwaad doen? En zondigen tegen God. Het is goed om zo'n vers eens te memoriseren.

Je hoofd op te slaan. En misschien als je een keer achter de computer zit dat het naar boven komt. Als je denkt, als je verkeerde dingen wil doen. Hoe zou ik dan dit grote kwaad doen?

Het is niet zomaar een kwaad. Het is een grote kwaad doen. En zondigen tegen God. Want als je onreine dingen doet. Je hebt jezelf er mee. Je hebt de Heere God er mee. Je hebt je omgeving er mee.

Want je bent niet bruikbaar op dat moment. Je bent onrein. Besef dat eens. Hoe zou ik dan dit grote kwaad doen? En zondigen tegen God. Vers 21 staat nog een keer.

En de Heere was met Jozef. Dan komen we in hoofdstuk 40. Dat is een hele bijzondere geschiedenis. Daar is Jozef dus in die kerker onschuldig. Hij is daar met nog twee mannen.

Die hebben allebei gezondig. Dat staat in vers 1. Eén van die twee wordt verhoogd. En de andere die sterft. En Jozef die erbij is, is onschuldig. Dat doet toch wel heel erg denken aan het kruis van Golgotha volgens mij.

Waar drie kruisen stonden. Waar één iemand volkomen onschuldig was. Waar twee anderen aan het kruis gingen. Die allebei schuldig waren. De ene werd verhoogd. En de andere die niet.

En het is ook heel opmerkelijk dat juist in dit hoofdstuk. Dit vers staat. Vers 14. Maar blijf aan mij denken. Als dit een type is van kruising van de Heer Jezus.

En in dit hoofdstuk staat. Maar blijf aan mij denken. Als je dat dan zo leest. Dan komen toch ook die gedachten van. Doe dit tot mijn gedachten is. In je hoofd. Dat we bij het avondmaal vaak lezen.

Doe dit tot mijn gedachten is. En bij het avondmaal. Dan denken we terug. Aan het lijden en het sterven van de Heer Jezus. Doe dit tot mijn gedachten is. Blijf aan mij denken.

En daar gaat het om in de Bijbel. Dat we aan Jozef van de Heer Jezus. Blijven denken. En dat is ook een vraag. Aan jullie en ook aan mezelf. Blijf ik wel aan hem denken. Vult hij mijn gedachten.

Lees ik zijn woord. Waardoor ik hem beter kan leren kennen. Lees ik boeken die me opbouwen. Om hem beter te leren kennen. Gaat het om hem. Het gaat niet om allerlei theorieën of leerstukken. Die kunnen stukken leer worden.

Zij havenkamp is. Het gaat om het kennen. Het persoonlijk kennen van de Heer Jezus. Blijf jij aan mij denken. En niet tekeer denken. Maar voortdurend aan hem denken.

De hele Bijbel van Genesis tot openbaring. Is eigenlijk een openbaring van de Heer Jezus Christus. Telkens weer komt hij naar voren. En aan hem moeten we denken.

Oké. En er staat erachter. Blijf aan mij denken. Wanneer het u goed zal gaan. Wanneer het u goed zal gaan. Als we in de moeilijkheden zitten.

In de oorlogen zaten de kerken vol. In de moeilijkheden. Maar blijf aan mij denken. Als het u goed zal gaan. We hebben. En dat is niet om op te scheppen. We hebben jarenlang. We zitten nu twee jaar een beetje in de ziekte.

Maar jaren daarvoor. We hadden nooit wat. Zelfs geen griepje. Niks. Kinderen ook niet. We hebben vaak. Dat is echt zo. Vaak tegen elkaar gezegd. Gaat het nou wel goed met ons. Omdat we geen tegenslag hebben.

Gaan we wel. De weg van de heren. En we hebben ook gezegd. We moeten zien dat in deze tijd. Dat hebben we echt gezegd. U mag Thea bellen en even vragen. Maar we hebben echt gezegd. Van in deze tijd. Dat het goed gaat.

Moeten we zien dat we wortelen in hem. Zodat als er stormen komen. En dat we steviger gaan staan. En dat hebben we ook geprobeerd. En we hadden het misschien wel veel meer. Moeten doen. Dat weet ik niet. Maar dat hebben we echt tegen elkaar gezegd.

En dat is ook zo belangrijk. Dat we aan hem blijven denken. Wanneer het u goed zal gaan. Als het jullie goed gaat. Wees er blij mee. Wees er dankbaar voor. Maar blij van hem denken. En wortel in die tijd.

Zorg dat je dieper in hem geworteld wordt. En steviger in je geloofsleven gaat staan. En er staat erachter. Toont mij toch uw dankbaarheid. Door van mij gewacht te maken bij vader.

Dat vroeg Jozef aan die mannen. Tonen wij in ons dagelijks leven. Onze dankbaarheid. Over wat de Heer in ons leven gedaan heeft.

Dat is heel concreet. Dat is heel praktisch. Daar kan u zometeen mee beginnen. Als u naar huis gaat. Of naar familie gaat. En er komt iemand tegen. Ik kan u vertellen. Wat u gehoord hebt.

En ik kan u vertellen. Wie de Heer Jezus is voor u. Toont mij toch uw dankbaarheid. Dat kunt u in woorden doen. Dat kunt u ook in daden doen. Misschien is het laatste nog wel belangrijker dan het eerste. Iemand heeft eens gezegd.

Verkondig het evangelie. Desnoods met woorden. Je daden zijn ontzettend belangrijk. Je kunt prachtige woorden hebben. Maar als je leven er niet mee in overeenstemming is. Dan is het waardeloos. Toont mij toch uw dankbaarheid.

Laat de Heer je zien. Door je leven. En dat je blij met hem bent. We gaan verder bladeren. Want we moeten in 45 uitkomen. En de tijd gaat door.

Dan krijgen we hoofdstuk 41. Dat is de geschiedenis waarin Jozef wordt verhoogd. Dus die Faro heeft dat gehoord. Die dromen heeft hij uitgelegd.

Ik ga er een beetje korter heen. En dan lees ik het even vanaf vers 37. Dit voorstel nu. Dus Jozef heeft voorstel gedaan. Van dat graan en alles. En opslaan. Dit voorstel nu was goed in de ogen van Faro.

En in de ogen van al zijn dienaren. En Faro zei tot zijn dienaren. Zouden wij iemand kunnen vinden als deze? Een man wie in de geest Gods is. En Faro zei tot Jozef. Aangezien God u dit alles bekend gemaakt heeft.

Is er niemand zo verstandig en wijs als gij. Gij zult over mijn huis zijn. En op uw bevel zal mijn hele volk zich voeden. Alleen door de troon zal ik boven u staan.

Voort zei Faro tot Jozef. Zie. Ik stel u aan over het hele land Egypte. Daarop trok Faro zijn zegelring van zijn hand. En deed hem aan Jozef's hand.

Hij bekleedde hem met linnen klederen. En hing een gouden keten om zijn hals. En hij liet hem rijden op de tweede wagen. Die hij had. En men riep voor hem uit eerbied. Al dus stelde hij hem aan over het hele land Egypte.

Ook zei Faro tot Jozef. Ik ben Faro. Maar zonder u zal niemand in het gehele land Egypte. Zonder zijn hand of zijn voet opheffen. En Faro noemde Jozef Zafnat Paneach. En hij gaf hem Asnat.

De dochter van Potifera. De priester van ontdat vrouw. En Jozef ging uit. Als heer. Over het land Egypte. Jozef was verworpen. En dit is het kantelpunt.

Hij wordt verhoogd. En in het stukje wat ik nu gelezen heb. Er staan zo een hele serie dingen. Die heen wijzen naar de Heer Jezus. Vers 38. Zouden wij iemand kunnen vinden als deze. Een man in wie de geest van God is.

In de Heer Jezus was de geest van God continu. Voortdurend. Altijd. Er is niemand. Vers 39. Zo verstandig en wijs als gij.

In hem zijn alle schatten van wijsheid en kennis verborgen. In Christus zijn ze verborgen. En hoe kom je erachter? Door te gaan spitten.

Door te gaan zoeken. Door te gaan wortelen. Door die Bijbel te lezen. Door de Bijbel te overdenken. Door de Bijbel bidden te lezen. En teksten met teksten vergelijken. En dan gaat de Heer als je bidt om leiding met zijn Heilige Geest. Ga je steeds meer zien van die schatten.

Van hem. Gij zult over mijn huis zijn. Staat in vers 40. Nou, in Hebraïe 3 staat. Nu was Mozes wel getrouw in heel zijn huis als dienaar. Om te getuigen vanuitgeen gesproken zou worden.

Maar Christus als zoon over zijn huis. Jozef was over het huis. Christus was over het huis. Dan die zegelring. Zegelringen. Betekent als iemand, zoals hier.

Die ring om je vinger deed. Dat het gezag en de macht van die persoon achter je stond. Dat is hier ook. Hij wordt de tweede man naast Faro. Alle macht en gezag van Faro.

Die krijgt Jozef. De Heer Jezus zegt. Mij is gegeven. Gegeven. Alle macht. Jozef is een geweldig type van de Heer Jezus. Gouden ketenen. Goud spreekt altijd van de heerlijkheid van de Heer Jezus.

Hij wordt genoemd in vers 45. Safnat Baneach. Dat betekent de redder van de wereld. Er is maar één redder van de wereld. Dat is de Heer Jezus Christus. Dat is de echte redder van de wereld.

Hij werd hier zo genoemd. Hij kreeg Asnat, de dochter van Potivere. De priester van on tot vrouw. Hij kreeg een heidense vrouw. De gemeente, die voornamelijk uit Heidene bestaat, ook uit Joden, is de bruid van Christus.

Heidense vrouw. Asnat, die mocht delen in de heerlijkheid van Jozef. In alles wat Jozef gekregen had. Wij als gemeente uit de Heidene mogen delen in de heerlijkheid van de Heer Jezus Christus.

Dat is toch geweldig? Dat zijn dingen om gewoon thuis na te lezen en over na te denken en de Heer ervoor te danken. We gaan verder. Hoofdstuk 42. De eerste reis van de broers naar Egypte.

De vader, Jacob, heeft in 1937 de zoon naar zijn broers gezonden. De broers hebben hem verworpen. Er komt hongersnood. En nu gaan ze naar Egypte. En in dit hoofdstuk begint hun geweten een beetje te knagen.

Jozef was 17 toen hij verkocht werd. Hij was 30 toen hij verhoogd werd. Dat is het vorige hoofdstuk. Dat is al 13 jaar. Hij heeft die zonde verborgen gehouden.

Maar door die hele geschiedenis heen begint hun geweten een beetje te knagen. Vers 21, hoofdstuk 42. Voorwaar nu boeten wij voor wat wij voor onze broeder aangedaan hebben.

En in vers 28. Wat heeft God ons nu aangedaan? En door wat er gebeurt begint hun geweten te knagen. En Jozef die heeft ze gezien. En dan staat in vers 24.

Toen wende hij zich van hen af en weende. Want Jozef had, dat waren geen tranen van verdriet. Het waren tranen van verlangen. Jozef had een geweldig verlangen. En liefde voor zijn broers.

De heer Jezus heeft een geweldig verlangen. Een geweldige liefde. Voor zijn volk Israël. Maar hij gaat ze eerst in de druk brengen. Zodat hun geweten weer gaat spreken. Dat ze gaan denken aan wat ze gedaan hebben als volk.

En dat begint hier. En dat gaat dan verder. De tweede reis komt in hoofdstuk 43. En dan staat dan in... Jozef gaat verder.

Er staat in vers 30 nog dat zijn hart in ontroering uitging naar zijn broeder. En die broers die komen steeds meer in gewetensnood door wat ze gedaan hebben.

En dan staat er in hoofdstuk 44. God heeft de schuld van uw knechten aan het licht gebracht. Ze komen steeds verder in dat proces. En dan uiteindelijk. En dan gaan we zo 45 lezen.

Komen ze zo ver. Dat ze in vers 34 zeggen. Van 44. Ik zou het verdriet niet kunnen aanzien dat mijn vader zou treffen. Dat is een totaal andere gezindheid dan toen ze Jozef daar verwirpen.

Totaal anders. En dan komt Jozef daar ook op in. En ook het volk Israël. De vader die heeft zijn zoon naar zijn volk gestuurd. Ze hebben hem verworpen.

Maar hij gaat ze in de verdrukking brengen. En dat zal naar een climax gaan. Dat zien we in deze hoofdstuk. Het komt in een climax. En als hun hartgesteldheid veranderd is. Dan zal de Heer Jezus zich openbaren ook voor zijn volk Israël.

Nou ga ik even een stukje lezen. Of bijna heel 45 lezen. Toen kon Jozef zich niet langer bedwingen. Voor alle die bij hem stonden. En hij riep. Laat alle van mij weggaan.

En daar stond niemand bij hem. Toen Jozef zich aan zijn broeders bekend maakte. Daarop brak hij uit in luid geween. Zodat de Egyptenaar en faraos huis het hoorden. En Jozef zei tot zijn broeders. Ik ben Jozef.

Leef mijn vader nog. Doch zijn broeders konden hem niet antwoorden. Want ze deinsden van schrik voor hem terug. Toen zei Jozef tot zijn broeders. Kom toch nader bij. Daarop naderde zij. En hij zei. Ik ben uw broeder Jozef.

Die gij naar Egypte verkocht hebt. Maar wees nu niet verdrietig. En zie je niet zo ontsteld uit. Omdat gij mij hierheen verkocht hebt. Want om u in het leven te behouden. Heeft God mij voor u uitgezonden. Want reeds twee jaren is er hongersnood geweest in dit land.

En er komen nog vijf jaren. Waarin niet geploegd of veroogst zal worden. Daarom heeft God mij voor u uitgezonden. Om u een voortbestaan te verzekeren op aarde. En om voor u een groot aantal geredden in het leven te behouden.

Dus zei het gij het niet die mij hierheen gezonden hebt. Maar God. Hij heeft mij gesteld tot faro's vader. En tot heer over geheel zijn huis. En tot heerster in het hele land Egypte. Trek haastig naar mijn vader.

En zeg tot hem. Zo zegt uw zoon Jozef. God heeft mij gesteld tot heer over heel Egypte. Kom tot mij. Draal niet. Gij zult in het land Goosse wonen. En gij zult dicht bij mij zijn. Gij en uw kinderen en uw kindskinderen.

Uw kleinkinderen en uw runderen. En al wat gij hebt. En ik zal daar voor u zorgen. Want er zal nog vijf jaar hongersnood zijn. Opdat gij niet verarmt. Gij nog uw huis. Nog iemand van de uwen. En zie.

Uw eigen ogen. En die van mijn broeder Benjamin zien. Dat het mijn mond is die tot u spreekt. Vertel dan aan mijn vader. Al de heerlijkheid die ik in Egypte bezit. En alles wat gij gezien hebt. Toen viel hij zijn broeder Benjamin om de hals.

En Benjamin weende. En Benjamin weende aan zijn hals. En hij kuste al zijn broeder hartelijk. En weende. En omhelzende. Daarna eerst spraken zijn broeders met hem. Toen het gerucht in Faro's huis vernomen werd. Dat Jozef broeders waren gekomen.

Was dit Faro en zijn dienaar aangenaam. En Faro zei tot Jozef. Zeg tot uw broeders. Doe dit. Belaat uw dieren. En trek heen naar het land Canaan. En haalt uw vader in uw gezinnen. En kom tot mij.

Dan zal ik u het beste van het land Egypte geven. Zodat gij het vetteres lands eten zult. Voorts hebt gij de opdracht hun te gelasten. Neem u uit het land Egypte wagens voor uw kinderen. En voor uw vrouwen. Breng uw vader mee.

En kom herwaarts. Gij moet het niet jammer vinden van uw huisraad. Want het beste van het hele land Egypte zal voor u zijn. Toen deden de zonen van Israël aldus. En Jozef gaf hun wagens. Volgens Faro's bevel.

Ook gaf hij hun teerkost voor de reis. Aan hen alle. Man voor man. Gaf hij een stel kostbare klederen. En aan Benjamin gaf hij driehonderd zilverstukken. En vijf stel kostbare klederen. Daarop stond hij zijn vader tien ezels.

Beladen met het beste van Egypte. En tien ezelinnen. Beladen met koren en brood en voedsel voor zijn vader op de reis. Hierop deed hij zijn broeders uitgeleiden. En ging heen. En hij zei tot hen. Maak geen twist onderweg.

Zover. Nog even de profetische lijn wat Israël betreft. Jozef gezonden naar zijn broers. Gehaat door zijn broers.

Verworpen door zijn broers. Komt in de put eerst. Dan in de gevangenis. En dan wordt hij verhoogd. En dat is Gods hand. Door de broers verworpen.

Door God verhoogd. Dan door die hongersnood begint het zonderbesef. Het besef van wat ze hebben gedaan. Dat ze hem eigenlijk hebben vermoord. Begint te groeien. Twee reizen naar Egypte vanwege de hongersnood.

En dat eindigt dan op een climax. Dat Jozef ziet dat hun hartgesteldheid is veranderd. En dan staat hier. Toen kon Jozef zich niet langer bedwingen.

Zo zal het ook gaan in de eindtijd. Israël, en dat zie je nu al. Zal steeds verder alleen komen. Ik heb misschien hier ook wel eens gezegd. Toen ik jong was. Ik ben nog niet zo vreselijk oud. Maar 37 jaar terug of zo.

Was ook in Nederland. De houding ten opzichte van Israël. Totaal anders dan nu. Veel positiever. En Israël komt veel meer alleen te staan. En dat zal nog steeds toenemen. Die eenzaamheid.

Die druk. Die zal toenemen. Maar er zal dan op een gegeven moment een moment komen. Dat ze echt in de verdrukking zitten. Dan zal de Heer komen. Die zal zien dat van het overblijfsel hun hartgesteldheid is veranderd.

Want dat staat hier in vers 7. Dat is in de statenvertaling mooier vertaald. Daar staat, moet ik even kijken waar ik dat neer op gezet. Daar staat het volgende.

Doe God. Is mooi, maar ook beter denk ik vertaald. Vers 7. Doe God heeft mij voor uw aangezicht hene gezonden. Om u een overblijfsel te stellen op aarde. Om u bij het leven te behouden.

Die reze zal terugkomen. En er zal een overblijfsel. En dat is eigenlijk repeterend in de Bijbel. Het gaat steeds over een restant. Een groep die overblijft. Die zal behouden worden van het Joodse volk.

En die zullen hem dienen. En dan zullen ze zien wie ze hebben doorstoken. En ze zullen een rouwklacht aanheffen. Dat is dat barouw wat ze zullen hebben. En hij zal hun vergeven.

En hij zal hun aannemen. Want er is een enorm verlangen bij de Heer Jezus om zijn volk aan te nemen. Jozef weende dat hier. En hij omhelstde hen. En dat is het verlangen van de Heer Jezus. En dan gaat hij hun van een voortbestaand verzekeren op aarde.

Als hij teruggekomen is en het overblijfsel is behouden. Dan begint het vrederijk. En dan verzekert hij hun van het voortbestaand hier op aarde. En hij zal met hen regeren. En hij zal voor hen zorgen.

Wat hier in vers 11 staat. En hij zal hun zegenen. Met het beste van Egypte staat hier. Maar dit zal natuurlijk in het land Israël zelf plaatsvinden. En zo zie je in die hele geschiedenis een prachtige profetische lijn.

Van wat de Heer het doet met zijn volk Israël. Hij heeft een plan met de wereld. Met Israël. Met de gemeente. En wat ik in het begin ook zei. Persoonlijk. En daar mag je op vertrouwen. Maar nu wil ik nog even het laatste deel.

Wat betekent vooral dat hoofdstuk 45 nu voor ons. Want misschien zitten hier ook in de zaal wel mensen. Die al jarenlang zonden verborgen hebben gehouden.

En van wie het geweten misschien ook wel aan het opspelen is gegaan. Net als bij die broeders. Dat geweten ging steeds meer spelen. Spreken. En toen kwam er op een gegeven moment een inkeer.

Een omkeer. En als u in het verleden iets gedaan hebt wat niet door de beugel kan. Denk daar dan over. En breng het bij de Heer. En beleid het de Heer.

Want hij staat als het ware te trappelen. Dat bedoel ik eerbiedig. Hij staat als het ware te trappelen. Vol van verlangen. Of u komt. Want hij is ons kwijt geraakt. Dat heb ik toen met Pinkster ook gezegd.

In Genesis. Hij is ons allemaal kwijt geraakt door die zonde. Maar hij wil niks liever. En daar heeft hij alles op ingezet door het zenden van zijn zoon. Alles wat hij had heeft hij gegeven. Om ons weer terug te winnen.

En als er zonde is in uw leven. Beleid het hem. En laat zien dat die hartgesteldheid is veranderd. En hij wil niks anders dan jullie dan. Of wie dan ook. Omarmen. Hij zegt hier.

Toen maakte Jozef zich aan zijn broeders bekend. En hij zei. Ik ben Jozef. Hij wil zich bekend maken. Ik ben Jezus. Hij wil zich nu. Ook vandaag.

In 2016. Als de levende. Nog bekend aan je maken. Verderop zegt hij. Vers 9. Kom tot mij. Draal niet. Wij hebben soms de neiging om te dralen.

Om er nog een dingetje vast te hangen. In plaats van ons rukzichtloos. Ons volkomen over te geven aan hem. Draal niet. Zou ik zeggen. En ga tot hem.

Maar misschien denkt u ook. Ik doe het nog niet zo gek. Als ik zo om me heen kijk. Ik leef goed. Ik geef iedereen het zijne. Misschien nog wel iets meer. En als ik naar die ander kijk. Dan doe ik het veel beter. Nou dat kan ook. Dat u zo denkt.

Maar dan verwacht u het. Als u zo denkt. Van uw eigen werken. Van uw eigen goede dingen. En de vraag is. Of de norm die u hebt. Wat u goed vindt.

Of dat de norm is die Gods woord aanlegt. Ik denk het niet. Ik denk het niet. Want de norm die de Bijbel aangeeft. Om echt goed te doen. Daar heeft maar één iemand aan voldaan. Dat was de Heer Jezus Christus.

Die heeft geleefd. Zoals God het bedoeld heeft. Ik zei het in het begin al. Die heeft geen zonde gedaan. Hij heeft zelfs geen zonde gekend. Er is niemand die goed doet. Zelfs niet één.

Als je de hele wet doet. Maar hem in één struikelt. Dan struikel je in alle. Zegt Jacobus. Dus ook mensen die. Ik had net over mensen. Die misschien met een verborgen zonde lopen. Het is goed om zich achter het oor te krabben.

Maar ook mensen die denken. Ik doe het nog niet zo slecht. Ik doe het goed. Ik leef goed. En wat ik net allemaal zei. In Gods oog is dat niet voldoende. In Jezus Christus is de norm. En als je maar één keer faalt.

Als dat maar één keer op een dag zijn. Ze hebben wel zo'n rekensommetje gemaakt. Ze hadden één keer per dag zondig. Dat is 365 per jaar. Als je dat keer tien. Reken maar uit. Als je 50 jaar bent. Ik heb het niet uitgerekend.

Maar dan kom je heel hoog uit. 3650 keer 5. Dat is 17.000 of zo. 18.000 keer gezondigd. Nou. Ga daar maar mee. Voor de eerste aan. Om je terechtvaardigen.

18.000 zonden. Volgens mij ruim. Als je maar één keer per dag doet. Ik denk dat de meesten van ons. Ik in ieder geval wel. Wel vaker per dag ernaast zitten. Wat is je norm? Als je zo die geschiedenis leest.

Ik ben Jozef. En hij barst uit in geween. Hij wil niks liever. Dat mensen die nu denken dat ze goed leven. Of mensen die zondigen. Dat ze komen. Want hij wil zijn arm om ons heen slaan.

Wat ik net zei. Kom toch naderbij. Zat er in vers 4. Want het gaat in de christelijke wereld. Het gaat niet om de kerk. Of om de leerstukken van de kerk. Het gaat om hem.

Kom toch naderbij. Draal niet. Stond er net. Kom toch naderbij. We moeten bij hem komen. Met ons hele hebben en houden. Het gaat alleen maar om hem. Daar gaat het om. En dan die broers.

Die deisen terug. Ja. Dat is gek. Want die dachten. Nou worden we veroordeeld. En misschien denkt u dat ook wel. Maar het is niet je rechter die je uitnodigt. Het is je redder die je uitnodigt.

Je denkt misschien dat het je rechter is. Die je oordeelt. Maar hij is voor ons gestorven aan het kruis van Golgotha. Voor onze zonde. Dus juist als je ermee komt. Dan kan hij en wil hij vergeven.

En dan zegt hij. Daarom he. Want om u in het leven te behouden. Dan heeft God mij voor u uitgezonden. Dat is dan hoe God werkt. Hoe wonderlijk God werkt.

Dat zei ik ook in het begin. Zijn gedachten zijn hoger dan onze gedachten. Daarom heeft God mij voor u uitgezonden. Dat is ook echt een geloofstaal. Die Jozef hier uitspreekt. Dan staat er nog in vers.

Ze komen dan bij Jozef. Ze komen op een gegeven moment. Hij omhelst ze. Hij weent van blijdschap. Dat ze er zijn. Dat die hartgesteldheid veranderd is. En dan staat er in vers 15. Daarna eerst spraken zijn broeders met hem.

Dus 14 vers. Niks gezegd. Alleen maar geluisterd. Met open mond gestaan. Geschrokken. En later verblijt. Dat is denk ik ook een belangrijk principe. Dat we luisteren eerst naar de Heren.

En niet meteen onze verlanglijstjes. Of onze nood. Of onze zorg. Of wat voor dingen bij hem brengen. Luisteren naar de Heren. We hebben twee oren. We hebben één mond. Vaak. Vaak zijn we ook in gesprekken met elkaar veel meer geneigd om te praten dan om te luisteren.

En ik denk dat het goed is om vooral naar de Heren God, maar ook naar elkaar goed te luisteren. En dan te spreken. Dan zijn die broers daar.

Jozef is om de hals gevallen. En dan zendt hij ze terug. Als wij hebben ervaren hoe goed en hoe lief en hoe genadig en hoe geweldig de Heer Jezus is, dan zou hij als het ware het liefste bij hem willen blijven.

Maar dat is niet de bedoeling. Hij heeft nog een taak voor ons. Hij wil dat we weer terug gaan. De wereld in. Niet van de wereld, maar wel in de wereld. In Markers 5 staat dat zo.

Hij heeft de Heer Jezus die bezetenen, waarvan die geesten en die zwijnen zijn gevaren, gereinigd. En dan zegt hij, de Heer Jezus zei tot hem, tot degene die gereinigd is, Ga naar uw huis en tot de uwe en bericht hun al wat de Heer in zijn ontferming u gedaan heeft.

Als wij de Heer Jezus hebben leren kennen, dan is het goed om als het ware naar ons huis te gaan en te vertellen al datgene wat de Heer Jezus in zijn ontferming aan ons, aan mij, gedaan heeft.

Om getuige te zijn van hem. In vers 13 staat, vertel dan aan mijn vader al de heerlijkheid die ik in Egypte bezit en alles wat gij gezien hebt.

Dat is ook zo'n prachtig vers. En we mogen als getuige vertellen van de heerlijkheid van de vader. En ik denk ook, je kunt ook bidden, je hebt allerlei soorten van gebed.

Je kunt zonden beleiden, je kunt voorbeden doen. Je kunt gewoon bidden, vragen om allerlei dingen. Je kunt God loven en prijzen, maar je kunt ook God aanbidden.

Aanbidden. En dat is toch wat anders dan al die andere dingen. En als we zingen, ik aanbid u, dan denk ik niet dat dat aanbidding is. Maar ik denk wat hier staat, dat dat nou aanbidding is.

Als we vertellen aan de vader, God de vader, van al de heerlijkheid die zijn zoon, de heer Jezus, bezit.

Als we vertellen aan de vader wat we gezien en gevonden hebben in zijn zoon. Dat is denk ik echt de aanbidding. Als we hem als het ware als een offer omhoog houden, dan gaat het helemaal niet meer om ons of om mij.

Maar dan gaat het om hem, om alles wat we in hem hebben gevonden. Vertel dan aan mijn vader al de heerlijkheid die ik in Egypte bezit. Het meest kostbare voor God, dat is zijn zoon.

In hem is al zijn welbehagen. En als wij zijn zoon als het ware aanbieden, dan wordt hij daarmee geëerd en dan aanbidden we hem. En dat is zo belangrijk, denk ik. Toen het volk Israël, en dan ga ik even naar Deuteronomium toe, in het land kwam.

Dan staat er het volgende, Deuteronomium 26. Dan moeten ze de eersteling en de man doen, vers 2. En die moeten ze naar de plaats gaan die de heren hun God verkiezen zal.

Ze moesten naar de plaats gaan die de heren hun God verkiezen zouden. Konden ze niet zelf bepalen. Ze moesten naar het land gaan, naar die plek die de heren verkoos. En daar moesten ze heen gaan.

En dan moesten ze die eersteling aanbieden. En die eersteling van de opbrengst, dat spreekt ook weer van de heer Jezus. Hij is ook de eersteling die uit de dood is opgestaan. Hij spreekt ook van het beste van het land.

Het beste van het land, hij moest dus hem als het ware aanbieden. En ik denk dat dat aanbidden is als we Christus aan hem geven, als het ware. Dan staat er hier nog vers 20.

Gij moet het niet jammer vinden van uw huisraad. Dus ze zijn bij Jozef gekomen en hij stuurt ze terug. Dan komen ze weer, maar ze moeten het niet jammer vinden van hun huisraad. Wij zijn misschien ook wel gehecht aan onze aardse spullen, onze aardse dingen.

Maar als we de heer hebben leren kennen, dan is de waarde daarvan eigenlijk niet heel. Dan moeten we niet aan hechten, aan hobby's of aan geld of aan weet ik wat voor dingen.

We hebben auto's, noem maar op. Dat is zo belangrijk. Als we de heer hebben leren kennen, dan gaat hij steeds meer ons hart vullen. Als we vol zijn van hem, is er ook geen ruimte meer voor andere dingen.

En hij stuurt ze dan nog terug. Dan geeft hij ze teerkost voor de reis. Dan geeft ze kostbare kleren mee en het beste van Egypte. Nou wij zijn, in overdrachtelijke zin, we zijn in deze wereld.

We hebben teerkost, we hebben Gods woord. We hebben meer dan genoeg teerkost aan voor de hele reis. We hebben kostbare klederen. We hebben de wapenrusting gekregen. We zijn met klederen des heils bekleed.

We zijn met Christus zelf bekleed. En ze hebben het beste van Egypte. De Heer heeft ons gezegend met alle geestelijke zegeningen. Alles wat we nodig hebben om hier op aarde te kunnen leven.

Totdat de Heer komt of totdat we ontslapen. Dat heeft hij al in voorzien. En dan, ik ga een beetje eindigen. Vers 24 staat, dat vond ik toch wel opmerkelijk. Maakt geen twist onderweg.

Ze zijn bij de Heer Jezus geweest. Ze zijn teruggestuurd. Maakt geen twist onderweg. Als je kijkt naar de geschiedenis van de christenheid, de algemeenheid.

Dan zijn er nog wel wat dingen misgegaan. De kruistochten. En mijn jeugd was altijd elke dag in Belfast en zo. De katholieken tegen de protestanten. Dat is ook echt een fraaie getuigenis.

Kerkscheuringen zijn er. Maakt geen twist onderweg. Maar ook misschien wel hier in de gemeente. Dat er twisten zijn. Of oneenigheid. Of in de gemeente. Of in de familie.

Dat is niet goed. Dat is niet goed. Hieraan, zegt de Heer Jezus, zullen alle weten dat gij mijn discipelen zijt. Als gij liefde hebt onder elkaar.

En dat is zo mooi als we daarna streven dat we liefde hebben. Als gemeente hier in Bunschoten, gemeente in Baren. Samen als één gemeente. Dat het kenmerk zou zijn voor de mensen die contact met ons hebben. Dat er liefde is onder elkaar.

Niet dat we over straat rollen met allerlei dingen. Ik bedoel niet dat het zo is. Maar er kan zomaar iets zijn in je leven. Of in je familie. Of in je gezin. Of weet ik wat. Dat er een soort ruzie is.

En dat je hete hoofden en koude harten hebt. Dat is niet de bedoeling. We moeten herkend worden aan de liefde die we onder elkaar hebben. Daar gaat het om.

En dat is dan de liefde van God die in onze hart is uitgestort. Het is geen eigen prestatie. Het is iets wat God in ons uit wil werken. Tot slot. Daar eindig ik mee.

Vers 28. Het laatste stukje. Ik hoop dat jullie dat ook willen doen. Ik wil gaan en hem zien. Erik Sterf. Het zou toch mooi zijn als jullie nou zo meteen gaan. Om hem te zien.

Naar huis gaan. Om hem te zien. Of hier blijven en hem te zoeken. Dat maakt natuurlijk niet uit. En dat geldt voor mij net zo. Er is echt maar één ding belangrijk in het leven. Het kennen van de Heer Jezus.

Hij is getrouw. Hebben we vanochtend gezongen. Zongen prachtige liederen. En hij wil in alle situaties van het leven erbij zijn. Goede situaties. Maar dat moeten we niet vergeten.

Slechte situaties. En als we dan op hem vertrouwen. Dan komt hij erop in. Ik hoop dat we allemaal heen zullen gaan. En hem zullen zien. En toen die discipelen op die berg waren.

De berg van de verheerlijking. Zagen ze niemand anders. Naar Jezus alleen. Het gaat om hem. Jezus Christus. Ik wil hem van harte met jullie aanbevelen.

Nog één opmerking. Men heeft al eens gezegd. Een kerk zou moeten zijn als een wiel. Waarbij de as de Heer Jezus is. De gemeente, leden, wij.

Al die spaken. En dan is het mooie. Naarmate je dichter naar die as toe. Naarmate je groeit in je geloof. En dichter bij die as als het ware komt. Kom je ook dichter bij elkaar. En dan komt er iets van die liefde samen.

Dus nou, laten we gaan. En hem zoeken. Voordat we sterven. Want we zitten hier nu allemaal braaf. Maar je kan me zo een bericht krijgen. Je bent ziek. Of je kan me zo een ongeluk krijgen. Draal niet.

Om het met de woorden van dit hoofdstuk te zeggen. En zoek hem. Amen.