Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
En toen kwam ik tot geloof door de Bijbel. De commentaren ging zoeken.
Toen vertelde ze mij, ja ik heb die man ook niet gekend. Maar dat die Theofilus, dat was een advocaat. En hij was een Romein, een bekende Romein. En het was zijn opdracht om Paulus te verdedigen in Rome.
Maar ja, Paulus was in Rome aangekomen. En alle bewijsstukken waren naar de kelder gegaan. Want ze hadden schipbreuk geleden. En Lucas die schrijft in orde wat het christelijk geloof eigenlijk inhoudt.
Want als we even kijken in handelingen 28 vers 22. Ja, niemand wist eigenlijk precies wat dat nou inhoudt, dat nieuwe geloof. Het was allemaal nieuw, maar ze hadden de wind niet medegelovigen.
In handelingen 28 vers 22. En toen was er nog geen Constantijn de Grote met een instituut kerk. Nee, maar wij willen wel graag van u horen, want u denkt.
Want wat deze secte betreft is het ons bekend dat ze overal tegengesproken wordt. Er was geen Heidense kerk toen Stephanus gestenigd werd.
Er waren alleen toen nog maar Joodse gelovigen. En wat krijgt Paulus te horen? Ja, iedereen spreekt tegen dit geloof. Het heeft een slechte naam.
En dat is natuurlijk ingegeven door Satan en zijn handlangers. Dat het niet populair is om te geloven in de Heer Jezus. Ik kan me nog goed herinneren toen ik voor het eerst begon te getuigen tegen Joodse mensen.
Wat zij denken van Jezus, dat is zo absurd. Wat er omgaat dat de Heer Jezus degene is die de hondekast veroorzaakt heeft.
Dat de volgelingen van Jezus de nazi's zijn. Want Hitler was gedoopt als kind. En Stalin was gedoopt als kind. En al deze dingen, alles spreekt tegen.
En die Theofilus, die krijgt twee brieven. En daarin zie je het zuivere leven van Christus. Het is begonnen in Bethlehem.
Daar is de Heer Jezus geboren. En in Lukas 1 heb je de voorbereiding. In Lukas 2 heb je de geboorte. En dan kom je in handelingen. En kijk even mee naar hoofdstuk 1 vers 1.
Het eerste boek heb ik gemaakt, o Theofilus, over alles wat Jezus begonnen is te doen en te onderwijzen. Kijk, in Bethlehem is het leven van God op aarde begonnen.
Maar in het boek handelingen gaat het leven van God op aarde door. Eerst in het lichaam van de Heer Jezus Christus, maar nu in het lichaam van zijn gemeente.
In Lukas 1 de voorbereiding. In handelingen 1 de voorbereiding. Er zit een mooie orde in. In Lukas 2 de geboorte. In handelingen 2 de geboorte van de gemeente.
Eerst de Joden. Daarna de half Joden, Samaritaan. En uiteindelijk de Heidenen. Eén gemeente. Verbonden door het kostbare bloed van de Heer Jezus.
Geen verschil tussen Jood of Griek. Paulus zelf zegt, ik ben niet superieur als Jood. Want wij zijn allen uit één vlees.
En daarom is het ook verkeerd om mensen op een voetstuk te zetten vanwege hun achtergrond. Of naar beneden te drukken vanwege hun achtergrond. In de gemeente van Jezus Christus zijn wij allen één.
Er is geen verschil tussen Jood en Griek. Ik weet nog goed, want vaak heb ik me wel eens minderwaardig gevoeld. In Israël. Ja, want ik was geen volbloed Jood. En dat was toch wel heel speciaal.
Als ik verslag bracht bij de gemeente. En ik zei, er zijn drie Duitsers tot geloof gekomen. En één Israëli. Dan had het alleen maar over die Israëli die tot geloof gekomen was.
En niemand had het over die Duitse mensen. Maar die zijn voor God net zo belangrijk hoor. En zo zag je dat ook dat doorgedrongen is in de gemeente. Dat je hebt gelovigen en je hebt supergelovigen.
Nee, die bestaan gewoon niet. We hebben een super Jezus. Amen. En wij zijn allen gelijk. En bij God is geen aanzien des persoons. En het is heel gevaarlijk om Joodse broeders om een voetstuk te zetten.
Dat is helemaal niet gezond voor ze. Daarom vallen er zoveel. Want ze worden als het ware aanbeden. Oh, en Israëli die komt naar Nederland. En wat hebben wij?
We hebben een trotse broeder die terugkomt. En die denkt dat hij toch wel iets meer is. En dat is begin van het einde. En we hebben zoveel schipruik gezien bij Joodse broeders. Die in Nederland op een voetstuk gezet worden.
Omdat ze Israëli zijn. Hé, geen aanzien des persoons. Paulus zegt, ik ben niet superieur. We zijn allemaal uit Adam. We moeten allemaal opnieuw geboren worden.
Om in Christus te komen. En dat leven van Christus wat begonnen is in Bethlehem. Dat leven van Christus dat gaat door in zijn gemeente. In allen die wederom geboren zijn.
En dat is natuurlijk iets geweldigs. Paulus. Eerst is er Petrus. Die heeft de sleutel gekregen. Om de harten van de joden. De halfjoden.
En de heidenen te openen. En dan komt Paulus in beeld. Nu is het boek Handeling in eerste instantie niet over Petrus en over Paulus. Het is in eerste instantie over.
Hij zult mijn getuive zijn in. Jeruzalem. En dan komt het boek Handelingen. Judea. Samaria. En tot de einde der aarde. Daar gaat het om. En het laatste vers van het boek Handelingen is ongehinderd.
Dat boek is niet uit. Wij zijn het. Dit is Handelingen 28. Wij zijn Handelingen 100 of zo. Het gaat gewoon door. Het evangelie is niet meer te stoppen.
Het is het evangelie van de kracht van God. En daar zijn wij een deel van. En daarom is het zo belangrijk dat wij, nou ja, zo als Paulus, zo als Petrus, ieder moment nemen om dat goede nieuws verder te brengen.
Want dat is onze opdracht. Bij de Jood een Jood, bij de Griek een Griek. We hebben een opdracht. En ik wil ook nog zeggen dat iedere gelovige die hier is, die wederom geboren is, waarin de Heer Jezus woont, u bent gekend door de hemel.
U bent gekend bij naam. U bent belangrijk in deze wereld. Abraham deed voorbeden voor Sodom. En uiteindelijk als er tien rechtvaardigen, tien gelovigen geweest waren in die stad, dan was de stad niet onder het gericht gekomen.
Weet dat goed, dat waar u bent, dat is belangrijk. U wordt gekend bij naam. U heeft een opdracht. En u heeft het antwoord voor deze wereld.
De Heer Jezus is het antwoord voor deze wereld. De Heer Jezus is de enigste hoop voor Israël. Geen bomen, geen molens, geen tulpen. De Heer Jezus is de hoop van Israël.
Amen? Hoor ik een amen? Amen. Ja, het is echt zo hoor. En die Paulus, die had een verlangen. Laten we daar even naar kijken in handelingen 19.
Paulus had een verlangen. En dat zegt hij dan ook in handelingen 19, vers 21. En dat verlangen dat kwam van Gods wegen in zijn hart.
Hij zegt daar in handelingen 19, en toen dit alles voorbij was, vers 21, nam Paulus zich in de geest voor door Macedonië en Achaïe te gaan, om naar Jeruzalem te reizen.
Hij zei, wanneer ik daar geweest ben, moet ik ook Rome zien. Ja, wat in zijn hart leefde is, de woorden van de Heer Jezus, en neem ze mee, bij Transworld Radio, daar staan ze ook op de muur, gij zult mijn getuige zijn.
Jeruzalem, Judea, Samaria, en tot in de einde der wereld. Ik was ook nog bij Wycliffe, nog 1700 taal te gaan. En dan hebben alle bevolgingsgroepen hun Bijbel in hun eigen taal.
God is aan het werk. Dat evangelie is niet meer te stoppen. En daar zijn wij deelnemers van. Wij hoeven niet op de tribune te zitten zoals bij het voetballen.
We mogen meespelen. Hoe vind je dat nou? Is toch geweldig? We mogen ons steentje bijdragen. En de wereld haat Paulus in het oog. En daarom wilde hij naar Rome.
Want vanuit Rome ging het hele Rijk door. Maar ja, hoe kom je nou in Rome? Ja, dat weten wij niet. Maar dat weet de Heere God wel. Allereerst komt hij in Jeruzalem.
En daar gebeuren allemaal rare dingen. En heb je dat ook wel eens? Dat je denkt, wat gebeuren er allemaal rare dingen om me heen? In mijn hart is er rust. Maar om me heen is het een grote storm.
Twee dagen geleden hoorde ik van een neef die zijn leven genomen heeft. Een jongen die alles had, dacht ik. Maar toch eenzaam.
En hij neemt zijn leven. Het stormt. En zo iedere week dan word je opgeschrikt door dingen die om je heen gebeuren. Waar je er ook weer een deel van bent. En waar je dan ook weer je licht mag laten schijnen.
Maar het stormt om ons heen. Maar houd die rust. Houd die relatie naar boven sterk. En wees mensen met een visie. Want kijk eens wat er gebeurt met Paulus.
In hoofdstuk 21 vers 29. Ze hadden eerder al de Ephesier Trofimus met hem in de stad gezien. Van wie zij dachten dat Paulus hem de tempel binnengebracht had.
En heel de stad raakte in rep en roer. En het volk liep de hoop. En ze grepen Paulus en sleurden hem de tempel uit. En de deuren werden meteen gesloten. En terwijl zij hem probeerden te doden.
Kreeg de oberste van de legerafdeling het bericht dat heel Jeruzalem in verwarring was. De grootste vijand van het evangelie van Jezus Christus is niet atheïsme.
Is religie. Religie. Van eigen gerechtigheid zoeken. Van onderen naar boven. En Jeruzalem. Ja ze bidden daar bij die muur. Maar het is een boelwerk van religie.
Praat bij die muur maar eens over de Heer Jezus. Dan stoppen ze met dansen hoor. En dan krijg je te horen. Waar hun hart opgesteld is. Dat brengt die scheiding.
En Paulus is in Jeruzalem. Er gaat een roddeltje door Jeruzalem. En opeens willen ze die jongen doden. Omdat ze denken dat hij daar met een niet-Jood gewandeld heeft.
Hoe dwaas is religie? Als je daarover nadenkt. Al die religies in de wereld. Die hun babylons aan het bouwen zijn. Om tot God te komen.
Dat als je daar loopt met een niet-Jood. Willen ze die Paulus doden. In hoofdstuk 23. Nadat hij het woord heidenen genoemd heeft. Willen ze hem verscheuren.
Er is geen liefde voor de heidenen. Ze hadden een licht moeten zijn voor de heidenen. Ze zijn ver van God. Kijkt u maar in hoofdstuk 22 vers 21. En wat gebeurt er dan in hoofdstuk 23 vers 11.
Dan komt de Heer s'nachts naar Paulus toe. En zegt. Heb goede moed Paulus. Want zoals u in Jeruzalem van mijn zaak getuigd hebt.
Zo moet u ook in Rome getuigen. Hij zat op het pad. In het pad van gehoorzaamheid wandelde hij. Maar er gebeurde van alles.
En iedereen wilde hem vermoorden. En hij bleef maar getuigen. Door dik en dun. En opeens krijgt hij s'nachts te horen. Misschien dat hij ook.
Ja. Dag jongens. Zit ik wel op het juiste pad. Want ik krijg allemaal problemen hier in Jeruzalem. En de heren bevesten het jongen. Je zit op de goede weg. Je leeft in het pad van gehoorzaamheid.
En je gaat naar Rome. Maar ja. Hoe kom ik in Rome? Want ik zit in de problemen. Ik zit gevangen in Jeruzalem. Later zat hij gevangen in Caesarea.
Twee jaar lang als gevolg van Robbel. En dan komt hij uiteindelijk te staan tegen Felix, Festus en Agrippa.
En in hoofdstuk 26 vers 32 zeggen al die mannen nadat ze hem gehoord hebben. Deze is onschuldig.
Een volgeling van de Heer Jezus. Hij roept ons op om hem te volgen zoals hij Christus Jezus navolgt. Wat was de reden voor de Heer Jezus dat hij gehaat werd?
Er was geen reden. Hij zegt het zelf ook. Ze hebben mij gehaat. Zonder reden. Er was geen reden. Er was geen rook. Dat zeggen ze toch wel eens. Ja, er is geen vuur.
Maar als er geen vuur is, dan moet ik rook. Er was geen rook. Ze hebben hem gehaat. Zonder reden. Hij was daar niet met een heiden in Jeruzalem geweest. Hij was onschuldig. Maar goed.
Ze wilden en ze moesten hem opruimen. Want ze waren echt slaven van Satan. En dat moet u duidelijk zien. Dat is de strijd tussen licht en duister.
En hij beroept zich op de keizer. Uiteindelijk in hoofdstuk 28 komt hij in Rome terecht. Maar hoe komt hij in Rome? Dat wist hij natuurlijk niet.
Als gevangenen. Maar zijn hart is vrij. En dat leert mij ook weer. Wat de omstandigheden ook zijn. Mag niet uit. In mijn hart ben ik vrij.
De boodschap is belangrijker dan de boodschapper. Het gaat in boekhandelingen ook niet over Paulus. Het gaat om de verspreiding van het evangelie van Jezus Christus.
En dan wil ik zo graag vanmorgen. Want ja, ik kom hier ook niet iedere week. U allen is heerlijk bemoedigen. Dat als God je kent bij name.
En je hebt hem aanvaard. Dan beschermt hij jou. Dan zijn jouw tijden in zijn hand. Dan kan er niets met jou gebeuren.
Totdat het plan van God klaar is. Dan ben jij onaantastbaar. Zeg het eens onaantastbaar. Onaantastbaar. Ze kunnen je niet doden voordat het je tijd is.
En als het je tijd is. Nou, dan wordt het alleen maar beter. Zou Corrie de Boom zeggen. Want dan zien we de Heer Jezus. Dan zijn we hem gelijk. Jo. Ze kunnen ons niks maken. Maar goed.
Het is mijn tijd nog niet. Vorig jaar zat ik nog bij intensive care. Met een hartinfarct. De dokter zei. Jochie. Als je een half uur later gekomen was. Dan had ik je niet meer kunnen redden.
Maar het was mijn tijd nog niet. Want ik moest nog even naar boven. Halleluja. Heerlijk toch. We mogen leven. En het leven brengen in deze wereld.
Enfin. Die Paulus. Die komt op zo'n schip terecht. En ja. Ja. Ik zie hem lopen. De loopplank op. Met ketenen.
En achter hem een gevangene. Voor hem gevangene. En al die jongens gingen naar Rome om te sterven. Er was geen hoop voor die mensen. Die gevangenen. En hij was één van hen.
En dan moet u meekijken even in handelingen 27. Het is zo gezellig om mee te kijken. Want. Kijk. Wat schrijft hij vanuit Rome aan de gelovigen in Filippi.
En dat is de eerste gemeente in Europa. Laat uw vriendelijkheid bekend zijn bij alle mensen. Zet een smile op zou ik zeggen.
Ook al ben je een gevangene. Heb je nog geen reden om zaggeruidig te zijn hoor. En er was iets in die uitstraling van Paulus. En dat is ook zo belangrijk.
Ja dat heb ik geleerd van Jozef. Die zei. Laat mij genegenheid vinden in de ogen van Potiphar. Weet je. Als iemand je niet mag. Krijg je niks voor elkaar. Dus je mag gerust bidden.
Voordat je een baantje gaat zoeken. Laat mij genegenheid vinden bij die mensen. Dan kom je verder. En wat zien we hier. Kijkt u maar. Het staat er nog steeds. In vers 3.
Julius was Paulus vriendelijk. Was Paulus. Julius die Paulus vriendelijk behandeld. Er was iets tussen Paulus en Julius.
Julius die mocht die Paulus. Die Paulus die was niet bitter. Die Paulus die was niet boos. Die aanvaarde zijn positie.
Zijn situatie. Hij zegt het later ook. Ik ben een gevangene van Jezus Christus. Ik ben geen gevangene van Rome. Ik ben geen gevangene als gevolg van Roddel. Roddel.
Ik ben een gevangene van Jezus Christus. Dat is een deel van Gods plan voor mijn leven. Klaar. En ik ga mijn eigen verheugen in mijn positie.
Waar ik in terecht ben gekomen. Hij was vrij van binnen. En hij was vriendelijk. En Julius die mocht hem. En als gevolg daarvan. Na 2 jaar gevangenis. Kwamen de broeders om hem te verzorgen.
Je kunt je wel nadenken. Als je 2 jaar in een gevangenis gezeten hebt. Hoe je kleren er dan uitzien. Dus hij werd. Misschien kreeg hij nieuwe kleding. Misschien kreeg hij een nieuwe jas.
Misschien kreeg hij nieuwe schoenen. Maar hij werd verzorgd. Misschien had hij medicijnen nodig. Het was gewoon een mens. Maar hij kreeg de verzorging. Ziet u dat in vers 3? Afijn.
Dan gaan ze varen. En dan. Opeens. Dan spreekt Paulus. En die geeft een waarschuwing in vers 9.
Omdat er veel tijd verlopen was in het varen. Nu gevaarlijk werd. Omdat de vaste tijd ook al voorbij was. Waarschuwde Paulus hem. Nou Paulus. Die wist waar hij over sprak.
Die kende de Middellandse zee. Want hij had al drie keer schipbreuk geleden. En de vaste tijd was al voorbij. De R zat alweer in de maand.
Het was alreeds de grote verzoendag geweest. We zitten in oktober. November. Nu is de R niet in de maand. Maar wat worden wij wekelens niet opgeschrikt. Door lichamen die aanspoelen aan het strand.
Nu spookt het ook op die Middellandse zee. En sterven er mensen. Maar toen. Waarschuwde Paulus hen. En hij zegt. Mannen. Kijkt u eens gestien.
Ik zie dat de vaart zal plaatsvinden met hinder en grote schade. Niet alleen voor de lading in het schip. Maar ook voor ons leven. Maar de hoofdman vertrouwde de stuurman en de kapitein.
Meer dan wat door Paulus gezegd werd. En hier zie je. Dat de hoofdman. Vertrouwt de meerderheid. Vertrouwt de deskundigen.
Meer dan het profetische woord. Dat Paulus hen brengt. En vaak is het zo. Dan luistert de wereld naar de deskundigen.
Maar naar ons willen ze niet luisteren. Je moet eens weten. Hoe goed ik het bedoel. Maar ze willen niet luisteren. We hebben het antwoord voor deze wereld.
Weet u. Dat wij die met God wandelen. Meer weten op onze knieën. Dan die wereldleiders. Op hun tenen. Ik weet precies. Dat is een boek openbaring. Lees wat naartoe gaat.
En ik wil ze waarschuwen. Maar ze luisteren niet. Want ze praten liever met deskundigen. Nou afijn. Paulus had zijn woordje gezegd. En.
Wat gebeurt er. Kijk eens in vers 14. Ze gaan varen. Maar niet lang daarna. werd Creta getroffen door een stormwind. Die Euroclidon genoemd werd. Die stormen.
Die hebben altijd van die mooie namen. Maar het is helemaal niet leuk om erin te zitten hoor. En hier zit Paulus in de storm. Lieve broeders en zussen. We hebben al een poosje geleefd met elkaar.
De stormen die komen. Soms zit je in de storm als gevolg van gehoorzaamheid aan de Heer Jezus. Hij moest naar Jeruzalem. En daardoor kwam hij in de storm. Soms kom je in de storm.
Door je ongehoorzaamheid. Denk maar aan Jona. Maar. We kunnen ook wel eens in een storm terechtkomen. Door de ongehoorzaamheid van anderen. En ja.
Dat is Jozua en Caleb overkomen. En misschien is dat ook jou wel overkomen. En je familie. Dat er anderen zijn die dingen verkeerd gedaan hebben. Maar jij zit er ook mee.
Want je bent eraan verbonden. Paulus was verbonden aan dat schip. En hij zat ook in de storm. Ja ja. Hij zat in de storm. Omdat anderen niet naar hem wilden luisteren.
Nou het gaat helemaal niet goed hoor. Dat bootje. Kijkt u maar in vers 20. En doordat er gedurende vele dagen geen zon en geen sterren verschenen.
En geen kleine storm ontstijst. En geen kleine storm ontstijstende. Werd ons verder alle hoop op redding ontnomen. Hopeloos is de situatie. En dat hoor je vaak.
Er zijn zoveel mensen die in angst leven. Die geen hoop hebben. En hier op dat schip. Het was geen kleine storm. Het was depressief.
Het was donker. We hebben er iets van gevoeld vanmorgen. Het regende. Er waren geen sterren. Er was geen zon. Er was geen maan. Alle hoop vervlogen. Maar dat is niet waar hoor.
Er is hoop. Want Paulus was aan boord. En Paulus moest naar Rome. Mooi hè. Eén gelovig op die boot. Die een bestemming heeft.
En alle worden door hem gezegend. Ziet dat toch in. Zo Paulus. Zo u. Zo ik. Kijk maar. In vers 21. En toen men lange tijd zonder eten geweest was.
Ging Paulus in hun midden staan. En zei. O mannen. U had naar mij moeten luisteren. Dat zeg ik ook wel eens. Had nou toch naar mij geluisterd joh. Weet je wel.
Luister nou toch naar mij. Ik heb het goede met je voor. Neem de Heer Jezus aan. Hij heeft het moeilijke werk gedaan. Jij moet hem aanvaarden. Luister toch naar mij.
Blijf het ze wel vertellen tussen haakjes. Ook al luisteren ze niet. Maar hij wrijft het er even in. Je had naar mij moeten luisteren. Ja en dat stemmen ze mee in. En niet van Creta weg moeten varen.
En zo deze hinder en schade moeten voorkomen. Maar nu. Kijk. Hier komt de geloven. Roep ik u ertoe op. Goede moed te hebben. Er zal geen verlies van iemands leven onder u zijn.
Maar alleen van het schip. Want deze nacht. Stond er bij mij een engel van God. Van wie ik ben en die ik ook dien. En die zei. Wees niet bevreesd Paulus.
U moet voor de keizer terecht staan. En zie. God heeft u allen die met u varen geschonken. En dit is nou. De zegen.
Van het zijn van een gelovig hier op aarde. De zegen van Abraham. Gelaten 3 vers 14. Voor de gehele wereld. Is aan zijn gemeente gegeven. Gegeven. Wij hebben het in ons om tot zegen te zijn.
Hier. De enige stem van hoop. Was de stem van God. Door Paulus heen. En Paulus had het direct ontvangen van de heren. Ook weer. Van die engel.
En hij proclameert dat. En dan zegt hij ook. Jongens. 275 mensen. Jullie zullen veilig aankomen. Waar?
Op een of ander eiland. Eiland. Dat sprak mij ook wel aan. Want het maakt niet uit. Welk eiland. Eén of ander eiland. Of we nu in Nederland zijn. Of in Israël.
Of in Australië. Maakt niet uit. Welk eiland. Of welk land. Waar we zijn. Dan mogen we bloeien. En dat werd natuurlijk Malta. Waar hij bloeide. Waar hij diende.
Maar goed. Dat maakt niet uit. Dat is niet het belangrijkste. Waar we zitten. Het belangrijkste is. Dat we luisteren naar de stem van God. En naar het woord van God.
En dat we ook vrijuit proclameren wat we ontvangen hebben. Fijn. We kijken nog een klein beetje verder naar het verhaal. Daar zijn mensen die jokken.
Ja. En dat is in vers 30. Toen de zeelieden probeerden van het schip te vluchten. En de sloep in zee neerlieten. Met als voorwensel dat zij de ankers uit het voorschip zouden uitwerpen.
Zei Paulus tegen de hoofdman en de soldaten. Als zij niet in het schip blijven. Kunt u niet gered worden. Toen kapten de soldaten de touwen van de sloep.
En lieten hem in zee. Wat vind ik zo mooi. Kijk. Eerst luisterden ze niet naar Paulus. Maar ja. De tijd is verder gegaan. Paulus is bewezen de waarheid te spreken.
En nu moet je kijken. Hij is kapitein geworden. Want ze luisteren niet alleen. Ze hakken die sloep door. De touwen van de sloep. En wat heb je nodig als je schip vergaat?
Een sloep. En zo luisteren ze nu naar Paulus. Ze hakken de touwen door. En de sloep. Het bootje valt zo in de zee. En zo zie je dat die gevangenen de kapitein van de boot geworden is.
Zijn stem is de stem van autoriteit. En dan zegt hij ook tegen die mensen. Lieve mensen. Jullie hebben nou veertien dagen niet gegeten. Je hebt kracht nodig. Je hebt energie nodig.
Kom. Laten we alles opeten wat er op het schip is. En dat ging eens hoor. En hij dankte God. En ze kregen allemaal moed. En ze waren allemaal verzadigd.
Afijn. Het loopt goed af. Want in vers 44 staat. En daarna de anderen. Of op planken. Of enkele stukken van het schip. En zo gebeurde het.
Dat zij allen behouden aan land kwamen. Lucas heeft dit in detail opgeschreven. Hij zat ook op dat schip. En hij zag hoe Paulus belangrijk werd op dat schip.
En hoe iedereen luisterde naar het schip. En omdat Paulus naar Rome moest. Werden al die mensen op dat schip gered. En tot slot wil ik dan nog even kijken naar hoogstuk 28.
Kan het nog broeder? Ja hè. Of zijn jullie me al een beetje zat? Hé maar er staat nog stad hier hoor. In hoogstuk 28. Daar komen ze in Malten aan.
Nou dat is een leuk eiland. Daar ben ik ook wel eens geweest. Dat is gezellig. Maar het regende. En de pannen werden nat. En ze gleden op.
Nee. En toen het zo regende. Toen hadden ze het koud. En wat deed Paulus? Dat vind ik nou zo mooi. Neem dat ook mee in je leven.
Vers 3. En toen Paulus een bos takken bijeen geraapt had. Om op het vuur te leggen. Paulus was nat. Paulus was koud.
Paulus was zwak. Maar in die omstandigheden. Waar iedereen zwak. Koud. En moe was. Diende Paulus.
Diende Paulus. Diende Paulus. Broeders en zusters. De Heer Jezus is ons hoofd. En hij zegt. Ik ben niet gekomen om gediend te worden.
Ik ben gekomen om te dienen. Wees maar de minste. Dan valt hij ook niet zo hard. Ga maar heerlijk. Dienen. Dienen. Dienen. Ik weet nog goed. Ik heb dat ook met harde hand moeten leren.
Ik had deze keer twee maanden gespaard. Voor een ticket naar Afrika. En daar was ik in Afrika. Ik was uitgenomen om te spreken. En nog drie uur in zo'n stoffige weg.
En het zou om elf uur beginnen. En ik zat netjes voor in de kerk. Tien voor elf. Prachtig op tijd. Het werd elf uur. En er kwam niemand. Het werd half twaalf.
En toen kwamen er een paar kinderen. En ik werd me daar toch zagrijnig. Ik zeg. Dat is toch ook wat zeg. Heb ik twaalf uur in een vliegtuig gezeten. Drie uur op een stoffige weg.
En ik ben op tijd. En hun hoeven maar een paar hutjes voorbij te lopen. En ze zijn er nog niet. En toen was het als het ware. Of dat ik. Ja. Die stem hoorde van boven. Jochi. Jij bent hun meester.
En hun dienstknecht. Jij bent om te dienen. Jij was op tijd. De rest maakt helemaal niks. En dat heeft me echt bevrijd zeg. Het maakt me nou niet meer uit.
Als ik maar op tijd ben. Want anders dan ben je constant zagrijnig. Want constant doen mensen je teleurstellen. Maar dat is jouw zaak niet. Jij moet dienen.
Jij moet houtjes sprokkelen. En dan gebeuren er ook wonderen. Want opeens zat er een adder tussen dat hout. En die adder die zat vast aan die Paulus.
En die mensen van Malten die denken. Oh dat is een moordenaar. Die wordt gestraft. En Paulus die kijkt naar die adder. Ik doe het een keertje zo. En dan gaat die adder het vuur in.
En ze hebben gelijk een lekker stukje vlees. En er gebeurt helemaal niks met die Paulus. En wat dachten ze van Paulus? Oh dat is een god. Mensen hebben het altijd fout. Ze zeggen of je bent een moordenaar of je bent een god.
Hé het maakt niet uit wat mensen van je zeggen. De opinie van mensen maakt één seconde nadat je gestorven is. Helemaal niks meer uit. Maar wel maakt het uit of dat wij trouw zullen zijn.
En Paulus was trouw. En Paulus was vriendelijk. En Paulus schaamde zich het evangelie niet. En Paulus was waardevol. Zo Paulus, zo wij.
Er is geen verschil bij God. We leven nog steeds in datzelfde tijdperk. Dat we het evangelie mogen brengen aan de mensen. Wij ook worden geroepen.
Gewoon neem maar die laagste plaats. Ga heerlijk dienen. En hou jezelf vrij. En hou jezelf blij. En geniet van de Heer Jezus.
Want hij is het zo waard. Amen.