Samenkomst 3 juli 2016

Spreker

Hans van Hall

Date
July 3, 2016
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK

ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK

ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK Maar nooit zoveel als nu.

Maar nooit zoveel als nu. Ja en ik was van de week ook op een grote boot. Een stalen schip dan in Amersfoort.

Maar als je ziet hoe zo'n stuurman ook zo'n boot even manoeuvreert. En draait op zo'n eem. En hierop met een botter natuurlijk. Als je dat moet laveren tegen de wind in. Nou dat is stuurman kunst.

En hij weet precies wat hij moet doen. En zo heb je ook wel eens in ons leven. Je tegenstorm hebt. En dan weet God ook precies hoe hij ons er heen kan leiden. En daar gaat het volgende lied over. Leid mij Heer o machtig heiland.

Door dit leven aan uw hand. Leid mij Heer o machtig heiland.

Door dit leven aan uw hand. Ik ben zwart. Maar gij zijt machtig. Leid mij Heer o machtig heiland.

Heer mij Heer. Heer mij Heer. Heer mij Heer. Heer mij Heer. Heer mij Leiden. Vul mij met uw geest steeds meer. Vul mij met uw geest steeds meer.

Heer. Heer. Laat mij zijn. God in een page heer. En dan kom je door het leven. Heer too. En dan kom je dan violen. En dan kom je danò breakig heiland. Dat naam je door het leven.

Heer je mag avond. ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK

De volgende lied, dat is ook zo mooi, gaat over ik wil jou van harte dienen. En of dat nu in je huwelijk is, onder je vrienden, je familie of hier in de gemeente.

Dat is zo geweldig dat je die gezindheid van Christus mag hebben om elkaar te dienen. ZANG EN MUZIEK Ik wil jou van harte dienen en als Christus voor je zijn.

Bid dat ik genade vind, dat jij het ook voor mij kunt zijn. ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK

ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK Die weg van lijden zijn gegaan.

Die ons bemoedigt om vol te houden in dit leven. Laten we dat staande zingen met elkaar. Tot aan die dag. Ooit komt er een dag. Dat de hemel openbreekt. De doden zullen opstaan.

En daar geloven we in. Halleluja. Ooit komt er een dag.

Dat de hemel openbreekt. En de doden zullen opstaan.

Ooit komt er een dag. Dat u terugkomt op een wolk. En dat u kijkt met ogen stralend als de zon.

Tot aan die dag.

Wil ik weten wie u brengt. Wil ik leven dicht bij u. En mij geven in aanbeding.

Tot aan die dag. Wil ik horen wat u zegt. En uw woorden tot mij nemen.

Als een kostbaar geschik. Tot aan die dag. Ooit zal het zo zijn.

Dat we leven in een stad. Waar geen pijn en geen verdriet is. Ooit zal het zo zijn.

Als we komen in die stad. Dat de vader onze tranen mist. Tot aan die dag.

Tot aan die dag. Wil ik weten wie u bent. Wil ik leven dicht bij u. En mij geven in aanbeding.

Tot aan die dag. Wil ik horen wat u zegt. En uw woorden tot mij nemen.

Als een kostbaar geschik. Tot aan die dag. ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK

Tot aan die dag. Tot aan die dag. Tot aan die dag.

Tot aan die dag. ZANG EN MUZIEK Jeugd.

Jeugd met mij mee. ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** ***

Dat is gewoon even wat op mijn hart ligt en wat ik wilde delen. We gaan met elkaar het woord van God openen bij de brief van Johannes. 1 Johannes 4, vanaf het zevende vers.

1 Johannes 4, vanaf vers 7 tot en met vers 20. Daar schrijft Johannes.

1 Johannes 5, vanaf vers.

2 Johannes 5, vanaf vers.

2 Johannes 5, vanaf vers.

3 Johannes 5, vanaf vers. 3 Johannes 5, vanaf vers. 3 Johannes 5, vanaf vers. 4 Johannes 5, vanaf vers. 4 Johannes 5, vanaf vers. 5, vanaf vers.

5, vanaf vers. 5, vanaf vers. 5, vanaf vers. 5, vanaf vers. 5, vanaf vers. 5, vanaf vers.

6, vanaf vers. 6, vanaf vers. 6, vanaf vers. 6, vanaf vers. 6, vanaf vers. 7, vanaf vers.

6, vanaf vers. 6, vanaf vers. 7, vanaf vers. 7, vanaf vers. 8, vanaf vers. 8, vanaf vers.

8, vanaf vers. 9, vanaf vers. 9, vanaf vers. 8, vanaf vers. 9, vanaf vers. 10, vanaf vers. 10, vanaf vers. 10, vanaf vers. 10, vanaf vers. 10, vanaf vers.

10, vanaf vers. 10, vanaf vers. 10, vanaf vers. 10, vanaf vers. Tot zover op dit moment uit het woord van God en ikzelf, voordat we een ogenblik hebben van stil gebed, voordat we het woord gaan overdenken.

Amen. Ik heb over de toespraak van deze morgen gezet, Gods allesomvattende liefde.

Men is het er eigenlijk wel unaniem over eens dat de apostel Johannes de schrijver van de brief en het evangelie is. Maar hij noemt zichzelf nooit bij naam.

Maar zoals bij het kruis, de Heer Jezus, hij zich aanduidt als de discipel waar Jezus van hield. En bij het laatste avondmaal, dan schrijft hij in Johannes 13, een van de discipelen die Jezus lief had, lag aan de boezem van Jezus.

In de grondtekst staat er eigenlijk een die in de schoot van Jezus lag. Wat een geweldige uitdrukking. In de schoot van Jezus.

Het toont de meest innige, intieme plek. De plaats van verbondenheid, vertrouwen met de Heer zelf.

Het is een plek niet alleen voor Johannes. Een plek voor ieder die leeft vanuit die relatie met de Heer.

Zich daar veilig en geborgen weet. Volkomen vertrouwd om Hem. In de schoot van de Heer. Waar je zijn stem het meest duidelijkst kunt horen.

De plaats waar Hij zijn zorgzame handen om je heen legt. Het is ook niet zo verwonderlijk dat het juist Johannes is, die heel uitgebreid over de liefde van God gebracht in de Zoon de Heer Jezus schrijft.

Zowel in het evangelie als in zijn brieven. Maar omschrijven wat liefde, wat liefhebben is, is eigenlijk best moeilijk.

Ja, iedereen weet zo'n beetje wat ermee bedoeld wordt. Maar geef nou eens een omschrijving van liefde. Ik heb een aantal woordenboeken erop nageslagen.

En één daar vond ik de volgende verklaring. Een intense genegenheid voor een ander persoon. Gebaseerd op familiebanden of wanneer je je tot iemand anders aangetrokken voelt.

Hij heeft liever dus te maken met gevoel. Ja, iedereen zal dat bevestigen. Maar het is niet alles. Lang niet alles. Het zegt veel meer.

Ja, zal een ander zeggen. Het heeft ook te maken met je wil en met je verstand. Ook dat is belangrijk. Maar ook dat is niet de exacte, 100% verklaring van het woord liefde.

In die omschrijving stond dat onze liefde gebaseerd is op. En het is eigenlijk zo dat iedereen van iemand houdt omdat die ander voldoet bewust of onbewust aan een voorwaarde aan een bepaalde verwachting die je stelt.

Met andere woorden, onze liefde is bijna altijd voorwaardelijk. En het is niet alleen voorwaardelijk.

Is het in veel gevallen ook nog onvoorspelbaar. Want in algemene basis is onze liefde toch gebaseerd op gevoelens, emoties, verstand, een combinatie daarvan.

Maar dat kan allemaal zomaar veranderen. Als je ziet op het ogenblik, het aantal echtscheidingen is extreem hoog. Ja, hoor je dan, de vlam is uitgedoofd.

Of als er iemand anders is, zei ja, het boek is uit. Is dan de wilde nog om opnieuw te gaan lezen in dat boek? Of klap het boek dicht en het is uit.

Daarom is het voor een mens eigenlijk vaak wat moeilijk te begrijpen dat Gods liefde onvoorwaardelijk is. Je zou het kunnen vergelijken met de liefde van ouders voor hun kinderen.

Grootouders voor kleinkinderen. Dat komt heel dicht bij die onvoorwaardelijke liefde. Want we houden van ze in alle omstandigheden, wat ze ook doen. Jaren geleden heb ik een soort pastoralen dagcursus vervolgd.

Van ouders te helpen met kinderen die verslaafd waren. En een van die moeders die zei, maar wat er ook gebeurt. Ik heb altijd een touwtje uit de brievenbus hangen.

Dat is het. Dat zou je vandaag niet meer doen, een touwtje uit de brievenbus. Maar je begrijpt de bedoeling daarvan. Wat het kind ook doet, ik zal altijd van hem of haar blijven houden.

Mijn liefde houdt niet op. Ook als het kind niet aan mijn verwachtingen voldoet. Nou, dat is een klein beetje vergelijkbaar met die ongelooflijke, onvoorwaardelijke liefde die God voor de mens heeft.

Als u met mij eens opbladert naar Jezaja, hoofdstuk 49. Jezaja, hoofdstuk 49. Het gaat daar over Gods liefde voor Israël.

Maar ik denk dat we het ook mogen toepassen gewoon in ons leven van vandaag. Vanaf vers 15, daar schrijft Jezaja. Kan ook een vrouw haar zuigeling vergeten?

Dat zij zich niet ontfermen zou over het kind van haar schoot? Al zou zij die vergeten. Dus zelfs al zou die moeder de liefde voor haar kind vergeten.

Heere God zegt, toch vergeet ik u niet. Meer nog, ik heb u in mijn handpalmen gegrift. Eigenlijk staat er gegraveerd.

Het is onuitwisbaar. En uw muren zijn bestendig voor mij. Als je het stukje dan doorleest, dan zie je de liefde die God hier openbaart voor zijn volk Israël.

Ten aanzien van Israël. Ondanks de houding van de wereld van vandaag naar Israël. God houdt onvoorwaardelijk van zijn volk. God houdt onvoorwaardelijk van zijn stad die hij uitverkoren heeft.

De stad Jeruzalem. De Bijbel leert ons dat liefde en liefhebben alles te maken heeft met ons hart. Zo zult gij de Heer uw God liefhebben uit uw gehele hart, uw ziel en uw verstand en de kracht.

En Johannes spreekt over die onvoorwaardelijke liefde van God. Hij zegt in dat stukje wat we gelezen hebben uit 1 Johannes 4, twee keer, God is liefde.

En u weet allemaal dat daarmee de liefde de agape liefde bedoeld wordt. Er zijn heel wat geleerden en wijsgeren hebben nagedacht over de liefde van God en het wezen en het zijn van God.

En eigenlijk is het te groot om over Gods liefde te spreken. Het is te veelomvattend. Zoals dat liedje zegt, Gods liefde is zo diep, ik kan er niet onderdoor.

Gods liefde is zo hoog, ik kan er niet overheen. Gods liefde is zo wijd. Het is te veelomvattend.

En ik denk dat een mens met ons beperkte verstand, zeker na de zonde val, dat nooit compleet in dit leven bevatten kan.

We kunnen alleen maar vaststellen, Gods liefde, Gods liefde is agape. En je kunt iedere keer voor al die facetten van Gods liefde, kun je alleen maar zeggen, ah, is die zo groot?

Want buiten dat Gods liefde onvoorwaardelijk is, is hij ook ondoorgrondelijk. Hij is ook onmetelijk.

Maar hij is oneindig. En zoals de mens God heeft kunnen leren kennen door zijn openbaring, Jezus Christus, het beeld van de onzichtbare God, de Heer die zelf gezegd heeft, wie mij gezien heeft, heeft de Vader gezien.

Dat is enerzijds zijn openbaring, maar anderzijds kunnen we zijn liefde kennen door zijn handelen. God handelt in liefde.

Kijk maar naar de geschiedenis van Israël. Het is een groot bewijs van Gods liefde. Al zijn belofte die hij gegeven heeft, zie je stap voor stap vervuld worden.

Maar ook het handelen in uw en mijn leven. Dag bij dag. En als Johannes schrijft, God is liefde, staan we bij het hart van het evangelie.

Openbaard ontsluit God zijn hart, zijn wezen. Laat hij zien, ik ben die ik ben. Ik ben die ik zijn zal.

En als de Heere God aan Mozes, als hij voor de tweede keer op de berg is en de tien woorden in ontvangst neemt, zich karakteriseert als barmhartig, genadig, langmoedig, trouw, zijn het allemaal eigenschappen als het ware die voortkomen uit die onmeterlijke liefde van de Heere God.

En onze liefde naar hem, wij die hem vanaf de grondliggende wereld na de zondeval afgewezen hebben, dat is toch ook wel een stukje?

Nee. Het is niet door ons werk. Het is niet door ons toedoen. Niet door onze prestaties, ook op geestelijk gebied. Hij heeft u en mij, hij heeft de wereld eerst lief gehad.

En door zijn zoon, die het beeld van zijn liefde is, blijft hij in ons. En dat is, als je daar echt over nadenkt, overrompelend, overweldigd, ongelooflijk rijk.

Want het is exact het tegenovergestelde van het denken van de mens. Het wezen, de mens is na de zondeval volkomen ik gericht.

En niet op hem gericht. De focus van de mens is veranderd. Van God alleen naar ik met hoofdletters.

Naar mijn behoefte, mijn verlangen, in plaats van naar zijn glorie en zijn eer. Maar alleen in Christus, door de wedergeboorte van de mens, is de herstel van die relatie mogelijk.

Want Paulus zegt niet ik, maar Christus woont in mij. En als Christus in je woont, dan zal de focus weer terug kunnen draaien naar de glorie van God.

Wat een wonder van genade van die onvoorwaardelijke liefde van God voor de mens. En daar heeft de mens het vandaag en de dag nog steeds een beetje moeilijk mee.

Want zoals gezegd, onze liefde voor elkaar, ook in de gemeente van de Heere God, is bijna altijd toch op een of andere manier voorwaardelijk.

Ja, ik accepteer jou. Sorry, ik kijk die kant op. Dat hoeft niet hoor. Kees, ik ben het jou niet bedoeld. Nee. Nee. Ik accepteer jou als je tenminste doet of bent, zoals ik graag wil, zoals ik het van jou verwacht.

Of als je je maar gedraagt, zoals wij dat hier gewoon zijn. Of als je maar de juiste standpunten blijft hanteren. Als je maar de juiste visie blijft hanteren.

Ja, dan gaat die liefde wel door. Maar ow, ow, als je daar van afwijkt. Dan botst het al snel. Dan hebben we toch een beetje voorwaarden gesteld aan het uitdragen van de liefde van God.

Maar de liefde van God gaat aan het alles voorbij. Bij de mens is er altijd weer de neiging, misschien alleen in gedachten, maar ook dat is een bron ervoor, om nuancering aan te brengen.

Ik moet iets toevoegen aan die liefde van God. En het is soms heel moeilijk om je voor te stellen dat God onvoorwaardelijk en grenzeloos van mij houdt.

Wie ik ook ben, wat ik ook doe, wat ik ook spreek, hoe ik ook denk. God houdt onvoorwaardelijk. En er kan niets aan toegevoegd worden. Werkelijk 0,000.

Ik moest denken toen ik dat zo opschreef. Als ik door de supermarkt loop en ik moet voor het eten zorgen. Dan krijg ik altijd eerder gezegd een klein beetje naar die maaltijden die half kant en klaar zijn.

Je kent die oude spreuk misschien nog wel. Een beetje van magie en een beetje van mezelf. Maar we lopen voorbij aan de 100% kant en klaar maalden, want die zijn er ook.

Dat is natuurlijk veel makkelijker. Maar even het beeld. Daar mag je niets meer aan toevoegen. Want de fabrikant heeft er alles gedaan wat nodig is. En we zijn altijd geneigd om toch een klein beetje zelf toe te voegen.

God is liefde. Geopenbaard niet in wat hij geschonken heeft, maar wie hij geopenbaard heeft.

Het gaat altijd om de persoon die hij geopenbaard heeft in zijn liefde. En die heeft hij gegeven tot losprijs van de schepping.

Tot losprijs van de mens om hem opnieuw terug te brengen naar de vrede van God. Zoals Paulus in de Romeinen 5 vers 8 schrijft.

God bewijst. God heeft het exacte bewijs geleverd. Zijn liefde voor ons. Doordat Christus, toen wij nog zondaren waren, voor ons, voor mij gestorven is.

De prijs is betaald nog voordat u geboren werd. Want Psalm 139 zegt dat zijn ogen het eerste vormloos begin al zagen.

En God hield er al van. Absoluut. Over die liefde heb ik drie facetten waar ik bij stil wil staan.

Ik denk dat ik ze vandaag alle drie zou kunnen verklaren. Maar ik heb het voorrecht om over een paar weken weer terug te zijn. Dus dan geef ik een vervolg van hetgeen wat er vandaag gezegd wordt.

Die drie facetten zijn eerst de ontdekkende liefde. Het werk van Gods geest in je leven. Het tweede is de verzoenende liefde. Gebracht door Jezus Christus.

En het derde is de verzorgende liefde. De voorziening van God in en door zijn Zoon. Maar vandaag dan dus de ontdekkende liefde.

Gods geest laat ons steeds meer ontdekken wat die liefde in Jezus Christus is. En laat ons groeien in die liefde naar hem toe.

Hoezo dan? Hoe kan dat? Op het moment dat wij Jezus Christus, als je Heer en Heiland aangenomen hebt, gaat Gods geest, die in ons hart woont, ons de weg wijzen naar en meer van die liefde te laten zien.

Hij wijst ons de weg naar de volle waarheid. Hij zal u leiden in al en de hele waarheid. Hij laat ons steeds meer de alle facetten van het werk van Gods geest in Jezus Christus in ons zien.

En hoe meer we daarvan doordrongen raken, hoe meer wij in ons leven op hem zullen richten. Hij zal ons veranderen naar zijn beeld.

Hij zal ons leiden in ons denken, in ons spreken en in ons handelen. Je zou kunnen zeggen, er is een gezegde, liefde maakt blind.

Maar geestelijk zou ik zeggen, agape liefde opent je ogen. Opent je hart. En dat we als gemeente toch steeds meer en meer beseffen wat zijn liefde omvat voor ons en voor deze wereld.

Zodat men aan ons zal merken dat we anders in het leven staan dan de wereld. Als het ware de aangename geur, de liefdevolle geur van Christus zullen bespreiden.

Als ik voor iemand een geurtje mag kopen, dan zoek ik een geurtje wat bij die persoon past.

Maar Gods geur, als ik het even zomaar zeg, is Christus. En als ik iemand ontmoet die de geur van Christus draagt, dan is dat aangenaam.

Dan voel je herkenning. Dan merk je een verbintenis. En Gods geur is niet te koop. Zelfs niet in het meest dure flesje. Gods geur is geschonken in Christus.

Ik herinner me een keer dat wij in het buitenland waren en een gemeente opzochten. En dat de betreffende voorganger bij de deur stond en die zei, Are you born again?

Dat was wel heel direct, hè? Maar het gaf meteen herkenning. Ja, we zijn wederom geboren. We kennen Christus. En de verbinding was gelegd.

Dat is wat Gods liefde doet als je steeds meer gaat ontdekken van de liefde van Christus. Wat je ook gaat ontdekken is dat Gods liefde voor iedereen is.

En niet alleen voor een select groepje mensen. Ongeacht huidskleur, nationaliteit. Of je nu een atheist bent of iets anders hebt vandaag. Een ietsisme of zo.

Maakt allemaal niet uit. Maar ook voor die persoon waar je eigenlijk een straatje voor omloopt. Waar je eigenlijk zegt van nou, ik vind het vandaag niet zo geweldig dat ik die vandaag ontmoet.

Ook daarvoor is Gods liefde. Ook degene die misschien nu ernaast je zit. Of die naast je woont. Want al zo lief had God de wereld.

Dat hij zijn enige geboren zoon gegeven heeft. We kennen het allemaal. Maar past het ook toe. In de praktijk. Er is een evangelist die op zijn kaartje heeft staan.

God houdt van je. Of je het gelooft of niet. God houdt ook van degene die zes straten achter je woont. Die tien hoog weet ik waar woont.

En waar je eigenlijk van zegt, nou, hoeft niet. En dit is de boodschap die de wereld, maar ook Nederland, maar ook Bunchoten, ongelooflijk nodig heeft.

Een boodschap voor nette en onnette mensen. En je kunt er vandaag over spreken, want God is in. God is hot, zoals ze zeggen.

Je kunt geweldig een uur lang over God met iemand spreken. Maar spreken we over de Heer Jezus. De zoon van God die aan het kruis van Gogol ging.

Want op dat moment ga je scheiding merken. Maar over een God spreken, over een godsdienst spreken, het kan. Maar het zijn vaak ingangen om de liefde van God uit te dragen.

Zijn we nog bewogen dat de medemensen om hen te redden voor die aanstormende trein verloren gaan? Bewogen is ons hart nog bewogen.

Zoals de Heer was. Vanmorgen zei je, heb je die vonk in je hart als je voor de jongeren moet inzetten? Heb je die bewogenheid?

Of denken we, dat doet een ander wel? Bewogenheid zoals de Heer er was. En zien we de schapen in Nederland nog rondlopen zonder header.

Of ziet u dat niet meer? Gaat u er gewoon naar voorbij? Raakt het ons hart nog? Dat een mens verloren kan gaan? Of zijn we een beetje een ingedutte gemeente?

Sterk op onszelf gericht? Gezellig samenkomen? Samen eten? Soms een beetje moe, maar wel voldaan? En gaan we nog naar buiten?

Zijn we nog een gemeente waarvan de wereld zegt, wauw, wat hebben die mensen daar? Of hebben we alles keurig geordend? Dat doet Gods liefde, als je ontdekt hoe groot Gods liefde is.

Wat die liefde van God nog meer doet, wat je gaat ontdekken, is dat de mensen, en ook jezelf misschien overtuigd wordt door Gods geest, dat ieder mens een zonder is.

Want als je beseft dat je voor God een zonder bent, als je beseft hoe diep een mens gevallen is, als je beseft hoe groot de afstand is geworden, dat die onoverkoombare kloof er is, dan ga je ook de grootheid van het werk van de Heer op Golgotha zien.

Als je je eigen zonderheid gaat inzien, door Gods liefde, dan ga je pas meer en meer beseffen welk een grootheid het bloed van Christus is.

Dat Hij met zijn bloed is ingegaan om voor de wereld, voor ons, verzoening te doen. En Gods geest zal de wereld en nu en mij overtuigen van zonde en gerechtigheid en van het oordeel.

Van zonde, omdat ze niet in mij geloven. En van oordeel, omdat de overste van deze wereld geoordeeld is. En dat is de boodschap. Dat is de boodschap die we uit mogen dragen.

De overste van deze wereld, concreet gezegd, de Satan in welke vorm dan, is geoordeeld. Er staat nergens dat hij geoordeeld zal worden. Ja, in een andere context.

Maar het feit is er, Satan is geoordeeld. En als wij onze zonden beleiden, hij is getrouw.

Hij is rechtvaardig in zijn liefde om die zonden te vergeven. En we mogen God eigenlijk danken dat hij wijst op zonden. Maar ook mogen we hem danken als hij door zijn geest ons laat zien dat er soms vastgeroeste overtuigingen in je leven zijn.

Op je handelen. Op onaangename situaties. En dat gebeurt ook in de gemeente van de Heer. Dan mogen we God danken dat hij ons daarop wijst.

ook op zaken die soms jarenlang voorthoekelen. Er zijn zelfs tv-programma's aangeweid. Familiediner en andere zenders vind je ze ook.

Onbegrijpelijk dat dat tussen kinderen van God kan blijven bestaan. Maar de grote boodschap van de Bijbel is als hij daarnaar naar de Heer gaat geeft hij herstel.

Als er verootmoediging is als er vraag van vergeving en vergeving geven en vergeving ontvangen als er reiniging is dan komt er weer ruimte in het hart.

Dan komt er ruimte in de gemeente van de Heer Jezus Christus. En is er een diepe blijdschap zowel persoonlijk als in de gemeente. En ik denk dat de gemeente van Jezus Christus in Nederland steeds meer dat besef nodig heeft van de diepte van de zonde zodat er meer verootmoediging kan zijn.

En de genade en de liefde van God meer en meer openbaar komt in persoonlijke levens maar ook in de gemeente. Ik las een tijdje geleden een verslag van een Engelse evangelist er was een zuster of een broeder en die zat gewoon met een probleem die had een conflict met een andere broeder of zuster in de gemeente.

En die evangelist die heeft tijden haar probeert te overtuigen dat ze dat moest loslaten en vergeving moest vragen. Tot op een bepaald moment zei die persoon tegen die evangelist oké oké ik wil wel vergeven maar verder wil ik niets meer met hen te maken hebben.

Hoe vaak gebeurt dat niet in de gemeente? Is dat de vergeving? Is dat de verzoening? Dat er stand komt? Als er geen besef van zonde meer is dan moet ik u zeggen is het gevaar groot dat we afdrijven naar een Christus zonder kruis.

Maar als we een Christus zonder kruis hebben zullen we ook een hemel zonder opgestaande Heer hebben. Bij een mistig zonderbesef komt meestal door gebrek aan identiteitsbewustzijn wie je zelf bent.

Een tijdje geleden sprak ik een broeder Dov Bikas is een broeder in Tel Aviv die daar net zoals Tera een werk heeft onder prostituees en verslaafden.

En hij zei tegen mij Hans Eén ding is zeker Als ik tot deze mensen spreek en met deze mensen spreek is er één ding wat ik niet hoef te zeggen dat ze een zonder zijn.

Want ze weten dat ze in zonde leven. En de uitweg in en door Jezus Christus wordt door hen omarmd.

En kom Gods liefde openbaar beseffen wij nog dat wij van sinds de geboorte zonder zijn.

Maar als we dat beseffen zien we ook de geweldige liefde van God en de genade dat hij daarvoor zijn zoon gaf.

Weet u wat er bij ons weleens fout gaat is vaak nog maar het topje van de ijsberg. Maar de ijslaag die eronder ligt is soms vele malen groter.

De Titanic is ten onder gegaan door het onderliggende ijs. De ijslaag eronder is de diepte van ons hart.

Daar komt het vaartoe. onze houding, onze onze halstarigheid, onze hebzucht, onze jaloezie, ons ongeloof. We willen niet echt willen luisteren, we luisteren wel, maar we doen niets.

Niets zeggen, we doen. Als u kijkt in, als u de Bijbel nog over heeft bij dat Johannesbrief, moet u eens kijken bij 1 Johannes 3 vers 18, wat hij daar schrijft.

kinderkens laten wij lief hebben, niet met het woord of met de tong, maar met de daad en in waarheid. Daar gaat het om. Als een mens voor de spiegel staat, dan kan hij best een beetje tevreden zijn over zichzelf.

Ziet er vandaag toch al goed uit. Maar als je je vinger uitsteekt naar je eigen spiegelbeeld, richt je vinger dan eens op je hart. En misschien laat God vandaag, vanavond, morgen, iets zien in die spiegel.

Iets van dat hartgesteldheid zien. En wijst die daarop. En ga dan daarmee naar de Heer. En dank voor die genade dat hij in zijn liefde hij jou dat laat zien.

En durf die dingen te benoemen. Want als je dat niet benoemt, blijft het zitten, net zoals het ijs onder het water, en ben je eigenlijk net als de valse profeten.

Vrede, vrede en geen gevaar. Maar de openlegging van zere plekken in je hart, geeft genezing en heling. Zodat de genade van God en de liefde van God steeds meer openbaar komt in ons leven.

Ook in de gemeente. Weet je, zonder besef, maak je nederig en minder veroordelend naar elkaar. Want voordat ik een ander aanspreek, besef ik wat mij zelf in zijn genade aan mij is vergeven.

En het is Gods liefde die door zijn heilige geest ons aan onszelf laat ontdekken. Niet om je lastige momenten te bezorgen, maar om je dichter en dichter naar hem toe te trekken.

Het ontdekkende liefde van God leert je ook onderscheiden waar het op aankomt. Waar leggen we onze prioriteiten in het leven?

En ik besef en ik weet dat het een voortdurende strijd is. Is er in mijn leven nog ruimte om naar God te luisteren? Om zijn stem te verstaan?

Zoals Samuel eerst de stem niet herkende, maar later zei Spreek hier, uw knecht hoort. En God heeft vandaag en de dag veel concurrenten op dat gebied.

Met alle communicatiemielen die we vandaag hebben. Telefoon, berichtje, een app, Facebook, Instagram. Herkent u dat niet?

Ik wel. Je bent aan het lezen, of je bent in het gebed, je bent in de Bijbel aan het lezen, en opeens hoor je piep, piep, van je telefoon komt er berichtje binnen.

Waar is je hart op dat moment naar gericht? Automatisch denk ik, wie zal dat zijn? Wat voor berichtje zal dat zijn? Je bent ingebed met de Heer en telefoontje.

Wie zou dat zijn? We zijn allemaal opgericht om direct te antwoorden, om directer te zijn voor de anderen. is dat praktijk?

Durven dat ding nog weg te leggen? En echt een tijd te hebben om gewoon stil te luisteren. Te luisteren naar wat God zegt.

En niet onze lijstje opnoemen van alle problemen die er zijn. En alle situaties waar je moet verbinden. Natuurlijk moet dat. maar het is ook een tijd van luisteren.

Hebben we nog tijd om die broeder en zuster te bezoeken, op te beuren? Zoals Ad zei, een kaartje te sturen als je op vakantie bent? Maar degene die het nodig heeft, dat kaartje wat ik van groep 4 kreeg, doet zijn werk.

Zowel bij degene die het stuurt als degene die het ontvangt. Maar ook in onze dagelijkse werkzaamheden. Heeft God daar de prioriteit in ons leven?

Is het werk, werk, gezin en dan de Heer? Of is het de Heer, gezin en daarna het werk? Ja, maar agenda. Ja, agenda.

Legt hij maar open voor de Heer. De Heer zal je daarin leiden. Ik had het mogen ervaren dat ik dacht van, er zijn zoveel afspraken deze week, ik kom daar nooit doorheen. En ik letterlijk mijn agenda genomen heb toen, op een bureau gelegd heb, Heer, dit is mijn agenda.

Wilt u maar de prioriteiten zetten? Ontdekkende liefde leert ons onderscheiden waarop het aankomt. In het gedeelte wat we lazen, die ontdekkende liefde hebben gelezen in vier keer het woordje hierin of hieraan.

Als u nog meekijkt, staat als eerste in het negende vers. Het is zoals Johannes een paar feiten noemt, een paar statements maakt, waarin we de liefde van God kunnen herkennen.

Want in feite dat woordje hierin, wat er staat hieraan, staat in het Grieks eigenlijk in dit feit. In dit voldongen feit. En als je dan de tekst leest, dan lees je dat in het voldongen feit, dat hij zijn enige geboren zoon gegeven heeft, opdat wij eeuwig zouden leven.

In vers 10, in het feit dat we erkennen dat God ons gezocht heeft. Hij heeft ons lief gehad en zijn zoon als verzoening gezonden.

In het dertiende vers opnieuw. Hieraan onderkennen wij, in dit feit heb ik leren kennen dat hij in ons blijft en hij in ons.

Het geeft aan dat het op de schoot zitten bij de Heer Jezus, hier verwoord wordt dat er een sprake is van een volledigheid en een intimiteit in de relatie met God.

Mensen, wat is dat heerlijk? Dat van Gods nabijheid als een realiteit ervaren wordt door de werking van zijn geest. Bij God op schoot zijn, thuis bij de vader, in alle omstandigheden van het leven.

In het zeventiende vers wordt hetzelfde woord gebruikt. In het feit dat die volmaakte liefde, die honderd procent vertrouwde is, hebben wij vrijmoedigheid op de dag van het oordeel.

Daar spreken we liever niet over. Maar God gaat deze wereld oordelen. Zoals God toen het volk van Israël in Egypte was, hoorde en zag wat zijn volk aangedaan werd, zal God ook deze wereld oordelen.

God hoort en ziet alles van iedereen op deze wereld. En voor ongelovigen zal het een dag van schrik zijn.

Maar voor de kinderen van God, voor de genen die op schouwt bij hem zitten, voor het verloste volk van God, komt niet in het oordeel.

Zal wel voor de beoordelingsrechtenstoel van Christus staan. Maar daar zal Christus door zijn bloed alle minnetjes op ons rapport, als je al zo dat zou moeten zeggen, zal hij een plusje maken.

Een plusje door bloed van hemzelf. Het oordeel van God is voltrokken op Golgotha. En een ieder die in hem gelooft, zal niet in het oordeel komen.

we vieren straks het avondmaal. En daarmee verkondigen wij de dode zeren totdat. Lieve mensen, en dat totdat kan weleens dichterbij zijn dan menigeen denkt.

We hebben nagedacht over het forzet van Gods liefde, het ontdekkende liefde van God in zijn geest. Een volgende keer gaan we nadenken over de verzoenende en de verzorgende liefde van God.

Maar tot slot één ding nog. Ik wil je meenemen naar de rand van het meer van Tiberius. Net na de opstanding, de disciplen zijn de boot genomen, zijn gaan vissen, en dan komen ze terug en dan zien ze de opgestane heer aan de rand van het meer zitten.

Hij heeft zijn vuurtje bereid, heeft zijn vis klaargemaakt, een gebakken vis, een vis die door het vuur gegaan is, beeld van het werk van de heer Jezus Christus.

En dan vraagt hij aan Peters, heb je mij waardelijk lief? En u weet dat staat het woord agape. Dat Peters antwoord, heer u weet dat ik u lief heb. Maar dan antwoordt hij met de filio, de vriendenliefde.

Liefde van mensen onder elkaar. De heer vraagt het Peters een tweede keer. En hij antwoordt hetzelfde. En de derde vraag die de Heer Jezus stelt, dan komt hij Peters tegemoet.

En dan zegt hij Peters heb je mij lief? En dan gebruikt hij dat hetzelfde woord filio. En ik weet hoe Peter zich gevoeld heeft. Misschien is er een zwaard door zijn hart gegaan.

Heeft hij zich vol schaamte. En heeft hij gedacht van heer kijk naar mijn hart. Ik weet dat ik u verlogen heb. Maar u weet ook dat er liefde in mijn hart voor u is.

De Heer komt op het niveau van Peters en kwam hem tegemoet. En ik vraag u gewoon vanmorgen kom nou eens in die kring met de discipelen zitten.

En de Heer vraagt aan je heb je mij waarlijk lief? En wat is dan uw antwoord op deze levens omvattende en prangende vraag?

Wat heb je mij waarlijk lief? Met alles en alle consequenties die dat heeft. Stel voor dat we een ogenblik verstild hebben en die vraag in het diepst van je hart aan hem beantwoord.

een tuin ouwt ? Heer Jezus, we zongen vanmorgen.

Mijn Jezus, ik hou van u. maar tussen zingen en leven vader zit een groot verschil houden van is een werkwoord Heere God geeft dat we dat werkwoord in de verleden tijd het tegenwoordige tijd maar ook in de toekomst de tijd goed kunnen verbuigen Heer dat we in alles ons gericht hebben op u Heer en als we in de spiegel van ons hart kijken wil ik u bidden vader dat u kent het dat u bij ons naar boven brengt wat niet naar uw wil is en dat we de moed hebben om de stap te zetten om dat aan uw voeten te leggen en dat u ons leidt in zaken van herstel in zaken van vergeving dat we verootmoedigen en dat we datgene wat we zingen

Heer gewoon in de praktijk brengen en u zult er zijn u bent in al die situaties in al die gesprekken zult u ons leiden tot eer van uw naam en bevrijding van ons hart amen voordat we met elkaar het heilige avondmaal gaan vieren zou ik willen voorstellen dat we zingen 400