Samenkomst 29 mei 2016

Date
May 29, 2016
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Morgen allemaal. Fijn om elkaar te ontmoeten. U kent mij, althans de meesten kennen mij niet.! Er zijn er een paar die mij al redelijk goed kennen en soms wel heel goed kennen.!

Ik ben Piet van der Lucht en ik ben samen met mevrouw Kokkie vanmorgen in uw midden. Wij zijn verbonden aan het werk van de Stichting Israël en de Bijbel. In het verleden was dat verenigd met het Morgenrood en de toevlucht.

En in het kader van het Morgenrood ben ik jarenlang campagneleider geweest. En ik denk dat het al, wat is het, 25 jaar geleden Bert zo'n beetje, dat hier een tentcampagne was in Bunschoten.

En toen mocht ik daar campagneleider zijn, dus zodoende is er een soort reunie vandaag. Want er zijn een aantal mensen die daar toen ook bij betrokken waren bij die tentcampagne of tentcampagnes.

Maar op een bepaald moment moet je een keuze maken en heb ik toch gekozen voor het werk van Israël en de Bijbel, waar ik al heel lang bestuurslid van die stichting ben. En voor die stichting reis ik ook drie keer per jaar zo'n beetje naar Oost-Europa, naar Wit-Rusland en Oekraïne, om daar in Messiaanse gemeenten bijbelstudies te geven.

En dat is een geweldig voorrecht om aan het meerendeel Joodse mensen die daar zitten, die de Heer hebben leren kennen of heel belangstellend zijn voor het evangelie, om dan ze te bepalen bij de Messias, de Heer Jezus Christus.

En dat er in de Bijbel ontzettend veel over hem gaat en dat we heel veel van hem kunnen leren. Die stichting Israël en de Bijbel die verspreidt bijbels onder Joodse mensen.

We zijn verbonden met een Engelse stichting die dat al sinds de Tweede Wereldoorlog doet. Wij vertegenwoordigen die stichting hier op het continent. We hebben zelf een kantoor in Kiev waar een echtpaar voor ons werkt van de stichting Israël en de Bijbel.

En die tweetalige Bijbels, Oud Testament en Nieuw Testament, verspreiden we dus hier in Nederland, maar in Duitsland, Frankrijk, Israël en ook nog in het Oostblok.

En daarnaast worden die Bijbels wereldwijd verspreid. Het is heel bijzonder om te zien dat er onder het Joodse volk een ontzettend openheid is om die Bijbel aan te nemen. Zelfs onder de ultra-orthodoxe Joden worden Bijbels aangenomen en hier en daar zelfs een Nieuw Testament.

Dus dat is heel bijzonder. En er is ook een jongen die we hebben leren kennen in New York. Een ultra-orthodoxe Joodse jongen die tot geloof is gekomen in de Messias, de Heer Jezus. En ja, die dat uiteindelijk ook moet bekopen door zijn familie eruit gezet te zijn en bedreigd te worden.

Dus wat dat betreft zijn dat natuurlijk wel hele stappen die deze mensen moeten nemen. Wat de Israël en de Bijbel betreft, wij hebben een aantal jaren een studiehuis georganiseerd.

In Harmelen, in Sliedrecht en afgelopen jaar in Ede. En het is de bedoeling zo de Heer de Wil en Vertoeft te komen dat wij in Baren in september beginnen met een studiehuis.

Er liggen foldertjes op de tafel waar allerlei folders liggen. Daarover is de bedoeling dat dat in september staat. Dat heeft te maken met, ja kijk, hoe lees je nou de Bijbel in het licht van Israël?

Want ja, ik denk dat we rustig kunnen stellen dat minstens 80% van de Bijbel over Israël gaat. Dat de Bijbel een Joods boek is, door Joodse mensen geschreven. En in het kader daarvan is het een soort Bijbelschoolachtig idee waar onder andere verleden, heden en toekomst van Israël heel uitgebreid worden behandeld.

Hermeneutiek, dus Bijbel uitleg. Hoe leg je nou de Bijbel uit? De Messias verwachting binnen het Jodendom. De achtergronden van het Hebraeus, het ontstaan van de Bijbel. En ook nog de leer van de Heilige Geest, omdat er ook wel behoorlijk wat verwarring over is.

Dus mocht je daar belangstelling voor hebben, mocht u daar belangstelling voor hebben, neem dan zo'n foldertje mee. Het is voor u niet zo ver hier vandaan. En misschien wel een idee om dat te doen.

We moeten wel minstens 20 mensen hebben om te beginnen. In Baden waren er in ieder geval, heb ik begrepen al, zo'n stuk of 9 mensen, de laatste telling die ik gehoord heb, die zich aangemeld hadden. Dus dat gaat de goede kant op.

Van harte aanbevolen. Vanmorgen gaan wij met elkaar over het lam nadenken. Ik had eigenlijk een andere preek in mijn hoofd, maar ik denk als ik zo naar de liederen kijk en ook naar het avondmaal, wat ik niet wist dat er vanmorgen avondmaal was.

Dan denk ik dat het goed is om bij het lam stil te staan. Want vorig weekend, toen hebben de Joden Pesach-Sheni gevierd. Dat is het tweede paasga. De Joden vieren paasga op de veertiende van de eerste maand.

Maar als je nummer 9 leest, dan zie je een opdracht tot het vieren van het paasga. Maar er zijn er ook mensen die dat paasga niet kunnen houden, niet kunnen vieren, omdat zij verontreinigd zijn, omdat ze een dode hebben aangeraakt.

En dan krijgen ze van de heren de mogelijkheid om de volgende maand alsnog dat paasga te vieren op dezelfde dag op de veertiende van de maand. En dat is dus vorige week gebeurd.

En nu wil ik met u dat eventjes lezen in nummerie hoofdstuk 9. Het paasga in de woestijn van Sinaï. Nummer 9.

Ik lees uit de Sienestatenvertaling. De heren sprak tot Mozes in de woestijn Sinaï in het tweede jaar nadat ze uit het land Egypte vertrokken waren in de eerste maand.

Laat de islieten het paasga houden op zijn vastgestelde tijd. Op de veertiende dag in deze maand tegen het vallen van de avond moet u het houden. Op zijn vastgestelde tijd. U moet het houden volgens alle bijbehorende verordeningen en bepalingen.

Mozes zei tegen de islieten dat ze het paasga moesten houden. En ze hielden het paasga op de veertiende dag van de eerste maand tegen het vallen van de avond in de woestijn Sinaï. Overeenkomstig alles wat de heren Mozes geboden had, zo deden de islieten.

Nu waren er mensen die vanwege het aanraken van het dode lichaam van een mens onrein waren. En op die dag het paasga niet konden houden. Daarom kwamen ze die dag naar voren, voor Mozes en voor Aaron.

En de mensen zeiden tegen hem. Wij zijn onrein vanwege het aanraken van het dode lichaam van een mens. Waarom zouden wij afgehouden worden om de offergave van de heren op zijn vastgestelde tijd in het midden van de islieten aan te bieden?

Mozes zei tegen hem blijf staan. Dan zal ik horen wat de heren u gebiedt. Toen sprak de heren tot Mozes. Spreek tot de islieten en zeg. Iemand in, sorry. Iedereen onder u of onder de generaties na u, wanneer hij onrein is vanwege het aanraken van een dode lichaam of ver onderweg is, moet toch voor de heren het paas gehouden.

In de tweede maand op de veertiende dag tegen het vallen van de avond moeten ze het houden. Met ongezuurde broden en met bittere kruiden moeten ze het eten. Ze mogen er niets van over laten blijven tot de volgende morgen en mogen er geen been van breken.

Volgens alle verordeningen voor het paasga moeten ze het houden. Maar de man die rein is en niet onderweg is en die nalaat om het paasga te houden, die persoon moet van zijn volksgenoot worden afgesneden.

Hij heeft immers de offergave van de heren niet op zijn vastgestelde tijd aangeboden. Die persoon moet zijn zonde dragen. En wanneer er een vreemdeling bij u verblijft, moet ook hij het paasga voor de heren houden.

Volgens de verordening van het paasga. En de bepaling ervan, zo moet u het houden. Voor u geldt één verordening. Zowel voor de vreemdeling als voor de ingezetene van het land.

Tot zover eerst maar dit gedeelte. Hier zien we dus hoe de heren heel nadrukkelijk een ontsnappingsmogelijkheid geeft als het ware. In de tweede maand alsnog het paasga te vieren.

Dat paasga dat moest gevierd worden. En dat paasga dat is het feest wat terugdenkt aan de uittocht uit Egypte. We hebben met elkaar gezongen, het laatste lied zo'n beetje geloofd, het laatste woord.

Ik ben vrij. En dat was in feite het gevolg van die uittocht uit Egypte. De heren heeft zijn volk Israël, dat is zijn volk, heeft hij uit Egypte, uit de slavernij, in de vrijheid gebracht.

Hij bracht ze in de woestijn met de bedoeling om ze naar het land te brengen wat hij aan hun vaderen beloofd had. Aan Abram, Isaac en Jacob het land Kanaan.

De heren bracht ze uit het land Egypte op grond van het bloed van het land. In Exodus 12 kunnen we dat uitgebreid lezen. Het ontbreekt me aan de tijd om dat inderdaad met u te doen.

Ik hoop dat u voldoende bijbelkennis hebt, dan moet u het voor uzelf sowieso thuis nog maar eens even nalezen. Waar we heel nadrukkelijk zien dat de heren dan in de eerste plaats die maand die er dan is tot eerste van de maanden van het jaar verklaart.

Vanaf dat moment is die maand de eerste maand van het jaar. De maand Nisan, de maand Abib. En die maand, ja de eerste van de maand wil in feite eigenlijk al zeggen dat er een nieuw begin is.

Het Pascha, het uitocht uit Egypte is het begin van iets nieuws. Het volk heeft heel lang daar in slavernij in Egypte geleefd.

Onder hele moeilijke omstandigheden. Maar de heren brengt ze in de vrijheid. En daarvoor moet dan wat gebeuren. De laatste plaag wordt aangekondigd door de heren.

En de tiende plaag is dat allereerst geborenen van het vee en van de mensen zullen sterven. Wat een gigantische, ingrijpende plaag was dat.

En het is de heren die dan een uitweg geeft voor degene die geloven. Namelijk om een lam te slachten.

En in Exodus 12 wordt daar heel nadrukkelijk over gesproken. Wat voor lam dat dan moet zijn. Dat is een heel uitgebreid gedeelte. Maar er staat op de tiende dag. Exodus 12 vers 2 en vers 3.

Op de tiende dag van deze maand moet ieder voor zich een lam per familie nemen. Een lam per gezin. Eentje verder in vers 5. U moet een lam zonder enige brek hebben.

Een mannetje van een jaar oud. U moet het van de schapen. Of van de geiten nemen. Er moest dus een lam genomen worden. Een stuk kleidvee zegt de NBG vertaling.

En dat is eigenlijk iets duidelijker. Want dat lam. Dat blijkt dus zowel van de schapen. Als van de geiten te mogen zijn. Zo wordt het dan later door de heren gezegd.

In het Hebraeus zijn dat verschillende woorden. Het lam. In het Hebraeuse woordje. Waar dan de NBG vertaalt met stuk kleidvee. Is een ander woord als dat er staat.

Een lam van de schapen. Of van de geiten. Het is dat lam. Wat in huis genomen moet worden.

Het moet een lam zijn zonder enige brek. Een mannetje van een jaar oud. Dus dat is niet meer zo'n klein lammetje. Zoals je ze nu nog wel in de wijs ziet lopen. Maar eigenlijk een bijna volwassen schaap.

Een volwassen ram. Of een volwassen bok. Want inderdaad ze mochten het van de schapen. Of van de geiten nemen. In die volgorde zegt de heren dat.

En dat is natuurlijk niet zonder reden dat de heren dat zo zegt. Dat lam dat wijst uiteindelijk natuurlijk naar de Heer Jezus. En dat wil ik u vanmorgen in het bijzonder bij bepalen.

Want in het Johannes evangelie. Johannes evangelie. Wordt heel veel aandacht aan het paasga besteed. En dat Johannes evangelie is het enige evangelie.

Wat begint met de uitspraak van Johannes de Doper. Zie het lam van God dat de zonde de wereld wegneemt. En de dag daarna zegt hij. Als hij de Heer Jezus weer ziet.

Zie het lam van God. Het is dat lam van paasga. Wat spreekt van de Heer Jezus. Van de schapen.

Of van de geiten moesten ze het nemen. Dat mochten ze. Waren ze vrij in. Maar de Heer zegt het wel. In die volgorde. De schapen. Dus dat betekent een ram. En als je bij de offers van het oude testament kijkt.

Is een ram bijna altijd een dier. Wat als een brandoffer wordt gebracht. Waarin eigenlijk de volkomen overgave. Van de offeraar. Aan de Heer.

Wordt duidelijk gemaakt. Heer ik geef mijzelf aan u volkomen. Ik leg mijn al hier voor u neer. Omdat u in mij zou wonen. Met uw geest. Met uw liefde o Heer.

Zingen wij in dat lied. Misschien zingen we het ook niet. Maar het is een prachtig lied. In ieder geval. De overgave. En dat is in feite. Zoals de Heer Jezus. Het lamp van God.

Aan het kruis hing. De eerste drie uur. Hing hij daar in het licht. En hing hij daar. Als de volkomen. Mens. Als de volmaakte mens. Als degene die zichzelf aan God gaf.

Zoals wij eigenlijk onszelf. Aan God. Behoorden te geven. En ze mochten het van. De geiten nemen. Dat was dus een bok.

En een bok in het oude testament. Is bijna altijd. Een dier. Wat gebruikt wordt. Voor een zondoffer. Op Yom Kippur. Op de grote verzoendag. Werden er twee bokken.

Apart gezet. Waarvan er één moest sterven. En het bloed van die bok. Werd in het heiligdom. Bij de ark gebracht. En die andere bok. Die werd met de zon. De beladende woestijn ingestuurd.

Allebei spreken ze. Van de Heer Jezus. Van de verschillende aspecten. Van zijn lijden en sterven. En toen de Heer Jezus aan het kruis hing. Toen hing hij in die tweede periode.

Toen het donker geworden was. En hij daar. Van God verlaten werd. Hing hij daar. Als de zonde bok. Hij was tot zonde gemaakt. Dus dat paasga.

Zoals dat door de Heer is ingesteld. Spreekt in het bijzonder. Natuurlijk. Van de Heer Jezus. Maar het is heel apart. Om te zien. Dat Johannes de doper zegt.

In de eerste plaats. Zie het lam van God. Dat de zonde de wereld wegdraagt. En dan de andere dag zegt. Zie het lam van God. Hij zegt dat als het ware. In de omgekeerde volgorde. Want wat is het probleem voor ons.

Lieve mensen. En dat weet u. Allemaal denk. En als u het nog niet weet. Zeg ik het. Dat probleem voor ons. Is de zonde. Het zijn de zonden. Die scheiding maken. Tussen u en uw God. Het is de zonde.

Waardoor wij niet tot God kunnen nader. Waardoor God. Geen gemeenschap met ons kan hebben. Hij die de heilig is. En daarom. Wat naar het menselijk. Vanuit het menselijk punt bekeken.

Is het in de eerste plaats nodig. Dat de Heer Jezus. Voor onze zonden is gestorven. En dat je dat hebt aanvaard. Dat je dat persoonlijk hebt aangenomen.

Hem hebt aangenomen. Ik heb heel lang. In de kerk. Gefunctioneerd. In allerlei activiteiten. Ging iedere zondag.

Twee keer naar de kerk. En toch. Toen ik 27 was. Kwam ik tot de ontdekking. Als ik vannacht sterf. Ben ik reddeloos verloren. Want ik had al die jaren natuurlijk gehoord. Dat de Heer Jezus.

Voor onze zonden is gestorven. Maar nooit. Dat hij voor mijn zonden. Was gestorven. Dat was nooit tot mij doorgedrongen. En toen heb ik de Heer mogen leren kennen. Als mijn redder en verlosser.

En het is natuurlijk heel belangrijk. Dat inderdaad die zonden. Eerst zijn weggedaan. Door het bloed van het lam. Want als dat bloed van dat lam gevloeid heeft. Voor ons persoonlijk. En we dat aanvaard hebben.

Dan kunnen wij onszelf ook aan God geven. Je kan je niet als zonder aan God geven. In de zin van hem dienen. Maar dat kan alleen als een verloste zonder. En vandaar dat Johannes de Doper dan.

Naar mijn inzicht zegt. Op die tweede dag zie je het lam van God. Het brandoffer. Het moest een volkomen. Een volmaakt lam zijn. Het is de Heer Jezus die de volmaakte was.

Als je in het Johannes Evangelie leest. Dan lees je in Johannes 2 vers 13. Het paasga van de joden was nabij. Dus het zou best kunnen dat Johannes de Doper.

Weten dat het paasga eraan zat te komen. Dat hij daarom zo specifiek zegt. Het lam van God. Maar dat is dan het eerste paasga.

In het Johannes Evangelie. In Johannes 5 vers 1 staat. En er was een feest van de joden. Daar staat niet bij dat het een paasga was. Maar persoonlijk geloof ik.

Dat het wel eens een paasga zou kunnen zijn. Waarom? Omdat de Heer Jezus bij de schaapspoort. Naar het badwater Bethesda gaat. Bij de schaapspoort.

Dat is de poort waardoor de schapen. Naar het tempelplein. Werden geleid. Om daar geofferd te worden. Dan in Johannes 6.

Vers 4. En het paasga. Het feest der joden. Was nabij. Het is heel bijzonder om te zien. Dat de Heer Jezus. In dat Johannes 6. Heel uitgebreid spreekt.

Over het manna. En zegt. Ik ben het brood. Dat uit de hemel is neergedaald. Maar dan op een bepaald moment. Zegt hij. In vers 54. Wie mijn vlees eet.

En mijn bloed drinkt. Die heeft eeuwig leven. Dat betekent natuurlijk niet. Als we een soort. Kannibalisme. Maar dat betekent. Ja. Zoals je voedsel tot je neemt.

Ja. Zo moet je de Heer Jezus tot je nemen. Je moet hem aanvaarden. Je moet hem als het ware. Geestelijk opeten. En dat gebeurt natuurlijk. Als je zijn woord aanvaardt.

Als je zijn woord opet. En Johannes 6. Vers 58. Dat spreekt hij. Over het brood weer. Misschien verwijst het.

Naar het ongezuurde brood. Dat bij het lam. Bij het paasga. Moest worden gegeten. Wie mijn vlees eet. En mijn bloed drinkt. Want het was inderdaad.

Natuurlijk dat bloed. Wat in Egypte. Aan de deur post. En de bovendorpel. Moest worden gesmeerd. En als je achter dat bloed schuilde. Als je in dat huis was.

Dan ging de verderfengel voorbij. En werd je niet gedood. Het is dat bloed. Wat dus in feite. De bescherming bood.

En dat vlees moest gegeten worden. Diezelfde nacht. Aan het vuur gebraden. Met kopschenkels en ingewanden. Dus als het ware aan een soort spit. Denk ik. Het moest in zijn geheel gebraden worden.

Het spreekt van de Heer Jezus. En wat geweldig dat de Heer. Degene is die. Inderdaad als het lam is gekomen. En dan in Johannes 12. Dan staat er.

En hij komt zes dagen voor het paasga. In Bethanië. Dus als we nou even ervan uitgaan. Dat dat. In Johannes 5. Met dat badwater van Bethesda. En die schaapspoort.

Ook een paasga geweest is. Dan wordt er over vier paasga's gesproken. En dat lam. Dat moest vier dagen in huis genomen worden. Van de tiende tot de veertiende.

En moest geobserveerd worden. Of er misschien toch niet een verborgen gebrek was. Bleek het misschien dan aan de buitenkant wel volmaakt eruit te zien. Maar was er aan de binnenkant iets wat.

Misschien had dat wel een soort epilepsie of zoiets. Maar als het dan inderdaad volmaakt bleek te zijn. Dan moest het worden geslacht. Nou die vier jaar.

Drieënhalf jaar zeg maar zo'n beetje. Dat de Heer Jezus. Die vier paasga's. Die hij onder zijn volk. In het land Canaan heeft gewandeld. Moest iedereen erkennen dat hij volmaakt was.

De Heer Jezus zegt. Wie overtuigt mij van zonde. Tegen de fariseeën en de schriftgeleerden. En er was niemand. Die zei nou. Dat zal ik wel even doen. En toen hij voor Pilatus stond. Toen zegt Pilatus een aantal keren.

Ongelooflijk. Ik vind geen schuld in hem. En toch wordt hij gedood. Ik vind geen schuld in hem. En dan wordt de Heer Jezus gekruisigd.

En als hij dan aan het kruis hing. En aan het kruis hangt. En aan het eind. Van die zes uur aan het kruis. Dan zegt mij dorst. Dan staat er.

Toen namen ze een hies op stengel. En deden daar een spons op. Met zure wein. En gaven hem te drinken. Het is alleen in het Johannes evangelie. Dat we dat woordje hies op tegenkomen.

En als je in Exodus 12 leest. Dan staat er. Dat ze met hies op. Dat bloed. Aan die deur posten. En die bovendorpel moesten smeren. En dan tenslotte.

Als de Heer Jezus. Zijn leven heeft gegeven. Dan staat er in Johannes 19 vers 36. Want deze dingen zijn geschiet. Omdat het schriftwoord vervuld wordt.

Geen been van hem. Zal gebroken worden. Dat lezen we alleen. In het Johannes evangelie. Nergens in de andere evangelie. Lees je het niet. Alleen.

In het Johannes evangelie. En wat is dat geweldig. Dat Johannes. En door de heren gebruikt is. Om dat lam. Zo heel bijzonder.

Te schilderen. De Heer Jezus. God. De eeuwige zoon van God. Die mens werd. Die inderdaad een mens werd. Zoals wij. Zoals we gezongen hebben. En inderdaad.

Die als dat lam. Vrijwillig. Die weg ging. Om. Voor ons. De weg te banen. Tot God. Wat is dat geweldig.

Dat de heren. Die geweldige eenheid laat zien. Tussen de Tanach. Het oude testament. En het nieuwe testament. Het is één Bijbel. En ik weet niet hoe u.

Uw Bijbel leest. Want ik merk dat er heel veel. Christenen zijn. In de kerk. Die lezen eigenlijk alleen maar. Het nieuwe testament. Want het oude testament. Nou ja. Dat gaat niet over ons. En dat is niet voor ons. En dat zijn soms van die moeilijke verhalen.

En ook van die vrede. Geschiedenissen. Die we erin terugvinden. Maar lieve mensen. Het is één boek. Van Genesis 1 tot openbaring 22. Is het onlosmakelijk met elkaar verbonden.

En het zijn de schriften die van mij getuigen. Zegt de Heer Jezus. En dan heeft hij het over het oude testament. Want er was nog geen nieuw testament. Lees je Bijbel. En dan bid elke dag zingen de kinderen.

Lees je Bijbel. Elke dag. Maar dan ook de Bijbel. Beginnend bij Genesis. En eindigend bij het boek openbaring. Nou is het heel frappant.

Dat je eigenlijk over dat land. Verder niet zoveel leest. Ja. Lees natuurlijk over de uitocht uit Egypte. En dan in het nieuwe testament. Wat we met elkaar gezien hebben. Maar dat is eigenlijk dus maar één keer.

Per jaar dat de Joden dus. Dat paasgaal lam. Moetend slachten. En onlangs vond ik het zo bijzonder.

Om te lezen in nummerie hoofdstuk 28. Nummerie 28. Vanaf vers 3.

Tot en met 9. Nummerie 28. 3 tot en met 9. U moet tegen hen zeggen.

Dit is het vuuroffer dat u de heren moet aanbieden. Elke dag twee lammeren van een jaar oud. Zonder enige brek als een voortdurend brandoffer. Het ene lam moet u smorgens bereiden.

Het andere lam moet u tegen het vallen van de avond bereiden. Met een tiende eva meelbloem als graanoffer. Gemengd met een kwart hingestoten olie. Het is een voortdurend brandoffer.

Dat op de berg Sinei wordt ingesteld. Werd ingesteld als een aangename geur. Een vuuroffer voor de heren. Het bijbehorende plengoffer moet een kwart hin zijn per lam. In het heiligdom moet u het plengoffer van sterke drank voor de heren uitgieten.

En het andere lam moet u tegen het vallen van de avond bereiden. U moet het bereiden zoals het ochtend graanoffer. En als het bijbehorende plengoffer een vuuroffer van aangename geur voor de heren.

Maar op de sabbadag twee lammeren van een jaar oud. Zonder enige brek. Met twee tiende eva meelbloem als graanoffer. Met olie gemengd en het bijbehorende plengoffer.

Het sabbatsoffer voor elke sabbad. Naast het voortdurend brandoffer. En het bijbehorende plengoffer. Toen ik dit las toen dacht ik wat is het toch heel bijzonder dat de heren.

Dat volk van Israël op grond van het bloed van het lam heeft uitgeleid en gebracht in de vrijheid. En uiteindelijk in het beloofde land. Maar dat de heren dan eigenlijk het volk van Israël.

Iedere dag opnieuw laat denken aan dat lam. Niet één keer in een jaar. Maar iedere dag. Een voortdurend offer moest er gebracht worden.

Smorgens een lam. En s'avonds een lam. En op shabbat. Twee lammeren. Smorgens en twee lammeren s'avonds. En dat woordje lam wat hier staat.

Dat betekent een lam. Namelijk een ram. Van de schapen. Met andere woorden. Een brandoffer. Heer ik geef mijzelf aan u.

Iedere morgen en iedere avond. Moesten ze dus als het ware denken aan dat lam. Dat uit Egypte de basis was. In Egypte de basis was. Voor hun vrijheid.

Dat eerste lam in de morgen. Het tweede lam. Op dezelfde tijd als het lam van het paas gaat. Tussen drie en zes. Tussen de twee avonden. Tegen het vallen. Van de avond.

Ze moesten dus eigenlijk constant denken aan het lam. Broeders en zusters vandaag is er avondmaal. Ik weet niet hoe vaak u avondmaal viert. Iedere maand of.

Eén keer in de maand. Nou dan is het geweldig dat u natuurlijk in de tekenen van brood en wijn. Aan het lam mag denken. Waardoor je vrij geworden bent. En de heren die zegt doe dit tot mijn gedachten is.

We denken aan de heren. Denk niet aan mezelf. Denk aan de heren. En we verkondigen de dood van de heren. Waardoor wij. Het leven hebben ontvangen.

En wat is het geweldig. Dat de heren natuurlijk die tekenen van brood en wijn geeft. Waar het brood spreekt van zijn lichaam. En de wijn van zijn bloed. Maar.

Het is niet alleen. Op zondag. Die ene keer per maand dat wij aan de heren denken. Wij behoren iedere dag aan de heren te denken. Smorgens.

En s'avonds. En eigenlijk wil dat zeggen. De hele dag. Je begint je dag met de heren. En je eindigt je dag met de heren. En op shabbat. Nou wij komen niet op shabbat samen nu.

Het is. Dat hadden we gisteren samen moeten komen. Maar. Op die apart gezette dag. Voor de gemeente. Denk je extra. Aan dat lam. Twee lammeren.

Moesten er dan. Geslacht worden. Smorgens. En s'avonds. Het is het apostel Paulus die in de Korintherbrief zegt. In 1 Korinther 5 vers 7 ben je 8. Want ook ons paaslam.

Is voor ons geslacht Christus. Laten we dus feest vieren. Niet met oud zuurdeeg. Ook niet met zuurdeeg van slechtheid en boosheid. Maar met ongezuurde broden van oprechtheid.

En waarheid. Ons paaslam. Ons paasga. Staat er eigenlijk letterlijk. Ons paasga is geslacht. Christus. Laten wij dan dus feest vieren.

Niet met oud zuurdeeg. Niet met de oude natuur. En dat wat die oude natuur produceert. Slechtheid en boosheid. Maar met ongezuurde broden.

Van oprechtheid. En waarheid. Dat wil zeggen van. Uit het nieuwe leven. Een oprecht leven. Een waar leven. Dat is de verantwoording die we hebben.

Als je Christus hebt leren kennen. Dan moet je je ver afhouden van de ongerechtigheid. Als je Christus hebt leren kennen. Dan behoor je te wandelen zoals hij.

En we hebben daar natuurlijk heel wat over gezongen vanmorgen. Maar dat betekent nogal wat. Dat betekent inderdaad je vernederen voor het aangezicht van de heren. En het maar tegen de heren zeggen.

Heren ik kan het niet. Maar wilt u het maar. Door uw woord en geest. In mij uitwerken. Hoe belangrijk is het lam. Voor de joden gigantisch belangrijk.

En natuurlijk. Aan dat lam kunnen ze niet meer denken. In die zin. Want er kunnen geen offers meer gebracht worden. En wat een tragedie. Dat dat lam bij hen. Als het ware. Uit beeld is vertrokken.

Verdwenen. Maar wat een geweldige zegen is het. Als we ze een bijbel mogen geven. Een tenach. Of een nieuw testament. En ze op die manier. Mogen bepalen bij het lam.

En dat er in verhouding velen. Tot geloof komen in de Messias. In Israël. En in de verstrooiing. Hoe belangrijk is het lam. Dat blijkt uit dat laatste bijbelboek.

In het boek openbaring. Je komt nergens zoveel het lam tegen. Als in het boek openbaring. En in openbaring 5. Openbaring 5.

Vers 5 en 6. Openbaring 5.

Johannes. Is in de hemel. En dan. Ontstaat er een geweldig probleem. Want er is een boekrol in de hand van degene die op de troon zit. En dat is God de Vader. Neem ik aan.

Niemand is in staat. In de hemel op de aarde. En onder de aarde. Om die boekrol te openen. Of die in te zien. En in die boekrol staat in feite. Het plan van God. Met betrekking tot de rest.

Van de geschiedenis van deze wereld. En dan staat er. Dat Johannes heel erg huilt. En dan zegt een van de ouderlingen tegen hem. In vers 5. Huil niet. Zie de leeuw die uit de stam van Juda is.

De wortel van David heeft overwonnen. Om de boekrol te openen. En zijn zeven zegels te verbreken. En wat ziet Johannes dan? Hij zegt. Ik zie te midden. Van de troon.

En van de vier dieren. En te midden van de ouderlingen. Er stond een lam. Als geslacht. Met zeven horens. En zeven ogen. Dat zijn de zeven geesten van God.

Die uitgezonden zijn. Over heel de aarde. En die kwam. En heeft de boekrol genomen. Uit de rechterhand van hem. Die op de troon zit. De leeuw van Juda heeft overwonnen.

De Heer Jezus is de leeuw van Juda. Maar als Johannes dan kijkt. Dan ziet hij geen leeuw staan. Maar hij ziet een lam staan. Onvoorstelbaar. En dat lam.

Als ik goed geteld heb. Wordt vanaf dit moment. Zevenentwintig keer genoemd. In het boek openbaring. Zevenentwintig keer. Tot en met.

De nieuwe hemel. En de nieuwe aarde. En het nieuwe Jeruzalem. Ook in het nieuwe Jeruzalem. Wordt nog gesproken. Over het lam. Hoe belangrijk is het lam?

De Heer Jezus heeft de overwinning behaald. Toen hij opstond. Van tussen de doden uit. Hij is de overwinnaar. En die overwinning wordt zichtbaar.

Dat gaat uiteindelijk nogal een poosje duren. Voordat uiteindelijk alle vijanden onder zijn voeten zijn gelegd. De laatste vijand is de dood. Maar hij is de overwinnaar.

Maar niet in de zin van de sterke leeuw. Maar van het zwakke lam. Hij heeft de overwinning behaald. Hij is gekruisigd in zwakheid.

Zegt apostel Paulus. En opgestaan in kracht. Wat geweldig dat. Dat wij dat lam. De Heer Jezus Christus hebben mogen leren kennen. Ik hoop dat dat voor ons allemaal zo is.

En als dat niet zo is. Is daar vanmorgen de gelegenheid voor. Om nog tot hem te komen. Met onze zonde en schuld. En om nieuw leven te ontvangen. Om de vrijheid te ontvangen. Die hij tot stand brengt.

Want om ons vrij te maken. Is die gekomen. En laten we dan ook in die vrijheid staan. Wat is de Heer die inderdaad als het lam. Centraal staat.

Je leest nergens meer. In het boek openbaring over de leeuw. Alleen hier maar. In hoofdstuk 5. De leeuw van Juda. En verder lezen we alleen maar over het lam.

En er staat niet. Dat de leeuw het waardig is. Om te ontvangen alle lof, eer en aanbidding. Maar dat het lam. Het waardig is.

De lof, de eer en de aanbidding te ontvangen. Want als je dan eentje doorleest. Dan staat er dat. Als hij die boekrol genomen heeft. De Heer Jezus.

Dat lam. En dan staat er. En ze zongen een nieuw lied. En hij zei. U bent het waard. Om de boekrol te nemen. En zijn zegels te openen. Want u bent geslacht. En hebt ons voor God. gekocht.

Met uw bloed. Uit elke stam. En volk. En natie. En taal. En als je dan doorleest. In vers 12. En ze zeiden met luide stam.

Het lam. Het lam dat geslacht is. Is het waard. Om de kracht te ontvangen. En rijkdom. En wijsheid. Sterkte eer. Heerlijkheid.

En dankzegging. En elk schepsel. Wat in de hemel. Op de aarde. Onder de aarde. En op de zee. Is. En alles wat er in is. Hoorde ik zeggen. Aan hem die op de troon zit. En aan het lam. Zei de dankzegging.

De eer. De heerlijkheid. En de kracht. In alle eeuwigheid. En de vier dieren zeiden. Amen. En daar zeggen wij ook. Amen op.

We gaan ons samen danken.