Zondag voor de vervolgde kerk

Spreker

Henk Geurts

Date
May 22, 2016
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Wat vindt u van onze nieuwste aanwinst die op het klein net speelde? Een klein blauwtje maar wel. Geweldig. Het was wat muzikale compensatie, want ik moet al zeggen, ik stond van drie uur, vanaf voelde er helemaal niemand naast me, maar die was natuurlijk boeken aan het lezen die u vanmorgen hier hoorde.

Dus dat was wat moest, behoorlijk. Heel fijn. Dankjewel Lisette en dank Duwke en de anderen. Ik wil met u graag lezen uit het woord van God uit Ephesus.

Een heel bekend gedeelte. Maar juist nu zeer actueel. Dan weet u ook de achtergrond van waarom Paulus dit schrijft.

Daar wil ik ook iets van zeggen. We lezen vanaf vers 10. Ik lees het uit de Bijbel in gewone taal, omdat het zo heel dichtbij komt. U kunt best wel meelezen met welke vertaling dan ook.

Maar het vraagt een klein beetje. multigevoel voor verschillende talen voor het woord. Maar u hoort het wel, anders luistert u maar gewoon. Vanaf vers 10.

Paulus zegt dan daar, als het ware aan de slotstom van zijn hele betoog. Dan zegt hij, Ten slotte nog dit. En in de NBG staat er voort feestkrachtig.

Blijf vertrouwen op de Heer. Hij zal jullie steunen met zijn grote macht. Gebruik Gods wapens en verdedig je daarmee tegen de slechte bedoelingen van de duivel.

Want we vechten niet tegen mensen. Maar tegen machten en krachten die over de wereld willen heersen. We vechten tegen de leiders van de duisternis.

Tegen de hoogste kwade machten. Vers 13. Pak daarom de wapens die God jullie geeft. Dan kunnen jullie je verdedigen tegen de duivel op de dag dat hij aanvalt.

En dan zullen jullie zijn aanval laten mislukken. Jullie moeten klaarstaan voor de strijd. Net als soldaten. Maar dit is de manier waarop jullie moeten vechten.

Spreek altijd de waarheid en doe altijd het goede. Breng aan iedereen het goede nieuws van de vrede. En houd altijd vast aan het geloof.

Want je geloof beschermt je als een schild tegen de brandende pijlen die de duivel op je afschiet. Vertrouw erop dat God je zal redden.

Want dat vertrouwen beschermt je als een helm. En de boodschap van God is je zwaard. De heilige geest zal je helpen om die boodschap kracht te geven.

Pas goed op. En blijf steeds bidden. Blijf God om hulp vragen. En laat je daarbij leiden door de heilige geest. Bid voor alle christenen.

Ook voor mij. Christus heeft de vrede gebracht voor ons allemaal. Dat is de boodschap die ik aan iedereen vertel. En waarvoor ik in de gevangenis zit. Bid dat ik dat goede nieuws toch verder kan vertellen.

Vraag aan God of hij me de juiste woorden wil geven. En mij zonder angst laat spreken. Want dat is de opdracht die hij mij gegeven heeft tot zover. Verder zal ik citeren uit de NBG.

Dus dan is dat wie vertrouwt voor u. Broeders en zusters. Als je ziet met de achtergrond waarin Paulus iets schrijft. Dan wil ik eerst een voorbeeld geven van de geestelijke strijd.

Er was dus een predikant van een kerk in de wijk Haarlem in New York. Die vooral zwarte mensen in zijn gemeente heeft.

Het is een gemeente die nog steeds volop in bloei is. En toen vroegen ze aan hem hoe is dit eigenlijk gekomen. Hoe is het ontstaan bij een bepaald jubileum. En toen vertelde hij van een Duitse dame.

Die in Manhattan woonde. Ze was een zeer toegewijd christen. En door de bijbelstudie. Want zij leiden een bijbelstudie. Kwamen twee van oorsprong Afrikaanse vrouwen.

Uit Haarlem tot geloof. En toen vroegen ze haar. Want ze woonden daar tijdelijk. Wil je hier alsjeblieft komen wonen? We willen je graag in dienst nemen. Dan kunnen we nog veel meer mensen bereiken met het evangelie.

De vrouw verlangde er zeker na. Maar ze zei. Ik ben verloofd. En ik hoop dat als ik ga trouwen mijn man meegaat.

Maar ik breng het bij de heer. En toen ze na gebed haar met haar aanstaande over sprak. Wilde hij absoluut niet dat zij daar aan het werk zou gaan.

De bruiloft was steeds afgesproken. Maar als zij dat besloot. En hij zou daarin meegaan. Dan zou hij de bruiloft afzeggen. En niet met haar trouwen.

Wat had deze toegewijde christina moeite mee. En verdriet over. Ze hield zo van hem. Ze wilde hem trouw blijven. Ze wilde met hem trouw. Maar ze hield ook zo van hem.

De heer Jezus. Ze wilde graag zijn roeping volgen. Maar ik zou graag met hem trouwen. Want als ze niet trouwde. Dan zouden er misschien ook geen kinderen komen.

En dan zou het huwelijksgeluk haar niet gelden. Anderen zouden zeggen zou het bespaard zijn gebleven. Dat zou niet voor haar zijn. Totdat ze op een moment in de Bijbel las.

En toen las ze in Jezaja. De kinderen van deze verstoten vrouw zullen talrijker zijn dan die van een gehuwde. Toen wist ze het.

Ze moest gaan. Ze moest gaan. Ze wist de gevolgen. Hij verbrak de verloving. Maar er ontstond een nieuwe gemeente.

Die vandaag de dag Bethel Gospel heet. Deze vrouw kreeg meer geestelijke kinderen. Dan ze fysiek ooit had kunnen krijgen.

Als haar huwelijk was doorgegaan. Ik vraag u niet hier conclusies uit te trekken. Voor hoe het wel had gemoeten of niet had gemoeten.

Deze vrouw wist. Ik wil door de heer leiden. Maar je kent zelf misschien wel eens van dat soort keuzes in je leven. Waarin je heel duidelijk ervaart. Dit is niet zomaar een keuze.

Dit is een geestelijke strijd. Ik moet kiezen. Maar kiezen is zo moeilijk in deze situatie. En soms moet je snel besluiten. Omdat je mogelijk gevaar dreigt.

Zoals we hier in dit filmpje zagen. En dan blijkt dat daar iets dieper ligt. En dan is de vraag. Wat moet ik doen? Dat is geestelijke strijd.

Waarbij soms rechtstreeks de boze in het geweer is. Een strijd die dieper gaat dan een beetje aan de oppervlakken ligt. En broeders en zusters, jongens en meisjes.

Ik lees dit gedeelte heel bewust. In het kader natuurlijk van deze zondag. Maar ook in het kader van het leven van elke dag. Onze strijd is een geestelijke strijd.

En net als Paulus hier oproept. In welke vertaling je ook leest. Om gewapend te zijn. Moeten we als een soldaat. Op tijd. Op en top gewapend zijn.

Om die strijd aan te kunnen. Ik zal u iets van de achtergrond vertellen. Waarin Paulus dit schreef. Je weet. Paulus heeft heel veel reizen ondernomen.

En op een van zijn spannende evangelisatiereizen. Zal ik het zomaar zeggen. Komt hij in Efeze aan. Ligt in Turkije. En er gebeuren daar heel bijzondere dingen. Efeze is een plaats waar mensen wonen.

Aan wie hij dit stukje schrijft. Vanuit zijn gevangenschap. Dus let goed op. Het eerste wat er gebeurt als hij in Efeze aankomt. Dan ziet u dat er mensen die gedoopt zijn. Met de doop van Johannes.

Dus wel een bemoediging. Er zijn dus gelovigen. Maar dan vertelt Paulus hen. De doop van Johannes was een goede doop. Maar het is een andere doop. Dan de doop in Jezus Christus.

En hij mag ze dopen. In de naam van Jezus Christus. En ze ontvangen de heilige geest. En wonder bij wonder. Alsof het eerste pinksterwonde weer gebeurt. Ze beginnen in andere talen te spreken.

Wat een wonder van genade. Om daar zo op zo'n eerste plek te mogen komen. In Efeze. En daarna gaat Paulus. Zoals hij altijd doet. Na zich verheugd hebben in de Heer.

Dan gaat hij naar de synagoge. Eerste jood. Maar ook de Griek. Dan gaat hij een aantal maanden over de heer Jezus vertellen. Drie maanden lang. En hij legt ze uit.

Dat Jezus de Messias is. De Messias is die opgestaan is uit de dood. Ze luisteren met aandacht. Ze zijn kritisch. Dat zeker. Maar het gaat niet goed.

Een aantal van hem. Maar daar begint het meestal mee. Beginnen zich te verzetten. En wilden Jezus niet gehoorzamen. Erger nog. Ze verzetten zich tegen het evangelie. En toen begreep Paulus.

Mijn roeping is voor de heidenen. Maar. Mijn eerste roeping is voor mijn eigen volk. Zoals God is het eerste jood. Dan ook de Griek. Nu moet ik gaan. Hij wist het.

En toen ging hij. Naar een school. Naar een hal. Waar hij. Mensen het evangelie zomaar vertelde. Ik weet. Dat moet ontzettend dapper zijn geweest. Gaat hij zomaar vertellen. En er gebeurden heel bijzondere dingen.

Twee jaar lang. Dus niet zomaar één dagje en daarmee weg. Twee jaar lang heeft hij onderwezen. Aan de heiden. Die niet wisten wie God was. Ze kennen wel andere goden. Maar hij sloot daarop in die zin aan.

Dat er één God was. God deed zulke buitengewone dingen. Lees dat maar eens in handelingen. Door de handen van Paulus zou ik kunnen zeggen.

Zieken werden genezen. Boze geesten werden uitgevaren door Gods kracht. Dat waren natuurlijk niet de handen van Paulus. Vaak was Paulus daar niet eens bij. Zelfs alleen zijn zweedoeken die achterbleven raakten ze aan.

En er was voldoende om mensen te genezen. En kwaal het laten wijken. God begeleide de roeping van Paulus met buitengewone krachten. Het was zeer bijzonder wat de Heere God deed.

Er werd niet gezocht. Er werd geen show gegeven. De Heer liet die tekenen volgen. Door de prediking van het evangelie. Want er waren ook anderen die dachten.

Hé, als hij dat kan kan ik het ook. Dat waren van die geestenbezweerders. Rondreizende geestenbezweerders die overal kwamen. Als er mensen vreemd gedrag hadden.

Of er was een kind bezeten. Dan gingen zij ze als een soort exorcist uit te zwaaien. Uit te roepen. En toen zagen zij de Paulus dat het echt was.

Toen dachten ze. Maar dat kunnen wij toch ook. En toen gingen zij in de naam van de Paulus Jezus. Zou je kunnen zeggen. Probeerden zij ook boze geesten uit te drijven bij mensen.

Maar er gebeurde iets verschrikkelijks. Die boze geesten. Grepen maken van die mensen bezit. En zij vielen. Die geestenbezweerders aan. En ze kwamen er niet zonder kleerscheur af.

De kleding werd er van het lijf gerukt. En ze werden in elkaar geslagen zelfs. En er kwamen van een zeer koude kermis thuis. Dat is als je in de naam van Jezus. Zogenaamd.

En de Jezus niet hebt. Zulke dingen doet. Dus je ziet hier in Ephesus. Vindt iets bijzonders plaats. Noem het maar een opwekking.

Mensen kwamen tot geloof. Er waren er zelfs. Die hadden hele dure toverboeken. Ja dat is heel niet vreemd hoor. In die streken. En zeker niet in die tijd. Dure boeken die wel duizenden euro waard waren.

Vijftig duizend zilverstukken. En ze staken ze in brand. En daar bedreven ze toverkunsten mee. Ter ere van de god Artemis. De godin van de vruchtbaarheid. En de godin van de jacht.

En dat deden ze in het openbaar. Laten iedere zien. Kijk. Ik neem afstand. Van mijn heidens. Van mijn heidens geloof. En dat is nogal wat. Voor je geloof uitkomen.

In een omgeving. Waar andere goden worden gediend. Maar wat geweldig. God werkt. God werkt door zijn dienstknecht de apostel.

En Paulus toen hij na twee jaar was geweest. Toen zag hij ook. Er waren waarschijnlijk leiders aangesteld. Dat hij verder zou kunnen gaan. Maar toen gebeurde er iets. Want. Als de heer God ergens aan het werk gaat. Als hij aan het werk gaat.

Bij mensen. Dan is er altijd iemand die het ook aan het werk gaat. Er woonde in de stad ook een zekere handelsman. Demetrius. Een rijke man. En die smid was een zilversmid.

Hij maakte prachtige zilveren kunststukjes. Voor de mensen. Vooral zilveren beeldjes. Van de God Artemis. Of van de tempel. En dat was een handel die welig tieren.

Hij werd er schatrijk van. En heel veel mensen hadden er werk van. Werk. Zoveel mensen die dus niet op straat liepen. Maar werk hadden. En wat deed hij? Hij ontdekte.

Dat de verkoop minder werd. En toen. Had hij een probleem. De economie van het stadje staat op spel. En het hele land. Zo begon hij met mensen te praten.

Met mensen die er gevoelig van waren. Let eens op wat er gebeurt. Die christenen wat ze doen. Er gebeuren zoveel beschrikkelijke dingen. De verkoop daalt ontzettend. Door hun toedoen.

Worden er veel minder beeldjes verkocht. Omdat het volgens hen geen goden waren. Daar kan toch niet mee. Dat onze Artemis niet meer vereerd wordt. En hij begon onrust te zaaien.

Onder de mensen. Hij moest zelfs mensen ontslaan. En zo ontstond er een ral in de stad. En er werd steeds erger.

En Paulus wilde zich daar ook mee bemoeien. Maar toen zeiden ze niet erheen gaan. Daar gebeurden ongelukken van. Want hij had ook knechten bij zich. Mensen bij zich. Die hebben ze enorm belaagd. En het scheelde niet veel.

Of ze hadden misschien wel gedood geworden. Hij moederde de mensen aan. Om te blijven geloven. En heeft later deze brief geschreven. Die is dus in de strijd ontstaan.

En dan begrijp je misschien ook nu. Waarom ik dit net gelezen heb. Toen Paulus daar het evangelie bracht. En een aantal jaren vertelde over Jezus de verlosser. En heel grote dingen deed.

Maar vooral harten van mensen veranderde. Was er nog iemand bezig in Efezen. De wereld beheerser deze duisternis. Zo staat het er zo mooi. De overheid van de macht de lucht.

Eenvoudig gezegd. Boze geesten. Onder leiding van de duivel. Op de een of andere manier had hij die stad geclaimd. Die is van mij. Voor de god Artemis.

Artemis. Het aanzien van Efezen. Was nauw verbonden met de handel van deze goden. Met de Artemis cultuur. En als de meterzijl ook hiermee komt.

Is de bevolking zeer gevoelig voor het gevaar dat hij aankondigt. En signaleert. Hij pakt ook slim aan. Echt een gewiekste handelsman. Eerst zegt hij. Het werk.

En dan komt hij met de tempel. Dan wordt de tempel. Dan komen de mensen niet binnen de tempel. En de grootheid van Artemis gaat eraan. Economie is natuurlijk heel belangrijk.

Maar religie en economie zijn zeer nauw met elkaar verbonden. De boze heeft de mens in hun greep. En ze laten zich misleiden. Zonder dat ze het zichzelf bewust zijn. En als Paulus door Gods kracht.

En de genade van de Heer Jezus. De hele Artemis economie. En afgodrij op het spel zat. Laat de boze zien. Dat hij klaarwakker is.

Klaarwakker is. En middelen gebruikt. Om dit te verhinderen. En als Paulus de mensen deze brief stuurt. Waarin het gelezen stukje staat. Geeft hij haarscherp aan wat er aan de hand is.

De strijd is geestelijk. Verzet tegen het geloof is een geestelijke strijd. Dat kun je niet met je vuisten. Of met argumenten winnen.

Je moet je geestelijk weerbaar maken. De Bijbel zegt toch niet dat we boos moeten worden. Ik verwonder me zo. In dit. Nagespeeld in deze film.

Hoe de echtheid daarvan afstraalt. Hoe je. De geestelijke strijd moet strijden. Je kunt boos worden. Je kunt woest worden. En vervolgens naar de rechter stap. Of er bovenop timmeren.

Nee zegt de Heer God. Trek de wapenrusting van God aan. Dan kun je stand houden. Een werkelijk gebeurd verhaal.

Kort geleden. Ergens in Centraal Afrika. In het plaatsje Boda. Waren er zestig pastors. Zestig dominees zeg maar. Zestig evangelisten. En op een dag gebeurde die verschrikkelijks.

Kwamen ze van het islamitische front. Verwoest. En werden alle huizen. Verwoest. En vele familieleden. Werden verkracht. En vermoord.

In dat Centraal Afrika. U weet. Er is ook een hele strijd geweest. Het is misschien niet nu het thema. Het land. Maar even goed om te weten. En ze wisten. Hun eigen islamitische dorpsgenoten.

Waren degene die het werk hadden gedaan. U kunt zich voorstellen. Wat voor gevolgen het in een dorp. Heeft. De verhoudingen waren natuurlijk totaal verstoord.

Mensen wonen bij elkaar. Wonden door elkaar. De pastors waren razend op de moslims. En ze zouden ze vermoorden. Woest waren ze. Mensen verkracht. Huizen in de brand.

Niets hadden ze. Opendoors. Kreeg je er ook mee te maken. En ze stuurde onmiddellijk. Een soort trainer. Die mensen moet helpen te begeleiden.

Trainer SSTS heet dat. Dat je dus sterk staat tijdens zo'n storm. Wat moeten deze mensen het moeilijk gehad hebben. Vrouwen verkracht of vermoord. Huis in de brand.

Wat een huishouden hebben die mannen gehouden. Toen ze in gesprek kwamen met deze trainer. Met deze opendoors trainer.

Zei hij. Ik zou graag. Ze konden alles schrijven. En lezen. Dat jullie al je haatgevoelens. En al je verwensingen.

Die je opkomen. Schrijf ze nou eens op papier. Doe het nou eens. Dat vonden ze heel erg moeilijk. Maar ze hadden het wel geuit al. Dus waarom zou je het niet op papier mogen zetten?

Met heel veel moeite lukte dat. Kwamen de eerste zinnetjes eruit. Maar het duurde heel lang voordat ze op dreef kwamen. De woede was zo groot. Voortdurend denken aan je vrouw.

Of aan je kind. Of dat je nu weer ergens bij de familie moest wonen. Als daar nog een huis was. Uiteindelijk lukte het. En de trainer verzamelde de papieren. En zette de rieten mand onder het kruis.

Voor in de kerk. Die was blijkbaar niet verwoest. Wat deed hij toen? Hij pakte lucifers. En stak alle papieren bij het kruis in brand.

En toen riep hij. Pastors. Broeders en zusters. Dit is een bijbelse opdracht. Heb je vijanden lief.

Op zondag kwam de gemeente naar de kerk. Want er werd een afspraak gemaakt. Ze zouden gaan praten met de moslimleiders. En toen riepen ze. Bid voor ons.

Vroegen de pastors. Wij gaan naar de moslims toe. Om hen te vergeven. De gemeente bad. En de pastors vertrokken naar de moslimwijk. En toen kwamen ze binnen in die wijk.

En toen riepen ze. Wij komen. Om jullie te vergeven. Nog steeds. Hebben de pastors bijna niets.

En leven ze nu in teentjes. Maar omdat ze nu kunnen vergeven. Kunnen ze ook weer praten. Met de moslimleiders. Nee.

Het is allemaal niet koekenij. Maar ze kunnen nu eens spreken. Omdat ze de goede geestelijke strijd streden. Anders had er voortdurende vijandschap geweest. En nu zien de moslimleiders. Hé.

Vergeven. Vergeven. Ziet u. Hoe het anders kan. Misschien vind je het onmogelijk. Ondanks het verschrikkelijke wat er gebeurde.

Ze brachten hun woede bij God. Misschien moeten we maar eens meer de psalmen zingen. Waar David ook zijn boosheid soms naar God uitbrak. Bij God kun je alles kwijt.

Bij het kruis van Jezus. En konden vervolgens met de moslims praten. Een tijdje terug. U kunt zich vast nog wel herinneren. Het is op tv geweest.

Bij de 21 koptische christenen uit Egypte. Door het IS. Op het strand in Libië onthoofd. Ik heb het zelf bewust niet willen zien. Maar ik heb het wel uitvoerig gelezen. En vlak voor hun executie.

U weet het misschien nog wel. Beleden ze hun geloof. De wereld reageerde geschokt op de video. Die de IS publiceerde. Want daar maken ze reclame mee. Kijk dit gebeurt met je.

Als je christen bent of heiden bent. Maar ondanks die gruwelijke mateldoot. Die de mannen stierven. Besloten zelfs sommige moeders. De moordenaar van hun zonden te vergeven.

Hun zonen te vergeven. Een van de moeders werd op televisie geïnterviewd. Ze zei. Mij werd verteld dat mijn zoon was ontvoerd en vermoord.

Ik zei. Nee. Hij is niet ontvoerd. Hij is bij zijn heer. Ik vergeef de moordenaars. Want ze hebben mijn zoon thuisgebracht.

Als je dat toch kunt zeggen. Dan weet je. Dit is een geestelijke strijd. Die wij niet zelf kunnen winnen. Want wij hebben niet te worstelen tegen bloed en vlees.

Maar tegen de overheden. Tegen de machten. Tegen de wereldbeheerser deze duisternis. Tegen de boze geesten. In de hemelse gewesten. Broeders en zusters. Wanneer mensen zich tegen de gemeente opstellen.

Ziet hij erachter. De inspiratie. En de werking. Van boze machten. Het is soms niet te zien. Je denkt wel eens. Hou even op. Het is niet een strijd van bloed en vlees.

Van spierballen. Die je in de ring uitvecht. Het gaat om machten. Geestelijke machten. Die rechtstreeks. Of getrapt onder leiding van de duivel staan. Overheden en machten. Geestelijke machthebbers.

Die in relatie staan met de overste van de wereld. Machten die bestuurd worden. Machten die actief. Vanuit de hemelse gewesten. Zoals het er mooi staat. Bezig zijn.

Wat er met christenen in deze wereld gebeurt. Vindt plaats vanuit de bestuurskamer van de boze. De boze weet dat hij nog weinig tijd heeft. Want Christus komt terug.

En hij zal alles doen om het lichaam van Christus. Want dat vormen wij met elkaar. Het lichaam van Christus. We zijn het lichaam van Christus. Hij zal proberen dat kapot te maken.

Dood en verderfzaaien. Vooral bij kinderen. Hij had geen gelegenheid. Geen land onbenut om zijn doel te bereiken. Dan maar in naam van de religie.

En als u denkt. Het zal wel niet van vaart lopen. Hoop ik niet dat u ingeslapen bent. Of hier is dat niet zo. Broeders en zusters.

Jongens en mijn gemeente. Gelukkig. Hoeven wij niet bang te zijn. Want door de opwekking uit de doden.

En zijn verhoging. En zijn verhoging. En daar. Is er nog een veel hogere droon. En daar. Troont Jezus. Boven alle machthebbers.

En machten. En hij zal neerdalen. En als koning heersen. We lezen dat ook in Efezen. Een paar hoofdstukken terug.

Met diezelfde grote macht. Zegt Paulus. Liet God Christus opstaan uit de dood. En gaf hem een plaats in de hemel. Christus zit er nu naast God.

Aan de rechterkant. Christus heerst nu over alle hemelse machten en krachten. Hij is belangrijker dan iedereen in onze tijd. En de tijd die komt. Duidelijk he.

Hij is belangrijker dan iedereen in onze tijd. En de tijd die komt. God heeft Christus alle macht gegeven. Hij laat hem heersen over de hemel en de aarde. En dat heeft God gedaan.

Voor de gemeente. Voor de kerk. Want de kerk hoort bij Christus. In de kerk is Christus nu al volledig aanwezig. Zoals hij eens in alles volledig aanwezig zal zijn.

Die tijd komt. Ziet u. Christus staat boven deze geestelijke macht. En als je je bij dat leger aansluit. Dan ben je overwinnaar. Paulus schrijft hierover.

En het is belangrijk dat te weten voor jou en voor mij. Hij is het hoofd. Maar dan moet je wel strijden volgens dat hoofd. Daar komen de instructies vandaan. En dat is een geestelijke strijd.

En als degene die sterker is aan het kwaad. En de dood ons zegt. Wat we moeten doen om de boze te overwinnen. Dan lijkt het op zijn minst belangrijk om daar eens even naar te luisteren.

Want hij heeft ook iets gezegd. Hij heeft gezegd. En dat moet ik u wel zeggen. Er zal verdrukking en vervolging komen. Maar hij zegt er wel iets bij. Wie zal ons scheiden van de liefde van Christus?

Verdrukking? Benauwdheid? Romeinen 8? Of vervolging? Of honger? Naaktheid? Gevaar? Of het zwaard? Deze mensen. Waar we zo nog iets horen. Maken het allemaal mee.

Er staat nog iets in de Bijbel. En ik kan me horen niet geloven. Ik kom er een beetje tegen opstand. Maar het staat er echt. Hij noemt het zelfs genade als je slagen moet verduren.

Want mag dat roemer heten, zegt Petrus. En die heeft het slagen gehad. Als gij slagen moet verduren. Omdat gij kwaad doet. Maar als gij goed doet. En dan lijden moet verduren.

Dat is genade bij God. Hoort u dat? Ja, dat is een geestelijke strijd. Dat kunnen wij niet snappen. Is dat genade? Ja. Doch de God van alle genade, zegt diezelfde Petrus.

Die u in Christus geroepen heeft tot zijn eeuwige heerlijkheid. Hij is al u na een korte tijd van lijden. Volmaken. Bevestigen. Sterken en grondvestigen. Die moeder die getuigde van haar zoon die ze kwijt was.

Die wist. Ik zie hem terug. Hij is bij de Heer. Zij was er zo van overtuigd. En ze wist. Als mij dit wacht, dit lot. Ik zal bij de Heer zijn. We worden zelfs opgeroepen om ons hierin te verblijden.

Integendeel, zegt Petrus weer. Verblijt u naarmate gij deelt aan het lijden van Christus. Opdat gij ook met vreugde zult mogen verblijden bij de openbaring van zijn heerlijkheid. In de Bijbel in gewone taal.

Wees blij als je leidt. Want Christus heeft ook moeten leiden. Door het lijden horen jullie bij hem. En op de dag dat hij met hemelse macht op aarde terugkeert, zullen jullie juichen van blijdschap.

En we worden zelfs, ook al leiden we niet, maar ook al leiden we wel, opgeroepen om te bidden voor wie ons vervolgen.

Heer Jezus, zijn woorden zegt dat zelf. De van de Vader gezonderen. Matthäus 5. Maar ik zeg u, hebt u vijanden lief, bid voor wie u vervolgen.

Dus bid ook voor uw haters. Zoals Jezus dat zelf deed. Vader, vergeef het hen, want ze weten niet wat ze doen. Dat is moeilijk hè. Dat is moeilijk. Om degene die jou haten, daarvoor te bidden.

Bid, zegt Paulus zelfs met aanhoudend bidden en smeken. Bij elke gelegenheid in de geest. Wakende met volharding en smeken. Ik heb het net gelezen. Ook voor mij, zegt hij.

En ik voel, ook bij mezelf, en misschien bij u ook wel. Dit roept weerstand bij me op. Dit roept weerstand bij me op.

Hoe kan ik nou voor mijn haters bidden, die mij zoveel aangedaan hebben. En nou heb ik nog geen recht van spreken. Ik heb geen recht van spreken. Maar al deze mensen.

Hoe kunnen zij bidden voor die hun vrouwen verkracht hebben. Of die hun vrouwen vermoord hebben. Of dat prachtige boek van Rusland. Waar die man de hele geschiedenis heeft meegemaakt.

Kijk eens naar mijn situatie. Waarom heeft God mij niet geholpen? Ik kom tenslotte nog met één voorbeeld. Misschien dat het helpt. Want God roept ons daar wel toe op.

Toen Boko Haram, een heel actueel op dit moment, afgelopen week zelfs, op een dag naar haar huis kwam, maakte een Nigeriaanse moeder de ergste tijd van haar leven door.

Zweer je geloof af.

De moeder. De moeder bleef alleen achter. Helemaal alleen. Opendoors is er achtergekomen.

Heeft dat gehoord. Hebben we overal hun informatie. Geweldig. Wat voor werk Opendoors doet. Mogen we dankbaar zijn voor zo'n wereldwijd organisatie. Ze geven deze vrouw trauma hulp. En het lijkt, het leek in eerste instantie, dat vergeven voor haar niet mogelijk was.

Maar elke keer gaat het beter. Het is ook een proces. We denken weleens, oh vergeef. Maar het zijn meegemaakt heeft. Het is heel moeilijk voor deze vrouw. Het kost ook tijd. En dit is maar één van de vele verhalen die vandaag de dag over de wereld gaan.

En Opendoors is geen organisatie. Ik heb er geen aandelen bij. Het is een zuivere organisatie. Die doet het werk om echt christen te ondersteunen. Om sensatie te maken. En ze controleren alles heel nauwkeurig.

Want ze worden ook zelf gecontroleerd. Hoe belangrijk het is, broeders en rusters. We winnen deze strijd tegen de valse religies die geen christen kennen.

Niet door ons te verzetten tegen hun argumenten. Maar door de geestelijke strijd te strijden. Om te leren vergeven.

Om ze lief te hebben. Om ze te koesteren. Begrijpt u dat? Hoe kun je nou zulke mensen koesteren? God roept ons daartoe op. We vechten niet tegen mensen.

Maar tegen machten die boven ze staan. Die religies zijn in handen. Van de boze die er gebruik van maakt. Die ook valse christenen gebruikt. De boze is zo bezig.

We vechten tegen machten en krachten die over deze wereld willen heersen. We vechten tegen de leiders van de duisternis. Tegen de hoogste kwade machten. Daarom roep ik u op.

Pak alsjeblieft uw wapenrusting. Bid voor wie u vervolgen. En zo wil ik de gemeente oproepen hierin onderscheidend te zijn.

Dat we een biddende gemeente zijn. Dat we Gods woord hoog in het vaandel zullen houden. Waaraan vast zullen houden. En dat we de tijd bloot liggen waarin we leven.

Wat gebeurt er in de wereld? Wat heeft God beloofd? Broeders en zusters. Willen wij die biddende, wakende en Gods woord vertrouwende gemeente zijn.

Alsjeblieft. Amen.