Samenkomst 15 mei 2016

Spreker

Auke Stoelinga

Date
May 15, 2016
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Ik moet zeggen, ik schrok mijn ongeluk toen ik hier binnenkwam vanochtend. Allemaal lege stoelen. Ik denk de opname is geweest.! Maar gelukkig zei Herman, er zijn mensen aan een opwekking.

Dus dat stelde me weer gerust. Jeroen zei dat hij een vervanger was. Ik ben ook een vervanger. Van Aad van der Zanden.

Die was verhinderd. Koen die beelde mij. Die zei Aad is verhinderd. Ik weet niet wat er is. Dus ik dacht eigenlijk dan zal die Paul van de Geest wel vragen. Het is Pinksteren. Lijkt me uitgelezen. Iemand, maar hij kwam toch bij mij uit. Ik denk dat Paul naar opwekking moest.

Maar goed, we gaan het hebben over Pinksteren vanochtend. En wat ik u ga zeggen, dat ga ik in twee delen doen. Het ene deel is wat het doel is van de Heilige Geest. Dat heeft Jeroen en de liederen hebben daar al wat gras voor mijn voeten weggemaaid.

Maar dat geeft niet, hoort u misschien ook op een andere manier. En het tweede is, als we dat doel hebben bepaald en gezien vanuit Gods woord. Wat betekent dat dan voor ons persoonlijk?

Want er moet wel uitwerking ook hebben. Daar gaan we het tweede deel over hebben. Dus eerst, wat is de Heilige Geest? Ik heb begrepen dat er ook jonge lui bij zitten. Dus ik zal proberen ook daar een beetje bij aan te haken.

Wat is de Heilige Geest, zei ik. En dat is eigenlijk een verkeerde vraag. Want ik moet eigenlijk zeggen, wie is de Heilige Geest? Want de Heilige Geest wordt in de Bijbel consequent omschreven als een persoon.

Als iemand, als een persoon. We hebben God de Vader. We hebben God de Zoon. We hebben God de Heilige Geest. De Heilige Geest is de persoon die ons kracht wil geven.

Die ons wil leiden. En de Heilige Geest is best wel een beetje lastig. Want je ziet hem niet. Je hoort hem niet. Maar de vitamines die in de sinaasappel zitten, die zie je ook niet. Maar die zijn er wel.

En de bomen die daar heen en weer gaan, die zie je wel heen en weer gaan. Maar de wind, waar de Heilige Geest een beeld van is, die zie je niet. Maar je ziet wel de uitwerking daarvan. Zo is het met de Heilige Geest.

Je ziet hem niet. Als het goed is, zie je wel de uitwerking. Ook in jullie en ook in mijn persoonlijke leven. En daar gaat het uiteindelijk ook om. Dat we iets laten zien. Ik zal een tipje van de sluiker op lichten.

Iets laten zien. Heel persoonlijk. En ook als gemeente. In ons eigen leven. Van wie de Heer Jezus is. Dat dat zichtbaar wordt. Door de Heilige Geest. Die ons leven van binnenuit verandert.

Het is pinksteren. Dus we gedenken. Er staat in handelingen 2 in de Bijbel. Dat God de Heilige Geest heeft uitgestort. En vanaf dat moment heeft iedereen die de Heilige Geest, die tot geloof komt, die ontvangt de Heilige Geest.

Iedereen die in zonde beleid en die Jezus aanneemt als zijn persoonlijke verlosser, die ontvangt op datzelfde moment de Heilige Geest. Of je dat nou merkt of niet. Dat is een gegeven.

Er staat in Hevese 1 vers 13. Daar hebben we vanochtend op de bidstond nog gelezen. En ik heb een tekst. En dat is wel grappig. Dat is dezelfde tekst die Jeroen net ook had. Ik heb een andere vertaling.

En er staat ook een aantal dingen in die de Heilige Geest doet. En ik zal u nu voorlezen uit Johannes 16. Doch wanneer hij komt. En hij is dus uitgestort. Ongeveer 2000 jaar terug met pinksteren.

Wanneer hij komt. De geest der waarheid. Dat is de Heilige Geest. Zal hij u de weg wijzen. Tot de volle waarheid. Want hij zal niet uit zichzelf spreken.

Maar al wat hij hoort zal hij spreken. En de toekomst zal hij u verkondigen. En hij zal mij verheerlijken. Dus hij zal u de weg wijzen. Tot de volle waarheid.

De geest wil ons ook leiden. Een geest en woord. Die werken eigenlijk altijd samen. Als we Gods woord lezen. Dan gaat Gods geest dat levend maken aan ons hart. Dan gaat het duidelijk maken.

Dan gaat het verklaren. Zodat we helderheid krijgen. En inzicht krijgen over zaken die spelen. Hij zal u de weg wijzen tot de volle waarheid. Dat is het eerste wat hier staat.

Het is heel belangrijk dat we dat woord lezen. Dat we dat woord biddend lezen. Dat we dat woord overdenken. Want dan gaan we steeds meer van de waarheid. Zoals die geopenbaard wordt. In de Bijbel.

Gaan we begrijpen. We leven in een tijd waarin gezegd wordt. Dat iedereen zijn eigen waarheid heeft. Daar ben ik het niet mee eens. In dit boek. Er wordt de echte waarheid.

De absolute waarheid. Verkondigd. En duidelijk gemaakt. En als we ons laten leiden door de Heilige Geest. Dan komen we uit bij de volle waarheid. Dan komen we uiteindelijk uit bij de Heer Jezus zelf.

Die zegt ik ben de weg. De waarheid. En het leven. Dat is één van de aspecten. Hij zal uit zichzelf niet spreken. Maar al wat hij hoort zal hij spreken.

En de toekomst zal hij u verkondigen. Dan heb je het over de toekomst. Over profetie. Dat heel veel profetie in Gods woord. Vooral in het Oude Testament. Maar ook in het Nieuwe Testament.

En ik ben in het verleden. Dat is echt lang geleden. Dat was niet eens getrouwd. Dus dat was iets van 30 jaar terug denk ik. Is naar een serie lezingen in Utrecht geweest. Die gingen over profetie.

Over de toekomst. Over Rusland. Over het herstelde Romeinse Rijk. Over Persië. Al dat soort landen. En dat was heel boeiend. Ik denk zes of zeven avonden waren dat.

Maar de eerste avond. Ik kan me niet zo heel veel meer geloof ik herinneren van die serie. Maar dat wel. De eerste avond ging er om. Wat is nou het doel van profetie? Er was de hele avond aan gewijd.

Want je kunt helemaal losgaan op Rusland. Of helemaal losgaan op het Romeinse Rijk. Of op de profetie. Of over Israël. Maar waar gaat het nu om? En daar werd gezegd. Het slijgt allemaal. Al die profetieën.

Het is belangrijk om ze te lezen. Ook om de krant te lezen. En het nieuws te volgen. Natuurlijk is dat belangrijk. Maar waar het om gaat is niet de profetie aan zich. Maar het leidt allemaal heen. Naar de komst van de Heer Jezus Christus.

In glorie en in majesteit. En dat hij hier zal regeren. Daar gaat het om. Dus de Heilige Geest wijst op de waarheid. Christus. De toekomst zal hij verkondigen. En er staat een hele mooie tekst in de openbaring.

Het getuignis van Jezus is de geest van de profetie. Het getuignis van Jezus. Dus ook in de profetie gaat het niet om de profetie aan zich. Hoe belangrijk dat ook is.

Maar het gaat om, zien we de Heer Jezus. Dan gaan we groter verlangen naar hem krijgen. Dan krijgen we meer liefde voor hem. Als we zien dat al die lijnen steeds dichter bij elkaar komen. En dat ook zijn komst steeds dichterbij is.

Zijn komst. En het derde wat hier staat is. Hij zal mij verheerlijken. Hij zal hem groot maken. De Heilige Geest. Dat licht van die lantaarn waar Jeroen het over had.

Die schijnt steeds op de Heer Jezus. Als je de Bijbel doorleest. Kom je telkens weer. In allerlei geschiedenissen. Allerlei verhalen in de Bijbel. Kom je uit bij Christus. Johannes zegt daarover.

Jij onderzoekt de schriften. Dat is het Oude Testament. Want jij meent daarin eeuwig leven te hebben. En deze zijn het. Die schriften. Dat Oude Testament. Welke van mij getuigen.

Die getuigen van de Heer Jezus. Dat woord. Dat is geschreven. Door mensen. Die zijn allemaal geïnspireerd. Door de Heilige Geest. En daarom wijst het ook allemaal.

Op Christus. Getuigt het allemaal van Christus. Ik zal u één voorbeeld lezen. Dat is een mooi voorbeeld. Vond ik zelf in verband met Pinkster. Staat in Genesis 45.

Dat is de geschiedenis van Jozef. Jozef is een schitterend type. In zijn vernedering. Maar ook in zijn verhoging. Van de Heer Jezus Christus. Nou dan vallen we ergens middenin.

Jozef is in Egypte aan de macht. En die zendt wagens. En zijn broers terug. Vanuit Egypte naar Jacob toe. Om hem op te halen. Om te vertellen dat Jozef leeft.

En dan staat dit daar. Genesis 45 vers 25. Dus hij dan. Dat zijn die broers. Trokken weg uit Egypte. En kwamen in het land Kanaan.

Bij hun vader Jacob. Toen ze hem vertelden. Jozef leeft nog. En met Jacob die dag. Hij is dood. Hij is door het beest verscheurd. Toen ze hem vertelden. Jozef leeft nog. En hij is zelfs heerser.

Over het hele land Egypte. Bleef zijn hart er koud onder. Want hij kon het niet geloven. Maar toen ze hem al de woorden overbrachten. Die Jozef tot hen gesproken had. En toen hij de wagens zag.

Die Jozef gezonden had. Om hem te vervoeren. Leefde de geest van hun vader Jacob op. En Israël zei. Het is genoeg. Mijn zoon Jozef leeft nog. Ik wil gaan.

En zien. Hem zien. Eer ik sterf. De woorden die Jacob hoorde. De wagens die gezonden waren. Die hij zag.

Die deden hem beseffen. Jozef leeft. En Jozef zit op de troon. En Jozef heerst. Dan gaan we nu naar handelingen 2. Dan zitten we midden in. Pinksteren.

Want Jacob is een beeld van het volk Israël. En eerst geloofde hij het niet. Maar toen hij die woorden hoorde. En toen hij die wagens zag.

Toen werd hij zijn hart geraakt. En toen zei hij. Toen zei hij. Jozef leeft. Nou. Ik lees maar 1 vers. Of 2 versen misschien. Dan handelen ik het 1 en 2.

Gaan over de uitstorting van de heilige geest. En dan begin ik even in vers 33. Nu hij dan door de rechterhand gods verhoogd is. En de belofte van de heilige geest. Van de vader ontvangen heeft.

Dus de heer Jezus is verhoogd. Heeft de belofte van de heilige geest ontvangen. Heeft hij dit uitgestort. Wat gij ziet. Jozef zag. En wat hij hoort. Jozef zag de wagens.

En hij hoorde. Wat die broers vertelden. En dan staat er. Toen ze dit hoorden. In vers 37. Werden zij diep in hun hart getroffen. En zeiden. Wat eraan verder komt. Want zo'n geschiedenis uit Genesis 45.

Die wijst al heen ook naar. De uitstorting van de heilige geest. En dan gaat het niet om de heilige geest. Aan zich die is uitgestort. Het gaat er om. Jezus leeft. Jozef leefde. Jezus leeft.

Toen ze dat hoorden. Die woorden hoorden. En toen ze dat zagen. Die tekenen. Die de heilige geest teweeg bracht. Toen beseften ze. Jezus leeft. Hij zit op de troon. En hij regeert. Dat is de uitstorting van de heilige geest.

Dat is het bewijs. Dat de heer Jezus leeft. Want hij heeft de geest ontvangen. En hij heeft de geest uitgestort. En als je zo een beetje door de Bijbel bladert. Dan kom ik een beetje aan het eind van mijn deel 1.

Maar dan zie je dat de geest telkens wijst op de heer Jezus. In het paradijs. Daar stond de boom des levens. En weet u waar die stond? Die stond in het midden van het paradijs.

De heer Jezus moet in het middelpunt staan. Toen Mozes die braamstruik zag. Was in het midden van die braamstruik. Was God. Dat is de heer Jezus. En later was dat bij Jozef ook zo.

De ark. Die gebouwd was in de woestijn. Die stond in het midden van het kamp. Het volk Israël. Alle stammen hadden een exacte opdracht gekregen.

Die stam staat daar. Die staat daar. Het noordoost. Zuidwest. En de tabernakel. Ik zei de ark. De tabernakel. Die stond in het midden. De plaats waar God woonde.

We hebben van de week in Baden een avond gehad. Het was in mei. Maar het was toch een heerlijk avondje. Het heerlijke avondje was gekomen. Dat ging over de tabernakel. En die man heeft daar geweldig over verteld.

Want het is een enorm type. Alle facetten aan die tabernakel die spreken van de heer Jezus. Alle kleden. De ingang. Er is maar één ingang.

Het goud. Het zilver. Spreken allemaal van Christus. Hij moet in het middelpunt staan. Matthäus 18. Waar twee of drie in mijn naam vergaderd zijn. Dan ben ik in het midden.

Weer Christus in het midden. Hier zag ik net dat plaatje. Dat is het middelste kruis. Het middelste kruis. Zelfs daar gaat het om de heer Jezus.

Juist daar gaat het om de heer Jezus. Misdadiger links. Misdadiger rechts. En de heer Jezus in het midden. Want het gaat om hem. De heilige geest wijst op hem. Hij wandelt.

Ten midden van de kandelaren. In openbaring. Ten midden van de kandelaren. Een beeld van de gemeente. En het lam. Staat als geslacht. Ten midden van de oudste. Iets verderop.

In openbaring. Dus telkens weer zie je dat Gods geest. Wijst op de heer Jezus Christus. Het gaat om hem. En dan gaat het ook om.

Als het gaat om onze levens. Hij wil Christus. In ons. En in mij. Openbaar maken. En dan komen we toe aan de praktijk.

En dan wilde ik een stukje lezen uit Galaten 5. Het gaat om Christus. Dat hij groot gemaakt wordt. Elke dag opnieuw.

In ons leven. Dat wij iets laten zien. Van de vrucht. Van de heilige geest. Spinksteren. Ik zal lezen vanaf vers 13. Galaten 5.

Ik hoor nog wat geknisper. Daar staat het volgende. Want gij zijt geroepen broeders. Om vrij te zijn. Gebruikt echter die vrijheid niet als een aanleiding voor het vlees.

Maar dient elkander door de liefde. Want de hele wet is in één woord vervuld. Dit. Gij zult uw naaste lief hebben als uzelf. Indien gij echter elkander bijt en vereet.

Ziet dan toe dat gij niet door elkander verslonden wordt. Dit bedoel ik. Wandelt door de geest en voldoet niet aan het begeren van het vlees. Want het begeren van het vlees gaat in tegen de geest.

En dat van de geest tegen het vlees. Want deze staan tegenover elkander. Zodat gij niet doet wat gij maar wenst. Wat gij maar wenst. Indien gij u echter door de geest laat leiden.

Dan zijt gij niet onder de wet. Het is duidelijk wat de werken van het vlees zijn. Hoererij, onreinheid, losbandigheid, afgooderij, toverij, veten, twist, afgunst, uitbarstingen van toren, zelfzucht, tweedracht, partijschappen, nijd, dronkenschap, brasserijen en dergelijke.

Waarvoor ik u waarschuw, zoals ik u gewaarschuwd heb, dat wie dergelijke dingen bedrijven het koninkrijk van God niet zullen beërven. Maar, dan komt er een enorme tegenstelling.

De vrucht van de geest, niet de vrucht van ons, maar de vrucht van de geest, is liefde, blijdschap, vrede, langmoedigheid, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtmoedigheid, zelfbeheersing.

Tegen zodanige mensen is de wet niet. Want wie Christus Jezus toebehoren, hebben het vlees met zijn hartstochten en begeerden gekruisigd. Indien we door de geest leven, we zijn allemaal door de geest opnieuw geboren.

Dus door de geest leven, laten we dan ook door de geest het spoor houden. Laten we dan ook door de geest leven, dagelijks. We moeten niet praalziek zijn, elkander tartend, elkander benijdend.

Tot zover. Wat Paulus doet in deze brief, hij spreekt eerst over onze staat, onze positie in Christus.

Hij zegt bijvoorbeeld in 2 vers 20, heel bekend vers, met Christus ben ik gekruisigd. En toch leef ik, dat is niet meer mijn ik, maar Christus leeft in mij.

Een heel belangrijk vers om te onthouden. Hij heeft het eerst over onze positie. Ik ben gestorven met Christus en ik ben opgewekt met Christus. En dan gaat hij hier, en dan gaan we zo verderop in, verder over de praktijk.

Onze wandel, elke dag. Dat doet hij ook in de Romeinenbrief. Hij heeft een aantal hoofdstukken. Gaat hij over de positie in Christus. Met name 5 en 6. Hoofdstuk 5 en 6, 7, 8. En daarna komt de wandel.

Dat doet hij ook in de Ephesienbrief. We zijn met Christus gezet, mede opgewekt en mede gezet in de hemelse gewesten. Hoofdstuk 1 en 2. En daarna begint hij over de wandel en tenslotte standhouden.

Wotsmanie, zo'n Chinese schrijver, heeft er een schitterend boekje over geschreven. Dat heet Zitten, dat is onze positie, zoals God ons ziet. Met Christus gestorven en met hem opgewekt. Zitten heet dat wandelen, standhouden.

Titel van het boekje, prachtig boekje. En ook heel belangrijk om dat te weten. Je positie in Christus. Want daarvanuit moet je gaan wandelen. Niet eerst wandelen en dan gaan zitten. Eerst beseffen dat je gezeten bent met God.

Gestorven bent met hem en opgewekt bent met hem. En vanuit dat besef gaan wandelen. Dan gaan we verder. Het staat hier, ik loop soms wat meer, zoem ik in op een vers en soms wat minder.

Daar staat, want hij zei het, geroepen broeders om vrij te zijn. We zijn geroepen. Letterlijk staat er uitgenodigd. En eigenlijk zit het geheim van wat hier gaat komen, zit eigenlijk al in het ene woordje, dat we geroepen zijn.

Want wat doe je als je geroepen bent? Meestal reageer je erop en ga je erop in. Als Herman mij roept, dan loop ik naar Herman toe en dan vraag ik wat is er. Dat is een keuze.

Je kan erop ingaan als je geroepen wordt. Je kunt er ook niet op ingaan. En als wij geroepen worden om vrij te zijn, en ik zal zoiets zeggen over dat vrij zijn. Dan is dat een keuze aan ons.

Willen we vrij zijn? Gaan we in op die uitnodiging, op die roepstem? Of gaan we er niet op in? Dat is heel belangrijk. God kan heel veel doen. Alles doen eigenlijk.

Maar hij kan ons niet forceren. Misschien kan hij zo, maar hij doet het niet. Hij laat het altijd aan ons over of we ingaan op zijn roepstem. Als hij zegt, kom tot mij, is het aan ons om te komen.

Hij zal ons nooit bij het nekvel pakken en naar hem toesleuren. Hij wil mensen die hem dienen op basis van vrijwilligheid. Dus hij geroepen. En wat doen we?

Denk er maar eens over na. Wat doe ik? Ga ik in op die roepstem van God? Dat is cruciaal in het hele gedeelte. Ga ik erop in of ga ik mijn eigen weg? Ga ik leven door de geest?

Kies ik daarvoor? Of laat ik me leiden door het vlees? Daar komt het zo nog wel even over. Als we geroepen zijn en we gaan erop in, dan zijn we geroepen om vrij te zijn. Dat is mooi, want die vrijheid, dat is ons doel.

En wat is nu die vrijheid? Wat wordt daarmee bedoeld? Nou, ik denk dat dat twee kanten heeft. Enerzijds geen ballast op de renbaan of de wetloop die we lopen tijdens ons leven.

Geen dingen die ons belemmeren op die wetloop. Wat betekent dat? Los van wetten, los van regeltjes. Ik heb een paar dingen opgeschreven. Los van zonde, los van zorgen.

Los van negatieve instelling. Vrij van pijn. Vrij van schuld, schuldgevoel. Vrij van teleurstelling. Verdriet, vrij van wrok of vrij van angsten.

Ik zal het een klein beetje nuanceren. Natuurlijk krijgen we allemaal met dit soort dingen te maken. Dat komt wel eens in je op. Maar we hoeven, als we ons laten leiden, als we ingaan op die roekstem, hoeven we ons daar niet door te laten beheersen.

Dat is heel wat anders. Je kunt je laten beheersen door angst of pijn of schuld, teleurstelling of verdriet of noem maar op, wat ik net genoemd heb. Je zal het best mee te maken krijgen, want ons leven gaat niet over rozen.

Het is geen behouden reis gewenst, geen kalme reis gewenst, maar wel een behouden aankomst. Maar we hoeven niet beheerst te worden door dit soort zaken. Dat is de ene kant. De andere kant is dat we ook, als we vrij zijn, mogen genieten van de Heer Jezus zelf.

Van zijn rust, van zijn vrede, van zijn nabijheid, van zijn troost. We mogen ons, zoals dat in de psalmen staat, soms zelfs verzadigen met zijn beeld.

Dan word je helemaal vol van wie hij is. En dat is ontzettend kostbaar. Als je je mag verzadigen met zijn beeld. Als je helemaal vol bent van hem. Dan heb je die rust, dan heb je die vrede, dan heb je die zelf.

En ook al die dingen van de vrucht, de vrucht van de geest die ik net genoemd heb, die ervaar je dan. En wat ik net zei, enerzijds vrij van al die negatieve dingen.

Dat is mogelijk nu in 2016. Dat is echt mogelijk. Paulus hier zegt, in de Filippense brief, dat hij geleerd heeft. Het is een proces geweest, maar hij heeft geleerd om genoegen te nemen met de omstandigheden waarin hij verkeerde.

Er zijn moordaanslagen op hem gepleegd. Hij heeft gevangen gezeten, hij heeft schipbreuk geleden, stokslagen gehad. Allerlei dingen, de helft noem ik nog niet eens. Ondanks dat soort zaken, heeft hij geleerd om genoegen te nemen met de omstandigheden.

Want Christus was met hem. Ik vermag alle dingen, zei hij, in hem die mij kracht geeft. Het staat los van de omstandigheden. En dat is goed om dat te beseffen en daarna uit te strekken.

Je hoeft je niet te laten beheersen door de omstandigheden. De heer Jezus deed dat ook niet. De heer Jezus vertrouwde altijd op God. En God was altijd met hem. En hij heeft geleden, hij heeft pijn gehad. Maar dat had hem niet in zijn macht.

Het hoefde ons ook niet in zijn macht te hebben, al dat soort dingen. En Thea en ik hebben best een, de kinderen ook, een pittig jaar achter de rug. Ik ben in januari geopereerd aan prostaatkanker.

In augustus kreeg ik te horen dat ik een oogmelanoom had. Een oogkanker is dat. Mijn vader is in december overleden. Nou, er waren nog wat dingetjes. De heer was in al die dingen erbij.

En dat is geen reclame voor ons zelf. Want het overkwam ons. Maar we hebben ervaren dat ondanks die dingen, en kijk het gaat nu goed, dat weet ik ook wel. En dan kun je misschien zeggen, makkelijk praten achteraf.

Maar ook op die momenten dat we in ziekenhuizen zaten en te wachten zaten op uitslagen. Dat was hartstikke spannend. En er kwam eens een keer, ik weet niet of dat het hier was, heb ik een baan inmiddels verteld.

We zaten in Utrecht op zo'n bankje. Die arts te wachten, die was wat later. En toen kregen we een appje van wees in geen ding bezorgd. Op dat moment dat je daar zit op zo'n bank te wachten op een uitslag of die goed of niet goed is.

Nou, dat is toch wel echt een knipoog van boven. Dat is echt heel bijzonder dat je dat dan meemaakt. Er zijn ook een aantal dingen, maar we voelden ons gewoon gedragen als het ware door die hele situatie heen. En dat was de Heer die dat deed.

Dat is Gods geest die dat deed. We hebben nooit in de stress gezeten, of in de spanning wel. Maar de Heer was er altijd nabij. Dat overheerste. We hebben geestelijk gezien, hebben we een goed jaar gehad.

We hebben gewoon een goed jaar gehad. Dat is zo wonderlijk. Dingen worden je niet bespaard, maar de Heer die zegent het toch. En dat is zo mooi en dat is zo bijzonder. Dat is onze God. Dat is dus mogelijk.

Dat was 2015, maar ik ben ervan overtuigd dat ook in 2016, als er dingen gebeurden en we proberen te vertrouwen op de Heer, soms moet je dwars door de shit heen, maar hij wil erbij zijn.

En dan wordt het toch totaal anders. En dat is zo belangrijk om dat vast te houden. Je ziet er op Jezus. Er staat hier verder in vers 13, gebruikt echter die vrijheid niet als een aanleiding van het vlees.

We zijn geroepen om vrij te zijn en wat je dan soms ziet bij mensen, die schieten helemaal door. Hoppa, de vrijheid in. Ik ben reisleider al jarenlang voor beter uit. En in het verleden had ik jongere reizen.

En er zaten soms mensen bij uit zware hoeken. En die gingen helemaal los. En dan moest je in actie, en dat is echt waar hoor, die gingen helemaal los. Er kunnen ook mensen uit de lichtere hoeken, ik beschouw ons zelf als de wat lichtere hoeken.

Er kunnen ook mensen die de vrijheid niet aan kunnen zijn. Dat kan ik zelfs zijn, dat kan iedereen zijn. Dus dat is belangrijk, we moeten niet doorschieten. Dat staat trouwens ook in Romeinen iets dergelijks.

Dat zegt Paulus, heeft hij eerst uitgeweid over de genade van God. En dat staat in Romeinen 6. Mogen we bij de zonde blijven opdat de genade toenemen? Mogen we nog meer verkeerde dingen doen, want God is toch zo genadigd.

Dat is een beetje de strekking van het verhaal. Wat staat erachter? Volstrekt niet. Volstrekt niet. Dat is niet de bedoeling, dat we doorschieten. En wat we wel moeten doen, is wat verderop gaan lezen.

Er staat gebruikt die vrijheid niet als een aanleiding voor het vlees. Nou, wat is het vlees? Vlees, dat wordt op twee manieren vertaald in de Bijbel.

Of gebruikt, moet ik zeggen. Als er staat het woord is vlees geworden, over de heer Jezus, dan betekent dat dat hij mens is geworden. Mens zoals u en ik, behalve de zonde. Maar de betekenis zoals die hier gebruikt wordt, dan duidt het op de menselijke natuur, de aardse natuur die ieder van ons heeft.

Iedereen, niemand uitgezonderd. En die geneigd is tot zondigen. En die geneigd is om dingen te doen zonder God. Zonder God. Eigen gang te gaan.

Geen rekening houden met God. En het hoeft niet altijd verkeerde dingen te zijn. Want we hebben hier nu een aantal dingen gelezen, wat de werken van het vlees zijn. Een hele serie hele negatieve dingen.

Dat staat ook achter en dergelijke. Dus er zijn er nog meer, ook liegen en dat soort dingen stelen. Dat zijn werken van het vlees. Maar er kunnen ook goede werken van het vlees zijn. Dat je dingen doet, goede dingen doet op zich, waarbij je geen rekening houdt met God.

Tim Keller spreekt me erg aan. Die spreekt over die verloren zoon. Maar ook over die andere, die oudste. En die zegt, ik heb tegen zijn vader op een gegeven moment, die oudste zoon, ik heb u altijd gediend.

Ik ben altijd trouw geweest. Ik heb altijd uw geboden onderhouden. Hij had allemaal goede dingen gedaan. Maar zijn hart was er niet bij. Dat was zijn fout. Want hij wilde uiteindelijk feest vieren met zijn vrienden.

Maar niet feest vieren met zijn vader. Dus het vlees, dat kunnen goede dingen zijn. Het kunnen hele verkeerde dingen zijn, die hier staan opgezond. Maar God ziet altijd het hart aan.

Daar gaat het om. En goede dingen, eigenlijk kunnen een soort afgoden ook zijn. En wat is een afgod? Dat is alles wat je van God aftrekt.

Dat is een afgod. En je kunt zelfs in het geestelijk werk, en dat is iets wat ik ook eens van iemand gehoord heb, maar dan moet je echt alert zijn. Want je kunt zo druk zijn met het werk van de Heer, dat je de Heer van het werk vergeet.

En dan ben je bezig met op zich goede dingen, maar dan is je hart er niet meer bij betrokken. Of dan moet ik uitkijken dat mijn hart er nog wel bij betrokken blijft. Dat is gewoon een risico. Je kan zo druk zijn met van alles en nog wat in de kerk.

En op zich is dat hartstikke goed. Maar zodra je hart er niet meer bij betrokken is, is het hartstikke fout. Je moet altijd het contact, de verbinding met de Heer houden. Hobbies zijn op zich niet fout.

Maar als de hobby de overhand neemt en al je tijd op slokt, dan moet je toch eens afvragen van zit dat nou wel goed met de Heer en mij. Ik zal een paar teksten lezen over het vlees.

Goed om even te weten wat Gods woord over dat vlees zegt. En hoef je niet allemaal op te zoeken, ga denk ik een beetje snel ook. Maar dat is ook niet nodig. Johannes 3 vers 6. Wat uit het vlees geboren is, is vlees.

We zijn allemaal uit het vlees geboren. Is vlees. En wat uit de geest geboren is, is geest. Wat ik hiermee wil zeggen is, wat de Bijbel hiermee wil zeggen is. Iedereen is uit vlees geboren.

Iedereen heeft te maken met die vlees, met het vlees, met die negatieve kanten. Romeinen 7 vers 18. Want ik weet dat in mij, dat wil zeggen in mijn vlees, dat schrijft Paulus, geen goed woont.

In mijn vlees, in mij woont geen goed. Immers, het wensen is wel bij mij aanwezig. Maar het goede uitwerken kan ik niet. Het wensen is wel aanwezig, maar het goede uitwerken kan ik niet.

Romeinen 8 vers 5. Want zij die naar het vlees zijn, hebben de gezindheid van het vlees. Dat is van God af. Op jezelf gericht. En zij die naar de geest zijn. En als het goed is, is iedere wedergeborene, heeft hij de gezindheid van het geest.

De gezindheid van het vlees is de dood. Maar de gezindheid van de geest is leven en vrede.

Nog een tekst. Daarom dat de gezindheid van het vlees vijandschap is tegen God. Het zijn niet voor niks allemaal negatieve dingen die werken van het vlees. Het is vijandschap tegen God.

Pure vijandschap. Werken van het vlees en de vrucht van de geest, die staan lijnrecht tegenover elkaar. Kunnen niet door één deur. Dan staat er in vers 14.

Als de hele wet in één woord vervuld is, in dit, gij zult uw naaste liefhebben als uzelf. Want de hele wet is in één woord vervuld. In dit gij zult uw naaste liefhebben als uzelf.

Daar gaat het om dat we de naaste liefhebben uit onszelf. En dat is niet door het doen van opgelegde regeltjes, door een ander of door onszelf.

Door het doen van allerlei dingen. In de gelaten brief gaat het over de besnijdenis. Gaat het over het eten van rein of onrein eten. Daar zit het allemaal niet in. Het moet van binnen uitkomen. En als het van binnen uitkomt, dan kunnen we van harte Gods wet vervullen.

Want wij, de wet is goed. Maar wij als mens, als natuurlijk mens, zijn nooit en ten nimmer in staat om die wet te volbrengen. En al redden we het bijna helemaal. Maar gaan we één keer onderuit, schrijf Johannes, dan zondig weer in alles.

Wie in één ding zondigt, zondigt in alle. Er is niemand die in staat is om die wet, die goed is, om die te houden. Behalve als het van binnen uit gaat door de geest.

En daar lees ik ook een tekst over. Op dat in ons wordt volbracht, dus niet door ons, maar in ons wordt volbracht wat de wet van ons eist. En hoe wordt dat volbracht?

Dat doet Gods geest, als we ons laten leiden door Gods geest. Nog een tekst. Want als de geest van hem, die Jezus uit de dood heeft opgewekt, in u woont, zal hij, die Christus heeft opgewekt, ook u, die sterfelijk bent, levend maken door zijn geest die in u leeft.

Wij zelf, dat vlees, kan nooit zoiets doen. Maar God, met zijn geest, kan het nieuwe leven in ons openbaren. Het is God, staat in Filippense, die om zijn welbehagen, zowel het willen als het werken, in u werkt.

Het is niet ons werk, het is God. Het willen, daar begint het mee, dat je iets wil. En ook het werken, dat je het uitvoert, gaat doorwerken. Dat is God. Nou, dan gaan we naar vers 16.

Dus we zijn geroepen om vrij te zijn. Even een kleine samenvatting. We moeten die vrijheid niet als een aanleiding voor het vlees gebruiken. We moeten niet doorschieten. We moeten elkaar dienen door de liefde. En dat is de agaperliefde, zoals het hier staat.

De goddelijke liefde. Die kunnen we als natuurlijk mens nooit opbrengen. En dan zegt Paulus, dit bedoel ik. Als je het over vlees gaat, dan heeft het over vlees gehad. Wandelt door de geest en voldoet niet aan het begeren van het vlees.

Het begeren van het vlees is iets wat we zelf openbaar laten komen. Als we dat maar zijn gang laten gaan. En dan zal ik eens even die punten doornemen.

Kort, wat die werken van het vlees zijn. Want er wordt hier gesproken. Ik heb ze een beetje gegroepeerd. Er staat als eerste hoererij. Pornaia is dat in het porno. Pornaia in het Grieks.

Onreinheid, losbandigheid. Dat zijn werken van het vlees richting seksualiteit. Of seksuele onreinheid. Je hebt ook afgoderij in toverij. Dat heeft met godsdienst, met religie te maken.

Afgoderij is idolatria. Het woord idool zit erin. Als iets een afgod voor je is, dan is dat een idool. Een idool kan een afgod zijn.

Je wil alles voor je idool doen, maar dat kan je van God aftrekken. Toverij, dat is eigenlijk een soort imiteren van het werk van de heilige geest. Een feite, twist, afgunst.

Uitbarstingen van toren, dat heeft te maken met relaties. Sociale zonden zou je misschien kunnen noemen. Zelfzucht. Dat is met tweedracht, partijschappen te maken. En dan wordt als tot slot brasserijen een dronkenschap.

Verslavingen genoemd. Nou, ik wil op al die negatieve dingen, daar wil ik eigenlijk niks over zeggen. Ik denk dat dat eigenlijk ook wel voor zich spreekt. Dat zijn dingen die God absoluut niet wil.

En dat zijn dingen die wij openbaren als we ons niet laten leiden door Gods heilige geest. Maar daarmee wordt het vlammetje uitgedoofd. En als we dat beleiden, dan gaat het vlammetje weer aan zoals Hans liet zien.

Maar dat is natuurlijk geen reden om het dan maar te doen, want het vlammetje gaat toch weer aan. We doen God daar pijn mee. We doen anderen daar pijn mee. En we doen onszelf daar ook nog eens pijn en tekort mee. Als we ons laten leiden door die werken van het vlees.

Waar het om gaat, is dat we de vrucht van de geest gaan openbaren. En eigenlijk, het zijn negen vruchten die genoemd worden. En het is één vrucht.

Is dat een openbaring van het leven van de Heer Jezus. Als die vrucht openbaar komt, dan openbaren we het leven van de Heer Jezus. Je hebt daar een aantal innerlijke kenmerken, zou je kunnen zeggen.

Liefde, blijdschap en vrede. Dat kunnen mensen hebben. Die kunnen echt mensen zijn die altijd liefdevol zijn of die altijd vol vrede zijn. En je hebt ook kenmerken die meer op een ander gericht zijn.

Op relaties. Vriendelijkheid en goedheid. Zachtmoedigheid, trouw. Dat heeft ook op relaties te maken. Trouw in de dingen doen. Zachtmoedigheid en zelfbeheersing. Nou, vrucht, dat is iets wat ontleend is uit de natuur.

En de bedoeling is dat die vrucht van de geest in het leven van elke christen openbaar komt. En hoe gaat dat? Dat gaat langzaam over het algemeen. Dat gaat heel geleidelijk. Als ik vandaag een kastanje in de grond zou poten, dan moet ik niet verwachten dat er morgen een kastanjeboom staat.

Maar als ik die kastanje gewoon ga zorgen dat er mest in zo bij komt en dat er water bij komt. Dat het onkruid weg gaat. Dan zal zo'n boom langzamerhand gaan groeien. En zo is het denk ik ook in het geestelijk leven.

Je gaat groeien. Je gaat die vrucht openbaar worden. Dat gaat openbaar worden. Als je je goed voedt. Als je dat woord leest.

Dat woord overdenkt. Als het naar diensten gaat. Als je goede boeken leest. Als je Gods woord natuurlijk bovenal leest. Als je zorgt dat als er verkeerde dingen zijn, het onkruid, dat dat weggehaald wordt. En dan gaat dat nieuwe leven groeien.

En dan kun je merken dat je misschien of liefdevoller of geduldiger. Of noem maar een van die vruchten op geworden bent. Een kenmerk van vruchten gaat langzaam. Een ander kenmerk is ook dat het wel heel krachtig is.

Als we het maar goed verzorgen, dan is het enorm krachtig. De heilige geest zou worden uitgestort en we zullen kracht ontvangen. Dat hadden de apostelen al. Om het woord te verkondigen in Jeruzalem, in Judea, in Samaria.

Maar uiteindelijk zoveel kracht dat het over de hele wereld verkondigd zou worden. Het evangelie. We hebben niet ontvangen een geest van lafhartigheid, maar van liefde, kracht en bezonnenheid.

Ik heb het verhaal gelezen. Er was bij een graf. Er werd een steen opgelegd, maar er was ook een eikel ingevallen. Er lag een dikke steen op. Een marmeren steen. Maar na vele jaren, die eikel was gaan groeien.

En die duwde die hele steen aan de kant. En het ding daar brak. Zoveel kracht zit er in zo'n vrucht. Maar zoveel kracht. Het woord wat vaak gebruikt wordt voor kracht in de Bijbel is dynamisch, dynamiet.

Zoveel kracht wil God in ons leggen. Kunnen we dat uitwerken. Nog een kenmerk van die groei, van die vrucht, is dat het van binnenuit gaat.

Dat heb ik al een paar keer gezegd. Het gaat niet om uiterlijke dingen die we doen om gezien te worden. Of omdat het moet. Of weet ik wat. Het moet altijd van binnenuit gaan. Want God ziet het hart aan. In Romeinen 12. Daarvoor had je de staat en de positie.

In Romeinen 12 gaat het over de wandel. Daar staat, wordt hervormd in uw denken. Als je in je denken hervormd wordt. En dan doe je dat. Nogmaals. Door de Bijbel te lezen. Door de Bijbel te overdenken.

Door een bidden te lezen. En Gods leiding te vragen. Dan gaat God van binnenuit. Gaat je veranderen. Word hervormd in uw denken. En als je denken veranderd wordt.

Dan wordt ook je handelen anders. Dat kan niet anders. Als je anders gaat denken. Dan ga je anders handelen. En dan gaat dat van binnenuit. Werkt dat. Dat is heel belangrijk. En ook die tekst die ik net las uit Filippense.

Terwijl hij in ons. Dus niet buiten ons om. Maar terwijl hij in ons doet. Wat hem wel behagelijk is. Hij wil ons maar openstellen. En dat nieuwe leven in ons openbaren.

Gods geest die doet dat. Zo'n boom die groeit. Dat is geen inspanning van die boom. Dat gaat ook vanzelf. En als wij geestelijk gaan groeien. Dat is geen inspanning van onszelf. Dat is iets van de geest.

Het is ook de vrucht van de geest. Als in mijn leven een keer vrucht openbaar komt. Is dat niet het werk van August Stoelingha. Maar is dat het werk. De vrucht van Gods geest. Nog een kenmerk is van die vrucht.

Dat het symmetrisch gaat. Dat het gelijk opgaat. Het zal nooit zo zijn dat iemand wel liefde heeft. Maar ontzettend weinig zelfbeheersing heeft. Bijvoorbeeld ik noem er maar één.

En dat zal altijd een beetje samen opgaan. Die vrucht die gaat geleidelijk. Die wordt veranderd. Die laat steeds meer van elk van de vruchten die je genoemd wordt. Laat je zien. En al die eigenschappen.

Dat zei ik al. Die waren bovenal zichtbaar bij de Heer Jezus. En als je nou Psalm 1 leest. Ik zal hem even lezen. Psalm 1 stukje althans. Dat is mooi. Want in de wet en de profeten en de psalm is over hem geschreven.

Nou welzalig de man die niet wandelt in de raad der goddelozen. Er is maar één zo'n man geweest. Die niet gewandeld heeft in de raad der goddelozen. Die niet gestaan heeft op de weg ter zondaars. Die nooit gezeten heeft in de kring van de spotters.

En die altijd de wet van de heren welgevallig was. En die altijd dienst werd over pijnzen. Dat zijn de eerste twee versen van Psalm 1.

Dat gaat over de Heer Jezus. In profetisch opzicht. Dat staat erachter. Want hij is als een boom geplant aan waterstromen. Die zijn vrucht geeft op zijn tijd. Welk geloof niet verwelkt.

Al wat hij onderneemt gelukt. Dat gaat over de Heer Jezus. Maar dat gaat ook voor ons als we ons echt laten leiden door Gods geest. Hoe doen we dat dan?

Hoe doen we dat dan? Eigenlijk is het heel simpel. Het is denk ik wel van belang dat we de theorie goed kennen. Maar het is toch simpel.

Het is ook moeilijk. Maar het offer van de Heer Jezus voorziet niet alleen in onze verzoening. In onze verlossing. In onze wedergeboorte. Het offer van de Heer Jezus voorziet in alles.

Heeft er ook in voorzien dat we kunnen leven tot eer van hem. Want dat wil hij graag. Ook in 2016. Wat moeten we eerst weten? Onze positie.

Toen we tot geloof kwamen. Toen we onze zonden beleden. Toen we de Heer Jezus hebben aangenomen als onze heiland. We hebben eigenlijk gezegd, heren. Ik zie dat ik verloren ben. Of in andere woorden, dat maakt niet uit.

Ik kan mezelf niet redden. Maar ik heb u nodig. Wilt u mij verlossen? En dat doet hij. Dat doet hij altijd. En op dat moment. En dat moeten we voor waar houden.

Zijn we wedergeboren? Zijn we met hem gestorven? Zijn we met hem opgewekt? En ziet hij ons in Christus als volmaakt? Hij ziet ons als volmaakt. Dat is de staat.

De positie. We zijn met Christus bekleed. Dus als hij ons ziet, dan ziet hij niet mij. Maar dan ziet hij de Heer Jezus. Want ik ben met Christus bekleed. En de kunst is om in de praktijk te worden wat we eigenlijk al zijn.

We zijn volmaakt. Zo ziet God ons. En in de praktijk moeten we gaan uitwerken dat we net zo worden als we in die positie al zijn, in die staat al zijn. Zij ziet ons als volmaakt.

We zijn niet altijd volmaakt, maar naarmate we ons meer overgeven aan hem, zullen we meer op hem gaan lijken. En dan worden we, wat we eigenlijk al zijn, volmaakt. Dat is ook zo belangrijk.

Dat we beseffen, ik ben met hem gestorven en ik ben met hem opgewekt. En hij ziet mij in Christus aan. Dat is belangrijk. Tweede. Toen wij wedergeboren werden, hebben we een nieuwe natuur ontvangen.

We zijn de, dat schrijft Petrus, we zijn de goddelijke natuur deelachtig geworden. Vanaf het moment van onze wedergeboorte hebben we dus twee naturen. We hebben dat vlees, dat sarx heet dat in Grieks.

En we hebben die nieuwe natuur. En die twee zijn altijd met elkaar in gevecht. En als je daar niet de goede keuzes maakt, dan wint het vlees dat altijd. Dus wat is dan belangrijk?

Dat je de goede kant voedt. Als je je vlees voedt, ongehoorzaam bent, niet luistert naar Gods woord, Gods woord niet leest, niet overdenkt. Dan gaat dat de overhand krijgen, dat geef ik op een briefje.

Maar voed je de andere kant, lees je wel Gods woord, serieus. En overdenk je dat. En je bent er echt serieus mee bezig. Dan ga je geestelijk groeien. Die twee zijn altijd met elkaar in strijd.

Je hebt ook vleeslijke christenen daardoor. Dat zijn christenen, die de Heer Jezus hebben aangenomen. Maar die zich in de praktijk laten leiden door hun vlees, door hun eigen verlangers, eigen begeertes.

Die altijd van God af zijn. Waar we heen moeten, is dat we geestelijke christenen worden. Maar goed, we zijn dus met hem gestorven en opgewekt. Onze positie moeten we beseffen, we hebben die nieuwe natuur ontvangen.

En die nieuwe natuur, daar moet ik nog even bij zeggen, die doet uit zichzelf helemaal niks. Die wordt pas geactiveerd, om het zo te zeggen. Die wordt pas levendig. Als de Heilige Geest, die we ook hebben ontvangen, dat heb ik straks al in het begin al gezegd.

Als de Heilige Geest de ruimte krijgt in ons leven, dan gaat de Heilige Geest die nieuwe natuur als het ware activeren. Dan kan die vrucht openbaar komen. Als we de Heilige Geest niet toelaten, uitdoven, dan zal die nieuwe natuur ook niet openbaar worden.

Er wordt niks van zichtbaar. Die doet uit zichzelf niks. Alleen als Gods Geest de ruimte krijgt. Nou, dat zijn dus drie gegevens. We hebben die positie, we zijn opnieuw geboren en we hebben Gods Geest ontvangen.

Dat is voor iedereen hetzelfde, dat is voor iedereen ook gebeurd. Er staat hier in het stukje dat we gelezen hebben, drie keer een oproep. Dit bedoel ik, vers 16.

Wandelt door de Geest, dat is de eerste oproep. Wandelt door de Geest. Vers 18. Indien gij u echter door de Geest laat lijden. Dus laat u lijden door de Geest.

En in vers 25. Indien wij door de Geest het spoor. Laten wij door de Geest het spoor houden. Drie keer de oproep om dat te doen. Alles is eigenlijk klaar om dat nieuwe leven te kunnen openbaren.

Er worden drie keer opgeroepen om ons over te geven aan Gods Geest. De vraag is, doe ik dit? Ik zei al, het is eigenlijk heel makkelijk om die nieuwe, die vruchten openbaren.

Dat kan, als ik het in één woord zeg, door te gehoorzamen aan wat God van ons vraagt. Als we gehoorzamen aan zijn woord, gaat hij dat nieuwe leven openbaren. Als we ongehoorzaam zijn, en dat is echt een strijd die zit ontzettend diep in ons.

Die zit ontzettend diep in mij hoor. Van nature zijn we allemaal echt geneigd om de verkeerde kant op te gaan. Maar het zijn keuzes. Het gaat erom, maken wij de goede keuze. Kiezen wij ervoor, elke keer opnieuw, om de Heer Jezus te volgen.

Toen we tot geloof kwamen, hebben we erkend dat we zonder waren. Dat we verlosser nodig hadden. Dat we uit onszelf niks konden. Dat is het begin. Maar eigenlijk is het leven als christen niks anders.

Dat is ook iedere keer weer, zeg Heer, ik kan het niet. Wilt u mij helpen? Ik kan het niet. Helpt u mij? Leidt u mij? Geeft u mij wijsheid?

Geeft u mij kracht om dingen te doen? Ik wil me aan u toevertrouwen. Wat ik een heel mooi voorbeeld vind in de Bijbel, is het voorbeeld van Maria, de moeder van de Heer Jezus. Die engel die komt bij haar en die zegt tegen haar dat ze zwanger zal worden en dat de Heer Jezus in haar zal gaan groeien.

En wat zegt zij dan? Zie uw dienstmaagd, dat is het eerste. Zegt, hier ben ik. Mij geschieden naar uw woord. Als wij nou zo'n gezindheid hebben, als ik nou zo'n gezindheid heb, dat ik iedere keer opnieuw tegen de Heer zeg, zie, hier ben ik heren, mijn geschieden naar uw woord.

Doet u maar in mij wat u wel behagelijk is. Bij Maria werd de Heer Jezus letterlijk geboren. En werd fysiek geboren. Maar dat zal in ons leven, als wij dat hebben, die gezindheid van hier ben ik, neemt u mij, gebruikt u mij, mijn geschieden naar uw woord, dan gaat ons leven echt veranderen.

En dan gaan we misschien wel lijken op een gemeente, zoals die in Handelingen 2 was, net na de uitstorting van de Heilige Geest. Er was liefde, er was zorg, er was aandacht voor elkaar.

Ze deelden alles. Je hoeft niet alles te delen, daar gaat het me niet om. Maar er was eenheid. En er was een enorm getuignis, omdat ze zo vol waren van de Heer Jezus. En ze legden alles aan de kant, ze hadden alles voor hem over.

En dat werd enorm gezegend. Er kwamen duizenden mensen tegelijk tot geloof. Er gingen enorm getuignis vanuit. En dan zou dat mooi zijn, hè, als dat ook in onze levens zo zou plaatsvinden. Wat mij altijd helpt, ik bedoel, ik ben ook een mens, en ik heb ook mijn fouten en mijn zonden en mijn verkeerde dingen.

Wat mij altijd weer helpt, is om toch bezig te zijn met de Heer Jezus. In die hele Bijbel door kom je hem tegen. En ja, iedere keer weer wordt op een andere manier iets van hem gezegd.

En als je je voedt met hem, en bezig bent met hem, dan kom je zo onder de indruk van zijn lijden, van zijn sterven. Ook van zijn liefde, van zijn gehoorzaamheid.

Ja, daar word je gewoon klein van. En daar word je dankbaar voor. En dat verandert me. Dat maakt mij zachter. Dat maakt mij zachter als ik daarmee bezig ben. En ik merk ook, als ik dat niet doe, dan word ik harder. Dan word ik onverschilliger, dat soort dingen.

Maar bezig zijn met hem, verzadigen, zoals dat in die psalm 7 staat, met zijn beeld. Dat helpt mij enorm om dicht bij hem te blijven. Ik geloof dat het Aad van de Zanden was trouwens.

Die teken is een keer een cirkel ergens. We zaten vroeger in een gemeente waar hij ook was. Dus vandaar ook wat meer dingetjes van hem weet. Maar hij zei, zolang je binnen die cirkel blijft, binnen Gods woord blijft, in Christus blijft, dan mag je 7 verwachten.

Maar ook als hij over de rand gaat, dan gaat het fout. En wij hebben zo die neiging, ik heb zo die neiging om over de rand te gaan. Me te laten lijden door mijn vlees, in plaats van me te laten lijden door de geest.

Maar de geest is uitgestort met pinksteren. Om ons te helpen. Om te leven, zoals God dat heeft bedoeld. Maar toen, nou moet ik het zeggen.

Kijk, in het begin, toen God de hemel en de aarde schiep, Genesis, toen was het volmaakt. De hemelen die vertelden Gods eer, en dat doen ze nog denk ik, maar toen ook. De natuur die sprak op een geweldige manier van de Heere God.

En de mens die was daar tot eer van God. Dat is allemaal tot eer van God. En toen werd de mens ongehoorzaam. En zondigde. En het is een puinhoop geworden. Deze wereld.

Nou ja, kijk maar om je heen. Hoeft niet over uit te wijden. Het is een puinhoop geworden. Gods doel is, van meet af aan, om te herstellen wat de fout is gegaan.

Hij wil weer, hij wil uiteindelijk alles en in allen zijn. En hij heeft zijn zoon gezonden. Allerkostbaarste wat hij had. Allerkostbaarste heeft hij gezonden.

Terwijl hij wist wat er zou gaan gebeuren. Hij wist dat de mensen hem zouden gaan kruisigen. Toch was hij bereid om dat te doen. En de Heer Jezus is gekomen.

Die heeft de heerlijkheid verlaten. En is op deze aarde gekomen. En heeft hij geleefd zonder te zondigen. Hij heeft geleefd zoals de Heere God dat wilde. Hij heeft volkomen tot Gods eer geleefd. En daarom staat er in het Filippense.

Daarom, omdat hij zo gehoorzaam was, heeft God hem ook uitermate verhoogd. Hij heeft hem enorm verhoogd. En ik heb ook eens iemand horen zeggen, toen God de Vader zijn zoon zo zag.

En zo gehoorzaam zag. En zo trouw zag. Dat hij als het ware bij zichzelf gedacht heeft, daar wil ik er meer van hebben. Van dat soort mensen. En de Heer Jezus was Gods enige geboren zoon.

Maar hij werd Gods eerstgeboren zoon. En de bedoeling is dat wij, zonen en dochteren, gaan lijken op de Heer Jezus. En dat kan alleen in de kracht van de Heilige Geest.

Dan is dat tot eer van God. Want de Heer Jezus heeft hem geëerd. En als wij gehoorzaam zijn, eren we hem ook. Maar het is ook tot zegen van onszelf. En dat kan alleen als we ons vullen, iedere keer opnieuw, met de Heilige Geest.

En ik hoop echt dat als jullie hier weggaan, als ik hier weggaan, dat we daar nog eens over na zullen denken. En dat we ons open zullen stellen voor de werking, de krachtige werking van Gods Geest in ons.

En als er verkeerde dingen zijn, dat we die zullen opruimen. Want je mag altijd terugkomen als het vlammetje is uitgegaan. God is getrouw. En hij wil vergeven. Je mag altijd een nieuwe start maken.

En je mag die rust en die vrede, alles ervaren in je leven als je dicht bij hem bent. Dat wens ik echt aan ieder toe. Amen.