Judas iskariot

Spreker

Mark Zeldenrust

Date
March 20, 2016
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen. Fijn om weer in jullie midden te zijn.!

Zondertussen uit ons missionaire werk. Wat steeds meer mag groeien en bloeien. En wat we met veel plezier en dankbaarheid mogen doen. Als je denkt van nou, daar wil ik wel wat meer over weten.

Spreek ons straks gerust nog even aan. En als je denkt van nou, zendingswerk in de grote stad. Want dat is het echt. Zendingswerk in Almere. Lijkt me ook best wel eens interessant om er iets van mee te maken.

Dan moet je ons zeker even aanspreken. Altijd een keer komen kijken. En er zijn zelfs mooie kansen. Zoals aankomend zomer. Dan gaan we op zeven plekken in Almere.

Dan hebben we altijd een hele week. Waarop we echt honderden honderden kinderen bereiken. Met het evangelie. Maar ook hun ouders. En daar zoeken we altijd heel veel vrijwilligers voor.

Want daar komen zo'n 200 mensen uit het hele land ons ondersteunen. In die week. Dus als je denkt, vrouw ik heb misschien van het zomer nog wel een weekje. Zin en tijd om in zendingswerk in eigen land te doen.

Dan is dat een hele mooie ervaring. En veel jonge mensen doen dat. Vanaf een jaar of 16. Maar niet alleen. Ons team bestaat de eerste van 16 tot soms bijna 70 jaar.

Als je 80 bent en nog van kinderen houdt, mag je ook komen. Ik wil het vanmorgen met u gaan hebben over Judas.

Judas Iscariot. Ja, een van de discipelen. Maar wel de discipel die nooit een apostel werd. En ik heb hier al eens eerder over een discipel gesproken.

Zag ik op mijn lijstje toen ik ging kijken. En toen heb ik onder andere. Tenminste, meestal doe ik dat met de discipelen. Dat heb ik toen ook vastgedaan. Naar dit plaatje gekeken.

En toen zei ik van. Als je gaat leven met de Heerde Jezus. Dan zitten daar soms een beetje drie fases in. En het is niet zo dat als je naar fase 2 gaat. Dat fase 1 dan afgelopen is.

Dat gaat gewoon allemaal door. En dat is weer het mooie. En de eerste zei ik. Dat noem ik wel eens van. Ja, in de huk bij de Heerde Jezus. En dat is een beetje van. Ja, als je net de Heerde Jezus leert kennen.

Dan ben je gewoon zo enthousiast. Dan ben je er vol van. Want hij is zo liefdevol. En hij is zo goed. En hij is zo genadig. En wat je allemaal wel niet ontdekt hebt. En vol enthousiasme. En dan kan je je soms heerlijk voelen.

Als een kind bij de vader op schoot. Of gewoon lekker dicht bij Jezus. Met zijn armen om jou heen. En dan zit je vol enthousiasme. En op een gegeven moment.

Als je wat verder komt. En je gelooft. Dan merk je dat je ook steeds meer gaat leren. Van de Heerde Jezus. En dat je als het ware disciple wordt. En dat je met hem oploopt. En dat je denkt van.

Hé, nu ga ik in de leer. Bij de Heerde Jezus. En als je een tijdje leerling bent. Dan is het de bedoeling. Dat je het geleerde ook in praktijk gaat brengen.

En dan mag je apostel worden. En apostel komt van het woordje apostellos. En dat betekent gezonden. Met het gezag van.

En dat is zo schitterend. Want in die tijd. In de tijd van de Heerde Jezus. Was dat bijvoorbeeld zo. Een apostellos. Dat was iemand. Bijvoorbeeld de keizer. Of de koning. Of een hooggeplaatst iemand.

Die stuurt iemand erop uit. En die zegt. Jij mag gaan. Met een boodschap van mij. En je mag spreken. Met mijn gezag. Nou dat is het geweldige. Dat is precies wat de Heerde Jezus bedoeld heeft.

Toen die apostelen van ons wilde maken. Dat hij zei. Je mag uitgaan. Met het gezag van de Heerde Jezus in ons. Zo mogen wij uitgaan. En we mogen spreken.

In zijn naam. Nou dat is een geweldig iets. En het is ook een psychologisch gevolg natuurlijk. Als we kijken naar een klein baby'tje. Nou die zit nog heerlijk aan de fles.

En Paulus zegt ook. Op een gegeven moment. Moet je naar de vaste voeding. Moet je van de melk af. En dan gaan we leren. Ja we kunnen natuurlijk ook niet. Als we gaan leren. Ons hele leven op school blijven zitten.

Dat kan. Maar het is ook wel goed. Het is goed om te blijven leren. Maar het is ook goed om het geleerde in de praktijk te gaan brengen. Anders schiet het niet heel erg op. Nou zo werkt het ook. In ons geestelijke leven.

En dat is een heel erg mooi iets. Als we gaan kijken. Naar Judas. Dan zijn er meerdere Judassen in de Bijbel.

Allereerst had de heer Jezus twee discipelen. Die Judas heten. De ene was Judas Thaddeus. Hij werd ook wel Thaddeus genoemd. Meestal staat hij als Judas niet Iscariot.

Maar was zijn achternaam natuurlijk niet niet Iscariot. Maar daarmee wordt bedoeld van Judas. Vanuit niet deze Judas. Die hem verraden heeft. Daarmee werd zijn naam als het ware een beetje gezuiverd. Dus dat staat er heel vaak bij.

Judas niet Iscariot. Dan hebben we ook nog een briefje in de Bijbel. Judas. Dat is weer een andere Judas. Was niet een van de discipelen. Maar vermoedelijk was dat een broer van de heer Jezus.

En we hebben deze Judas. Judas Iscariot. Judas de verrader. Nou als we gaan kijken naar Judas de verrader. En we kijken naar het rijtje van discipelen. Wordt hij altijd als laatste genoemd.

Nou dat kunnen we ons goed voorstellen. Want het was tenslotte Judas de verrader. En dan word je niet als eerste genoemd. Judas verrader. De volmaakte.

De zonderloze. Heilige zoon van God. Dat was de heer Jezus. Voor een handvol geld. En Judas. Judas was eigenlijk.

Hij was net als de andere discipelen. Alleen met één heel groot verschil. Judas is niet. Niet veranderd. Terwijl die discipelen groeiden.

Naar de heer God. Terwijl ze steeds. Meer. In zich opnamen van de heer Jezus. Werd Judas. Langzamerhand. Steeds weer een kind. Van de duivel.

En ik denk dat dat ook voor ons. Een hele. Goeie les is al. Want hoe dicht we ook bij de heer Jezus leven. Hoe intensief we ook met hem. Meelopen.

Ik bedoel uiteindelijk. Je kan verharden in je zonde. En je kan totaal verkeerd terechtkomen. Want als we geen echte relatie hebben met de heer Jezus. Dan is het alleen maar religie.

En dan lopen we als een soort van leerling. Net zoals we naar school gaan lopen met Jezus op. We leren van alles met hem. Maar als we niet. Onze relatie niet verdiept wordt. Dan uiteindelijk kan het helemaal verkeerd met ons aflopen.

Want als we leven in zonde. En we volharden in die zonde. Kunnen we alsnog verkeerd terecht gaan. En dat zien we onder andere aan Judas. Nou Judas is kariot. Het woordje Judas is een afgeleide van Jehova.

Dus zijn naam heeft wel een hele mooie betekenis. Het is dus ook wel in de lijn de verwachting dat zijn ouders hoopten dat hij ook Jehova, dat hij God zou leren kennen.

Gezien ze hem deze naam gegeven hebben. En dat hij God zou dienen. Nou Iskariot, dat betekent heel simpel uit Keriot. Dat is een plaatsje in Juda. Hij had zijn naam gewoon mee met van waar hij vandaan kwam.

Judas uit Keriot. En ik wil wat verse gaan lezen over Judas. Te beginnen bij Johannes 6. Johannes 6 vanaf vers 60.

En ik lees uit de herzienestaartvertaling. Johannes 6 vanaf vers 60.

En daar lezen we. Velen dan van zijn discipelen die dit hoorden. En dat dit is dat Jezus nogal een stevige boodschap gepredikt had.

En dat hij gezegd had ik ben het brood des levens. En als je dit brood niet eet. Als je mij niet tot je neemt. Ja dan kan je het koninkrijk niet winnen. Kan je God niet dienen. Kan je er niet echt bij horen. Dus dat was een stevige boodschap.

En dan lezen we. Velen van zijn discipelen die dit hoorden. Zeiden dit woord is hard. Wie kan het aanhoren. Maar omdat Jezus bij zichzelf wist.

Dat zijn discipelen daarover moorden. Zei hij tegen hem. Neemt u hier aanstoot aan. En als u de zoon des mensen nu eens zou zien opvaren. Naar de plaats waar hij eerder was.

De geest is het die levend maakt. Het vlees heeft geen enkel nut. De woorden die ik tot u spreek zijn geest en leven. Hiermee zegt hij eigenlijk van de geest van God.

Die is in mij. De woorden die ik spreek. Ik ben het levende woord. Maar ook de woorden die ik spreek bevatten leven. En zijn doordrongen met de geest van God.

En dan zegt hij in vers 64. En dan krijgen we een bijzonder vers. Als het gaat om Judas. Maar er zijn sommigen onder u die niet geloven.

Want Jezus wist van het begin af. Wie het waren die niet geloofden. En wie het was die hem verraden zou. Dat is heel bijzonder. Jezus heeft Judas gekozen.

En hij wist van het begin af. Dat Judas degene was die hem verraden zou. En hij zei. Daarom heb ik u gezegd. Dat er niemand tot mij komen kan. Tenzij het hem door de Vader wordt ingegeven.

Van toen af trokken vele van zijn discipelen zich terug. En gingen niet meer met hem mee. Dan moet je even voorstellen. Als er staat vele van zijn discipelen. Dan had de Heer Jezus had twaalf discipelen.

We lezen nog over 72 discipelen. En dan lezen we nog over een grote groep. Die hem volgde. We lezen nog over de groep vrouwen. Die hem trouw volgden. Jezus had waarschijnlijk veel meer discipelen.

Dan die twaalf echt intieme vrienden. En veel van die discipelen. Die gaan dan weg. En die trekken zich terug. En die gaan niet meer met hem mee. Vanwege de boodschap die hij verkondigt.

En dan zegt de Heer Jezus in vers 67. En dat vind ik zo mooi. Jezus dan zei tegen de twaalf. Wilt u ook niet weggaan? En ik stel me dat dan zo voor. Ja stel je voor het ineens.

Bij ons. Alle mensen lopen bij ons weg. En we hadden ineens nog maar een klein groepje over. En allerlei mensen vertrekken. En die morren. Want ze vinden de boodschap niet goed. En dat ze dan. Moet je je voorstellen.

Volgende week de helft die niet meer zit. Want die vond de boodschap. Waren ze het niet mee eens vandaag. En dat volgende een van de broeders hier komt. En die zegt van. Nou zijn er nog meer mensen die willen vertrekken. Dan kunt u nu gaan.

Dat is eigenlijk wat de Heer Jezus doet. En hij zegt niet. Wil jullie gaan alsjeblieft toch wel blijven. Jullie gaan het toch niet in de steek laten. Maar als je weg wil gaan. Dan moet je gaan. En misschien willen jullie ook nog gaan.

Maar dan zien we in vers 68. Simon Peterus dan antwoordde hem. Heren naar wie zullen wij heen gaan. U hebt woorden van eeuwig leven. En wij hebben geloofd en erkend.

Dat u de Christus bent. De zoon van de levende God. Nou hier zien we. Zij blijven. Peterus zegt wij. En hij heeft het hier over wij als twaalf discipelen.

En ook Judas kiest er hier voor. Om nog bij Jezus te blijven. En Jezus antwoordde hun. Heb ik u de twaalf niet uitgekozen. En een van u is een duivel. Nou ik vraag me af.

Wat hebben die discipelen gedacht. Dat Jezus dat zei. Dan zit hij met zijn twaalf beste vrienden. En dan zegt hij gewoon. Eén van u is een duivel. Ze zullen elkaar vast eens even aangekeken hebben. Van nou. Wie zou die bedoelen.

En hij doelde op Judas Iscariot. De zoon van Simon. Want die zou hem verraden. En dan een van de twaalf. Nou. Ik lees er.

Nog even iets. Iets door. In Johannes twaalf. Dus we gaan een stukje verder. En dan komen we Judas weer tegen.

En we zijn een heel eind verder. In het leven van Jezus. En we komen. Aan. Bij de zalving van de Heer Jezus door. Maria. Johannes twaalf.

Vanaf het eerste vers. En ik lees acht versen. Jezus. Jezus dan kwam zes dagen voor het paasga in Bethanië. Waar Lazarus was. Die gestorven was.

Maar die hij uit de doden had opgewekt. Zij nu bereiden daar een maaltijd voor hem. En Martha bediende. En Lazarus was een van hen die met hem aanlagen.

Maria dan nam een pond zuivere nadersalve. Zalv. Van zeer grote waarde. Zalvde de voeten van Jezus. En droogde zijn voeten met haar haren af.

En het huis werd gevuld met de geur van de zalf. Toen zei een van zijn discipelen Judas Iscariot. Daar hebben we hem. De zoon van Simon.

Die hem verraden zou. Waarom is deze zalf niet voor driehonderd penningen verkocht. En aan de armen gegeven. En dit zei hij niet omdat hij zich bekommerde om de armen. Maar omdat hij een dief was.

En de beurs beheersde. En droeg wat gegeven werd. Jezus dan zei laat haar begaan. Want zij heeft dit bewaard met het oog op de dag van mijn begrafenis. Want de armen hebt u altijd bij mij.

Maar mij hebt u niet altijd. Nou als we hier kijken naar wat Maria doet. Maria gaat de heer Jezus salven. Met een zalfolie wat gebruikelijk was. Om gebruikt te worden voor iemand die gestorven was.

Dus Maria begint tot haar door te dringen. Dat Jezus echt gaat sterven. En zij wil hem hier die eer bewijzen. Zij doet dat met onbetaalbare olie. Zalf.

Er staat hier driehonderd penningen. En dat was eigenlijk het term van onbetaalbaar. Dus het is niet eens precies driehonderd. Maar het was een soort gezegde in die tijd. Van nou onbetaalbaar duur was het.

En dan lezen we van Judas Iscariot. Je dacht van nou hadden we dit wel kunnen verkopen. Hadden we aan de armen kunnen geven. Nou dat klinkt heel nobel. En dan staat er ook van ja hij bekommerde zich.

Om het geld dat gegeven werd. Om de giften. Hij beheerde de kas. En ik vind het ook altijd weer zo heel bijzonder. Want het denkt dan waarom gaf Jezus de kas aan Judas.

Er staat hij wist van het begin af aan wie hem verraden zou. En dan dacht hij van nou. Hij wist Judas is een verrader. Die gaat mij verraden. En dan dacht hij van nou Judas als jij nou eens alle giften gaat beheren.

Nou hij had bijvoorbeeld een van de discipelen Levi. Die was tollenaar. Dus die moet goed geweest zijn met centjes zou je zeggen. Goed was ook een boef en een oplichter. Maar goed hij had wel zoveel lang waarschijnlijk met centjes gewerkt.

Dus hij zou zeggen geef hem de kas. Of geef het aan een van de meest betrouwbare discipelen. Maar waarom geeft hij de kas aan Judas. Nou ik denk als we dat in deze tijd plaatsen.

Dan zeggen we zeker van nou dat is niet zo tactisch. Dat zou ik niet doen. Gaat die de kas aan zo iemand geven. Als we kijken naar de huidige trainingen. Over effectief leiderschap.

Ook de christelijke trainingen. Ja dan heb ik nog nergens geleerd. Dat dit een goede set zou zijn. Maar dat je heel goed moet kijken. Wie heeft welke gaven. En welke talenten.

En die moet je benutten. En inzetten. En stimuleren. Nou de heer Jezus doet dat wel eens wat anders. Die geeft gewoon Judas de kas. En je denkt van ja waarom.

Nou ik weet het niet helemaal precies waarom. Maar ik kan me wel zo voorstellen. Dat de heer Jezus gewoon ook wil laten zien. Dat hij iedereen een kans wil geven.

En dat hij ook al weet wie Judas is. Ook al weet hij waar het eigenlijk naartoe zal gaan met Judas. Hij geeft Judas toch een volledige kans. Als we kijken naar Judas.

Dan denken we naar Judas. Judas gaf zijn leven. Judas gaf zijn leven. Voor Jezus. Maar hij gaf niet zijn hart. Judas had net als de andere discipelen.

Had hij alles opgegeven. Om de heer Jezus. Te gaan volgen. Hij moet geloof in hem hebben gehad. Sommige bijbelverklaringen. Gaan zelf zo ver.

Dat het zo geweest moet zijn. Met Judas. Dat hij. Hij kan niet geldzuchtig zijn. Anders had Judas. Jezus hem niet de kast gegeven. Nou ik denk. Dat dat. Dat dat toch niet klopt.

Maar dat. De heer Jezus het gedaan had. Om gewoon te laten zien. Van hé. Ik wil iedereen. Geef ik de kans. En ik denk dat Judas. Dat hij in het begin. Dat hij ook echt wel gezocht heeft.

Naar het goede. Ik geloof dat Judas. Dat hij absoluut de ambitie had. Om een goede discipel te zijn. Maar Judas raakte verbitterd. Hij raakte verbitterd.

Toen de heer Jezus begon. Over. Ik ga sterven. En dat ging hij bij Judas niet in. Want. Want dat. Net als die andere discipelen. Ging dat buiten al zijn denkbeelden.

Judas. Judas die dacht. Dit kan niet waar zijn. Nou. Dit kan niet waar zijn. Want Judas geloofde. Dat Jezus. En zou bevrijden van die Romeinen.

Dat hij koning zou worden. En daar wou Judas best zijn leven voor geven. Maar op een gegeven moment paste Jezus niet meer binnen zijn idealen. Nou.

De heer Jezus. Die zegt. Op verschillende plaatsen. Ik weet wie ik uitgekozen heb. Dus hij wist ook. Wie die koos. Toen die Judas koos. En toch.

Toch koos Jezus hem. En ik denk ook dat hij dat gedaan heeft. Om bijvoorbeeld te profetieën in vervulling te laten gaan. Die gesproken zijn. Ook over Judas. En bijvoorbeeld. In de psalmen.

In psalm 41. En ik wil even. Gewoon een paar. Van die prachtige versen lezen. Want ik vind het zo bijzonder. Als we kijken.

Naar. Ja. Hoe lang. Dat wel niet geleden is. Bijvoorbeeld psalm 41. David. Nou. Besef. Hoeveel jaar. Voor de heer Jezus. David wel niet leefde. En dan doet David. Bijvoorbeeld in psalm 41.

Vers 10. Ja. Doet David de volgende uitspraak. Waarvan wij nu weten. Dat het op de heer Jezus snoeg. En dan zegt hij in vers 10.

Zelfs de man. Met wie ik in vrede leefde. Op wie ik vertrouwde. Die mijn brood at. Heeft mijn hart nagedrapt. Dit is precies wat er gebeurd is.

De man met wie Jezus in vrede leefde. En ik geloof dat dat zo was. Dat Jezus in vrede leefde met zijn discipelen. En dat ook Judas echt een van de vrienden van Jezus was.

Dat hij niet een uitzondering was op de andere discipelen. En dat Jezus hier zelfs. Dat hij zegt op wie ik vertrouwde. Die mijn brood at. Met wie ik aan tafel zat.

Judas zat ook aan tafel met de heer Jezus. Die heeft mijn hart nagedrapt. Het is een klap geweest voor de heer Jezus. En we lezen dat bijvoorbeeld ook in psalm 55. In psalm 55.

Vanaf vers 13. En daar lezen we weer. Het is weer een psalm van David. En we mogen nu weer ontdekken dat hij daarover de heer Jezus spreekt.

En dat hij daar zegt. Immers. Het is geen vijand die mij hoont. Anders zou ik het verdragen hebben. Het is niet mijn hater die zich tegen mij verheft. Anders zou ik mij voor hem verborgen hebben.

Maar u bent het o sterveling. Als mijn gelijke. Mijn leidsman en mijn bekende. Wij die zeer aangenaam. En vertrouwelijk met elkaar omgingen. Wij wandelden in gezelschap van velen naar Gods huis.

En ik geloof dat hier ook gesproken wordt door Jezus. En dat hier gesproken wordt ook over Judas. Die zo dichtbij de heer Jezus stond.

En die zo behoorde tot de dichte vriendengroep van Jezus. Die twaalf intieme vrienden. En dat het heer Jezus ook diep geraakt heeft.

Wat Judas gedaan heeft. Het is natuurlijk ook een beetje een ingewikkeld verhaal. Want de vraag is natuurlijk ook vaak van. Had Judas, had hij wel een keus? Want als alles.

En we zullen zo nog een paar versen lezen uit het Oude Testament. Als alles al zo voorbestemd was. Als alles al zo vast stond. Had Judas dan nog wel een keus?

Ik bedoel. Ja. Dan had eigenlijk Judas is al uitgekozen. Jezus wist het allemaal al. Het staat in het Oude Testament al voorspeld. En dan had Judas eigenlijk geen keus.

Nou ik denk. Dat het. Alles te maken heeft met nog steeds. Wat we nu ook nog heel moeilijk vinden. In deze tijd. Hoe het zit met onze eigen keus. En onze eigen keuzevrijheid.

En aan de andere kant God. Die de dingen voorbestemd heeft. En die al weet het is. En alles al weet. Aan de ene kant. Hebben we een soevereine God. En Judas verraadt.

Die was voorbestemd. Ik geloof aan de andere kant. Judas was mens. En Judas had een eigen verantwoordelijkheid. Judas kon eigen keuzes maken. In Lukas 22 vers 22.

Bijvoorbeeld. Daar lezen we. Ik lees even wat snel. Dan staat er. Maar weet die mens.

Door wie hij verraden wordt. En ik denk van. Het is niet zo. Dat Judas helemaal geen keus heeft gehad. En als we kijken naar de Bijbel.

Dan zien we. Aan de ene kant. Volgens de Bijbel. Is alles voorbeschikt. En aan de andere kant. Heeft de mens volledige keuzevrijheid. En dat is voor ons. Is dat best wel eens heel moeilijk.

Om het in ons menselijk denken te laten samenkomen. En sommigen zeggen dat ook. Ook met onze eigen keuze. Je hebt helemaal geen keuze. We hebben een soort van uitverkiezing. God heeft alle mensen gekozen. En de anderen zeggen.

Nee dat klopt helemaal niet. Dat is helemaal niet waar. Want nee. De mens heeft volledig de keuzevrijheid. En wij kunnen dat soort dingen moeilijk samenbrengen. Denk ik wel eens. En ik geloof zelf. Van ja.

We hebben het net. We ging het al even. Geloven als een kind. En dan denk ik altijd. Ja hou die dingen gewoon maar simpel. En ga er gewoon maar van uit. Dat wij de volledige keuze hebben. En dat aan de andere kant.

God ook volledige keuze heeft. En dat God ons net zo hard heeft uitgekozen. Als dat wij gekozen hebben. Voor hem. En kunnen we dat helemaal begrijpen? Nee. Maar God is ook een soevereine God.

Ik denk. Als ik God helemaal goed zou kunnen begrijpen. Ja. In mijn ogen kan het maar twee dingen betekenen. Dat is dat. Of. Ik ben goddelijk geworden. En zo goddelijk. Dat ik God gewoon goed kan begrijpen.

Of. God is eigenlijk geen God meer. En ik heb hem als het ware een beetje in mijn broekzak. En hij staat gelijk aan mij. En ik begrijp het allemaal wel. Maar dat kan niet. Want God is zoveel groter.

Hij gaat ons denkvermogen zo ver te boven. Dat kunnen we gewoon niet bevatten. En. Bij heel veel van die vraagstukken. Ja. Misschien. Doe ik er wat te simpel over.

Maar denk ik soms. Van laten we gewoon maar van uitgaan. Dat God God is. En dat bij God één in één. Gewoon soms toch nog weer één is. God kiest helemaal voor ons. Wij kiezen helemaal voor God. En zo zit het nou helemaal.

En ik denk dat dat ook met Judas zo is. God wist het. Het was ergens voorbestemd. En toch. Judas had ook volledige keuzevrijheid. Ik geloof dat echt. Ik geloof niet dat Judas gedwongen werd.

Maar dat Judas geleid werd door hebzucht. En door ambitie. Alleen die ambitie was bevrijd worden van de Romeinen. En. De Heer Jezus. De Heer Jezus Christus was het doel voor Judas.

Het middel. Om dat te bereiken. En daar zien we precies het verschil. En hij geloofde. Jezus. Nou die gaat het koningschap van David herstellen. Nou dat heeft hij ook gedaan.

Alleen. Zij dachten aan een aardskant. Koninkrijk. En toen dat niet het geval bleek te zijn. Ik denk dat de teleurstelling bij Judas zo groot was. Dat hij toen begon die af te haken.

Jezus. Die kon een plekje krijgen. In de gedachten van Judas. Judas. Die reageert op Jezus. Jezus reageert op Judas.

Maar Judas liet Jezus niet regeren. En dat is het verschil. Wil je de Heer Jezus laten reageren op jou. En wil jij reageren op de Heer Jezus.

Of mag Jezus ook gewoon over jou regeren. En wil jij accepteren. Dat als het helemaal jouw denkvermogen. Te boven gaat. Dat je zegt. Ja maar Jezus regeert over mij.

Dus. Dat zei dan maar zo. Maar hij mag over mij regeren. En ik neem het als waarheid aan. Of zeggen we nee. Maar dan reageer ik daar even op. Dan zeg ik. Dat kan toch niet kloppen Heer Jezus. En dat is een verschil.

Dat is een heel groot verschil. Judas. Die wilde wel leven met Jezus. Leven voor Jezus. Maar hij wilde niet veranderd worden door Jezus. En dat alles.

Leidde tot teleurstelling. En ik denk. Het leidde zelfs tot haat. En de haat. Samen met de zonde van de hebzucht. Maakte. Dat Judas hem ging verraden.

Nou. Ik denk dat we het wel ergens. Kunnen herkennen. Ja. Ik bedoel. Regeert Jezus. Over jouw leven. Of heeft hij een plekje gekregen naast de rest.

Mag de Heer Jezus je helemaal veranderen. Mag hij je opbouwen. Mag hij je bemoedigen. En mag hij dat op een manier zoals jij dat leuk vindt. Of mag hij dat op alle manieren. Want hij regeert over jouw leven.

Nou. Ik denk. Als het eerste het geval is. Als hij mag reageren. Ja. Dan kan het gewoon ook zo zijn. Dat de zonde in je leven kan blijven zitten. En dat misschien hebzucht naar geld.

Of naar seks. Of naar macht. Of naar dingen. Dat kan. Dat kunnen dingen blijven zitten. Als je Jezus alleen maar laat reageren. Dan geloof ik. Dan ga je uiteindelijk. Ga je teleurgesteld raken. Teleurgesteld in Jezus zelf.

Of anders wel in de kerk. Teleurgesteld in de mensen om je heen. Teleurgesteld in christenen. Teleurgesteld zelfs in Christus zelf. Als je op deze manier met hem omgaat.

Dan kan het zo zijn. Dat je blijft zitten. In een verkeerd leven. En dan kan het ook wel eens verkeerd met ons afloot. Het is belangrijk dat we zeggen. Heer Jezus.

U mag regeren. Nou Judas. Hij ergert zich aan Maria. Met die kostbare olie. En hij dacht misschien al. Ik heb twee. Of misschien wel drie jaar salarissen.

Laten liggen. Om achter Jezus aan te gaan. Heb ik allemaal opgegeven. En er is niks van terecht gekomen. Maar misschien ook wel. Dat hij daarom begon te stelen. Zoals we net ook lazen.

Hij stal uit de kas. En dat hij ook nog dacht. Het is ook nog eens allemaal voor niks geweest. Alles is voor niets geweest. En nou giet die vrouw ook nog eens. Al die dure olie over zijn voeten.

Alsof dat nog zin heeft. Ik denk er was woede. En er was teleurstellen. En hij besluit om Jezus te gaan verraden. En over dat verraad.

Dat is nog een tekst. Die ik graag wil lezen. Uit Zacharia. In Zacharia 11. Vers 12.

Dan lezen we ook precies hoe dat zou gebeuren. En ook dat is bijzonder. Want je moet bedenken. Dat dit zo'n 600 jaar voordelen Jezus geschreven. is. Zo'n 600 jaar daarvoor was er een of andere profeet.

En die kreeg gewoon deze ingeving. En die schreef dit op. Waarschijnlijk zonder enig idee te hebben wat hij opschreef. Want daar lezen we.

Zacharia 11. Vers 12. Wat ik had tegen hem gezegd. Als het goed is in uw ogen. Geef mij mijn loon. Zo niet. Laat het na. Toen hebben ze mijn loon afgewogen.

Dertig zilverstukken. Maar de heren zeiden. Zei tegen mij. Werp dat de pottenbakken toe. Een mooie prijs waarop ik door hen geschat ben. Daarop nam ik de dertig zilverstukken.

En wierp ze in het huis van de heren. De pottenbakken toe. Nou. Ontzettend bijzonder. Dit vers. Gewoon. Als we lezen.

Dat het precies zo gegaan is. Als er al een geschiedenis voorspeld stond. Dat Judas de Heer Jezus. Voor die dertig zilverstukken. Heeft verraden. En we kunnen dat bijvoorbeeld ook lezen in.

Johannes 13. Johannes 13. Vers 10 en 11. En daar gaat de Heer Jezus. Gaat de voeten wassen. Van de discipelen.

En hij is die voeten aan het wassen. En dan krijgen we Peter. En hij zegt. Was me dan maar helemaal. Doe dan maar alles. Als ik toch gewassen moet worden. En dan zegt de Heer Jezus.

Johannes 13 vers 10. Jezus zei tegen hem. Wie gebaat heeft. Heeft slechts nodig. Dat zijn voeten worden gewassen. Want hij is al geheel rein.

En u bent rein. Maar niet alle. Want hij wist wie hem verraden zou. En daarom zei hij. U bent niet alle rein. Nou. Bijzonder.

De Heer Jezus. Had het allemaal al in de gaten. En hij wist het. En iets verder zegt hij ook. Tegen Judas. Van ga maar doen. Ga maar doen wat je gepland hebt.

En we lezen. Hier ook op een gegeven moment. Dat de Heer Jezus zit aan tafel. En dan gaat hij zeggen. Eén van jullie gaat mij verraden. En het bijzondere is.

Dat Judas hier zelfs nog zegt. Letterlijk. Ik ben het toch niet Rabbi. Ik ben het toch niet meester. Nou. Judas wist ondertussen. Dat hij het was.

Want de duivel. Die had bezit van hem genomen. Nou. We lezen dat bijvoorbeeld in. Johannes 13 vers 2. Het hoofdstuk wat u nog voor u heeft misschien. Daar staat toen dan de maaltijd plaatsvond.

En de duivel Judas Iscariot. De zoon van Simon al in het had gegeven had hem te verraden. De duivel had het Judas ingegeven. Judas had ruimte gegeven aan de duivel.

En die had het hem al ingegeven. En we lezen dat ook iets verderop. Lezen we dat nog sterker.

Dat hij zegt. Even kijken welk vers het ook alweer was. Vers 17 en 18 denk ik. Nee.

In ieder geval later lezen we het nog. Ik heb even het vers zo snel niet bij de hand. Oh jawel. Hij gaf het aan Judas Iscariot. En met het nemen van het brood. Vers 27. Voer de Satan in hem.

En Jezus dan zei tegen hem. Wat u wilt doen. Doe het snel. Het is eigenlijk een ongelofelijk iets. De Satan die voer in hem. Het was al lang een strijd tussen God en de Satan.

Maar hier zien we dat nog sterker. Dat het een strijd is tussen God en tussen de duivel. Die de Heer Jezus ervan probeert te weerhouden. Om te sterven. En hier denkt de duivel nou.

Als je hem dan ombrengt. Dan is hij misschien dood. Dan is het klaar. En dan gebruikt hij daar Judas voor. Een ongelofelijk iets. De duivel neemt bezit van hem. En ik zeg wel eens zelf.

Gebruik ik wel eens het rijtje. Zonde. Wonde. Bonde. En honden. Zonde. Wonde. Bonde. Bonde. En honden. Als wij zondigen.

Dan brengt dat altijd wonden. De zonde brengt wonden. Of bij onszelf. Of bij een ander. We verwonden een ander. Als wij blijven volharden in de zonde.

En we blijven erin vast zitten. Dan raken we er ook aan gebonden. We kunnen eigenlijk niet meer anders dan zondigen. En als wij zondigen. Andere wonden hebben toegebracht.

Onszelf hebben verwond. We zijn er aan gebonden. Dan geven we eigenlijk. Maken we ruimte voor de duivel. En dan kan hij ook bezit gaan nemen. Als we maar vast blijven zitten in de zonde.

En ja. Dat noemen we dan de honden. En daar is ook nog wel een tekst over. Dat ergens de duivel en zijn travante de honden worden genoemd. En zo heb je zonde.

Wonde. Bonde. Honden. En je kan het bijvoorbeeld ook halen uit Jacobus. Jacobus die zegt. Van als we blijven volharden in de zonde. Dan zal het uiteindelijk leiden tot de dood. En dat zien we hier eigenlijk gebeuren bij Judas.

En Jezus stuurt Judas weg. Voor het avondmaal. En hij stuurt hem weg. En de discipelen die dachten nog. Van dat hij iets met de kast moest gaan doen. Als ik je naga. Wat de grote huigelaar Judas was.

Dat die discipelen nog steeds dachten. Van hij gaat iets met de kast doen. En dan zie je ook. Dat het best wel een intieme groep vrienden geweest is. En dat Judas niet een uitzondering was. Op de rest van de discipelen.

Maar dat hij er helemaal bij hoorde. En dat hij aan de tafel zat. Met de Heer Jezus. En dan. Dan gaat hij hem verraden. Dan gaat hij de Heer Jezus verraden. Met een kus.

Het teken van de liefde. Van vereering. Van respect. En dan. Ja. Lezen we ook. Zoiets bijzonders. Ik zal het nu niet lezen. Maar we lezen dat in Johannes 18. Dan verraadt hij de Heer Jezus met een kus.

En dan. Dan. Zegt de Heer Jezus. Dat hij het is. Wie ze zoeken. En dan staat er. Dat al die soldaten. En al die mannen. Die vallen achterover op de grond. En ik vind het zo'n bijzonder.

Iets. Ik stel me altijd. Ze gaan me altijd iets bij voorstellen. Dat ik de Heer Jezus staat daar. En dan zegt hij. Nou wie zoeken jullie. Ze gaan bezoeken Jezus. Oh dat ben ik. En echt. Iedereen ligt achterover. En ik bedoel.

Wat is daar gebeurd. We hadden ze zoveel angst voor Jezus. Dat ze gewoon achterover bieden. Of ging er zo'n kracht van Jezus uit. Dat hij de hele boel achterover liet vallen.

En ze dan allemaal even op de grond liet liggen. Om toch nog even te laten zien. Van nou. Weet wel wie jullie gevangen gaan nemen. Ik vind het een heel. Ja heel mooi. Een heel bijzonder vers. En Jezus noemt Judas dan gewoon vriend.

En daar zien we dat het waar is. Wat we net ook in de psalmen laten. Judas was niet zomaar iemand die hem verraadde. Judas was niet altijd een uitzondering op al die andere discipelen.

Judas was net als al die andere discipelen. Een vriend van Jezus. En Jezus die noemt hem hier vriend. Moet je mij nu verraden met de kus. En dan krijgen we het einde van het leven van Judas.

Judas krijgt spijt. Hij brengt het geld terug. En Judas wil zich dan vervolgens verhangen. En we lezen ook ergens dat hij zich verhing.

Maar als we dan in handelingen gaan kijken. Dat gaan we nu gezien de tijd maar niet meer doen. Maar als we in handelingen 1 kijken. Dan lezen we. Dan gaat Peter zijn verklaring afleggen. Die gaat zeggen. Nou.

Jullie weten het hè. Van Judas. Jullie weten wat er gebeurd is. Iedereen weet het wat er gebeurd is. Zegt hij. En dan spreekt hij ook nog over de akker.

En dat is ook zoiets moois. Want dat staat bijvoorbeeld ook alweer verspeld. In Jeremiah kan je dat lezen. Daar staat precies verspeld hoe dat zou gaan met die akker. Dat die akker eigendom zou worden van Judas.

Staat daar eigenlijk. En dat klopt eigenlijk ook. Want met het geld wat Judas weer door die tempel smijt. Daarvan kopen ze dan die akker. En alleen Peters die vertelt dan.

Dat Judas op een rotspunt is gevallen. En dat zijn ingewanden naar buiten kwamen. Niet een heel fris verhaal. En je zegt misschien.

Hoe kan dat dan? Want Judas heeft zich toch opgehangen. En die is toch niet op een rots te pletten gevallen. Dat zijn ingewanden naar buiten kwamen. Nou, wat het verhaal is wat er gebeurd is.

Het komt niet uit de Bijbel. Maar het zou heel goed beide dingen weer verklaren. Is dat daar een soort klip was. En daar hing een tak overheen van een boom.

Een hele grote tak. En aan die tak heeft Judas zich op willen hangen. Maar het lot was hem echt niet gunstig gezind. Want toen hij zich op wou hangen aan de tak. Brak de tak af.

Is hij naar beneden gestort. En is hij dus toch te pletten gevallen op de rots. En is hij op een rotspunt. Waar gewoon beroerd terecht gekomen. Nou, dat is het verhaal buiten de Bijbel om. En ik denk als we lezen in de Bijbel.

Dat dat een aardig kloppend verhaal kan zijn. En dat Judas ontzettend triest. Tot zijn einde is gekomen. Nou, Judas. Judas heeft de beproeving.

Niet doorstaan. En ik denk als we kijken naar onszelf. Dan zeggen we misschien van ja. Als we een link gaan maken naar onszelf. Dan zeggen we ja, oké.

Dat is een heftig verhaal. Maar dat is natuurlijk wel iets anders. Dan mijn verhaal. Ik ben geen Judas. En ik zeg daar soms toch van oh nee. En van de week kwam ik dit plaatje weer tegen.

En ik zag dit plaatje. En ik kende dit plaatje al heel lang. En ik merkte toen ik het zag. Dat het me weer enorm raakte. Want onder dit plaatje. Daar stond de tekst.

Die heb ik hier niet bij staan. Maar er is dat van. Dat iemand zegt van wie is die man met die hamer in zijn hand. En dan ontdekt hij dat hij dat zelf is. En ik denk van.

Wij hebben allemaal deel. Aan het lijden en aan het sterven van de heer Jezus. Het is niet zo dat hij gestorven is voor de zonde van de hele slechte.

De aller slechtste mensen der aarde. Maar hij is gestorven van ons allemaal. En de ene fout is niet groter dan de andere. De ene zonde is niet groter dan de andere. Wij allemaal hebben de heerlijkheid van God gemist.

Doordat we bij God weglopen. Wij allemaal zijn uiteindelijk bij God weggelopen. En moeten ons bekeren. Moeten ons omkeren richting God. En wij allemaal hebben het nodig.

Dat de heer Jezus voor ons gestorven is. Niemand van ons kan daar zonder. En wij allemaal zijn de reden. Dat God kijkt naar ons persoonlijk.

En dat hij zegt ik hou zoveel van jou. Ik heb het leven van mijn zoon daarvoor over. Want het is of jij moet aan het kruis of mijn zoon. En dan kies ik voor mijn zoon. En daardoor mag ook jij mijn zoon of dochter worden.

En daarin hebben we eigenlijk ook allemaal deel aan de kruisiging van Jezus. Zijn wij ook eigenlijk allemaal die man met die hamer in de hand. Maar wat we hier zien. Die man die ontdekt dat die hamer in zijn hand is.

En daardoor is die gebroken. Is die stuk. Is die kapot. Is die in tranen. En dan is daar de Heer Jezus zelf. Die hem in zijn armen neemt. En die hem troost. En ik denk wat een geweldig iets is dat.

Want we mogen beseffen dat ondanks al onze fouten. Al onze gebreken. Ondanks dat wij de reden zijn dat Jezus aan het kruis moest. Is het Jezus zelf die weer ons troost.

En die zegt stil maar. Je mag bij mij komen. Nou. Als we kijken naar de lessen die we kunnen leren van Judas. Dan denk ik dat de vraag die we onszelf kunnen stellen is.

Geven we naast onze tijd ook ons hart aan de Heer Jezus. Judas gaf veel tijd. Sterker nog. Hij gaf alles op. En is een paar jaar met Jezus opgelopen. Maar hij gaf hem nooit zijn hart.

Een andere is. Laten we de Heer Jezus niet alleen maar reageren op onze situatie. Maar laten we hem regeren over ons leven. Nou. Judas. Die was op zoek.

En die had een bepaalde gedachte. En hij denkt. Hé. Daar past Jezus in. En daarom ging hij Jezus volgen. Nou. Passen we Jezus in in ons leven. Of mag hij regeren. Nou.

Het eerste plaatje dat ik niet zie. Van. Je mag bij de Heer Jezus in de huk. Je mag bij hem in de leer. En dat mag ook elke dag opnieuw. Mogen we bij de Vader op schoot. Maar zijn we ook bereid om uit te gaan.

In de naam van de Heer Jezus. En dat is ook denk ik de oproep voor vandaag. Wees een apostello. Wees gezonde in de naam van Jezus. En ik heb er onder de slaatste gezet.

Ben je bereid om uit te gaan. En zijn kracht zichtbaar te laten worden in jouw zwakheid. Want ook als apostel. Als degene die uitgezonden is.

Mag je gewoon af en toe. Mag je zwak zijn. En mag je gewoon heerlijk bij de Vader op schoot gaan zitten. Mag je je laten troosten door de Heer Jezus. Zijn liefdevolle armen om je heen laten staan.

Mag je gewoon ook maar blijven leren. Mag je blijven studeren. Alleen je moet niet tot je tachtigste studeren zonder iets mee te doen. We mogen ook uitgaan in de naam van de Heer Jezus.

En de Heer Jezus roept ons op vanmorgen. En hij zegt. Wees niet alleen een discipel. Want Judas was een discipel. Maar wees ook een apostel. En geef naast je leven ook je hart.

En ik hoop echt dat we een grote en een heilige ambitie hebben. Om de Heer Jezus te volgen. En dat we willen breken met de zonde. Zijn liefde willen aanvaren. En dat we mogen gaan.

In de naam van Jezus. Om verkondigers te zijn van dit geweldige goede nieuws. Amen.