Zacheus een beeld van ...

Spreker

Hans van Hall

Date
March 20, 2016
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen. Goedemorgen. Voor zover ik dat ik nog niets persoonlijk gedaan heb.!

We willen met elkaar een gedeelte gaan lezen uit het evangelie van Lukas.! Lukas hoofdstuk 19. En wel vers 1 tot en met vers 10. Lukas 19 vanaf vers 1.

Ik lees u uit de NBG-vertaling.

En hij, dat is de Heer Jezus, kwam Jericho binnen en ging erdoor. En zie, er was een man, Sageus geheten, die oppertollenaar was en hij was rijk.

En hij trachtte te zien wie Jezus was. En slaagde er niet in vanwege de schade, want hij was klein van gestalte. En hij liep hard vooruit. En klom in de wilde vijgenboom om hem te zien, want hij zou daar langskomen.

En toen Jezus bij die plaats kwam, keek hij naar boven en zei tot hem, Sageus, kom vlug naar beneden, want heden moet ik in uw huis vertoeven.

En hij kwam vlug naar beneden. En ontving hem met blijdschap. En toen zij het zagen, moorden zij allen en zeiden, hij is bij een zondig man binnengegaan om zijn intrek te nemen.

Maar Sageus ging staan en zei tot de Heerde, zie, de helft van mijn bezit, Heerde, ik geef het de armen. En dien ik iemand iets heb afgeperst, vergoed ik het viervoudig.

En Jezus zei tot hem, heden is aan dit huis redding geschonken, omdat ook deze een zoon van Abram is. Want de zoon des mensen is gekomen om het verloorne te zoeken en te redden.

Tot zover deze wel overbekende geschiedenis van Sageus. Een geschiedenis die je vaak op de zondagsschool al hoort. En ook in veel kinderbijbels wordt het afgebeeld.

En dan zie je vaak Sageus als een wat kleine mannetje. En dan zie je een hele grote vijgenboom. En dan de volgende tekening toont dan dat hij ergens tussen het bladerdek verscholen is.

En dan verhaalt de kinderbijbel dat hij uiteindelijk naar beneden komt, omdat de Heerde Jezus bij hem stilhoudt. En dat hij dan tot bekering komt.

Een bekende geschiedenis die alleen in het Lukas-evangelie vermeld wordt. Want de Heerde Jezus is op dit moment dat we dit lezen op reis naar Jeruzalem.

Jeruzalem. En het lijkt op zich een eenvoudig verhaal over een tollenaar, een zondaar die ontmoeting met de Heerde Jezus heeft. En tot inkeer komt.

En zo vergeert dit als voorbeeld van een mens die verloren was, maar gered werd en gevonden werd. Maar vanmorgen wil ik eigenlijk iets dieper ingaan op deze geschiedenis.

En haar mogelijke betekenissen. De Heerde Jezus in de laatste week voor zijn dood, de laatste week voordat hij aan het kruis genageld zou worden, gaat naar Jeruzalem en komt daarbij door Jericho.

Vandaag zit in het kerkjaar Palmzondag. Palmzondag. De intocht van de Heerde Jezus op een veulen in de stad. Disciple en de menigte die met hem mee reist op deze reis, prijzen God.

Hosanna! Gezegend Hij die komt in de naam des Heren. Hosanna in de hoogste hemelen. Maar naarmate de Heer dichter bij de stad komt, weent Hij over die stad.

En dan zegt Hij tegen de menigte en tegen zijn discipelen, omdat gij de tijd niet hebt opgemerkt dat God naar u omzag.

De tijd niet hebt opgemerkt dat God naar u omzag. De Heer is op weg naar het kruis van Golgotha, waar Hij zijn kostbaar bloed zou gaan geven.

Aanstaande vrijdag gaan we dat herdenken. Goede vrijdag. Al onze zonden, de zonden van deze hele wereld, werd op Hem gelegd.

En ik vind het altijd weer een bijzondere tijd van het jaar. Dan zie ik mijn Heer gemarteld, geslagen, striemen over zijn rug.

Een doornen kroon, het beeld van de zonden van deze wereld. Niet op zijn hoofd gezet, maar op zijn hoofd gedrukt. Waardoor op vele plekken het bloed naar buiten kwam.

Hij, zoals Jezaja zegt, afgesneden van het land der levenden. Afgescheiden van zijn vader, waar Hij een eenheid mee vormde.

Hij heeft toch gedurende zijn hele leven gezegd, de vader en ik zijn één? En het moment dat Hij aan het kruis hing, werd Hij volkomen gescheiden van zijn vader.

En het wonder is nog steeds dat de vader zweeg. De Heer Jezus zelf had met zijn ogen hoeven knipperen en de macht van engelen had Hem bevrijd.

Maar Hij deed het niet. Voor deze wereld. Heel persoonlijk. Voor jou en voor mij. Omdat alles naar Gods plan was ter verzoening van de zonden.

Van de band die verbroken was, om die weer te kunnen herstellen. Het is een tijd toen de Heer Jezus dat zei, dat gij de tijd niet verstaan hebt, niet hebt opgemerkt, dat God naar je omzag.

Merken wij vandaag nog, en leven we vandaag nog, dat God naar ons heeft omgezien? Dat door het geloof in datzelfde volbrachte werk van Jezus Christus, een mens behouden is, een mens vrede kan hebben.

Maar bovenal, dat een mens, wat hij ook gedaan heeft, weer teruggevoerd wordt naar het hart van de vader.

Sageus heeft, zoverd is dat mag zien en zie, ook een wat diepere profetische betekenis. De Heer Jezus moest door Jericho, waarom?

Om die ontmoeting met Sageus te hebben. Waarbij Sageus een beeld voor mij is van Israël. In deze korte geschiedenis geeft God een inzicht, wat hij met zijn volk doet.

Maar hij moest door Jericho, zoals de Heer ook aan het begin van zijn bediening, door Samaria moest gaan, staat er. Om een ontmoeting te hebben met die Samaritaanse vrouw.

Het is de wil van God zelf. Dat ook vandaag hij door zijn heilige geest in zijn gemeente werkzaam is.

De Heer Jezus, bij die bron, ik stel me dat zo voor, die zat al op de rand van de put. En hij zag van verre die vrouw al aankomen.

Zo kent hij ook uw en mijn leven. Hij ziet van verre al waar we mee bezig zijn. Hij ziet van verre onze wegen. En als we het dorst hebben, is het levend water wat op ons wacht.

Ik heb boven de toespraak van deze morgen gezet, Sageus een beeld van puntje, puntje, puntje. Tegenwoordig moet je zeggen, Sageus een beeld van dot, dot, dot.

Dat zijn namelijk drie aspecten die ik in deze geschiedenis zou willen belichten. De eerste plaats, Sageus als profetisch beeld voor Israël.

Beeld van Gods plan. Maar ook Sageus vol van geestelijke lessen voor de gemeente van Jezus Christus van vandaag. En tot slot, Sageus een beeld voor uw en mijn persoonlijke leven.

Zoals niet apart noemen, is dat vlecht door elkaar heen. Maar in vers 1 wat we lazen staat, hij kwam Jericho binnen. Jezus moest door Jericho en hij kwam Jericho binnen.

Dat lijkt een gewone vaststelling voor een geschiedenis, zoals je hem vertelt. Maar in het tiende vers van hetzelfde periscoop staat, want de zoon des mensen is gekomen om het verloren te zoeken.

Hij kwam door Jericho met een doel om het verloren te zoeken. Daarvoor kwam hij. En in diezelfde stad Jericho was er een man, Sageus.

Hij was oppertollenaar, had een hoge positie. Oppertollenaar betekent eigenlijk, als ik het zo mag zeggen, een zondaar bij uitstek.

Een superzonder. Een prototype van een zondaar. Zeker in de ogen van mensen. En als je vandaag in geestelijke wereld zegt dat iemand een tollenaar is, krijg je automatisch de associatie.

Nou, het zal wel geen beste zijn. En die woonde en werkte in Jericho, de palmenstad. De naam betekent welriekende stad.

De eerste plaats waar het volk van Israël naar de woestijnreis aankwam. En door zijn ligging, met een warm klimaat, was er een weelderige plantengroei.

Waaronder balsamstruiken en moer bij vijgenboom. Een geliefde plaats, vandaar, voor veel priesters, ook vanuit Jeruzalem.

Maar ook een plaats van veel tollenaars. Priesters en tollenaars in dezelfde stad. Waarom? Die tollenaars, omdat de stad veel transitohandel deed.

Doorvoer naar omliggende landen. En vanuit het woord weten we dat de priesters niet omgingen met tollenaars. Hem dus ook niet in de Torah onderwezen hebben.

Sluters waren links liggen. Bijzonder. Want ook de gemeente van de Heer Jezus Christus is een koninklijk priesterschap.

Zegt Petrus. Een volk ten eigendom. Waarom? Waarom in deze wereld een koninklijk priesterschap? Om de grote daden te verkondigen van hem, die jou uit de duisternis geroepen heeft tot zijn wonderbaar licht.

Toen ik erover nadacht. Zo'n stad als Jericho. Heerlijk klimaat. Maar die twee groepen. Die absoluut niet met elkaar communiceerden.

Laat ik het zo zeggen. De gelovigen van deze tijd in beeld. Die trokken zich wel terug. Want met de wereld willen we niks te maken hebben. Want we zijn als gemeente toch lekker bij elkaar. Maar het woord zegt.

Om de grote daden te verkondigen. Dat mag naar elkaar. Maar zeker. Naar de wereld die buiten ons is. En vandaar dat ik me toen afvroeg.

Zijn we als gemeente. Of ook vandaag. Bij elkaar om te ontvangen. Omdat het zo goed is om elkaar te ontmoeten. Omdat het zo lekker knus is. Omdat het zo vertrouwd is.

Of. Om als het ware door God opnieuw gewezen te worden. Om uit te delen. Om te verkondigen. Om het geloof uit te leven.

En daardoor de grote genade van God zichtbaar te maken. In deze tijd. Tollenaars. Israël lag onder de beslag van Rome.

En iedere stad moest belasting afdragen. En die belasting werd geïnt door tollenaars. Je zou kunnen zeggen. Die mochten een btw heffen. Op alle activiteiten.

Op alle diensten. Die in de stad gedaan werden. Vandaar dat vaak tol geheven werd. Op een brug. Een doorgaande weg. En je kon het recht om te innerk verkrijgen.

Voor een periode van vijf jaar. En dan werd dat recht verpacht. Aan tollenaars. Maar. Die verhoogden het wettelijke bedrag.

Een beetje met hun eigen bijdrage. Als het ware een extra kostenvergoeding. Dan waren ze de minsten. Ook wat dat betreft. Voor hun dagelijse kost verzekerd.

Nou was Sacheus. Een opper tollenaar. En die had als het ware een heel netwerk onder zich. Voor tollenaars die voor hem incasseerden. En hij had op die manier.

Best wel een aanzienlijke positie in zo'n stad. Hij had een goede contact met de Romeinse overheden. En had zijn zaakjes goed voor elkaar zou je kunnen zeggen. Het gevolg daarvan was.

Dat hij werd gehaat. Door eigen volk. Veracht. En zelfs gehaat. Ook het Joodse volk.

Vandaag aan de dag. Heeft in deze wereld. Heel wat hoge posities. Ingenomen. Denk maar even aan. Filosofie.

De wetenschappers. Medische wereld. Techniek. Economie. Muziek. Noem ieder vlak maar op. Maar heel vaak zie je dat Joodse mensen daar behoorlijk aan de top staan.

Maar ook het volk vandaag wordt veracht. Je zou eens moeten natellen hoeveel moties en resoluties van de VN tegen Israël genomen worden.

Zeker wat betreft de situatie in het Midden-Oosten. Het is altijd tegen Israël. De VN, de volkerenwereld, wil niet dat Israël geëerd wordt.

Ze worden door volken veracht en gehaat. Daarbij staat dat Sageus een rijk man was.

Nu is dat niet vreemd in het Joodse volk. Want ook Abraham, Isaac en Jacob waren zeer vermogend. En de zegen van Isaac aan Jacob luidt ook.

God zal u geven van de douw des hemels en van het vette streken der aarde. En overvloed van koren en morst. En het is en blijft bijzonder.

Dat ook het Joodse volk sinds het terugkomt steeds meer. Het verwoeste land veranderd is in een bloeiende oase. En Israël behoort vandaag tot de meest vooruitstrevende economieën in de regio.

Vandaar ook de afgunst van de wereld en met name de Arabische landen. Maar ook in geestelijk opzicht is Israël een rijk land.

Want aan hen is het woord van God toevertrouwd. God heeft gekozen om voor dat volk Israël en door dat volk Israël zijn plan en zijn genade aan de wereld bekend te maken.

En de gemeente is zeer rijk met die boodschap van het verlossende evangelie. We lazen in het derde vers dat Zaccheus klein van postuur is.

Hij was klein van gestalte. Nou, Israël is een klein land. Als je met een vliegtuig gaat, dan ben je in een paar minuten over het land heen. En toch, en toch zie je dat de buurlanden steeds meer ervan af willen halen.

Het volk als het ware de zee in willen drijven. Maar is er in Nederland plaats voor het Joodse volk? Eigenlijk niet.

Als je met Joodse mensen spreekt in Amsterdam, dat ze na bepaalde tijden het liever niet meer de tram nemen. Dat ze liever geen keppel meer dragen.

Hoe zijn wij als Nederlands volk ten aanzien van het Joodse volk? Maar hoe zijn we als gemeente ten aanzien van het Joodse volk?

Er is geen erkenning in de samenleving. En er staat dan ook in hoe dat Zaccheus niets kon zien vanwege de schade die om hem heen stond.

Hij stond helemaal achteraan. Zo is het vandaag ook. Israël is op dit moment de staat der natieën. En hij trachtte te zien wie Jezus was.

En hij slaagde er niet in. Zijn uitzicht was versperd. Vlak voordat de geschiedenis van Zaccheus in het woord staat, staat de geschiedenis van Bartimaeus, de blinde man.

Ik ken dat ongetwijfeld. Hij roept, zoon van David, zoon van David, help mij, genees mij. En voor mij is dat een beeld even van de gemeente.

En als gemeente hebben we het geweldige voorrecht en de zegen dat we eerst hebben mogen leren zien. We hebben mogen leren zien Gods plan in Gods genade.

En dan volgt de geschiedenis van Zaccheus. Maar hebben we als religieuze wereld, als religie, Zaccheus het zicht op Jezus niet ontnomen?

Zouden we als geredden uit de volken, als wederom geboren mensen, niet een leven moeten leiden dat het Joodse volk tot jaloersheid stemt? Waardoor zij het zicht op de Messias kunnen krijgen?

En hoe gaan we daar als gemeente vandaag mee om? Hoe gaat u daar persoonlijk mee om? Willen we aan Joodse mensen Jezus brengen?

Of brengen we een religie? Of een religieus systeem? Of onze religieuze overleveringen? Waarmee we het zicht op de persoon van Jezus Christus mogelijk aan het volk ontnemen?

Of we het nou eens gewoon naar onszelf toe brengen? In hoeverre is door onze houding naar elkaar het zicht op de Heer Jezus voor een buitenstaande vertroebelt?

Wat ziet de wereld in de gemeente van Jezus Christus? Op de wijze waarop we samenkomen? De wijze waarop we soms met gemak spreken over Jezus als onze vriend?

Ons vriendje? Spreken we nog over de heiligheid van God? Spreken we nog over de ongelofelijke liefde die God ten toon gesteld heeft?

En houden we daarmee niet misschien zelfs naar kinderen het zicht op de Heer Jezus tegen? Kunnen ze Hem zien?

Gods liefde voorleef niet alleen tot zondagmorgen, maar 24-7. Vergis u niet. Sinds u de Heer Jezus aangenomen hebt als uw heiland, kijkt de wereld met andere ogen naar u.

En wat zien ze dan? Welke geur verbreiden wij nog en verspreiden wij nog? Is dat de geur van Christus? Of is dat een geur van onze eigen invulling, onze gewoonten, onze overleveringen?

De Heer Jezus sprak met zijn discipelen al heel aan het begin van zijn bediening in Markers 7. Gij stelt de liefde van God weldanig buiten werking door uw overleveringen, door uw eigen gewoonten.

Want zoals bij Sacheus is het bij ieder mens. Het begint om dat intense verlangen om Hem te zien.

Er staat, Hij trachtte Hem te zien. In deze oppertollenaar, in deze superzondaar, ontwaakt een verlangen ten aanzien van de Messias.

Zoals we dat vandaag ook, Godzijdank, ook mogen zien bij het Joodse volk. Het Joodse volk heeft geen belangstelling voor religie of voor een wereldbeschouwing.

Heeft geen belangstelling voor een bepaald genootschap. Nee, het Joodse volk wil ook weten wie Jezus was. Is dat dan toch de persoon over wie ze gehoord en gelezen hebben?

En het is prachtig om te zien dat het merendeel van het Joodse volk, wat nu nog doof en blind is, verlangen heeft om Hem te leren kennen.

Het is geprofiteerd dat ze doof en blind zullen zijn. Want er staat, want dit zeg ik u, gij zult van nu af aan mij niet meer zien, totdat gij zegt, gezegend is Hij, die komt in de naam des Heeren.

En het is geweldig om te zien dat over de hele wereld op togeblik er een grote vraag is vanuit Joodse gemeenschappen naar het woord van God.

Inclusief het Tweede Testament, waarin ze de Heerde Jezus opnieuw kunnen zien. Maar hoe is dat bij jou?

Hoe is dat bij mij? Heb je ook nog steeds dat verlangen, ondanks dat je Hem misschien al jaren kent, om Hem te zien?

Of is het meer routine geworden? Ja, zondagmorgen gaan we weer naar de gemeente. Ja, dan zingen we en dan hebben we een toespraak. Ja, fijn. Lieve mensen, het gaat om Hem.

Het gaat om Hem, die eerste liefde, is die nog brand en diep in je hart. Vorige week was er een dooddienst. En het is prachtig om te horen de getuigenissen.

Dat de Heer Jezus zelf hun duidelijk gemaakt heeft wat de stap van geloof is. Sacheus, in het verlangen om Jezus te zien, rent vooruit en klimt in een moerbijboom.

Oftewel een wilde vijgenboom. Deze boom heeft net zulke vruchten als een gewone vijgenboom. Het is een boom die wel 10 tot 15 meter hoog kan worden, is sterk.

Maar heeft vanwege zijn laaggroeiende takkenstelsel, is het zeer schaduwrijk. En werd daarom vaak langs de wegen geplant.

Maar het bijzondere van de wilde vijgenboom is, dat zodra de vrucht aankomt, en wil je de vrucht tot ontplooiing laten komen, moet die met een scherp mes ingekerfd worden.

Moet ingesneden worden. Alleen dan krijg je een heerlijk sappige vrucht. Doe je dat niet, sterft die af.

Dat is ook wat de profeet Amos, van hem geschreven staat. Wij kennen Amos uit de Koya als schaaphedder. Maar er staat in hetzelfde hoofdstuk, hij is kerver van vijgen.

En zo moest het ook met het hart van Sageus. Zo moet ook met het hart van Israël, moet besneden worden, opdat het vrucht draagt. En dat zal ook gebeuren.

Want Ezekiel zegt, een nieuw hart zal ik u geven, en een nieuwe geest in uw binnenste. Het hart van steen zal ik eruit halen en verwijderen. En ik zal u een hart van vlees geven, en mijn geest, zegt de Heerde God, zal ik in uw binnenste leggen.

Dat zal gaan gebeuren met het totale volk van Israël. Israël. Maar is uw hart besneden?

Heeft u de besnijdenis van het hart ondergaan, om daardoor vrucht voor hem te brengen? Want de ware besnijdenis is die van het hart. En geen werk van mensenhanden.

Het is in de besnijdenis, in de dood van Christus, daar u met hem begraven bent, in zijn doop, in zijn dood, en met hem weder opgewekt bent, door het geloof aan de werking van God, die hem, Jezus Christus, van tussenuit de doden, heeft opgewekt.

Gelooft u dat? Bent u daar diep van overtuigd? Ik weet niet of u gedood bent. Heeft u die stap van gehoorzaamheid gemaakt? Heeft u zich inderdaad gelijk gemaakt in die doop aan wat de dood van Christus is?

Vorige week mochten we vaststellen dat veel mensen wel aan de voet van het kruis gaan, maar niet meer aan het kruis willen. Want dat betekent dat je dood bent.

Dat betekent dat niemand ook meer zeggenschap over je heeft. Ook de boze niet. Sargeus klimt in een wilde vijgenboom, staat er.

Hij klimt in die boom. Dat zou best een symbool kunnen zijn van het laatste antichristelijke wereldrijk. Geestelijk gezien het Babylon. En politiek gezien het komend Romeinse Rijk.

Want de boom is in de Bijbel vaak een beeld van een hele grote macht. Denk maar aan Matthäus 13, waar gesproken over een grote boom en het mosterdzaad. Sargeus werd al tollenaar als het ware een bondgenoot van Rome en daarom gehaat door het volk.

Dat zal straks, als de gemeente opgenomen is, ook weer gebeuren in die periode van zeven jaar voor de wederkomst van Christus. De eerste drieënhalf jaar zal Israël de valse profeet volgen.

En er zal een toekomstige relatie zijn van Israël met het komend Romeinse Rijk. Waarom? Omdat de ruimte voor dit volk steeds kleiner wordt.

Ze zullen als het ware toe gedwongen worden. En iedereen die het islamitisch fundamentalisme kent, weet geen plaats voor het Joodse volk. Geen plaats voor de Joodse staat.

Maar er komt een ommekeer. In die zeven jaar grote verdrukking zal halverwege de ommekeer komen, zoals ook de ommekeer kwam bij Sargeus.

En het is bijzonder dat Sargeus niet gevraagd heeft. Bartimaeus riep de Heer Jezus. Sargeus klimt in die wilde vijgenboom en zegt niets.

Maar Jezus zelf houdt staande. En Jezus zelf openbaart zich aan zijn volk. Er staat, hij keek naar boven. Wat moet die man verwonderd geweest zijn?

Had Jezus misschien nog nooit gezien. Maar Jezus zag hem. En riep hem bij zijn naam. Sargeus. Zijn naam betekent zuivere rechtvaardige.

Tollenaar. En een naam hebben. Zuivere rechtvaardige. Het is het profetisch beeld dat God aan Sargeus, zeker aan Israël gegeven heeft.

Zij zullen gerechtvaardig zijn omdat ze hun Messias aangenomen hebben en zijn volbrachte werk.

God heeft Israël niet uit het oog verloren. En zal zijn oogappel nooit uit het oog verliezen.

Hij zal meer nog, hij zal dit volk bij hun naam roepen zoals de Heer Jezus Sargeus bij zijn naam riep. En hij zal Israël verlossen. Isaiah 43 spreekt erover.

Israël vrees niet, want ik heb u verlost. Niet de wereldmachten. Ik, zegt de Heerde God, ik heb u verlost. En ik heb u bij uw naam geroepen.

Zoals zij ook mij bij mijn naam geroepen heeft. Zoals zij ook nog steeds roept bij uw naam. Dat is het probleem niet.

Het probleem is, heeft hij op die roep geantwoord. Bent u in deze tijd van genade, waar de Heer Jezus nog steeds roept, en je mag komen zoals je bent, bent u daarop ingegaan.

Hebt u het moed gehad om uw eigen ik aan de kant te schuiven en met hem te gaan. Oh, zeggen sommigen, ja, dan moet ik me eerst wassen.

Ik moet me eerst helemaal updaten, ook geestelijk gezien. Ik moet me eerst acceptabel maken. Staat nergens. Eerst komen. Dan zal de Heer Jezus zelf, dan zal Gods geest u vormen.

Zoals hij wil dat u bent. Jezus roept Sacheus uit de boom te komen. En zo zal het in de eindtijd ook gebeuren.

Ik noemde dat net al. De Heer zal Israël uit de boom Babylon roepen. En Israël zal vrijgemaakt worden van hun onzalige verbindenis met de natieën.

Zoals openbaring 18 zegt, ga uit van haar, mijn volk. Opdat gij geen gemeenschap meer hebt aan haar zonde. En dan gaat de Heer het huis van Sacheus binnen.

Anderen hebben direct genezing ontvangen. Maar de Heer Jezus doet het anders. Hij gaat hier het huis binnen. Er staat, heden moet ik in uw huis vertoeven.

Wat een geweldige betekenis. Sacheus opent niet alleen zijn hart voor de Heer. Maar zijn hele huis. Is dat geen machtig mooie profetische heenwijzing naar de natie Israël.

Naar het volk van God. Dat het hele huis van Israël gered zal worden. Leest u de geschiedenis van Ezekiel 37. In het dal van Dorre Doodsbeenderen zal tot leven komen.

En de geest zal in hem komen. Dan vindt de bekering van gans Israël plaats. En is er een grote, grote vreugde.

En Israël zal dan aan de oproep haastig gehoor geven. En zijn Messias met grote vreugde ontvangen. Mag de Heer Jezus in uw hele huis verblijven.

Of alleen in de woonkamer. De mooie kamer. En Heer, niet op zolder. Zeker niet in die kist die achter het schot op zolder staat.

Want daar heb ik mijn doos met pijnlijke herinneren staan. Heer, daar niet. Ja, u mag via de voorde komen.

Want dat paadje wordt vaak betreden. Daar zit geen onkruid. Maar kom vooral niet achterom. Want mijn onkruid verdelgen, dat werkt niet zo goed. En daar staat het onkruid van mijn leven.

Mag Jezus, de Heer Jezus zelf, ook achterom komen? Laat u ook op die gebieden de Heer toe in uw leven? Ja, maar ik weet niet wat er dan op Psalm 37 zegt.

Wendel je hele weg op de Heer. Vertrouw op Hem. Vertrouw op Hem. En Hij zal het maken. Sageus was in de ogen van de mensen een bedrieger.

Een zondig man. Liet de Heer Jezus zich meeslepen door dat gemorren? En door de reputatie van deze man? Nee.

In geen geval. Hij keek niet naar de zonde van de tollenaar. Niet wat Hij was. Maar wie Hij was. Hij was een zoon van Abraham.

En de belofte van God en Abraham staat boven alle wereldse tegenargumenten. Boven al het veranderd gedrag van mensen. Boven de beschuldigende vingers.

Die wie dan ook wil richten aan het adres van zijn volk. Jezus. Maar ook. Ja.

Golgotha stierf. Waarbij alle ongerechtigheden aan dat kruis genageld zijn. Wil Hij je terugbrengen naar het hart van de Vader.

Sageus was trouw aan de wet. En wordt benadrukt dat Hij Jezus als Messias erkend had.

Hij in overeenstemming met de wet van Mozes handelde. Hij gaat teruggeven wat Hij teveel gevraagd heeft.

Als wij vaak oneenigheid hebben. Of nee, dat moet ik niet zeggen. Als wij oneenigheid hebben. Dan gebeurt het vaak. Dat we zeggen. Sorry jong. Ik was fout.

Klaar. Maar verzoening gaat een stapje verder. En het kan wel zijn zoals Sageus deed.

Dat hij uit vrije wil de ander tegemoet treden. En de mensen die hij afgezet had terugbetaalde. Natuurlijk moeten we vergeving vragen.

Maar is er soms iets waarbij je een volledige verzoening met iemand kan hebben. Dat kan zowel. Dat kan zowel geestelijk als ook gewoon materieel zijn.

En jezus. En jezus. En jezus. En jezus sprak in het huis van Sageus. In de beslotenheid van dat huis.

In de beslotenheid van zijn volk. En zegt. Heden is aan dit huis. En jezus. En jezus. En jezus. En jezus. En jezus.

En jezus. En jezus. En jezus. En jezus. En jezus. in Egypte, zich pas bekend maakte toen hij alleen met zijn broers was. Hij zond de Egyptenaren en alle dienaren en slaven zond hij weg.

Hij stond daar alleen en sprak toen naar zijn broers. Ik ben Jozef, beeld van de Heer Jezus. Zo zal het ook straks zijn, dat het ganse volk tot erkenning komt.

Dat hij in zijn ganse volk zegt, ik ben Yeshua, ik ben de Messias. En dan zal het eeuwigdurende belofte van God aan Abraham in vervulling gaan.

En bij de wederkomst van Christus volledig tot volleinding komen. De Heer zal zijn koninkrijk met zijn volk oprichten. Hij zal het huis Israëls binnengaan, zich opnieuw in de tempel zetten en van daaruit het rijk van vrede en gerechtigheid leiden.

Want hoeveel beloften er ook zijn, in hem, altijd weer in hem, is het ja en is het ook door hem amen.

Amen. Niet alleen voor Israël, maar ook voor de gemeente, maar ook voor u persoonlijk. Ik weet niet of u dat wel eens gedaan hebt.

De belofte van God voor uzelf herhaal. En gaan staan op die belofte. Gewoon maar twee noemen.

Ik zal u niet begeven en ik zal u niet verlaten. Daar staan geen omstandigheden bij. Of je je nu goed voelt, beroerd voelt, dat je onrustig bent.

Ik zal u niet begeven, ik zal u niet verlaten. Een andere vrees niet. Ik ben met u.

Ik ben. Die ik ben, is met u. Het zou nu ontgaan zijn dat de heer Jezus zei, Sageus, kom vlug, kom snel naar beneden.

En het had een uitspraak voor deze tijd kunnen zijn. Want juist vandaag leven we in een tijd waarin alles bijzonder snel gaat. Communicatie.

De wijze van communiceren. Het wijze waarop we met elkaar omgaan. Ik moet u zeggen, ik kreeg een tijd geleden een keer een mail van een, laat ik maar zeggen, een behoefte samen iemand.

En die schreef onderaan zijn mail. I am too slowly for the world. Misschien heeft u het gevoel ook wel eens. Ik kan het gewoon even niet bijhouden.

Maar zo snel gaat ook de tijd van de wederkomst van de heer Jezus. Zo snel staan we ook bij het moment dat de gemeente opgenomen gaat worden op de wolken en de zemels.

Want er is in deze wereld niets meer wat zou moeten gebeuren wat de opname van de gemeente in de weg staat. Het kan zomaar gebeurd zijn.

Ziet u daarna uit? Verlangt u daarna? Omdat die relatie die u op dit moment met de heer Jezus hebt. Die persoonlijke relatie.

Omgezet gaat worden. In een eeuwig aanschouwend van hem. Die zijn handen en zijn voeten en zijn zij liet doorboren. Die zijn bloed gaf.

Als onschuldig en gaaf lam. Voor u en voor mij. Zijn beloften komen uit.

Maar misschien zegt u, ik zit lekker in die boom. En ik heb daar een stukje beschutting van. Jezus staat ook vanmorgen bij de boom van uw en mijn leven.

En we proberen ons allemaal vaak te verstoppen achter de blad als dat bladerdek. We verstoppen ons niet helemaal hoor.

We schuiven het bladerig een klein beetje opzij. Maar daardoor blijft wel een stuk van ons leven misschien verborgen. Maar Jezus staat aan de voet van de boom.

En zegt kom. Kom uit die verdedigingsloopgraaf. Kom uit die eigen invulling. Kom uit die eigen ingenomen positie.

En kniel voor hem neer. En stort je hart bij hem uit. Dan zal hij inwoning maken in je hele huis. Hij wacht op je.

Hij wacht ook vandaag. En dan zal je, als hij inwoning gemaakt heeft, je nooit meer verlaten. Bij Zaccheus zei de Heer, heden moet ik in uw huis vertoeven.

En weet u, heden is het grote kantelpunt tussen gisteren en morgen. Tussen al wat geweest is in je leven.

En de geweldige toekomst. En de heerlijkheid die hij gaat openbaren in je leven. Maar heden, zo gij zijn stem hoort.

Verhart u niet. Maar laat u leiden. Laat ook vandaag, als dat nodig is. Het kantelpunt in je leven zijn. Door hem volledig.

In je hele huis. Toe te laten. Bij Zaccheus. Was hij welkom. En de Heer Jezus wil.

Wel. Komen. Maar is hij ook welkom. Op de plek waar u bent. Zaccheus ontving de Heer Jezus een blijdschap.

In zijn hart. En in zijn huis. En wat mensen ook zeiden. Hij ging staan. Hij kwam er vooruit. Het maakte hem niet meer uit.

Wat anderen ervan vonden. Waarom? Hij had Jezus gevonden. Die gekomen was. Om hem. Het verloren te zoeken.

Het maakte hem niet meer uit. Wat maakt dat ons uit. Niet op zondag hoor. Maar op maandag.

Dinsdag. Woensdag. Zaterdag. Om te gaan staan. Zeggen. Leid mij Heer op de plek. Waar u mij hebben wilt.

Geef mij de woorden. Om de grote daden. Van de zaken die u in mijn leven verricht hebt. Om die te delen. Waardoor de grootheid van God.

Alom bekend wordt. Hij had Jezus gevonden. Ik hoop u ook. Ik hoop echt van harte.

Dat u uitziet naar een moment. Dat u van aangezicht tot aangezicht. De Heer Jezus zult zien. Alle vragen zullen dan beantwoord zijn.

Maar het belangrijkste is. Daar zien wij Jezus. Op dat moment. Kunt u in zijn liefdevolle ogen zien.

En alles in ons. Zal branden. Van een liefde die hij. Betoond heeft. Voor deze wereld. Voor zijn Joodse volk.

Maar ook voor u. Heel persoonlijk. Laat u leiden. En ik wens u daarbij Gods inzicht. Amen.