Doopdienst

Spreker

Hans van Hall

Date
March 13, 2016
Time
14:30

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

U bent mijn rots. En ik hoop dat velen, eigenlijk allemaal, dat heel diep in hun hart ook bestoften.

! U, de Heerde Jezus, is de rots ook voor die zijde opelingen.! Omdat je graag wilde dat iedereen getuige zouden zijn van de stap die jullie vanmiddag gaan nemen.

Want het is een bijzondere dag vandaag voor jullie. Een dag waar je misschien al heel lang naar uitgekeken hebt. Na het besluit dat je wilde gedood worden door onderdompeling.

En dat heb je gedaan op grond van je persoonlijk geloof in de Heerde Jezus Christus. De Heer Jezus Christus, die voor deze wereld, en voor ieder persoonlijk, als zoon van de Almachtige God, op het kruis van Golgotha stierf, begraven werd, is opgestaan van tussenuit de doden en naar de hemel is opgevaren.

Waar hij nu zit, aan de rechterhand van de Almachtige God. Het ging dus om het geloof en niet om de prestatie. Ik zie dat er wat kinderen zijn. Ik vind het helemaal geweldig jongens als jullie er zijn.

En we gaan zo meteen een stukje lezen uit een hele bekende geschiedenis. De geschiedenis van die hele goede generaal. En die heette Naaman. Dat kennen jullie wel hè?

Geschiedenis van Naaman. We gaan Gods woord openen bij twee koningen. Twee koningen, het vijfde hoofdstuk.

En ik ga u een paar versen lezen uit die hele bekende geschiedenis van Naaman. Ik begin bij het eerste vers.

Twee koningen, vijf, vers 1. En we lezen van 1 tot 3 en daarna een paar versen vanaf het 8e vers. Naaman, de legeroverste van de koning van Aram, was zeer gezien bij zijn heer en stond in hoge gunst.

Want door hem had de heer een overwinning aan Aram geschonken. Maar deze man, een krijgsgeld, was melaats. De Arameërs nu waren eens in bende uitgetrokken en hadden een jong meisje uit het land van Israël gevangen meegevoerd.

En ze was in dienst van de Amans vrouw. En zij zeiden tot haar meesteres. Ach, was men hier maar bij de profeet in Samaria. Dan zou deze hem wel van zijn melaatsheid verlossen.

Naaman doet dat, gaat naar zijn eigen koning en die geeft hem een brief mee. Een soort verzoek aan de koning van Israël. En dan gaan we verder in het 8e vers.

Want de koning van Israël die zegt, wie ben ik om deze man te kunnen verlossen van zijn melaatsheid. En dan, zodra Elisa, de profeet in Israël, de man gods gehoord had, de koning van Israël zijn klederen gescheurd had, zond hij tot de koning de boodschap, waarom hebt gij uw klederen gescheurd?

Laat hij toch toch mee komen, omdat hij weet dat er een profeet in Israël is. En Naaman kwam met zijn paarden en met zijn wagens en hield stil bij de ingang van het huis van Elisa.

Elisa zond een bode tot hem met de opdracht, Ga heen en baat u zevenmaal in de Jordaan, dan zal uw lichaam weer gezond worden en gij zult rein zijn. Toen Naaman werd hij toornig en hij ging heen, terwijl hij zeide, zie, ik dacht bij mezelf, hij zal zeker naar buiten komen, zal er gaan staan en de naam van de Heer zijn God aanroepen, en zijn hand over de plekken heen en weer bewegen, zodat de melaatsheid wegkomt.

Zijn de Abana en de Parpa, de rivieren van Damaskus, niet veel beter dan alle wateren van Israël? Zou ik mij daar niet kunnen baden en rein worden?

Daarop wende hij zich om en ging heen in grimmigheid. Toen traden echter zijn dienaren naar de bij en spraken met hem en zeiden, mijn vader als de profeet u iets moeilijks opgedragen zou hebben, zou u dat dan niet gedaan hebben?

Hoeveel te meer, nu hij tot u gezegd heeft, baat u en gij zult rein worden? Dus daalde hij af en dompelde zich zevenmaal onder in de Jordaan, naar het woord van de man gods.

En zijn lichaam werd weer gezond als het lichaam van een kleine jongen en hij was rein. Tot zover het gedeelte wat we met elkaar willen lezen.

De geschiedenis van deze naaman is waarschijnlijk bij heel veel bekend. Je kent hem ongetwijfeld uit de kinderbijbel. Je ziet dan de Jordaan, het water en dan zie je naaman, zo half bloot zeg maar, of met een kleed om, zie je uit het water naar boven komen, waterdruppels van zijn hoofd vallen.

En dat is dan de geschiedenis die we kennen van naaman. Nou, zoals we lazen, hij was ook een knap generaal. En zeer succesvol in de oorlogsvoering.

En had daardoor een hele goede betrekking met de koning. Wel begrijpelijk. Als koning heb je een generaal en die strijdt. En die is verantwoordelijk voor de strijd. En als hij dan steeds overwinningen boekt, is het logisch dat die verhouding steeds beter wordt.

Maar, hij was opgeklommen in rang en in aanzien. Hij stond als het ware aan de top van zijn carrière. Had een aantal privébedienden. Slaven, want dat Joodse meisje was een slaavin bij zijn vrouw.

Tekende ook vaak de maatschappelijke positie. Een beetje vergelijkbaar. Ook de mens van vandaag wil het graag gemaakt hebben. De mens van vandaag wil succesvol zijn in alle opzichten.

En eigenlijk zie je bij een aantal personen ook, zodra ze in het nieuws komen, is het helemaal goed. Dan hebben ze het gemaakt. Nou, Aman en ook wij zeggen vaak niet wat er staat, dat God hem die overwinning geschonken had.

Het was God die hem geleid had in de keuzes die hij maken moest ten aanzien van de strijd. Dat is wat Paulus zegt, wat heb jij dat jij niet ontvangen hebt?

En hoe vaak moeten we achteraf niet zeggen, ja hier, het was niet mijn weg, maar uiteindelijk uw weg. En dan staat er in deze geschiedenis opeens dat verschrikkelijke woord, maar.

Hij was meelaats. Deze superman was ten dode opgeschreven. Zijn weg ging nu zo lekker omhoog, had het net bereikt.

Maar dwars door al zijn eigen plannen heen, dwars door je eigen idealen, dwars door je eigen verwachtingen, dwars door je eigen doelstellingen, is daar die enorme dwarsbalk.

Maar, hij was meelaats. Dan komt er een kruis in je leven. De gedachten bij hem zullen ongetwijfeld zijn, hoe?

Ik kan niet meer deelnemen aan het openbare leven. Ik ben uitgerangeerd, ik ben een outcast geworden. Ik tel niet meer mee. Vandaar dat ik boven de toespraak van vanmiddag gezet heb, ik dacht bij mijzelf.

De letterlijke woorden van een aanman. Ik dacht bij mijzelf. En dat moet hij ongetwijfeld gedacht hebben toen hij tot de ontdekking kwam dat hij meelaats was. En hij heeft vast wel geprobeerd om dat in het begin geheim te houden.

Hij trok heel snel, jongens, hij trok heel snel zijn pyjama aan. Dan kon je die vlekken niet zien. Hij heeft geprobeerd dat te verbergen onder zijn kleding. Totdat er op een bepaald moment iemand die vlakbij hem was, zei, hé, wat voor plekje heb je daar op je schouder zitten?

En dat plekje werd twee plekjes. En dat plekje werd vier plekjes. En hij kon er op een bepaald moment niet meer onderuit. Hij had de aandoening, de voortwoekerende aandoening van meelaatsheid.

Daar was geen ontkomen meer aan. En vandaar ook dat meelaatsheid in de Bijbel het beeld is van de zonde van de mens van vandaag.

Ieder mens is zonde. En hoe weten we dat? De Bijbel zegt, ieder mens die de zonde onderhevig is aan de zonde onderhevig en sterft.

Het loon van de zonde is de dood. En we proberen dat allemaal verborgen te houden. We proberen allemaal onze keurige jas aan te trekken op dat maar niemand ziet.

Maar God ziet het. En God weet exact wat er in uw en mijn hart zich afspeelt. En dan gebruikt God een Joods meisje, wat als slavin is meegevoerd, om naar Amon tot zich te trekken.

God zoekt altijd wegen in zijn grote liefde om u tot zich te trekken.

Tot u en mij nader naar zich toe te trekken. Op dat we in die sterke relatie met hem kunnen staan. God heeft ook wegen gezocht om de doopelingen tot dit besluit te laten maken.

Om jullie dichter naar je toe te trekken. Bij de een was dat omdat je een tijdje lang niet over de doop mocht spreken. Overal over de doop.

Zo heeft hij een ander van jullie door lastige periodes geleid. En soms had een ander een bevestiging nodig. God zal je in deze stap niet verlaten.

Hij houdt je vast. En misschien moest je wel een hele hoge prijs betalen. Voor de gehoorzaamheid aan Gods woord.

Door je te laten dopen. Terwijl iedereen om je heen je van zich afwendt. Je eenzaam voelt op dat moment. Naaman luistert naar de suggesties van de jonge slavin.

En gaat met de aanbevelingsbrief aan de koning van Israël. En uiteindelijk komt hij bij de profeet Elisa. Net zoals jullie uiteindelijk uitkwamen bij het levend woord.

De Heer Jezus Christus zelf. Jullie hebben geen acht geslagen meer op leringen. Overtuigingen. Overleveringen vanuit welk geestelijke inzicht dan ook.

Misschien wel vanuit synodes. Nee. Dat niet. Jullie kwamen bij de persoon Jezus Christus uit. En daarom. Daarom zijn jullie vandaag hier.

Daarom willen jullie u laten dopen. Jullie zullen ongetwijfeld ook datzelfde als naar Amen hebben gehad. Ik dacht bij mijzelf.

Misschien heeft die toch wel gelijk. Misschien. Misschien. Ik heb het op een bepaald moment aan de kant geschoven. Je bent teruggegaan naar het woord van God.

Daar ben je naartoe gegaan. En vanuit dat woord heb je de besluit kunnen meemen. In volle vrijmoedigheid. Om je te laten dopen. Je hebt misschien heel wat moeten afleggen.

Net zoals naar Amen. Ik stel me dat zo voor. Dat hij met zijn paarden. En met zijn vermogen. Met zijn zilver. En met zijn goud. En met zijn klederen die hij meeneemt. Staat op een bepaald moment voor die hut van Elisa.

Alle pracht en praal. Staat daar voor die hut. En dan verwacht hij. Dat de profeet naar buiten komt. Hand over mijn strijkt.

En denkt. Ben ik van mijn laatsteheid af. Maar. Elisa kwam niet. Het was de knecht die kwam.

En die hem meedeelde wat hij moest doen. Daar staat dan die hele grote staatsman. Daar staat dan dat eigen ik. Met hoofdletters geschreven. En dan komt er een knecht.

En die zegt. Je moet zevenmaal in de Jordaan je baden. Je moet zevenmaal onderdompelen. In dat vieze water. En vandaar. Hij zegt. Met zijn eigen oplossing. Oh maar ik weet een betere methode.

Ik kan veel beter naar Damascus terug gaan. En die twee schone rivieren nemen. Ga ik me daar wel in baden. Ik dacht bij mezelf. Dat was. Naaman. Wat voor gedachten zullen we bij jullie nog gekomen zijn.

Of bij familie. Of degene die jullie lief zijn. De gedachte. Waarom zou ik dat doen? Ik ben tot ontdekking gekomen.

Dat Gods woord. In eerste plaats het geloof vraagt. En daarnaast gehoorzaamheid. Gehoorzaamheid. Wat heb je misschien gedacht. Wat eng. sta ik daar voor zo'n volle zaal.

Dan moet ik een getuigenis geven. Hoe? Is dat dopen wel dat dopen? Wat ik me voorgesteld had. dopen.

door hemelkopje onder te gaan. Afdalen in dat watergraf. Want hou er rekening mee. Die twee broeders. Die gaan dopen. Zijn jullie wel gezind. En die houden jullie niet zo lang onder water. Want als jullie onder water gehouden zouden worden.

zou je echt dood zijn. En dat is het beeld wat hier gebeurt. Wat hier getekend wordt. Dood. De oude mens. Maar reken erop.

Ze helpen jullie overeind komen. In nieuwheid des levens. De oude mens is dood. En wat men ook tegen de oude mens zegt. Dat doet jullie niet meer.

Iemand die overleden is. Dan kun je naar praten wat je wilt. Maar zal nooit meer reageren. zo doodgeestelijk. Wat dat betreft. Wat de oude mens. Mogen jullie ook zijn.

Maar je bent opgestaan. En nieuwheid des levens. En de Heere God zelf. Zal jullie woorden geven. Als jullie hierover gevraagd worden. Misschien zijn er.

In de familie die denken. Maar ik ben toch als kind gedoopt. Hoe zit dat nou? Ik ben toch besprenkeld met het water. Wees ouders en familie.

Ongelooflijk dankbaar. Dat ze die stappen gemaakt hebben. Want het is een teken dat hun verlangen was. Dat jullie de Heere Jezus zouden leren kennen. Er zijn zorgzaam.

En liefdevolle. Ouders geweest. Die jullie ten doop hebben gehouden. Maar een kind. Zeker een baby. Kan zelf nog geen keuze maken.

En de keuze. Om voor de Heere Jezus te gaan. En voor hem te kiezen. Kun je pas nemen. Als je opgegroeid bent. Als je volwassen bent. Ik weet waar die gedachte op gebaseerd is.

Want een kind wordt opgenomen in het verbond van God. Met Abraham gesloten heeft. We kennen het allemaal in Psalm 105. Derikouplet zegt.

Het verbond met Abraham zijn vriend. Bevestigt hij van kind tot kind. En de Bijbel zegt in Psalm 105. Javer gedenkt voor eeuwig zijn verbond.

Dat hij met Abraham sloot. En zijn eet aan Isaac. En hij stelde het voor Jacob tot een inzetting. God sloot zijn verbond met zijn volk Israël.

Met als teken dat de jongetjes op de achtste dag besneden zouden worden. Maar nergens in de Bijbel vinden we een aanwijzing dat besnijdenis vervangen wordt door besprenging met water.

Hoe fantastisch het ook is. En hoe groot het ook is. En wat hoeveel liefde ook kinderen hun kinderen laten dopen. Maar dat de kinderen later de heren volgen is geen automatisme.

Het is opnieuw een bewuste keuze van de persoon zelf. De gedachte is ook dat de doop alles te maken heeft met je eeuwig behoud.

Dat is niet juist. Wat hier vanmiddag gebeurt is een teken als bevestiging van de wedergeboorte die in jullie leven heeft plaatsgevonden.

En dat is een teken voor de zichtbare wereld. Gelukkig zijn de zaal helemaal vol. Heel veel mensen. Maar ook in de onzichtbare wereld. Ook daarvoor weet men.

Jullie alle vijf hebben bewust gekozen. Jullie hebben je oude leven afgemaagd. En jullie zijn opnieuw geboren. Want dat eeuwig behoud.

Dat eeuwig behoud. Ligt alleen maar in het feit. Dat je Jezus Christus. Als jou, als jullie persoonlijke verlosser.

En in je Heer hebben toegelaten. Op hem volledig vertrouwd. Vertrouwd op het woord van God. En het diep verlangen in jullie is.

Dat zijn leven in jullie openbaar kan worden. En daarvoor gaat een mens niet alleen aan de voet aan het kruis.

Daarvoor moet een mens aan het kruis. Met Christus gestorven en begraven. Alleen daar ligt de redding. Je kunt uren spreken met elkaar.

Over het woord van God. Maar het woord van God uitleven. Je eigen maken. Waardoor je die persoonlijke relatie met Jezus Christus ontvangt.

Dat is het geheim. De afgezand stuurde naar Amon. Voor een verlossende boodschap. Zevenmaal onderdompelen in de Jordaan.

Wat denk je jongens? Zou Naaman na drie keer niet gedacht hebben. Begint al wat vager te worden. Het is al bijna weg. En bij de zesde keer onderdompelen.

Heeft hij misschien gedacht. Is hij gaan twijfelen? Nog steeds zie ik de tekenen van melaatsheid. Nee God zegt zevenmaal. En als God zegt zevenmaal.

Moet je zevenmaal gaan. Het gaat om volharding en gehoorzaamheid. En dat is exact wat jullie in je leven. Wat iedere christen ervaart. Volharding en gehoorzaamheid.

Want ook vandaag staat de boodschap van verlossing en redding centraal. Zoals Naaman Rijn was. Als een pasgeboren baby.

Zo gaat God zien. En ieder die zijn hart toevertrouwt aan Jezus Christus. God ziet niet meer Hans.

God ziet Christus. Omdat Hans in Christus geborgen is. Omdat Hans aan dat kruis van Golgotha gezegd heeft. Ik dank u wel. Voor dat offer wat u gebracht heeft.

Dat u aan dat kruis van Golgotha voor mij gezegd heeft. Het is volbracht. En daar kan geen mens iets aan toevoegen. En daar mag geen mens iets van afnemen.

Het is alleen het volbrachte werk van Christus. Zijn dood. Voor deze wereld. Die ons de reinheid geeft. Waarvan we onze van meelaatsheid loskomen.

Weet u. Het geneesmiddel. Voor die meelaatsheid. Hoeft niet meer klaargemaakt te worden. Dat bestaat al.

Het was in het geval van Naaman. De rivier de Jordaan. Jordaan het beeld. Van de dood. Het geneesmiddel.

Lag in de rivier de Jordaan. Elisa zei. Het woord zegt. Zevenmaal onderdompelen.

Naaman wordt aangesproken op het woord. En moet geloven. Wat de profeet zegt. Jullie moesten geloven.

Wat God zegt. In zijn woord. Geloven dat dat de waarheid is. Het gaat om het geloof in Christus.

Geloven in dat woord. Is dat zo goed te begrijpen soms? Nee. Is het soms logisch? Nou. Lijkt het waarschijnlijk. Soms niet.

Maar het gaat erom. Onvoorwaardelijk. Het geloof. En gehoorzame. Omdat God het gezegd heeft. En daarmee vervalt alles.

Wat een mens zelf. Tot zijn redding. Bedenkt. En dat kan heel wat zijn. We zijn ongelooflijk. Inventief. Om te bedenken. Hoe God ons eigenlijk zou moeten verlossen.

Hoe God ons zou moeten redden. Maar God zegt. Geloof in hem. Geloof in mijn zoon. De heer Jezus Christus. En je zult behouden worden.

Punt uit. Niets anders. De Jordaan. Die eindigt in de dode zee. Het beeld van de dood. De dood in Christus.

Het beeld van de dood in Christus. Die hij ondergaan heeft. Om deze wereld. Om jullie. Om mij. Om ieder die hier zit. En die dat gelooft. Van zonde en dood te bevrijden.

Maar tegelijkertijd. Is het ook ons leven. Want indien wij samen gegroeid zijn met hem. Hetgeen gelijk is aan zijn dood.

Zullen wij ook met hem. Gelijk zijn. Aan zijn opstanding. Jullie komen straks het watergraaf uit. Gelijk.

Aan hem. En daar in de Jordaan. Daar in dat graf. Moeten we. Ons eigen ik. Aan dat kruis.

Wat aan het kruis geweest is. Begraven. En ik moet u zeggen. Daarvan willen uiteindelijk ook de doopelingen getuigen. En daarop mag u allemaal zoals u hier bent.

En na de doop hen op aanspreken. Met Christus ben ik gekruisigd. En toch leef ik. Ja niet meer dat het niet mijn ik. Maar Christus leeft in mij.

En voor zover ik nu nog in het vlees leef. Leef ik. Door het geloof van de zoon van God. Die mij heeft lief gehad. Die u heeft lief gehad.

Die u heeft lief gehad. Zo lief gehad. Dat hoewel u een zonder bent. Hoewel u mijn laatst bent. Zich zelf gegeven heeft.

Aan het kruis van Golgotha. En als bevestiging van het feit dat jullie daarvan overtuigd zijn. Willen jullie vandaag laten dopen. Zoals die man uit het moerenland.

Eerst was hem Jezus gepredikt. Hij geloofde het woord. Hij geloofde het volbrachte werk van de Heer. En op grond van zijn getuigenis.

Is hij gedoopt. Zijn getuigenis was heel eenvoudig. Ik geloof dat Jezus Christus de zoon van God is. Die voor mij.

Zoals geprofiteerd in het oude testament. Voor mij al mijn schuld op zich genomen heeft. Al zo lief. Heeft God de wereld. Even terug naar de aanman.

Die zocht eerst een oplossing van het tijdelijke. Net zoals wij dat vaak doen. Een oplossing van het tijdelijke zoeken. Maar God gaf hem. Door zijn gehoorzaamheid.

En in geloof aan het woord. Gaf hem niet alleen genezing. Maar ook de zekerheid. Van het eeuwig leven. En een vredig leven.

Totdat. Hij de Heer Jezus zelf zal ontmoeten. En hem. In zijn liefdevolle ogen kan aanschouwen. Dat is maar alleen maar laatste vraag.

Hoe zit u hier vanmiddag? Het is fijn dat u aanwezig bent. Maar hoe zijn op dit moment? Uw eigen gedachten.

Ik dacht bij mijzelf. Als u nog steeds bezig bent. Zelf wegen te zoeken. Om in die relatie met Jezus Christus te komen.

Omdat u. Vult u maar in. Wat u zelf denkt te kunnen doen. Ik moet u zeggen. Het gaat niet werken. Misschien denkt u vanmiddag.

Laat maar. Mijn tijd komt nog wel. Ik heb nog tijd genoeg. Om over dat geloof na te denken. Om over die stap na te denken. Die ik. Diep van binnen weet.

Dat ik hier moet maken. Maar ik doe het nog maar niet. Want mijn eigen. Ik staat nog vier overeind. Moet God dat eerst afbreken?

Weet u. Er is vanmiddag water hier. En als u vanmiddag diep in uw hart weet.

Ik hou van de Heer Jezus. En ik moet in gehoorzaamheid aan dat woord. Eigenlijk. Die stap maken. Mijn oude leven begraven. Aarzel niet.

Er is tijd voldoende. Al moeten we vanavond tot zes uur zitten. Lieve mensen. Het is van belang. Weet u. Hans zei net. De Heer Jezus.

Kom spoedig. Sta te komen. Realiseert u zich. Als u niet aan het kruis gegaan bent met Christus. De tijd is kort.

Heel kort. Dus als u diep in uw hart voelt. En meent. Eigenlijk kan ik daar niet zonder. Loop rustig naar de gang.

Dan zullen we met u spreken. Met u bidden. Het is zo van belang. Dat een mens weet. Dat hij voor eeuwig. En voor altijd behouden is. Het is zo belangrijk.

Dat je weet. In dit leven. Voordat je overlijdt. Dat je de rust en de vrede. Van de Heer God zelf in je hart hebt. Want hoe onrustig zijn vele harten niet.

Hoe twijfelend zijn vele harten niet. Als je eerlijk bent. Kom tot hem. Stel niet uit. Vandaag is de dag van uw verlossing.

Vandaag. Het kenmerkende verschil. Tussen gisteren en datgene wat was. Ook in uw leven. En de dag van morgen. Een leven met Christus.

Lieve mensen. Wat is het heerlijk. Als je die zekerheid hebt. Ik ben geen slaaf van de dood meer.

Ik mag in dit leven reeds genieten. En Jezus Christus. Stuurt mijn leven. Ik mag een werktuig zijn. In zijn hand.

En God. God gaat met u. God gaat ook met Julius Dopelingen mee. En zijn vrede. Zij op ons allen.

Die hem kent. Tot op het moment. Dat al het onvolkomene. En dat al het onvolkomene. Van deze wereld. Verwisseld zal zijn. Voor een eeuwig.

Heerlijk. Volkomen kennen. Van hem. En bij hem te zijn. Bij hem die zijn leven gaf. Die zijn handen en zijn zij liet doorboren.

Die zijn bloed gaf. Op het kruis van Golgotha. En hem in zijn liefdevolle ogen te mogen zien. Met hem te gaan. Met hem te spreken. Lieve mensen.

Daar gaat het om. Dat is de kern. Van het bestaan. En dat is de wil. Van God. Dat geen mens. Verloren gaat. Maar allen tot erkentenis zullen komen.

Van de waarheid in Christus. Amen. Dank u wel.