EbedMelech andermans lasten drager

Spreker

G. Blonk

Date
Feb. 21, 2016
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Thema Ebed Meleg, Andermans Lastendrager. Broeders, en als dat zo staat, dan staat dat in de grondtekst ook zo, daar zijn de zusters altijd bij inbegrepen.

Dat is gewoon het plan van God, die houdt zijn volgorde aan. God, Jezus Christus, de man, de broeders en de zusters.

Broeders, zelfs indien iemand op een overtreding betrapt wordt, helpt gij die geestelijk zijt hem terecht in een geest van zachtmoedigheid. Ziende op uzelf, gij mocht ook eens in verzoeking komen.

Verdraagt Elkanders Lasten, of zoals de Statenvertaling het zegt, draagt Elkanders Lasten. Verdraagt Elkanders Moeilijkheden en begee.

Zo zult gij de wet van Christus vervullen. En dan ga ik naar Jeremia, Jeremia 37. Jeremia, Oude Testament, vers, hoofdstuk 37, het laatste vers, 21.

Jeremia 37, vers 21. Toen gaf koning Zedekia bevel en men zette Jeremia in verzekerde bewaring in de gevangenhof.

En men gaf hem een brood per dag uit de Bakkerstraat, totdat al het brood in de stad op was. En Jeremia bleef in de gevangenhof. Toen hoorde ze Fadja, de zoon van Matan, Gedalia, de zoon van Pasher, Yukal, de zoon van Selemia, en Pasher, de zoon van Malkia, de woorden die Jeremia tot het gehele volk bleef spreken.

En hij zei, Zo zegt de Heer, wie in deze stad blijft, zal sterven door het zwaard, de honger of de pest. Maar wie eruit gaat naar de Galdeeën, zal leven en zijn ziel als buit hebben en in leven blijven.

Zo zegt de Heer, voorzeker, zal deze stad in de macht van het leger van de koning van Babel gegeven worden. En dat zal haar innemen. Toen zeiden de vorsten tot de koning, laat deze man toch ter dood gebracht worden.

Want zo ontmoedigt hij de krijgslieden die in deze stad zijn overgebleven en de gehele bevolking, door op zulke wijze tot hen te spreken. Want deze man zoekt niet het heil voor dit volk, maar het kwade.

Koning Zedekia zei, zie jij eens in uw hand, want de koning vermag niets tegen u. Toen namen ze Jeremia en wierpen hem in de put van prins Malkia, die in de gevangenhof was.

En ze lieten hem aan touwen zakken. In de put nu was geen water, maar wel slijk, modder. En Jeremia zonk in het slijk. Ebed Melig, echter, de Ethiopier, een hoveling die in het paleis des konings was, hoorde dat ze Jeremia in de put hadden neergelaten.

De koning nu vertoefde in de Benjaminpoort. En Ebed Melig ging uit het paleis des konings en sprak tot de koning, mijn heer de koning, deze mannen hebben slecht gehandeld in alles wat zij de profeet Jeremia hebben aangedaan.

Dat ze hem in de put hebben geworpen. Hij zou toch wel op de plaats zelf willen sterven van de honger, doordat er geen brood meer in de stad is. Toen gebood de koning Ebed Melig, de Ethiopier, neem van hier drie, dertig mannen mee en trek de profeet Jeremia uit de put, voordat hij sterft.

Toen nam Ebed Melig de mannen mee en ging in het paleis des konings, in de ruimte onder de voorraadkamer, en nam vandaan lappen van afgedragen en gescheurde klederen, die hij aan touwen naar Jeremia in de put neerliet.

En Ebed Melig de Ethiopier zei tot Jeremia, leg nu de lappen van de afgedragen klederen en de lompen onder de oksels van uw armen, onder de touwen.

En Jeremia deed dit. Toen trokken zij Jeremia aan de touwen op en haalden hem uit de put. En Jeremia bleef in de gevangenhof. Tot zover de schriftlezing.

Gelaten zes vers 2 begint met Draagt elkanders lasten en ge zult al zo de wet van Christus vervullen. Niet de wet, de universele wet, wordt daarmee vervuld.

Niet de wet van Mozes wordt daarmee vervuld. Ook niet de wet van het koninkrijk, die straks in het duizend jaren vrede rijk zal gelden, wordt daarmee vervuld. Maar de wet van Christus draagt elkanders lasten.

Dan vervullen wij de wet van Christus. Het is heel goed om te kunnen onderscheiden welke wetgevingen er zijn. Want zo gemakkelijk kan je als kind van God onder een verkeerde wetgeving zitten.

Wat Bijbels betreft. Nou, de universele wet die kreeg Noach. Die geldt voor alle mensen en voor alle tijden. Kan je vinden in Genesis 9. De wet van Mozes was aan het volk Israël gegeven.

Niet aan ons. Alleen als je ging behoren tot het volk van Israël, werd de wet van Mozes voor jou van kracht. Voor Israël. De wet van het koninkrijk, die vermeld staat in Matthäus 5 tot en met 7, is ook niet voor ons, de bergreden, maar die geldt straks als het duizend jaren vrede rijk aanbreekt.

Voor ons geldt de wet van Christus. En die kan je vinden in de brieven. In de Nieuw Testamentische brieven. De wet van Christus. En daar staat in, om die te kunnen vervullen, moet je elkanders lasten dragen.

Nou, dat staat op diverse plekken in de brieven van Paulus. Ik lees er zo even een paar voor. Nog één.

Nou, het gedeelte wat wij nou gelezen hebben uit Jeremia vanmorgen, dat is nou zo'n prachtige illustratie hoe dat je de wet van Christus kan vervullen.

Daar komen we een paar mensen tegen die dat in praktijk gaan brengen. Of tenminste, eentje die het in praktijk gaan brengen. En vanmorgen een oud-testamentische geschiedenis met een nieuwtestamentische invulling.

Als je het evangelie begrijpt, het evangelie van Christus, dan wordt het oude testament zo mooi. Dan ga je daar de diepte in leggen van het nieuwe testament en dan wordt het zo ontzettend sprekend voor ons.

En toepasbaar ook voor ons. Want daar gaat het natuurlijk om, dat we er iets aan hebben voor ons persoonlijke leven. We gaan eerst over Jeremia. Jeremia die was voor zijn geboorte reeds afgezonderd.

Mooi dat dat lied vanmorgen gezongen werd. Dus voor zijn geboorte was hij al door God afgezonderd. Tot een profeet der volken. Voordat hij in de moederschoot gevormd werd, was hij door God al gekend.

Dat gold voor Jeremia, de profeet. Maar dat geldt ook voor ons natuurlijk. Wij waren ook al van tevoren gekend. Nog voordat we gevormd waren.

God wist al wie wij zouden zijn en wie wij zouden worden. Hij was een boeteprofeet. Nou, het is fijn als de Heer je roept om iets door te geven.

Om een voorganger te zijn. Maar als hij geroepen wordt om een boeteprofeet te worden. Dan staan ze niet in de rij. Dan moet je die dingen gaan vertellen. Wat de mensen niet willen horen.

Dan moet je het oordeel gaan doorgeven. Aan degenen die het oordeel verdienen. Maar het niet zien. En hij ontmoette dan ook de Jeremia heel veel vijandschap op zijn weg.

Hij wees het volk Israël op hun zonden. God had spelregels gegeven. En het volk Israël die lapte ze aan hun laars. Die deden wat goed was in hun eigen ogen.

En Jeremia die moest ze gaan waarschuwen. En die moesten gaan vertellen wat God ervan vond. En wat God zou doen. Ja, en als dat een boodschap is die tegen je eigen vlees ingaat.

Tegen je eigen gedachten. Dan sta je op zo'n spreken niet te wachten. Die zet je het liefst aan de kant. Nou, dat deed ze Jeremia ook. Die zette ze het liefst aan de kant. Hij was een man die ontzettend heeft moeten afzien.

Heeft moeten lijden. Je benijdt zijn positie niet. En toen kreeg hij ook nog eens van zijn God te horen. Van, joh, je mag niet trouwen. Iedereen trouwde in zijn omgeving. Maar hij kreeg het verbod om te trouwen.

Hij had ook graag getrouwd willen zijn. Maar dat mocht hij niet. En toen kreeg hij op een gegeven moment ook nog eens de opdracht van Jeremia. Je hebt een linnen gordel om je lijf. Die moet je bij de Eufraat ergens in een grot gaan verbergen.

700 kilometer lopen. Naar de Eufraat. Vanuit Israël. Dat ging niet. Niet zo met zijn auto zoals wij. Maar hij moest er naartoe lopen.

700 kilometer. En weer terug. En na verloop van tijd zei de heren tegen hem en Jeremia. Nou moet je eens gaan kijken wat er met die linnen gordel is gebeurd. Huppatee. 700 kilometer weer naar de Eufraat.

En weer 700 kilometer terug. En tot ontdekking komen dat die gordel verworden was. Aangepast. Hij niks meer aan. Zo leefde het volk Israël. En hij moest dat uitbeelden in zijn levenswandel.

Een man die je niet benijdte. Die had een zwaar leven. En ik denk dat niemand voor ons. Ongeacht onze omstandigheden.

Zouden kiezen voor het leven van Jeremia. Een man gods. Die deed wat God hem opdroekt. En dan denk je van. Is dat dat leven van een gelovige? Zo in de diepte.

Zo altijd in de narigheid. Jeremia vertrouwde zijn God. Door dik en door dun heen. Ik hoop dat hij ook zo de Heer Jezus vertrouwt. Door dik en door dun heen.

In wat voor situatie dat hij ook zit. Ook al kunt u het niet beredeneren. Waarom? Hij weet het wel. En het moet ons genoeg zijn dat hij het weet.

En dat hij het gebruikt. Jeremia vertrouwde zijn God. En wij vertrouwen ook onze God. Wij vertrouwen ook de Heer Jezus Christus. De enige zaligmaker der wereld.

Die zijn leven voor u, voor mij, persoonlijk aflegde op het kruis van Gogolta. Omdat wij van nature zondaren waren. Verloren zondaren. Maar hij stond ook uit de doden.

We hebben een levende Heer. En als wij hier vanmorgen bij elkaar zijn in de wonderbare naam van die Heer. Van de Heer Jezus Christus. Dan mag u weten dat hij nu de leiding in deze dienst.

En dan mogen we zitten aan zijn voeten. En hij zegt datgene. Dan gebruikt u mijn mond voor wat hij wil. Ik vind het zo heerlijk te weten dat die heiland, we zien hem niet, maar door zijn geest die is tegen ons midden.

Dat wij het voorrecht hebben gekregen om bij hem hier aanwezig te mogen zijn. Hij bepaalt wat er gebeurt. Heerlijk is dat om dat te beseffen als een Maria aan de voeten van de heiland te zitten.

Je zalig maken, je verlosser, je Heer. Wat kan je dan gebeuren? Ja, dan wijst hij de dingen aan in ons leven die weg moeten. Die niet voor hem wel gevallig zijn.

Waardoor hij niet geëerd wordt. Jeremia leefde in een tijd van koning Zedekia. Zedekia was de laatste koning van het tweestammenrijk. En hij had zijn residentie in Jeruzalem.

Zedekia, zijn naam betekent, hij betaalt naar het Nederlands, mijn gerechtigheid is de Heer. Mijn gerechtigheid is de Heer. Nou, als er één man was, één mens was van wie dat niet van toepassing was, was het wel Zedekia.

Er staat geschreven in Jeremia 37, u zal het hele hoogstuk eigenlijk moeten lezen. Jeremia 37, vers 2. Hij gaf geen gehoor, hij nog zijn dienaren, nog het volk des lands aan de woorden des Heren, die hij door de dienst van de profeet Jeremia sprak.

Hij gaf geen gehoor aan de woorden des Heren. Hij luisterde niet naar het recht, de gerechtigheid van God. Hij had dus zijn naam een beetje tegen. God die heeft zoveel al gepland.

Ook in uw leven. In mijn leven. Als je daar een beetje oog voor krijgt. Hoe dat we een hemelse regisseur hebben, die de dingen soms al jaren hiervoor geregeld heeft, om nu in praktijk te brengen.

Daar word je stil van. Dat was ook in het leven van Jeremia het geval. Ja, dat wist Jeremia niet. Maar koning Zedekia die sloot een verbond met de faro, met de koning van Egypte.

En zoals dat gaat met een verbondssluiting, dan worden daar altijd cadeaus gegeven. Nou, Zedekia was niet voor niks naar Egypte gegaan voor een verbondssluiting. Want een vijand uit het noorden, Babel, de Babyloniërs, de Galdeën, die stoomden op naar Jeruzalem.

En Zedekia had een bondgenoot nodig om de strijd aan te kunnen gaan met die Galdeese koning. En die had een verbond gesloten met de koning van Egypte.

En de koning van Egypte zou hem helpen als de koning van Babel met zijn Galdeese legers Jeruzalem zouden omsingelen. En zoals ik al zei, bij een verbond hoor ik een doodje.

En ik denk, het staat er niet, maar het ligt eigenlijk voor de hand, dat een van de cadeaus die Zedekia kreeg een zwarte man was. Roetszwart.

Een Ethiopier. Als je hem s'avonds tegenkwam in donker en hij had zijn mond dicht, dan liep hij voorbij zonder het gemerkt te hebben. Dan had hij zijn mond open, dan kon hij zijn tanden zien dat er iets sliep.

Roetszwart. En die was in Jeruzalem terechtgekomen. Het leven van die man moet best zwaar geweest zijn. Hij woonde in Ethiopië, daar was hij geboren.

Had dat waarschijnlijk een belangrijke functie. Hij had een geweldige opleiding. Er staat in de Bijbel, we hebben het gelezen, Ebed Melig was zijn naam.

Die was een hoveling, een kamerling, een ontmande. Had dus veel mee moeten maken. En toen was hij aan het hof gekomen, waarschijnlijk voor de faro. En toen met die verbondssluiting met Zedekia kwam hij aan het hof terecht in Jeruzalem.

Wat heeft die man een diepe weg gehad? Hij heeft gewoon een paar rij zetten. Maar met een paar woorden wordt er iets over hem gezegd. Maar wat moet iets zwaar gehad hebben? Maar die man had iets heel bijzonders.

Later zou Jeremia gaan profiteren over deze zwarte man. En daar staat er, dat kunt u lezen in Jeremia 39, vers 18, het later stukje.

Daar staat, omdat er zegt God van deze zwarte man, omdat hij op mij vertrouwd heeft. Die zwarte man uit Ethiopië, gebracht in het koninklijk paleis van Zedekia, vertrouwde op de God van Abraham, Isaac en Jacob, vertrouwde op de God van de Bijbel, nieuw testamentisch.

Hij geloofde in de Heer Jezus Christus. Er staat er zomaar met één woordje bij. En daarmee viel eigenlijk al zijn aardse omstandigheden weg.

Hij vertrouwde, hij geloofde in de Heer Jezus Christus. En daarmee kon hij zien op de vreugde die voor hem lag, zoals wij dat kunnen doen. De vreugde die voor hem ligt, voor ons ligt in de hemelse heerlijkheid.

Het mooiste, zegt een lied, het mooiste wat we daar zien, daar zien wij Jezus. De opgewekte en de verheerlijkte Heer. Nou, deze Ebed Melech, die was aan het hof van koning Zedekia.

Of dat Jeremia dat wist, weet ik niet. Misschien wel, misschien ook niet. Die hoveling, die Ebed Melech, die was denk ik heel vaak binnenshuis.

En Jeremia kwam in de gevangenhof terecht. In de bewaarplaats bij het koninklijk paleis. Ze hadden hem eerst gestopt in een onderaardse kerker.

Dat was niet goed toeven. En toen had Jeremia een geheim gesprek gehad met koning Zedekia. Wat was dan allemaal gebeurd? De Galdeeën waren gekomen en hadden Jeruzalem omsingeld.

Hermetisch afgesloten van de buitenwereld. En Jeremia had het gezegd. Er is maar één ding wat God wil aan jullie doen. Jullie moeten je overgeven aan de Galdeeën.

Jullie moeten de stad uitgaan en tegen de Galdeeën zeggen, hier zijn we. En als hij dat doet, dan zou je niks gebeuren. Dan zou je in leven blijven. Ze zagen hem als een landverrader, die Jeremia.

Hoe kon hij zoiets zeggen? Ja, Jeremia gaf maar door wat hij van zijn God moest zeggen. En dat is op zijn boodschap die niet geliefd is bij de hoorders. En Jeremia bleef het volhouden, ook toen hij in die onderaardse put zat.

Toen had de koning hem laten halen en gevraagd van Jeremia, wat is nou echt de boodschap van God? En Jeremia had het herhaald. Koning, je moet de stad uitgaan, Jeruzalem uitgaan.

De Galdeeën tegemoet, je moet je overgeven aan hem. Dan zou je leven worden gespaard. En had Jeremia gevraagd, koning, die onderaardse kelder.

Een vreselijke plek om daar te moeten verblijven. Hoef ik daar alsjeblieft niet meer in. En de koning had dat toestaan. Hij mocht in de gevangenhof blijven. Hoger, wat gezelliger.

Hij kreeg elke dag één brood uit de Bakkerstraat. Maar ook daar bleef hij de boodschap van zijn meester doorgeven. Verla de stad en je zou je leven behouden.

En toen kwamen er vier vorsten. Die ergden zich daar wezenloos aan. Zafatja, Gedalia, Jukal en Pasjo. We hebben het gelezen in Jeremia 38 vers 1.

Vier vorsten. Als je er een beetje oog voor krijgt. Hoe God spreekt. Tenmidden van je omstandigheden. Dan kan je er beduust van worden.

We hebben een hemelse regisseur. Een hemelse vader. Een Heer Jezus Christus die onze voorspraak is. Die ons zo nauwlettend in de gaten houdt. Die al aanwijzingen geeft hoe dat hij zal gaan handelen.

Die aanwijzingen geeft wie hij is. Hoe ze hun hoedanigheden zijn. En Jeremia, ik weet niet of dat hij... Ja, je moet maar omringd worden door vier van die knakkers.

Waar de haat uit hun ogen spat. Dat we er over hebben. Of de Heer dan spreekt. Want de Heer was al heel dicht bij Jeremia. Want wat betekent Zafatja?

Zafatja is een naam. Zijn Hebrauwse naam naar het Nederlands vertaald. Geroordeeld heeft de Heer. Geroordeeld heeft de Heer. Het oordeel is aan de God van Jeremia.

En Jedalia. Groot is de Heer. Groot is de Heer, betekent hij nou. Groot is de Heer. Al de aandacht wordt gericht op de Heer. Joegal. De Heer is machtig.

De Heer is machtig. En Jeremia, toen hij naar die kerels keek. Kon hij dit weten? Geroordeeld heeft de Heer. De groot is de Heer en machtig is de Heer.

Ja, ja, wat kan me dan nog gebeuren? Wat kan een mens mij dan aandoen? Ik heb zo'n geweldige God. Die vierde naam, dat was een Egyptische naam. Die pasje, daar kon je niks mee.

Daarmee werd hij geconfronteerd als het ware met de vorst der duisternis. Ze hadden het op zijn leven gemunt. Zoals meer in Jeruzalem, in de oude stad, waren daar putten, cisternen, waar ze normaal water in opsloegen.

Jeruzalem ligt hoog. Dus ze waren afhankelijk van regenwater. En van water wat van elders moest komen. En dat werd opgevangen in onderaardse putten.

In cisternen. Het waren vaak soort putten die een halsvormige uitgang hadden. Een flesvormige uitgang. En boven dan zat er een opening.

Als je in de graftuin komt in Jeruzalem. Degene die daar geweest zijn, weet het misschien. Daar heb je ook zo'n cisterne. Zo'n put, en dan kijk je zo naar beneden. En dat is zo'n vijftien meter diep.

En gelukkig als er water in zit, zie je dat glinster van het water. Een putten van een tien, vijftien meter diep. En daar werd het water in opgeslagen. En zo'n put was er ook in de gevangenhof.

De put van Malkia staat er geschreven. Met een flesvormige hals. Als hij er helemaal in zat, kwam hij er zelf nooit meer uit. Als hij er binnen gelaten werd, dan kon je naar boven kijken door dat kleine openingetje.

Maar je wist het, ik kom tegen deze vorm, die fleshals, kom ik nooit zelfstandig eruit. En die vier mannen, die ergden zich aan de woorden van Jeremia.

En ze gingen naar de koning. Zeg koning. Snijdt die kerel zijn hoofd eraf. Dood hem. Want hij ontmoedigt de soldaten en het volk.

Maak hem een kopje kleiner. Nou, dat wilde hij niet, de koning. Maar hij gaf hem wel over aan die vier vorsten. Hij zei, nou, doe maar met hem wat je wilt.

Want tegen jullie kan ik toch niet op. En die vier mannen, die kwamen bij Jeremia in de gevangenhof. En ze hadden eigenlijk maar één plan.

Ze wisten van die diepe cisterne. Die diepe waterput. En dat kan je zo vinden in vers 6. Van oosteluk 38. Dat is zo'n zinnetje.

Toen namen ze Jeremia en wierpen hem in de put van prins Malkia, die in de gevangenhof was. Dat wilden ze. Het liefst nog op zijn kop daarboven in die opening.

Kleine opening, waar net een man door kon. Op zijn kop naar beneden laten vallen. Huppatee. Weg. In de put. Nek gebroken. Maar weet je, Jeremia had een God die over hem waakte.

En wat zij wilden, dat mochten ze niet de praktijk brengen. En vandaar dat het tweede gedeelte van vers 6, daar staat. En zij lieten hem aan touwen zakken.

Dat was bedoeling van God. Niet om hem naar beneden te werpen, klaatsboem. Aan touwen laten zakken. Die tien meter zakken. Daaronder in die diepte.

En je kan je zo voorstellen, toen Jeremia die touwen daaronder zijn armen kreeg. Hij was ook een mens zoals u en ik. Hij had ook zijn gevoelens.

En dan mag je nog zo christen zijn. En nog zo vertrouwen hebben op je God en op de Heer Jezus Christus. Maar als je in de misère komt, dan komt het er toch maar even op aan.

Of je die God werkelijk vertrouwt. En ook die Jeremia, toen hij daar omlaag gelaten werd, in die donkere ruimte. Met die vier hoofden daarbovenboven, die enige opening die er zat.

In die donkere, muffe ruimte. Toen had hij ook zo'n angst. Daar kunt hij zeker van zijn. En wat zou er onder in die put eigenlijk wel zitten?

Zou daar water zitten? Ja. Hij merkte het vrij gauw. Eerst de zolen van zijn sandalen raakte de modder.

En toen zijn voeten tussen zijn tenen voelden die de blubber komen. Modder. Maar hij wist niet hoe diep. Kunt u zich een beetje voorstellen hoe Jeremia zich gevoeld kan hebben.

U kunt zich wel voorstellen hoe u zichzelf voelt in uw omstandigheden. Hoe diep zou die modderlaag geweest zijn? Hoe dik? Zou die misschien anderhalve meter dik zijn?

Dat weet je van tevoren niet. En hij zakte. Er was geen water in de put, staat er in vers 6. Maar wel modder, wel slijk.

En Jeremia zonk in het slijk. Een meest hopeloze situatie die je maar in kan denken. Om daar in een modderpoel terecht te komen.

Maar weet je. Jeremia had ook een naam. Jeremia. En als je die naam uit het Hebraaus vertaalt tot Nederlands. Dan betekent het de Heere Grondvest.

De Heere Grondvest. Jeremia die had een fundament. En zijn toestand was dan allerbelabberds. Hij zakte daar weg in de klefferdering.

Niemand zal hem benijden. Maar de Heere Grondvest. Ik hoop dat u alle ook zo'n fundament heeft. In 1 Korinther 3 vers 10 en 11 staat het volgende. Naar de genade Gods die mij gegeven is.

Zijf Paulus. Heb ik als een kundig bouwmeester het fundament gelegd. Waarop een ander voorbeeld. Maar een ieder ziet wel toe hoe hij daarop bouwt. Want een ander fundament dan dat er ligt.

Namelijk Jezus Christus. Kan niemand leggen. En ook Peter schreef over dit fundament. En toch staat ongeschokt. Dit fundament. Gods met dit merkt.

Merkt de Heere kende zijne. En een ieder die de naam des Heere kent. Breken met de ongerechtigheid. Ik hoop dat u alle het fundament. Jezus Christus onder uw levenshuis hebt.

Dat u een relatie hebt met de Heer Jezus. Niet alleen maar dat hij zo gelooft dat hij gestorven is voor u. Maar dat u hem kent in een levende relatie. Dan is hij voor u de opgestane verheerlijke Heer.

Dan kent u hem als de levende. Die aan de rechterhand van zijn vader zit. Dan hebt u contact met hem. Dan mag je met hem wandelen omdat hij met u wil wandelen.

Door zijn geest. Dan praat je met hem. Helevoudig zoals je met je buurman kan praten. Dan praat je met hem in zo'n vertrouwensrelatie. Dan heb je een fundament.

Wat er dan ook gebeurt in je leven. En wat gebeurt er veel in je leven. In ons leven. Dan heb je een fundament. En je zakt nooit dieper weg.

Dan dat fundament. En de Heer Jezus is er altijd bij. Maar terwijl Jeremia daar beneden zit. Stond. Ik denk ook niet dat hij gelijk is gaan zitten.

Laat we eerlijk wezen. Dat zou hij ook niet doen. Je zakt er tot je knieën in de modder. Dan ga je niet voor de gezelligheid ook nog eens een keer zitten. Dan blijf hij staan. Ik weet ook niet of Jeremia op de salm 130 al kende.

Het zou gekund hebben. Maar hij zal zeker geroepen hebben. Uit de diepte roep ik tot u. O God. Heren hoor naar mijn stem. Laat uw oren opmerkende zijn. Op mijn luide spreekingen.

Ik verwacht de Heer. Mijn ziel verwacht. En ik hoop op zijn woord. Mijn ziel wacht op de Heer. Meer dan wachters op de morgen. Wachters op de morgen.

Want bij de Heer is goede tierenheid. Bij hem is veel verlossing. Salm 130. En later zal hij zelf schrijven. In zijn klaagliederen. Ik roep uw naam aan.

O Heren. Uit het onderste van de put. Gij hoort mijn stem. Verberg uw oor niet voor mijn zuchten. Mijn hulp geschrij. Gij zijt nabij ten dagen dat ik u aanroep.

Gij zegt. Vrees niet. Gij zijt mijn schuilplaats. En mijn schild. Ik hoop op uw woord. Zomaar wat gedachten die daar op hebben kunnen komen in het leven van Jeremia.

Zomaar wat gedachten die op kunnen komen in ons persoonlijke leven. Wanneer we daar zitten in een put. In de Bijbel komen we drie mensen tegen die in een put gegooid werden.

De eerste was Jozef. De zoon van Jacob. Die werd in een lege put gegooid door zijn broers. Het was een lege put. De tweede, dat is Jeremia.

Hier in een put waar modder op zat op de bodem. En de derde was Daniel. Die werd gegooid in een leeuwenkuil. Nou, dat is ook niet te benijden. Een lege put.

Een modderige put. En een leeuwenkuil. Drie personen. En het mooie is in de Bijbel. Niet een van de drie is in die put gebleven.

Ze gingen er allemaal uit. Jozef werd eruit getrokken. En die werd uiteindelijk onderkoning van Egypte. Daniel werd uit die leeuwenkuil getrokken. En het hele Babylonische Rijk kreeg de opdracht om de God van Daniel te aanbidden.

En ook Jeremia zal straks uit de put getrokken worden. Niet één mens hoeft in zijn put te blijven zitten. Waarom niet? Omdat er een vierde persoon is gekomen.

Die in een put gekomen is. Die bodemloos was. In een put gekomen die vol met water was. Eentje. En we vinden dat, ik lees het u voor uit Psalm 69.

Ik vind het te mooi om het te laten liggen. Psalm 69. Een profetische psalm. Vers 2 en 3. Er staat, verlos mij o God.

Wat het water is gekomen tot ander lippen. Ik ben verzonken in bodemloos slijk. Waar ik niet kan staan. Ik ben gekomen in diepe wateren.

Een vloed overstroomt mij. Dat is de Heer Jezus. De Heer Jezus is in een put gekomen. Zonder bodem. Is in een put gekomen. Vol met water.

En het overstroomde. Gods oordeel overstroomde hem op het kruis van Golgotha. En daar hing die in u in mijn plaats. En omdat hij alles in orde gemaakt heeft.

Omdat hij wilde beantwoorden aan het gebod van zijn vader. En hij wist het. Zijn vader, maar ook hij zelf. Had de wereld al zo lief. Dat hij niet wilde dat er één verloren zou gaan.

En daarom kwam weer Jezus in een put. Onder het oordeel van de rechtvaardige God. En de vloed overstroomde hem. En hij riep het uit op Golgotha.

Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten? En het machtige antwoord toen hij dat riep. Op het negende uur werd het er stond licht. Op het negende uur werd het licht. God die liet duidelijk merken.

Hij had de zoon des mensen. Hij had de zaligmaker der wereld niet verlaten. Omdat die vierde persoon er is. Zou ook Jeremia niet in die put hoeven te zitten.

Jeremia daaronder in die put. Zal naar, ja, drie mogelijkheden. Hij kon naar beneden kijken. En dan zag hij van die pruttelende modder. Stinkend.

Wij kunnen in onze putten naar beneden kijken. Naar je ellende, naar je ziekte, naar je pijn, naar je depressie.

Je kan ook om je heen kijken. Dat had Jeremia ook kunnen doen. Om je heen kijken. In die donkere ruimte. Als hij geluk had, zag hij misschien de wanden een beetje. Wij kunnen om ons heen kijken en hulp zoeken van mensen om ons heen.

Jeremia kon ook een derde ding doen. Hij kon ook naar boven kijken. Dat was de enige opening waar licht zat. Bovenin. Dan hadden ze hem neergelaten. Naar boven.

En weet je, als je naar boven kijkt, dan ga je zien dat er iemand naar beneden kijkt. Dan gaan je ogen, je geloofsogen, gaan zien dat daar iemand zit aan de rechterhand van zijn vader.

Dan ga je zien dat de ogen van die hemelse vader naar beneden kijkt. En dan weet je, voor de ogen des heren liggen ieders wegen open. Hij kent de weg die bij mij is.

De heren kent de dagen der oprechten. De heren kent degenen die van hem zijn. Hij heeft wel gevallen aan mij. God acht mij groot en zijn aandacht is op mij gevestigd.

Psalm 32. Hij onderwijst mij, zijn oog is op mij. Altijd ziet hij ons. Dat geeft zo vertrouwen, weet u dat.

Hij ziet de weg die bij ons is. En de redding komt bij Jeremia uit een onverwachte hoek. Ja, je verwacht het allemaal niet zo. Maar God had er al in voorzien.

Al maanden daarvoor. Toen die Ethiopier, die Ebed Melech, zijn naam betekent dienaar van de koning. Dan is het nog even die man een naam. Hij is de dienaar van de koning, dus laat hem wel een dienaar van de koning noemen.

Ebed Melech. Hij was de dienaar van de koning. En God had hem nodig. Hij gebruikte hem. En die man heeft misschien ook geschreeuwd in zijn ellende.

Hij behoorde niet tot het volk Israël. Hij mocht zelfs als een vreemdeling, als een ontmande, zelfs niet in de tempel komen. Hij was een buitengeslotene.

Ik weet niet of deze Ebed Melech Jezaja 56 vers 3 tot 7 al gehad heeft. Misschien heeft hij het later gelezen. En daar staat, laat dan de vreemdeling die zich bij de heren aansloot niet zeggen.

De heren zal mij zeker afzonderen van zijn volk. En laat de ontmande niet zeggen. Zie, ik ben een dorboom. Want zo zegt de heren van de ontmande, die mijn sabbat onderhouden en verkiezen wat mij behaagt.

En vasthouden aan mijn verbond. Oud Testamentisch. Ik geef hen in mijn huis en binnen mijn muren een gedenkteken en een naam. Beter dan zonen en dochters.

Ik geef hen een eeuwige naam die niet uitgeroeid zou worden. Dat gold voor die Ebed Melech. Die roetswarte man die daar ontvoerd was uit Ethiopië.

En nu een plek had daar bij Zedekia. Hij was zelfs vertrouweling geworden van de koning Zedekia daar in Jeruzalem. God had hem nodig voor zijn, voor Jeremia.

Had alles al geregeld. En Jeremia onderin die put? Nee, natuurlijk wist hij dat niet. Dat daar, terwijl hij in de ellende zat, daar boven gronds, zo'n zwarte man met innerlijke ontferming bewogen was over zijn broeder.

Zedekia draagt Elkanders lasten, Nieuw Testamentisch. Hij wist ervan. Zijn geloofsbroeder zat in de Pineri. Die zat daaronder in die put. En hij had maar één verlangen, deze Ethiopiër.

Om zijn broeder te helpen. Daar had hij alles voor over. En hij ging naar de koning. God had het bewerkt dat die Ebed Melech vertrouweling werd van koning Zedekia. Je weet soms dat dingen niet te plaatsen in je leven.

En soms zie je achteraf ineens wat puzzelstukken in elkaar vallen. En denk je, oh, wat heb ik een grote God. Wat is die Heer Jezus Christus. Een geweldige Heer van me.

Wat een voorrecht. Om me voorkomen aan hem toe te vertrouwen. Dat hij mag doen met mijn leven wat hem wel gevallig is. En Ebed Melech gaat naar de koning toe.

De koning zit in de Benjaminpoort. Prachtig vind ik zoiets. Nieuw Testament is Benjamin. Zoon van mijn rechterhand. Er is maar één zoon van Gods rechterhand.

En dat is de Heer Jezus Christus. En deze Ebed Melech ging naar hem toe. Kunnen wij ook het beste doen. Als wij ingeschakeld moeten worden in Gods plan. Van Heer Jezus, wat wilt u dat ik doe?

Hier ben ik. Gaat uw gang nemen. Neem me. Breek mij. Ja, dat moet je oppassen. Hij dat zegt. Want hij luistert goed als hij iets zegt. En als je het meent, kan het zomaar gebeuren.

Dat hij je zo gaat breken in je leven. Zend mij. Ja, maar ho. Liever niet verder dan mijn plaats waar ik woon. Niet naar China. Ja, het kan zomaar wel.

Als dat zo gezegd wordt. De Heer neem mij. Breek mij. Zend mij. Dan geef hij alles uit handen. En legt het in de handen van de Heer. Zo deed deze Ebed Melech ook.

En Ebed Melech kwam met de koning. Zegt koning. Wat hij gedaan hebt met Jeremia. Dat deugt voor geen zend. Dat is niet goed. Je hebt het verkeerd gedaan. Hij zou toch wel gestorven zijn van de honger.

De legers van de Babyloniërs. Die zijn om Jeruzalem heen. Kan geen mensen uit. Hij zou toch wel gestorven zijn. Mag ik hem uit de put halen. En Zedekia laat zich overtuigen door Ebed Melech.

Als je dat kleine stukje leest. Jeremia 38 vers 7 tot en met vers 12. Dan zou je zien. Daar komt vijf keer de naam Ebed Melech voor.

Je zou zeggen taalkundig. Had het met de hoogstens twee keer ook wel kunnen volstaan. Maar Ebed Melech mocht de vingers zijn van Gods hand. God schakelde hem in.

En Ebed Melech krijgt de opdracht van. Nou staat er in de MBG-vertaling. Pak drie mannen. Neem drie mannen mee. Er zijn handschriften waarin dat naar voren komt.

Maar het ligt meer voor de hand. Om de andere vertalingen maar aan te houden. Neem dertig mannen mee. Dertig mannen. Had hij zoveel mannen nodig om Jeremia uit de put te krijgen?

Nee. Maar die dertig. Die liet er wel een duidelijk sein zien aan die vier vorsten die hem in die put gegooid hadden. Dat was ineens een soort cohort was er daar om Ebed Melech heen.

En ik denk dat die vier vorsten dat sein wel begrepen hadden. Ze moesten zich erbuiten houden. Niks mee te maken hebben wat koning Zendekia nu met Jeremia wilde gaan doen. Maar deze Ebed Melech had die dertig mannen ook nog wel nodig.

Hij dacht aan zijn broeder. Draagt Elkanders lasten. En als je Elkanders lasten wil dragen. Krijg je oog voor de zwakheden van de ander.

Dan ga je iets zien van de nood die bij de ander is. En hij wist het. Jeremia is in de modder gezakt. En iemand die in de modder gezakt is.

Die trek je niet aan een riekje eruit. Daar zit zuigkracht achter. En je kan wel zomaar wat touwen naar beneden gooien. En onder die oksels doen. En naar boven trekken met een paar stevige kerels.

Maar je zou zijn armen er gewoon aftrekken. Dat de touwen door zijn huid heen zouden gaan. Want die modder die zuigt.

Daar had hij Ebed Melech ook voor. Geweldig. Als hij weer een pelzo de ander mag dienen in je leven. Terwijl Ebed Melech bezig was.

Zo'n nieuw testament is Jeremia gedacht hebben. Zoek de dingen die boven zijn. Waar Christus is. In de wereld zult je verdrukking hebben. Maar op goede moed, zei de heer Jezus.

Ik heb de wereld overwonnen. Laat uw oog zijn. En ik keek naar boven. Laat uw oog dan zijn. Alleen gericht op Jezus. De overste leidsman. En volleinder van het geloof.

Vestig uw aandacht dan op hem. Mijn hulp is van de heren. Zal die gedacht hebben. Die hemel en aarde gemaakt heeft. En terwijl daar Jeremia zat.

Gingen die dertig mannen aan de slag. Ze kregen opdracht van Ebed Melech. Om lompen, afgedragen kleren te zoeken in het paleis. Als u in het paleis op de Dam gaat.

En je moet naar afgedankte kledingstukken van Maxima. Of van prinses Beatrix gaan zoeken. Die vind je heus niet in de woonkamer. Maar wil ik wezen. In de keuken ook niet.

Die zijn behoorlijk ver weg gestopt. Zeker als het lompen zijn. Ja, tegenwoordig. Dan stop je ze in een zak. En dan gaan ze ergens anders naartoe. Ze hebben gezocht in het paleis van Zedekia naar lompen.

En ze kwamen in de onderste kelder terecht. Nog onder de voorraadkamer. Op het diepste puntje. Daar hadden we wel dertig man voor nodig om het te vinden. Dus niet sommige kleinige.

Daar vonden ze lompen. En wanneer ze met die lompen en de touwen daar bij die put bovenin komen. Dan roept Ebed Melech het.

Jeremia, ben je er nog? Ja, natuurlijk was hij er nog. Je komt niet alleen uit die put. Dus ik zeg, Jeremia. Wij laten nu lompen naar beneden zakken.

Afgedragen kledingstukken. Die moet je onder je oksels doen. En daaronder moet je touwen doen. En dan zullen wij je naar boven trekken. En misschien wel in een flits heeft Jeremia moeten denken wat er stond in...

In... Moet ik even kijken. In Deuteronomium. Dan wordt ze sproken in Egypte en in de woestijn. Waar gij hebt gezien hoe de Heere uw God u droeg.

Zoals een man zijn kind draagt. Op heel de weg die gij gegaan zijt. God had zijn volk Israël gedragen. En er komt iets in haar voren met die vaderlijke zorg voor Jeremia en de put.

Tot uitdrukking komend in die lompen. Onder ons zijn Gods eeuwige armen. En dag aan dag draagt hij ons. Geprezen zij de Heere, de God van ons heil.

En daar ging Jeremia. Als in een lift naar boven. En toen hij boven kwam. Ja, je ziet niet zoveel uit het licht. Die moet kijken. Hij had heus niet gezien toen Jeremia naar boven keek.

En daar een gezicht naar beneden keek. Dat daar een man was die roedzwart was. Want iedereen zou zwart zijn. Hij zo naar boven kijkt tegen het licht. En toen hij boven kwam.

Stond hij ineens tegenover Ebed Melech. Die roedzwarte moorman. Die roedzwarte ontmande man. Een geloofsbroeder.

Hij was zwart, doch liefelijk. Hoog niet. Ze herkenden elkaar. Zoals wij elkaar herkennen als we elkaar aankijken. Als we in Christus zijn.

Als we een relatie met de Heer Jezus hebben. Wat is het heerlijk om elkaar zo te ontmoeten. Ook in het buitenland. Je kent niemand. Je kent ze niet. En ineens kom je iemand tegen. En je ziet het aan zijn ogen. Dat is iemand die de Heer Jezus kent.

En daar stonden ze tegenover elkaar. En. Jeremia zal het misschien gezegd hebben. We hebben Salom 40 vers 3. Hij trok mij op uit de kuil van het verderf.

Uit het slijk van de modderpoel. Hij stelde mijn voeten op een rots. Mijn schreden maakte hij vast. Zo is onze God. We kunnen in een put zitten.

En die put kan diep zijn. Met zuigkracht. Met verscheuring. Leeuwen. Vol leegte en eenzaamheid. Maar onze God houdt ons in de gaten.

Die trekt ons eruit. Op zijn manier. En dan mag je je redder zien. Dan mag je misschien zelf. Zo'n broeder. Zo'n zuster zijn. Die de touwen.

Met van die lompen naar beneden laat zakken. Voor de ander. Dan wil je onder die ander komen. En de ander uitnemen erachter naar jezelf. Wanneer ze daar stonden.

Die twee. Ik zie het zo van mijn ogen gebeuren. Jeremia. Stinkt het naar de blubber. Tot zijn knieën roetzwart. In die roetzwarte man.

En ze hebben elkaar aangekeken. En ze zullen samen gezongen hebben. Daar eindig ik mee. Psalm 113. Halleluja. Loof gij knechten des heren.

Geloof de naam des heren. De naam des heren zijn geprezen. Van nu aan tot in eeuwigheid. Van waar de zon op gaat. Tot waar ze onder gaat. Zij de naam des heren geloofd.

Verheven boven alle volken is de heren. Boven de hemel is zijn heerlijkheid. Wie is als de Heer onze God. Die zeer hoog woont. Die zeer laag neerziet.

In de hemel. En op de aarde. Die de geringe opricht uit het stof. De armen omhoog heft. Uit het slijk. Om hem te doen zitten bij de edelen.

Bij de edelen van zijn volk. Die de onvruchtbare huisvrouw doet wonen. Als een blijde moeder van kinderen. Halleluja. Amen. Ik stel voor dat wij een lied zingen.

Ik heb dat doorgegeven.