Samenkomst 14 februari 2016

Spreker

Hans van Hall

Date
Feb. 14, 2016
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Ik moet u eerlijk zeggen dat wij eren u op het laatste al heel erg matig uitkwam.! Sorry. Maar wij eren u zou eigenlijk ons hart helemaal vervuld moeten hebben.

! We hebben de liederen gezongen over wat hij voor ons deed.! Dat hij gestorven is aan het kruis van Golgotha. Dat hij door zijn dood deze wereld maar ook u en mij die verbinding die relatie met de Vader teruggebracht heeft.

Dan zou je hart toch vol moeten zijn. En als je dan zingt wij eren u. Heere God wij eren u Heere Jezus. We gaan het de volgende keer anders zingen.

Met u wil ik graag opslaan een woord uit het evangelie van Lukas. Lukas hoofdstuk 13. Hoofdstuk 13.

En we gaan lezen vanaf het tiende vers. Tiende tot en met het zeventiende vers. Hij, dat is de Heere Jezus, was bezig te leren in een der synagogen op Sabbat.

En zie, er was een vrouw die reeds achttien jaren een geest van zwakheid had en verkromd was en zich in het geheel niet kon oprichten. Toen Jezus haar zag, sprak hij haar toe en zei tot haar, vrouw, gij zijt verlost van uw zwakheid.

En hij legde haar de handen op en terstond richtte zij zich op en verheerlijkte God. Maar de overste der synagogen, het kwalijk nemende dat Jezus op Sabbat genas, antwoordde en zeide tot de schade, Zes dagen zijn er waarop gewerkt moet worden.

Komt dan om u te laten genezen en niet op een Sabbatdag. Maar de Heere antwoordde hem en zeide, Huigelaars, maakt ieder van u niet op Sabbat zijn os of zijn ezel van de kribbelos en leidt hem weg om hem te laten drinken?

Moest deze vrouw, die een dochter van Abram is, welke de Satan zie achttien jaar gebonden had, niet losgemaakt worden van deze band op de Sabbatdag?

En toen hij dit zeide, schaamde zich al zijn tegenstanders. En de gehele schade verheugde zich over al de heerlijke dingen die door hem geschieden.

Tot zover dit gedeelte uit Gods woord. De Heere Jezus is met zijn discipelen onderweg tijdens zijn laatste reis van Galilea naar Jeruzalem. En de boodschap die met name in deze periode sterk naar voren komt, is de aankondiging van zijn sterven en het onderkennen van de tijd.

We lezen dat in Lukas 12, een paar versen terug. Daar zegt de Heere Jezus aan zijn discipelen, Ik moet gedoopt worden met een doop en hoe beklemt het mij totdat het volbracht is.

De doop door de dood voor deze wereld. Maar ook, vraagt de Heer, onderkent je deze tijd de tijd waarin je leeft?

Dat gedeelte zegt ook dat een wolk uit het westen opkomt en je weet allemaal dat het gaat regenen. En als je de zuidenwind ziet waaien, dan weet je bijna zeker er zal hitte komen.

En dan zegt hij tegen de fariseeën, Huigelaars, aangezien en ten aanzien van de aarde en hemel weet je te onderkennen. Waarom dan deze tijd niet?

Nou, wat voor tijd was dat dan? Op wat voor tijd, waar doelde de Heere Jezus op toen hij dit zei? Hij ook wist dat er een groeiende afwijzing was tegen Jezus optreden.

Tegen zijn boodschap, maar met name tegen zijn persoon. Is dat vandaag eigenlijk niet precies zo? Een groeiende afwijzing tegenover het geloof in Jezus Christus?

Ja, in de Heere God. Dat gaat nog wel. Maar als ik dan recentelijk hoor dat diverse christelijke leiders eigenlijk zeggen, de God van de islam en de God van het christendom is hetzelfde.

Dat is de tijd waarin wij nu leven. En het is direct een leugen, want er is maar één God die een zoon heeft. Dat is de eeuwige, die zich bekend gemaakt heeft als Javert.

De ik ben die ik ben. Hij heeft een zoon, Jezus Christus. Hij is in zijn zoon naar deze wereld gekomen. Dat is de tijd waarin we leven.

Het geloof moet steeds meer achter de voordeur blijven. En wat dat betreft wordt het best wel donker. Ook in Nederland. En ik vroeg me af, beseft Nederland, ook christelijk Nederland, wel de bijzondere tijd waarin we leven?

De situatie in het Midden-Oosten, de instabiliteit van Europa, maar met name ook het groeiend antisemitisme, de vervolging van Joden.

En ik kan nu zeggen, Gods woord zegt dat, het blijft niet bij het Joodse volk. Ook de vervolging van de christenen zal steeds meer toenemen.

Ik las juist gisteren in de nieuwsbrief van Dirk van Genderen, dat Opsporing verzocht vorig jaar, naar aanleiding van een aanval op twee mensen in Amsterdam, het woord Jodenhaat geschrapt heeft.

Dat wilden ze niet noemen. Maar het was wel de echte reden. Europa, die sancties heeft ten aanzien van producten van Israël, of ze uit de nederzettingen komen of niet.

Nog sterker, recentelijk op de Westbank, zijn door een aantal Palestijnse Joodse gebedsboeken verbrand. Dat had dus andersom moeten gebeuren.

Er zouden dus een paar Joodse mensen boeken van de islam moeten verbranden. Dan had de hele wereld in brand gestaan. En het Joodse volk opnieuw in de geklaagde bank gezet.

Nu wordt er geen rugbaarheid aangegeven. Lieve mensen, het gaat om de positie en de situatie van het Joodse volk. En als wij zeggen, wij verwachten de Heer spoedig, dan staat die klok die op een paar minuten voor twaalf staat, niet in Amsterdam, niet in New York, die staat ook niet in Moskou, maar die staat in Jeruzalem.

Het gaat om de positie en de situatie van het Joodse volk, dat steeds meer in verdrukking komt. En met die opname, met die tijd waarin we leven, hoe zijn wij als gemeente van Heer Jezus Christus, bestaande uit Jood en Heiden, hoe zijn wij daarmee bezig?

Doen we dat vanuit een soort religieus standpunt? Ja, we denken alles te weten, we hebben de kennis, we hebben discussies erover. Of doen we dat vanuit een intense relatie met de Heer en zijn we vol van verlangen om Hem te volgen, naar Hem om te zien.

Die vrouw waarvan we lazen in het stukje in Lukas, zou je kunnen zien als een beeld van Israël vandaag. Een vrouw die een zware last te dragen heeft.

Israël dat sinds 48 terug is naar het land, maar grotendeels nog verblind is voor de persoon, de beloofde nakomeling van David, Jezus Christus.

En net zoals die vrouw in de geschiedenis, gaat ook Israël gebukt onder zware lasten. Een zwaar juk drukt op dit volk.

Geestelijk hebben ze nog geen inzicht en hebben ze nog geen zicht op Jezus als hun Messias. Maar ook de druk als volk op de natie om zich stalen te kunnen houden, is zeer groot.

Een generaal in Iran zei onlangs, Israël mag niet bestaan. En als u een kaart neemt en ziet op dit moment welke landen tegen Israël zijn, dan vormen ze als het ware een kring, een rand rondom Israël.

Oké, de sonieten en de shiiten, die mogen elkaar niet zoveel. Die zijn in strijd met elkaar.

Maar één ding hebben ze wel gemeen. En dat is de haat tegen Israël. En dat moeten we in de gaten houden. En die ring rondom Israël, die wordt steeds strakker.

En de wereld? Als ik kijk naar het aantal amendementen van de Vrijheid der Naties, waarin Israël veroordeeld wordt, is dat schrikbarend in verhouding met het aantal wat daar niet over gaat.

Israël kan absoluut niets goed doen. In geen enkel opzicht. Het komt niet alleen te staan, het staat op dit moment alleen.

En de druk rondom dit volk, zien we toenemen. En dat heeft te maken. Omdat dat volk op dit moment terug is in het eigen land, heeft te maken met de wederkomst van Christus.

Als hij zal komen, als de koning der koningen, als de heer der heren. En dan zal hij terugkomen in Jeruzalem. Maar het woord, het woord, heeft ons die druk voorspeld.

Als u met mij meegaat naar Psalm 83. Psalm 83. Psalm 83, met name vers 5 en 6.

Maar de psalmist zegt hier in het eerste vers al, O God, hou u toch niet stil. Zwijg niet. Blijf niet werkloos, O God, als een soort noodkreet naar de heer toe.

Want waarom? Want zie, uw vijanden tieren, zegt de derde vers, uw haters steken het hoofd op. Zij smeden een listige aanslag tegen uw volk.

Dat is Israel. en beraadslagen tegen uw beschermelingen. Zij zeggen, kom, laten we hen als volk verdelgen. Een andere vertaling zegt daar, laten we hen als volk uitroeien.

Ousradieren, zeiden ze in 38, 39 van de vorige eeuw. Zodat de naam van Israel daar niet meer aan gedacht wordt.

Want ze hebben eens gezind beraadslaagd en tegen u een verbond gesloten. En dan worden de volkeren genoemd. En als je die volkeren nagaat, dan zie je dat het inderdaad de volkeren zijn die rondom Israel gelegerd zijn.

En wij, als gemeente, als mensen die de Heer Jezus kennen, komen wij nog op voor het volk van God? Is ons hart nog bewogen en delen we ook met hen datgene wat wij in Christus in de Zoon ontvangen hebben?

We moeten niet vergeten dat Israel zich op dit moment bevindt tussen twee uitersten. Aan de ene kant een vijandige wereld. Aan de andere kant het toekomstige vredenrijk.

En dat zal blijven. Totdat. Totdat die ontmoeting met hun heiland en heren zal zijn. En dan zal Hij hun de last van de schouders wegnemen.

Totdat. Dat is een goddelijk totdat. Dat staat voor zeker. want God heeft de tijd bepaald dat ook zijn volk geroepen zal worden.

En ook zijn volk de Heer Jezus zal kennen als hun verlosser. En God heeft er ook voor zegt in de profeten. Als u met mij een paar bladzijden doorslaat naar het boekje Zaja.

Zaja tiende hoofdstuk. Zaja tiende hoofdstuk. Daar staat in vers 25 want nog een korte wijle dan is de gramschap ten einde en mijn toon richt zich op hun vernietiging.

Wie is die hun? Dat is Assyrië waar in dit gedeelte over gesproken wordt. Beeld van de wereld. God neemt raak op een verschrikkelijke manier.

En in vers 27 staat dan en dat zal te dien dagen geschieden dat hun last van uw schouder zal afgeleiden is wel en hun juk van uw hals.

Ja het juk zal vernietigd worden en worden op uw schouder. Dan zien we het beeld dat ook met deze vrouw waarvan we lazen gebeurd is.

dat de Heerde Jezus zelf de juk van haar schouder wegnam. Nog een korte tijd staat er. En dan zal die ontmoeting van het volk met de Heerde Jezus er zijn en zullen ze hem als hun Messias herkennen erkennen aanvaarden.

En weet u let op de tekenen der tijden. Nou een van die tekenen is ook dat je ziet dat de openheid onder het Joodse volk geweldig groot is voor Gods woord en de provincieën.

Dat de openheid onder het Joodse volk geweldig groot is ook voor het Nieuwe Testament of het Tweede Testament. Dat ze ook daarin zien wie de Heerde Jezus is.

Het zal zijn binnenkort zoals de ontmoeting van Jozef met zijn broers. Als ze hem zien en weten wie hij is deinsen ze terug.

Maar Jozef beeld van de Heerde Jezus Christus zegt kom toch naderbij. En dan zal ook het volk als geheel die hart transplantatie ondergaan.

Want dan zal het hart van steen uitgenomen worden en een hart van vlees ingeplant worden. En zal Gods geest zelf in hun binnenste zijn en maken dat ze naar zijn inzettingen zullen wandelen.

Zoals Jezaja 58 zegt dan zult gij Israël zijn als een besproeide hof en als een bron waarvan het water niet teleurstelt.

Levend water zal het dan zijn voor de hele wereld. Israël maak het zo zeggen het afvalputje op dit moment zal gesteld worden door het hoofd van de volken.

En vele natieën die nu tegen Israël stemmen zullen dan optrekken naar Jeruzalem om de gunst van Javer af te smeken.

God heeft dat zo in zijn woord vastgelegd. Opdat wij zouden zien dat we de tijd zouden herkennen waarin we nu leven.

Maar ik ga u en met u samen wat meer inzoomen op het gedeelte wat we lazen. En daarvoor ga ik u meenemen naar een plaats in Israël ergens tussen Galilea en Jeruzalem.

Daar waar de Heer Jezus op een Sabbat in de synagoge bezig is te leren staat er. Hij was lerende in een der synagogen op Sabbat.

Het gaat over het woord. De Heer Jezus ging daar geen zangdienst leiden, ging daar geen sketch opvoeren, dat mag allemaal, maar het ging om het woord.

Het Joodse lernen, het woord delen, spreken over het woord. Vraag en antwoord.

En ook als het antwoord niet helemaal duidelijk is, verder zoeken in de schrift. Dat is het leren. We moeten ons wel eens afvragen, waar gaat het bij ons in de eredienst om?

Nogmaals, zang, getuigenis, sketch, allemaal goed. Zolang dat is mijn opinie, geef ik direct voor een ander, maar het blijft zo zolang het niet ten koste gaat van het woord.

Het lernen, het dieper in het woord duiken, het ontdekken wat woorden betekenen. Maar goed, in deze geschiedenis zien we drie personen.

We zien de vrouw, de Heer Jezus, en de overste van de synagoge. Eerst gaan we kijken naar die vrouw.

Er staat niet zoveel over genoemd. Er staat alleen genoemd dat ze 18 jaar lang verkromd was. Letterlijk staat er vrouw was in een buigende en in geheel niet kunnen omhoog buigen situatie.

En ik zie haar zomaar opeens binnen schuivelen in die synagoge. Daar staat ze dan tussen al die rechtopstaande vrouwen. Staat ze gekromd.

Dat ze best wat moet voor nodig. Want het zou zomaar kunnen zijn dat men in die tijd alle kwalen gezien hebben als een straf voor mogelijke zonden.

En laat me meteen duidelijk zijn daarover. Door de zondeval hebben we te maken met ziekte en geestelijke zwakte. Waardoor we lichamelijk, fysiek en of geestelijk niet meer rechtop lopen.

Maar gekromd. In de situatie van die vrouw zou het kunnen zijn dat er door een spier of een zenuwbeschadiging gekomen is. Misschien een ernstige reumatische aandoening.

Waarvan ze ook een geestelijke zwakte kreeg. 18 jaar gekromd door het leven gaan. Heer Jezus noemt het een zwakheid.

Dat is hetzelfde woord wat ook in Jacobus 5 gebruikt wordt. Als er gesproken wordt is er iemand zwak onder u. Als je jarenlang onder die druk geleefd hebt, kan er zomaar een geestelijke zwakte zijn.

deze vrouw, 18 jaar gekromd, ik noem haar voor het gemak, maar even Eva, die misschien toen ze geboren werd en opgroeide, verwachtingsvol door het leven ging.

Rechtopstaande, rechtoplopend, maar nu 18 jaar gekweld door een aandoening. Stelt u zich dat voor.

18 jaar liep deze vrouw op deze wijze. Als iemand haar aansprak, moest ze met moeite misschien haar hoofd opzij doen. Kunnen zich voorstellen als deze vrouw water werd aangeboden hoe de drinken ging.

Kunnen zich voorstellen dat deze vrouw in de plaats waar zij woonde gekenmerkt werd. Hé, dan heb je de kromme weer. Dat kan haar op een geweldige wijze geestelijk belast hebben.

En toch, ondanks die handicap, gaan ze naar de synagoge. Zij wilden de Heer Jezus horen.

Met de last waar u misschien vanmorgen hier bent. Hoe bent u hier gekomen? Geestelijk rechtop? Of heeft u ook een geestelijke last op u?

En durf je eigenlijk niemand erover aan te spreken? Omdat je die zelf wil dragen. De tweede is de Heer Jezus.

Hij is de man veracht en verlaten van mensen. Een man van smarte. Ja, er staat vertrouwd met ziekte. Maar hij is ook de man die geen zonder gekend heeft.

gekend heeft. En de Heer Jezus neemt het initiatief. Dat is altijd zo. Hij neemt het initiatief. Hij zoekt naar het verlorene, naar het zwakke, naar het uitgestotene.

Er staat niet voor niets, niet wij hebben hem, maar hij heeft ons gezocht. En hij spreekt de vrouw toe. Hij zegt, vrouw, je bent verlost van je zwakheid.

Jezus zag haar. Waarschijnlijk heeft niemand haar zien staan tussen alle anderen, maar Jezus wel. Jezus nam het initiatief.

Hij ziet ook u vanmorgen hier zitten. En hij spreekt ook u. mens, je kunt zo verlost worden.

Hij nam het initiatief. Hij verliet de hemel om een relatie tussen de mens en God te herstellen.

Het was zijn initiatief om voor de mens, om voor u en voor mij aan dat kruis te sterven. Hij is op zijn initiatief aan dat kruis gegaan.

Tot zonde gemaakt terwijl hij zonderloos was. En in de kracht van God van de Vader is hij opgestaan. En het is ook zijn initiatief dat wij in en door hem de zekerheid hebben van eeuwig leven.

Jezus sprak je bent verlost van uw zwakheid. Dat wil hij vanmorgen ook tegen u en mij zeggen. Je bent verlost van je zwakheid.

Van misschien wat twijfel die je hebt. Van dat stukje ongeloof. Misschien wel een stukje onzekerheid wat diep in je is of je wel of niet behouden bent.

Dat kan een last zijn. Hij verlost je waar je op dit moment misschien ook mee zit.

Waardoor je niet fysiek maar geestelijk gekromd door het leven gaat. En als bevestiging van die genezing legt Jezus haar de handen op en die vrouw richt zich op.

Wat moet dat een enorm moment geweest zijn. die vrouw die gekromd staat 18 jaar lang en op het woord van de Heer Jezus richt ze zich op.

En wat ziet ze? Haar heiland. Op dat moment kijkt ze direct in de liefdevolle ogen in de agape van de Heer Jezus die ieder mens van harte lief heeft.

Op dat moment moet het voor die vrouw een vreugde geweest zijn. En vandaar dat er staat dat ze de Heer ging loven en ging prijzen. Kent u dat moment?

Kent u dat moment dat u op een bepaald moment de Heer Jezus aannam, hem leren kennen? Dat u knieën gebogen! zien waarin hij zei kom kom tot mij en dat je hart vervuld is van de liezen die hij door zijn heilige geest in je hart gelegd heeft.

Als u in de put zit een last mee te dragen hebt richt je ogen op hem op Jezus in wie je geborgen bent.

Zoals hij ook zei in het Matthäus Evangelie kom tot mij die vermoeid en belast zijt want ik zal je rust geven mijn juk is licht en je zult rust vinden voor je ziel want mijn juk is zacht en mijn last is licht en als je hem ziet zoals hij is en dat leer vanuit dat woord vanuit het woord van God zie je zijn liefde zie je zijn warmhartigheid zie je zijn grootsheid en dan ga je hem danken en verheerlijken het kan haast niet anders het bestaat niet als je hem ziet dat je niet in een bidding voor hem zult neervallen dat ze ook zijn als we die ontmoeting hebben eenmaal in de eeuwigheid met hem als we in zijn hemel zoals

Johannes zegt aan hem gelijk zullen zijn als we hem zullen zien zijn doorboorde handen als we zijn ogen ook daar zullen zien kunnen we alleen maar zeggen heer Jezus dank u voor dat we in de tijd dat we in de wereld leefden dat we hier waren in de tijd dat we hier ook uw liefde hebben mogen ervaren de derde persoon is die overste fariseeën wetgeleerden ze nemen het hem kwalijk want Jezus ging in hun idee buiten zijn boekje hij hield zich niet aan een wet en voorschriften want terecht zegt hij had die vrouw 18 jaar gekromd moet hij nou speciaal op deze sabbad dag komen als hij een dag later was gekomen hadden de priesters met haar kunnen bidden nee eigenlijk zegt hij onze wet onze religie zegt zes dagen zult ga arbeid en al uw werk doen maar de zevende dag de sabbat zult gij geen werk doen en

Jezus doorbrak met deze genezing opnieuw de regels van het huis en het gevolg van de genezing is dat de overste van de synagoge zich daarna gaat ergeren en gaat reageren ik weet niet waarom u vandaag hier gekomen bent juist op zondag juist als de gemeente bij elkaar is misschien loopt u ook al met die last wat ik al noemde maar Jezus is hier Gods geest leidt ons ook vandaag en wil ook u en mij bij de hand pakken kom kom tot mij en ik zal je rust geven en die overste die richt zich niet tot de Heer Jezus Hij richt zich tot de menigte van de synagoge is dat niet precies hoe vaak de boze werkt via een omweg verdeeldheid brengen zijn we erop bedacht dat mocht er iets zijn mochten we niet eens zijn met bepaalde dingen dat we direct naar die broeder of zuster gaan of doen het ook via derde hij spreekt daar eigenlijk meteen alle leidslieden aan en hij zegt huigelaars eigenlijk staat er hypocriet dat is het basiswoord wat er staat en daarmee richt hij zich tot alle fariseeën wetsgeleerden en dan zegt hij het heel simpel

Kijk, iedereen maakt zijn os en zijn ezel op Sabbat los van de kribben, om het te kunnen laten drinken. Dat deed iedere veehouder op Sabbat.

Maar als dat toegestaan is, is het dan niet toegestaan om een dochter van Abraham los te maken? Jezus schrijft het eigenlijk, als het drinken van het vee toegestaan is, hoeveel te meer nu het om iets wezenlijks, om iets groots gaat.

Zij is een dochter van Abraham, staat er. En van haar werd door de Heer Jezus op dat moment een bedekking weggenomen.

Weggenomen. Twee Korinther spreekt over die bedekking. Als u het nog maar op wilt slaan, twee Korinther, derde hoofdstuk. Twee Korinther drie.

Er wordt gesproken over die bedekking. Dat als de wet van Mozes voorgelezen wordt, er een bedekking is. Maar dan staat er in het zestiende vers, Maar telkens wanneer iemand zich tot de Heer bekeerd heeft, wordt de bedekking weggenomen.

De Heer nu is geest en waar de geest des Heeren is, is vrijheid. Geen belasting. Geen last meer. En wij allen die met een aangezicht waarop geen bedekking meer is, De heerlijkheid des Heeren weer spiegelen, Veranderen naar hetzelfde beeld van heerlijkheid tot heerlijkheid, Immers door de Heer die geest is.

Weet u? Het is zo dat die vrouw wordt losgemaakt. Losgemaakt.

En de Heer Jezus heeft al vaker gesproken, Ten aanzien van de oudste van Israël, over het losmaken. Marcus 7, daar stelt hij, Gij stelt Gods gebod wel vrij buiten werking, Om uw overlevering in stand te houden.

Het gaat vaak om overleveringen. Wat voor overleveringen? Wat was de binding, wat was de last, Die deze vrouw had, waardoor ze gekromd liep?

Nou, er staat dat ze achttien jaar gebonden was. Niet waar aan, maar aan li.

Want achttien jaar is drie maal de zes. Zes, zes, zes. Het getal van Satan.

Eigenlijk zegt de Heer Jezus hier, hij noemt het ook zelf, Een vrouw die achttien jaar aan de Satan gebonden was. De Heer noemt dat.

Dat is in feite ook vandaag aan de dag. Waar komen onze bindingen vandaan? Vaak van de boze.

Alleen de Heer Jezus maakt vrij. Hij maakt los. En het is een van de methoden van de overste van deze wereld. Om te mensen te binden, schrik niet, ook aan een religie.

Aan overlevering, zo u wilt. En juist in deze tijd van genade wil de overste van deze wereld niets liever dan dat we gebonden zijn aan overleveringen aan religie.

Gods wet is goed en volmaakt. Maar geen mens kan hem houden. Want het woord zegt, wie op één punt struikelt is schuldig geworden aan alle geboden.

Maar Jezus Christus vervulde de wet volledig. En nam mijn straf, mijn overtredingen met zich mee aan het kruis van Golgotha.

Zoals hij ook zei. Hij is niet gekomen om de wet te ontbinden, maar om te vervullen.

En juist omdat hij de wet volledig vervuld heeft, onschuldig en rijn was. En desondanks mijn schuld, de schuld van deze wereld op zich genomen heeft.

Alleen door zijn offer en het bloed van Jezus Christus, kunnen wij vandaag rechtvaardig voor God staan. Religie, daar gaat het niet om.

Het gaat om de relatie. Relatie met hem. En dat betekent dat wij ons steeds weer moeten realiseren, dat we het herstel met God niet zelf kunnen bewerken.

Zelfs geen klein beetje. We zijn van nature zondra's. En dat moet een mens durven erkennen. Oh, ik weet wel. We proberen het al af te zwakken.

Er is toch wel een klein beetje goed in mij. En daarbij is het probleem vaak, hoe beter we het hebben, hoe moeilijker het vaak is om te erkennen dat we in alles de Heer Jezus nodig hebben.

Ik sprak een tijd geleden met iemand in Tel Aviv. Die was in Nederland. En die werkt heel sterk, net zoals Tera, onder de prostituees.

En hij zei tegen mij, Hans, mensen die verslaafd zijn, mensen die een belasting hebben, mensen die weten dat ze fout zitten, dat ze zondaar zijn, die verlangen erna om hun leven te veranderen.

Maar mensen die het goed hebben, waar alles naar voor de wind gaat, hebben dat verlangen lang zo erg niet.

Het zijn vaak brave christenen een leven om voor God acceptabel te zijn. Het accent ligt dan op religieuze prestaties. En dat wordt een beetje een voor wat, hoor wat geloof.

Heere God, als ik nu vandaag heel goed mijn best doe, dan ben ik gegarandeerd, morgen toch wel, kan ik voor u verschijnen. Nee, maar...

Je kunt iedere zondag in de gemeente zitten, maar geen relatie met Jezus Christus. Lieve mensen, daar gaat het om. Die relatie, dat innige verlangen om hem te dienen, om hem te zien, om hem te volgen.

Want één ding is zeker, een religie brengt je niet terug in de schoot van de Vader. Het is alleen de relatie met Jezus Christus.

Dat hij niet alleen je heiland is, maar ook je Heer. Dat je niet alleen beseft dat hij je verlost heeft, maar dat je hem ook volgen wilt.

In alles. En dat was bij Eva ook zo. De Eva uit die geschiedenis had in feite ook een religie.

En geen relatie. En daarom moest Jezus Christus haar losmaken. Hij zegt zelfs in dat gedeelte wat we lazen, ik moet je loslaten.

Ik moest haar loslaten. Waarom? Om haar aan God terug te geven. Want hij is de eigenaar van het leven.

En daarvoor is Christus in de eerste plaats gekomen. Om zijn volk en degene die in hem geloven terug te brengen aan de Vader.

Johannes 17 spreekt erover. Daar zegt de Heer Jezus in zijn gebed. Vader, degene die jij mij gegeven hebt en die van u waren.

Omdat het in de verleden tijd staat, betekent het dat ze op dit moment niet meer van hem waren. En Christus brengt ons terug aan degene waar God recht aan heeft.

En daarvoor is nodig dat je soms vrijgemaakt wordt van een belasting. En een binding. Maar hier in het westen vinden we het soms heel gewoon.

En accepteren gewoon. Dat we een last en een binding hebben. Maar de Heer Jezus gebruikt in dit gedeelte drie werkwoorden.

Het eerste is losmaken. Het tweede is lijden. En het derde is drinken, oftewel laven. Het losmaken.

Het losmaken persoonlijk. Maar misschien ook wel als gemeente. Van eigen instellingen. Het loskomen van eigen rituele verplichtingen.

En hoe onbewust sluipen die niet ook in de gemeente. Het vrij zijn. En dat terwijl alleen Gods genade het is die ons doet leven.

Je kunt je precies houden. Aan de gewoonten van de gemeente waar je bent. Maar als je geen relatie met Christus hebt.

Helpt je dat geen steek verder. Het gaat niet om die religie. Het gaat niet om de gewoonten. Of zo doen wij dat altijd.

Het gaat om je persoonlijke relatie met Christus. En daardoor, en daarin, moet een mens geleid worden. Geleid worden door het woord.

Door zijn geest. Tijd nemen om dat woord te verstaan. Dat Joodse relenden. Dat jezelf afvragen. Dat jezelf afvragen. Waarom staat dat er?

Waarom staat daar juist die S achter? Waarom staat juist dit daar? Stel jezelf vragen bij het doorworstelen van het woord van God. En het derde was leven.

Wat zal die vrouw, wat zal Eva genoten hebben om vrij te kunnen drinken van het levend water. Rechtopstaand. Drinken uit de bron van het levend woord.

Nooit meer dorsten zoals die vrouw aan de put van Samaria. En ook daar stel ik mij voor dat de Heer Jezus al op de rand van de put zat.

En deze vrouw van verder zag aankomen. Jezus was er al. Om haar van het levend water. Uit de bron. Uit zichzelf. Het levend water te geven.

En haar aan het licht te brengen. Wat er was. Zodat zij vrij was. En in die geschiedenis van de Samaritaans, van de vrouw aan de put, lees je aan het eind ook in die geschiedenis, dat zij de vrijheid en de vrijmoedigheid had om het dorp in te gaan.

Om te vertellen wat Jezus, wat deze Nazareer voor haar betekende. Ook dit stukje eindigt in dat de menigte zich verheugde over alle heerlijke dingen die door hem gebeurd waren.

Mogen ook wij hardop of in onze stille tijd hem steeds loven en danken voor de heerlijkheid die we in hem ontvangen hebben.

Tot slot dit. We hebben heel kort stilgestaan bij drie personen. Dus de vrouw, de Heer Jezus en de overste. De Heer Jezus in het midden.

Altijd zal Hij in het midden zijn. Het kruis en de opstanding van de Heer Jezus moet altijd in het midden staan. De overste, een beeld van de wet, de beeld van overlevering, een beeld van mensen die heel religieus leven.

En de andere kant de vrouw. De haar toegebrachte genade. Die een relatie heeft met de middelaar.

Een relatie. Een relatie met hem. Als mensen die verliefd zijn. Het is een dag van Latijnsdag. Ik geloof er niet zoveel in, maar goed.

Maar betekent wel dat je denkt aan degene die naast je staat. Je wil er alles schenken. Maar daar gaat het niet om. Heb je die relatie.

Je kunt dat bloemetje vandaag gebracht hebben uit de vorm van, zo hoort dat nou eenmaal. Heeft het geen waarde. Als je het gebracht hebt vanuit je relatie, vanuit de lieden die Jezus Christus voor de mens heeft.

Dan is het goed. En mijn vraag is gewoon, waar staat u? Gewoon heel eerlijk voor jezelf bepalen. Waar sta je?

Aan de kant van de overste. De kant vol religie. Religieuze verplichtingen. Of sta aan die kant.

Met die intieme relatie tot hem. Samen. Met Eva. En besef. Dat religie. Religieuze inspanningen.

Niemand de vrijheid kan brengen. Die de genade van God in en door Jezus Christus gebracht is. Ook in een religieus leven blijf je gebonden.

En kun je nooit genieten van de vrijheid van de geest die hij gebracht heeft. Dat is de eerste vraag. En de tweede vraag waar ik u mee naar huis stuur is.

Is de Jezus Christus echt het centrum van uw denken? Van uw leven? Niet?

Zeg je voor jezelf ten dele? Ga tot hem. Hij kan je vrijmaken van alle last. En van alle eigen overleveringen.

Ga ook vanmorgen niet hier weg. Met een belast hart. Er zijn broeders en zusters. Die samen met u.

Naar de Heer willen. Om die last. Aan het kruis van Golgotha te brengen. Samen met u. Tot hem te gaan. Want alleen.

De wet van de geest. De wet van het leven. Die het leven geeft in Jezus Christus. Alleen daarin. Wordt een mens.

Vrijgemaakt. De Heer zal je vrijmaken van alles. Wat je hart bezwaart. Geef het over aan hem. Laat het los.

Laat je lijden door zijn woord. En drink. Uit de bron. Van het levend water. Zoals gelaten vijf zegt. Opdat jij. Waarlijk vrij zou zijn.

Heeft Christus jou vrijgemaakt. Houd dan stand. En laat je niet opnieuw. Een slavenjuk opleggen. Want.

We zijn geroepen om vrij te zijn. En dient elkaar. Door de liefde. Geniet van zijn aanwezigheid.

In je leven. In de relatie. Met hem. En leef. Tot eer van hem. Dat de Heer. Dat in ons hart.

Mogen bewerken. Amen.