Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Heer Jezus, we willen u bedanken.! We willen u inderdaad vanmorgen, Heer Jezus, alle glorie geven. Heer, deze morgen, Heer, als we ook gezongen hebben dat u heilig bent.
Heer, wij zijn maar hele gewone mensjes en ik ben maar een hele gewone jongen. En ik bid u, Heer Jezus, dat u deze morgen gaat werken met uw heilige geest in mijn hart en in onze harten.
Dat u met uw heilige geest door de rijen zult gaan en zult spreken tot ons hart. Heer, en dat het uw woord is wat klinken mag deze morgen tot ons. En ik bid u dat alles wat tussen u en ons instaat, wat niet goed is geweest in de afgelopen week, onze zorgen, ons verdriet.
Heer, dat u het weg wilt nemen in de naam van de Heer Jezus en ons wilt helpen om vanmorgen ons hoofd en ons hart en ons hele zijn bij u te leggen. Heer, we bidden u dit uitgenade en in de wonderbare naam van Jezus.
Amen. Amen. Goedemorgen allemaal. Leuk om hier weer eens te zijn. Mijn naam is Mark.
Of als u dat nog niet wist. Ik vind het mooi om hier weer te zijn en ik wil dat eigenlijk heel even hebben nog over vorige week. Want vorige week, daar zat hij. Hij zat zeg maar waar nu die meneer met die snoor daar.
Waar die zit, daar zat hij vorige week. Dat kleine misbaksel. En had nog nooit, had hij enige interesse getoond. Nog nooit enige interesse in God.
In de kerk. Of, nou ja, althans niet in onze God. Maar uitgerekend vorige week zat hij daar. En je kwam binnen.
En ja hoor, daar zat hij. En je dacht nog uitgerekend vandaag. Net vandaag. Nu hij, hij die de massa had toegesproken in Harderwijk.
Hij die wonderen had gedaan in Baren. Hij, hij die de demonen in de koeien had gestuurd hier in Eendijk. Hij zou vanmorgen, vorige week, zou hij in ons midden zijn.
Hier in Bunschoten, in de Reddingsark. Hij zou komen hier in de school. En ja, hij had ook wel gehoord dat in zijn groep van trouwe volgers, dat er geen dominee bij zat.
Geen pastoor. Geen voorganger. Geen prediker. Nee, hij had nogal wat andere mensen opgenomen in zijn groep van trouwe volgers. En dat, ja, dat gaf ook wel weer te denken.
Maar toch. Maar toch. Hij zou hier zijn. Vorige week zondag. En je dacht nog van, bij wie zou die gaan eten naar de dienst? Bij wie zou die de soep met broodjes gaan halen?
En ja, dat zou natuurlijk wel zijn. Bij een van de oudsten. Dat kan natuurlijk eigenlijk niet missen. En je dacht nog even, ging het door je hoofd. Maar misschien. Broe, zo slecht ben ik niet geweest.
Ik ben een net persoon. Elke zondag in de kerk. Misschien komt hij wel bij mij. Nee, nee, nee. Dat kan niet. Dat kan niet waar zijn. En toen, toen kwam hij hier binnen.
En daar zat hij. Dat misbaksel. Die etenbak. Hoe is het mogelijk dat hij hier zat? En waar haalde hij het lef vandaan? Om precies dan te komen.
En daar gewoon te gaan zitten. En ja, je weet het wel. Ik bedoel, je kent hem wel. Iedereen kent hem. En drie jaar geleden, drie jaar geleden was hij naar Nederland gekomen. En ja, nu had hij al een woning.
En ja, je snapt het wel. Natuurlijk moeten ze een woning krijgen. Dat is ook wel logisch. En dat is ook wel goed. Maar ja, jouw zoon met zijn aanstaande, die staat al vier jaar ingeschreven voor ongeveer een woning zoals dat.
Ik bedoel, dat dan toch ook wel weer. En ja, ik bedoel dat hij van jouw belastinggeld in een woning zit. Oké. Maar iedereen weet het. Het is gewoon een oplichter.
We weten het allemaal. Ik bedoel, iedereen die weet het. Ik bedoel, al drie keer. Drie keer is hij al opgepakt. Ongelooflijk. En elke keer wordt hij vrijgelaten. En wat zeggen ze dan?
Gebrek aan bewijs. Nou, het kan niet anders. Of hij heeft vriendjes bij de gemeente. Bij de overheid. Of, ik bedoel, het is zo'n gevaarlijk terroristje dat ze gewoon te bang zijn om hem op te pakken.
Maar we weten het allemaal. Het klopt niet met hem. En al die inbraken de laatste tijd bij jou in de buurt. Ik bedoel, iedereen wijst naar hem. En eigenlijk weten we het ook allemaal wel.
Dat hij het wel moet zijn. En hij wordt nog niet over zijn relaties. Nou, laten we het eens over zijn relaties hebben. Ik bedoel, twee maanden heeft het geduurd.
En zij. Gewoon een leuk gezinnetje. Ze liet haar man, ze liet haar kinderen, ze liet alles in de steek voor hem. Dat misbaksoil, is het mogelijk.
Maar ze deed het. En ja, vervolgens. Lekker uit eten. Een mooie auto. Twee weken wintersport. Ja, dat kan nogal wat tegenwoordig met een uitkering.
Ze hadden het goed. En na twee maanden stond ze gewoon een keertje buiten. Met een koffertje in de stromende regen. Ze hadden zo naar buiten gegooid. En ja, je zag het aankomen. Want je wist het al.
Want die buurvrouw waarschijnlijk achter. Wat toch ook best wel een goed persoon was. Een nette vrouw, dacht je. Een leuke vrouw. Wat een gedacht. En wat zien ze toch in hem. Maar je zag al af en toe glipte ze elke keer daar naar binnen.
Bij hem. En altijd precies als zij er even niet was. Je zag het gewoon al aankomen. Ongelooflijk. Ongelooflijk. Wat moet ze met zo'n oplichter? Ik bedoel, heb je hem?
Heb je hem ooit zien werken? Heeft iemand hem ooit zien werken? Nou, dat niet natuurlijk. En die kleine etter. Precies toen Jezus zou komen.
Toen zat hij daar. En dat was nog niet het ergste. Want toen hij binnenkwam. Toen ging hij op zijn stoel staan. Om Jezus goed te kunnen zien.
Gewoon hier midden in de kerk gaat hij op zijn stoel staan. En van ja, even kijken of ik hem goed kan zien. Dat kleine mannetje. Dat tikt hij wel niet. En het erge was nog.
Jezus was zo daar naar binnen gekomen. Hij was daar naartoe gelopen. Hij was al een beetje laat Jezus. En hij zei. Hé, bij jou moet ik zijn vandaag. En ze waren zo verdrokken.
Voor de dienst begon. Niet heel erg fatsoenlijk. De oudste had ze geen blikwaarde gegund. Ze waren hup zo. Was hij weggegaan om te gaan eten bij die etterbak. En je hoorde nog na de dienst.
Want het schijnt dat hij al zijn spullen. Had allemaal spullen in de tuin gezet. En hij zei. Ja, als je iets mist. Je kan het weer opkomen halen. En van de week in de plaatselijke krant. Toen las je het nog.
Stond een advertentie. De grappenmaker. Stond een advertentie. Er stond. Als ik iets van je gestolen heb. Dan kan je het opkomen halen. En krijg je geld toe. Ja, geld toe. Mijn belasting geldt zeker.
En Jezus. Die wonderkoning. Wat het dan schijnt te zijn. Die had nog gezegd. Ja, maar. Hij is echt. Hij is echt bekeerd.
Nou, ik dacht nog. Dan moeten we dat maar eens even zien. Of hij echt bekeerd is. En dan gaan we het zondag wel zien. Of hij de zondag weer is. Nou, het is vandaag zondag.
En is hij er weer? Nee. Hij is er niet. Uiteraard. Gisteravond. Ik weet niet of jullie het gehoord hebben. Maar gisteravond. Zat hij hier wel in de kroeg.
Tot heel laat. En weet je wat hij gedaan had? Hij heeft iedereen ruimhartig getrakteerd. Die meer dan duizend euro schuldig was. Nou, ik weet niet.
Maar als Jezus dat bekering noemt. Ik weet het niet. We gaan maar eens naar het echte verhaal. En dat lezen we in Lukas 19.
En als we kijken naar Lukas. Dan was Lukas was iemand die had de focus sterk op het evangelie voor iedereen.
Lukas had de focus heel sterk op het evangelie. Is voor Joden. En het is voor Grieken. Lukas is degene die bijvoorbeeld vertelt over de gebeurtenis met de Romeinse hoofdman.
Die bij Jezus komt. Lukas tekent het verhaal op van de barmhartige Samaritaan. En Lukas vertelt ook dit verhaal. Nou, ik denk met heel veel enthousiasme.
En daarom. Ik heb. Ik weet niet wat jullie normaal uit lezen. Maar ik heb even de Hesine Staten vertaling genomen. Omdat het daar zo mooi in staat. Omdat voor mij zo daar naar voren komt.
Het enthousiasme van Lukas. Lukas. Want elke regel die begint zo'n beetje met en. Er staat van. En Jezus kwam. En zie er was. En hij probeerde te zien.
En na vooruitgelopen te zijn. En toen Jezus bij die plaats kwam. En hij haaste zich. En alle die het zagen. En. En. Toen. Want ik stel me een beetje dat enthousiasme van kinderen.
Of van mensen zoals ik. Dat als ze heel enthousiast zijn. Dan gaan ze vertellen. En dan is het van. Ja. En toen. En toen. En toen. En toen. En volgens mij. Heeft Lukas dat hier ook. Hij wil dit verhaal neerzetten.
En hij vertelt het met enthousiasme. En wat er gebeurde. En wat er gebeurde. En hij vertelt het. Als we dit verhaal gaan plaatsen. Waar dit staat. Dan. Is het zo.
Dat Jezus begonnen is. Aan zijn laatste tocht. Naar Jeruzalem. En Jezus weet. Als ik in Jeruzalem kom. Dan zal ik gevangen genomen worden. En dan ga ik sterven. En Jezus heeft net.
In het hoofdstuk daarvoor. Vlak daarvoor. De derde aankondiging. Van zijn lijden gedaan. Aan de discipelen. En bij die discipelen. Ging dat het ene oor in. En het andere weer uit. En ze begrepen er niet van.
Als we kijken naar dit verhaal. Dan zien we vlak daarvoor. Dat er. Ook zo'n soort verhaal staat. Namelijk over de blinde in Jericho. En die blinde in Jericho.
Er was een blinde man. Dat was een bedelaar. Ook niet veel waard. Aan de rand van de samenleving. En Jezus kwam langs. En die blinde man. Die gaat schreeuwen.
Jezus. Jezus. Sof van David. Jezus. En de mensen. Maar hou je mond man. Ik bedoel. Jezus komt. En je denkt toch niet. Dat hij dan. In eerste instantie.
Gekomen is. Voor een schreeuwende bedelaar. Ik bedoel. Hou je mond. Wees stil. En gedraag je. En doe normaal. Als je al naar Jezus gaat. Ga dan niet zo lopen bleren. Maar gedraag je.
Doe fatsoenlijk. Maar de man deed het niet. En hij bleef schreeuwen. Jezus. En het hielp hem. Want hij mocht komen bij Jezus. En Jezus was gekomen voor hem. En ook daar.
Ja de mensen morren een beetje. Als we kijken naar het verhaal. Dan staat er ook een verhaal achter. Want in vers 11. Van hoofdstuk 19. Daar staat. Terwijl zij nu dit alles hoorden.
En dan gaat Jezus. Gaat een verhaal vertellen. Waarmee hij duidelijk wil maken. Ik ga nog geen koning worden. Want er waren ook mensen. En die geloofden wel degelijk in Jezus. En die geloofden.
Dat hij koning zou worden. En Jezus zegt. Nee. Ik ga nog geen koning worden. Er gaat heel iets anders gebeuren. En dat probeert hij duidelijk te maken. Nou. Goed. We gaan kijken naar dat verhaal van Zagheus.
En we lezen in hoofdstuk 19. Vanaf het eerste vers. En Jezus kwam Jericho binnen. En ging er doorheen.
En zie. Er was een man van wie de naam Zagheus was. En hij was oppertollenaar. En hij was rijk. En ik vind dat zo'n mooi woord. Oppertollenaar. Dus hij was zeg maar de oplichter onder de oplichters.
En als je bedenkt wat de tollenaar is. De tollenaar. Nou. Allereerst werkte ze voor de vijand. Die over het land regeerde. En daarnaast hielden ze veel voor zichzelf.
We hebben met kerst speelden we het hele verhaal uit. En toen hadden we bij de ingang ook tollenaar zitten. En mijn vrouw die kan dat heel goed. En dan zaten we bij de ingang. En dan hadden we. Ze hadden drie gangen diner.
Alles erop en eraan. En mensen betaalden drie euro. En dan kwamen ze binnen. En dan zeiden ze van. Ja dat staat zeven euro. En dan zeiden ze. Ja nee maar op de vleier staat drie euro. En dan zeiden ze. Ja nee maar het is zeven euro. Ja nee maar op de vleier staat drie euro.
De meeste mensen die hadden het spel nog niet zo door. Dus sommigen werden op een gegeven moment echt boos. Want dan zeiden ze. Ja maar die drie euro is de entree. En dan nog twee euro voor het eten. En twee euro.
Ja ik moet er ook wat aan over houden. En sommigen werden ze echt boos. Want ze werden gewoon volhouden. Ja maar het is echt zeven euro. Of was het acht. Hij was acht.
Mensen werden echt boos. En dat zul je wel herkennen. Als iemand jou oplicht. Echt oplicht. Dan word je boos. Nou en hier hebben we iemand. Dit is zo'n oplichter. En geloof me.
De mensen zijn regelmatig opgelicht door deze man. En door alle die voor hem werkten. En dit was de oppertollenaar. Dus de baas van alle oplichters. En dan in vers drie.
En hij probeerde te zien wie Jezus was. Dat is het eerste. Zaccheus wil zien wie Jezus is. Maar het lukte hem niet vanwege de menigte. Omdat hij klein van persoon was.
En na vooruit gelopen te zijn. Klom hij in een wilde vijgenboom. Om hem te zien. Want hij zou daar voorbij komen. En toen Jezus bij die plaats kwam.
Keek hij op. Zag hem. En zei tegen hem. En dat vind ik zo mooi. Zaccheus wil Jezus zien. Maar er is ook gelijk een wisselwerking. Want Jezus heeft Zaccheus allang gezien.
En Jezus ziet Zaccheus zitten daarboven in die boom. En Zaccheus wil Jezus zien. Maar Jezus ziet Zaccheus. En Jezus. Die doet hem dan een voorstel.
En die zegt. Haast u en kom naar beneden. Want heden moet ik in uw huis verblijven. En hij haaste zich. En kwam naar beneden. En ontving hem met blijdschap.
Weer zo'n prachtige wisselwerking. Jezus. Die zegt. Hé Zaccheus. Ik gooi mijn armen wijd open. En ik zou heel graag bij jou thuis willen komen eten vandaag. Ik doe hier even een uitnodiging.
Zal ik bij jou komen eten vandaag. En Zaccheus. Die springt als het ware in de armen van Jezus. En Zaccheus. Die ontvangt hem met blijdschap. Zaccheus zegt. Wauw.
Yes. Yes. Jezus komt bij mij eten. Zaccheus. Wou Jezus zien. Jezus ziet. Zaccheus allang. Zaccheus wil Jezus heel graag ontvangen.
En Jezus doet Zaccheus een geweldige uitnodiging. En dan lezen we in vers 7. En alle die het zagen. Morden onder elkaar. En zeiden. Hij is bij een zondig man binnen gegaan.
Om daar zijn intrek te nemen. Ik vond het vroeger altijd een beetje raar vers. Ik dacht van. Jongen jongen. Echt altijd die lastige mensen. Die gaan weer zitten morren. Zitten moeilijk doen. Ongelooflijk.
Dat ze altijd zo lopen te morren. Want ze zien toch wel wie Jezus is. En ik begreep dat nooit zo. En toch. Toen ik er beter over na ging denken. Toen dacht ik van.
Ja. Wij zeggen bijvoorbeeld wel eens van. Waar je mee omgaat. Daar word je mee besmet. Dat is een uitspraak die wij wel eens gebruiken. In die tijd. Was die uitspraak.
Die gold nog veel meer. Waar je mee omgaat. Daar word je mee besmet. Want wat zeiden. Vrome joden. Van we willen een heilig leven rijden. We willen heilig. We willen rein zijn.
En als je omgaat met zondaars. Dan betekent het. Dat hun onreinheid. Ook over jou komt. Dus daarmee ben jij niet meer rein op dat moment. Als jij naar binnen gaat bij een zondaar.
En met hem aan tafel gaat. Dan word jij onrein. Dus in die zin. Snap ik hun reactie. Want zij dachten. Als die Jezus. Dan die geweldige Messias is.
Die geweldige Rabbi. Die geweldige verlosser. De profeet onder de profeten. Als hij het dan is. Ja dan zal hij toch weten. Dat je niet bij zo'n zondaar aan tafel gaat. Want als hij rein is.
Dan weet hij dat hij nu. Om de onreinheid over zichzelf afroept. Dat hij de onheiligheid over zichzelf afroept. Dus ze snapte dat niet. Ze snapte daar niks van. En ze moorden daarover.
En ze zeiden. Kijk. Hij gaat bij een zondig man naar binnen. Zie je wel. En dan lezen we in vers 8. De reactie van Sageus. En ik heb het idee. Dat Sageus gewoon dit allemaal hoort.
Dit allemaal meekrijgt. En daarop reageert. En dan reageert hij. En dan zegt hij. Sageus nu ging staan. En zei tegen de heren. Zie de helft van mijn goederen heren.
Geef ik aan de armen. En als ik van iemand iets heb afgepest. Geef ik dat vierdubbel terug. Dus Sageus die reageert eigenlijk gelijk op hun gemor. Reageert Sageus van nou.
Ik ga goed doen. Ik ga mijn leven anders doen. Ik ga me omkeren. En het prachtige is. Dat de heren Jezus in vers 9. Dat direct gaat bevestigen. Jezus zegt tegen hem.
Heden is dit huis. Zaligheid ten deel gevallen. Nou zaligheid is gewoon eeuwig geluk. Hij zegt eigenlijk. Heden deze man die is gered voor de eeuwigheid. Deze man is echt bekeerd.
En dan zegt hij. Omdat ook deze. Dan zegt hij iets schokkends. Voor de mensen in die tijd. Een zoon van Abraham is. Wij weten nu. Dat wij allemaal zonen van Abraham mogen zijn.
In de heer Jezus. Maar toen. Wisten ze dat nog wat minder. En begrepen ze dat nog niet zo. En hier zomaar. Mag hij een zoon van Abraham worden. En dan gaat de heer Jezus.
Dat vervolgens. Gaat hij dat ook nog bevestigen. Van ja want juist hiervoor ben ik gekomen. En koppelt hij zijn bediening daaraan vast. En zegt hij in vers 10. Want de zoon des mensen is gekomen.
Om in de eerste plaats te zoeken. Hij zoekt die mensen. En om zalig te maken wat verloren is. En we zien hier. Dat Jezus.
Jezus ziet. Jezus raakt bewogen met mensen. Jezus zoekt mensen. Jezus geeft mensen een warm welkom. En. En. Vervolgens wilde hij ook graag.
Dat ze zich bekeren. En dat ze het eeuwige geluk. Willen vinden. Als we kijken naar dit verhaal. Dan zien we vaker. Dit soort gebeurtenissen. We zien dat bijvoorbeeld.
Als de heer Jezus. Levi roept. Levi. Dat is een discipel. Maar ook een tollenaar. En. Hij roept Levi als discipel. En dan zeggen de mensen ook.
Hoe kan hij nou zo'n zondaar roepen als discipel. Hoe kan hij dit nou doen. En de mensen zaten precies hetzelfde. Die morren daarover. Die snapten daar helemaal niks van. We lezen het bijvoorbeeld.
Bij de hoer aan Jezus voeten. En ik vind het ook altijd. Echt een bizar verhaal. Als je het in gaat denken. Ik bedoel. Ik ben natuurlijk Jezus niet. In geen vergelijking. Maar stel je voor.
Dat er vanmorgen komt er. Iemand uit het dorp binnen lopen. Waar jullie allemaal van weten. Die heeft twintig mannen gehad. Die gaat met Jan en alle man. Nog steeds.
En die komt hier binnen lopen. En die komt hier naar voren. Terwijl wij hier allemaal heel netjes. Kerk zitten te houden. En dienst zitten te houden. En vier dingen hebben. En die gaat hier mijn voeten zitten kussen. Ja.
En ik laat dat gewoon zo gaan. En we gaan gewoon door. Ja je zal denken. Wat is dit? Wat gebeurt er? Dit is dan niet normaal. Wat doet die vrouw? Waar is zij mee bezig?
En ze morden daar ook over. En als Jezus wist wie die vrouw was. Nou als je het hebt over waar je mee omgaat. Word je mee besmet. Van dat die ondrijdheid voor iemand anders over je kan komen. Nou die vrouw die zat gewoon zijn voeten te kussen.
Ik bedoel. Wat wil Jezus over zich heen halen? Ja. En de mensen snappen het ook niet. De mensen begrijpen er helemaal niets van. En Jezus zegt. Vind ik zo prachtig. Dat die vrouw.
Dat die vergeven naar huis gaat. Want zij zegt. Vrouw uw zonde zijn u vergeven. Want Jezus ziet haar hart aan. En Jezus geeft haar gewoon een warm welkom. En zegt.
Hé. Jij mag er zijn. We lezen dat ook. En ik lees daar even één vers uit. Uit het enorm bekende verhaal van die verloren zoon. En daar is één vers wat mij altijd weer hoe bekend het verhaal ook is.
En ook al heb ik het honderd keer gelezen. Elke keer raakt dat vers me. En dat is Lukas 15 vers 20. En daar lezen we. Het volgende.
Lukas 15 vers 20. Die zoon. Die zoon die is weg. Weg geweest. En die heeft iets gedaan. Ja. Hoe onverzoend kan je zijn.
Tegen je vader zeggen. Doe me vast een deel van de erfenis. Terwijl die nog leeft. Nou moet je je voorstellen. Dat komt niet in je op. Om dat te vragen. En vervolgens staat er. Dat hij dat geld er doorheen gejaagd heeft.
Bij de hoeren. En dan lezen we in vers 20. Lezen we. En hij stond op en ging naar zijn vader. En toen hij nog ver van hem verwijderd was.
Zag zijn vader hem. Dit vind ik zo mooi. Toen hij nog ver van hem verwijderd was. Als het ware toen hij nog midden in de wereld stond. Toen hij nog niet terug was bij zijn vader.
Toen zag zijn vader. Die zag hem al. En zo ziet de vader ons al. Zo ziet de vader die mensen al. Die nog buiten staan. En die nog niet voor hem gekozen hebben.
En die misschien wel op weg zijn naar hem toe. Of misschien wel helemaal niet. Maar de vader staat op de uitkijk. En zelfs als mensen nog ver bij hem verwijderd zijn. Dan ziet hij ze al. En dan staat er.
En deze was met innerlijke ontverming bewogen. Zo mooi. Het raakt de vader in zijn hart. De vader is echt bewogen met deze jongen.
Het raakt hem diep in zijn hart. En hij snelt hem tegemoet. Valt hem om de hals. En hij kust hem. Nou ik kan me zo voorstellen. Als mijn zoon zoiets doet.
En hij komt terug. Ja. En hij komt eraan. Dat ik natuurlijk ontzettend blij ben dat hij weer thuis is. Maar dat ik wel zeg van. Jongen we gaan wel eens even praten. Wat is er allemaal wel niet gebeurd jongen.
En hoe zie je dat nu. En wat was je van plan te doen nu. En waarom heb je me dit aangedaan. En ja. Hoe zit het met zijn spijt. Ik bedoel. Heeft hij überhaupt spijt.
Maar die vader. En dat raakt me zo. Die heeft nog helemaal nergens naar gevraagd. Hij ziet hem aankomen. En hij is al met innerlijke ontverming bewogen. Nog voordat die jongen maar iets van sorry kan zeggen.
Of het spijt me. Of vergeef me. Of nog voordat die iets kan zeggen. Valt die vader hem om de hals. En hij kust hem. Nog voordat die amper iets kan zeggen. Wordt het feestmaal al klaargemaakt.
Natuurlijk. De jongen heeft berauw. Of recht berauw. Maar het is zo mooi. De reactie van die vader. Nou. Ik wil kijken om even een link te maken ook. Naar ons vandaag de dag.
En ik. Een tijdje terug. Vroeg een gemeente mij. Of ik iets wou doen. Bij hun in de gemeente. Met die stelling die daarboven staat. Mensen zullen meer bereid zijn.
Om te reageren op het evangelie. Als ze het gevoel hebben erbij te horen. Voordat ze de noodzaak voelen. Om te geloven. En ze zeiden. Maar dan kan je iets doen.
Met deze stelling. En als ze kijken. Naar de Heerde Jezus. Wat me altijd weer raakt. In de Heerde Jezus. Is dat hij.
Mensen ziet. Je moet mensen zien. En dat hij vervolgens bewogen raakt. We zien dat bijvoorbeeld ook. Is ook zo'n prachtig verhaal. Jezus is met zijn discipelen. Is hij aan het werk.
En zeg maar. Er is een soort van grote opwekking. Massas komen tot geloof. Geweldige wonderen. Tekenen. Demonen worden uitgedragen. Het is fantastisch. En op een gegeven moment.
Zij zijn ze moe. Ze zijn echt kapot. En Jezus zegt van. We hebben rust nodig. We stappen in het bootje. We varen naar de overkant. En we gaan even een paar dagen. Eventueel.
We gaan eventjes ertussenuit. Een paar dagen. Even tot rust komen. En ze varen naar de overkant. En wat gebeurt er? De massa mensen is nog eerder aan die overkant. Dan dat zij daar aan kunnen komen.
En het zijn er niet een paar. Want het zijn vijfduizend mannen. Die hij te eten gaat geven. Vrouwen en kinderen. Nog niet meegerekend. Dus misschien. Stonden er wel vijftienduizend mensen. Ik kan me voorstellen. Je komt met dat bootje aan.
Je bent helemaal gesloopt. En je denkt. Ach nee toch. Kijk nou dan. Zo massa mensen. En wat staat er over Jezus? Jezus ziet ze.
Staat er. En hij raakt bewogen. Het raakt hem in zijn hart. En hij staat. Want. Zegt hij dan. Het zijn schapen. En ze zijn afgemat. Als schapen zonder herden. Moe en afgemat.
Jezus was ook moe en afgemat. En die discipelen ook. Maar Jezus neemt de tijd. Jezus die gaat. Met ze aan de slag. Jezus die gaat spreken. Jezus gaat lang spreken.
Ik kan lang spreken. Maar Jezus ging. Lang spreken. Heel lang. Spreken. En als hij heel lang gesproken heeft. Dan gaat de zon onder. En dan moeten die mensen eigenlijk nog eten. En dan.
Nou gelukkig. Dan gaat hij een wonder doen. En dan krijgen we de wonderbare spijzing. Iedereen te eten. En die discipelen. Die moeten echt met de tong op de schoenen hebben gelopen. Na al die mensen eten geven.
Uitdelen. En ze waren al zo moe. En na die lange preken van die dag. En de grote opwekking van daarvoor. Die discipelen waren kapat. En helemaal aan het eind van de dag. Zeg Jezus. Kijk eens. Twaalf discipelen.
Nog twaalf manden met eten. Alsjeblieft. Allemaal een eigen mand. En dan mogen ze eindelijk. Mogen ze tot rust komen. Maar Jezus ziet mensen. Jezus raakt bewogen met mensen.
En als we kijken naar Jezus. Dan legt Jezus elke keer de lat heel hoog. Heel hoog. Voor mensen die zouden moeten weten. Bijvoorbeeld voor de sadiseeën.
Voor de fariseeën. Voor de schriftgeleerden. Legt hij de lat altijd heel hoog. Maar als Jezus. De gewone mensen aanspreekt. Als Jezus de hoeren en de tollenaars tegenkomt.
Dan elke keer legt hij de drempel heel laag. Er is bijna geen drempel. Jezus verwijdert de drempel. Jezus legt de lat heel hoog. Voor de mensen die het zouden moeten weten.
En hij haalt de drempel helemaal weg. Voor de mensen die nog in de wereld leven. En ik denk dat dat een grote les is voor ons. Ook voor ons als kerk. Voor ons als gemeente.
Ook hier in Nederland. Ik denk dat wij de lat heel hoog moeten leggen. Voor ons onderling. Voor de mensen die het woord van God kennen. En dat we echt moeten streven om heilig te leven.
En dat we elkaar daarin moeten aanmoedigen. Bemoedigen. Elkaar op moeten aanspreken. Maar ik denk dat we die drempel heel laag moeten leggen. Voor de mensen in de wereld. En als we kijken naar die stelling.
Dan. Oh hij is weg. Als we kijken naar de stelling. En dan stond er van. Mensen. Voordat ze de noodzaak. Ervaren om te geloven.
De noodzaak voelen om te geloven. Nou niemand loopt met een noodzaak tegenwoordig om te geloven. Mensen lopen niet met een zware rugzak. Van wow. Oh mijn zonde. Ik moet me echt nodig. Moet ik die zak met zonde kwijt.
Maar mensen voelen die noodzaak niet. Of ja anders ben ik misschien wel voor eeuwig verloren. Maar die noodzaak die voelen ze niet. Maar mensen hebben wel angst.
Mensen hebben wel behoefte aan een veilig thuis. Mensen hebben wel behoefte aan liefde. Aan warmte. En waar kunnen ze dat nog vinden. En daarom geloof ik zo in dit model.
Wat hieronder stond. Het model wat er stond. Be long. Believe. Behave. En sommigen kennen het misschien wel. Be long. Believe. Behave. En dat betekent. Dat het altijd begint.
Als we naar mensen van de wereld ontmoeten met be long. Het begint met relatie. Het begint met vriendschap. Met samen delen. Met mensen laten. Merken laten ervaren.
Jij mag erbij horen. Ik wil jou in mijn armen sluiten. God wil jou in zijn armen sluiten. En dan als je met die mensen op weg gaat. Dat ze gaan ontdekken.
Dat ze gaan ontdekken. Hé. Maar die God. Waar jij in gelooft. Die God waar jullie in geloven. Die Bijbel waar jullie in geloven. En wat jullie leren. Ik merk dat ik dat ook begin te geloven.
En dat als ze merken. Ik mag er helemaal bij horen. En als ze het ook gaan geloven. Dan gaat er een verlangen ontstaan. Om er ook naar te leven. En dan wordt dat verlangen.
Dat behave. Dat je er naar gedragen. Dat wordt dan een willen. Mensen willen zich er graag naar gedragen. Als je het andersom doet. Dan wordt het er moeten.
En dat is wel hoe de wereld naar de kerk kijkt. Mensen die niet in de kerk komen. Die denken. Ja maar voordat je. Als je naar de kerk gaat. Dan moet je eerst. Moet je behave doen. Je moet je eerst gedragen.
En als je je redelijk goed gedraagt. Dan kan je in de kerk gaan zitten. En als je in de kerk zit. Ja dan hoor je inderdaad. Natuurlijk wel te geloven. En als je je gedraagt. En als je gelooft. Dan mag je er helemaal bij horen.
Dan mag je erbij horen. Maar als het in die volgorde gaat. Dan is het altijd een moeten. Want je moet eerst iets. Voordat je erbij mag horen. Je moet eerst iets.
Voordat je kan gaan geloven. Er is altijd een moeten. Terwijl als het andersom is. Als je eerst erbij mag horen. Als je gaat ontdekken. Van hé het is waar. En ik begin het te geloven.
Dan ontstaat er de wil. Nou als je kijkt. Wat heel veel mensen zeggen. Van ja maar als je dit model gaat doen. Dat bilong. Dat kan ook een beetje doorslaan. Dat erbij horen.
En dat klopt. Het gevaar is. Dat bilong. Dat het gaat doorslaan. En doorgeslagen bilong. Nou ja dat is bijvoorbeeld van. Alles is genade.
Alles is genade. Of. Dat je zegt van weet je. Het maakt helemaal niet zo heel veel uit. Wat je gelooft. Ik bedoel. We komen er uiteindelijk allemaal al. Ik bedoel.
Het gaat daar helemaal niet om. Of. Dat je zegt. We gaan allemaal wel naar de hemel. En iedereen heeft zijn eigen waarheid. Ik bedoel. Het gaat er niet om. Het is uiteindelijk allemaal tussen jou.
En iedereen heeft zijn eigen waarheid. Nou dat is niet zoals Jezus het ons heeft voorgeleefd. En dat is ook niet zoals ik geloof dat het zijn moet. Ik heb het over een bilong vanuit bewogenheid.
Een bilong met een warm welkom. Met weinig veroordeling. Maar wel met zelf een heilig voorbeeld zijn. Als je zegt. Dat je omgaat. Waar je mee omgaat.
Word je mee besmet. Dan zou ik het willen omdraaien. En dan zou ik zeggen. Zeg het besmet waar jij mee omgaat. Als Jezus zegt. Dat we het zout in deze wereld moeten zijn. En het licht in deze wereld.
Dan roept hij ons op. Om te besmetten waar wij mee omgaan. En dat betekent. Dat wij heel heilig moeten leven. En dat wij die lat hoog moeten hebben liggen. Want wij moeten een heilig leven hebben.
Zodat wij kunnen besmetten waar wij mee omgaan. En dan mag die drempel weer laag. Voor die andere. Nou. Het model is ook wel ingewikkeld natuurlijk. Je kan denken van.
Ja nou zo ingewikkeld is dat model niet. Nou het is toch best wel ingewikkeld. Want ja. Hoe wijd open staat de deur. Voor die man. Die zijn gezin verlaten heeft. Het gezin waar hij.
Ja zo'n hecht gezin dat het leek. En hij heeft zijn gezin verlaten. Voor een mannelijke collega. En ineens komt hij hier binnen. Ja hoe wijd open staat onze deur. Voor bijvoorbeeld Peter die Petra geworden is.
Voor de leugenaar op je werk. Voor de hoeren. Voor de pedofielen. Voor de criminelen. De goede en de foute vluchtelingen. Voor de rijke en de armen. Voor de daders en de slachtoffers.
Nou dat is niet altijd heel erg simpel. Dat is niet altijd heel eenvoudig. En ik ervaar dat ook in de praktijk. Hoe moeilijk dat is. Want hoe ben je nou kerk voor mensen die nog niet.
Of bijna. Of nog maar net geloven. Dat is best wel ingewikkeld. Nou ja ik mag voorgaan in zo'n gemeente. Waar de meeste mensen nog niet. Of bijna.
Of net geloven. En eigenlijk nog heel weinig. Bekend zijn met God en met de kerk. En dat is soms. Dat is hartstikke ingewikkeld. Door onze diensten. Onze bijeenkomsten.
Het is soms echt een puinhoop. Dan zit ik voor iedereen nog een keertje op de mail. Jongens zorg dat je er om kwart vol bent. En ik wil echt graag om vier uur beginnen. Dus zorg maar dat je er kwart vol bent.
Nou om twee minuten voor vier. Komt de eerste binnen. En dan heb ik het net nog in iedereen gemaild. Dus ze hebben het ook nog gelezen. Twee minuten voor vier. Komt de eerste binnen. En nou ja.
Om tien over gaan we dan toch maar beginnen. En dan zijn er tien mensen. En dan om half zitten we ineens met dertig mensen. Om vijf over half ben ik bezig met de preek. Steekt iemand zijn vinger op. En dan zegt hij, zeg het maar.
Ja ik moet eigenlijk over vijf minuten weg. Oh. Nou interessant. Nou ja dat kan joh. Ja vervolgens word je nog twee keer onderbroken onder de preek.
Zitten de mensen. En die zijn zo onrustig. En die hebben nog nooit in de kerk gezeten. Of in een dienst gezeten. Die zijn helemaal onrustig. Die kunnen niet blijven zitten. Die gaan drie keer naar het toilet.
Iemand vraagt of hij misschien nog koffie mag pakken. Ja het gebeurt gewoon allemaal. Het is soms ontzettend ingewikkeld. En als mensen dan tot geloof komen.
Dan gaan ze ook nog eens niet doen wat ik gedacht had. Maar dan komen ze tot geloof. En dan zeg ik. Oh ja woensdag hebben we een bijbelstudie. Een bijbelstudie? Moet ik nu elke dag mijn bijbel gaan lezen? Dan denk ik.
Ja moet. Moet. Ja ik hoop dat het verlangen natuurlijk ontstaat. En dan zijn ze al een tijdje tot geloof gekomen. Ja nu wil ik gedoopt worden. Want ik heb gelezen over dopen. Ja gedoopt. Maar je komt niet eens elke zondag.
De bijbelstudie zie je nog niet zo zitten. En dan moeten we niet. En dan gaan we weer. Want ja dat is ingewikkeld. Want eigenlijk moet er weer van alles. Maar wanneer gaan ze het willen?
En wij proberen heel sterk om te kijken wanneer iemand iets wil. En daar zien we mooie dingen van af en toe. Iemand zei twee weken terug tegen mij van Mark. Die occulte boeken. En ik had ze al een keer zien staan daar thuis.
Maar ik had er nog niks van gezegd. Ik heb ze allemaal in de klico gemikt. Op eentje na. Daar twijfel ik over. Die heb ik even meegenomen. Kan je er naar kijken? Ik heb gezien en gelezen. Dat is gewoon echt niet goed.
Ik heb het allemaal weggedaan. En dan denk ik. Wauw. Halleluja. Ik bedoel. Iemand komt laatst naar mij toe. En die heeft een hele problematische situatie. Allemaal relaties gehad. En nu speelt er weer iets.
Dus ze komt ineens naar mij toe. En ze zegt van Mark. Ik wou eigenlijk van de week gewoon weer beginnen aan die relatie. En toen dacht ik ineens. Nou wat zou God er eigenlijk van vinden? En ik dacht. Nou ik wacht toch nog even tot zondag.
En dan vraag ik het even aan jou. En dan dacht ik maar nou. Ik ben God niet. Maar goed. Het is wel prachtig. Dan denk ik ineens. Hé. Mensen gaan iets. Er gaat iets leven bij ze.
Iemand zei laatst tegen mij. Letterlijk. Dit modelletje. Die zegt van Mark. Ik merkte. Ik merk. Ik ben hier binnengekomen. En het eerste wat ik merkte. God houdt van mij. En ik heb er zo van genoten.
En toen op een gegeven moment begon ik te merken. Ik dacht van. Hé. Ik begin ook echt in God te geloven. En ik begin te geloven. Dat de wijbel. Dat het allemaal waar is. En zo. En nu dacht ik ineens. Van ja.
Nou heb ik gemerkt. Dat er heel veel liefde is. En ik begin het allemaal te geloven. Maar nou moet ik er eigenlijk ook naar gaan leven. En wat moet ik nou eigenlijk doen. En dan denk ik van. Hé. Nu ontstaat er is er geen moeten.
Maar er komt een willen. Hij zegt van. Ja. Kan ik ook iets doen in de kerk ofzo. Helpen bij de kidsclub of iets. Dan denk ik. Wauw. Geweldig. Want het is fantastisch. En.
Ja. Lieve mensen. Ik hoop echt. Dat dit waar gaat worden. En het is echt wel ingewikkeld. Maar ik hoop. Dat jullie echt om je heen gaan kijken.
Want er zijn zoveel. Jullie weten het allemaal. En jullie hebben er ook dingen over meegemaakt. De laatste periode. Niemand weet hoe lang die leeft. En er zijn zoveel mensen om ons heen.
Die in nood zijn. En die de Heer Jezus echt nodig hebben. En ik hoop. Dat we net als Jezus. Dat we ze zullen zien. Dat we die mensen echt zullen zien. Dat we bewogen raken.
En dat we ze een warm welkom gaan geven. Bij ons. En in de gemeente hier. Dat we ze echt een warm welkom gaan geven. En dat warme welkom. Dat geldt voor iedereen.
En ik geloof. Als je dat echt gaat doen. Geloof me. De hele kerk gaat op z'n kop. De hele kerk gaat op z'n kop. Als je het echt gaat doen. Want er gaat echt wat gebeuren. En de vraag is.
Wie durft. Wie durft te zien. Te zoeken. Bewogen te raken. Uit te nodigen. En zijn warm welkom te geven. En ik had.
Oh. Gaat die nou weer uit? Toch niet. Ik had een tijdje terug. Toen kwam mijn collega voorganger.
Die in een andere wijk zit. In Almere. Die kwam bij ons spreken. En hij komt echt uit. Zoals wij dat noemen. Een zware kerk. Ook voor begrip.
Pas hier op het dorp. Echt een zware kerk. Van oorsprong dan. En dat geeft niks. Wij hebben geweldige vrijwilligers. Zij zeiden. Echt de gegeven meerdere gemeentes.
Er waren hele fijne mensen. En er was. Die week daarvoor. Had ik een contact. En dat was. Dus zei iemand. Zei van. Ja. Mijn broer wil waarschijnlijk komen.
Volgende week. Maar ik weet niet of dat kan. Dan zei ik. Ja. Hoezo. Waarom kan dat niet? Ja. Ik weet niet of ik dat kan zeggen. En ja. Ik voelde hem natuurlijk al aankomen. Dus ik zei. Van.
Is die homo? Zegt ze. Ja. Hoe weet je dat? En ik denk. Ja. Dat wist ik niet. Maar ik voel dat het zo aankomt. Zegt. Ja. Hij is homo. Hij is heel erg geïnteresseerd. Maar ja.
Ik weet niet of dat kan. Ik zeg. Ja. Ik weet niet of wat kan. Ja. Of die dan kan komen. Ik zeg. Ja. Natuurlijk kan die komen. En warm welkom voor iedereen. Ik zeg. Ja. Er is nog wat. Ik zeg. Oh. Hij heeft zeker een vriend.
Ze zeggen. Ja. En die komt misschien wel mee. Ze zeggen. En ik dacht al. Van straks zit die hier. Volgende week. Op het eerste rijtje. Hand in hand. Met zijn vriend. En wat zou mag ik dan gaan zeggen? En ik dacht van.
Ja. Ik belde die collega. Voorganger van mij op. En ik zeg van. Ja. Even vast. Om rekening mee te houden. Als je komt volgende. Aankomende zondag. Er bestaat een kans.
Dat er op het eerste rijtje. Twee homo's zitten. Hand in hand. Ik zeg. Maar ik denk van. Ik zeg het je vast. Dan weet je het. En het eerste wat hij zei. Gelijk. Was deze regel. Hij zei. Mark. Als de hoeren en de tollenaars.
Niet meer welkom zijn in de kerk. Dan heb je. Jouw kerk. Geen recht meer van bestaan. En die uitspraak. Heeft me zo geraakt. Die heeft me zo geraakt.
Want ik dacht ook van. Wat je er ook van mag vinden. En ik heb er ook echt wel. Mijn mening over. En dat is ook iets. Waar we nu mee bezig zijn. En vorige week heb ik eindelijk. Dit speelde een half jaar geleden.
Heb ik eindelijk. Nu in alle voorzichtigheid. Heb ik daar iets over mogen zeggen. En dat het ook echt kon. En dat ik merkte. Ze zijn er ook klaar voor. Om daarover te praten. Maar.
Ik denk. Het is zo belangrijk. Als ze daar aan zitten. Dat ze dat warme welkom ervaren. En dat ze niet gelijk denken. Word ik wel geaccepteerd. Mag ik hier wel zijn. Dat ze vroegen. Ja. Jij mag er zijn. En daarom.
Ik heb de stelling. Tot slot. Als allerlaatste. Ik heb het ook alweer te lang gepreekt. Maar als allerlaatste. Ik heb altijd iets aangepast. Toen die gemeente mij dat vroeg.
En ik heb gezegd. Van weet je. Mensen zullen bereid zijn. En dat is omdat ik erin geloof. Dat het zo is. Want ik geloof het echt. Dat het waar is. Dat mensen zullen bereid zijn.
Om te reageren. Op het evangelie. Op het goede nieuws. Als ze onvoorwaardelijk erbij. Mogen horen. Want. Als de Heer Jezus zegt.
Als iemand dorst heeft. Hij komen bij mij. En hij drinken. Dan is er niemand uitgesloten. Als ik tegen u zeg. Van. Hey. Ik heb een pepermuntje. Wie wil er een pepermuntje. Wil er iemand een pepermuntje.
En die meneer steekt zijn vinger op. En ik zeg dan. Ja nee. Ik bedoelde u niet. Dat kan niet. Want ik had gezegd. Als iemand. En als hij zegt. Als iemand.
Dan is er niemand uitgesloten. En de Heer Jezus zegt dat elke keer. In de. Hij is gekomen voor een ieder. En hij zegt heel vaak. Als iemand. Wil komen. Dan mag die komen.
En dat geldt voor iedereen. Die wijd open armen van de Heer Jezus. Zijn er voor alle mensen. Ze mogen komen. Hij wil ook graag. Dat je daarna verandert. Maar hij zegt eerst. Kom maar.
En jij. Mag er zijn. Je mag onvoorwaardelijk. Mag je komen. Heel veel zegen daarin. En ik hoop echt. Dat we. Ook hier in.
Bunschoten. Er nog vele bereikt mogen. Worden. En nog vele mogen ervaren. Dat ze heel warm welkom zijn. Hier. Bij jullie thuis. En vooral bij de Heer God. En bij de Heer Jezus.
En dat het levens mag veranderen. En dat ze zich er uiteindelijk ook. Naar mogen gaan. Beheven. Amen.