En zij brachten de kinderen tot Hem

Spreker

Aart Haverkamp

Date
Jan. 24, 2016
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen broeders en zusters, jonge mensen.! Heerlijk om vanmorgen in deze opdrachtdienst in uw midden te mogen zijn en het woord met u te mogen delen.

Maar in Marcus 10 vers 13, daar staan deze bijzondere woorden. Er staat boven, Jezus zegent de kinderen en ik lees het vanmorgen uit de NBG-vertaling.

En zij brachten de kinderen tot hem, omdat hij ze zou aanraken. Toen Jezus dat zag, nam hij het zeer kwalijk.

En zei er tot hen, laat de kinderen tot mij komen. Verhindert ze niet, want voor zodanigen is het koninkrijk van God.

Voor waar ik zeg u, wie het koninkrijk van God niet ontvangt als een kind, zal het voor zeker niet binnengaan.

En dan die prachtige slotzin. Wat hebben we toch een bijzonder grote verantwoordelijkheid gekregen, broeders en zusters.

Als God ons in onze relaties, in ons huwelijk, een kind toevertrouwt. Of meerdere kinderen. We merken aan alles, dat het vandaag de dag niet meevalt om je kinderen op te voeden.

En al helemaal niet om je kinderen op te voeden in het geloof in onze Heer Jezus Christus. Meer en meer krijgen we in ons land en in ons volk te maken met wetten.

Waarmee de scholen al opgegeven wordt wat ze exact tegen kinderen moeten zeggen. In hun jonge leeftijd, als het gaat om bepaalde principes waar het woord van God zo duidelijk over is.

Als het gaat om relaties, dan is tegenwoordig volgens de wereld en volgens de wetgever alles mogelijk. Maar het woord van God is daar zo duidelijk over.

En wat God wil, meer dan ooit, dat is dat wij in het gezin, wat God ons heeft toevertrouwd, de opvoeding van onze kinderen voor de volle 100% voor onze eigen rekening nemen.

Ik las tijdens de voorbereiding op dit samen zijn deze uitspraak. Het gezin is voor elk kind een nest, dat als het ware wordt gevormd door de beschermende handen van een vader en een moeder.

Wanneer er nu geen harmonie is tussen de vader en de moeder, dan is het nest niet dicht. Dan waait er een wereldse wind doorheen, met alle gevolgen van dien.

En dat zien we in onze tijd gebeuren. Sterker nog, een van de tekenen van de eindtijd, en deze gemeente is een Maranatha gemeente, dus moet je daar zeer oplettend op zijn, is dat kinderen tegen hun ouders zullen opstaan.

Van dichtbij maak ik in het pastoraat zo'n geschiedenis mee, waar drie kinderen in het ouderlijk huis zijn uitgetrokken, en zie ze dan maar weer eens terug te krijgen, want ze hebben de wetgever en de wetgeving achter zich staan.

En je kunt als ouders doen en laten wat je wil, maar zelfs de rechter zegt, ik kom alleen maar op voor het belang van het kind. Dat moet ons een indicatie geven hoe belangrijk het is, dat we vooral de geestelijke opvoeding van de kinderen die God ons heeft toevertrouwd, voor onze persoonlijke rekening moeten nemen.

Er was een lied wat ik vroeger op de zondagsschool geleerd heb, en wat ik eigenlijk nooit meer vergeten ben. Dat lied luidt, Eens brachten de moeders de kinderen tot Jezus.

Ik vind het een prachtig lied. Mijn moeder mocht niet zo oud worden, maar 52 jaar. Maar ze had één groot en dierbaar verlangen, en dat was haar kinderen brengen aan de voeten van de Heer Jezus Christus.

Toch heeft dit lied een onbijbelse kern in zich. In die zin dat als de opvoeding, de geestelijke opvoeding van onze kinderen, alleen maar komt te liggen in de handen van de moeders, dan is er fundamenteel iets fout in onze christelijke gezinnen.

Want er staat in het schriftgedeelte wat wij hebben gelezen, en zij brachten de kinderen tot hem.

Nou zal iemand die heel goed opgelet heeft vroeger op school, zeggen, maar zij, dat is toch een vrouwelijke meervoudsvorm. Dus dan klopt die regel toch, Eens brachten de moeders de kinderen tot Jezus.

Ja, maar als je in de grondtekst kijkt, dan wordt daar met dat woordje zij bedoeld, mannen en vrouwen, vaders en moeders, hebben van Gods wegen de opdracht gekregen, om de kinderen tot Jezus te brengen.

Ik wil dat vanmorgen heel sterk benadrukken. Ik dacht zojuist toen ik daar op de stoel zat, wat heeft die Mirjam toch een geweldige man getroffen. Wat jammer dat ze er nou niet is.

Maar jij brengt dat wel over, hè. Want Mirjam is getrouwd met Joost. En je kunt eigenlijk geen betere naam hebben, als echtgenoot van Joost.

Want Joost mag het toch weten. En het bijzondere is, dat als ik dat door wil trekken, dat God zo nadrukkelijk in het woord heeft gezegd, dat de man het hoofd zal zijn van de vrouw.

Daar hebben wij vaak van gemaakt, de baas. Maar daar spreekt de Bijbel niet over. De Bijbel zegt, dat de vrouw een aanvulling is op het leven van de man.

Een man is compleet zonder zijn vrouw. Maar omgekeerd is dat ook zo. Als het goed is, mag in een christelijk gezin nooit spreken, de zaak van wie is nou de belangrijkste.

Maar je bent samen een eenheid geworden. De één kan niet zonder de ander. Ja, maar het is geweldig als je daar als man, en als je daar als vrouw oog voor krijgt.

Dat God je bij elkaar heeft gevoegd. Daarom is het zo belangrijk om een relatie te beginnen met iemand die het eigendom is van de Heer Jezus Christus. Anders wringt de schoen bijvoorbeeld al, omdat je continu dan ook in situaties terechtkomt waarvan de één vindt dat je volgens de norm van het woord van God moet leven, en de ander zegt, ach, wat maakt dat allemaal uit?

En zij brachten de kinderen tot hem. Wat mij zo raakt in dit vers is, dat daar niet staat, en zij stuurden de kinderen naar hem.

Ik heb ooit dus een jeugddienst mogen organiseren in Muiden, niet zo ver hier vandaan. En tijdens de kategezen, die ik mocht doorgeven als jeugdouderling, vroeg ik aan de jonge mensen, willen jullie in de dienst meewerken?

Waarop één van de jongens zei, zondag ben ik er niet, hoor. Ik zeg, wat jammer, joh. Ik zeg, maar je bent er vanavond toch, waarom ben je er dan zondag niet? Hij zegt, nou ja goed, hij zegt, mijn vader en mijn moeder hebben me hier naartoe gestuurd.

Anders zou ik er ook niet wezen. Dan was hij heel eerlijk in. Hij zegt, maar ze sturen me gelukkig niet naar de kerk. Ik dacht, laat toch goed dat ze hem niet sturen.

Je moet je kind brengen. Waarom is dat zo belangrijk? Wat is het verschil tussen sturen en brengen? Sturen is het meest gemakkelijke wat je kunt doen.

Dan ontneem je je eigen verantwoordelijkheid. Dan laat je het de kinderen zelf uitzoeken. En wat kinderen in deze tijd waarin wij leven nodig hebben, dat is een stuk geborgenheid.

Liefde, bevestiging. Eens brachten de moeders, nee. Eens brachten vaders en moeders de kinderen bij Jezus.

Als ik met mijn zieke kind naar de dokter toe ga, dan geef ik daarmee aan, dokter, mijn kind heeft een bepaalde ziekte.

Ik heb wel geprobeerd met huis, tuin en keuken middeltjes die ziekte op te heffen, maar dat is mij niet gelukt. U moet dat doen. Maar geen, nou heb ik niet zoveel haren meer, maar geen haar op mijn hoofd wat eraan denkt om je kind toe te vertrouwen aan iemand die je zelf niet vertrouwt.

Je gaat zo'n prachtig lief kindje wat God je gegeven heeft, toch niet toevertrouwen aan handen van een dokter in wie je geen geloof hebt. Wat hij voor je kind, voor je dochter op een goede manier kan zorgen.

Dus brengen geeft al aan dat je bij dat hele gebeuren betrokken bent. En zij brachten de kinderen tot hem. opdat hij ze zou aanraken.

Je zou zeggen, dat is ook niet zo'n groot verlangen. Joost en Mirjam zijn hier vanmorgen voor Gods aangezicht verschenen met dat prachtige kindje wat God hen gegeven heeft.

En hoe je daar nou tegen aankijkt, maar de Bijbel is over één ding heel duidelijk. Een leven is door God gewild.

Ik lees in Psalm 139 zo overduidelijk dat daar staat dat God al bij dat formeloze begin in die baarmoeder aanwezig is. En tegenwoordig beschikken we al over de techniek om te zien wat het gaat worden voordat het geboren wordt.

Dat voorrecht hadden wij vroeger niet. Alhoewel, is het een voorrecht? Ik weet het niet. Dat laat ik maar over aan degenen die ervoor kiezen om dat op hun manier stalte te geven.

Maar één ding is duidelijk. Of je dat nou gelooft of niet, maar de Bijbel zegt heel nadrukkelijk God is de schepper van dat leven. En Joost en Mirjam hebben heel goed begrepen vanmorgen.

Dat kunnen we niet, dat opvoeden van dat kind van ons wat hij ons geschonken heeft, die tweede prachtige mooie dochter. Die kunnen we niet opvoeden zonder zijn kracht, zonder zijn genade, zonder zijn liefde en zonder zijn zegen.

En daarom stonden ze vanmorgen hier. Om dat aan de eerste plaats naar God toe uit te spreken, te danken voor wat ze mochten ontvangen. Te danken voor waar ze nu verantwoordelijk voor mogen zijn.

In zo'n moeilijke tijd als de onze, waarin je je vaak afvraagt, in wat voor toekomst komen onze kinderen toch terecht, als je let op alles wat er om je heen in deze hopeloos wordende wereld gebeurt.

En tegelijkertijd hebben ze ook een signaal afgegeven naar u, als gemeente van Jezus Christus. God heeft ons ook in dit grote huisgezin hier, in de Adelheidlaan, in de Reddingsark aan elkaar gegeven, om er voor elkaar te zijn.

Om ook beschuttend en beschermend, om elkaar heen te gaan staan, om er voor elkaar te zijn in de goede tijden, maar ook in de tijden dat het leven in al zijn volheid op ons afkomt.

En zij brachten de kinderen tot hem. En die hem, dat is de Heer Jezus Christus. Er is geen betere plek, in dit zo onrustige leven, waar je je kinderen naartoe kunt leiden.

En de vraag van morgen is aan ieder van ons persoonlijk, of je nou wel kinderen hebt of niet kinderen hebt, kom daar straks nog even op terug. Maar zien kinderen aan u en aan mij, dat wij leven in een relatie met onze levende Heer, een heiland Jezus Christus.

Dat is zo onvoorstelbaar belangrijk. Dat kinderen aan ons zien, dat als ze zich problemen voordoen in het leven van elke dag, dat wij aankloppen bij onze hemelse Vader.

Het heeft geen zin om aan je kinderen te leren, het liedje lees je Bijbel, bid elke dag dat je groeien mag. Maar ze moeten dat zien in uw leven als vader, en in mijn leven als moeder.

Ik moet het omkeren volgens mij. Zodat ze zien, dat ik zelf in die relatie leef, met de hemelse Vader, om elke keer zo gauw er zich problemen voordoen, maar ook als het leven gewoon heerlijk voortkabbelt, er elke dag sprake is van die heerlijke relatie.

God heeft altijd gezocht naar mannenbroeders, naar vaders, die in dat opzicht de leiding van hun gezin zouden nemen.

Ik lees al in Genesis 18, als God begint met de stichting van zijn oogappel Israël, dat hij gezocht heeft heel bewust naar zo'n vader.

Ik lees in Genesis 18, vers 19, Want ik heb Abraham uitgekozen, opdat hij aan zijn kinderen, en zijn huis, na hem, bevel zou geven, om de weg van de heren in acht te nemen, door gerechtigheid en recht te doen, opdat de heren over Abraham zal brengen, wat hij over hem gesproken heeft.

Het is niet voor niks dat je hier, in het midden van de gemeente, de zegen van God afsmeekt, over je huwelijk. En nu over het kind, wat God aan je heeft toevertrouwd, binnen dat huwelijk.

Je hebt de opdracht van God, zo hebben we hier gelezen, om de weg van de heren in acht te nemen, door gerechtigheid en recht te doen.

Abraham had iemand meegenomen, die ook vader was. Lot. En Lot heeft gekozen voor de wereld.

Binnen de kortst mogelijke keren, was hij mee verantwoordelijk, wat er in Sodom en Gomorra gebeurde, want hij zat in de poorten van die stad. En in 2 Petrus 2, vers 7 en 8, geeft de Bijbel ons een commentaar, op het geestelijke leven van Lot.

En dan staat er dit, als God de rechtvaardige Lot, die leed onder de losbandige levenswandel, van normeloze mensen, verlost heeft, want deze rechtvaardige, die in hun midden woonde, heeft dag in dag uit, zijn rechtvaardige ziel gekweld, bij het zien en het horen, van hun wetteloze daden.

Lot koos voor datgene, wat voor ogen was. En heel veel mannenbroeders doen dat in onze tijd ook. het werk, dat wat de wereld te bieden heeft, dat is het belangrijkste in onze ogen.

Maar voor God is dat, je relatie, je gezin, wat hij je geschonken heeft en toevertrouwt, dat hoort op de allereerste plaats te staan. De pastorale kussen zeiden we het altijd heel duidelijk, God op de eerste plaats in je leven.

Dan je relatie. En als die relatie is overgegaan naar een huwelijk, je huwelijk. Dan brood op de plank. Want dat moet er voor de instandhouding van je gezin komen.

En dan je taak in het werk van de Heer. En ik schrik er soms van in het pastorraad, hoe mensen die zaag door elkaar husselen. Als je dat niet in orde brengt, samen als man en vrouw, dan zul je daar misgroei in zien.

Wat moet het voor die lot een moment geweest zijn toen hij, nadat Sodom en Gomorrah verwoest waren, daarin die spelonk ziet. En hij ziet voor zich, als die naar buiten komt, een grote hel van wat er overgebleven is van Sodom en Gomorrah.

Onvoorstelbaar, zeg. Dat was eerst zo mooi en zo groen was. Daar is niks van over. Wat moet het een hel geweest zijn in zijn directe omgeving.

Want zijn vrouw was veranderd in een zoutpilaar. Ze kon Sodom en Gomorrah, ze kon de wereld niet loslaten. En ze heeft daar een diepe prijs voor betaald.

Misschien ligt de fout wel hierin, dat je in de Bijbel zo nadrukkelijk leest, dat Lot voorop liep en zijn vrouw erachter. In het huwelijk hoor je naast elkaar te gaan.

Ooit zei een zuster tegen mij, het was nog in mijn eerste huwelijk, Aert, broeder Havenkamp, zei ze eigenlijk naar de dienst, ik heb iets heel naars over u gezegd.

Ik zei, zuster, ik wil het weten. Ze zei, ik stond bij de deur om mensen een hand te geven. En toen ik bij de deur stond, zag ik een broeder aankomen lopen met een zwart pak, met zijn vrouw de vijf meter achter.

En ik zei tegen mijn vriendin, die ook bij de deur stond, dat is vast zo'n Turkse man met zijn vrouw de vijf meter achter. Ze zei, maar toen kwam u dichterbij, en toen zag ik dat u het was.

En dat zit me een beetje, dat zit me een beetje dwars. Dan was het zo, in die gemeente kreeg je als broeder, als je daar gesproken had, zo'n heerlijk doosje mee, met allemaal van die heerlijke Indische hapjes.

En die had ze al in haar handen. Ik zeg, nou geef me dat doosje maar, dan is het vergeten en vergeten. Drie maanden later, kwamen we in diezelfde samenkomst, en ik zag in een flits, ze staat weer bij de deur.

Dus ik zei tegen mijn vrouw, kom hier. En we hebben elkaar goed vastgepakt. En, dat is iets wat ik al helemaal niet kan, zo, het ritme, de pas van een ander overnemen.

Maar ze begreep het. Toen ik dat ooit eens een keer zei, in Bunschoten, ik liep daar de kerkzaal uit, zei een broeder, havenkampje gaat vooruit, het is nou nog maar twee meter.

Wandelen in het licht met Jezus, is als man en vrouw naast elkaar wandelen. Wat moet het lot door zijn ziel gesneden zijn?

Ik heb geestelijk geen leiding gegeven aan mijn gezin. Daarom zit ik nu in deze omstandigheden. Al mijn bezit kwijt, mijn vrouw kwijt.

Het enige wat ik nog heb, de dochters, en, en de kleinkinderen. Eerlijk gezegd, de kleinkinderen die die, in dronkenschap verwekt heeft, bij zijn eigen dochters.

Lot, zegt de Bijbel, heel treffend, heeft zijn rechtvaardige ziel gekweld.

Hij wist dat het niet goed was. Wat moet het een moment voor hem geweest zijn, toen hij daar bij zijn schoonzoons kwam, en zei, willen jullie alsjeblieft met mij meegaan, jullie staan op het punt om met mijn dochters te trouwen, maar God gaat een oordeel uitspreken over Sodom en Gomorra.

En dan staat er iets in de Bijbel, daar grubel je van. Dan staat er, hij was in hun ogen als iemand die schetst. Die schoonzoons hadden zoiets van, praat jij nou iets over God en over geloof?

Man, dat hebben we nooit in jouw leven gezien. Je denkt toch zeker niet dat wij dat geloven. En ze zijn mee omgekomen. Het is zo belangrijk dat wij als mannenbroeders geestelijk leiding geven aan onze gezinnen.

Dat als er problemen zijn met onze kinderen, we daar eerst met elkaar over spreken. Hoe gaan we dat, in Gods naam, inhoud en gestalte geven, oplossen.

En weet u, dan is het zo geweldig, dat als je dan ervan uitgaat wat hier staat, en zij brachten de kinderen tot hem, en heel terecht is de tekst gekozen, want als je rust hebt, nodig hebt in je leven, dan moet je daarvoor bij de Heer Jezus zijn.

Dan hadden ze maar zo'n klein verlangen, opdat hij ze zou aanraken. Misschien even een aai over het bolletje, zouden we zeggen.

Maar wat staat er aan het eind? En hij omarmde ze, en hun de handen opleggende, zegende hij ze. En als je in de grondtekst van de Bijbelkaart kijkt, dan staat daarvoor zegen een woord, wat maar één keer in de Bijbel gebruikt wordt.

En dat is juist hier. Het bedoelt te zeggen, heel sterk zegenen. Als wij zingen, God is hier, hij wil ons zegenen met de heilige geesteskracht, dan geldt dat met name ook voor de kinderen.

Eens brachten de moeders de kinderen tot Jezus. Toen spraken, zegt het lied, de discipelen, ga weg van de Heer.

In dit stukje lees je niet dat de discipelen iets gezegd hebben. Het wijst u en mij erop, dat wij niet alleen maar door onze woorden, de Maarten Ezinga gaf daar vanmorgen nog een prachtige studie door, via de evangelische omroep, over wat onze woorden eigenlijk allemaal teweeg kunnen brengen aan verschrikkelijke toestanden in het leven van een ander.

Maar dit stukje laat mij ook zien dat mijn houding ook een belemmering kan zijn, een houding van onverschilligheid, een belemmering kan zijn dat de kinderen bij Jezus komen.

Er staat toen Jezus dat zag, dus waar die discipelen mee bezig waren. Het valt aan te nemen dat ze tegen die ouders, die vaders en die moeders gezegd hebben, voor de kinderen heeft Jezus op dit moment even geen tijd.

Kijk eens hoeveel mensen er nog genezen moeten worden. En hoor, hij is bezig, hij zit net midden in zijn boodschap. Maar er staat toen Jezus dat zag, nam hij het zeer kwalijk.

In de grondtekst staat letterlijk, toen werd hij razend op die mensen, op die discipelen. Want Jezus wil niet dat u en ik tussen hem en de kinderen inkomen stelen.

Heel de Bijbel laat mij zien hoe waardevol kinderen in de ogen van God zijn. In Markers 9, het hoofdstuk hiervoor, heeft de Heerde Jezus gezegd, wie een van deze kleinen, kunt dat lezen in vers 42, wie een van deze kleinen die in mij geloven doet struikelen, zou beter voor hem zijn dat er een molensteen om zijn hals gedaan wordt en hij in de zee geworpen bent.

Zo waardevol zijn onze kinderen voor hem. Dat betekent dat hij ons levende haven in de handen heeft gegeven waar we onvoorstelbaar goed voor moeten zorgen.

Ik had me zo kunnen voorstellen toen de Heerde Jezus onschuldig, zonder zonde aan het kruis werd genageld, werd gehoond en bespot, bespuugd, de doornenkroon op zijn hoofd, de nagels in zijn vlees, razend was geworden.

En dan zegt de Bijbel juist dat hij stom als een lam voor de scheerders is geweest. Hier is hij razend. Is dat nou ook uw verlangen?

Dat uw eigen kinderen of de kinderen in de gemeente bij Jezus gebracht worden? Doet u dat? O, u kunt alles aan uw kinderen geven.

Geld en goederen. Maar er is maar één ding wat belangrijker is en dat is er gewoon voor ze zijn op elk moment van het leven. Ik heb daar vanmorgen nog weer een bevestiging van gekregen.

Kleindochter liet me van de week weten opa, ik mag als A junior meespelen met het eerste in mijn korfbalteam.

Ze schreef niet of ik wilde komen, maar ze deelde het me even mee. Kijk elke zaterdag wat ze gedaan heeft. En ik ben gisteravond gewoon gegaan.

En ik zag een stralend gezicht toen ze me ontdekten op de tribune. En vanmorgen kreeg ik even een smsje. Opa, ik vond het fijn dat u er gisteravond was.

En toen stuurden ze er een tweede smsje achter. Dat betekent heel veel voor mij. Het was een uur van mijn tijd en een half uur heen en een half uur terug.

Maar zo wel besteed dat je laat zien dat ondanks de drukte van deze tijd activiteiten die je allemaal hebt je er bent voor elkaar. Zeker voor het gezin en voor de familie die God je heeft toeverdraad.

Ellen, mijn schoon, mijn kleindochter heeft onlangs haar hart haar leven aan de Heer gegeven en zich laten dopen.

Toen was opa er natuurlijk ook samen met Mieke. Om van die heugelijke gelegenheid je aanwezigheid te laten zien fijn meisje dat je die keuze hebt gemaakt.

Fijn, papa en mama dat jullie hebben geïnvesteerd geïnvesteerd in je gezin om je kinderen tot die stap te brengen. Garandeert dat dan elke keer dat ze dan ook automatisch die weg gaan?

Nee. Mieke en ik bidden dagelijks voor een aantal van onze kinderen die de weg van de Heer niet gaan. En dat doet pijn. Heel diep pijn. De boze maakt er ook vaak gebruik van.

Dat hij zegt je kunt het tegen anderen zo mooi en zo duidelijk zeggen en het klinkt ook allemaal wel oprecht maar volgens mij ben jij veel te weinig bezig geweest met je kinderen toen zodat ze nu de Heer verlaten hebben.

Daar ligt denk ik ook wel een kern van waarheid in. Ook ik als vader heb fouten gemaakt door mijn werk en alles wat daarmee samenhangt en ook al was dat dan heel veel werk met een C van Christus ervoor vaak belangrijker te vinden dan gewoon in de kleine cel van de gemeente mijn gezin te laten zien wie de Heer Jezus Christus voor mij persoonlijk is.

Zeg ik het niet nu om u allemaal te ontmoedigen. Verder van dat. Want deze geschiedenis heeft zoiets moois in zich. Er staat namelijk en zij brachten de kinderen tot hem opdat hij ze zou aanraken.

Haai even zo over het bolletje. Maar er staat hij omarmde ze en hun de handen opleggende zegende hij ze.

Daar staat de Bijbel vol van. Dat mensen maar een heel klein verlangen hadden om richting God te gaan en dat hij dat zo onvoorstelend welbaar rijk heeft gezegen.

Ik lees in Lukas 19 dit. Dat is de geschiedenis van van dat kleine mannetje die de Heer Jezus graag wilde zien. Sageus. En er staat en hij probeerde te zien wie Jezus was.

Stond helemaal niet dat hij bekeerd wilde worden. Stond ook niet bij dat hij een gelovige wilde worden. Nee, hij probeerde te zien wie Jezus was. Maar het lukte hem vers 3 niet vanwege de menigte.

Omdat hij klein van persoon was. En na vooruitgelopen te zijn klom hij in een wilde vijgenboom om hem te zien. Want hij zou daar voorbij komen.

En toen Jezus bij die plaats kwam keek hij op. Zag hem en zei tegen hem Sageus Haast u en kom naar beneden.

En dan komt het Want heden moet ik in uw huis verblijven. Weet je wat mij zo raakt in dit zinnetje?

Dat is het woordje heden. Wij denken altijd dat we voor alles en nog wat de tijd hebben. De laatste keer dat ik hier was was donderdag voor een week.

Toen we hier in deze dit gebouw een studie hadden met Norbert Lied met wie ik een hele week door Nederland mocht trekken. Prachtige bijbelstudies over de wederkomst van de Heer Jezus Christus.

En het eind zongen we een prachtig lied. Lied wat uitzicht geeft op de hemel. De straten van goud op die prachtige poorten. In ons midden was Marinus.

Hij stond daar achter in de hoek. Hij zong die avond vertelde later iemand uit volle borst met zijn gezicht naar omhoog.

En het mooiste is daar zien wij Jezus. De volgende morgen ontvingen we het bericht dat die heerlijkheid werkelijkheid was geworden.

verongelukt op weg naar huis. De Bijbel laat ons elke keer weer zien. Mozes zei dat al tegen het volk van Israël.

Kies dan heden wie je dienen zult. Je hebt hier op deze aarde niet het eeuwige leven. En God zegt vanmorgen als je nog die keus voor de Heer Jezus Christus als man als vrouw niet gemaakt hebt ik moet heden in jouw huis verblijven.

En dan hoop ik dat u dat oppakt zoals Zaccheus dat heeft gedaan. En hij haaste zich en hij kwam naar beneden en ontving hem met blijdschap. Dan komt er een blijdschap in je hart die niemand je ooit meer afneemt.

Dat lees ik ook in Lukas 23 vers 43. Daar hangt een man aan het kruis naast de Heer Jezus en hij heeft de ontdekking gedaan deze man hangt hier wel maar zou hier helemaal niet moeten hangen.

Wij hangen hier omdat we straf verdienen. En ik liet het altijd aan de kinderen zo zien op school en dan vraagt hij zo'n klein beetje aan de Heer Jezus net als Zaccheus die wou alleen maar zo'n klein beetje van Jezus hij wilde Jezus zien wie hij was en die moordenaar zegt Heer gedenk mijner als u in uw koninkrijk gekomen bent.

Dus wij dat wel eens tegen iemand zeggen die weggaat of voor langere tijd weggaat Zullen we eens aan me denken kunnen we eens een kaartje sturen zullen we eens wat van je laten horen en dan die heerlijke woorden!

Heden zul je met mij in het paradijs zijn de heer zei niet tegen hem je moet eens een keer op zondagmorgen naar die reddingsark gaan is goed voor je opvoeding en helemaal voor je geestelijke opvoeding dat kon hij niet want hij zat vastgenageld aan het kruis maar wat hij deed was belangrijk hij erkende schuld voor zijn zondige leven en hij legde zijn leven en zijn toekomst in de handen dat doet mij denken aan Joshua 24 vers 15 de beste man is oud en hij weet ik ga spoedig sterven hij kijkt terug op zijn leven en hij houdt het volk van Israël voor jullie worden alleen maar gezegend als je de weg met God gaat in je leven en dan zegt hij op zijn oude dag en ik had het idee dat hij toch wel iets ouder was dan Koen hij begint ook al wat te grijs en oud te worden heb ik vanmorgen gemerkt en gehoord ja soms moet je iemand met zijn eigen woorden ook een beetje het verlengstukje laten zien maar wat mij

Koen en mijn huis betreft wij zullen de heren dienen dus hij zegt nog op oudere leeftijd ik als opa als overgrootvader zal haar mijn kinderen en kleinkinderen en achterkleinkinderen laten zien ik en mijn huis wij dienen de heer en daarom wil ik tot slot met u nog even naar het oude testament en wel naar Nehemia 3 ik denk dat als u in uw huisgezin als vader en als moeder gewend bent om dagelijks een stukje uit de bijbel te lezen en u komt een hoofdstuk tegen als Nehemia 3 dan zegt u dat sla ik maar even over want als u er een vluchtige blik in werpt dan ziet u allemaal namen staan wat is hier aan de hand

Jeruzalem is verwoest de muren moeten opgebouwd worden en het volk is door Nehemia zo geëntousiasmeerd dat ze in vers 20 van hoofdstuk 2 zeggen de God des hemels hij zal het ons doen gelukken en wij zijn knechten zullen ons gereed maken en bouwen en tegen de tegenstanders wordt dan gezegd gij echter hebt deel nog recht nog gedachten is in Jeruzalem als je nou dit hoofdstuk over zou slaan zou je iets fundamenteel belangrijks missen want dit hoofdstuk laat ons namelijk zien dat het werk van God thuis begint en in dit gedeelte wordt tot vier keer toegezegd dat iemand bezig is tegenover zijn eigen huis kijk je maar even met mij naar vers 10 het mooie is al dat er steeds staat daar begint bijna elke zin mee daarnaast was bezig daarnaast was bezig daarnaast was bezig en halverwege het hoofdstuk dan bij vers 16 wordt het opeens verderop was bezig verderop was bezig verderop was bezig we gaan straks de dienst afsluiten met een lied heer wat een voorrecht om in liefde te gaan dat moet je in je huwelijk ook doen schouder aan schouder als man en vrouw naast elkaar maar ook als broeders en zusters in de gemeente in uw wijnga te staan om samen te bidden te spreken over dat plan van god en wat staat er nu in vers 10 er staat jedaya de zoon van garuf maf en wel tegenover zijn eigen huis daar was hij bezig daar vangt het werk van god aan elke zondag als u hier in de gemeente bent en god geeft u een woord in uw hart dan moet u daar thuis gestalte aan gaan geven nu weet u wel dat in het hebreeuws namen altijd een betekenis hebben ik weet niet wat precies

Joost de betekenis van jullie dochters naam is zoeken we op Joost mag het weten maar even even is die niet thuis fakal makkelijk hè zo'n schoon vader of was dat geen schoon oh kijk schoon zus fakal nou dat geeft al iets aan dat je graag in je kind iets wil zien dat ze de fakal van het geloof later ook door gaan geven vul ik even voor jou in maar jouw kennende weet ik dat het dan niet mis zit weet je wat de naam jedaya betekent en mannen broeders god wil dat wij jedaya zijn want jedaya dat betekent aanroeper van god daar begint alles mee in je geestelijk leven hoe is je relatie tot god je schep ik lees in psalm 17 vers 15 wat ons heerlijke uitzicht zal zijn we zullen straks jezus zien zoals hij is zoals dat over marines is geworden en het mooiste is daar zien we jezus in dat geloof zijn velen ons voorgegaan maar nu hier dan staat er en ik zal mij desmorgens verzadigen met uw beeld zo mag je een nieuwe dag beginnen zalm 5 vers 4 zegt heren desmorgens leg ik het u voor en ik zie uit want u gaat met mij mee als een helper groot van kracht steeds bereid mannen broeders mag ik het vanmorgen aan u en aan mijzelf vragen kent uw vrouw kent uw gezin u als een aanroeper van god want god heeft ons de opdracht gegeven om geestelijk leiding te geven als hoofd aan ons gezin en als we geen aanroeper van god zijn en onze vrouw en onze kinderen ons zodanig niet herkennen dan geven we daar een signaal mee af we rooien het zelf wel we zien zelf wel hoe we de dingen gaan oplossen geven god dat de mannen broeders hier die verantwoordelijk zijn voor een gezin als vader of als grootvader overgrootvader jedaya's zijn ik lees in vers 23 verderop waren bezig

Benjamin en Gassab tegenover hun huis Benjamin dat betekent zoon van mijn rechterhand wat onze kinderen in deze tijd nodig hebben en als vaders moeten we daar leiding aan geven dat is dat ze in ons in onze geestelijke wandel ontdekken hoe belangrijk ze zijn in de ogen van papa hoe belangrijk ze zijn in de ogen van mama weet je wat ik op het schoolplein altijd meemaakte dat altijd dezelfde kinderen als ik pleinwacht had naast mij kwamen lopen en op een gegeven moment viel me dat op en toen dacht ik ik kan dat begrijpen want ik wist dat er spanningen waren in het gezin waar dat kind vandaan kwam en in mij als meester zag ze een soort van vader figuur want papa was veel te vaak afwezig laten we onze kinderen merken hoe belangrijk ze voor ons zijn hoe lang is het geleden dat je als vader als papa als grootvader tegen je kind of tegen je kleinkind hebt gezegd ik hou van je vind ze wel mooi waar je mee bezig bent en als papa iets voor je kan betekenen of als opa iets voor je kan betekenen laat het me weten ik wil zo graag betrokken zijn met jouw leven graag weten wat je met je studie doet hoe je studieresultaten zijn als ik je kan helpen als ik er voor je kan zijn geloof broeders en zusters hebben wij verheven tot een zienswijze als je het niet ziet zoals ik het ziet dan waren je slecht christen maar de heer

Jezus was met innerlijke ontferming bewogen over mensen die hij tegenkwam en hij vraagt van u en mij als opvoeder als vader en als moeder dat we er zijn voor onze kinderen dat we ook aan ze laten merken jullie zijn het belangrijkste wat we van God hebben ontvangen tegenover het huis was bezig Benjamin zoon van een rechterhand en laat ze dat maar merken door ze een extra heuk of knuffel te geven een eindje verderop lezen we in vers 29 verderop was bezig Sadok de zoon van Immer Immer dat is niet zo'n mooi naam Immer dat betekent praatziek daar hebben wij natuurlijk gelukkig geen last van maar ik denk dat een van de grootste problemen in de gemeente van Jezus Christus tegenwoordig is dat er zoveel immers zijn ik las in de krant dat Feyenoord

Immers verkocht had aan een andere voetbalploeg ik denk dat is heel goed we moeten geen praatzieke mensen we moeten doenders hebben in het woord van de Heer en wat staat er nou verderop was bezig Sadok de zoon van Immer vroeger had je een quiz die heette zo vader zo zoon viel nog niet eens mee om te raden welke zoon bij die vader paste want er zaten de vier en ze namen altijd ook mensen die erg op die vader leken maar deze Sadok had in zijn dingen in zijn leven ontdekt dat er andere normen andere waarden waren want Sadok betekent oprecht gisteravond zaten Miek en ik te kijken naar homecoming dat is onze geestelijke voorbereiding altijd op de zondag en er was een zanger dat heeft me diep ontroord hij zei ik ben mijn hele leven bezig geweest om die ene solo plaat te maken waarin ik het allermooiste lied op de allermooiste manier kon zingen hij zei totdat God me liet zien dat dat niet het belangrijkste moest zijn in mijn leven maar dat datgene wat ik zong dat dat oprecht was mannen broeders wat houden wij onze vrouwen wat houden wij onze kinderen voor zien ze aan ons dat we oprecht man zijn oprecht vader zijn oprecht gemeentelid zijn dan kun je verwachten wat psalm 133 zegt waar liefde woont in alle oprechtheid daar gebiedt de Heer zijn zegen en leven tot in evenheid en dan brengt me bij het laatste punt en daar staat dan verderop was bezig in vers 30 aan het eind

Messulam de zoon van berichtja berichtja dat betekent de Heer heeft gezegend vanmorgen is de zegen uitgesproken over een echtpaar uit deze gemeente ze hebben van God iets prachtigs ontvangen wat een verantwoordelijkheid om kinderen in deze tijd om in deze tijd op te voeden vond het zo mooi dat Joost bad voor zijn vrouw en zijn kinderen zijn drie meiden dat vind ik onderroerend dat je dat als vader durft uit te spreken in het midden van de gemeente Heer zonder uw zegen kan ik niet maar zonder uw zegen wil ik ook niet maar dat wil niet zeggen dat het dan automatisch zo is dat die zegen van God dan ook komt en daarom is die vierde naam zo belangrijk namelijk Messulam de zoon van

Berichtja Messulam dat betekent toegewijd dat je met de maken van dat oude lied gaat zeggen en bidden neem mijn leven en laat het Heer toegewijd zijn aan uw eer maak mijn uren en uw tijd tot uw lof en dienst bereid het is prachtig he om naar opdragen van kinderen te kijken om naar dat kleine zusje te kijken wat in de handen klapte van blijdschap en papa mama liedje hadden gezongen de vraag van morgen naar nu en mij is thuis en in dit huisgezin van god waar we geplaatst zijn hier in de reddings ark zijn we werkelijk voor elkaar tot zegen kennen degenen die ons lief en dierbaar zijn ons als aanroepers van god zien ze in ons een vader en een moeder een opvoeder zo u wilt die zelf weet wat het is om je kracht en je steun dagelijks te zoeken bij hem die je zo onvoorstelbaar lief geeft leren ze van u en mij wat oprecht zijn betekent zodat je niet hoeft te schamen voor de waarheid is dat niet het eerste wat tegen kinderen van god wordt gezegd in efezen 4 daar staat die prachtige regel ga je geheel anders ga je

Christus leren kennen en wat staat er dan achter dat je moet uitdoen wat bij je oude leven hoort en dat nieuwe leven moet aandoen en wat staat er dan als eerste leg dan af de leugen en wordt waarheid het zal zo tot zegen zijn en wat me zo ontroerde gisteravond in dat lied was wat die vonk overstoeg bij al die mannen die god gezegend heeft met zo'n prachtige stem om zijn naam groot te maken dat ze de tranen in hun ogen hadden dat ze ontdekten ja in ons beroep en we hebben er als mannen allemaal weet van kun je jezelf zo onvoorstelbaar belangrijk vinden maar vinden degene die jou lief en dierbaar zijn je oprecht en toegewijd dat kan niet zonder de zegen en dat kan niet zonder de kracht van god maar dan hoop ik dat u dit van de week meeneemt als je maar zo'n klein verlangen hebt om je hart en je leven daarvoor open te stellen dan zegt god kom thuis ik heb al zo lang op de uitkijk staan kijken we gaan feest vieren en dan is er feest in de hemel omdat je als zonder de weg vindt naar de heer jezus christus eens brachten de moeders de kinderen tot jezus ook dank god voor alle moeders die zo investeren in de geestelijke opvoeding van hun kinderen maak wens alle vaders toe dat ze gaan zien wat god wil dat zij daarin hoofd zijn hoofd verantwoordig

Amen