Vernieuwing

Spreker

Erjan Nahuijs

Date
June 7, 2026

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen allemaal. Zie jullie mij op het scherm of hier live?! Dus we hebben het gezellig druk thuis.

Zoomeren over mij op het lezen. In het afgelopen contactblad staat dat stukje waar ik mezelf heb voorgesteld. Dus lees dat lekker, dan hoef ik het niet over mezelf te hebben deze morgen. We gaan Gods woord met elkaar openen.

En dat doen we deze morgen in 2 Korintho stuk 4. Daar beginnen we. En eigenlijk sluit het echt naadloos aan bij het lied wat we net gezongen hebben. We hebben het niet van tevoren contact gehad, maar het is wel bijzonder hoe de geest van de Heer dat zo leidt.

Dus ja, het was zinnig mooi eigenlijk. De tweede brief aan de Korinthiërs. We starten in het vierde hoofdstuk. We lezen door in het vijfde hoofdstuk.

Een stukje achtergrond. U kent het misschien Paulus en Timotheus. Die hebben eigenlijk heel veel tegenstand ervaren in de gemeente van Korinthe. Het zijn valse leraren, valse profeten opgestaan.

En die hebben zich eigenlijk tegen hen gekeerd. Tegen Paulus en ook de gemeente opgezet tegen hen. Van joh, die Paulus, die is eigenlijk helemaal knetterd. Daar kun je niks mee. En Paulus die heeft Titus naar hen toegestuurd.

Titus heeft wat orde op zaken gesteld. En dan schrijft hij deze tweede brief. Hij gaat hen bemoedigen en aansporen.

En eigenlijk zet hij ook het tijdelijke lijden, wat we net gezongen hebben, tegenover de eeuwige heerlijkheid die ons geopenbaard zal worden. We gaan lezen vanaf vers 14.

Ik zal preken vanaf vers 16, maar ik wil vanaf vers 14 even lezen dat we de context helder hebben. Van waar gaat het nou over? We gaan lezen in vers 14 van hoofdstuk 4. We gaan lezen in vers 14 van hoofdstuk 5.

Ook al vergaat onze uiterlijke mens, toch wordt de innerlijke mens van dag tot dag vernieuwd. Want onze lichte verdrukking, die van korte duur is, brengt in ons een alles overtreffend eeuwige gewicht van heerlijkheid teweeg.

We houden onze ogen immers niet gericht op de dingen die men ziet, maar op de dingen die men niet ziet. Want de dingen die men ziet zijn tijdelijk.

Maar de dingen die men niet ziet zijn eeuwig. Wij weten immers dat wanneer ons aardse huis, deze tent, afgebroken wordt, wij een gebouw van God hebben.

Een huis niet met handen gemaakt, maar eeuwig in de hemelen. Want in deze tent zuchten wij ook. En verlangen wij er vurig naar met onze woning die uit de hemel is overkleed te worden.

Als wij maar bekleed en niet naakt zullen bevonden worden. Want ook wij die in deze tent zijn, zuchten terwijl we het zwaar te verduren hebben.

Wij willen immers niet ontkleed, maar overkleed worden. Zodat het sterfelijke door het leven wordt verslonden. Hij nu, die ons hiervoor heeft gereed gemaakt, is God.

Die ons ook het onderpand van de geest gegeven heeft. Wij hebben dus altijd goede moed. En weten dat wij, zolang wij in het lichaam inwonen, uitwonend zijn van de heren.

Want wij wandelen door geloof, niet door aanschouwen. Maar wij hebben goede moed. En we hebben er meer behaag in. Om uit het lichaam uit te wonen. En bij de heren in te wonen.

Daarom stellen wij er ook een eer in. Het zij inwonend, het zij uitwonend. Om hem wel behagelijk te zijn. Want wij moeten allen voor de rechterstoel van Christus openbaar worden. Opdat ieder vergelding ontvangt.

Voor wat hij door middel van zijn lichaam gedaan heeft. Het zij goed. Het zij kwaad. Tot zover deze morgen de schriftlezing. Dus we zullen samen kort bidden en het in de handen van de Heer leggen.

Heer, dank u wel dat we deze morgen samen mogen komen. Heer, we hebben prachtige liederen gezongen. We hebben u aan beden. Heer, en ook voor de overdenking willen we ons hart en onze gedachten op u richten.

Heer, we bidden u dat alles wat ons bezighoudt deze morgen. Dat we dat naar ons neer mogen leggen. Dat we gefocust mogen zijn op uw woord.

En wat dat voor impact heeft op ons leven. Heer, ik wil u bidden. Wilt u mij helpen in het spreken? Heer, dat ik mij weg mag vallen. En dat de woorden van u, Heer, diep in ons hart mogen doordringen.

Heer, we vragen u om uw zegen. Dank u wel dat u erbij bent deze morgen. Amen. Ik wil met jullie nadenken over het thema vernieuwing.

Vernieuwing. En eigenlijk wil ik dat doen aan de hand van drie gedeeltes. Het eerste is een nieuw lichaam. Dat is het eerste gedeelte. Het tweede is wat heeft dat dan voor impact in ons leven.

Dat is onze nieuwe mentaliteit. Dat is het tweede. En het derde is als we deze dingen weten, wat is dan ons doel? Dus we hebben een nieuw doel. We hebben een nieuwe lichaam. Een nieuwe mentaliteit.

En een nieuw doel. Dat zijn de drie dingen waar ik deze morgen met jullie bij stil wil staan. Het eerste is een nieuw lichaam. Ik heb vanaf vers 14 gelezen.

Maar ik zal vanaf vers 16 eigenlijk gaan prediken. Tot en met het vijfde vers is een nieuw lichaam. Laten we vers 14 nog maar even een keertje lezen.

Want het begint vers 16 met daarom. Nou dan moeten we wel weten waarom de daarom daarom staat. Dus de waarom staat in vers 14. Wij weten immers dat hij die de Heer Jezus opgewekt heeft.

Ook ons door Jezus zal opwekken en samen met u voor zich zal stellen. Dat is de context. Maar eigenlijk ook de samenvatting meteen van het hele gedeelte. Als we het gedeelte er nog verder voor zouden lezen.

Daar komen we erachter dat Paulus zich ervan bewust is. Dat het verkondigen van het evangelie. Een grote impact heeft op zijn eigen leven. Dat hij eigenlijk met gevaar voor eigen leven.

Het evangelie verkondigt. Paulus heeft zware verdrukkingen. Als u een beetje de geschiedenis leest. En in handelingen leest. Dan ziet u dat Paulus echt wel serieuze vervolging heeft gehad.

We hebben daar vorige week bij stil gestaan. De zondag van de vervolgde kerk. Paulus kon erover meepraten. En hij beseft dat dit gevolgen kan hebben.

Dat het leven hier op aarde wel eens snel ten einde kan zijn. Maar zegt hij. Wij weten dat God de Vader Christus heeft opgewekt uit de dood. We weten het.

Niet we ervaren. We voelen. Zelfs niet we geloven. Maar hij zegt. We weten dat dat waar is. God heeft Jezus Christus uit de dood opgewekt.

En we weten ook dat hij ons door hem ook zal opwekken. En samen met u. Paulus en de gemeente van Korinthe. Samen met u. Voor zich zal stellen.

Nou dat is de situatie. Hier is verdrukking. En Paulus beseft dat dat kan betekenen. Dat hij wel eens de marteldood zou kunnen gaan sterven. Waarvan we weten dat dat uiteindelijk ook gebeurd is.

Maar zegt hij. Wij weten dat God machtig is. Hij heeft Christus doen opstaan uit de dood. En hij zal ook ons. Door zijn opstanding met hem doen opstaan.

Als hij zijn gemeente. Komt halen. Hij zegt. We zullen elkaar daar weer zien. Voor die genadetroon van Christus. Daar zullen we elkaar weer ontmoeten. Wat een vooruitzicht.

Nou hou dat vast. Dat is de context waarin we willen lezen. En dan begint hij daarom. Om die reden. Verliezen we de moed niet.

We verliezen de moed niet. Om die reden. Het uitzicht dat voor ons ligt. Dat is zoveel mooier. En zoveel beter. Dat we de moed niet verliezen.

Paulus erkent er is verdrukking. Hij zegt niet ik heb nergens last van. Hij zegt het is zwaar. Maar we verliezen de moed niet. Met het perspectief dat voor ons ligt.

Valt eigenlijk de moeite. Die Paulus heeft. Maar misschien ook in u en mijn leven. Valt in het niet. Hij zegt eigenlijk nog sterker. Hij zegt niet het valt niet in het niet.

Maar hij zegt. In tegendeel. Het tegenovergestelde is waar. We hebben juist goede moed. Niet weer verliezen de moed niet.

Maar we hebben juist goede moed. In deze moeilijke omstandigheden. Hij zegt. Ook al vergaat onze uiterlijke mens. Ons lichaam vergaat.

Dat hoef ik niet even uit te leggen. Dat is. Kijk hier wordt steeds een beetje grijzer. Het valt misschien vanaf daar niet op. Onze uiterlijke mens vergaat. Letterlijk staat daar zelfs.

Onze uiterlijke mens wordt te gronden gericht. Nou in Paulus' context snappen we dat. Ze wilde zijn lichaam te gronden richten. Maar wat er ook gebeurt.

Hij zegt. We hebben er vreugde in. Dat onze innerlijke mens. Van dag tot dag. Wordt vernieuwd. Als God met zijn geest in ons is komen wonen.

Door bekering en wedergeboorte. Dan worden we van binnenuit een nieuwe schepping. Onze innerlijke mens. Wordt vernieuwd. En dit proces van vernieuwing.

Van heiliging. Is een proces van dag. Aan dag. Aan dag. Een continu proces. Zou je kunnen zeggen.

En als het goed is. Gaan we dan steeds een beetje meer op Christus lijken. Dat is eigenlijk wat hier staat. Misschien een leuk vooral.

Als u zelf. Een foto misschien van 10, 20, 30 jaar geleden ziet. Dan ziet u. Dat het lichaam verandert.

U ziet er niet meer hetzelfde uit als 10, 20, 30 jaar geleden. De uiterlijke mens. We worden ouder. Maar hoe is dat geestelijk? Hoe is dat geestelijk?

Als u terugkijkt. 10, 20, 30 jaar geleden. En u ziet die foto. Hoe was het toen eigenlijk geestelijk? Slaap vanmiddag eens een foto op hem op. En heb er daar met elkaar over.

Kunt u met Paulus getuigen dat de innerlijke mens een proces van vernieuwing is ondergaan. Niet van vergankelijkheid. Maar van dag tot dag. Vernieuwd.

En natuurlijk zijn er mindere dagen of periodes in uw leven. Laten we zo eerlijk maar gewoon zijn. Misschien lukt het vanochtend niet om uw bed uit te gaan.

Om stille tijd te houden. Die dagen zitten ertussen. Niet misschien dagen. Maar misschien ook wel periodes. Maar als we over een langere periode kijken.

Die 10, 20, 30 jaar. Kunt u er dan van getuigen. Dat uw geest van dag tot dag. Vernieuwd wordt.

Maar er is meer. Paulus zegt. Want de verdrukking die hij ondervindt. Die brengt ook iets anders teweeg. De verdrukking omwille van het volgen van Jezus.

Dat is iets om je over te verblijden. Dat is iets om je over te verblijden. De Heer Jezus die zegt zelf in Matthäus 5.

Zalig bent u. Als men u smaadt en vervolgt. En door te liegen allerlei kwaad over u spreekt. Omwille van mij. Verblijd en verheug u. Want uw loon is groot in de hemelen.

Want zo hebben ze ook de profeten vervolgd. De verdrukking, het lijden. Als volgeling van de Heer Jezus. We kunnen hier in Nederland niet echt over meepraten.

Nog niet zou ik zeggen. Het is iets vreugdevols blijkbaar. Iets waardigs. Zou je misschien kunnen zeggen.

Het richt Paulus in elk geval op de eeuwige heerlijkheid die voor ons ligt. En hij legt deze twee zaken als het ware in een weegschaal.

Zou je kunnen zeggen. Hij zegt aan de ene kant is een lichte verdrukking. Een gewicht van een licht gewicht. En aan de andere kant legt hij het gewicht van de toekomstige heerlijkheid in de andere kant van de weegschaal.

Nou wat zegt hij dan? Een alles overtreffend eeuwige gewicht. Kling! Gebeurt er met die weegschaal. Een alles overtreffend eeuwige gewicht.

Ik heb drie jonge kinderen zoals ik net zei. En ze zitten soms tegen elkaar op te boksen. Ik kan tot tien tellen. Nou ik kan tot honderd tellen. Ik kan tot een miljoen tellen. En dan zegt hij.

Ik kan tot ontelbaar miljoen ontelbaar duizend triljaar tellen. Ik denk dat. Ik ben tenig op wie die kinderen dat doen. Nou eigenlijk zegt Paulus hier min of meer hetzelfde.

Het lichte gewicht van de verdrukking dat stelt gewoon niks voor. Bij het gewicht van de honderdduizend miljoen ontelbare heerlijkheid. Die geopenbaar zal worden. Ook al kennen we misschien het lijden niet op de manier zoals Paulus dat omschrijft.

Maar we kunnen wel betrokken zijn bij onze broers en zussen. In andere delen van de wereld. Hij zegt dat. Alles overtreffende eeuwige gewicht van heerlijkheid. Dat gaan we tegemoet.

En daarmee wil Paulus de gemeente van Korinthe. En ook ons vandaag oproepen om onze ogen niet te richten op het hier en nu. Onze zuster zei het al.

De dingen waar we naar uitzien. Het vliegt voorbij. De dingen die we na kunnen streven. Maar laten we ons richten op het eeuwige.

En daarna zegt Paulus in vers 18. We houden onze ogen immers niet gericht op de dingen die men ziet. Maar op de dingen die men niet ziet. En dan moeten we ons dezelfde vraag stellen.

Waar gaat ons hart werkelijk naar uit? Waar vullen we onze tijd mee? Zijn we gericht op het tijdelijke?

Op het hier en het nu? Of zijn we gericht op het onzichtbare? Op het eeuwige? Paulus schrijft in de gemeente aan Kolossen.

Zoek de dingen die boven zijn. Waar Christus is. Benenkt de dingen die boven zijn en niet die op de aarde zijn. Hij zegt wij weten immers.

Het is de eerste vers van hoofdstuk 5. Dat ons aardse huis, deze tent, ons lichaam afgebroken wordt. Een tent. Ik ga van de zomer voor het eerst kamperen.

Dat heb ik nog nooit gedaan. Mijn vrouw wel. Dus dat gaat helemaal goed komen. Maar een tent. We hebben een hartstikke mooie tent.

Maar als we gaan naar Zuid-Frankrijk, als het echt serieus gaat stormen of waaien. Dan wordt dat toch wel een beetje spannend, zou ik eerlijk zeggen. Een tent is leuk voor vakantie, voor een tijdelijke bestemming.

Voelt u hem? Voor een tijdelijke bestemming is een tent goed. Maar daar zou je toch niet de eeuwigheid in door willen brengen.

Nou, Paulus heeft goed nieuws. Die tent wordt afgebroken. Die tent wordt afgebroken. We krijgen een gebouw van God. Een woning uit de hemel.

Wanneer Christus terugkomt, ruilen we als het ware onze tijdelijke tent in voor een geweldig en een lekker stabiel gebouw.

Een huis van God. Een woning die uit de hemel is. Maar ook die eeuwig in de hemel is, staat er. In vers 4 van opstuk 5 omschrijft Paulus het eigenlijk heel treffend.

Dat het sterfelijke wordt verslonden door het leven. Het leven overwint. Het verslindt het sterfelijke. En dat valt eigenlijk ook weer samen met de intro die ik gaf.

Vers 14 van opstuk 4. We weten dat de Heer Jezus, dat we met hem opgewekt zullen worden. Christus is opgewekt uit de dood. Hij heeft de dood verslonden.

Hij is de opstanding en het leven. En wie in hem gelooft, zal leven. Eeuwig leven. Door de overwinning van Christus, mogen wij als gelovigen delen in die overwinning.

Mogen we als gelovigen voor altijd met hem zijn. En zoals Christus een verheerlijk lichaam heeft gekregen na zijn opstanding, zullen ook wij een verheerlijk lichaam ontvangen.

En zal het sterfelijke verslonden worden door het leven. Wat een uitzicht. Nou, hoe weten we zo zeker dat dit echt gaat gebeuren?

Je kan zeggen, het is een leuk verhaal en Paulus heeft dat mooi omschreven. Maar hoe weten we dat dat echt gaat gebeuren? Waar kunnen we ons aan vasthouden? Nou, hij noemt twee redenen. In vers 5 van hoofdstuk 5.

Hij nu die ons hiervoor gereed gemaakt heeft, is God. Nou, op zich een goede reden. Hij die ons hiervoor gereed gemaakt heeft, is God. Het is God zelf die het doet. En het tweede is, hij heeft ons een onderpand van de geest gegeven.

Onderpand. Ik moet zeggen, het is niet een woord dat ik dagelijks gebruik. Wat bedoelt hij er eigenlijk mee? Nou, bij ons in de buurt, we wonen in Amersfoort. Dat is een soort informatiecentrum gericht op kinderen.

En dan kun je zo'n hele goede verrekijker lenen. Dat is schrijven in het bos. Echt zo'n hele goede. Zij zijn ook duur. Dus als je die wilt lenen, die kun je daar gratis lenen. Maar dan moet je iets waardevols achterlaten.

Voor je sleutels of je telefoon of wat dan ook. En dan kun je die verrekijker lenen. Nou, als je dan die verrekijker weer komt inleveren, dan krijg je je sleutel of je telefoon of wat je ook voor waardevols inlevert, krijg je terug.

Nou, dat is min of meer wat Paulus bedoelt. God heeft iets groots, iets waardevols achtergelaten. Zijn geest. En daardoor hoeven we niet alleen te vertrouwen op zijn belofte.

Maar we weten zeker dat hij zijn belofte na zal komen. Want hij heeft iets van zichzelf achtergelaten. Zijn geest.

Door de inwoning van de geest zijn we ervan verzekerd dat wanneer Christus terugkomt of wij sterven, dat de geest van God als het ware wordt teruggegeven en we het eeuwige leven mogen ontvangen.

Dat is de belofte van Pinksteren. Pinksteren. Hij heeft ons het onderpand van de geest gegeven. En dat geeft ons echt de zekerheid dat wat hier staat werkelijk zal gebeuren.

Dat zijn mooie bemoedigingen. Maar wat betekent dat nou voor vandaag? We hebben het eeuwige leven, hebben we wel, maar we leven er nog niet in.

Dus wat betekent het nou als je morgen gewoon naar je werk gaat of iets anders gaat doen? Dat is het tweede punt, een nieuwe mentaliteit. In vers 6 zien we dat Paulus schrijft, we hebben dus altijd goede moed.

Dat is niet af en toe. Altijd goede moed. Nu wij weten dat de Heere God ons het onderpand van zijn geest gegeven heeft, nu we de zekerheid hebben dat ons aardse tijdelijke lichaam ingereld zal worden voor het hemelse, daarom hebben wij altijd goede moed.

We hebben geen reden meer om er verslagen bij te zitten. Ook al is de komende heerlijkheid nog geen zichtbare werkelijkheid, we wandelen door geloof staat er, we zien het nog niet, maar we weten dat hij die het beloofd heeft, dat hij trouw is.

En daarom zegt hij in vers 8, we hebben er meer behagen in, om uit het lichaam uit te wonen en bij de Heere in te wonen. Paulus is niet levensmoe ofzo, maar hij heeft echt een duidelijk zicht op de toekomst die voor hem ligt.

Hij weet wat hem te wachten staat. Zoals hij in de gemeente aan Filippi schrijft, hij zegt het is verre weg, het beste om bij Christus te zijn.

En ergens weten we dit wel. We kunnen dat zeggen met ons verstand, daar ben ik van overtuigd. Maar leven we daar ook naar? Is het echt tot ons doorgedrongen?

Want het leven hier op aarde kan ons zo vasthouden. De zegeningen die we van de Heer ontvangen, familie, vrienden, huis, werk, hobby's, noem maar op. Allemaal stuk voor stuk grote zegeningen van de Heer.

Maar waar vullen we onze dagen mee? Zijn we niet meer bezig met de zaken van het hier en nu, dan van de eeuwige zaken?

Zijn we niet meer gebonden aan de giften van de Heer, dan aan de gever zelf? Waar gaat mijn hart werkelijk naar uit? En daarom is zo van belang dat we een nieuwe mentaliteit ontvangen.

En om ons daar ook op toe te richten. Daarna te verlangen, daarvoor te bidden. Zeg, Heer leer mij toch om mij niet vast te klampen aan alle zegeningen, maar aan u die de bron van alle zegeningen bent.

Wat juist de vervolging, waar wij misschien wel mee te maken hebben, is ons rijke, welvarende Westen. waarin we zo snel geneigd zijn om God te vergeten.

Maar God heeft ons een nieuwe identiteit gegeven in Christus. En daardoor kan onze innerlijke mens, zoals we net gelezen hebben, van dag tot dag vernieuwd worden. Het heiligingsproces zal de Heer in zijn leiden door zijn geest.

Romeinen 12 zegt, wordt niet aan deze wereld gelijkvormig, maar wordt veranderd door de vernieuwing van uw gezindheid, van uw denken, van uw mentaliteit. Waarom?

Om te kunnen onderscheiden wat de goede, welbehagelijke en volmaakte wil van God is. Aan de ene kant kunnen we met verstand wel zeggen, het is verreweg het beste om bij Christus te zijn.

Maar wat als het erop aankomt? Leven we echt als pelgrims in onze tijdelijke tent? Zijn we bereid om onze spullen, alles, in te leveren?

Voor wat gemerkt is. Ga heen en verkoop alles wat je hebt. En volg mij. Is het tot ons doorgedrongen, als we zeggen, het is verreweg het beste om bij Christus te zijn.

Misschien kent u wel het voorbeeld van een touw. Het is zo'n heel lang touw. Het loopt hier helemaal de gang door. En eigenlijk is dat beeld, ik kan het einde niet zien, het beeld van de eeuwigheid.

En een klein stukje van dat touw is rood gekleurd. Het leven hier op aarde. En de rest van dat touw is de eeuwigheid. En waar zijn we nou zo druk mee?

Vaak is dat met dit kleine stukje van dat eindeloze touw. Zouden we ons niet meer moeten richten op de rest van dat touw.

Wat is ons doel? Waar leven we voor? Nou, dat is het derde punt. Een nieuw doel. Om die reden.

Omdat onze motivatie gericht is op de eeuwigheid, verandert ook ons levensdoel. En Paulus, die stelt ons een beeld voor ogen. Hij zegt, we moeten allen voor de rechterstoel van Christus verschijnen.

Het is een beetje discussie over wie wij allen dan precies is. Ik ben persoonlijk geneigd, aangezien hij de hele tijd praat over wij, dat het gaat over de gelovigen.

Er zijn ook zeggen, die zeggen, ja, er staat allen, dus het moet om alle mensen gaan. Nou, dan zou ik zeggen, als ik zeg, wij allen gaan zo aan de koffie, ja, dan bedoel ik niet de hele mensheid, maar het is toch een select groepje.

Ook al zeg je allen, is dat toch een select groepje binnen de totale mensheid. Dus ik ben toch geneigd om te zeggen dat dit alleen om de gelovigen gaat. waar Paulus hierover schrijft. Dat nu niet weg dat iedereen voor Christus zal moeten verschijnen, maar ik denk dat ik hier praat over de gelovigen.

Hij zegt, wij allen, de gelovigen moeten voor de rechterstoel van Christus openbaar worden. Nou, waarom? Lees me mee. Vers 10.

Opdat ieder vergelding ontvangt voor wat hij door middel van zijn lichaam gedaan heeft. Het zij goed, het zij kwaad. Vergelding staat bij mij schuin gedrukt, bij u denk ik ook.

Dat betekent dat het in de oorspronkelijke tekst niet staat, dat weet u misschien wel. Dan moet ik zeggen, als ik lees vergelding, roept dat toch een beetje een negatieve associatie bij mij op.

Ik weet niet hoe dat bij u is. Maar letterlijk staat daar, dat ieder krijgt naar hetgeen hij of zij gedaan heeft. Het zij goed, het zij kwaad. Het heeft meer te maken met het uitkeren van loon, zou je kunnen zeggen.

Als we bladeren naar 1 Corinthe hoofdstuk 3. 1 Corinthe 3, daar staat vanaf vers 12.

Of nu iemand op dit fundament, dat is Jezus Christus, bouwt met goud, zilver, edelmeta, edelstenen, hout, hooi of stro, ieders werk zal openbaar worden.

De dag, dat is de dag van Christus, zal het namelijk duidelijk maken, omdat die in vuur verschijnt. En hoe ieders werk is, zal het vuur beproeven. Als iemands werk dat hij op het fundament gebouwd heeft standhoudt, zal hij loon ontvangen.

Als iemands werk verbrandt, zal hij schade leiden. Hij zelf echter zal behouden worden. Maar wel zo als door vuur heen. Dat is wat Paulus opdoelt.

Die dag dat wij als gelovigen voor Christus zullen verschijnen en loon zullen ontvangen. We zullen beoordeeld worden voor hoe we ons hebben ingezet, voor wat we gedaan hebben, met datgene wat de Heer ons heeft toevertrouwd.

Dat betekent niet dat we bang moeten zijn voor die dag dat we voor Christus verschijnen, maar wel dat we ons daar bewust van moeten zijn.

Wat hebben we gedaan met datgene wat God ons heeft toevertrouwd? We zijn verzegeld met de Heilige Geest. De belofte van God staat muurvast. Het fundament is Christus en als je daarop gebouwd hebt, dan hoef je niet bang te zijn voor die dag.

Maar als Christus het fundament is, waar is dan het huis mee gebouwd? Dat is eigenlijk de vraag. In 1 Korinther 3 konden we lezen dat als iemands werk de vuurproef niet doorstaat, als zijn werken niet goed bleken te zijn, dat ook daarvoor een passend loon zal zijn.

Schade leiden staat daar. Anders vertaald betekent dat eigenlijk gezegd gewoon straf ontvangen. Niet tot verdoemenis. We hebben het over behoud.

Dat is vast, hè? Dat is duidelijk. Maar waar is het huis mee gebouwd op het fundament Jezus Christus? Hoe gaan we om met de mensen die ons zijn toevertrouwd?

Hoe zijn onze daden? Wat zijn de woorden die we spreken? Wat zijn onze gedachtes? Hoe gaan we om met onze tijd? Hoe gaan we om met ons geld?

We willen niet bang maken voor die dag van Christus. Zeker niet. Want het zal een heerlijke dag zijn.

Voor iedereen. Die van harte voor de Heer Jezus heeft geleefd. Maar voor hen, even plat gezegd, die Christus alleen gebruiken als toegang ticket tot de hemel.

Vleeslijke christenen, zou je kunnen zeggen. Ik ben bang dat die dag echt minder vreugdevol zal zijn dan sommige mensen een beeld daarvan hebben. Ray Comfort.

Misschien kent u hem wel. Een bekende straat-evangelist uit Amerika. Groot YouTube-kanaal, Living Waters. Schitterend. Gaat straat op om het evangelie te verkondigen. En hij schetst altijd het beeld van die dag van oordeel.

Niet deze dag van Christus, maar wel de dag van oordeel. Want hij predikt aan ongelovigen. Maar hij zegt dan, fear is not your enemy, it's your friend. Angst is niet je vijand, het is je vriend.

Als je in een vliegtuig zit en je springt het vliegtuig uit, dan is de angst om te pletter te vallen je grootste vriend om je parachute uit te klappen. Angst is geen vijand.

Angst is onze vriend. En dat is eigenlijk precies wat Paulus hier doet. Hij schildert ons de vrees voor God voor ogen als het ware. Als we, als we, ja bij mij moet ik even omslaan.

Maar vers 11 lezen. Nu wij dus deze vrees voor de heren kennen, bewegen wij de mensen tot het geloof. Hij begint een beetje een nieuwe gedachte. Maar dit is wel wat Paulus schrijft in vers 10.

We moeten allen voor die dag van Christus, moeten we voor hem verschijnen. Nu wij deze vrees voor de heren kennen, bewegen wij mensen tot het geloof, schrijft hij in vers 11.

Het is niet meer echt van deze tijd misschien om te spreken over de vrees des heren. Maar ik wil het toch doen deze morgen. Het ontzag voor de heren. De schepper van de hemel en de haarde, hij die heilig en onzagwekkend is.

Voor hem zullen we moeten verschijnen. Niet als oordeel wanneer we gebouwd hebben op het fundament Christus. Maar wel. Hoe zijn onze werken geweest?

En dat kan ik niet voor u invullen. Maar ik zou zeggen, maak er een gebedzaak van.

Hoe uw prioriteiten op dit moment zijn. En of die in afstemming met Christus zijn. Want wij moeten allen voor de rechterstoel van Christus verschijnen.

Om loon te ontvangen. Ik ga afronden. Ik ga het kort samenvatten. We hebben het eerst gehad over een nieuw lichaam.

Onze uiterlijke mens vergaat. Maar onze innerlijke mens wordt van dag tot dag vernieuwd. Een heerlijk vooruitje. Want er komt een dag. En daar zien we naar uit.

Toch broers en zussen. Dat we een nieuw hemels en volmaakt lichaam zullen ontvangen. En dat geeft ons een nieuwe mentaliteit. Onze focus ligt niet op het hier en op het nu. Maar op de eeuwigheid die geopenbaard zal worden.

We willen ons niet richten op de dingen van het hier en nu. Maar op de dingen met eeuwigheidswaarde. Want daar sloot we net mee af. Wij zullen op een dag alle voor Christus moeten verschijnen. Niet als veroordeling.

Maar als beoordeling. En hoe brengen we het er dan van af. En hoe beïnvloedt dat ons leven van vandaag en van morgen. Niet door onze eigen kracht.

Maar door de kracht van Gods geest. Het is hem die het in ons doet. Hij die ons in beweging zet. Want uit hem. En door hem. En tot hem.

Zijn alle dingen. Hem zij de heerlijkheid. Tot in eeuwigheid. Amen. Amen.